எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Friday, December 12, 2008

கண்ணன் வருவான், கதை சொல்லுவான் - பகுதி 6

கம்சனை யாராலும் தடுக்க முடியாது என்பதையும் அனைவரும் அறிந்தே வைத்திருந்தனர். வசுதேவரையும், தேவகியையும் சிறை வைத்தது யாதவர்களில் எவருக்கும் பிடிக்கவில்லை. அதிலும் திருமண தினத்தன்றே இம்மாதிரிக் கம்சன் அவர்களை நடத்தியதில் தங்கள் குலத்துக்கே இழுக்கு நேர்ந்திருக்கின்றதாயும் நினைத்தனர். கம்சனின் தந்தையான உக்ரசேனன் இருந்த வம்சம் ஆன அந்தகர்களிலும் கம்சனின் இந்தப் போக்கும், முரட்டுத் தனமும் பலருக்குப் படிக்கவில்லை. கம்சனும் இதை நன்கு அறிந்திருந்தான் என்பதை அவன் செய்த அடுத்த காரியங்களில் இருந்து நன்கு புலனாகின்றது. யாதவகுலத் தலைவர்களில் முக்கியமானவன் ஆன வசுதேவருக்கும், அவர் மனைவிக்கும் நேர்ந்துள்ள இந்தத் துயரம் பெரும்பாலான யாதவகுலப் பெண்களையும் மன வேதனையில் ஆழ்த்தியது. வயது முதிர்ந்த ஸ்த்ரீகள் பலரும் தேவகியைத் தங்கள் மகள் போல் நினைத்து வந்தனர். ஆகையால் அவர்களுக்கும் இதில் உடன்பாடு இல்லை. கம்சனைக் காணவே பலரும் வெறுத்தனர். தலைவர்களும் அவனுடைய கொடுமையான நடவடிக்கைகளாலும், அவனை எதிர்ப்பவர்களை அழியோடு அடித்துவிடுகின்றான் கம்சன் என்பதை உணர்ந்தவர்கள் ஆதலாலும், வாய் மூடி மெளனிகளாய் இருந்து வந்தனர். அவர்களுக்குள்ளேயே இதை எவ்வாறு எதிர்ப்பது என்பது குறித்து ரகசிய ஆலோசனைகளும் செய்து வந்தனர்.

ஆனால் கம்சனோ இதை எல்லாம் அலட்சியம் செய்தவனாய்த் தன் மாமனார் ஆகிய ஜராசந்தனின் நம்பிக்கைக்குத் தான் உரியவனாய் இருப்பதால் அதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு மகத வீரர்களைத் தன் மெய்க்காப்பாளர்களாகவும், முக்கியமான ரகசிய வேலைகளுக்கும் பயன்படுத்திக் கொண்டான். இது தவிர, யாதவ சமூகத்திலேயே உள்ள மிகவும் வஞ்சனையும், சூதும் நிறைந்த பலரைத் தனக்குத் துணையாகவும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டான். அவன் தேர்ந்தெடுத்தவர்கள் மனசாட்சியின்படி வேலை செய்யாதவர்களாக இருந்ததோடு அல்லாமல், கம்சனின் பணத்தால் தங்கள் ஆடம்பர வாழ்க்கையை அனுபவித்தும் வந்தனர். பணமும் அதனால் கிடைக்கும் சுகமுமே அவர்களுக்குப் பெரும் சந்தோஷத்தைத் தந்தது. கம்சன் காலால் இட்ட வேலையைத் தலையால் செய்து வந்தனர் அவர்கள். கம்சனை எதிர்ப்பவர்களை அழிப்பதோடு அல்லாமல், அவன் ஆசைப்படுகின்ற பெண்களையும் கவர்ந்து வருவதில் வல்லவர்களாய் இருந்து வந்தார்கள் அவர்கள்.

இங்கே வசுதேவரும், தேவகியும் மாளிகையில் வீட்டுச்சிறையில் தனிமையை அனுபவித்து வந்தாலும், இறைவன் பால் கொண்டிருந்த அவர்களின் நம்பிக்கை போகவில்லை. இறைவனை சதா பிரார்த்தித்துக் கொண்டே இருந்தனர். தங்களையும், தங்கள் யாதவ குலத்தையும் காக்கவேண்டியவன் தன் வயிற்றில் தான் பிறக்கப் போகின்றான் என்பதை அறிந்ததில் இருந்து தேவகி அந்த நாளை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்க ஆரம்பித்தாள். இறைவனிடம் அவள் வேண்டியது எல்லாம் இது தான்:" இறைவா, எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ, அத்தனை சீக்கிரமாய் என்னுடைய முதல் ஏழு கர்ப்பங்களும், அதன் பிரசவங்களும் முடிந்து, நீ சீக்கிரமாய் வந்து என் வயிற்றில், என் கர்ப்பத்தில் உதித்து எங்களையும், இந்தக் குலத்தையும் காப்பாயாக. சர்வலோக ரட்சகனே! உனக்காகவே நாங்கள் காத்திருக்கின்றோம். நீ சீக்கிரமே வருவாயாக!"

தேவகி முதன்முறையாகக் கர்ப்பம் தரிக்கின்றாள். ஆண் குழந்தையும் பிறக்கின்றது.
மனதில் ஒரு பக்கம் மகிழ்ச்சி இருந்தாலும் மற்றொரு பக்கம் இந்தக் குழந்தைக்கு நேரப் போகும் கதியைக் குறித்த கற்பனையில் நெஞ்சே நடுங்குகின்றது. அந்தச் சமயம் மகதத்திற்கு மாமனார் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்த கம்சன் செய்தி அறிந்ததும், விரைவில் மதுரா திரும்புகின்றான், தன் இரு மனைவியருடனும், இன்னும் கூடுதலான படை வீரர்களுடனும். இங்கே யாதவ குலமே பிறந்திருக்கும் குழந்தையின் கதியை எண்ணி அஞ்சி நடுங்கி, குழந்தையைக் கம்சன் கொல்லப் போகும் சமயத்தை எண்ணி விதிர் விதிர்த்துப் போய் இருக்கின்றனர். கம்சனுக்குச் செய்தி சொல்லப் பட்டது.

Thursday, December 11, 2008

பாரதி கண்ட கண்ணன் - கண்ணன் என் சேவகன்!

இன்று மகாகவியின் பிறந்த நாள். அவரை நினைவு கூரும் வகையில் கண்ணனைப் பற்றி பாரதி எழுதி இருப்பதை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கின்றேன்.
கண்ணனைத் தாயாக, தோழனாக, தந்தையாக, சேவகனாய், அரசனாய், சீடனாய், சற்குருவாய், குழந்தையாய், விளையாட்டுப் பிள்ளையாய், காதலனாய், காதலியாய், குலதெய்வமாய், கண்ணனையே ஆண்டாளாய்க் கண்டவன் பாரதி. இதிலே எனக்குப் பிடிச்சது கண்ணனை சேவகனாய்க் கண்டதுவே.

"எங்கிருந்தோ வந்தான் இடைச்சாதி நான் என்றான்
மாடு, கன்று மேய்த்திடுவேன், மக்களை நான் காத்திடுவேன்

சொன்னபடி கேட்பேன்:துணிமணிகள் காத்திடுவேன்
சின்னக் குழந்தைக்குச் சிங்காரப் பாட்டிசைத்தே
ஆட்டங்கள் காட்டி அழாதபடி பார்த்திடுவேன்
காட்டுவழியானாலும் கள்ளர் பயமானாலும்

இரவிற் பகலிலே எந்நேரமானாலும்
சிரமத்தைப் பார்ப்பதில்லை, தேவரீர் தம்முடனே
சுற்றுவேன் தங்களுக்கோர் துன்பமுறாமற்காப்பேன்
கற்ற வித்தை யேதுமில்லை காட்டு மனிதன்: ஐயே!
ஆனபொழுதுங்கோலடி குத்துப்போர் மற்போர்

நானறிவேன்: சற்றும் நயவஞ்சனை புரியேன்
என்று பல சொல்லி நின்றான். ஏது பெயர்? சொல் என்றேன்
ஒன்றுமில்லை: கண்ணனென்பார் ஊரிலுள்ளோர் என்னை என்றான்
கட்டுறுதியுள்ள உடல் கண்ணிலே நல்லகுணம்
ஒட்டுறவே நன்றா உரைத்திடுஞ்சொல்-ஈங்கிவற்றால்
...........................................
............................
................................
நண்பனாய், மந்திரியாய், நல்லாசிரியனுமாய்
பண்பிலே தெய்வமாய் பார்வையிலே சேவகனாய்
எங்கிருந்தோ வந்தான் இடைச்சாதி யென்று சொன்னான்

இங்கிவனை யான் பெறவே என்ன தவஞ்செய்துவிட்டேன்
கண்ணன் எனதகத்தே கால் வைத்த நாளாய்
எண்ணம், விசாரம் ஏதுமவன் பொறுப்பாய்ச்
செல்வம், இளமாண்பு, சீர், சிறப்பு, நற்கீர்த்தி
கல்வி, அறிவு, கவிதை, சிவயோகம்

தெளிவே வடிவாம், சிவஞானம் என்னும்
ஒளிசேர் நலமனைத்தும் ஓங்கி வருகின்றன காண்!
கண்ணனை நான் ஆட்கொண்டேன்! கண் கொண்டேன்! கண் கொண்டேன்!
கண்ணனை ஆட்கொள்ளக் காரணமும் உள்ளனவே!

Wednesday, December 10, 2008

கண்ணன் வருவான், கதை சொல்லுவான் - பகுதி 5

ஒரு நிமிடம் முன்னால் வரையில் உலகத்தின் உச்சியில் இருந்த தேவகி, இப்போது தான் அதலபாதாளத்துக்கு வந்துவிட்டதை உணர்ந்தாள். உக்ரசேன மகாராஜாவுக்குத் தன் மகனுக்கு ஏதோ கோபம் என்பது புரிந்தது, ஆனால் கோபத்தின் காரணம் அறிந்தாலும் தன்னால் எதுவும் செய்யமுடியாது என்பதாலும் செய்வதறியாது விழித்தார். வசுதேவருக்கு மட்டுமே உணர்வு இருந்தது அப்போது. சட்டெனத் தேரில் இருந்து குதித்துக் கம்சனின் வாள் ஓங்கிய கையைப் பிடித்துக் கொண்டார் அசைக்க முடியாமல். கம்சனைப் பார்த்து,” மரியாதைக்குரிய இளவரசே, என்ன காரியம் செய்யப் போகின்றாய்? அவள் உன் தங்கை, இப்போது தான் திருமண பந்தத்தினுள் நுழைந்திருக்கின்றாள்” என்று சொல்கின்றார். “ம், தள்ளு, அந்தப் பக்கம், “ என்கின்றான் கம்சன் வசுதேவரைப் பாரத்து. உணர்வு வந்தவராய் உக்ரசேனரும் கம்சனைப் பார்த்து, “மகனே, என்ன காரியம் செய்கின்றாய்? அவளை விட்டுவிடு, இந்தச் சின்னஞ்சிறு பெண்ணால் உனக்கு என்ன ஊறு நேர்ந்தது? அவள் உன் தங்கை! அவளை ஒன்றும் செய்யாதே” என்று சொல்லுகின்றார்.


கம்சனோ நான் அவளை விட முடியாது, கொன்றே தீருவேன் என்கின்றான். வசுதேவர் மிகுந்த புத்திசாலியாக இருந்தார். மேலும் கம்சனின் அடாவடியான நடவடிக்கைகள் பற்றியும் நன்கு அறிந்திருந்தார். ஆகவே கம்சன் எதற்காக அவளைக் கொல்லப் போகின்றான் என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளும் ஆவலுடன், என்ன காரணத்தால் தேவகியைக் கொல்லப் போகின்றாய் எனக் கேட்கின்றார். கம்சனும் தனக்கு வந்த எச்சரிக்கையைச் சொல்லுகின்றான். நாரதரின் ஆரூடத்தையும், கடவுளரிடமிருந்து வந்த எச்சரிக்கை அது என்பதையும் தெரிவித்துவிட்டு, எட்டுக் குழந்தை பிறக்கும் வரை இவளை விட்டு வைத்தால் தானே? இவளைக் கொன்றுவிட்டால்???? என்று கொக்கரிக்கின்றான் கம்சன். வசுதேவரோ, “ மைத்துனரே, எங்களுக்குப் பிறக்கப் போகும் எட்டாவது குழந்தையால் தானே உமக்குத் தீங்கு நேரிடும்? அது வரையிலும் சற்றுக் கருணை காட்டுங்கள். எங்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகளை நானே நேரில் கொண்டு வந்து உம்மிடமே ஒப்படைக்கின்றேன். அவற்றை நீர் எது வேண்டுமானாலும் செய்து கொள்ளலாம். நாங்கள் அனைவரும் உம்முடைய குடிமக்கள் அன்றோ? உம்மைக் காப்பது எமக்கும் கடமை அன்றோ?” என்று மிகுந்த விநயத்தோடு சொல்லுகின்றார்.

யோசனையில் ஆழ்ந்த கம்சன் தான் தேவகியைக் கொல்லுவது தன் தகப்பனுக்கு மட்டுமில்லாமல் மற்ற யாதவத் தலைவர்களுக்கும் பிடிக்காது என்பதையும் அவர்களின் வீண் பகையும், வெறுப்பும் தன்னை வந்து சேரும் என்பதையும் உணர்ந்தவனாய், தான் ஒரு நிபந்தனையோடு தேவகியை உயிரோடு விடுவதாய்ச் சொல்லுகின்றான். அந்த நிபந்தனையாவது: “திருமண ஊர்வலம் அப்படியே நேரே மதுராவில் உள்ள கஜராஜ மாளிகைக்குச் செல்லவேண்டும். அங்கே வசுதேவரும், தேவகியும் ஒரு அறையில் சிறை வைக்கப் படுவார்கள். கம்சனின் படை வீரர்கள் ஒவ்வொரு நிமிடமும் அவர்களைக் கண்காணிப்பார்கள். கம்சனின் கண்காணிப்பில் இருந்து அவர்கள் தப்ப முடியாது. இருவருக்கும் பிறக்கப் போகும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் கம்சனிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். வசுதேவர் தன் வாக்குறுதியில் இருந்து தவறக் கூடாது. தேவகிக்குப் பிறக்கும் எந்தக் குழந்தையும் தன் பிடியில் இருந்து தப்பக் கூடாது.” இவையே கம்சனின் நிபந்தனைகள். அதன் படி ஊர்வலம் நேரே அங்கே சென்றது. மணமக்கள் அந்த அரண்மனையின் ஒரு அறையில் சிறை வைக்கப் பட்டனர். நாட்கள் கடந்தன.

Tuesday, December 09, 2008

கண்ணன் வருவான் கதை சொல்லுவான் - பகுதி 4

நாரதரோ, “கம்சா, தர்மத்தின் பாதையில் செல்பவர்களுக்கு மட்டுமே என்னால் ஆசி அளிக்க முடியும். அதர்மத்தின் பாதையில் செல்பவர்களை ஆசீர்வதிக்க முடியாது.” என்று திட்டவட்டமாய்ச் சொல்லி விடுகின்றார். கம்சன் எகத்தாளமாய் நகைத்த வண்ணம் சொல்லுகின்றான்:” முனிவரே, தர்மமோ, அதர்மமோ, நான் என் வழியில் தான் செல்லுவேன். கடவுள், கடவுள் என்று யாரையோ சொல்லுகின்றீர்களே?? மனம் கோழையாய் இருப்பவர்களே அதை நம்புவார்கள். நான் உடல் பலம் மட்டுமின்றி மனோபலமும் பெற்றிருக்கின்றேன். பலஹீனமாயுள்ளவர்களைப் பயமுறுத்துகின்றாற்போல் என்னையும் பயப் படுத்த முடியாது. என்னுடைய விருப்பமே கடைசி விருப்பம். அதை யாரும் மீற முடியாது. மற்றவர்களின் விருப்பத்தைப் பற்றி எனக்கு அக்கறை இல்லை. யாரேனும் என் விருப்பத்தை மீறி நடக்க நேரிட்டால் அவர்களை வற்புறுத்தி என் இஷ்டம் போல் நடக்கச் செய்வேன்.” என்று சொல்கின்றான்.

நாரதர் இகழ்ச்சியாய்ச் சிரிக்கின்றார். “தர்மத்திலிருந்தும், சத்தியத்திலிருந்தும் யாராலும் பிறழ்ந்து நடக்க முடியாது. பிறழ்ந்து நடப்பவனுக்கு அவன் விதி முடியப் போகின்றது என்று அர்த்தம். அதன் விதிமுறைகள் மாற்ற முடியாதவை. தர்மம் பிறழ்ந்து அதர்மம் தலை தூக்கும்போதெல்லாம் ஈசனே பூமிக்கு வந்து தர்மத்தைக் காக்கின்றான் என்பதையும் கவனித்துப் பார்”, என்று சொல்கின்றார் கம்சனிடம். யாராலும் என்னைத் தொடமுடியாது, கடவுளாகவே இருந்தாலும் என்ற கம்சனிடம், உன்னுடைய விதி, எப்போது, எங்கே, யாரால், எப்படித் தீர்க்கவேண்டும் என்பது ஏற்கெனவே முடிவு செய்யப் பட்டு விட்டது என்று சொல்கின்றார் நாரதர். “ஹா, ஹா, ஹா” என்று கிண்டலுடன் சிரிக்கின்றான் கம்சன். நாரதர் பதில் ஒன்றும் சொல்லாமல் சிறிது நேரம் ஆழ்நிலைத் தியானத்தில் இருக்கின்றார். பின்னர் கம்சனைப் பார்த்துச் சொல்லுவார்:” இளவரசே, மன்னிக்க, மன்னிக்க, அரசே, நம் அனைவருக்கும் மேலே இருப்பவனால் உங்கள் விதி தீர்மானிக்கப் பட்டுவிட்டது. இதோ இப்போது திருமணக் கோலத்துடன் இருக்கின்றாளே, உங்கள் சித்தப்பன் மகளான தேவகி, இவளுக்குப் பிறக்கப் போகும் எட்டாவது குழந்தையால் நீங்கள் கொல்லப் படுவீர்கள்.” என்று சொல்கின்றார் நாரதர்.

கம்சனின் தந்தையான உக்ரசேனன் மன்னன் என்று பெயரளவுக்குத் தானே தவிர, அரசியல் நிர்வாகம் பூராவும் கம்சனின் கையில் தான். தன் மாமனார் ஆன ஜராசந்தனின் உதவியுடன் அவன் அனைத்து அக்கிரமங்களையும் செய்து வந்தான். சுற்று வட்டாரத்தில் இருந்த மற்ற யாதவத் தலைவர்களாலும் சரி, மற்ற குலங்களைச் சேர்ந்த அரசர்களாலும் சரி கம்சனை எதுவும் செய்ய முடியாமல், அவன் பெயரைக் கேட்டே அஞ்சி நடுங்கினர். இது இவ்வாறிருக்க, இப்போது இது என்ன இந்த நாரதர் புதுக் கரடி விடுகின்றார். கம்சனால் தாங்க முடியவில்லை. ஒருவேளை இது நிஜமாய் இருக்குமோ? பலித்து விடுமோ? ம்ம்ம்ம்ம்???? என்ன செய்யலாம் இப்போது? ம்ம்ம்ம் அது தான் சரி, தேவகி இருந்தால் தானே குழந்தை பெறுவாள்? அவளையே கொன்று விட்டால்?? கம்சன் முடிவுக்கு வந்துவிட்டான். தேவகியைக் கொல்லவேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணத்தோடு விரைந்தான்.

இங்கே திருமண ஊர்வலம் நகரைச் சுற்றி வலம் வரத் தயாராய்க் கிளம்பிக் கொண்டிருக்கின்றது. ஷூரர்களும் சரி, அந்தகர்களும் சரி, இந்தத் திருமணத்தால் மகிழ்வு எய்தியவர்களாய் ஊர்வலத்தோடு தாங்களும் செல்ல ஆயத்தம் ஆகிக் கொண்டிருந்தனர். நகர மக்கள் அனைவரும் ஊர்வலத்தை வரவேற்க தங்கள் வீடுகள், தெருக்கள் போன்றவற்றை அலங்கரித்ததோடு அல்லாமல், தங்களையும் மிகச் சிறப்பாய் அலங்கரித்துக் கொண்டிருந்தனர். எங்கு பார்த்தாலும் உற்சாகக் கூக்குரல், பாடலும், ஆடலும் முழங்கின. சங்குகள் ஆர்ப்பரித்தன. பேரிகைகள் முழங்கின. வாத்தியங்கள் இசைத்தன. மக்களும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஆடிப்பாடிக் களித்து உல்லாசப் பேச்சுக்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். கம்சன் வந்தான். அவனையும், அவன் முகத்தையும் பார்த்ததுமே அனைவருக்கும் அடிவயிற்றில் சில்லிட்டது. ஏதோ விபரீதம் நடக்கப் போகின்றது என்றும் புரிந்து கொண்டனர். வாத்திய முழக்கங்களும், பேச்சுகளும், ஆட்ட, பாட்டங்களும் நின்றன. மெளனம். மெளனம் என்றால் அப்படிப்பட்டதொரு மெளனம்! ஆளைக் கொல்லும் மெளனம் குடி கொண்டது அங்கே. தேரில் ஏறத் தயார் நிலையில் வசுதேவரும், தேவகியும். இருவருக்கும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து மகிழவே நேரம் போதவில்லை. சந்தோஷத்தின் உச்சியில் இருந்தனர் இருவரும். யாதவத் தலைவர்களுக்கும் இவர்களின் ஜோடிப் பொருத்தத்திலும், சரியான நேரத்தில் இந்தத் திருமணம் நடந்தது பற்றியும் மிக்க பெருமையாகவும், மகிழ்வாகவும் இருந்தது. அதைக் கெடுக்கும் எண்ணத்துடன் கம்சன் தேரை நெருங்கினான். தேரில் ஏறப் போன தேவகியின் நீண்ட கூந்தலைப் பிடித்து இழுத்துக் கீழே தள்ளினான்.

Monday, December 08, 2008

கண்ணன் வருவான், கதை சொல்லுவான் பகுதி 3

உக்ரசேனனின் தம்பியான தேவகனுக்கு தேவகி என்றொரு மகள் இருந்தாள். ஷூரனின் மகன் ஆன வசுதேவனுக்கு தேவகன் மகள் ஆன தேவகியைத் திருமணம் செய்து கொடுக்க ஏற்பாடுகள் நடைபெற்றன. வசுதேவருக்கு ஏற்கெனவே திருமணம் ஆகி ரோகிணி என்றொரு மனைவி இருந்தாள். என்றாலும் அரசியல் காரணங்களுக்காகவும், அரசர்களும், தலைவர்களும் எப்போதும் போரில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருப்பதாலும், வாரிசுகள் விருத்திக்காகவும் இவ்வாறு இரண்டு, மூன்று திருமணங்கள் செய்து கொள்ளுவது அந்தக் காலத்தில் சகஜமாய் இருந்து வந்திருக்கின்றது. வசுதேவரின் ஐந்து சகோதரிகளில் மூத்தவள் ஆன குந்தியைக் குந்தி போஜனுக்குத் தத்துக் கொடுத்திருந்தார்கள் அல்லவா? அந்தப் பெண்ணை ஹஸ்தினாபுரத்தின் மன்னன் ஆன பாண்டுவுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுக்கப் பட்டிருந்தது. அந்தப் பெண்ணிற்கு மூன்று குழந்தைகளும், அவளின் இளையாள் ஆன மாத்ரிக்கு இரு பையன்களும் இருந்தனர். பாண்டு இறந்ததும், குந்தி தன் குழந்தைகள் மூன்று பேரோடும், தன் இளையாள் ஆன மாத்ரியின் குழந்தைகள் இருவரையும் சேர்த்தே வளர்த்து வந்தாள்.சிந்து நதிக்கரையில் இருந்த சேதி நாட்டு மன்னன் ஆன தாமகோஷனுக்கு வசுதேவரின் மற்றொரு இளைய சகோதரி ஆன ஷ்ரூதஷ்ரவா வைத் திருமணம் செய்து கொடுத்திருந்தது. அவர்களுக்கு ஒரு மகன் இருந்தான் . அவன் பெயர் சிசுபாலன் என்பதாகும். இந்தச் சிசுபாலனுக்குத் தன் தாயின் சொந்த சகோதரன் ஆன வசுதேவரை விடவும் கம்சன் மேலும், ஜராசந்தன் மேலும் அதீதமான பக்தியும், மரியாதையும் உண்டு. அவர்களாலேயே தானும் ஒரு சக்கரவர்த்தி ஆகலாம் என்றும் நினைத்து வந்தான்.

வட மதுரையில் யாதவர்களின் அப்போதைய தலைவன் ஆன உக்ரசேனன் அரசனாய் இருந்து வந்தான். உண்மையில் குடிமக்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து நடத்தப் படும் இந்த ஜனநாயக முறை அரசியலில் கம்சனுக்கு நம்பிக்கை இல்லை. தன் மாமனாரும் மகத நாட்டின் சக்கரவர்த்தியும் ஆன ஜராசந்தனைப் போல் தானும் சக்கரவர்த்தி ஆகவேண்டும் என்பதே கம்சனின் கனவு. அதற்காகவே அவன் பெரு முயற்சிகள் எடுத்து வந்தான். மகனின் அரசியல் பிடிக்காமல் உக்ரசேனன் ஒதுங்க, கம்சனின் இஷ்டப் படியே அனைத்தும் நடந்து கொண்டிருந்தது. இது எல்லாம் ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். கிருஷ்ணர் பிறந்த சூழ்நிலையைப் பார்ப்போமா இப்போது?? வசுதேவரின் குலம் ஆன ஷூரர்களுக்கும், கம்சனின் குலம் ஆன அந்தகர்களுக்கும் அடிக்கடி ஏதாவது சிறு சிறு மோதல்கள் தொடர்ந்தன. அடிப்படையில் இருவரும் யாதவர்களே என்றாலும், குடும்பச் சண்டைகள் தொடர்ந்தன.ஆகவே இரு குடும்பத் தலைவர்களும் இணைந்து உக்ரசேனனின் தம்பியான தேவகனின் மகள் தேவகியை, ஷூரர்களின் தலைவனாக விளங்கி வந்த வசுதேவருக்குத் திருமணம் செய்து கொடுக்க நிச்சயித்து, வேத கோஷங்கள் முழங்க திருமணமும் நடந்து முடிந்தது. திருமணத் தம்பதிகள் இருவரையும் அவர்களின் ஜோடிப் பொருத்தத்தையும் பார்த்துப் பார்த்து மொத்த யாதவ குலமே மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்து போய் இருந்தார்கள். தம்பதியரை ஊர்வலமாக அழைத்துச் செல்ல மிக அழகாக அலங்கரிக்கப் பட்டு ரதம் தயார் ஆகிக் கொண்டிருந்தது அப்போது திருமணத்துக்கு வந்த பல ரிஷி, முனிவர்களிலும் தேவலோகத்து ரிஷியான நாரதர் வந்திருந்தது மிகச் சிறப்பாய்க் கருதப் பட்டது. திருமணம் முடிந்ததும், முறைப்படி அப்போது அரசனாய் இருந்த கம்சனைச் சென்று பார்த்தார் நாரதர். கம்சனும் அரசகுலத்தார் கடைப்பிடித்து வந்த முறைகளை ஒட்டி வந்தவரை வரவேற்று உபசரித்தான். அவருடைய ஆசிகளைக் கோரினான்.

Sunday, December 07, 2008

கண்ணன் வருவான், கதை சொல்லுவான் பகுதி 2

முதலில் நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியது இதில் யாதவர்கள் என்பவர்கள் யார் என்பதும், ஆரிய வர்த்தம் என்று சொல்லப் படுவது பற்றியும், ஆரியர்கள் பற்றியுமே. ஆரியர்கள் என்றால் ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தை மட்டுமே இன்று சுட்டிக் காட்டுவது போல் உண்மையில் இருந்தது இல்லை. இமயத்துக்குத் தெற்கே, விந்தியத்துக்கு வடக்கே உள்ள சில பகுதிகளே ஆரிய வர்த்தம் என்று அழைக்கப் பட்டது. கிழக்கே உள்ள பகுதி அந்தக் கால கட்டத்திலும் மகதமாகவே இருந்திருக்கின்றது. ஆரியர்கள் பாரத தேசம் பூராவும் பரந்து இருந்திருக்கின்றார்கள். தென்பகுதியை பரத கண்டம் என்றும் திரவிடம் என்றும் அழைக்கப் பட்டு வந்திருக்கின்றது. அவர்கள் நாகர்கள் என அழைக்கப் பட்ட மற்றொரு இனத்தவரோடும், ரத்த சம்மந்தமான உறவுகள் பூண்டு இருந்திருக்கின்றனர். என்றாலும் ஆரியர்கள் எனத் தனித்துச் சொல்லப் படுவதற்கு முக்கிய காரணம் அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் கடைப்பிடித்து வந்த தர்மம் ஒன்றே ஆகும். எந்தச் சூழ்நிலையிலும் தர்மத்தின் பாதையில் இருந்து சற்றும் வழுவாமல் இருந்து வந்தார்கள். அவர்களின் வாழ்க்கை முறையில் சத்தியம், யக்ஞம், தவம் போன்றவைக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப் பட்டு வந்தது. உண்மைக்கும், தியாகத்துக்கும், புனிதத்துக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப் பட்டு வந்தது. இந்த ஆரியர்களில் ஒரு பிரிவினரே யாதவர்களும் ஆவார்கள். எவ்வாறு எனச் சற்று விளக்கமாய்ப் பார்ப்போமா??

யயாதி மன்னனின் மூத்த மனைவியும், சுக்ராசாரியாரின் மகளும் ஆன தேவயானிக்குப் பிறந்த பையன் தான் யது என்னும் ராஜகுமாரனும், துர்வாசு என்பவனும் ஆவார்கள். இந்த யதுவின் வம்சமே யாதவர்கள் என அழைக்கப் பட்டனர். யாதவர்களில் பல பிரிவுகள் இருந்து வந்தன. அவற்றில் சில குக்குரர்கள், அந்தகர்கள், வ்ருஷ்ணிகள், சத்வதர்கள், போஜர்கள், மாதவர்கள், ஷூரர்கள் என்று இருந்த அனைத்துப் பிரிவுகளையும் மொத்தமாய் வ்ருஷ்ணி சங்கமம் எனச் சொல்லுவதும் உண்டு. யாதவர்கள் தங்கள் கடமைகளில் சிறந்து விளங்கியதோடு மட்டுமில்லாமல், சிறந்த வீரர்களாகவும் இருந்து வந்தனர். அவர்களில் அந்தக் கால கட்டத்திலேயே நேரிடையாக அரசன் என ஒருவரை மட்டும் சொல்லாமல் ஜனநாயக முறையே இருந்து வந்தது. என்றாலும் ஒரு தலைவன் வேண்டுமே என்பதற்காக, ஒவ்வொரு பிரிவினரும் தங்களில் மிகச் சிறந்தவரை, வீரரை, செல்வமும், படை பலமும் பெற்றவரை அரசர் என அழைக்கும் வழக்கம் இருந்து வந்தது.

மற்றச் சில ஆரிய அரசர்களின் நாடு விஸ்தரிப்பால் யாதவர்கள் தென் பகுதியை நோக்கி வர ஆரம்பித்தனர். கங்கையைக் கடந்து யமுனைக்கரையில் மது என்ற அரக்கனால் நிர்வகிக்கப் பட்ட இந்த மதுவனம் ஆனது காடுகள் அழிக்கப் பட்டு யமுனைக்கரையில் ஒரு நகரத்தையும் மது என்னும் அரக்கனால் நிர்மாணிக்கப் பட்ட இடம் ஆகும். இந்தக் கதை நடந்த துவாபர யுகத்துக்கு முன்னே நடந்த த்ரேதா யுகத்தில் அயோத்தியை ஆண்ட ஸ்ரீராமச்சந்திரனின் தம்பியான ஷத்ருகனனால் மதுவனத்து அரக்கர்களின் கொடுமை தாங்காமல் மதுவனம் அழிக்கப் பட்டு நாடு பூராவும் இக்ஷ்வாகு மன்னர்களின் கீழ் கொண்டுவரப் பட்டது. இதன் பின்னர் வந்த யாதவர்கள் கங்கையைத் தாண்டி, வந்து வ்ரஜபூமி என அழைக்கப் பட்ட மதுராவுக்கும் அப்பால் தங்கள் ராஜ்யத்தையையும் ஆளுமையையும் விரிவாக்கினார்கள். ஷூரர்கள் இனத்தின் முக்கியத்துவமும் பலமும் வாய்ந்த அரசன் நாகர் இனத்தைச் சேர்ந்த இளவரசியை மணந்து கொண்டான். அவனுக்குப் பிறந்த பிள்ளைகளே வசுதேவன் என்பவரும், தேவபாகரும் ஆவார்கள். இவர்களுக்கு ஐந்து சகோதரிகளும் உண்டு. அவர்களில் மூத்தவளை ப்ரீத்தா எனவும், இளையவளை ஷ்ருதஷ்ரவா எனவும் அழைத்தனர். மூத்தவள் ஆன ப்ரீத்தாவை அவள் தந்தையான ஷூரன் குந்திபோஜனுக்குத் தத்துக் கொடுத்தான். அந்தப் பெண்ணுக்குக் குந்தி எனவும் பெயர் மாற்றம் செய்யப் பட்டு குந்தி அங்கே வளர்ந்து வந்தாள். அந்தகர்களில் முக்கியம் ஆன உக்ரசேன அரசனுக்கு கம்சன் என ஒரு மகன் இருந்தான். அந்தக் கம்சன் சிறு வயது முதலே எதற்கும் அஞ்சாமலும், மிகவும் முரட்டுத் தனத்தோடும் இருந்து வந்தான். ஆரியர்களின் குணம் ஆன பணிந்து போதல், ஆச்சாரியர்களை மதித்தல், உண்மை பேசுதல் போன்ற குணங்களை அறவே வெறுத்ததோடு அல்லாமல் தன் தந்தையான உக்ரசேனரையும் மதிக்காமல் இருந்தான்.

இந்தக் கம்சன் மகத நாட்டு அரசனும், அந்தக் காலத்தில் சக்கரவர்த்தி என அறியப் பட்டவனும் ஆன ஜராசந்தனின் இரு மகள்களையும் திருமணம் செய்து கொண்டு யாதவர்களின் ஜென்மப் பகைவன் ஆன மகத அரசனைத் தனக்கு உறவாக்கிக் கொண்டான். இந்தத் திருமணத்தின் மூலம் ஜராசந்தனின் உதவி தனக்குக் கிட்டும் என்பதோடு அல்லாமல் அனைத்து யாதவர்களையும் அடக்கவும், தான் ஒருவனே யாதவ குலத் தலைவனாய் இருக்கவும் ஜராசந்தன் உதவுவான் என்ற எண்ணமே காரணம் ஆகும். ஜராசந்தனுக்கு மிகவும் நம்பிக்கைக்கு உரிய வீரனாகவும், அதே சமயம் பிரியத்துக்கு உகந்த மருமகனாகவும் இருந்து வந்தான் கம்சன். தன் சொந்த இனத்தையே அழிக்கவும் ஜராசந்தனுக்கு உதவியும் புரிந்து வந்தான்.

Saturday, December 06, 2008

குலபதி கே.எம். முன்ஷி பற்றிய அறிமுகம்!


முதலில் கே.எம்.முன்ஷி அவர்களைப் பற்றிய ஒரு சிறு அறிமுகம். பெரும்பாலானவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம், என்றாலும் தெரியாதவங்களுக்காக. படம் கிடைக்கவில்லை, தேடிட்டேன். கூகிளாரும் உதவவில்லை. கனையாலால் மனேகாலால் முன்ஷி என்பது முழுப் பெயர். பல்முனைத் திறமைகள் படைத்தவர். 1887-ம் ஆண்டு குஜராத் மாநிலத்தில் பரூச் நகரில் டிசம்பர் 3--ம் தேதி பிறந்தார். இவரின் படிப்பு பரோடாவில் நடந்தது. அரவிந்தரிடம் இவர் கல்லூரியில் பயின்றிருக்கின்றார். மும்பை ஹைகோர்ட்டில் வக்கீலாய்த் தொழிலைத் தொடங்கினார். காந்தியின் இந்திய வருகைக்குப் பின்னர் சுதந்திரப் போராட்டத்தில் சேர்ந்து முழுமூச்சுடன் ஈடுபட்டார். பலமுறைகள் சிறை சென்றிருக்கும் இவர் உப்பு சத்தியாகிரகம், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் போன்றவற்றில் ஈடுபட்டிருக்கும் போது சர்தார் படேல் இவரைக் கவர்ந்தார். படேலின் தீரமும், மன உறுதியும் இவரைப் பெருமளவு ஈர்த்தது. 1930-ம் ஆண்டு தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட செண்ட்ரல் லெஜிஸ்லேடிவ் அசெம்பிளியில் உறுப்பினராய் இருந்தார். 1938-ம் ஆண்டு மும்பையில் பாரதீய வித்யா பவனைத் தொடங்கினார்.

சுதந்திர இந்தியாவில் மன்னர்கள் ஆட்சி புரிந்து வந்த சமஸ்தானங்களை படேல் இணைக்கும்போது அவருக்கு உறுதுணையாக இருந்து பல உதவிகள் புரிந்தார். இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டங்களை அமைக்கும்போது அம்பேத்கர் தலைமையில் இருந்த குழுவில் இவரும் இடம் பெற்றிருந்தார். அனைத்துக்கும் மேலே குஜராத்தில் சோம்நாத் சிவன் கோவிலைப் புனரமைத்து மீண்டும் கும்பாபிஷேகம் நடந்து மக்கள் தரிசனத்திற்குத் தயார் செய்யும் வேலையை சர்தார் படேல் செய்ய ஆரம்பிக்கும்போது இவர் பின்னிருந்து அதற்கு ஆவன செய்து கோயிலைச் சீரமைக்கும் பணியைச் செவ்வனே செய்து முடித்து, சோம்நாத் கோயிலை மீண்டும் மக்களுக்கு அர்ப்பணித்தார்.

நேருவுடனான சிறு சிறு உரசல்களாலும், நேருவால் நிர்வாகம் செய்யப் பட்ட காங்கிரஸில் இருக்க இஷ்டம் இல்லாமலும், இவர் பின்னர் ராஜாஜி அவர்களால் ஏற்படுத்தப் பட்ட சுதந்திரா கட்சியில் சேர்ந்தார், என்றாலும் இந்தக் கட்சி மக்களிடையே அவ்வளவு முக்கியத்துவம் பெறாத காரணத்தால் பின்னர் ஜனசங்கத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார். 1952-57 வருஷங்களில் உத்தரப் பிரதேசத்தின் கவர்னராக இருந்து வந்தார். அரசியல் தவிர, சுற்றுச் சூழலைப் பாதுகாக்கும் இயற்கையை நேசிக்கும் ஒரு ரசிகரும் ஆவார். இவர் மத்திய அரசில் விவசாய மந்திரியாக இருந்தபோது இவரால் 1950-ல் தொடங்கப் பட்ட வன மகோத்சவம் பின்னர் பல வருடங்களுக்கு ஒவ்வொரு வருஷமும் ஜூலை மாதம் பல இடங்களிலும் பல்வேறு மரங்களை நட்டு மகிழும் ஒரு விழாவாக நடை பெற்று வந்தது.

இவற்றைத் தவிர இவர் ஒரு பெரும் இலக்கியவாதியாகவும் இருந்து வந்தார். தம் சொந்த மாநிலம் ஆன குஜராத்தின் மேல் பெரும் ஈடுபாட்டுடன் இவர் அதன் வரலாற்றையும் பதிவு செய்திருக்கின்றார். சிறு வயது முதல் கிருஷ்ணர் பற்றிய பல்வேறு கதைகளைக் கேட்டு வந்த இவர், அதன் அடிப்படையில் கிருஷ்ணாவதாரம் பற்றிய ஏழு புத்தகங்களை எழுதி உள்ளார். இவர் இறந்து விட்டதால் இவரால் இவற்றை முடிக்க முடியவில்லை. ஒவ்வொன்றும் தனித் தன்மை வாய்ந்தவை. அதிலிருந்து சில பகுதிகளை மட்டுமே எனக்குப் புரிந்த கோணத்தில் பார்க்கப் போகின்றோம். ஒரு நாலைந்து நாட்களுக்கு உள்ளவற்றை முன்கூட்டியே போட்டு வச்சிருக்கேன். பின்னூட்டங்களுக்குப் பதில் வரலைனு நினைக்க வேண்டாம். கூடிய சீக்கிரமே கொடுப்பேன். நன்றி.

டிஸ்கி: கொத்தனாரும், திவாவும் அடிக்க வந்ததில் முன்ஷி படத்தைப் போட்டுட்டேன். இப்போ ஓகேயா கொத்து&திவா???? இவரைப் பற்றி நான் எழுதினது கொஞ்சம் தான். பதிவு பெரிசாப் போயிடும்ங்கறதாலேயும், நோக்கம் மாறிடும் என்பதாலேயும் அதிகம் எழுதவில்லை. இ.கொ. கொடுத்திருக்கும் சுட்டிகளுக்கு விஜயம் செய்யுங்கள். நன்றி.