எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Sunday, January 26, 2025

தவிக்கும் மனசு

 இன்னிக்குக் குளிக்கும்போது நம்ம ரங்க்ஸ்   கீழே விழுந்துட்டார். தினம் தினம் தானே குளிப்பதால் இப்போக் கொஞ்ச நாட்களாகக் கிட்டே இருப்பதில்லை; அவரும் வேண்டாம், நீ போய் சமையலைப் பார் என்பார். ஆனால் கதவை உள்ளே தாழ் போட்டுப்பார்னு நினைக்கலை. இன்னிக்குச் சாதம் வைச்சுட்டு ஏற்கெனவே வேக வைச்சிருந்த குட்டி உருளையை எடுத்துக் கொண்டு தோல் உரிக்க வந்து உட்காரும் முன்னரே கீதா, கீதா எனக் கூப்பிடுகிறாபோல் இருந்தது. நிஜமா, அல்லது என்னோட பிரமையானு சுதாரிக்கும் முன்னர் மீண்டும் மீண்டும் அடுத்தடுத்துக் கூவல். என்னால் என்னதான் வேகமாய்ப் போனாலும் உடனே போக முடியாதே! இப்போத் தானே நடை பயிலும் குழந்தை போல் நடக்கிறேனே! ஆகவே நானும் பதிலுக்குக் கத்திக் கொண்டே போனேன்,. போனால் உள்ளே இருந்து ரங்க்ஸ் சத்தம் போடுகிறார்,  கீழே விழுந்துட்டேன் என்று. கடவுளே! என்னோட கை, கால்கள் இயங்காது போல் பின்னிக்கொண்டன. கதவைத் திறக்க முயன்றால் உள்ளே தாழ் போட்டிருக்கார்.

கடவுளே இப்போ என்ன செய்யறது? இன்னிக்குனு பார்த்து வேலை செய்யும் பெண் தாமதமாக ஒன்பதரைக்கு வந்திருந்தார். என்னோட கூச்சல், அவரோட கூக்குரல் எல்லாம் கேட்டுட்டு அவங்க வீடு சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்த வேலையை விட்டுட்டு அங்கே வந்தார். கதவைத் திறக்க முயன்றார், அதுக்குள்ளே உள்ளே இருந்து ரங்க்ஸும் நல்ல வேளையாக் கைக் கம்பு உள்ளே எடுத்துப் போயிருந்ததால் அதன் உதவியோடு கதவுத் தாளைத் தள்ள ஆரம்பிச்சார். இங்கேயும், உள்ளே இருந்தும் முயன்றதில் கதவு தாழ் திறந்து கொண்டது.எக்கச்சக்கமான நிலையில் கீழே விழுந்திருந்தார். ஆனால் மெதுவாக எழுந்து எப்படியோ உட்கார்ந்து விட்டார். வேலை செய்யும் அம்மா உள்ளே போய்த் தூக்க முயல, அவரும் எழுந்திருக்க முயல வழுக்கிக் கொண்டே இருந்தது. அதைப் பார்த்துவிட்டு நான் இன்டர்காம் மூலம் செக்யூரிடியை அழைத்து யார் இருந்தாலும் உடனே வரச் சொன்னேன். அப்போது ட்யூடியில் இருந்தவர் உடனே மேலே வர, வேலை செய்யும் பெண்ணும் அவருமாகத் தூக்கிக் குளிக்கும் நாற்காலியில் உட்கார்த்தி வைத்தனர்.

பின்னர் வாளியை ஸ்டூலில் வைத்து விட்டுத் தண்ணீர் நிரப்பி இருந்ததால் கிட்டே வைத்துக் குளிக்க வைத்துவிட்டுப் பின்னர் வெளியே வந்தார், செக்யூரிடி அவர் வேலையைக் கவனிக்கப் போக வேலை செய்யும் அம்மா  வேலையைத் தொடர நான் அங்கேயே உட்கார்ந்து கொண்டு குளித்து முடித்து வரும் வரை காத்திருந்தேன்.

எல்லோரும் துணைக்கு ஒருத்தர் வேண்டும் என்கின்றனர். ஆனால் வரவங்க ஆயிரத்தெட்டு நிபந்தனைகள் சொல்றாங்க. ஒரு அம்மா வீட்டோடு இருந்து பார்த்துக் கொண்டு  சமைத்துப் போடுவேன் என தினசரியில் விளம்பரம் கொடுக்க அவங்களை அழைத்துப் பேசினால் காலை ஏழு அல்லது எட்டு மணிக்கு வந்து காலை ஆகாரம், மதியம் சாப்பாடு முதலியன பண்ணி வைச்சுட்டுப் பத்துமணிக்குள் போயிடுவாராம். அவருக்கு காலை பத்தில் இருந்து மாலை நாலு, ஐந்து, சில நாட்கள் ஆறு மணி வரை அரசுக் காய்கறிப் பண்ணையில் வேலையாம். அதை முடிச்சுட்டு நேரம் இருந்தால் வந்து இரவு உணவு தயாரிப்பாராம். அப்படி வந்தால் இரவு இங்கேயே தங்கிப்பாராம். அதைத் தான் வீட்டோடு இருந்துனு சொல்லி இருக்கார் போல. வர முடியலைனா நாமே ஏதானும் பண்ணிக்கணுமாம். இல்லைனா ஓட்டலில் வாங்கிக்கோங்கனு புத்திமதி. அவங்க டிஃபன் செய்தாலும் இட்லி மட்டும் தான் பண்ண முடியுமாம். எண்ணெய் விட்டு தோசை, அடை, சப்பாத்தி எல்லாம் பண்ணினால் உங்களுக்கு ஜீரணமே ஆகாது என்றார். இங்கே நான் ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் இரவில் சப்பாத்தி அல்லது தோசை தான் பண்ணறேன். 

இதுக்கெல்லாம் நாங்க அட்ஜஸ்ட் செய்து கொள்ளணும் என்றும் சொன்னார். அதோடு குழம்போ, ரசமோ, சாம்பாரோ ஏதோ ஒண்ணு தான் பண்ணுவாராம். அதையே இரவு உணவுக்கும் வைச்சுக்கணுமாம். அவங்க இங்கேயே சாப்பிட்டுக்கறாங்களானு கேட்டதுக்கு எனக்கு இனிப்புப் பதார்த்தம் தான் ரொம்பப் பிடிக்கும். நான் ஏதாவது இனிப்புப் பண்ணிச் சாப்பிட்டுப்பேன். நான் சாதத்தில் குழம்பெல்லாம் உங்களைப் போல விட்டுக் குழைத்துச் சாப்பிட மாட்டேன் என்றார், இத்தனைக்கும் அவர் நாங்க சாப்பிடும்போது வரலை. சாப்பிடுவதைப் பார்த்ததும் இல்லை. சாப்பிட்ட பாத்திரங்களை ஒழிச்சுப் போடணுமேனு சொன்னதுக்கு அதுக்குத் தனியா ஆள் போட்டுக்கோங்க, என்னால் அதெல்லாம் இருந்து செய்ய முடியாது. அப்படி நான் தான் செய்யணும்னா சம்பளத்தில் கூடக் கொடுக்கணும் என்பதோடு பாத்திரங்களை இரவு நான் எப்போ வருவேனோ அப்போ ஒழிச்சுப் போடறேன். அது வரை டேபிள்ளேயே இருக்கட்டும் என்றார். 

எங்க வீட்டுக்கு வரவங்க யாரா இருந்தாலும் இவ்வளவு முடியாத சமயத்தில் கூட சமையலறை சுத்தமாக இருப்பதோடு வீட்டிலும் ஆங்காங்கே ஒட்டடை எல்லாம் தொங்காமல் கழிவறை, கை கழுவும் வாஷ் பேசின் எல்லாமும் சுத்தமாகப் பராமரிக்கிறீங்க என்பார்கள். இந்த அம்மாவை நான் வைத்துக் கொண்டால் வீடு அதோகதி தான். அதோடு இதை எல்லாம் நான் அட்ஜஸ்ட் செய்துக்கணும்னு வேறே சொல்றாங்க. என்னால் இதை எல்லாம் அட்ஜஸ்ட் செய்துக்க முடியாது என்பதால் பையர், பெண்ணிடம் பேசிட்டுச் சொல்றோம்னு சொல்லிட்டோம். அடுத்து நம்மவருக்கு திடீர்னு ஹோமுக்குப் போனால்னு ஒரு எண்ணம் தோன்ற பெருங்களத்தூரில் என்னுடைய மரியாதைக்குரிய நண்பர் திரு இன்னம்பூரார் இருந்த ஹோம் நன்றாக இருப்பதாக அவர் சொல்லிக் கொண்டே இருந்ததோடு என்னை அழைக்கவும் அழைத்தார். அவங்க விலாசத்தைக் கேட்டு வாங்கி அவங்களோடு  பேசினதில் மனதில் அவ்வளவாய்த் திருப்தி வரலை. அபார்ட்மென்ட் தனியா இருக்காம். அதில் தங்கறவங்க டைனிங் ஹாலுக்குப் போய்ச் சாப்பிடணுமாம். எங்களைப் போல் முடியாதவங்களுக்கு ஒரு ஹால், ஒரு படுக்கை அறை என்றார். அழைப்பு மணியெல்லாம் பொருத்தி இருப்பதால் நீங்க எப்போக் கூப்பிட்டாலும் ஆட்கள் உடனே வருவாங்க என்றார். எல்லா வேலைகளும் செய்து கொடுக்கிறங்க தான். பணம் தான் அதிகம். மின்சாரக் கட்டணம் கூட ஒரு யூனிட்டுக்குப் பதினைந்து ரூபாய். தனியாக் கொடுக்கணும்.

எங்க உறவுப் பெண் ஒருத்தர் என் வயது கோவையில் பிரபலமான ஹோமில் தங்கிட்டு அங்கிருந்து வருவதற்கு முயற்சி பண்ணி மிகவும் கஷ்டத்தோடு நான்கு வருஷம் சிரமப்பட்டு இப்போத் தான் போன வருஷம் வந்து விட்டார். இன்னும் சிலர் ஹோமுக்குப் போன அன்றே இறைவன் அழைப்பில் போயிட்டாங்க. நல்ல ஹோமெல்லாம் இருக்குன்னாலும் நமக்கு மனது ஒத்துக்கணும்,. ஆகவே இப்போதைக்கு ஏதேனும் ஏஜென்சி மூலம் தங்க ஒரு ஆள் பகல் வேளை மட்டும் இருந்தாலும் போதும்னு பார்க்கிறேன். கிராமங்களிலும் விசாரிக்கிறேன். எனக்கு என்ன தான் உதவிக்கு ஆள் இருந்தாலும் என் வேலைகளை நானே செய்து கொண்டிருந்த/கொண்டிருப்பதால் மனம் சமாதானம் ஆகச் சில நாட்கள் ஆகும். பார்ப்போம். இறைவன் என்ன நினைக்கிறானோ அதுபடி. எங்கே போவது என்றாலும் அதற்கு முன்னால் சாமான்களை ஒழுங்கு செய்யணும், போகிற இடத்திற்கு என்னெல்லாம் கொண்டு போகலாம் என்பதை யோசிக்கணும். முக்கியமாய் ஸ்ரீராமர்!  வேண்டாம் அழுதுடுவேன்.

இப்போ இங்கே இருப்பதால் என்னிக்கானும் மாறுதல் தேவைப்பட்டால் ஸ்விக்கி மூலம் உணவு வரவழைக்கிறேன். ஹோமில் அதெல்லாம் முடியாது. நமக்குத் தேவைக்கு ஒரு காஃபி கூடப் போட்டுக்க முடியலைனா ரொம்பக் கஷ்டம். யோசிக்கணும் விரைவில் ஆண்டவன் நல்லவழி காட்டுவான் என்னும் நம்பிக்கையோடு இருக்கேன்.

Friday, January 24, 2025

மலரும் நினைவுகள்

 



இவங்கல்லாம் யாருனு சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இல்லை. இது 93-/94 ஆம் ஆண்டில் நாங்க ஜாம்நகரில் இருந்தப்போ எடுத்த படம். அந்த அலுவலகத்தில் இருக்கும்போது அடிக்கடி பிக்னிக் போவோம். அப்படி ஒரு பிக்னிக்கில் சுத்திட்டு வந்தப்போ யாரோ அலுவலக நண்பர் இந்தப் படத்தை எடுத்திருக்கார்.. அப்போ மாமியார் எங்களோடு தான் இருந்தார். அவங்களையும் வலுக்கட்டாயமாக இழுத்துட்டுப் போவோம். அது ஒரு பொற்காலம்.

பார்க்கப் போனால் எங்களுக்கெல்லாம் ஆரம்பத்தில் குஜராத் பிடிக்கலை.. முக்கியமா ஜாம்நகர் பிடிக்கவே இல்லை. ராஜஸ்தானை விட்டுட்டு வந்ததுக்கு அழுதுட்டே இருப்போம். பின்னால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஊர் பழகியது. ஆனாலும் ராஜஸ்தான் வாழ்க்கை சொர்க்கம் தான். மயிலும், குயிலும், கிளியும் கொஞ்சும். கொத்துக் கொத்தாகக் கிளிகள் வீட்டுக் கூரையில் உட்கார்ந்து கொண்டு கொஞ்சிக் கொண்டிருக்கும். மயில்கள் இஷ்டம் போல் கத்திக் கொண்டு நடனம் ஆடிக் கொண்டிருக்கும். தோட்டத்தில் நடுவே பெரிய லான். சுற்றிலும் பூச்செடிகள். சமையலறை ஓரமாகக் காய்கறித் தோட்டம்.பட்டாணிக்கும், காலி ஃப்ளவருக்கும், மொச்சைக்கும் கொத்தித் தின்னக் குருவிகள். நாங்க போய் வாழை, முருங்கை, மஞ்சள் எல்லாம் போட்டோம், தை மாதப் பிறப்புக்குத் தமிழர்களுக்கெல்லாம் மஞ்சள் கொத்து விநியோகம் செய்வோம். கரும்பும் தோட்டத்துக் கரும்பு.    

ஜாம்நகரிலும் காய்கறித்தோட்டம், வாழை, முருங்கை, மஞ்சள் போட்டோம் என்றாலும் ராஜஸ்தான் அளவுக்குச் செழிப்பெல்லாம் இல்லை. ஏதோ ஓடியது. நம்ம ரங்க்ஸுக்கு மாதத்தில் பதினைந்து நாட்கள் கட்சில் புஜ்ஜுக்குப் போகணும் ஆடிட்டிற்கு. சமயங்களில் எல்லையோரங்களுக்கெல்லாம் போக வேண்டி இருக்கும். அப்போத் தொட்ர்பு கொள்ள முடியாது. எங்கே இருக்கார்னே தெரியாது.  எந்த யூனிட்டிற்குப் போயிருக்கார் என்பதெல்லாம் கூட ரகசியமா இருக்கும். அலுவலகம் மூலமாகத் தகவல்கள் முக்கியமானது இருந்தால் கொடுப்போம். இங்கே ஜாம்நகரில் நாங்க மூணு பேரும் மாமியாரும் தான். நடந்தே போய்க் காய்கறிச் சந்தையில் காய்கள், பழங்கள் வாங்குவேன். பேரிச்சைப் பருவத்தில் கொத்துக் கொத்தாகப் பேரிச்சம்பழங்கள் செக்கச் செவேல்னு வரும். வாங்கிக் காய வைச்சுப்போம். காலிஃப்ளவர் எல்லாம் பெரிது பெரிதாக, ஒரு கத்திரிக்காய் ஒரு கிலோவுக்குக் குறையாமல் இருக்கும். அதிலே பைங்கன் பர்த்தா பண்ணினால் நாலைந்து பேர் சாப்பிடலாம். ஆகவே நடுத்தர அளவுக் கத்திரியாகப் பார்த்து வாங்குவேன், வெண்டைக்காய்க் குட்டிக் குஞ்சுலுவின் விரல் அளவுக்கு அளந்து வைத்தால் போல் கிடைக்கும், அப்படியே வாங்கிக் கொண்டு வந்து அலம்பிக் காய வைச்சுட்டு நடுவில் கீறிக் காரப்பொடி கலந்த மசாலாவை அடைச்சுட்டு முழுதாகப் போட்டு வதக்குவோம். இப்போ வெண்டைக்காயே வாங்குவதில்லை. முத்தலாக இருக்கு.


முடிஞ்சால் மலரும் நினைவுகள் தொடரலாம்.


Monday, November 04, 2024

தீபாவளிக் கொண்டாட்டம் முடிஞ்சது.

இந்த வருஷம் நவராத்திரிக்கு ஏதானும் எழுதணும்னு ஆரம்பிச்சுக் கடைசியில் ஒண்ணுமே எழுதலை. நேரம் சரியாகப் போய் விட்டது. அதோடு ஹோம்கேர் பெண்களுக்காகப் போட்டிருந்த கான்ட்ராக்டும் முடிஞ்சுடுத்து என்பதால் தாற்காலிகமாக மேல்கொண்டு கான்ட்ராக்டை நீட்டிக்கவில்லை. ஆகவே இப்போது பெண்கள் வருகையும் இல்லை. எப்படியோ சமாளித்துக் கொண்டிருக்கேன். மருத்துவமனை செல்லும்போது மட்டும் ஹோம்கேரிடம் கேட்டுக் கொண்டு யாரானும் ஒரு நர்சிங்க் உதவியாளரை அனுப்பச் சொல்லிக் கூட்டிப் போகிறேன். இந்த அழகில் நவராத்திரிக்கு வருபவர்களைக் கவனிச்சு அனுப்பினாலே போதும்னு ஆயிடுத்து. தினமும் அநேகமாகச் சுண்டல் என்னமோ பண்ணினேன், அவருக்கு நல்லதாச்சே. வருபவர்களுக்கு மட்டும் வெற்றிலை, பாக்கு வைச்சுக் கொடுத்தேன் கொலு என்னும் பெயரில் என் தம்பி எப்போவோ பாண்டிச்சேரியில் இருந்தப்போ வாங்கின டெரகோட்டா பிள்ளையார்களை வைச்சுட்டேன். அயோத்தி ராமரும்,பழைய கொலு பொம்மையில் ஒரு இசைக்கும் மிருகமும் மட்டும் கிடைச்சது. இன்னமும் எடுக்கிறேன்னு வேலை செய்யும  பெண் சொன்னார்தான்,. ஆனால் இடம் இல்லை. துவே தொலைக்காட்சிப் பெட்டியைக் கொடுத்துட்டோம் இல்லையா? அந்த இடத்தில் வைச்சேன். சரஸ்வதி பூஜை அன்னிக்குப் படத்தை வைத்துச் சில புத்தகங்கள் மட்டும் வைத்தேன். ரங்க்ஸால் உட்கார்ந்து பூஜை எல்லாம் பண்ண முடியாதே. ஆகவே பூவைப் போட்டுட்டு தீபாராதனை மட்டும் காட்டினேன். ரவிக்கை, புடைவை வைக்க மறந்து விட்டது.  பூஜை தான் பண்ணலையேனு மனதை சமாதானம் செய்து கொண்டேன், வேறே வழி








நவராத்திரிக் கோலம்





பொம்மைகள்


 


சரஸ்வதி பூஜை



அடுத்து தீபாவளி வருதே! என்ன செய்யறது? காட்டன் புடைவைகள் 2,3 இருந்தது தான். ஆனால் அவை தினப்படிக்காக வாங்கினவை. தீபாவளிக்குனா நாங்க அநேகமா விஜயதசமி அன்னிக்குப் போய் வாங்குவதை வழக்கமாக வைச்சிருந்தோம், எனக்குக் காலில் பிரச்னை வந்ததில் இருந்தே அது முடியாமல் போச்சு. புடைவைக்காரர் வீட்டுக்கு வருவார்/அல்லது பக்கத்தில் இருக்கும் கடைக்கு முக்கி, முனகிக் கொண்டு நான் வர ரங்க்ஸ் அழைத்துப் போவார். பக்ஷணங்கள் செய்ய வேண்டாம்னு ஏற்கெனவே முடிவு பண்ணிட்டோம். ஏனெனில் என்னால் சாப்பாடு பண்ணும்போது நிற்பதே சிரமமாகப் போய் விட்டது. ஆகவே பக்ஷணங்கள் ஆர்டர் கொடுத்துட்டோம். எல்லாம் கால் கிலோ தான்.  வீட்டில் எண்ணெய் வைக்கணும்னு பஜ்ஜியும், மைசூர்ப்பாகும் மட்டும் பண்ணலாம்னு நினைச்சிருந்தேன். அதே போல் பண்ணிட்டு மருந்தும் கிளறிட்டேன்.


இந்தப்புடைவை விவகாரமும், ரங்க்ஸுக்கு வேஷ்டி எடுப்பதும் மட்டும் தான் பிரச்னை. ரங்க்ஸ் காதியில் தான் எடுத்துப்பார். ஸ்ரீரங்கத்திலேயே காதி பண்டார் இருப்பதால் எடுத்துடலாம். ஆனால் யார் போவது? அவராலும் முடியாது. என்னாலும் முடியாது. வேலை செய்யும் பெண்மணி கை கொடுத்தார். அவங்க வீட்டில் அவங்க கணவருக்கு அவர் தான் போய் எடுத்து வருவாராம். அதே காதி கடையில். ஆகவே நீங்க சொல்லுங்க நான் எடுத்துட்டு வரேன்னு சொல்லிட்டு ஒரு நல்ல நாள் பார்த்து எடுத்து வந்துட்டார். அன்றே நான் கோ ஆப்டெக்ஸில் நெகமம் காட்டன் புடைவைகளைப் பார்த்து ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்து ஆர்டர் கொடுத்தால் பேமென்ட் டிடெயில்ஸே வரலை. அப்புறம் யதேச்சையாகப் பெண்ணிடம் சொல்ல அவள் உடனே கோ ஆப்டெக்ஸ் வெப்சைட்டில் போய் அந்தப் புடைவையைத் தேர்ந்தெடுத்துப் பணத்தையும் கட்டி ஆர்டர் செய்து விட்டாள். நடுவில் ஒரு நாள் ஞாயிறு என்பதால் திங்களன்று புடைவை வரும் எனச் செய்தியும் வந்து விட்டது. அதே போல் திங்களன்று புடைவையும் வந்து விட்டது. 



ஆக தீபாவளி கொண்டாட்டத்துக்குத் தயார். தீபாவளி அன்று காலை மூன்று மணிக்கே எழுந்து வாசலில் முதல் ஆளாகக் கோலமும் போட்டேன். 





சாமி இடமும் துடைத்துக் கோலம் போட்டுப் பலகையிலும் கோலம் போட்டு எண்ணெய் காய்ச்சி, சீயக்காய், மஞ்சள் பொடி கரைத்தும் எடுத்து வைச்சேன், வாங்கிய பக்ஷணங்களோடு என்னோட புடைவைகளையும், ரங்க்ஸோட வேட்டி, ஷர்ட், துண்டையும் வைச்சேன். நான் எப்போவும் ஒரே ஒரு புடைவையாக வைக்க மாட்டேன் என்பதால் காட்டன் புடைவைகளில் ஒன்றை எடுத்து வைச்சு இரண்டு புடைவையாக வைச்சேன். அந்த்க காட்டன் புடைவை தான் மேலே தெரியுது. நான் தீபாவளிக்கு எடுத்தது வலப்பக்கம் தட்டில் இருக்கு.  தலைக்கு நானே எண்ணெய் வைத்துக் கொண்டேன். வெற்றிலை, பாக்கு, ப்ழங்கள் வைச்சுப் பின்னர் குளிச்சுட்டு வந்ததும்ம் ரங்க்ஸ் வரும்வரை காத்திருந்துவிட்டுப் பின்னர் புடைவை வைச்சுக் கொடுத்தார் வாங்கிக் கட்டிக் கொண்டேன். ஆனால் அவர் பார்க்கலை. தூங்கிட்டார். முடியலை. சிறிது நேரத்திலேயே புடைவையை மாற்றிக் கொண்டு விட்டேன். ஆனால் அன்று மட்டும் காலை ஒன்பதரைக்கு ஒருதரம், மத்தியானம் சாப்பிட்டதும் ஒரு தரம், இரவு ஏழரை மணிக்கு எனத் தூங்கிக் கொண்டே இருந்தேன். அவ்வளவு அசதி. மறு நாளும் அப்படித் தான் அடிச்சுப் போட்டாப்போல் தூங்கினேன். இதான் இந்த வருஷ தீபாவளிக் கொண்டாட்டம்,.




















 

Friday, October 04, 2024

முங் தால் பராத்தா ரெடி! சாப்பிடலாம் வாங்க! :D

 நேத்திக்கு முதல் நாள் பாசிப்பருப்புச் சுண்டல் செய்தேன். நேற்று ஆயுர்வேத மருத்துவரிடம் போவதாக இருந்ததால் காலையிலிருந்து வயிற்றைக் காலியாகவே வைத்திருந்தேன். ஏனெனில் இப்போதெல்லாம் வயிற்றில் ஏதானும் போட்டால் உடனே கழிவறைக்குப் போகும்படி ஆகிறது. சாப்பிடுவது என்னமோ மோர் சாதம் மட்டும் தான். அதையும் பல நாட்கள் கரைத்துக் குடிக்கிறேன். இதுக்கே இந்தப் பாடு படுத்துகிறது வயிறு. என்னோட முதல் விரோதியே என் வயிறு தான். போகட்டும். நேற்றுச் சுண்டல் செய்கையில் மஞ்சள், குங்குமம் பாக்கெட்டைத் தேடிக் கொண்டிருந்ததால் சுண்டலைச் சரியான நேரத்தில் அடுப்பிலிருந்து எடுக்கலை. கொஞ்சம் குழைந்து போய் விட்டது. க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் நம்மவர் உடனே எனக்கு வேண்டாம்னு அறிவிப்புச் செய்துட்டார். நான் விடுவேனா என்ன? தாளித்துக் கொட்டித் தேங்காயெல்லாம் சேர்த்துட்டு நிவேதனம் ஆனதும் சாப்பிட்டுப் பார்த்தால் நன்றாகத் தான் இருந்தது. வரவங்களுக்குக் கொடுக்கவும் கொடுத்தேன். அப்படியும் சுண்டல் மிச்சம். சரினு குளிர்சாதனப் பெட்டியில் ஒரு ஓரமாக எடுத்து வைத்தேன்.

இன்னிக்குக் காலம்பர காலை ஆகாரம் பண்ணி ஆகணுமே. சப்பாத்திக்கு மாவு பிசைந்து வைச்சுட்டு அந்தச் சுண்டலைக் குளிர்சாதனப் பெட்டியில் இருந்து எடுத்துக் கொண்டேன். அலுமினியம் சட்டியை அடுப்பில் வைத்துக் கடுகு, சீரகம், சோம்பு தாளித்துக் கொண்டு பெருங்காயப் பொடியைச் சேர்த்துச் சுண்டலைக் கொட்டிக் கொஞ்சம் காரப்பொடி, தனியாப் பொடி, கரம் மசாலாப் பொடி சேர்த்து நன்கு கிளறினேன். உப்புக் கொஞ்சம் போலச் சேர்த்துட்டுச் சர்க்கரையும் கொஞ்சம் சேர்த்தேன். பச்சைக்கொத்துமல்லியைத் தண்டோடு பொடியாக நறுக்கிச் சேர்த்து நன்கு கிளறிய பின்னர் ஆற விட்டு உருண்டைகளாய்ப் பிடித்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு சாப்பாத்தியின் உள்ளேயும் வைத்து மூடிப் பின்னர் நன்கு பெரிதாக இட்டுக் கொண்டு அடுப்பில் சப்பாத்திக்கல்லில் போட்டு நெய் விட்டு நன்கு வேக விட்டு எடுத்துக் கொண்டேன். தால் பராத்தா தயார். 


PC: Google

இதையே மைதாமாவில் பிசைந்து கொண்டு இட்டு மூடி எண்ணெயில் பொரித்தெடுத்தால் மூங்தால் கசோடி தயார். காலை வேளையில் எண்ணெய் வேண்டாம் என்பதோடு மைதாமாவு பயன்பாடும் பெரிதாக இல்லை. கசோடியில் சில சமயம் பாசிப்பருப்புக் கலவையோடு பச்சையாகக் கொத்துமல்லி விதைகளை ஒன்றிரண்டாக நசுக்கிச் சேர்க்கலாம். உருளைக்கிழங்கையும் கொஞ்சமாக எடுத்துக் கொண்டு வேகவிட்டுச் சேர்க்கலாம். ராஜஸ்தான் கசோடி இல்லை, கசோடா. பெரீஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈதாக இருக்கும். உடைத்து நிறுத்துத் தான் தருவார்கள். 100 கிராம் கசோடா வாங்கினாலே தாராளமாக நான்கு நபர்கள் சாப்பிடலாம். காரம் தான் தலைக்கு ஏறும். அதுவும் நாங்க இருந்த நசிராபாத் கன்டோன்மென்டின் வெளியே பேருந்து நிலையத்தில் ஆங்காங்கே இந்தக் கடைகள் நடமாடும் வண்டிகளில் நிற்கும். எல்லாக் கடைகளும் கூட்டம் நிரம்பி வழியும். இத்தோடு சேர்த்துச் சாப்பிட மைதாமாவு ஜிலேபி. நெய்யிலேயே பொரித்திருப்பார்கள் என்பதோடு தித்திப்பும் வழியும். அந்தக் காரமும் இந்த இனிப்பும் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்தும் போகும். இதையே காலை உணவாகக் கொள்பவர் பலர் உண்டு.

ஆக மொத்தம் சுண்டலும் வீணாகாமல், காலை ஆகாரமாகத் திப்பிசம் செய்து மாத்தியாச்சு. என் பெண் உனக்கு எப்படி அம்மா இப்படி எல்லாம் தோணுது? என்று கேட்பாள். இன்னிக்கு என்னமோ ஒண்ணும் கேட்டுக்கலை. ஹிஹி, நமக்குத் தான் இப்படி எல்லாம் தோணும். ஃபோட்டோ எடுக்கையில் ஆட்கள் வந்துட்டதால்  ஃபோட்டோ சரியாய் வரலை. கொஞ்சம் ஏமாற்றம் தான். ஆனால் பராத்தா தயிர், எலுமிச்சை ஊறுகாயுடன் ஜூப்பரோ ஜூப்பரு!

Thursday, October 03, 2024

நவராத்திரிப் பதிவுகள்! தொடரலாம்!

 முன்னெல்லாம் நவராத்திரிப் பதிவுகள் ஒவ்வொரு வருஷமும் போட்டுக் கொண்டிருந்தேன். கொரோனாவுக்குப் பின்னர் எனக்கும் உடம்பு முடியாமல் காலில் பிரச்னை வந்து படுத்ததில் இம்மாதிரி ஆன்மிகம், பக்தி பற்றிப் பதிவுகள் போடுவதே குறைந்து விட்டது. கடைசியாக சஹானா இணைய இதழுக்காக, நவராத்திரிப் பதிவுகள், தீபாவளிப் பதிவுகள்னு எழுதிக் கொடுத்தேன்.அம்பிகையைப் பற்றி நிறைய விலாவரியாக எழுதி இருக்கேன். லலிதாம்பாள் சோபனத்தையும் சௌந்தரிய லஹரியையும் ஒப்பிட்டு எழுதினது எனக்கு மறக்க முடியாத ஒன்று. அது ஃப்ரீ தமிழ் ஈ புத்தகக்குழு மூலம் புத்தகமாக வந்திருக்கு. அதுக்கு நான் காப்புரிமை எல்லாம் வாங்கலைனாலும் திரும்பக் கிண்டிலில் போடலாமானு தெரியலை. என்னோட பிள்ளையார், பிள்ளையார், பெருமை வாய்ந்த பிள்ளையார் புத்தகமும் ஈ புத்தகமாக வந்தது அங்கே இப்போது காணக் கிடைப்பதில்லை. அதன் மூலம் என்னோட டெஸ்க் டாப்பில் இருந்ததால் அதைப் பென் ட்ரைவில் காபி செய்து வைச்ச நினைவு. ஆனால் அதைப் போட்டு மீட்டு எடுக்கத் தெரியலை. ஏற்கெனவே ஃப்ரீ தமிழ் ஈ புத்தகமாக வந்தவற்றைக் கிண்டிலில் போடலாமானும் தெரியலை. 


அது போகட்டும். இப்போ நம்ம ரங்க்ஸுக்கு பிசியோதெரபி பயிற்சி கொடுப்பவர் வயதில் சிறியவராக இருந்தாலும் ஆன்மிகத்தில் முக்கியமாய் யோகத்தில் ஈடுபாடு உடையவர். அவருடன் பேசுகையில் நம் உடம்பின் சக்கரங்களதன் பயன்பாடுகளும், பற்றிப் பேசுவதோடு அல்லாமல் இந்த நவராத்திரியில் தேவி எப்படி அனைத்துச் சக்கரங்களுக்கும்  தொடர்பை ஏற்படுத்துகிறாள் என்பது பற்றியும் பேசினோம். தேவியின் சக்தியானது எவ்விதம் விரிந்து  அதன் மூலம் நாம் படைப்பின் அனைத்து அம்சங்களையும் இந்த நவராத்திரி மூலம் கொண்டாடுகிறோம் என்பது பற்றியும் சொன்னேன்.  முதலில் பித்ரு பக்ஷம் முடிவடைந்து  ஆண்களுக்கு எவ்வாறு உடல், மனம் சுத்தியாகிறதோ அவ்வாறே அடுத்த இந்தப் பத்து நாட்கள் பெண்களுக்கு  தேவி வழிபாட்டின் மூலம் ஏற்படுகிறது. உண்மையில் சாக்தர்கள் அம்பிகையின்  தசமஹா வித்யையும் இந்த நவராத்திரியில் முன்னெடுத்துக் கொண்டாடி தேவியை ஆராதிக்கின்றனர். 




நவசக்திகளையும்  ஒவ்வொரு நாள் வழிபடுவதன் மூலம் உடலின் ஏழு சக்கரங்களும் நன்கு செயல்பட ஆரம்பிக்கின்றன. முதல் நாள் சாக்தர்களுக்குப் பர்வத ராஜகுமாரியின் பிறப்பு எனக் கொள்வதால் மூலாதாரச் சக்கரமான குண்டலினியின் செயல்பாட்டில் துவங்குகிறது. பர்வதராஜகுமாரி ஈசனை மணக்க வேண்டி பிரமசாரிணியாகத் தவம் இருப்பது இரண்டாம் நாள் கொலுவில் வழிபடப்படும். இங்கு சுவாதிஷ்டானம் செயல்படுவதால்  அம்பிகையான ஜீவாத்மா பரமாத்மாவுடன் சேர வேண்டித் தவம் இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டும்.இதை அடுத்து வரும் சந்திரகாந்தா எனும் சக்தியோ நம்முடைய மணிபூரக சக்ரத்தைச் செயல்பட வைப்பதன் மூலம் மனதை துர் எண்ணங்கள் இன்றி பக்தி ஒன்றே பிரதானமாகக் கொண்டு புனிதத்துடன்  செயல் பட வைக்கிறாள்.

என்றாலும்  அநித்தியமான மனித வாழ்க்கையில் அடுத்தடுத்து ஏற்படும் கஷ்டங்களும் நோய் நொடிகளும் மனித மனதைப் பேதலிக்கத் தான் செய்கின்றன. அதற்கென உள்ள தேவி கூஷ்மாண்டா நம்முடைய அநாஹத சக்கரத்தைப் பிரதிபலிக்கச் செய்வதன் மூலம் தைரியத்தைக் கொடுத்து வியாதிகள், கஷ்டங்கள், நோய் நொடிகளில் இருந்து காத்து அருளுவாள்.  இதற்குள் நாம் நம் மனதினுள் தெய்வத்தை தியானிக்க ஆரம்பித்திருப்போம். மனம் ஒருமைப்பட வேண்டி தியானத்தில் அமிழ்ந்து போவோம். இங்கே தான்  ஸ்கந்த மாதா வந்து நம் விசுத்திச் சக்கரத்தைத் தூண்டுவதன் மூலம் நமக்கு நல்லதொரு வழியைக் காட்டி அருள்கிறாள். மனதில் மெல்ல மெல்ல அமைதி நிலவ ஆரம்பிக்கும். மனம் ஒருமுகப்படவும் ஆரம்பித்திருக்கும். அடுத்தது நமக்குத் தேவை ஆக்ஞை. ஆக்ஞா சக்கரத்தைத் தூண்டி விடும் காத்யாயனி தேவியின் சக்தியால் நாம் சஹஸ்ராரத்தில் மனம் ஒன்றி தவம் செய்து ப்ரப்ப்ரும்மத்தை அடைய வேண்டி தியானம் மேற்கொள்ளுவோம்.  சஹஸ்ராரத்தில் நாம் தியானம் செய்யும்போதோ மனமானது  பரிபூரணத்துவத்துடன் ஒன்றி இந்தத் தவத்தினால்  நமக்குப் பல சித்திகளையும் பெற்றுத் தரும்.

இதற்கு உதவும் தேவியே காலராத்ரி எனப்படும் தேவி. இவள் மூலம் நாம் சஹஸ்ராரத்தில் இருந்து மனம் ஒருமித்து தியானத்தில் ஈடுபட ஆரம்பிப்பதன் மூலம் அட்டமஹா சித்திகளையும் அடைகிறோம். மனதில் எந்தப் பொருளிடமும் பற்றுதல்கள் இருக்காது. மனம் அமைதியுடன் இருக்கும்.  அடுத்தநாளன்று மகாகௌரி எனப்படும் தேவியின் அவதாரத்திருநாள். நமக்கு எல்லாம் சரஸ்வதி ஆவாஹனம். இம்முறையில் சக்தி வழிபாடுகளைச் செய்தே பகவான் ஸ்ரீராமகிருஷ்ணர் காளியைக் கண்டார். காளியின் அவதார தினமாகவும் இதைக் கொள்வது உண்டு. இந்த நாளின் வழிபாட்டினால் பழைய நினைவுகள் எல்லாம் மறைந்தும் மறந்தும் போகும். முன் ஜென்ம வாசனைகள் அறுபட்டு விடும் ஒன்பதாம் நாள் அன்று வழிபடும் சித்ராத்ரி தேவியின் மூலம் அட்டமஹா சித்திகளையும் பெறுவதால் அன்றைய தினம் இந்த தேவியை முன் வைத்துக் கொண்டாடுவார்கள். 


இவ்விதம் நாம் நவராத்திரியை ஒவ்வொரு நாளும் சக்தியின் ஒவ்வொரு அம்சத்தைக் கொண்டாடுவதன் மூலம் தேவியின் பரிபூரண அருளைப் பெற்று உலகில்  அமைதி நிலவவும், மனம் அமைதி பெறவும் கொண்டாடுகிறோம், தேவியின் மஹிஷ வதமும் கூட நம் மனமாகிய மஹிஷனின் கெட்ட குணங்களை அடியோடு வேரறுத்து மனதில் நல்லெண்ணங்கள் உற்பத்தி ஆவதைக் குறிப்பதே ஆகும். மஹிஷன் எங்கிருந்தோ வரவில்லை. நமக்குள்ளேயே இருக்கிறான். நமக்குள்ளே இருக்கும் மஹிஷனைக் கொல்லுவதே இந்தப் பத்து நாட்கள் தேவி வழிபாடு செய்வதன் நோக்கம்.  இதையே சாக்தர்கள் தசமஹா வித்யை எனப்படும் வழிபாட்டின் மூலம் கொண்டாடுகின்றனர். நாம் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு பெண் குழந்தையை அன்றைய தேவியாக மனதில் ஸ்வீகரித்து அந்தக் குழ்ந்தைக்கு வேண்டியதைச் செய்து கொடுத்து, ஆடை, ஆபரணங்கள், சாப்பாடு, பக்ஷணங்கள் எனக் கொடுத்து சந்தோஷப்படுத்தி நாமும் மனம் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்து போகிறோம். நவராத்திரியின் தாத்பரியமே தீமையை அழித்து உலகில் நன்மையையும் அமைதியையும் கொண்டு வருவதே ஆகும்.

 நான் பக்தியோ ஆன்மிகமோ கோயில்கள் பற்றியோ எழுதிப் பல நாட்கள்/வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. ஆகையால் எழுத்து நடை முன்னே/பின்னே இருக்கும். பொறுத்துக் கொள்ளவும். தகவல்கள் உதவிக்கு நவராத்திரி பற்றி நான் எழுதின பதிவுகள், இன்னும் வாட்சப் மூலம் பெற்ற சில தகவல்கள் ஆகும்.

Tuesday, October 01, 2024

ஒரு வாய்க் காஃபி

மீள் பதிவு 148 ஆம் பதிவு. இன்னிக்கு சர்வதேசக் காஃபி தினமாமே அதான், இப்போத் தான் நேரம் கிடைச்சது மீள் பதிவைப் போட!


 ஹிஹிஹி, இந்த மாதிரித் தலைப்பு வச்சாத் தான் பார்க்க வருவாங்கன்னு வச்சிருக்கேன். ஆனால் காஃபி சம்மந்தமாவும் எழுதப் போறேன். ஆகவே தலைப்புக்கும் அதுக்கும் சம்மந்தம் வந்துடும், சரியா? முதலில் நான் ரசித்த ஒரு ஜோக்:


மனைவி கணவனிடம்: ஏங்க, எங்க அம்மா போட்டுத் தர காஃபியைக் குடிக்கவே மாட்டேங்கறீங்க?


கணவன்: எனக்குத் தண்ணியிலே கண்டம்னு ஜோசியர் எச்சரிக்கை பண்ணி இருக்கார், அதான்.


ஹிஹிஹி, கல்கியிலே இந்த வாரம் வந்தது. கொஞ்சம் மாறி இருக்கலாம். கல்கியை அதுக்குள்ளே தேடும்படியா எங்கோ வச்சுட்டேன். ஆனால் அர்த்தம் இது தான். ரொம்ப நல்லா சிரிக்க முடியுது. போனமுறை ஜோக் போட்டதைக் கைப்புள்ள தவிர யாருமே ரசிக்கல்லை. யாருக்கும் ஜோக் பிடிக்கலியா அல்லது வட இந்தியர்கள் சொல்றாப்பலே (கார்த்திக் மன்னிக்கவும்) தென்னிந்தியர்களுக்கு நகைச்சுவை குறைவான்னு தெரியலை. ஆனால் எங்க வீட்டிலே நகைச்சுவை மட்டும் இல்லை எல்லாச் சுவைக்கும் பஞ்சம் இல்லை. எங்க பிறந்த வீட்டிலே காஃபி எல்லாம் ரொம்பக் கட்டுப்பாட்டோட குடிப்பாங்க. காலை ஒரு தரம், மாலை ஒரு தரம். அதுவும் தம்ளர் எல்லாம் சின்னதாத் தான் இருக்கும். நான் கல்யாணம் ஆகி வந்த புதுசுலே (அப்போ நான் காஃபியே குடிக்க மாட்டேன், என் கணவராலே பழக்கம் ஆனது, இப்போவும் மனசிலே நிறுத்தணும்னு தோணினா நிறுத்திடுவேன்.) புகுந்த வீட்டுக்கு வந்தா முதலிலே அவங்க காஃபி குடிக்கிற தம்ளரைப் பார்த்தாலே பயமா இருந்தது. எனக்கும் அதுலே தான் போர்ன்விடா கொடுத்தாங்க. என்னாலே முடியலை. ஏதோ மாட்டுக்குக் கழனித் தண்ணி ஊத்தறாப்பலே அவங்க அவங்க நினைச்சப்போ காஃபி குடிச்சாங்களா? எனக்கு மயக்கமே வந்துடுச்சு. ஒரு சமயம் என் மாமியார் என் கிட்டே தனக்கு ஒரு வாய்க் காஃபி கலந்து எடுத்து வரும்படிச் சொல்ல நான் literally took it ஒரு சின்னத் தம்ளரிலே எடுத்துப் போய்க் கொடுக்க அவங்க விசித்திரமா என்னைப் பார்த்தாங்க. அப்புறம் பாருங்க, ஒரு வாய்ன்னா என்னன்னு நினைச்சே, ஒரு தம்ளராவது இருக்க வேண்டாமான்னு கேட்டாங்களா நான் அசந்து போயிட்டேன்.


என் கணவரோ அதுக்கு மேலே என்னைக் கூப்பிட்டு வகுப்பே எடுத்தார். ஒரு வாய்க்காஃபின்னா ஒரு தம்ளர். இது பெரிய வாய். கொஞ்சமாப் போதும்னா அது 1/2 தம்ளருக்குக்கொஞ்சம் கூட, அது சின்ன வாய்னு எல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்தார். அதுக்கு அப்புறம் ஒரு வாய்க் காஃபின்னா நான் பெரிய வாயா? சின்ன வாயான்னு கேட்டு சந்தேக நிவர்த்தி பண்ணிக்கிட்டே கொடுக்கிறது வழக்கமாப் போச்சு. ஆனால் இன்னிக்குப் பாருங்க காலையிலே அவருக்குக் காஃபி கொடுத்துட்டு நான் யோகா பண்ணிட்டுக் குளிக்க ஏற்பாடு செய்யும்போது திடீர்னு எனக்கு ஒரு வாய்க் காஃபி கொடு, னு என் கணவர் கேட்க,யோகாவிலேயே கவனமாக இருந்த நான் மூச்சுப் பயிற்சியிலே இன்னும் என்ன பண்ணறது? மூச்சை நிறுத்தணும்னா எத்தனை நேரம் நிறுத்தறோம்னு தெரிய எண்ணிக்கை வேணும், எண்ணிக்கையிலே கவனம் இருந்தா மூச்சை நிறுத்தறது இயல்பா இருக்காது,னு யோசிச்சிட்டே காஃபி கொடுத்துட்டுக் குளிக்கப் போயிட்டேன். வந்து டிஃபன் கொடுத்துட்டு, காஃபி தான் இன்னிக்கு 2 தரம் குடிச்சாச்சே, மோர் கொடுக்கலாமானு யோசிச்சப்போ அவர் நீ 2-ம் தரம் காஃபி எங்கே கொடுத்தே, சும்மா காட்டிட்டுப் போயிட்டே? ஒரு வாய்னா அர்த்தம் சொல்லி இருக்கேன், இன்னும் புரியலியேங்கறார், என்னத்தைச் சொல்றது, ஒரு பெரிய வாயாக் காஃபியைக் கலந்து கொடுத்தேன், ஏற்கெனவே படிக்கிற நாளில் அவரோட சொந்தக்காரங்க வந்து என் கணவர் கிட்டே படிப்பு முடிச்சதும் மேலே என்ன செய்யப் போறேன்னு கேட்டதுக்கு, மேலே இப்போ ஒண்ணும் கூரை எல்லாம் மாத்த வேணாம் எல்லாம் நல்லாத் தானே இருக்குன்னு பதில் சொன்னவர் ஆச்சே, அதனாலே ஜாஸ்தி பேச்சுக் கொடுத்தா மாட்டிப்போம்னு தெரிஞ்சா விடு, ஜூட், வெற்றிகரமா வாபஸ்.

**********************


இன்னிக்கு அவள் விகடனிலே ஒரு கல்லூரி மாணவி தன்னோட ரத்த குரூப் நெகட்டிவ் வகையைச் சேர்ந்ததுன்னும், அதனாலே பெண் பார்த்தவங்க வேண்டாம்னு சொல்லிட்டதாயும் வருத்தப்பட்டிருக்காங்க. இதைப் படிச்சதும் ரொம்பவே வருத்தமா இருக்கு. மருத்துவம் நிறையவே முன்னேற்றங்களைக் கண்டிருக்கு. எனக்கு முதல் பிரசவம் அப்போ என் பெண்ணிற்கு வந்த மஞ்சள் காமாலை மூலம் தான் எனக்கு "O" Rh Negative வகை ரத்த குரூப் எனத் தெரிய வந்தது. இத்தனைக்கும் எங்க வீட்டிலே எங்க சித்தப்பா ஒரு டாக்டர் தான். மதுரைக்கு அருகே சின்னமனூரில் டாக்டராக இருந்தார். எங்க அம்மாவோட தங்கை கணவர். (அந்த ஏரியாவிலே அவருக்குத் தமிழ் நாட்டில் எம்.ஜி.ஆருக்கு உள்ள செல்வாக்கு உண்டு.) இருந்தாலும் யாருக்கும் இது பத்தி அப்போ யோசிக்கத் தெரியலை. என் பெண்ணைத் தினமும் வெயிலில் போட்டு எடுத்ததும், அதுக்கு அப்புறம் 2-வது பிரசவத்தில் பையனுக்கு வயிற்றிலேயே 7-ம் மாசத்திலேயே மஞ்சள் காமாலை தாக்கி இருந்ததும், பிறக்கும்போதே மஞ்சள் காமாலையுடனும், enlargement liverஉடனும் பிறந்த அவனைக் காப்பாற்ற நாங்கள் பட்ட பாடு ஒரு வரலாறு. (ஹிஹிஹி, கார்த்திக், வரலாறு பத்தி எழுதிட்டேன், போதுமா?) அதுக்கு அப்புறம் எங்க வீட்டிலே எல்லாருக்கும் கல்யாணத்துக்கு முன்னாலே ரத்த குரூப் பார்க்க ஆரம்பிச்சாங்க, அல்லது குழந்தை உண்டானதும், ரத்த குரூப் பார்த்து வேண்டிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கை எடுக்க ஆரம்பிச்சாங்க. சொந்தம் என்றால் தான் இப்படி இருக்கும்னு முன்னாலே சொல்லிட்டிருந்தது என்னோட விஷயத்திலே பொய்யாப் போச்சு. நானும் என் கணவரும் முன்னைப் பின்னே தெரியாதவங்கதான். எங்களுக்கு இப்படி நடக்கலியா? ஆகவே ரத்த குரூப் பாருங்க, ஆனால் இளைஞர்களே, இந்தச் சின்னக் காரணத்துக்காகப் பார்த்த பெண்ணை வேண்டாம்னு சொல்லாதீங்க, இப்போவெல்லாம் கருவில் குழந்தை உருவானதுமே அதுக்கான தற்காப்பு நடவடிக்கைகள் ஏராளமா இருக்கு, கவலை வேண்டாம்.

அவள் விகடனிலே ரசிச்ச ஒரு சிறு கவிதை:


ஒரு பெண்குழந்தை கேட்கிறது:

நான் பிறந்தப்போ

நெல்மணி கொடுக்க

முயற்சித்தாயாமே!

இப்போ கொடும்மா.,

பசிக்கிறது!"


இதுவும் ஒரு கல்லூரி மாணவி எழுதியது தான். ரொம்பப் பெரிசா எழுதறேன்னு எல்லாரும் சொல்றதாலே பம்பாய் பயணம் முடிஞ்சா நாளை தொடர்கிறேன்.

Sunday, September 29, 2024

அனுபவங்கள் பலவிதம்.!

 நம்ம ரங்க்ஸ் இப்போக் கொஞ்சம் கொஞ்சம் எழுந்து நடக்கிறார். பிசியோ தெரபிஸ்ட் தன்னால் முடிந்ததை முழு ஈடுபாட்டுடன் செய்வதால் இந்த அளவுக்குப் பலன் வந்திருக்கிறது. ஜூன், ஜூலையில் மருத்துவமனைக்குப் போனப்போ எல்லாம் ஆம்புலன்ஸில் தான் படுக்க வைத்து அழைத்துச் சென்றேன். வரும் நாட்களில்; கொஞ்சம் மாறும் என நம்பிக்கையுடன் இருக்கேன். ஆனால் இந்த ஹோம்கேர் ஆட்கள் தான் விதம் விதமாக வருகின்றனர். இதில் முக்கியமான விஷயம் கழிவறைப் பயன்பாடு. மத்யமரில் ஓர் பெண்மணி இந்த ஹோம்கேர் ஆட்கள் பற்றி எழுதி இருந்தாலும் இதைச் சொன்னாங்களானு தெரியலை. என்னோட நிலை தர்மசங்கடமானது. சொல்லுவது தப்பா/சரியானும் தெரியலை. ஆனாலும் இது ஒரு தீராத பிரச்னை. அபார்ட்மென்ட் வளாகத்தில் கீழே கார் பார்க்கில்  2 அல்லது 3 பொதுக்கழிவறையும் மேலே மொட்டை மாடியில் இரண்டு பொதுக்கழிவறையும் இருக்கு. நம்ம வீட்டுக்கு வருபவர்கள் அனைவருமே பெண்களாக இருப்பதால் பகல் வேளை என்றால் கூட நான் எங்க கழிவறையையே பயன்படுத்திக்கலாம்னு சொல்லிக் கொண்டிருக்கேன். ஆனால் அதைச் சுத்தம் செய்வதில் தான் பெரிய பிரச்னையே இருக்கு. நான் கொஞ்சமும் தயங்காமல் போய்ச் சுத்தம் செய்துடுவேன். ஆனால் இரவில் வரும் பெண்மணி நாங்க பயன்படுத்துவதை நாங்க தான் சுத்தம் செய்யணும்னு சொல்லிட்டுச் செய்வாங்க. ஆனால் பகலில் வந்து கொண்டிருந்த பெண்மணிக்கு இது ஒத்து வரவில்லை.

உங்க வீட்டுக் கழிவறை. நீங்க தான் சுத்தம் செய்யணும்னு சொல்லாமல் சொல்லுவாங்க. ஆனால் அவங்க போனால் உள்ளே போய்க் கதவைச் சார்த்திக் கொண்டால் மணிக்கணக்காக ஆகிடும். தன்ணீரே ஃப்ளஷ் செய்யும் சப்தம் கேட்காது. அவங்களிடம் கேட்டால் நான் கழிவறையைப் பயன்படுத்தவே இல்லைனு சொல்லிடுவாங்க. அடுத்து இவர் போனால் துர்நாற்றத்துடன் கழிவுகளுடன் இருக்கும். இரண்டு, மூன்று முறை சுத்தம் செய்துட்டு உட்காரும் இடமெல்லாம் நீர் விட்டு அலம்பிட்டுப் போகணும். அப்படியும் இதை அந்த அம்மா கண்டுக்கவே மாட்டாங்க இரவு வரும் பெண்மணி தான் வாரம் இருமுறை சுத்தம் செய்து தருவாங்க.  ஹோம்கேர் ஆர்கனைசரிடம் இதை ஒரு பெரிய குற்றமாகச் சொல்லி நான் வேலை வாங்குவதாகவும் அவங்களை அழ வைப்பதாகவும் சொல்லி இருக்கார். ஆர்கனைசர் என்னைக் கேட்டப்போ அப்போ அவங்க பயன்பாட்டில் இருக்கும் கழிவறையை நான் சுத்தம் செய்து கொடுக்கணுமானு கேட்டதுக்கு அவங்களிடம் பதிலே இல்லை. பின்னர் நான் விளக்கிச் சொன்னேன். பொதுக்கழிவறை மொட்டை மாடியிலும், கார் பார்க்கிலும் இருப்பதால் இவங்க அவசரத்துக்குப் போய்வரக் கஷ்டமாக இருக்கும் என்பதாலும் இருட்டு நேரத்தில் பெண்கள் தனியாகச் செல்வதைத் தவிர்க்கவும் வேண்டி எங்க கழிவறையையே பயன்படுத்திக்கச் சொன்னதாகவும், அவங்க பயன்பாட்டில் இருக்கும்வரை அவங்க தான் சுத்தம் செய்யணும் என்றும் திட்டவட்டமாகச் சொன்னேன். ஆனால் அது எவ்வளவு தூரம் சரியாக வரப் போகிறதுனு புரியலை.இப்போத் திடீர்னு இந்த இருவரையும் மாற்றும்படி நேர்ந்து விட்டதால் ஹோமில் வேலை செய்யும் இளம் பெண்களையே அனுப்பறாங்க. இளம்பெண்கள். எல்லோரும் 20/25 வயதுக்குள். ஹோமில் ஒருத்தர் நாலைந்து முதியவர்களைக் கவனிப்பதால் இங்கே இவரை மட்டும் கவனிப்பதில் அவங்களுக்குப் பிரச்னை இல்லை. ஆனால் இதுவும் எத்தனை நாட்களுக்கோ எனத் தோன்றுகிறது. 

பலரும் இந்த வேலைக்குப் படித்து விட்டு முறையாகப் பயிற்சி எடுத்துக் கொண்டெல்லாம் வருவதில்லை. பணக்கஷ்டம் இருப்பவங்க இம்மாதிரி ஏதேனும் ஒரு ஹோம்கேரில் பெயரைப் பதிந்து கொள்கிறார்கள். ஹோம்கேர் ஆர்கனைசர்கள் எல்லோரும் நேரடியாக ஆட்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. அவங்க ஒரு பெண்மணியை இதை எல்லாம் கவனிக்கச் சொல்லி ஏற்பாடு செய்கிறார். அந்தப் பெண்ணோ தனக்கு யார் கமிஷன் கொடுக்கிறாங்களோ அவங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பாங்க.ஆரம்பப் பள்ளிக்கல்வியைக் கூடத் தாண்டி இருக்க மாட்டாங்க.   அந்தப் பெண்மணி படிச்சே இருக்க மாட்டாங்க. ஒரு சிலர் நாலைந்து வகுப்புக்களும் இன்னும் சிலர் எட்டு வகுப்பும், சிலரே பத்தாம் வகுப்பும் படிச்சிருக்காங்க. பத்தாம் வகுப்புப் படிச்சிருந்தாலும் பெரும்பாலோருக்கும்  தமிழோ, ஆங்கிலமோ சரளமாக வரலை என்பதே உண்மை. சிலருக்கு நம்ம விலாசம் எழுதிக் கொடுத்தாலோ வாட்சப்பில் அனுப்பினாலோ படிக்கவே தெரியாது. வீட்டு வாசலிலோ அல்லது எதிரே உள்ள லான்ட்மார்க் கல்யாண மண்டப வாசலிலோ நின்று கொண்டு வீடு எங்கே இருக்குனு கேட்பாங்க. சில அதி புத்திசாலிகள் என்னைக் கீழே வந்து பார்த்து அவங்களை அழைத்துச் செல்லுமாறு கூப்பிடுவதும் உண்டு. இன்னும் சிலர் யாரையானும் அனுப்பி வைங்கனும் சொல்வாங்க. அவங்க கிட்டே எல்லாம் என்னால் வரமுடியாத நிலையையும், வீட்டில் யாரும் இல்லை என்பதையும் சொன்னாலும் நம்ப மாட்டார்கள். அதோடு ஒரு வழியா வீட்டுக்கு வந்தாலும் அழைப்பு மணியை அழுத்திட்டுத் திறக்கும் வரை காத்திருக்கவெல்லாம் நேரம் இருக்காது. மணியிலேயே கையை வைத்துக் கொண்டு அழுத்திய வண்ணம் இருப்பாங்க. ஏன் இப்படிச் செய்யறீங்க, வர வேண்டாமானால் நான் கதவுகிட்டேயே நிற்கலை என்பது போலப்  .பேசுவாங்க

ஒரு விஷயத்தில் மட்டும் அநேகமாக எல்லோரும்  ஒற்றுமை/ அது அலைபேசியில் பேசிக்கொண்டே இருப்பது அல்லது அலைபேசியைத் தோள்பட்டைக்கும்/காதுக்கும் இடுக்கிக் கொண்டு பேசுவது அல்லது ஏதேனும் திரைப்படம், காமெடிக் காட்சிகள், பாடல் காட்சிகள் பார்ப்பது. மிகச் சிலர் மட்டும் எதுவும் அதிகம் பேசாமல் பார்க்காமல் இருப்பாங்க. சிலர் அறையின் பால்கனியைக் காற்றுக்காகத் திறந்து வைப்பதால் அங்கே போய் உட்கார்ந்து கொண்டு கதவைச் சார்த்திக் கொண்டு பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள். கடவுள் அருளால் நல்ல வேளையாக இப்போ டயப்பர் மாற்றுவதோ கதீடர் மூலம் நிரம்பும் சிறுநீர்ப்பையைக் காலி செய்யும் வேலையோ இல்லை. முன்னெல்லாம் கவனித்துக் கொண்டே இருக்கணும். இல்லைனால் சிறுநீர்ப்பை நிரம்பி சிறுநீரெல்லாம் மீண்டும் ப்ளாடருக்கே போய் இன்ஃபெக்ஷன் ஆகி விடும்.வலியும் எரிச்சலும் உயிர் போகும்படி இருக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் நர்சைக் கூப்பிட்டுச் சுத்தம் செய்து மருந்து போட்டுக் கதிட்டர் மாற்றி எல்லாம் பண்ணுவோம். அந்த நர்ஸ் இந்தப் பெண்களிடம் பல முறை சுத்தமாக வைச்சுக்கறதைப் பற்றிச் சொன்னாலும் கேட்பவர்கள் இல்லை. முடிந்தவரை காலை உடம்பு துடைக்கையிலும், மாலையும் நான் அவங்களில் யாராவது ஒருத்தரைக் கிட்டே இருந்து நானும் செய்து அவங்களையும் செய்ய வைப்பேன்.

இதை எழுதி 2 நாட்கள் ஆனாலும் போட யோசனை. இன்னிக்கு ஒரு வழியாப் போடலாம்னு முடிவு பண்ணிப் போட்டிருக்கேன்.