எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Friday, July 03, 2020

வளவன் தன் வளனே வாழி காவேரி!

உழவர் ஓதை, மதகு ஓதை
உடைநீர் ஓதை, தண்பதம் கொள்,
விழவர் ஓதை, சிறந்து ஆர்ப்ப,
நடந்தாய் வாழி காவேரி!

காவிரியில் தண்ணீர் வரத்துவங்கியதும் எடுத்த படங்களை முன்னர் பார்த்தீர்கள். இது ஓரளவுக்குத் தண்ணீர் ஓடுவதால் இன்று காலை எடுத்த படங்கள். அதுவும் நேற்று மேலும் பனிரண்டாயிரம் கன அடி தண்ணீர் திறந்திருப்பதாகச் செய்தியில் பார்த்ததும் இன்று போய் எடுத்து வந்தேன். ஒரு வாரமாகக் காமிராவை எடுத்து வைச்சுட்டு பாட்டரியை சார்ஜ் பண்ணவே இல்லை. ஒரு வழியா நேற்று சார்ஜ் பண்ணிட்டு இன்று காலை போய்ப் படங்கள் எடுத்தேன். அதிகாலையில் எடுக்க நினைச்சேன். ஆனால் வெளிச்சம் வேண்டும் என்பதால் கொஞ்சம் விடிந்தும் விடியாமலும் இருக்கும் ஐந்தே முக்கால் மணிக்கு எடுத்தேன். 



அரங்கன் கோபுரம். தெற்கு கோபுரம்/ராஜ கோபுரம். விளக்கு அலங்காரத்துடன் இன்று காலைக் காட்சி. தினமும் விளக்கு அலங்காரம் உண்டு. எங்க வீட்டுப் பகுதியில் வடக்கே உள்ள ஓர் அறைச் சாளரத்தின் மூலமும் கண்டு களிக்கலாம். எங்க படுக்கை அறையைத் திறந்து கொண்டு வரும்போதே கோபுர தரிசனம் செய்து கொண்டே வரலாம். அரங்கன் தெற்கே பார்த்துக் கொண்டு இருப்பதால் அவன் கண் பார்வையில் இருக்கிறோம் என்னும் ஆறுதல்/திருப்தி!


இது மேற்கே இருந்து காவிரி திரும்பும் இடம். வீடுகள் மறைக்கின்றன. முன்னெல்லாம் இங்கே தோப்புக்களாக இருந்தனவாம். சமீப காலங்களில் வீடுகள் பெருகி விட்டன. எங்க குடியிருப்புக்குப் பக்கத்திலேயே ஒரு தோப்பை அழித்துவிட்டுக் கல்யாண மண்டபம் வந்து விட்டது. இப்போத் தான் இரண்டு வருடங்களாகச் செயல்படுகிறது. இன்னொரு வீட்டை இடித்துவிட்டுக் குடியிருப்புக் கட்டப் போறாங்களாம். கபிஸ்தலக்காரர்கள். ஒருவேளை மூப்பனாருக்குச் சொந்தமாக இருக்கலாமோ என நினைப்போம்.


காவிரி மேற்கிலிருந்து தென் கிழக்காய்த் திரும்புகிறாள். பின்னாடி தெருவின் வீடுகள் எல்லாம் காவிரிக்கரையிலேயே அமைந்துள்ளன. அங்கே அவங்க அவங்க வீட்டு மொட்டை மாடியில் காவிரியைப் பார்த்துக் கொண்டு உட்கார்ந்து காற்று வாங்கலாம். நாங்க அப்படி ஒரு வீட்டைத் தான் தேடினோம். ஒரு குடியிருப்புக் கிடைச்சது. ஆனால் வாங்க முடியலை. தட்டிப் போய்விட்டது.


கொஞ்சம் கிழக்கே வந்துவிட்டாள். அங்கே நீளமாகப் பாலம் போல் தெரிவது குடி தண்ணீருக்காக ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கும் செக் டாம். இங்கே பல படங்கள் ஷூட்டிங் எடுத்திருக்கிறார்கள். அஞ்சலி என்னும் நடிகை கூட யாரோ ஒருத்தருடன் இந்த இடத்தில் பேசுவது போல் எடுத்திருக்கின்றனர். படத்தில் பேருந்து விபத்து நேரும் என நினைக்கிறேன். அந்தப் படமா இல்லைனா வேறே ஏதோ படமா நினைவில் இல்லை.


இதுவும் அதே தான். கொஞ்சம் ஜூம் செய்து எடுத்தேன். இஃகி, இஃகி,இஃகி, தொ.நு.நி. ஆயிட்டேனோ?


கிழக்கே திரும்பிய தண்ணீர். நேற்றிலிருந்து பனிரண்டாயிரம் கன அடி கூடத் தண்ணீர் வருது. அதனால் 2 நாட்களில் இன்னும் கூடவே தண்ணீர் போகும். தண்ணீர் வரலைனால் அடிச்சுப்பாங்க. எல்லாத்துக்கும் மோதி தான் காரணம், அவர் தான் கையை வைச்சுத் தடுத்து நிறுத்திட்டதாச் சொல்வாங்க. இப்போத் தண்ணீர் வந்திருப்பதை ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக்கலை யாரும். இதிலே விவசாயிங்க போராட்டம் வேறே நடத்தப் போறாங்களாம். முன்னர் தில்லியிலே போய்ப் போராடினாங்களே அவங்களே தான். இப்போவும் தொடரப் போறோம்னு சொல்லி இருக்காங்க. 


கீழிருக்கும் இரு படங்களும் கிட்டக்க செக்டாமைக் காட்டுது. எதிர்க்கரையில் இன்னமும் மிச்சம், மீதித் தோப்புக்கள் இருக்கின்றன. இங்கே விடத் தஞ்சை, நாகை, திருவாரூர் மாவட்டங்கள் பரவாயில்லை. காவிரிக்கரையில் இன்னமும் பசுமை மீதம் இருக்கு அங்கெல்லாம்.



இது சும்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்மா இன்னொரு கோணத்தில் எடுத்தது. அம்புடுதேன். தொ.நு.நி.ன்னா கோணம் எல்லாம் பார்த்துக் கோணலாக எடுக்க வேண்டாமோ! என்ன நான் சொல்றது?


திரும்பிடுச்சுப்பா, திரும்பிடுச்சு! கிழக்கே போயிட்டிருக்கு!



இன்னும் கொஞ்சம் தள்ள்ள்ள்ளி



நல்லாக் கரை ஓர வீடுகள் மட்டுமே தெரியும் வண்ணம் வந்திருக்கு பாருங்க!


அங்கே நம்ம பக்கத்துக் கரை இல்லை அது! வீடுகள் சில தெரிகின்றன. தென்னை மரங்கள் மறைக்குது. தூரத்தில் தெரியும் சர்ச் உ.பி.கோயில் பக்கம் இருப்பது தான். பழைய சர்ச் அது! ஜூம் பண்ணி எடுக்கலை.



இங்கே நம்ம உ.பி.யை ஜூம் பண்ணி எடுத்திருக்கேன் ஓரளவுக்கு. என்றாலும் இன்னமும் பண்ணி இருக்கலாமோ?  அவர் எதிர்க்கரையில் திருச்சியில் இருக்கார்.



முடிஞ்சவரை ஜூம் பண்ணி எடுத்ததில் இவ்வளவு தான் உ.பி. வந்தார்.  இடுக்கில் கொஞ்சம் போலக் காவிரி தெரியுது.



இது நம்ம வீட்டுப் பிரபலமான ஜன்னல். லிஃப்ட் பக்கத்தில் இருக்கும். நம்ம எ.பி. ஸ்ரீராம் எடுத்துப் போட்டிருக்கார். நானும் எடுத்துப் போட்டிருந்தேன். ராமலக்ஷ்மிக்கு நினைவிருக்கும். ஆனால் அப்போ மாதிரி இப்போக் காவிரி அவ்வளவு தெரியலை. படத்தைக் கொஞ்சம் பெரிது பண்ணித் தான் காவிரியைப் பார்க்கணும். முன்னைக்கு இப்போ வீடுகள் வந்துவிட்டன. ஆகவே முன் போல் தெரியறதில்லை.

Thursday, July 02, 2020

சின்ன வெங்காயத்தைச் சாப்பிடலாமா?

நேற்றுக் கொஞ்சம் மளிகை சாமான்கள் வாங்க வேண்டி இருந்ததால் காலையிலேயே அதற்கான பட்டியலைத் தயாரித்து சாமான்கள் வாங்கி அதை உரிய இடங்களில் வைத்துனு சரியா இருந்தது. மத்தியானமா இந்தக் கிண்டிலில் இணைந்ததில் சில விபரங்கள் கொடுக்கலைனு அவங்க நினைவூட்டல் கடிதம் அனுப்பி இருந்தாங்க. அதை எல்லாம் சரி செய்ததில் நேரம் போய்விட்டது. பின்னர் வெளியிட வேண்டிய தொகுப்பில் இன்னும் இணைக்க வேண்டியதை எடுத்துக் காப்பி, செய்தால் அது பேஸ்ட் ஆகவே இல்லை. வேர்டில் ஏதோ பிரச்னை. இந்த ஆப்ஷன் உபயோகத்தில் இல்லைனு வருது. சரினு புதுசா வேர்ட் திறந்து அதில் போடலாம்னு முயற்சித்தால் வேர்டே திறக்கலை என்பதோடு மைக்ரோ சாஃப்ட் உன்னோட கணக்கு முடிந்து விட்டது என்கிறது. எப்படி எல்லாமோ முயற்சித்து முயற்சித்துக் கடைசியில் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. அங்கே கேடிபியிலும் பப்ளிஷ் செய்ய எப்படி அப்லோட் செய்வது என்பதையும் சரியாகப் புரிஞ்சுக்க முடியலை. ஏற்கெனவே ம.ம. இதில் இது சரியா வரலை, அது சரியா வரலைனு இருக்கையில் மனது எங்கே பதியும். இதுக்கே மணி நாலு ஆகிவிட்டது. ஆகவே அத்தோடு கணினியை மூடிட்டு மற்ற வேலைகளைக் கவனிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன். இன்னிக்கு மத்தியானம் மறுபடி உட்கார்ந்து எல்லாத்தையும் என்னனு பார்க்கணும்.
*********************************************************************************
இந்தச் சீன "ஆப்கள்" பலவற்றை அரசு தடை செய்திருக்கிறது. நல்லவேளையா நான் எதையுமே மொபைலில் டவுன்லோடு செய்து கொள்வதில்லை. வாங்கும்போது என்னென்ன கொடுத்தாங்களோ அதான். அதுவே பாதிக்கும் மேல் என்னனு பார்த்ததில்லை. எல்லாவற்றிற்கு அவ்வப்போது அப்டேட் மற்றும் நடக்கும். மற்றபடி ஜியோ சாவன், காலக்ஸி, ஷேர் சாட், ப்ரைம் வீடியோ, மை காம்ஸ், அமேசான் ஷாப்பிங் என எதுவும் திறந்து கூடப் பார்த்ததில்லை. எல்லா நோட்டிஃபிகேஷன் அறிவிப்பையும் மூடி வைத்திருக்கேன். அப்படியும் சில நாட்களில் இரவில் டிட்டடங் என சப்தம் போட்டுக்கொண்டே இருக்கும். எங்கே எதை அணைத்தால் இந்த சப்தம் நிற்கும் எனப் புரியாது. செட்டிங்க்ஸில் திறந்து பார்த்தால் எல்லாம் நோட்டிஃபிகேஷன் வந்து சுமார் ஒரு மணி நேரமாவது ஆகி இருக்கும். புதுசாக எதிலும் வந்திருக்காது. ஆனாலும் இரவு முழுவதும் சப்தம் தாங்காது. மொபைல் டாட்டாவை வீட்டில் இருக்கையில் போடுவதே இல்லை. ஒரு நாள் பூரா மின்சாரம் வராதுனா அன்னிக்குப் போட்டுப்பேன். மின்சாரம் வந்ததும் நினைவா மொபைல் டாட்டாவை அணைச்சுடுவேன். எல்லோருமே இரண்டும் பயன்பாட்டில் வைச்சிருக்கிறதாச் சொல்றாங்க. நமக்கு இந்தத் தொழில் நுட்பம் எல்லாம் புரியாது; வராது என்பதால் அந்தப் பக்கம் போவதே இல்லை.

இந்த டிக்டாக் என்றால் என்னனு தெரியலை. ஆனால் அதன் மூலம் நல்ல விஷயங்கள் நடப்பதாகவோ/நடந்ததாகவோ தெரியவில்லை. பூனை, நாய், குரங்கு போன்ற வாயில்லா ஜீவன்களைத் தூக்கில் தொங்க விட்டுப் படம் எடுத்துப் போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதைத் தொலைக்காட்சிச் செய்திகள் மூலம் பார்க்க நேர்ந்தது. செய்திகளே பார்க்க இப்போதெல்லாம் மனசு வருவதில்லை. இன்னும் சில ஆபாசமான காட்சிகளாகவும் இருக்கின்றன/இருந்தன.இவை எல்லாம் நல்லதுக்கா/நன்மைக்கா? தொழில் நுட்பம் முன்னேறியதில் நமக்கு என்ன கிடைத்திருக்கிறது? இம்மாதிரிச் சட்டவிரோதமான ஆபாசங்கள் தான்.

நேத்திக்கு நான் பதிவுகளுக்கு வரலைனதும் வல்லி பயந்திருக்கார் போலே! எனக்கு வாட்சப்பில் செய்தி அனுப்பிக் கேட்டிருந்தார். எங்க பெண்ணிற்கும் செய்தி அனுப்பிக் கேட்டிருந்திருக்கார். பெண்ணிற்குக் கவலை. உடனே கூப்பிடும்படி அவளுக்கு முடியலை. அவங்க காலை நேரம் என்பதால் அவளும் செய்தி அனுப்பிக் கேட்டிருந்தாள். எங்கள் ப்ளாக் புதன் பதிவில் கமலா ஹரிஹரனும் என்னைக் காணோமே என்று தேடி இருந்தார். வர நேரம் இல்லை என்பது தான். மற்றபடி மத்தவங்க யாரும் நல்லவேளையா தேடலை. ஏனெனில் நான் இப்படி ஏதேனும் அசட்டுத் தனம் செய்து கொண்டிருப்பேன் என்பது அவங்களுக்குத் தெரியும்.

சின்ன வெங்காயம் பித்தத்திற்கு நல்லது. கொழுப்புக் குறையும்.மூலக்கோளாறுகளுக்கு நல்லது. தலைவலியைக் குறைக்கும். ஆசனக்கடுப்பு நீங்கும். இருமல் குறையும். வெங்காயச் சாறு பல்வலி, ஈறு கொழுத்திருத்தல் ஆகியவற்றுக்கு நல்ல மருந்து. உடல் சூடு உள்ளவர்கள் பழைய சாதத்தோடு சின்ன வெங்காயம், உப்பு சேர்த்துச் சாப்பிட்டால் உடல் சூடு குறையும். நரம்புக்கு பலம். தூக்கம் வரும். இன்னும் எத்தனையோ பலன்கள் இருக்கின்றன. அதிலும் நீரிழிவு நோயாளிகளுக்குச் சின்ன வெங்காயம் சிறந்த மருந்து. ஆகவே விரத நாட்கள் தவிர்த்து மற்ற நாட்களில் சாப்பிடலாம். இதில் எந்த விதமான வசியமோ அல்லது அஜீரணமோ ஏற்படாது. புலனடக்கத்தைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள், யோகிகள் மற்றும் சில ஆசாரமானவர்கள் வெங்காயத்தை உணவில் சேர்க்க மாட்டார்கள். நோயாளிகளுக்குப் பலன் தரும் என்பதால் சேர்க்கலாம்.


Saturday, June 27, 2020

வெற்றி! வெற்றிக்கு மேல் வெற்றி!

மசால் தோசையை எதிர்பார்த்துக் காத்துட்டு இருப்பீங்க. நேற்று வழக்கம்போல் தோசைக்குக் கிழங்கு பண்ணும்போதும் சரி, நம்மவருக்குக் கொடுக்கும்போதும் சரி சுத்தமா மறந்துட்டேன். அப்போத் தான் பையர் தொலைபேசி ஹூஸ்டனில் எக்கச்சக்கமான கொரோனா நோயாளிகள் என்னும் வருத்தமான தகவலைச் சொன்னார். இங்கே வேறே நிலைமை இப்படி இருக்கேனு வருத்தத்தில் மறந்திருக்கேன். நடுவில் எதுக்கோ மொபைலை எடுக்கும்போது நினைவு வந்தது.ஆஹா! மறந்துட்டோமே! என நினைத்துக் கொண்டு போனால் கிழங்கும் கொஞ்சமாக இருந்தது. இருந்தவரை படம் எடுத்துக் கொண்டு எனக்கு தோசை வார்க்கும்போது நினைவாகக் கிழங்கை வைத்து (நான் இரவு நேரம் எனக்குக் கிழங்கு வேண்டாம், வெறும் தோசை போதும்  எனக் கொஞ்சமாகப் பண்ணி இருந்தேன். இரண்டே உ.கி. தான். அவருக்குக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இரண்டு தோசையில் வைத்தேன். மீதம் இருந்ததை எனக்கு வார்த்துக் கொண்டிருந்த தோசையில் வைத்தேன். படங்கள் எடுத்தேன். தொட்டுக்கக் காலையிலேயே பண்ணின வெங்காய சாம்பார் தான். சின்ன வெங்காயம் போட்டது. அந்தப் படங்களைத் தான் கீழே பார்க்கிறீர்கள். சாம்பார்ப் படம் எடுக்கலை. 






அட! படங்களை வெகு எளிதாக இணைத்துவிட்டேனே! வெற்றி! வெற்றி! வெற்றிக்கு மேல் வெற்றி!

கிழங்கு பண்ணும் முறை எப்போவும் போல் தான். உருளைக்கிழங்கைக் குக்கரில் போட்டு (நான் இம்மாதிரிச் சமைக்க மட்டும் குக்கர் பயன்படுத்துகிறேன்.) வேக வைத்துக் கொண்டு, வெங்காயம், பச்சை மிளகாய், இஞ்சி, கருகப்பிலை, பெருங்காயம், கடுகு, உளுத்தம்பருப்பு, கடலைப்பருப்புப் போட்டுத் தாளித்துக் கொண்டு எல்லாவற்றையும் வரிசையாகப் போட்டு வதக்கிக் கொண்டு உருளைக்கிழங்கை உதிர்த்து உப்பு, மஞ்சள் பொடி சேர்த்துக் கொண்டு அரைக்கரண்டி ஜலத்தில் நன்கு கலந்து வெங்காய வதக்கலில் சேர்த்துக் கிளற வேண்டியது தான். இதுவே பூரிக்கான கிழங்கு எனில் அது வேறே மாதிரி! பின்னர் ஒரு முறை செய்முறையோடு போடறேன். இது கெட்டியாக இருக்கணும். அது கொஞ்சம் தளர்வாக இருக்கலாம். ஆச்சா! இப்படியாக மசால் தோசைப் புராணம் முடிந்தது. இனி ரேவதி கேட்டிருந்த இரு மருந்து வகைகளின் செய்முறைக்குறிப்புக் கீழே!

**********************************************************************************

ஹை! ஜாலியா இருக்கு! ஸ்டாரை அழுத்தியதும் இரண்டு பக்கமும் தானாகவே போகுதே! இஃகி, இஃகி, இஃகி,

நாங்க நம்ம ரங்க்ஸுக்குச் சர்க்கரைனு தெரிந்ததுமே நெல்லிக்காய்ச் சாறு சாப்பிடுகிறோம். அப்போல்லாம் எனக்குச் சர்க்கரை என்பதே இல்லை. ஆனாலும் அவர் என்னல்லாம் சாப்பிடுகிறாரோ எல்லாம் நானும் சாப்பிடுவேன், மாத்திரைகள் தவிர்த்து. ஆகவே நெல்லிக்காய் மட்டும் போட்டுச் சாறு எடுத்துச் சாப்பிட்டது இப்போக் கொரோனாக் காலத்தில் கொஞ்சம் வேறு மாதிரியாகச் சாப்பிடுகிறோம். அது எப்படி எனில் இரண்டு பேருக்கு நான்கு நெல்லிக்காய்கள், ஒரு அங்குலத்துண்டு இஞ்சி, இரண்டு சின்ன வெங்காயம், பாகல்காய் இரண்டு அங்குலத் துண்டு எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு நன்கு பொடியாக நறுக்கி மிக்சி ஜாரில் போட்டு மஞ்சள் பொடி (நினைவாக) சேர்த்து அரைத்துச் சாறு எடுத்து வைத்துப்பேன். சின்னத் தம்பளரால் ஆளுக்கு ஒரு தம்பளர் காலை எழுந்ததும் காலைக்கடன்கள் முடித்துப் பின்னர் இதைக் குடித்துவிடுவோம். அதன் பின்னர் சுமார் 45 நிமிஷம் கழித்தே காஃபி எல்லாம். அதுவரைக்கும் நோ காஃபி.

அதற்குப் பின்னர் முருங்கைக்கீரை இப்போ நிறையக் கிடைப்பதால் வாரம் ஒரு கட்டு வாங்கி விடுவார். யாருக்கு நேரம் இருக்கோ அவங்க அதை ஆய்ந்து எடுத்து வைத்துக் கொள்வோம்.

அந்த முருங்கைக்கீரை இரண்டு கைப்பிடி (இருவருக்கு), சின்ன வெங்காயம் சுமார் பத்து, தோல் உரித்து நறுக்கிக் கொள்ளவும். தக்காளி நல்ல சாறுள்ளதாக இருந்தால் இரண்டு போதும். இவற்றைத் தயார் செய்து கொண்டு அடுப்பில் கடாய் அல்லது அடி கனமான பாத்திரத்தைப் போட்டு நெய் இரண்டு டீஸ்பூன் ஊற்றிக் கொண்டு மிளகு, ஜீரகம், சோம்பு, கருஞ்சீரகம், லவங்கப்பட்டை, ஏலக்காய், கிராம்பு எல்லாம் போட்டு வறுத்துக் கொண்டு நறுக்கிய சின்ன வெங்காயத்தையும் போட்டு வதக்க வேண்டும். ஒரு டீஸ்பூன் சர்க்கரை சேர்க்கவும். வெங்காயமும் வதங்கும் சூப்பிலும் சுவை கூடும். பின்னர் தக்காளியைச் சேர்த்து வதக்கிப் பின் முருங்கைக்கீரையைச் சேர்த்து வதக்க வேண்டும். ஒவ்வொன்றாக வதக்கினாலே நன்றாக இருக்கும். முருங்கைக்கீரை வதங்கியதும் மஞ்சள் பொடி, தனியாப் பொடி சேர்த்துக் கொஞ்சம் வதக்கி விட்டு இரண்டு கிண்ணம் நீரை விட்டு உப்புப் போட்டுக் குக்கர் எனில் மூடி நாலைந்து விசில் கொடுக்கவும். இல்லை எனில் பத்து நிமிஷம் நன்றாகக் கொதிக்கவிடவும். கொதித்துக் கொஞ்சம் கெட்டிப்பட்டதும் அடுப்பை அணைத்துவிட்டு நல்ல வடிகட்டியில் வடிகட்டி சூப்பை மட்டும் தனியாக எடுக்கவும். பாத்திரத்தில் இருக்கும் சக்கையைப் பிழிந்தாலும் சூப் வரும். ஒட்ட எடுக்க வேண்டும். பின்னர் மீண்டும் அடுப்பில் வைத்து மிளகு பொடி மட்டும் போட்டுக் கொஞ்சம் வெண்ணெய்(இருந்தால், இல்லைனா நெய் போதும்.) போட்டுக் கொதித்ததும் சூடாகக் குடிக்கக் கொடுக்கவும். நீங்களும் மறக்காமல் குடிக்கவும்.

Friday, June 26, 2020

புதிய ப்ளாகரில் இருந்து கொடுக்கும் சோதனைப்பதிவு.

 
சற்று முன்னர் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. ஆலம்பாக்கம் என்றார்கள். கேக் ஆர்டர் கொடுத்திருக்கீங்களே என்று கேட்டார்கள். ஆலம்பாக்கம் இங்கே சுற்று வட்டாரத்தில் உள்ள ஊர் தான் என்றாலும் அவங்க ஏன் இங்கே அழைக்கவேண்டும் என்று புரியவில்லை. திரும்பத் திரும்பத்திரும்ப அழைப்பு வந்து கொண்டே இருந்தது. பின்னர் நாங்க இல்லைனு சொல்லி அழைப்பை நிறுத்தினேன்.

நேற்று மாலை நல்ல மழை. நின்று நிதானமாக ரசித்து ரசித்து வருணன் நீரைப் பொழிந்தான். காலையில்  மொட்டை மாடிக்குப் போனப்போக் காவிரியைப் படம் எடுக்கக் காமிரா கொண்டு போகலையேனு நினைவில் வந்தது. இப்போத் தண்ணீர் நிறைய ஓடுகிறது. ஆங்காங்கே எச்சரிக்கைப் பலகைகள் வைத்திருக்கின்றனர்.  மொட்டை மாடியில் இன்னிக்குத் தான் மோர்மிளகாயைக் காய வைச்சிருக்கேன். நாலு மணிக்குப் போய் எடுத்துக்கொண்டு வரவேண்டும்.  

இன்னிக்குப் பல நாட்கள் கழிச்சு மசால் தோசை பண்ணலாம்னு ஒரு எண்ணம். சும்மாக் கொஞ்சம் போல் உ.கி. போட்டு! பண்ணினால் படம் எடுத்துப் போடறேன். காலையிலேயே இன்னிக்கு சாம்பார் வைச்சுட்டேன்.  ஆகவே சாயங்காலம் கிழங்கு மட்டும் பண்ணினால் போதும். சட்னியெல்லாம் அரைக்கப் போவதில்லை. செலவு ஆகாது! யாரானும் இருந்தால் அரைக்கலாம். 

இது நேரடியாகத் தட்டச்சும் பதிவு. சும்மா சோதனைக்காக எழுதுகிறேன். இதில் எழுதுவது ஒண்ணும் ரொம்ப வசதியாக எல்லாம் தெரியலை.  வேர்ட் டாகுமென்டில் கொடுத்திருக்காப்போல் நிறைய ஆப்ஷன்ஸ் இருக்கின்றன. இந்த மாதிரி மரபு விக்கியிலே இருக்கும். இது ஏற்கெனவே வேலை செய்தது தான். அங்கேயும் தேவைப்பட்ட இடங்களில் ஃஃபான்ட்ஸை மாற்றிக் கொள்ளலாம். தனிப்படத் தெரிய வேண்டும் எனில் ஃபான்ட்ஸை மாற்றிக் காட்டலாம். பத்திகளை ஒழுங்கு செய்யலாம். மார்ஜின்கள் கொடுக்கலாம்.  வரிகளுக்கு இடையில் உள்ள இடங்களை அதிகரிக்கலாம். ஒன்றின் மேல் ஒன்று வரி விழாது. ஆகவே இது ரொம்பவே புதுசெல்லாம் இல்லை. ஷெட்யூல் பண்ணும் வசதி இதில் கொஞ்சம் தெளிவாகவே இருக்கு. ஒண்ணும் பிரச்னை இருக்காது என்றே நம்புகிறேன். இதில் படங்கள் எல்லாம் எப்படிக் கொடுக்கிறது என்பதையும் பார்க்கவேண்டும். அது பின்னர். காவிரியை எடுத்துட்டு வந்ததும் பார்த்துக்கலாம். இப்போ இது போகுதானு பார்க்கணுமே! 

Tuesday, June 23, 2020

பொழுது போக்கிய நாட்கள்/நேரங்கள்!

காரே இல்லை, ஆனால் காருக்கான இன்சூரன்ஸுக்குப் பிரிமியம் கட்டச் சொல்லி மட்டும் கேட்டுட்டே இருக்காங்க. முதல்லே காருக்கான பணத்தைக் கொடுத்தாங்கன்னா பரவாயில்லை. அதே போல் எனக்கு லக்ஷக்கணக்கிலே கடன் சாங்க்‌ஷன் ஆகி இருப்பதாயும் சொல்லுவாங்க! திரும்பக் கட்டுவதும் அவங்களே செய்தா நல்லா இருக்கும். நாமல்ல கட்டணுமாம்! அது எப்பூடி?
*********************************************************************************

ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு மாதிரி இருந்தாலும் பெரும்பாலும் அன்றாட நடப்புகள் பாதிக்கப்படுவதில்லை. இன்னிக்குக் காலம்பர வழக்கம்போல் எழுந்தாலும் அதிகப்படி வேலைகள் சுமையாக ஆகிவிட்டன. அதிலும் இரண்டு வருஷங்களாக வேலைக்கு ஆள் வைத்துக் கொண்டு அந்த சுகத்தை அனுபவித்ததாலோ என்னமோ ஒவ்வொரு வேலையும் மாபெரும் நிகழ்வாகப் பயமுறுத்துகிறது. அதோடு தோசைக்கு அரைக்கப் போடலாம் என அரிசி, உளுந்து தயார் செய்துவிட்டுக் களையப் போனால் காவிரித் தண்ணீர்க் குழாயில் சொட்டு ஜலம்வரலை.  இது என்னடா புதுக்கதைனு கீழே பாதுகாவலரைக் கூப்பிட்டுக் கேட்டால் எல்லோருக்கும் வருது, உங்க வீட்டுக்குத் தான் வரலை. நீங்களே மொட்டை மாடியில் போய் என்னனு பார்த்துக்கோங்க என்று சொல்லிவிட்டார். சரினு எதிர் வீட்டில் கேட்டால் மெலிதாக வருதுனு முதல்லே சொன்னாங்க. அரை மணிக்கெல்லாம் இரண்டு எதிர்வீடுகளிலேயும் தண்ணீர் வரலைனு சொன்னாங்க. சரினு காரியதரிசியைக் கூப்பிட்டு விஷயத்தைச் சொல்லிட்டு அடுத்த வேலையைப் பார்க்கலாம்னு போனேன். ப்ளம்பர் பத்து மணிக்குத் தான் வருவாராம். அதுக்கப்புறமாத்தான் என்னனு தெரியும் என்று சொன்னாங்க.

சரினு போர்த் தண்ணீரைப் பிடித்துக்கொண்டு அதில் களைந்து ஊறப்போட்டுவிட்டு, மற்ற எல்லா வேலைகளையும் முடித்துவிட்டுக் குளித்துவிட்டு வந்து சமைக்க ஆரம்பிக்கையில் பத்து மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. உடனே சொல்லாமல் கொள்ளாமல் மின்சார வெட்டு. இப்போத்தான் மாதாந்திர வெட்டுப் பதினைந்து நாட்களுக்கு முன்னர் வந்து போனது. இன்னிக்குக் காரணம் என்னனு தெரியாமல் மின் வெட்டு. இதோ வந்துடும், அதோ வந்துடும்னு காத்திருந்ததில் நேரம் தான் வீணானது. மற்றச் சில்லறை வேலைகளைச் செய்து கொண்டே சாதம், ரசம், கூட்டு எனத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. இன்னிக்குனு மோர்க்குழம்புக்கு ஏற்பாடு செய்தேன். அதோடு அரைக்கவும் போட்டிருந்தேன். எப்படி அரைப்பது? மின்சாரம் மத்தியானம் வந்துவிட்டதெனில் சரி. இல்லைனா ஐந்து மணிக்கு மேலே அரைத்துக் கரைத்துப் பின்னர் ராத்திரிக்கும் பண்ணுவதற்குள் போதும் போதும்னு ஆகிடும்.  ஒரு நாளைக்குப் பத்துப்பேருக்கு மேல் சமைத்தது எல்லாம் பொய் என்னும்படி இப்போ ஆகிவிட்டது!

மின்சாரம் மத்தியானம் 2 மணிக்கு மேல் தான் வந்தது. கிட்டத்தட்ட அப்போத் தான் காவிரித் தண்ணீரும் வந்தது. ப்ளம்பர் வரவே இல்லையாம். அசோசியேஷன் செக்ரடரியும் இன்னும் யாரோ என்னனு பார்த்துட்டு இரண்டு ப்ளாக்கிலும் உள்ள தண்ணீரைப் பங்கிட்டிருக்கின்றனர். அதனால் எங்களுக்கும் கொஞ்சம் தண்ணீர் வந்தது. குடிநீருக்காக ஃபில்டரைப் போட்டுவிட்டுத் தண்ணீர் எடுத்து கிரைண்டரைக் கழுவலாம்னா செக்கச்செவேர்னு தண்ணீர். பிடிச்சுப் பிடிச்சுப் பிடிச்சுப் பிடிச்சுப் பிடிச்சுப் பிடிச்சுக் கொட்டினாலும் அப்படியே நிறம் மாறாத தண்ணீர். விதியேனு மீண்டும் போர்த்தண்ணீரையே பயன்படுத்திக்கொண்டேன். அரைத்துக் கொண்டே பாத்திரங்களையும் தேய்த்துவிட்டு, விளக்குத் தேய்த்து ராகுகால விளக்கு ஏற்றி வைத்து வாழைப்பழம் நிவேதனம் பண்ணிட்டுத் தேநீரும் போட்டு முடித்து உட்காரும்போது மணி 3.35 ஆகிவிட்டது. இன்றைய பொழுது காத்திருப்பில் போய் விட்டது.
*********************************************************************************

ஒடிஷாவில் புரி ஜகந்நாதர் ரத யாத்திரை மனிதர்களே அதாவது பக்தர்களே இல்லாமல் நடந்து வருகிறது. கொஞ்ச நேரம் மொபைலில் யூ ட்யூபில் வந்ததைப் பார்த்தோம். இந்த ரத யாத்திரையை நிறுத்தினால் நாட்டிற்குக் கேடு உண்டாகும் என்று உச்ச நீதி மன்றத்தில் சொன்னார்களாம். மேலும் புரி ஜகந்நாதர் ரதம் ஓட ஆரம்பிச்சால் நடுவிலும் நிற்காதாம் முழுக்க முழுக்க ஓட வேண்டுமாம். சிதம்பரம் கோயிலிலும் ஆனித்திருமஞ்சனத்துக்கு ஏற்பாடு செய்திருக்கின்றனர். அங்கேயும் தேரோட்டம் உண்டு. ஆனால் அனுமதி கிடைக்கவில்லை. பல்லக்கில் நடராஜரை வைத்துப் பிரகாரத்தினுள் சுற்றிக்கொள்ளுமாறு கூறி இருக்கின்றனர். ஆனால் இது ஒரு வகையில் நல்லதே! நம் மக்கள் அதீத உணர்ச்சி வசப்படுவார்கள். நடராஜர் தேரோட்டம் நடந்தது எனில் நிச்சயம் கூட்டம் கூடி இருக்கும். கட்டுப்படுத்த முடியாமலும் போயிருக்கலாம். ஏற்கெனவே ஊரடங்கை ஒழுங்காய்க் கடைப்பிடிக்காமல் தான் இப்போ மீண்டும் ஊரடங்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது. நேற்றிலிருந்து மதுரையிலும் ஊரடங்கு கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது. இங்கே திருச்சியிலும் ஊரடங்கைச் செயல்படுத்துவது பற்றி யோசிக்கின்றனர். நாளுக்கு நாள் இங்கேயும் கொரோனா பாதிப்பு அதிகம் ஆகி வருகிறது. ஸ்ரீரங்கத்தினுள்ளும் நுழைந்து விட்டது.
*********************************************************************************
"ஒரு யோகியின் சுயசரிதை!" புத்தகத்தைப் படித்து முடித்தேன். நெல்லைத்தமிழர் அனுப்பி வைத்தார். மெய் சிலிர்க்கும் சம்பவங்கள்/உண்மைச் சம்பவங்கள் நிறைந்த புத்தகம். அதில் உள்ள சில அறிவுரைகள் எங்க குருநாதர் எங்களிடம் சொல்லுவது தான். அவரும் கிட்டத்தட்ட இந்த யோகியைப் போலவே நன்கு படித்தவர். நடு நடுவில் யோகப் பயிற்சிக்குச் சென்று சென்று வந்தவர். யோகப் பயிற்சி என்பது இங்கே நாம் தினசரி செய்யும் யோக ஆசனப் பயிற்சி இல்லை.  இது ஒருவிதமான கிரியா. பல முத்திரைகள் உண்டு. அதில் கேசரி முத்ரா என்னும் முத்ராவில் கடைசி கிரியா என்னும் ஆக்ஞா சக்கரத்தின் மூலம் உயிரை வெளியேற்றுவது என்பது இந்த யோகங்களைச் செய்து வருபவர்களால் மட்டுமே முடியும். அத்தகைய பயிற்சியைப் பெற்றவர் தான் "எம்" எனப்படும் இந்த யோகி. இவருக்குத் தன் ஒன்பதாவது வயதிலேயே குருவின் தரிசனம் கிடைக்கிறது. அதன் பின்னரும் பற்பல யோகிகளையும் யோகினியையும் பார்த்துப் பார்த்து இவருக்கு மனதில் தானும் இத்தகையவனாய் இருந்தவனே என்பது தெரிய வருகிறது. ஆனால் தான் யார் என்பதை வெளி உலகுக்குச் சொல்லாமல் ஓர் யோகியாக வாழ்ந்து வந்தவர் பின்னர் பொது மக்களுக்குத் தொண்டு செய்ய வேண்டித் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறார். இப்போது 72 வயது ஆகும் இவர் இன்னமும் நம்மிடையே வாழ்ந்து வருகிறார் என நம்புகிறேன்.

ஏற்கெனவே யோகியாய் வாழ்ந்த ஓர் பத்தொன்பது வயது யோகி தன் அறியாமையால் செய்ததொரு தவறால் மறு பிறவி எடுத்துத் தன் யோக வாழ்க்கையை வாழும்படி நேர்கிறது. ஆனால் மறுபிறவியில் கேரளத்தின் திருவனந்தபுரத்தில் ஓர் முஸ்லீம் பதான் குடும்பத்தில் பிறக்கும் திரு "எம்" எவ்வாறு தன் குருவைத் தரிசிக்கிறார், தன் முற்பிறவி பற்றி அறிகிறார் என்பதும் இவருக்கு அந்த நினைவுகள் எல்லாம் ஒன்பது வயதுக்குள்ளாகக் கனவுகளாக வந்து போயிருக்கின்றன.  தன் குருவான "பாபாஜி" இவர் ஸ்ரீகுரு எனப்படும் ஆதிகுருவின் அத்யந்த சீடர். இந்த ஸ்ரீகுரு தான் தன்னை முற்பிறவியில் உயிரை விடச் சொன்னார் என்பதெல்லாம் இவருக்கு, அதாவது திரு "எம்" அவர்களுக்கு இப்போதைய குரு பாபாஜி மூலம் தெரிய வருகிறது. உறைபனி சூழ்ந்த இமயத்திற்குச் சென்று அங்கே தன் குருநாதரைப் போன்ற பல அசாதாரண மனிதர்களைச் சந்தித்துத் தன் ஆன்மிகத் தேடலை நிவர்த்தி செய்து கொள்ளும் "எம்" முதல் முறை கயிலைப் பயணம் போக முடியாமல் உடல் நிலை காரணமாகத் தடுத்து நிறுத்தப்பட்ட "எம்" பின்னாட்களில் சென்ற கயிலைப் பயணத்தில் தன் குருவை மட்டுமில்லாமல் தன்னையும் தன் குருவையும் வழி நடத்தி வந்த ஸ்ரீகுருவையும் தரிசித்ததையும் தான் லௌகிக வாழ்க்கைக்குத் திரும்ப வேண்டிய காரணத்தையும் தெரிந்து கொண்டு ஜனகரைப் போல் ஓர் இல்லறத்துறவியாக வாழ்ந்து வருகிறார்.

இவருடைய நண்பர்கள், தெரிந்த மனிதர்கள் பட்டியலில் இருக்கும் அரசியல்வாதிகளும், தொழிலதிபர்களும் நம்மை ஆச்சரியப் பட வைக்கின்றனர். எனினும் யாரிடமும் அதிகம் தொடர்பில்லாமல் தன் வேலையை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு தன் வேலையைத் தன் குருநாதர் சொன்னபடி நடத்தி வருகிறார் எம். இதில் இருந்து சிலவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் தான். ஆனால் படிப்பதில் உள்ள சுவாரசியம் குறைந்து விடும். விடாமல் படித்தால் இரண்டு நாட்களில் முடிந்து விட்டிருக்கும். நான் கொஞ்சம் விட்டு விட்டுத் தான் படித்தேன். நடு நடுவில் வீட்டு வேலைகள், கணினியில் உட்காருதல், என எல்லாவற்றையும் செய்து கொண்டே படித்ததால் நான்கு நாட்கள் ஆகிவிட்டன. மறு வாசிப்பை ஆரம்பித்துள்ளேன். புரியாத இடங்களில் எல்லாம் அப்போவே மீண்டும் மீண்டும் போய் மறுபடி மறுபடி படித்தாலும் மறு வாசிப்பில் என்ன மாதிரி புரிதல் வரப்போகிறது என்று பார்க்கும் எண்ணமும் கூட!

இமயகுருவின் இதய சீடன்! ஒரு யோகியின் சுயசரிதை! ஸ்ரீ எம்!

தமிழில் : பி.உமேஷ் சந்தர் பால்,

மஜன்டா பதிப்பகம், மடிக்கேரி, கர்நாடகா! பக்கங்கள் 512, விலை 295

Tuesday, June 16, 2020

ஒசிந்து ஒசிந்து வரும் காவிரி!

காவிரியில் தண்ணீர் நேற்று மதியம் 2 மணி சுமாருக்குத் திருச்சிக்கு வந்தது. மூன்று மணி அளவில் மாடிக்குக் காய வைத்த வற்றலை எடுக்கப் போனேனா! சரி தண்ணீர் வரும்போது படம் எடுப்போம்னு எடுக்கப் போனேன். ஒரே வெயில்! அதிலும் எதிர்வெயில்! கண் கூசிக் கொண்டிருந்தது. கொஞ்சம் சிரமமாகத் தான் இருந்தது. என்றாலும் ஆவலில் சில படங்கள். இன்னொரு நாள் காலம்பரப் போய் எடுத்துக் கொண்டு வரணும்.


படங்கள் சில ஒரே மாதிரியாகக் காட்சி கொடுத்தாலும் வெவ்வேறு இடங்களில் இருந்து எடுத்தவை. வெயில் தாங்காமல் வியர்வை வெள்ளமாய்ப் பெருகவே அவசரம் அவசரமாய் எடுக்கும்படி ஆகிவிட்டது.



இப்போத் தண்ணீர்ப் பூரணமாய் வந்திருக்கும். காலம்பரப் பார்த்தப்போ அவ்வளவு இல்லை. ஏனெனில் கல்லணைக்குப் போக நேரம் எடுத்திருப்பதால் தண்ணீர் வேகம் குறைவோனு நினைக்கிறேன்.










நாளைக்கோ, அல்லது நாளை மறுநாளோ காமிராவை எடுத்துக் கொண்டு போய்ப் படங்கள் எடுக்கணும்னு நினைக்கிறேன். காமிராவையும் பயன்படுத்தி ரொம்ப நாட்கள் ஆகின்றன.  அது என்னமோ தெரியலை, தமிழ்நாட்டிலே பாலாறில் இருந்து ஆரம்பித்துப் பல நதிகள் இருந்தாலும் எல்லோரும் கவலைப்படுவது, கவனிப்பது காவிரியின் போக்கைத் தான். காவிரியில் தண்ணீர் வரலைனா அது ஓர் பெரிய மன வருத்தமாகிவிடும். மற்ற நதிகளைப் பற்றி யாரும் கவலைப்படுவதில்லை. இவற்றில் தாமிரபரணியும், வைகையும் தமிழ்நாட்டுக்குள்ளேயே உற்பத்தி ஆகி அங்கேயே முடிகின்றன.  காவிரியில் தண்ணீர் வருவதால் மனதுக்குக் கொஞ்சம் ஆறுதல். 

Sunday, June 14, 2020

படித்த புத்தகங்களும் கடக்கும்/கடத்தும் நேரமும்!

ஏதோ பொழுது நகர்கிறது. உபயோகமான வேலைகள் ஏதும் செய்யலை.  வீட்டு வேலைகள் இருக்கவே இருக்கின்றன. எல்லாவேலைகளும் செய்தாலும் எதுவும் சரியாகச் செய்ய முடியாமல் மனமும் பதியவில்லை. எல்லாம் இந்தக் கொரோனா ஆட்டி வைப்பது தான். இங்கே திருச்சியில் இல்லாமல் இருந்தது! பசுமை மண்டலமாக மாறப் போகிறது என நினைக்கும் வேளையிலே ஆரஞ்சு மண்டலமாகி விட்டது. இப்போது 40க்கும் அதிகமான நோயாளிகள் எனச் சொல்கின்றனர்.  திருவானைக்கா, ஸ்ரீரங்கம் வரை கொரோனா பரவி விட்டது. சென்னையிலிருந்து ஓடி வரும் மக்கள் தான் காரணம் என்கின்றனர். மக்கள் இரு சக்கர வண்டிகள், ஆட்டோக்கள், குட்டி யானைப்படும் டெம்போக்கள் எனக் கிடைத்தவற்றில் ஏறிக்கொண்டு தெற்கு நோக்கிப் பயணிக்கின்றனர். அவர்கள் சென்னையிலிருந்து கொண்டு வரும் தொற்று விரைவில் தமிழ்நாடு முழுவதும் பரவி விடும் போல் அச்சமாக உள்ளது. சென்னையின் வழித்தடங்களை அடைத்துச் சோதனை செய்தால் தவிர இது தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும். ஈ-பாஸ் இல்லாமலேயே பலரும் வருவதாக தினசரிகள் கூறுகின்றன. இன்னும் சிலர் வாடகைக்கார் கொடுக்கும் ஏஜென்டுகள் மூலமாக ஈ பாஸும் பெற்றுக் கொண்டு வருவதாகச் சொல்கின்றனர். தினசரிகளைப் பார்த்தாலே விதம் விதமான கொரோனாச் செய்திகள். மதுரைக்கு மட்டும் பல வண்டிகளில் மக்கள் சென்றுள்ளனர் எனத் தொலைகாட்சிச் செய்தி கூறுகிறது.  ஒரு கட்டுக்குள் இருந்து வந்த தென் மாவட்டங்களில் இனி அது போல் நிலைமை இருக்குமா தெரியவில்லை.  இறைவன் திருவடிகளே சரணம்!
********************************************************************************

கடந்த நாட்களில், "திருவரங்கன் உலா" திரும்பத்திரும்பப் படித்தேன். சித்தப்பாவின் "ஒற்றன்" படித்தேன். சித்தப்பா முதல் முறை அம்பேரிக்கா போனப்போ அங்கே மினசோட்டா மாநிலத்தில்  சித்தப்பாவின் ஐயோவா வாழ்க்கையைப் பற்றியது "ஒற்றன்." இதைத் தவிர்த்து நண்பர் திரு திவாகர் அனுப்பிய, "ஹரிதாசன் என்னும் நான்!" என்னும் நாவலின் பிடிஎஃப் படித்து முடித்தேன். திவாகர் நான் எழுதத் தொடங்கிய ஆரம்ப காலத்தில் இருந்து நண்பர். என்னைப் பல விதங்களிலும் ஊக்கம் கொடுத்து எழுத வைத்தவர். ஒரு காலத்தில் என் விளம்பர மானேஜர் என்றே அவரைச் சொல்வேன். அந்த அளவுக்கு என்னைப் பற்றிப் பலரிடமும் சொல்லி என் எழுத்தைப் படிக்க வைத்திருக்கிறார். திவாகருக்குச் சரித்திரத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடு உண்டு.  தமிழ்நாட்டின் சரித்திரத்தில் மட்டுமில்லாமல் பொதுவான சரித்திரத்திலேயே ஈடுபாடு கொண்டு பல கல்வெட்டுக்கள், ஆய்வுகள், சரித்திரத் தகவல்களைத் திரட்டித் தேடுதல் எனச் செய்து கொண்டிருப்பார். ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் கிடைத்த உண்மையான தகவல்களைக் கருவாக வைத்துக் கதைப்பின்னல் போடுவதில் தேர்ந்தவர்.  தான் சேகரித்த தகவல்களின் அடிப்படையில் "வம்சதாரா", "விசித்திர சித்தன்",  "எஸ்.எம்.எஸ். எம்டன் போன்ற பல புத்தகங்களை எழுதி வெளியிட்டிருக்கிறார்.  அது மட்டுமல்ல.

இவரும் இவர் மனைவியுமாகப் பன்னிரு திருமுறையில் முதல் 3 திருமுறைகளை (திருஞானசம்பந்தர் அருளிச் செய்தது) தெலுங்கு மொழியில் மொழி பெயர்த்திருக்கின்றனர். முதல் திருமுறை, திருஞானசம்பந்தர் தேவாரம், 
136 பதிகங்கள், 1469 பாடல்கள்.

தெலுங்கு மொழிபெயர்ப்பு
விசாகப்பட்டினம் சசிகலா திவாகர். 
தமிழுக்கு இவர்கள் செய்த மாபெரும் தொண்டு இது. பக்தி இலக்கியங்கள் பலவும் இப்படி மற்ற மாநில மொழிகளுக்கு மொழி பெயர்க்கப்படுவதன் மூலம் தமிழ்நாட்டின் அன்றைய கால கட்டத்துச் சிறப்பான நிலையும், அரசர்கள் வரலாறும், மக்களின் பழக்கவழக்கங்களும் நிலையானதொரு இடத்தைப் பெற்று விடுகிறது. அதற்குத் திரு திவாகர் எப்போதுமே தன்னால் ஆன உதவிகளைச் செய்து வருகிறார்.  பன்னிருதிருமுறைகளில் மற்றவற்றையும் தேர்ந்த தமிழறிஞர்கள்  தருமை ஆதீனத்தின் மேற்பார்வையில் செய்து கொடுத்திருக்கின்றனர். மிகப் பெரிய பணி இது. இதை எடுத்துச் செய்தவர் தேவாரம் தளத்தின் நிர்வாகியான ஈழத்துப் பெரும் புலவர் ஐயா மறவன்புலவு சச்சிதானந்தம் அவர்கள்.

 திவாகர்  சமீபத்தில் எழுதிய இந்த "ஹரிதாசன் என்னும் நான்!" என்னும் புதினம் கிருஷ்ணதேவ ராயர் காலத்தில் நடந்த சம்பவங்களை வைத்து எழுதப்பட்டது. கிருஷ்ணதேவ ராயர் அரசனாக மகுடம் சூட்டும் முன்னர் விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தின் சூழ்நிலையும், வடக்கே பாமானி சுல்தான்களால் அவர்கள் எந்நேரமும் கண்காணிக்கப்பட்டதையும், அதைத் தவிர்க்க வேண்டி, ராயரின் தங்கையை பாமணி சுல்தானுக்கு மணம் செய்து கொடுக்க அனுப்பி வைக்கப்பட்டதையும் சொல்லுகிறது இந்தச் சரித்திர நாவல். ஹரிஹர புக்கர்களால் ஆளப்பட்ட இந்த விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தில் அவர்களுக்கு சுமார் 170 ஆண்டுகளுக்குப்பின்னர் வந்த நாயக்க மன்னர்களின் காலத்தையும் அவர்களில் சிறந்தவன் ஆன கிருஷ்ணதேவ ராயன் என்னும் துளு வம்சத்து இளவரசன் அரசனாக எப்படி முடிசூட்டிக் கொண்டான் என்பதையும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் நூல் இது. திருப்பதி அருகே உள்ள சந்திரகிரி அரசர்கள் எப்போதும் விஜயநகர அரசர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்களாயும், நண்பர்களாயுமே இருந்துள்ளனர். அவர்களில் கிருஷ்ணதேவராயர் காலத்தில் இருந்த இளவரசன் ஆன ஹரிதாசன் என்னும் இளைஞன் கிருஷ்ண தேவராயனின் நண்பன்.

அவன் தானே தன் வாழ்வில் நடந்தவற்றைச் சொல்வதாக எழுதி இருக்கிறார் திவாகர். பொதுவாகச் சிறுகதைகள் மட்டுமே அப்படி எழுதுவார்கள். ஆனால் இதில் பதினைந்து நாட்கள் நடக்கும் விஷயங்களைப் பனிரண்டு  அத்தியாயங்களில் சொல்லி இருக்கிறார். கிருஷ்ண தேவராயர் இல்லை எனில் இன்று நம் நாட்டுக் கோயில்கள் எதுவும் இருந்திருக்காது.  நம் தென்னாட்டின் கோயில்களையும் அதன் ஆகம முறை வழிபாடுகளையும் கட்டிக்காத்தவர்கள் விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்து அரசர்களே! அவர்கள் இல்லை எனில் இன்றைக்கு நமக்கு வழிபடக் கோயில்களே இருந்திருக்காது என்பதில் சிறிதும் கருத்து வேறுபாடு இல்லை. அத்தோடு இல்லாமல் நம் மொழியையும் கட்டிப் பாதுகாத்தவர்கள் நாயக்க வம்சத்து அரசர்கள் ஆவார்கள். அதிலும் கிருஷ்ணதேவராயர் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் ஆண்டாளின் கதையில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டு அவள் கதையை "ஆமுக்த மால்யதா" என்னும் பெயரில் தெலுங்கில் எழுதி உள்ளான். அத்தோடு இல்லாமல் நம் நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தங்களும் அங்கே தெலுங்கில் எழுதப்பட்டு வைணவக் கோயில்களில் படிக்கப்படுகின்றன. இதற்கெல்லாம் மூல காரணமே கிருஷ்ண தேவராயனும் அவனுக்குப் பின்னர் வந்த நாயக்க வம்சத்து அரசர்களும் ஆவார்கள். சுமார் 200 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக அவர்கள் தென்னாட்டை ஆட்சி புரிந்து வந்திருந்தும் நம் தமிழ் மொழிக்கு எவ்விதமான ஆபத்தும் நேரவில்லை. கிருஷ்ணதேவ ராயன் காலத்தில் விஜயநகரப் பேரரசு புகழின் உச்சத்தில் இருந்தது. அத்தகைய ஓர் அரசன் எவ்வாறு அரியணை ஏறினான் என்பதே இந்தப் புதினத்தின் மையக்கருத்து.

ஆசாரியரான வித்யாரண்யரால் ஆரம்பிக்கப்பட்ட விஜயநகர சாம்ராஜ்யத்தில் கிருஷ்ணதேவ ராயரின் காலத்தில் இருந்த ஆசாரியர் வியாச ராய தீர்த்தர். இவர் கிருஷ்ண்தேவனைக் காப்பாற்றுவதற்காகச் சில நாட்கள் அரியணையில் அமர நேர்ந்தது. அதனால் வியாசராஜ தீர்த்தர் என்னும் பெயர் பெற்றார். அவர் அரியணையில் அமர நேர்ந்த நிகழ்வு இந்தக் கதையில் வேறுவிதமாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பொதுவில் அரசனைக் காப்பாற்றவே வியாசராயர் சிம்மாசனம் ஏறினார். கிருஷ்ண தேவராயனின் உயிரைக்  காப்பாற்ற எனச் சொல்லப் பட்டாலும் இந்தக் கதையின் படி அவர் கிருஷ்ணதேவராயனின் அண்ணனுக்குச் சமாதானம் ஏற்பட வேண்டி தானே அரசனாக சிம்மாசனம் ஏறுகிறார்.  பனிரண்டு அத்தியாயங்களும் விறுவிறுப்புடன் ஒரே ஓட்டமாக ஓடுகிறது. அந்தக் கால கட்டங்களில் துருக்கியரால் தூக்கிச் செல்லப்படும் பெண்கள் தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள வேண்டிச் சுண்டுவிரலையும் மோதிர விரலையும் வெட்டிக் கொள்வார்களாம். அதைக் குறித்த கல்வெட்டு ஒன்று இலஹங்காவில் கிடைத்துள்ளது. அதுவும் இந்தக் கதையில் ஓர் ஆதாரமாக எடுத்துக் கொள்ளப் பட்டிருக்கிறது.

அந்தக் காலகட்டத்தில் கிருஷ்ணதேவராயனின் அண்ணனான வீரநரசிம்ம ராயன் தன் வாழ்நாளின் கடைசிக் கட்டத்தில் இருந்ததும், அவன் மனதை மாற்றிச் சூழ்ச்சி செய்து ராஜ்யத்தைப் பிடிக்கச் செய்த முயற்சிகளையும் அனைத்தையும் முறியடித்துக்  கிருஷ்ண்தேவராயனின் தங்கையின் மனதையும் வென்று அவளைக் கைப்பிடித்த ஹரிதாசனையும் இந்தக்கதையை எல்லாம் ஹரிதாசன் வாயிலாகவே சொல்ல வைத்திருக்கும் திவாகரையும் பாராட்டுவோம். இதற்கு மேல் கதையின் சம்பவங்களைக் குறிப்பிட்டால் கதையைப் படிக்கும் ஆவல் இல்லாமல் போய்விடும். ஆகவே அவற்றைக் குறிப்பிடவில்லை.

மனமார்ந்த பாராட்டுகள் திவாகர். படித்துச் சில நாட்கள் ஆகிவிட்டன என்றாலும் இன்றே இந்தப் புத்தகம் குறித்துக் கொஞ்சமானும் எழுத நேரம் வாய்த்தது. 

Saturday, June 06, 2020

எங்கும், எதிலும் ஏமாற்றம் தான்!

நேற்றுக் காலை  9-42 க்கு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. என்னோட மொபைலில் தான். 98516 47899 என்னும் எண்ணில் இருந்து. யாரு இது புது நம்பரா இருக்கேனு நினைச்சுட்டு எடுத்தா, "வணக்கம், சார், நான் உங்க பாங்க் மானேஜர் சார், முத்துக்குமார் சார்!" என்று ஒரு ஆண் குரல். "யாரு நீங்க? எந்த பாங்க்?" என்று கேட்டதுக்கு, "உங்க மானேஜர் தான் சார் பேசறேன். முத்துக்குமார் சார் நான்! உங்க ஏடிஎம் நம்பரையும் பின் நம்பரையும் கொஞ்சம் சொல்றீங்களா? சரி பார்க்கணும்!" என்றார். நான் உடனேயே அவரிடம் எனக்கு பாங்கில் அப்படி ஒரு கணக்கு இல்லவே இல்லைனு சொல்லிட்டுத் தொலைபேசியை வைச்சுட்டேன். பின்னர் அந்த எண்ணை கூகிளில் போட்டுத் தேடினால் விசித்திரமான முடிவுகள் எல்லாம் வந்தன. சரிதான் போ! என நினைத்துக் கொண்டேன். வங்கிகளிடமிருந்து இப்படி ஒரு அழைப்பு வரும். அதற்கு நீங்க எந்த பதிலும் சொல்லாதீங்கனு தொலைபேசி எண்ணுக்குச் செய்திகள் வந்து கொண்டே இருக்கின்றன. நாங்க யாரும் மானேஜர் என்னும் பெயரில் ஏடிஎம் எண்ணோ, க்ரெடிட் கார்ட் எண்ணோ, டெபிட் கார்ட் எண்ணோ கேட்க மாட்டோம். அது எங்க வேலை இல்லை. என்று சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். அப்படி இருந்தும் இப்படி!

முன்னெல்லாம் உங்க எண்ணுக்குப் பரிசு விழுந்திருக்கு. இந்த ஓட்டலில் இந்த நடிகருடன் விருந்து சாப்பிடலாம். நீங்க கட்ட வேண்டியதெல்லாம் 5000 ரூ மட்டுமே/அல்லது வேறே தொகை ஏதானும் சொல்லிக் கட்டச் சொல்லி நடிகருடனான உங்க விருந்து சாப்பிடும் நிகழ்வைப் படம்பிடித்துத் தொலைக்காட்சியில் போடப் போறோம். அதுக்கு உங்களுக்குப் பரிசு உண்டு என்றெல்லாம் சொல்லுவாங்க.  நான் ஓட்டலிலேயே சாப்பிடமாட்டேன் என்றும் நடிகருடன் எல்லாம் சாப்பிடுவது பிடிக்காது என்றும் பதில் சொல்லிடுவேன்.  இன்னும் சிலர் முத்துமாலை பரிசு உங்களுக்கு விழுந்திருக்கு. நீங்க இந்த இடத்துக்கு வந்து உங்க தொலைபேசி எண்ணைச் சொல்லிட்டு, ஆயிரமோ, இரண்டாயிரமோ கட்டினால் பத்தாயிரம் மதிப்புள்ள நகை உங்களுக்குக் கிடைக்கும் என்பாங்க. எனக்கு நகையே வேண்டாம்னு சொல்லிடுவேன். நடுவில் கொஞ்ச நாட்களாக நின்று போயிருந்தது. இப்போ மறுபடி ஆரம்பிச்சிருக்காங்க போல! பாவம்!
*********************************************************************************

கொஞ்ச நாட்களாகச் செய்திகளே மோசமாக வந்தால் கேரளத்தில் இருந்து வரும் செய்திகள் அதை விட மோசமாக இருக்கின்றன. இன்னிக்குத் தொலைக்காட்சிச் செய்தியில் கேரளத்தில் ஓர் இளம் கணவன் தன் மனைவியியும் ஐந்து வயதுப் பையரையும் வெளியே கடற்கரைக்கு அழைத்துச் செல்வதாகக் கூறி அழைத்துச் சென்றுவிட்டுக் கடைசியில் யாரோ நண்பன் வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றிருக்கிறார். அங்கே ஏற்கெனவே நான்கைந்து நபர்கள் குடிபோதையில். இவரும் அங்கே சென்ற உடனே குடித்ததோடு அல்லாமல் மனைவியையும் வலுக்கட்டாயமாகக் குடிக்க வைத்திருக்கிறார். பின்னர் அனைவருமாகச் சேர்ந்து அந்தப்பெண்ணை பலவந்தமாகச் சின்னாபின்னமாக்கி இருக்கிறார்கள். தடுக்கப் போன ஐந்து வயதுக் குழந்தையை அடித்துத் தூக்கி வீசி இருக்கிறார்கள். அந்தப் பெண்ணை சிகரெட்டால் சுட்டுக் கொடுமை! அவர்களின் குடிபோதை அதிகம் ஆனதும் அந்தப் பெண் எப்படியோ தப்பிக் கிழிந்த ஆடைகளோடு குழந்தையையும் தூக்கிக் கொண்டு தெருவுக்கு வந்து உதவி கேட்டிருக்கிறாள். யாரோ புண்ணியவான் அவள் நிலையைப் பார்த்துவிட்டுக் காவல் துறையை அழைக்க அனைவரும் கையோடு பிடிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர். நல்லவேளையாக அந்தப் பெண்ணுக்கு மகளிர் பாதுகாப்பு ஆணையம் பாதுகாப்புக் கொடுத்திருக்கிறது.

கொரோனாவினால் வரும் துயர் போதாது போல! பெண்களுக்கு எப்படி எல்லாம் கஷ்டம் வருகிறது! அதிலும் கட்டிய கணவனே. ஐந்து வயதுக் குழந்தை இருப்பதால் திருமணம் ஆகி ஆறேழு ஆண்டுகள் ஆகி இருக்கும்! ஏன் இந்த வக்கிர புத்தி! பெண் என்பவள் ஆண் தேவைப்படும்போது உபயோகிக்கும் பொருளா? இயந்திரமா? அவளுக்கும் உணர்ச்சிகள் இல்லையா?  தொலைக்காட்சிச் செய்திகள் எங்கு பார்த்தாலும் கடத்தல், கொலை என்றே வருகின்றன. அதிலும் கடவுளின் நாட்டில் நடக்கும் நிகழ்வுகள் எதுவும் மகிழ்ச்சி அடைய வைக்கவில்லை! 

Wednesday, June 03, 2020

சில எண்ணப் பகிர்வுகள்!

மிக மோசமான புயல் மஹாராஷ்ட்ரா, குஜராத்தைத் தாக்குகிறது/தாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. கடந்த 140 வருடங்களில் மும்பை இப்படி ஒரு புயலைப் பார்த்தது இல்லையாம். ஏற்கெனவே கொரோனாவில் முன்னணியில் இருக்கும் மும்பை  இப்போப் புயல் தாக்கத்திலும் முன்னணியில் இருக்கிறது. ஆங்காங்கே பேரிடர் மேலாண்மைக்கான ஊழியர்கள் கடற்கரை எங்கும் நிறுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவசர உதவிக்கு. மரங்கள் ஆடுவதும், கடலில் மிதக்கும் கப்பல்கள் அலைகளின் போக்குக்கு ஏற்ப ஏறி, இறங்குவதும் பார்க்கவே கவலை தருகிறது. என்றாலும் மஹாராஷ்ட்ரம், குறிப்பாக மும்பை இதையும் கடந்து வெளியே வரும் என எண்ணுகிறேன். ஏற்கெனவே அங்கே மாநிலமே தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கையில் இப்போது இயற்கைச் சீற்றம் வேறே! இப்போத் தான் நாட்டின் கிழக்குப் பகுதியில் மேற்கு வங்கம் முழுவதையும் புயல் தாக்கியது. இப்போ மேற்குப் பகுதி! மக்கள் அனைவரும் பாதுகாப்பாக அவரவர் இல்லங்களில் இருக்கவும், ஒருவரும் இந்தப் புயலால் பாதிப்படையாமல் பாதுகக்கவும் எல்லாம் வல்ல இறைவனைப் பிரார்த்திக்கிறேன்.
*********************************************************************************

தமிழ்நாட்டில் எகிறிக்கொண்டிருக்கும் கொரோனா! இதில் பலரும் இன்னும் சரியாக அனைவரையும் சோதிக்கவில்லை. ஒரு வீட்டில் ஒருவருக்குக் கொரோனா எனில் அந்த வீட்டின் உறுப்பினர் அனைவரையும் சோதிக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். அப்படிச் சோதிப்பதில்லை என்றும் சொல்கின்றனர். முறையான சோதனை இருந்தால் இன்னமும் நோயாளிகள் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருக்கும் என்கிறார்கள். ஆனால் சுகாதாரத் துறையோ சரியான புள்ளி விபரங்களையே கொடுப்பதாகச் சொல்கிறது. ஆனால் ஊரடங்கு தளர்த்தப்பட்டதில் தொலைக்காட்சியில் பார்த்தவரையில் யாரும் வாயில், மூக்கில் மறைத்து முகமூடி போட்டுக்கொள்ளவே இல்லை. அனைவருக்கும் எது வேண்டுமானாலும் நடக்கட்டும். எத்தனை நாட்கள் தான் அடங்கிக் கிடப்பது என்னும் எண்ணம் வந்துவிட்டதோ என்னமோ!

*********************************************************************************

நான் எங்க குருநாதர் பற்றி எழுதினாலும் எழுதினேன்; எல்லோருக்கும் அவர் யார் எனத் தெரிந்து கொள்ள ஆவல். எங்களுக்கே கடந்த நான்கு வருடங்களாகக் கண்ணில் படவில்லை. மற்றவர்களுக்கு எங்கே இருந்து காட்டுவது? ஆனால் குரு எங்களைத் தேடி வந்தார். எங்களைப் பக்குவம் அடைந்தவர்களாக நினைத்தாரோ இல்லையோ அது தெரியவில்லை. ஆனால் எங்களிடம் மரியாதையும், பாசமும் மிகுதியாக இருந்தது./இப்போவும் இருக்கும். அவர் வந்துவிட்டுப் போனாலே எங்களுக்கு மனம் அமைதியாகவும், நிறைவாகவும் இருக்கும். இத்தனைக்கும் தனிப்பட ஏதும் சொல்லி இருக்க மாட்டார். நாங்களும் தனிப்பட எதுவும் கேட்டுக்கொண்டதில்லை. ஆனாலும் நம் மனதில் உள்ள பிரச்னைகளுக்கான தீர்வை அவர் பேச்சின் மூலமே தெரிந்து கொண்டு விடுவோம். அவரைப் பார்க்கணும்னு யார் ஆசைப்பட்டாலும் பார்க்க வேண்டும் என்றிருந்தால் மட்டுமே கண்களில் படுவார்.  ஆனாலும் பார்க்கவேண்டும் என்னும் ஆவல் விடவில்லை. அவர் வணங்கும் அம்பிகையே அவரை விரைவில் எங்களுக்குக் காட்டித் தரவேண்டும் எனப் பிரார்த்திக்கிறேன்.
*******************************************************************************





Friday, May 29, 2020

ஜீ பூம்பா!

 
அம்பேரிக்காவில் எடுத்த சில படங்களைப் பகிரலாம்னு நினைச்சால் அவற்றை எல்லாம் ஏற்கெனவே போட்டிருக்கேன். ஆகவே வேறே படங்கள் தேடித்தான் போடணும். நண்பர் ஒருத்தர் அவருடைய புத்தகம் ஒன்றை பிடிஎஃப் ஆக அனுப்பி இருக்கார். அதைப் படிச்சு முடிக்கணும். பாதி படிச்சேன். அப்புறமா படிக்க நேரமே சரியா வரலை. ஏற்கெனவே சித்தப்பாவின் "ஒற்றன்" புத்தகம் மறுபடி படிச்சு முடிச்சேன்.  சித்தப்பா 73 ஆம் வருடம் ஐயோவா/(மினியாபொலிஸ் அருகே) போனப்போ நடந்த நிகழ்வுகளை வைத்து எழுதியது. மறுபடி படிக்கக் கமலா சடகோபனின், "கதவு" "பொன்னியின் செல்வன்" (லக்ஷம் தரம் இருக்கும்) எடுத்து வைச்சிருக்கேன். அதுக்கு நடுவில் ஸ்ரீரங்கம் பற்றித் தொகுக்க மீண்டும் "திருவரங்கன் உலா" வை அவ்வப்போது எடுத்துப்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். இதற்கு நடுவில் "பலே பாண்டியா!" படத்தை வேறே கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன். எல்லாம் அந்தப் பாடல் காட்சி ஒன்றுக்குத் தான். "அத்திக்காய், காய்!" பாடலுக்காக. இன்னும் அந்தப் பாடல் வரவில்லை. ஜிவாஜி, தேவிகா எல்லாம் குண்டு குண்டாக ஆடிப்பாடும்போது இதை அந்தக் காலத்தில் எப்படி ரசித்திருப்பார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

இதுக்கு நடுவில் வீட்டு வேலைகள், சமையல், சாப்பாடு போன்றவை. இந்த ஊரடங்கு நீடிக்கப் போவதாய்ச் சொல்கின்றனர். தமிழ்நாட்டுக்குப் பேருந்துகள் சேவையோ, ரயில் சேவையோ வேண்டாம் என முதலமைச்சர் சொல்கிறார். ஆனால் புலம் பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுக்கான ரயில் வண்டிகள் ஓடிக் கொண்டு தான் இருக்கின்றன. அவற்றில் தொழிலாளர்கள் பயணித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். ஆனாலும் நடந்து செல்பவர்கள் நடந்து சென்று கொண்டே இருக்கின்றனர்.  இதை எந்த அரசும் செய்யச் சொல்லவில்லை என்றாலும் காத்திருந்து ரயிலிலோ அல்லது பேருந்துகளிலோ பயணித்துப் போவதற்கு நடந்து செல்லலாம் என முடிவு செய்திருப்பார்கள் போல. இத்தனைக்கும் ஆங்காங்கே காவல்துறையினர் கன்டெயினர் லாரியில் பயணிப்பவர்களை எல்லாம் தடுத்து நிறுத்தித் திருப்பி அனுப்பிப் பேருந்திலோ, ரயிலிலோ போகச் சொல்கின்றனர். ஆனாலும் அவர்கள் போவதில்லை.

வழிப்பயணம் செல்பவர்களுக்கு உணவு கிடைப்பதில்லை என்கிறார்கள். அவர்கள் செல்லும் வழியைத் தெரிந்து வைத்துக் கொண்டு உணவுப் பொட்டலங்கள் எடுத்துக் கொண்டு சென்றாலும் அவர்கள் அந்த வழியிலேயே சென்று கொண்டிருப்பார்களா நிச்சயம் இல்லை. வடக்கே செல்லும்  எல்லாச் சாலைகளிலும் இவர்களை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு உணவுப் பொட்டலங்களோடு தொண்டர்கள் தான் தயாராக இருக்க வேண்டும் என நினைக்கிறார்களோ என்னமோ புரியலை. ஆனால் எல்லாவற்றுக்கும் அரசு தான் காரணம் என்று எளிதாகச் சொல்லி விடுகிறார்கள். இந்த அழகில் சில மாநில அரசுகள் திரும்பி வருபவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டேன் என்று வேறே சொல்கின்றன. இப்படி ஒரு நிலைமை வந்ததால் நாட்டின் அனைத்து மாநிலங்களிலும் உள்ள புலம் பெயர் தொழிலாளர்கள் பற்றி நமக்குத் தெரிய வந்திருக்கிறது. இல்லைனா தெரியவே போவதில்லை. அவ்வளவு ஏன்? அந்த அந்த மாநில அரசுகளிடமே இதற்கான சரியான கணக்கு இல்லை.

இப்போப் புதிய பிரச்னை வெட்டுக்கிளி. அதுக்கும் மத்திய அரசையும் பிரதமரையும் காரணம் சொல்கின்றனர். 20 லக்ஷம் கோடிப் பணம் எனத் தவறாகச் சொல்லிவிட்டார். 20 லக்ஷம் கோடி வெட்டுக்கிளிகளைத் தான் பிரதமர் கொடுத்திருக்கிறார் எனக் கேலி செய்துக் கருத்துப்படங்கள் மூலமும் பதிவுகள் மூலமும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றனர். நாட்டை இப்போது பிடித்திருக்கும் கொரோனா பிரச்னையிலிருந்தும் இன்னமும் நாடு முழுவதுமாக விடுதலை அடையவில்லை. அதனால் ஏற்பட்ட ஊரடங்கால் பொருளாதாரப் பிரச்னை. அண்டை நாடுகளின் தொல்லைகளினால் எல்லைப் பிரச்னை எனப் பல்வேறு பிரச்னைகளை இப்போது நாடு எதிர் கொண்டிருக்கிறது. இந்த அழகில் தமிழ்நாட்டில் நாளுக்கு நாள் தொற்று நோய் தாக்கம் அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது.  தமிழக அரசும் பொது விநியோகப் பொருட்களோடு பணமும் 3 மாசமாகக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. வரப்போகும் ஜூன் மாசமும் கொடுக்கப் போகிறது. மத்திய அரசும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் ரேஷன் அட்டை இல்லாமலேயே அரிசியோ கோதுமையோ பருப்போடு வாங்கிக்கொள்ளலாம் என்று சொல்லி இருக்கிறது. அதைத் தவிரவும் அடித்தட்டு மக்களுக்கு ஜன் தன் திட்டத்தின் மூலம் அவரவர் சொந்த வங்கிக் கணக்கில் பணம் போடப்பட்டுள்ளது,. விவசாயிகளுக்கும் இரண்டு தவணைகளாகப் பணம் கொடுத்துள்ளது. குன்னியூரில் விவசாயம் செய்யும் என் பெரியம்மா பையர் (தம்பி) இரு தவணைப் பணமும் தனக்கு வந்து சேர்ந்ததையும் மற்றவர்களுக்கு வந்திருப்பதையும் உறுதி செய்கிறார்.

எல்லோரும் மத்திய, மாநில அரசுகள் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், கீழ்த்தட்டு மக்கள் அனைவருக்கும் 7,500 ரூபாய் ( 7500 ரூ? அது என்ன கணக்கு?) கொடுக்கணும்னு சொல்கிறார்கள். நோட்டை அடிச்சால் போச்சுனு நினைக்கறாங்க போல.  அதோட இந்தப் பணம் எத்தனை நாட்களுக்கு? அவங்களுக்கு நிரந்தரமாக ஓர் வருமானத்துக்கு அல்லவோ ஏற்பாடு செய்யணும்? எதிர்க்கட்சித் தலைவர்கள் இப்படி நடந்து செல்லும் தொழிலாளர்களோடு தெரு நடைமேடைகளில் அவங்களும் உட்கார்ந்து படம் பிடித்துப் பத்திரிகைகள், முகநூல், டிவிட்டர் எனப் பகிர்கிறார்கள். மத்திய அரசின் இயலாமையை எடுத்துச் சொல்கிறார்களாம்! ஏன் இவங்களுக்குப் பொறுப்பு இல்லையா? கட்சி நிதியிலிருந்தும் அனைவரின் சொந்த சொத்துக்களில் இருந்தும் நிதி அளிக்கக் கூடாதா? பேருந்துகளுக்கு ஏற்பாடு செய்யக் கூடாதா? இன்னொரு தலைவி ஆயிரம் பேருந்துகளை ஏற்பாடு செய்யறேன்னு சொல்லிட்டுக் கடைசியில்! க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்! வேண்டாம்!

இத்தனை பேர் போகும்போது யார், யாருக்கு எங்கே, எந்த மாநிலத்தில் எந்த ஊருக்குப்  போகணும்னு யாரால் கண்டுபிடிக்க முயலும்? ஏதோ ஒரு பத்து இருபது பேரிடம் கேட்கலாம். சாரிசாரியாக வரும் நபர்களிடம் எப்படி விசாரிப்பது? அனைவரும் ஒரே ஊருக்கா போகிறார்கள்? அனைவரும் ஒரே மாநிலத்தில் இருந்தா வந்திருக்கிறார்கள்? அவர்களிடம் ஆதார் அட்டையோ ரேஷன் அட்டையோ இருந்தாலும் கண்டுபிடிக்கலாம். அதெல்லாம் இருந்தால் தான் அவங்க காத்திருந்து பொறுமையா அரசு ஏற்பாடு செய்யும் ரயில்களில் முன்பதிவு பண்ணிக் கொண்டு போகலாமே! அதெல்லாம் இல்லாததால் தானே நடந்தே போகிறார்கள். உள்ளூர பயம்! எங்கே நம்மைப் பிடித்து வைத்துக் கொண்டு விடுவார்களோ என! ஆகவே நடந்தே செல்லலாம் என முடிவெடுத்திருக்கிறார்கள்.  இவர்களில் ஒரு சில வெளிநாட்டவர்களும் இருப்பதாய்ச் சொல்கிறார்கள். ரயில்களில் போகிறவர்களும் போய்க்கொண்டே தான் இருக்கிறார்கள். நடந்து செல்பவர்களும் சென்று கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள். இதில் மஹாராஷ்ட்ரா, ராஜஸ்தான் ஆகிய மாநிலங்களில் இருந்து உபி, பிஹாருக்குச் செல்லும் மக்கள் அதிகம். அங்குள்ள அரசாங்கங்கள் மத்திய அரசு தான் இதற்குக் காரணம் என்று சொல்லிக் கொண்டு இருக்கின்றன.  யாரிடமும் ஒரு தெளிவான கணக்கு இல்லை என இப்போது அரசைக் குறை கூறுபவர்கள் அரசு கணக்கெடுக்கும்போது முறையான விபரங்களைக் கொடுக்கக் கூடாது என்று மக்களிடம் வலியுறுத்திச் சொன்னவர்கள் தான்!

மத்திய அரசு எதற்குத் தான் பொறுப்பேற்கும்? இந்த மாநிலங்களின் வேறு எந்த விஷயத்திலும் மத்திய அரசு தலையிட்டால் இது மாநிலச் சுதந்திரம், மத்திய அரசு தலையீடு என்பார்கள். சட்டம், ஒழுங்கு மாநில அரசின்பொறுப்பு என்பார்கள். ஆனால் இப்போதோ? எல்லாம் மத்திய அரசு தான் பொறுப்பு என்று சொல்லிக் கை கழுவி விடுகின்றனர்.  ரயில்களும் கன்னா, பின்னாவென ஓடுகின்றன. பிஹாருக்குச் செல்ல வேண்டிய ரயில் ஒடிசா போய் அங்கிருந்து பிஹாருக்குத் திருப்பி விடப்பட்டுள்ளது. இம்மாதிரிப் பல ரயில்களும் திசைமாறிப் பயணிக்கின்றன. விபத்து இல்லாமல் போகிறதே ஒரு பெரிய விஷயம். ஆங்காங்கே கிடைக்கும் சிக்னல்களினால் இந்தப் பிரச்னை. ரயில்களில் சரியான சிக்னல்கள் கிடைக்கும்படி சிக்னல் தொழிலாளர்கள் இன்னமும் வேலைக்கு வரவில்லை போலும். இப்படி எல்லா விஷயங்களிலும் பிரச்னை நுணுக்கமாக ஊடுருவி இருக்கும்போது ஒரே இரவில் அனைத்தையும் சரி பண்ண, "ஜீ பூம்பா!" தான் வரணும்.

ஜீ! பூம்பா!

Pattanathil Bhootham [1967] Tamil Movie Full Details | Antru Kanda ...

Wednesday, May 20, 2020

இந்த நாள் என்ன நாள்? என்னுடைய நாள்!

கொரோனாவின் தாக்கத்தினால் கொஞ்சம் அலுப்புத் தட்டிய வாழ்க்கையில் ருசியூட்ட வந்தது இன்றைய காலைப் பொழுது. இன்னிக்கு என்னமோ காலம்பர எழுந்துக்கவே நேரம் ஆகிவிட்டது. ஐந்தரைக்கு எழுந்த நம்ம ரங்க்ஸ் என்னை எழுப்பினார் என்றால் பார்த்துக்குங்க! அடடானு நினைச்சுட்டுக் காலைக்கடன்களை முடிக்கக் குளியலறைக்குள் சென்றால், குழாயைத் திறந்தால் தண்ணீர் ஒரே சிவப்பும்  கருப்புமாகக் கொட்டிற்று. கழிவறையில் நீர் திறந்தால் அந்தத் தொட்டியில் இருந்து கருஞ்சிவப்பு நிற நீர். வாஷ் பேசினில் கேட்கவே வேண்டாம். சரி, இந்தப் பக்கத்துக் குழாயில் ஏதேனும் பிரச்னை இருக்கு போலனு நினைச்சு அரை மணி நேரம் எல்லாக் குழாய்களிலும்  நீரைத் திறந்துவிட்டபின்னர் என் வேலைகளை முடித்துக் கொண்டு வந்தால் நம்ம ரங்க்ஸுக்கும் அதே பிரச்னை. இன்னொரு குளியலறையில்! சரினு மூன்றாவது குளியலறைக்குழாயைத் திறந்தால்! ஆஹா, வண்ணமயமான நீர் கொட்டோ கொட்டுனு கொட்டுது! எல்லாக்குழாய்களையும் சுமார் அரைமணி நேரமாவது திறந்து வைக்கணும்னு திறந்து வைச்சோம். அதுக்கப்புறமாத் தான் காபி போட ஜலமே  எடுக்க முடிஞ்சது.

இது எல்லாவற்றையும் முடித்துக் கொண்டுக்கஞ்சி வைத்துக் காபியும் போட்டுக் குடித்துவிட்டு கணினியில் உட்கார்ந்தால் பாஸ்வேர்ட் போட்டு உள்ளே நுழைந்து க்ரோமில் வேலை செய்யக்  க்ரோமைத் திறந்தால், "சுத்துது! சுத்துது! சுத்துது! பாரு அங்கே!" சுற்றிக்கொண்டே இருக்கு! எதுவுமே வரலை. சரினு க்ரோமை மூடலாம்னு பார்த்தால் மூட முடியலை. அந்த வெள்ளைப் பக்கம் மட்டுமே இருக்கு! எக்ஸ்ப்ளோரருக்கும் போக முடியலை.  டாகுமென்ட்ஸைத் திறக்க முடியலை. படங்கள் இருக்கும் பக்கங்கள் வரலை. ஒரே களேபரம்! அந்த வெள்ளைப் பக்கம் மட்டும் மவுசின் சுற்றும் ஆரோவோடு இருக்கு ஸ்திரமாக! அணையவே இல்லை சரினு கைகளால் ஸ்விட்சை அணைத்துக் கணினியை மூடிட்டு மறுபடி, மறுபடி, மறுபடி, மறுபடி போட்டால் அதே தான் நிலைமை. எந்தவித முன்னேற்றமும் இல்லை. ஆஹா! இன்னிக்குச் சுவையூட்ட இப்படி ஒரு பிரச்னையா என நினைத்துக் கொண்டு, பழைய மடிக்கணினியை (ரொம்பச் சமத்து அது) எடுத்து வைத்துக் கொண்டு பெயருக்குச் சிலவற்றைப் பார்த்துட்டு அப்புறம் உட்கார்ந்தால் நேரம் ஆயிடும்னு மூடி வைச்சுட்டு வேலையைப் பார்க்கப் போயிட்டேன்.

தண்ணீர்ப் பிரச்னை எதனால் என்பதைப் பால் வாங்கக் கீழே போன நம்மவர் விசாரித்து வந்தார். முதலில் நாங்கள் தண்ணீர்த் தொட்டியைச் சுத்தம் செய்தவர்கள் கடைசியாக இருக்கும் அழுக்கு ஜலத்தோடு தொட்டியை நிரப்பிட்டாங்க போலனு நினைச்சோம். ஆனால் இது தானியங்கியாகத் தண்ணீர் மேலே ஏறும் அமைப்புக் கொண்டது. அது ஏதோ சரியா வேலை செய்யாமல் தண்ணீரே ஏறவில்லை. சுத்தமாய்க் காலி! காலை நாலரைக்கு எழுந்த எதிர்க் குடியிருப்புக்காரங்க தண்ணீர் வரலைனு பார்த்துட்டுக் கீழே பாதுகாவலருக்குத் தகவல் கொடுக்க அவர் வந்து தொட்டியை எல்லாம் சோதித்துவிட்டுத் தண்ணீரே இல்லை எனக் கைகளால் மோட்டாரை இயக்கித் தண்ணீரை ஏற்றி இருக்கார். கடைசி வரைக்கும் போன தண்ணீர் அடியில் இருந்த அழுக்குகளை எல்லாம் இழுத்துக்கொண்டு வந்து ஒரு வழி பண்ணிவிட்டது.

கணினிக்கு சுமார் ஒன்பதரை, பத்து மணி அளவில் மருத்துவரை அழைத்தேன். பதினோரு மணிக்கு மேல் வந்து பார்ப்பதாகச் சொன்னார். இப்போத் தான் அரை மணி முன்னால் வந்துவிட்டுப் போனார். கணினி சரியாக மூடவில்லை என்பதால் அவர் நான் எப்போதும் ஹைபர்நேட்டில் வைத்திருப்பதாக நினைத்துவிட்டார். அப்படி இல்லை, இன்னிக்கு மூடலை என்று சொன்னேன். அப்புறமும் அவருக்கு நம்பிக்கை வரலை. கணினியில் சேர்ந்திருந்த வேண்டாதவற்றை நீக்கிக் கணினியைச் சரி செய்துவிட்டு என்னையே கணினியை மூடி மறுபடி திறக்கச் சொன்னார். க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்!  பதினைந்து வருஷங்களுக்கும் மேலாகக் கணினியோடு உறவு பூண்ட எனக்கா இந்த சோதனைனு மனசுக்குள் நினைத்துக் கொண்டு அவர் சொன்னதைச் செய்து காட்டினேன். அதுக்கப்புறமா அவருக்கு அரை மனசா எனக்குக் கணினியை அணைத்து வைக்கத் தெரிஞ்சிருக்குனு புரிந்து கொள்ள முடிந்தது போலும். க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் இப்போக் கணினி சரியா இருக்கு.

மொத்தத்தில் இந்த நாள் எனது நாள்! Today is Myday. God made my day! 

Sunday, May 17, 2020

ஐம்பெரும் விழா வருது!

அப்பாடானு இருக்கு. அரை மணி நேரமாக மழை கொட்டிக்கொண்டிருக்கிறது. சாயந்திரமே மழை ஆரம்பிக்க முயற்சி செய்து காற்று கோபமாக வந்து விரட்டி விட்டது. பின்னர் இப்போதும் நடந்த சண்டையில் கடைசியில் வருணன் தான் ஜெயித்தார். கதவுகள் எல்லாம் அடித்துக்கொண்டன.  எதற்கும் மசியவில்லை வருணனார்.  இரண்டு நாட்களாக இடைவிடாத வேலைகள், வேலைகள்! இன்னிக்குக் குடியிருப்பில் உள்ள பாதுகாவலர்களுக்குச் சாப்பாடு கொடுக்கும் முறை எங்களுடையது. ஆகவே நேற்றே அதற்காக இட்லி மாவெல்லாம் தயார் செய்து, சமையல் என்ன பண்ணுவதுனு யோசிச்சுக் கடைசியில் சாம்பார், ரசம்னு வேண்டாம்னு புளியஞ்சாதம், தயிர் சாதம் கொடுக்கலாம்னு முடிவு பண்ணியாச்சு. சாயந்திரம் குட்டிக் குஞ்சுலுவைப் பார்த்தோம். இன்னிக்கும் குஞ்சுலு வந்தது.

இன்னிக்குக்கல்யாண நாள் ஆங்கிலத் தேதிப்படி. இந்த சார்வரி வருஷத்தில் வைகாசி மாதம் மே 14 ஆம் தேதியே வந்துட்டதாலே நேத்திக்கே வைகாசி 3 ஆம் தேதி வந்துவிட்டது. ரேவதி முகநூலில் பதிவே போட்டுவிட்டார். அப்புறமாச் சொன்னேன், இன்னிக்குத் தான் ஆங்கிலத் தேதினு. நமக்கெல்லாம் தமிழ்த் தேதி தானே! ஆகவே நான் அதையும் கொண்டாடி, இன்னிக்கும் கொண்டாடிடலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். ஏற்கெனவே நமக்குப் பிறந்த நாளே 3 வரும். பாஸ்போர்ட், எஸ்,எஸ்,எல்,சி, சான்றிதழ் ஆகியவற்றில் உள்ள பிறந்த நாள் போனமாதமே வந்து அலுவல் முறையில் தொடர்புள்ளவர்கள் வாழ்த்துகளும் சொல்லியாச்சு! அதைத் தவிரவும் ஆங்கிலத் தேதி, தமிழ் நக்ஷத்திரப் பிறந்த நாள்னு 3 ஆயிடும். முப்பெரும் விழா முன்னாடி எல்லாம் கொண்டாடிக் கொண்டிருந்தேன். எடைக்கு எடை தங்கம், வெள்ளி, நவரத்தினம் எல்லாமும் தம்பிகளைக் கொடுக்கச் சொல்வேன். இம்முறை கல்யாண நாள் இரண்டு தரம் வந்திருக்கிறதாலே ஐம்பெரும் விழாவாக் கொண்டாடிடலாம்னு எண்ணம்.

தம்பிகள், தங்கைகள், அக்காக்கள், பெரியவங்க எல்லோரும் அவங்க அவங்க கொடுக்கும் சீரை ஐந்து முறை கொடுத்துவிடவும். இன்னும் ஒரே வாரம் தான். காத்துண்டு இருக்கேன். இன்னிக்கு ஜவ்வரிசி, கடலைப்பருப்புப் போட்டு வெல்லப் பாயசம் பண்ணினேன். பண்ணும்போது படம் எடுக்க முடியலை! சாயங்காலம் எடுக்கலாம்னா சுத்தமா மறந்துட்டேன். பாதுகாவலருக்குத் தம்பளரில் ஊற்றிக் கொடுத்துட்டேன். அவங்கல்லாம் நல்லா இருக்கு என்றார்கள். நம்ம நெல்லைக்கு மட்டும் சந்தேகம். எப்படி இருக்குமோனு. ரொம்பவே நல்லா இருக்கும். வெல்லம் போட்டிருக்காப்போல் தெரியவே தெரியாது. தேங்காய்ப் பால் ஊற்றினால் இன்னும் நன்றாக இருக்கும். நான் இன்னிக்குப் பசும்பால் தான் ஊற்றினேன். தேங்காய்ப் பால் எடுக்கச் சோம்பல்! நெல்லை அடுத்து எப்போ ஸ்ரீரங்கம் வராரோ அன்னிக்கு இந்தப் பாயசம் தான் பண்ணணும்னு இருக்கேன்.

Tuesday, May 12, 2020

என்னதான் நடக்கும், நடக்கட்டுமே!

இன்று சர்வதேச செவிலியர் தினமாம். கடந்த ஆறுமாதமாக ஒப்பற்ற சேவை செய்து வரும் அனைத்து செவிலியருக்கும் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள், பாராட்டுகள். நடமாடும் தெய்வங்களான அவர்கள் சேவை தொடர்ந்து செய்ய ஏற்றவகையில் அவர்கள் உடல்நலனும், மனநலனும் இருக்கும்படிக் கடவுளைப் பிரார்த்திக்கிறேன். 



இன்று இரவு பிரதமரின் உரை இருக்கிறது எனச் செய்திகள் சொல்லுகின்றன. வரும் பதினேழாம் தேதியுடன் ஊரடங்கு முடியப் போகும் நிலையில் இன்று பிரதமர் உரை. ஊரடங்கை நீட்டிக்கச் சொல்லித் தமிழ்நாட்டு முதலமைச்சர் பிரதமரிடம் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். ஏற்கெனவே பெயரளவுக்குத் தான் ஊரடங்கு இருக்கும் நிலையில் இன்னும் நீட்டித்தால் அதனால் என்ன பலன் ஏற்படப் போகிறது என்பது புரியவில்லை. மக்களில் ஒரு சாரார்/மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையில் மட்டுமே ஊரடங்கையும் அதை ஒட்டிய கட்டுப்பாடுகளையும் ஆதரிக்கின்றனர்/ கட்டுப்பாடுகளைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர். இனி பேருந்துகள் ஓட ஆரம்பித்தால், ரயில்கள் ஓட ஆரம்பித்தால் இது தொடர முடியுமா? பேருந்து, ரயில்களில் இருக்கைகள் மாற்றி அமைக்கப்படுவதாகச் சொல்கின்றனர். இதற்கெல்லாம் செலவுகள், ஆட்கள் பலம்னு எல்லாம் தேவைப்படும். பயணச் சீட்டின் விலையும் மக்கள் வாங்கும்படி இருக்கவேண்டும்.

இது இத்தனையும் இருக்க வெளிமாநிலத் தொழிலாளருக்கு அரசு எதுவுமே செய்யவில்லை என்றவர்கள் இப்போது அனைத்துத் தொழிலாளர்களும் சென்றுவிட்டதால் இங்கே தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்ய ஆட்கள் பற்றாக்குறை என்கிறார்கள். ஆனால் தமிழ்நாட்டில் இருந்து மஹாராஷ்ட்ரா போனவர்கள் பலரும் அங்கே கரும்பு வெட்டப் போனதாகச் சொன்னார்கள். அதே கரும்பை, வயல் வேலைகளை இங்கே இருந்து செய்திருக்கலாமே என்னும் எண்ணம் வரத்தான் செய்தது. தமிழ்நாட்டில் கட்டுமான வேலைகள், வயல்வேலைகள் போன்ற கடினமான உடல் உழைப்பு நிறைந்த வேலைகளுக்கு ஆட்கள் கிடைப்பது கடினமாக உள்ளது எனவும், தமிழர்கள் எனில் கூடுதல் சம்பளம் தர வேண்டி உள்ளது எனவும் இவர்களை வேலை வாங்குபவர்கள் கூறுவது. இப்போதோ ஆட்கள் பற்றாக்குறை எனச் சொல்கின்றனர்.

இந்த ஊரடங்கு ஆரம்பத்தில் இருந்து எதிர்க்கட்சிகள் பொருளாதாரம் அதல பாதாளத்துக்குப் போய்விட்டது எனவும்,அடித்தட்டு மக்கள் வாழ்வாதாரம் இல்லாமல் கஷ்டப்படுவதாகவும், சாப்பாடே இல்லாமல் தெருத்தெருவாக அலைவதாகவும் சொன்னார்கள். சிலர் உணவு, நிவாரணப் பொருட்கள் கொடுத்து உதவியதாகவும் சொன்னார்கள். அரசோ ஆயிரம் ரூபாய் பணத்துடன் கடந்த இரண்டு மாதங்களாக அனைத்து மளிகைப் பொருட்களும் உணவுப் பங்கீடு நிறுவனம் மூலமாகக் கொடுத்து இருக்கிறது. இனி வரப்போகும் மாதமும் கொடுக்கப் போவதாகச் சொல்லி உள்ளது. இதைத் தவிரவும் முதல் ஊரடங்கின் போதே அனைத்து அடித்தட்டு மக்கள், விவசாயிகள் ஆகியோரின் ஜன் தன் வங்கிக் கணக்கில் பணமும் மத்திய அரசால் போடப்பட்டுள்ளது. ஆனாலும் எதிர்க்கட்சிகளுக்கு இதில் திருப்தி இல்லை. ஒரு தலைவர் கொரோனா பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஒரு கோடி நிதி உதவி செய்ய வேண்டும் எனக் கோரியுள்ளார். பணக்கார நாடு எனச் சொல்லப்படும் அம்பேரிக்காவிலேயே அப்படி எல்லாம் கொடுக்கவில்லை. கனடாவில் ஏதோ நிதி உதவி கொடுத்திருப்பதாகச் சொல்கின்றனர். முழு விபரம் தெரியவில்லை.

வெளிமாநிலத் தொழிலாளர்கள் அவங்க ஊர்களில், மாநிலங்களில் வேலை வாய்ப்பு இல்லாமல் தான் தென்னாடுகளுக்கு வந்தனர். இப்போது திரும்பிப் போனால் அங்கே அவங்களுக்கு வேலை காத்துக்கொண்டு இருக்கிறதா? இல்லை. ஆனால் அனைவருக்கும் உயிர் மேல் பற்றும், பாசமும், பயமும். தனியாக இங்கே இருக்கும்போது ஏதேனும் நடந்துவிட்டால்? அந்த எண்ணமே சொந்தங்களின் அருகே போகும்படிச் சொல்லி அவர்களும் சென்றுவிட்டனர். இத்தனைக்கும் இங்கே தமிழ்நாட்டில் அவர்களுக்கென தனி முகாம் ஏற்படுத்திச் சாப்பாடு, மற்ற வசதிகளைத் தமிழக அரசு செய்து கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. இப்போது அவர்கள் ஊர் திரும்பவும் ஏற்பாடுகள் செய்து கொடுத்துள்ளது. மத்திய அரசால் அவர்களின் ரயில் பயணச் செலவில் 85 சதம் இந்திய ரயில்வேயும் மீதி உள்ள 15 சதம் அந்த அந்த மாநிலங்களும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆனால் கேரளா தன்னால் முடியாது என்று சொல்லிவிட்டது. என்றாலும் பலரும் இதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் அனைத்துச் செலவுகளையுமே மத்திய அரசு மாநிலங்களை ஏற்கச் சொன்னதாகவும், அதனால் மாநில அரசுகள் மறுத்ததாகவும் கூறிக்கொண்டிருக்கின்றனர். விளக்கங்கள் அளித்தும் அவர்கள் தங்கள் கூற்று தவறு என மாற்றிக்கொள்ளவில்லை.  இங்கே தமிழக அரசு தன்னால் முடியும் என (கஜானா காலியாக இருந்தும்) ஒத்துக் கொண்டு விட்டது. கேரளா மேலும் மற்ற மாநிலங்களில் இருந்து வருபவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்றும் சொல்கிறது. இதே போல் மேற்கு வங்காளத்திலும் அந்த மாநில அரசு அங்கே திரும்பி வந்த மேற்கு வங்கத் தொழிலாளர்களை ஏற்க மறுத்துவிட்டது.

இப்போது இன்றிரவு பிரதமர் என்ன சொல்வாரோ, ஊரடங்கு நீட்டிக்கப்படுமா? அல்லது பதினேழாம் தேதியோடு முடிவடையுமா என்பதே பெரிய கேள்வி. ஏற்கெனவே ஜனவரி மாதமே ஊரடங்கை ஆரம்பிக்கவில்லை என்று சிலரும் பெப்ரவரியிலேயே செய்திருக்க வேண்டும் எனச் சிலரும் சொல்கின்றனர். இப்போது கடந்த 48 நாட்களாக ஊரடங்கில் இருக்கையிலேயே மக்கள் அதை மதிக்கவில்லை. அதை யாருமே கண்டிக்கவில்லை. இன்னொரு பக்கம் ஊரடங்கினால் வாழ்வாதாரம் போய்விட்டது என்றும் புலம்பல். அடித்தட்டு மக்களுக்கு அரசு உதவ வேண்டும் என்றும் புலம்பல். அரசு ஒரு பக்கம் ஊரடங்கு, கொரோனா தொற்றுப் பாதிப்பு, சுகாதார ஏற்பாடுகள், நோயாளிகளைக் கவனித்தல் எனச் செய்யும் போது இதையும் சேர்த்து எப்படிச் செய்யும்? எல்லோரும் மனிதர்கள் தானே! ஏதோ பிரதமரும், தமிழ்நாட்டில் முதலமைச்சரும் சேர்ந்து கொண்டு பேசி வைத்துக் கொண்டு கொரோனாவை உள்ளே விட்டு விட்டார்கள் என்று சொல்லாத குறை!

ஊரடங்கை முதலில் அறிவித்தபோது மத்திய அரசு சொல்லாமல் தமிழகத்தில் அறிவித்துவிட்டதாகச் சொன்னார்கள். அடுத்த ஊரடங்கை நீட்டிக்கும் சமயம் மத்திய அரசின் முடிவுக்குக் காத்திருக்கையில் மத்திய அரசின் அடிமை அரசு, மற்ற மாநிலங்கள் நீட்டிக்கையில் இங்கேயும் ஏன் செய்யவில்லை எனக் கேள்வி. நீட்டித்த பின்னர் எத்தனை நாட்கள் ஊரடங்கில் இருப்பது? மக்களால் பொறுக்க முடியவில்லை. இதற்கு என்ன செய்யப் போகிறோம்? அரசு என்ன பதில் சொல்லப் போகிறது என்றெல்லாம் கேள்விகள். ஏன் இவர்களே இதற்கு ஒரு மாற்றுக் கண்டறிந்து அதை முதலமைச்சருக்குத் தெரியப்படுத்தலாம். இப்போது ஊரடங்கு தளர்த்தப்பட்டவுடன், ஆங்காங்கே கொரோனா பரவிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் "அரசு கொரோனாவோடு நீங்கள் வாழப் பழகிக்கொள்ளுங்கள்!" என்று சொல்லிக் கை கழுவி விட்டது எனச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆக ஊரடங்கு இருந்தாலும் குற்றம் சொல்வோம்; எடுத்துவிட்டாலும் குற்றம் சொல்வோம். ஊரடங்கு நியமங்களுக்கும் கட்டுப்பட மாட்டோம். ஆனால் எங்களுக்குக் கொரோனா மட்டும் வரக்கூடாது! இது தான் இப்போதைய போக்கு! நம்மால் அரசுக்கோ, மற்ற மக்களுக்கோ உதவி ஏதும் செய்ய முடியலைனாலும் தொல்லை கொடுக்காமலாவது இருக்கலாம்.

டிஸ்கி: நான் எந்த அரசின் ஆதரவாளரோ அல்லது எதிர்ப்பாளரோ இல்லை. பொதுவாக அரசின் சட்ட திட்டங்களை மதிக்கும் ஒரு சாதாரணப் பிரஜை. அது எந்தக் கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும்!

Saturday, May 09, 2020

மாவு மிச்சமானால் என்ன? இதோ ஒரு திப்பிசம்!

நேற்றைய காராவடையே இன்னமும் போணி ஆகிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனாலும் மிச்ச மாவை இந்த வெயில் காலத்தில் எத்தனை நாட்கள் வைப்பது? அதான் அதில் பஜியா போடலாம்னு தீர்மானிச்சுட்டேன் நேத்திக்கே! இந்த பஜியா என்பது வேறே ஒண்ணும் இல்லை. நம்ம தூள் பஜ்ஜி தான். வட மாநிலங்களில் உருளைக்கிழங்கு, வெங்காயம், குடமிளகாய், வெந்தயக்கீரை, பாலக் போன்றவற்றை நறுக்கி பஜ்ஜிக்கு மாவு கரைப்பது போல் காரம், உப்பு, பெருங்காயம் போட்டுக் கடலைமாவைக் கரைத்து அதில் நறுக்கிய இந்தக் காய்களைச் சேர்த்துப் போடுவார்கள். சில சமயங்களில் வெறும் கீரையில் மட்டுமே போடுவதும் உண்டு. ஆனாலும் இந்த உ.கி., வெங்காயம் போட்டுப் பண்ணும் பஜியா நம்மவருக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். இதைக் காலை ஆகாரத்துக்கே அதிகம் பண்ணுவார்கள். சில கடைகளில் நாள் முழுவதுமே கிடைக்கும். காரட்டைத் துருவி அதைக் கடுகு தாளித்துக் கொண்டு மஞ்சள் பொடி, காரப்பொடி, உப்புப் போட்டு லேசாக வதக்கி வைத்துக்கொள்வார்கள். அதில் கொத்துமல்லியை நறுக்கி தாராளமாகத் தூவுவார்கள். வெங்காயமும் பொடியாக நறுக்கித் தனியாக வைத்துக் கொள்வார்கள். இந்த பஜியா குறைந்த பக்ஷம் நூறு கிராமில் இருந்து வாங்கிக்கலாம். பஜியா மேல் காரட், வெங்காயம் தூவித் தருவார்கள்.




காரட், வெங்காயம் எல்லாம் துருவாமல் வெறும் பஜியாவாகவே போடலாம்னு நினைச்சேன். மாவில் முதலில் கருகப்பிலை, கொஞ்சம் போல் உப்பு, (நேற்றைய மாவு இல்லையா) பெருங்காயம், அரைத் தேக்கரண்டி காரப் பொடி போட்டுக் கொத்துமல்லி நறுக்கிப் போட்டு ஒரு சின்ன பச்சை மிளகாயும் போட்டேன். குடமிளகாய் இல்லை என்பதோடு அவருக்குப் பிடிக்காது. பின்னர் உருளைக்கிழங்கு ஒன்றும் வெங்காயம் ஒன்றும் நடுத்தரமானது. சீவல் கட்டையில் சீவி வைத்துக்கொண்டு உருளைக்கிழங்கை மட்டும் நன்கு அலசிப் போட்டு, வெங்காயத்தையும் போட்டேன்.


உ.கி.யை நன்கு அலசிப் போட வேண்டும்.







கலந்த மாவு


மாவை நன்கு கலந்து கொண்டேன். பின்னர் அடுப்பில் எண்ணெயைக் காய வைத்துக் கொண்டு இதை அப்படியே பரவலாகக் காய்ந்த எண்ணெயில் தூவினேன். பின்னர் நன்கு சிவக்க வேக விட்டு எடுத்தேன். என்னிடம் காரட் இருந்தாலும் காரட் எல்லாம் துருவிச் சேர்க்கவில்லை. ரொம்பவே அதிகம் ஆகிவிடும். இது கொஞ்சம் கொஞ்சம் வந்தாலும் போதும்! ஆகவே கலந்த மாவைப் போட்டு முடித்துச் சாப்பிட்டாயிற்று. இனி நாளைக்கெல்லாம் எண்ணெய் வைத்துப் பண்ணப் போவதில்லை என்று சொல்லிவிட்டேன். ஏதேனும் சுண்டல் தான்.


Friday, May 08, 2020

திப்பிசக் காராவடை!

நானும் அண்ணாவும் சின்ன வயசில் அதிகம் தாத்தா வீட்டிலேயே இருந்தோம். அப்பாவுக்கு அப்போ நிரந்தரமான வேலை ஏதும் இல்லை. கொஞ்ச நாட்கள் பெரியப்பா வீடு, பின்னர் தாத்தா வீடு என மாறி மாறி இருந்தோம். அப்பா எப்போதோ வருவார், போவார். ஆகையால் நாங்க அவரை "மாமா" என்றே கூப்பிட்டு வந்தோம். ஆச்சு, தம்பியும் பிறந்துட்டான். அப்பாவுக்கு சேதுபதி உயர்நிலைப்பள்ளியில் நிரந்தரமான வேலையும் கிடைத்துவிட்டது. ஆகவே அப்பா அம்மாவுடன் எங்களையும் அழைத்துக்கொண்டு கழுதை அக்ரஹாரம் எனப்பட்ட மேலப்பாண்டியன் அகழித் தெருவில் (ராஜா பார்லிக்கு நேர் எதிரே) குடித்தனம் வைத்தார். எங்களைப் பள்ளியிலும் சேர்த்தாச்சு. ஆனாலும் நானும் அண்ணாவும் "மாமா"எனக் கூப்பிடுவதை நிறுத்தவில்லை. அப்பா எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்தார். தம்பியும் மாமானே கூப்பிட ஆரம்பிப்பான் என்றெல்லாம் சொன்னார். அக்கம்பக்கம் எல்லோரும் சொன்னார்கள். ஆனாலும் எங்களுக்கு மாமா என்றே வந்தது.

அப்போதெல்லாம் மதுரையில் மாலை மூன்று மணி ஆனால் தவலை வடை, போண்டா, வெள்ளை அப்பம், காராவடை, போளி போன்றவைகள் போட்டுச் சூடாகக் கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் வைத்துக் கொண்டு வருவார்கள். வீடு வீடாகப் போய்க் கேட்பார்கள். அதில் ஒருத்தர் போடும் காராவடை நன்றாக இருக்கும். நாங்க காராவடை சாப்பிடுவதில் ஆர்வம் காட்டவும் அப்பா எங்களிடம் அந்த நபரிடம் (அவர் பெயர் நரசிம்மன்) காராவடை  வேண்டும் எனில் நீங்க இரண்டு பேரும் என்னை அப்பானு கூப்பிடணும் என்றார். இந்த டீல் நன்றாக இருக்கே என நாங்களும் ஒத்துக் கொண்டோம். இதிலே ஒரு பிரச்னை என்னன்னா, என் அம்மாவோட அத்தை பையர் பெயரும் நரசிம்மன். அவர் மதுரை முனிசிபாலிடியில் சுகாதார அதிகாரியாக வேலை செய்து வந்தார். அவர் தான் எனக்கும், என் தம்பிக்கும் அப்போ வீட்டுக்கு வந்து அம்மைப் பால் வைத்துவிட்டுப் போனார். நரசிம்மா என அம்மாவும் அப்பாவும் கூப்பிட்டுப் பேசவே நான் அவரைப் பார்த்து, "காராவடை ஏன் கொண்டு வரலை?" நு கேட்டு வைக்க அவர் திருதிரு. அம்மாவும் அப்பாவும் சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு அவரிடம் விவரித்தனர். பின்னர் அவரும் சிரித்துக் கொண்டே என் கன்னத்தைத் தட்டிவிட்டுப் போனார். மீ அப்போ ரொம்பச் சின்னக் குழந்தை தானே! எனக்கு என்ன தெரியும்? அதுக்கப்புறமாக் காராவடை நரசிம்மனைப் பிடித்க்டுக் காராவடை வாங்கித் தந்து, நாங்கள் அப்பானு கூப்பிட்டதெல்லாம் தனிக்கதை.

இப்போ இது எதுக்குனு கேட்கறீங்களா? நானும் பல வருஷங்களாகக் காராவடை பண்ண நினைச்சு முடியாமலே போயிட்டு இருந்தது. கடைசியாக் காராவடை வீட்டில் பண்ணிச் சாப்பிட்டது என்பது எங்க பையர் பிறந்தப்போ என நினைக்கிறேன். அதுக்கப்புறமா யாரானும் பண்ணிக் கொடுத்து எப்போவானும் சாப்பிட்டிருக்கலாம். இங்கே நம்ம புக்ககத்தில் இதெல்லாம் தெரியாது. காராவடையா என்று கேட்டுவிட்டுச் சிரிப்பார்கள். இப்போச் சிரிக்கவும் யாரும் இல்லை, நாங்க ரெண்டு பேர்தானே! காராவடை ஆசையை எப்படித் தீர்த்துக்கறதுனு யோசிச்சேன். நேத்திக்கு இட்லிக்கு மாவு அரைத்தேன். வழக்கம் போல் உளுந்து மாவு பொங்கிப் பொங்கி நிறைய வர அதில் கொஞ்சம் எடுத்து வைச்சேன். நேற்றே முருங்கைக்கீரை போட்டு வடை தட்டலாமானு நினைச்சேன். அப்போத் தான் மூளையில் பளிச்! ஆஹா காராவடைக்கும் உளுந்து மாவை இப்படித் தான் அரைச்சுக்கணும். மற்றதெல்லாம் ஊற வைச்சு அரைச்சுச் சேர்த்தால் போதுமே எனப் பளிச், பளிச் என எண்ணங்கள். ஆனால் நேற்றுச் சாயங்காலமா அரைச்சதால் காராவடை பண்ண நேரம் ஆகிவிட்டது. ஆகவே இன்னிக்குப் பண்ணினேன்.



அரைச்ச உளுந்து மாவு, ஊற வைச்ச கடலைப்பருப்பு, ஊறிக்கொண்டிருக்கும் அரிசி, பருப்பு வகைகள் மிளகாய் வற்றலோடு. மிளகாய் வற்றலை இப்படிச் சேர்ப்பதால் நல்ல நிறம் கொடுக்கும்.

காராவடைக்கு ஒரு கிண்ணம் புழுங்கலரிசியை நன்கு கழுவிட்டு அதோடு காராவடைக்குத் தேவையான மிளகாய் வற்றலைப் போட்டு ஊற வைக்கணும். அரைக்கிண்ணம் துவரம்பருப்பு, அரைக்கிண்ணம் கடலைப்பருப்புத் தனித்தனியாக ஊற வைக்கணும். கடலைப்பருப்பு ஊறியதில் ஒரு கைப்பிடி எடுத்துத் தனியாக வைக்கணும். இங்கே நான் கொஞ்சமாகவே பண்ணப் போவதால் ஒரு கரண்டி புழுங்கலரிசியில் அரைக்கரண்டி துவரம்பருப்பும் அரைக்கரண்டி கடலைப்பருப்பும் சேர்த்தே கழுவி ஊற வைச்சு மிளகாய் வற்றலையும் அதோடு ஊற வைச்சேன். கைப்பிடி கடலைப்பருப்பைச் சின்னக் கிண்ணத்தில் தனியாக ஊற வைச்சிருக்கேன். உளுத்தமாவு இட்லி மாவுக்கு அரைக்கும் பதத்தில் எடுத்தது தனியாக ஒரு பாத்திரத்தில் இருக்கு. காராவடைக்கு என அரைக்கும்போதும் இப்படித் தான் அரைச்சுச் சேர்க்கணும்.


அரிசி, பருப்பு அரைச்சது

எல்லாவற்றையும் ஒன்றாக மிக்சி ஜாரில் போட்டு நன்றாக நைஸாக அரைக்கவேண்டும். கொஞ்சமாக அரைப்பதால் சேர்த்துப் போட்டு அரைப்பது சுலபம். நிறையப் பண்ணினால்   தனித்தனியாகவே அரைத்துச் சேர்க்கணும். அரைக்கும்போதே தேவையான உப்பைச் சேர்க்கலாம். உளுந்து மாவில் நாம் உப்புச் சேர்க்கலை என்பதால் எல்லா மாவையும் ஒன்றாகக் கலக்கும்போது நான் உப்புச் சேர்த்தேன். பெருங்காயம், மிளகாய் வற்றலோடு சேர்த்தே அரைக்கலாம். ஊற வைத்த கடலைப்பருப்பை நன்கு வடிகட்டி இந்த மாவில் சேர்க்கணும். கருகப்பிலை போட வேண்டும். மாவை நன்றாகக் கலக்க வேண்டும். கெட்டியாக அப்பம் ஊற்றும் பதத்தில் இருக்கும்.



கடாயில் எண்ணெயைக் காய வைத்துக் கொண்டு கரண்டியால் எடுத்து ஊற்றினால் ஊற்றியதுமே மேலே உப்பிக் கொண்டு வரும். நன்கு வெந்ததும் மெதுவாகத் திருப்பி மறுபுறமும் வேக வைக்க வேண்டும். இரு பக்கமும் சிவக்க வெந்ததும் எடுத்துத் தேங்காய்ச் சட்னி அல்லது அப்படியே அல்லது தக்காளி, கொத்துமல்லிச் சட்னிகளோடு சாப்பிடலாம்.



நம்ம நெல்லை இது என்ன கொஞ்சம் தான் வரும் என்பார். நான் கலந்த மாவில் எனக்கு 4 அவருக்கு 4 பண்ணினது போக மிச்சம் மாவு இருக்கு. அதை நாளைக்குச் செலவழிக்க என்ன செய்யலாம்னு இன்னிக்கே யோசிச்சு வைச்சுட்டேன். அது நாளை அது வரை சஸ்பென்ஸ்.






Saturday, May 02, 2020

சரணம், சரணம் ஆண்டவன் பாதார விந்தங்களே சரணம்!

முன்னைப் போல் பதிவு அடிக்கடி போட முடியவில்லை. முன்னர் ஒரு தரம் வந்த அதே Eye floaters  கண் பிரச்னை ஒரு பக்கம் இருக்க, இன்னொரு பக்கம் சோர்வு, அலுப்பு! கடந்த 2 வருடங்களாகப் பிரச்னை இல்லை. இப்போ திடீர்னு கண்ணில் கட்டி கிளம்பிக் கூடவே இந்தப் பிரச்னையும் வந்திருக்கிறது. 
eye floaters

இந்த ஊரடங்கினால் மக்கள் படும்பாடு ஒரு பக்கம் எனில் மக்கள் படுத்தும் பாடு அதைவிட மோசமாக இருக்கிறது. கொரோனா தாக்குதல் இல்லாத மாவட்டமாக இருந்த கிருஷ்ணகிரியிலும் ஒருத்தர் நோயால் பாதிப்பு எனத் தகவல். சென்னை பற்றிச் சொல்லவே வேண்டாம். சென்னையில் இருப்பவர்கள் படித்தவர்களா இல்லையா என்றே சந்தேகமாக இருக்கிறது. அரசும் கொஞ்சமானும் கடுமை காட்டலாமோ எனத் தோன்றுகிறது. இதனால் கஷ்டப்படப் போகிறவர்கள் சுகாதாரத் தொழிலாளர்கள், மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள் தாம். அவர்கள் எவ்வளவு சிரமங்களைப் பொறுத்துக் கொண்டு பணி ஆற்றுகிறார்கள் என்பதை இன்னமும் தமிழ்நாட்டில் யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்றே நினைக்கிறேன்.

சென்னை தி.நகரில் இருக்கும் உறவினர்களுக்கு மளிகைப் பொருட்கள், காய்கறிகள், பழங்கள் வாங்கக் கடைகளுக்குச் சென்றால் எப்போதும் கூட்டமும் வரிசை நீளமாகவும் இருப்பதாகச் சொல்லுகின்றனர். மக்கள் ஊரடங்கினால் உள்ளேயே இருக்க மாட்டார்கள் போல!  இதிலே ஸ்விகி, ஜொமோடோ மூலம் உணவு அளிப்பவர்களில் சிலருக்குக் கொரோனா பாதிப்பு என்கிறார்கள். ஆகவே உணவையும் வாங்குவதில் மிகவும் யோசிக்க வேண்டும்.  சிவப்பு மாவட்டமாகச் சென்னை நீடித்து வருகிறது. கூடவே செங்கல்பட்டு, காஞ்சிபுரம் போன்ற அண்மை மாவட்டங்களும்! திருச்சி ஆரஞ்சு மாவட்டமாக இருக்கிறது. இன்னும் பதினைந்து நாட்களில் பசுமை மாவட்டமாக மாறிவிடும் என உறுதி கொடுக்கின்றனர். இங்கே மக்கள் நடத்தை கொஞ்சம் பரவாயில்லை ரகம் தான். அதிகம் கூட்டம் கூடுவதில்லை. அதோடு தள்ளுவண்டிகளில் காய்கள், பழங்கள் வருகின்றன. பூக்கள் வருவதில்லை. அது ஒரு குறைதான்.  காபிப் பொடி விநியோகம் செய்பவர் இரண்டாம் முறையாகக் கொடுத்துவிட்டுப் போயிருக்கிறார். அது ஒன்றுக்குத் தான் கொஞ்சம் சிரமமாக இருந்தது. 

அம்பேரிக்காவில் உணவகங்கள் திறந்திருப்பதாகப் பையரும் பெண்ணும் சொன்னார்கள். காய்கள், பழங்கள் இணையம் மூலம் தேவையைக் கூறி வீட்டிற்குக் கொண்டு வந்து தருகின்றனர். ஆனால் இதில் ஒரு பிரச்னை என்னவெனில் நாம் கேட்கும் அளவை விட அநேகமாகக் கூடுதலாக இருப்பது. எங்க பெண் வெள்ளைப் பூஷணிக்காய்ச் சின்னதாக ஒன்று கேட்டிருக்கிறாள். அவங்க அனுப்பியதோ பெரிய பறங்கிக்காய்! என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை என்றாள். கூட்டு, கறி, துவையல், பச்சடி, சாம்பார், குழம்பு எனப்பண்ணிவிட்டு முடிந்தால் அல்வா, பாயசம் பண்ணலாம். அப்படியும் மிகுந்தால் அடையில் போடு என்று சொன்னேன்.பறங்கிக்காய் வாரம் கொண்டாடினாள். இன்று அப்புவின் பிறந்த நாள். காலை வீடியோ அழைப்பில் கூப்பிட்டுப் பேசினோம். மீண்டும் இரவு (அவங்களுக்கு அப்போத் தானே மே 2) கூப்பிடுவதாய்ச் சொல்லி இருக்காங்க. குட்டிக் குஞ்சுலுவையும் பார்த்துச் சில நாட்கள் ஆகின்றன.

பேருந்துகளை 50 சதம் பயணிகளோடு இயக்கலாம் என்கின்றனர்.நம் மக்கள் கேட்பார்களா? குறைந்தது 200 சதம் பயணிகளாவது பயணிப்பார்களே!அதை நினைச்சால் இப்போவே திக், திக் என்றிருக்கிறது.  இந்த நோய்க்கு மருந்தே இல்லை என ஒரு சாராரும், மருந்து கண்டு பிடிச்சாச்சு என இன்னொரு சாராரும், எத்தனை மருந்து கண்டுபிடித்தாலும் இது திரும்பத் திரும்ப வரும் என ஒரு சாராரும் சொல்லுகின்றனர். யாருக்கும் எதுவும் நிச்சயமாகச் சொல்லத் தெரியலை. எங்கிருந்து வந்திருந்தாலும்  இது எப்போது போகும் என்னும் எண்ணமே அனைவரிடமும் உள்ளது! இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்புவது எப்போது என்னும் எண்ணம் அனைவரிடமும் உள்ளது. அது அதிகமாய் உள்ளவர்களால் தான் ஊரடங்குச் சட்டமும் மீறப்படுகிறதோ எனத் தோன்றுகிறது. அதோடு நோய்த் தொற்று அறிகுறி இல்லாமலேயே கொரோனா தாக்கும் என்று வேறு சொல்கின்றனர். எல்லாவற்றுக்கும் அரசைக் குறை கூறும் மக்கள் நாம் அரசின் கட்டுப்பாடுகளுக்குக் கட்டுப்பட்டு நடக்கிறோமா என்பதைப் புரிந்து கொண்டு செயல்பட வேண்டும். எங்க உறவினர் ஒருவர் சுமார் ஒரு மாதத்துக்கும் மேலாக இங்கே வந்து மாட்டிக்கொண்டு திரும்பும் வழி தெரியாமல் விழிக்கிறார். 

மருத்துவர்கள் வேறே இப்போதெல்லாம் அவசரம் என்றால் தவிரப் பார்ப்பதில்லை. நோயாளிகளைத் தொட்டுப் பரிசோதனை செய்ய வேண்டுமே! அதே போல் ரத்தம் எடுப்பதற்கும் யாரும் வருவதில்லை. எல்லோருக்கும் கொரோனா பயம். ஆண்டவனைப் பிரார்த்திப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. முக்கியமாகச் சென்னை மக்களுக்கு நல்ல புத்தி வரப் பிரார்த்திக்கிறோம். நிலைமையின் தீவிரம் அவர்களுக்கும் புரியும்படி ஆண்டவன் அருள வேண்டும்.