எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Saturday, January 21, 2017

தினம் தினம் ராமாயணம்!

ராமாயணம் புதியதொரு நோக்கில்! இது ஏற்கெனவே தமிழில் படித்திருக்கிறேன். எனினும் வாட்சப் மூலம் இது ஆங்கிலத்தில் பரவி வருகிறது. முதலில் ராமா என்னும் பெயருக்கான பொருளைக் காண்போம்.

"ரா" என்றால் வெளிச்சம், ஒளி என்னும் பொருளிலும் "மா" என்றால் எனக்குள்ளே, என்னுள்ளே என்னும் பொருளிலும்  வரும். அதாவது என் இதயத்தினுள்ளே என்ற பொருளில் வரும். உள்ளே ஒளியாகப் பிரகாசிக்கிறது "ராமா" என்னும் இரண்டெழுத்து.
பிராணாயாமம் க்கான பட முடிவு
ராமனைப் பெற்றவர் தசரதர்-- இதற்குப் பத்து ரதங்களை ஒரே நேரத்தில் செலுத்தும் திறமைசாலி என்னும் பொருள் ஏற்கெனவே காணக் கிடைக்கிறது. ஆனால் அந்தப் பத்தும் என்ன என்பதைத் தான் நாம் கீழே காணப் போகிறோம்.

ஐம்பொறிகள்  மற்றும் அவை சார்ந்த ஐம்புலன்களைக் குறிக்கும். ஒரு மனிதன் தன் வாழ்நாளில் இவற்றை அடக்கி ஆள வேண்டும் அல்லவா! அதை அடக்கி ஆளச் செய்யும் திறனே ராமனின் தாய் கௌசல்யா தேவி ஆவாள். திறமை வாய்ந்த ரதசாரதியால் அடக்கி ஆளப்பட்ட இந்தப் பத்து ரதங்கள் என்னப்படும் இந்திரிய சாதனைகளிலிருந்து உள்ளொளி பிறக்கிறது. ஶ்ரீராமனின் பிறப்பும் இதைத் தான் குறிக்கும்.

அதோடு இல்லை. ராமன் பிறந்தது அயோத்தியில். அயோத்தி என்பது யுத்தமே நடக்காத ஓர் இடம் என்பார்கள்.  அங்கே எந்த யுத்தமும் நடந்தது இல்லை. அதே போல் தான் நம் மனமும் ஓர் அயோத்தியாக இருக்க வேண்டும். மன்ப்போராட்டங்களே இருக்கக் கூடாது. நம் மனதில் எவ்விதமான போராட்டமும் இல்லாமல் அமைதியாக இருந்தால் அங்கே நம் புலன்கள் அடங்கி விட்டன என்றும் அதனால் நம் உள்ளத்தில் உள்ளொளி என்னும் ஶ்ரீராமன் பிறந்து விட்டான் என்றும் பொருள்.  உண்மையில் ராமாயணம் எப்போதோ நடந்த ஓர் இதிஹாசக் கதை என்று நினைக்காமல் தத்துவ ரீதியாகப் பார்த்தோமானால் அதன் உள்ளர்த்தம் நன்கு விளங்கும்.

நம்முடைய உடலிலேயே தினம் தினம் ஓர் ராமாயண நிகழ்வு நடந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதும் விளங்கும்.

ஏனெனில் நம் உயிர் அல்லது ஆன்மா தான் ஶ்ரீராமன்.  இங்கே உயிரும் ஆன்மாவும் ஒன்றா என்றால் இல்லை என்றே சொல்ல வேண்டும். ஒரு புரிதலுக்காக இரண்டையும் ஒன்றாகச் சொல்லி இருந்தாலும் உயிர் எல்லா உயிர்களுக்கும் உள்ளது. ஆனால் ஆன்மா மனித இனத்துக்கு மட்டுமே உள்ளது என்று சைவ சித்தாந்தம் சொல்கிறது.  மேலும் உயிர் இருப்பதால் தான் ஐந்தறிவு செயல்படுகிறது என்றாலும் ஆறாவது அறிவான பகுத்தறிவு ஆன்மாவின் மூலமே உணரப்படுவதாகச் சொல்கின்றனர்.  உயிரின் காரணமாக அறிவு ஏற்பட்டாலும் ஆன்மாவே ஞானத்தை உணர வல்லது என்கிறார்கள். அறிவினால் புற ஒளியை மட்டுமே உணர முடியும். ஆனால் ஆன்மாவே அக ஒளியை அறிந்து கொள்ளும். ஆகவே இங்கே ஆன்மா தான் ஶ்ரீராமன் என்று கொள்வதே சரி என நினைக்கிறேன்.

அவன் மனைவி சீதை தான் மனம் என்று கொள்ளவேண்டும். இந்த உடல் மூச்சு விடக் காரணமாக இருப்பது வாயு என்னும் காற்று. அத்தகைய காற்றைத் தான் இங்கே ஹனுமானாகச் சொல்லி இருக்கிறது. நம் உடலில் இருக்கும் உயிருக்கு மனம் சீதை எனில் நாம் விடும் மூச்சுக்காற்றாக ஹனுமன் செயல்படுகிறான். பிராணன் எனப்படும் வாயுவாக அனுமன் இருக்கிறான்.  ஆன்மாவும் உயிரும் சேர்ந்தால் ஏற்படுவது விழிப்புணர்வு. அந்த விழிப்புணர்வு தான் அண்ணனையும், அண்ணியையும் காத்து வந்த லக்ஷ்மணன் ஆவான். ஆனால் நம்மிடம் தோன்றும், "நான்" என்னும் உணர்வு அதாவது ஈகோவே ராவணன் ஆவான்.

இந்த "நான்" என்னும் ஈகோ நம்மிடம் தலை தூக்கினால் நடப்பது தான் ராமாயண யுத்தம். நான் என்னும் உணர்வு தலை தூக்கினால் மனமாகிய சீதை அந்த உணர்வால் தூக்கப்பட்டு விடுகிறாள். நான் என்னும் உணர்வு மனதில் நல்லெண்ணத்தை அடியோடு அழித்து விடும்.  நல்லெண்ணங்களே இல்லாத மனம், உயிர், ஆன்மாவுக்கு நிம்மதி எங்கிருந்து கிடைக்கும்? அது தவிக்கும்! நிம்மதியை நாடி அலையும். ராமன் இப்படித் தான் தன் மனதைத் தேடிக் காட்டில் அலைந்தான்.  அவனால் தானாகத் தன் மனதைத் தேடிக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை. அத்தனைக்கு "நான்" என்னும் உணர்வு தலை தூக்கி இருந்தது. ஆகவே விழிப்புணர்வுடன், பிராணனின் உதவியை நாட,  இது இங்கே பிராணாயாமத்தின் மூலம் மூச்சை அடக்கி மனதை ஒருமைப்படுத்துவதைக் குறிக்கும். பிராணன் உதவியுடன் மனம் அடக்கி ஆளப்படும்.
பிராணாயாமம் க்கான பட முடிவு
பிராணனும், அதனுடன் கூடவே விழிப்புணர்வும் ஒருங்கிணைந்து செயல்பட்டால் மனமானது ஆன்மாவுடன் ஒன்றி விடும்.  மனதில் தலை தூக்கிய "நான்" என்னும் உணர்வு அழிந்து படும்.  இப்படி ஓர் நித்திய நிகழ்வாக நம் உடலில் ராமாயணம் தினம் தினம் நடந்து கொண்டே இருக்கிறது.  இதே போல் மஹாபாரதத்துக்கும் சொல்லலாம். அது பின்னர்!

படங்களுக்கு நன்றி கூகிளார். 

Friday, January 20, 2017

பயணங்கள் முடிவதில்லை. கொடைக்கானல்! 2

குறிஞ்சி ஆண்டவர் கோயில் கொடைக்கானல் பேருந்து நிலையத்திலிருந்து சுமார் ஐந்து கிலோ மீட்டருக்குள். நாங்கள் தங்கி இருந்த இடத்திலிருந்தும் அது மிகக் கிட்டே இருந்ததால் முதலில் அங்கே சென்றோம். இந்தக் கோயில் ரொம்பப் பழமையான கோயில் எல்லாம் இல்லை. இது இலங்கையிலிருந்து வந்த ஒரு பெண்மணியால் கட்டப்பட்டதாகச் சொல்கின்றனர். விக்கி, விக்கிப் பார்த்தப்போ அங்கேயும் அதே தகவல் தான் கிடைத்தது. ஐரோப்பியரான லீலாவதி, லில்லி(?) தெரியலை, ஆனால் இவர் இலங்கையில் இருந்ததாகவும் பொன்னம்பல ராமநாதன் என்பவரை மணந்ததாகவும் சொல்கின்றனர். இவர் தான் கொடைக்கானலுக்கு வந்தபோது குறிஞ்சி மலர்கள் நிறைந்த பகுதியில் இந்தக் கோயிலை 1936 ஆம் ஆண்டில் கட்டி இருக்கிறார். பின்னாட்களில் இவர் மகள் லேடி ராமநாதன் அவர்களின் வளர்ப்புப் பெண்ணான பத்மினி பாஸ்கரன் என்பவரும் அவர் கணவர் பாஸ்கரனும் இந்தக் கோயிலைப் பழனி மலை அருள்மிகு தண்டாயுதபாணி திருக்கோயில் நிர்வாகத்திற்குக் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

குறிஞ்சி ஆண்டவர் கோயில் க்கான பட முடிவு


குறிஞ்சி ஆண்டவர் கோயில் க்கான பட முடிவு

ஒரே ஒரு சந்நிதி மட்டுமே! அங்கிருந்து ஓர் குறிப்பிட்ட இடத்தில் நின்று பார்த்தால் பழநி மலை தெரியும் என்றார்கள். நாங்களும் சிறிது நேரம் நின்று பார்த்தோம். ஒரே மேகக் கூட்டங்கள்! அரை மணி நேரம் ஆகியும் கலையவில்லை. காலை ஆறரை மணிக்குத் திறக்கும் கோயில் மாலை ஏழு வரை திறந்தே இருக்கிறது. அங்கே தரிசனம் முடித்துக் கொண்டு அங்கேயே ஒரு தேநீர்க்கடையில் தேநீரும் அருந்திவிட்டு அடுத்த இடத்துக்குக் கிளம்பினோம்.  அங்கிருந்து நாங்கள் சென்ற இடம் பில்லர் ராக்ஸ் என்னும் தூண் பாறைகள் ஆகும்.

இங்கே செங்குத்தாய்க் காணப்படும் மூன்று பெரிய பாறைகள் தூணைப் போல் காட்சி அளிப்பதால் இந்தப் பெயரில் அழைக்கப்படுகிறது. நாங்கள் போன சமயத்தில் மேகங்கள் இருந்தன. சற்று நேரம் அங்கேயே உட்கார்ந்திருந்தோம். சூடான வேக வைத்த வேர்க்கடலை வாங்கிக் கொறித்த வண்ணம் பில்லர் ராக்ஸைப் பார்த்துப் படமும் எடுத்துக் கொண்டேன். ஹிஹிஹி, படமெல்லாம் ஶ்ரீரங்கத்தில் பழைய மடிக்கணினியில் பத்திரமா இருக்கு! இப்போ இதை எழுத ஆரம்பிப்பேன்னு நினைக்கலையா! அதான் போட முடியலை! வழக்கம் போல் படமில்லாப் பதிவுகள்! :)

pillar rocks க்கான பட முடிவு    pillar rocks க்கான பட முடிவு

பின்னே பதிவு ஏன் போட்டேன்னு கேட்கறீங்களா? ஹிஹிஹி, நாட்டில் சூடான விஷயங்கள் ஓடிட்டு இருக்கிறச்சே கொஞ்சமானும் குளிர்ச்சியா இருக்கட்டுமேனு தான். பென் டிரைவில் சிலது காப்பி பண்ணி இருக்கேன். அதை இன்னும் இந்தக் கணினிக்குக் கொண்டு வரலை. அதிலே இருக்கானு பார்க்கணும். :)

பில்லர் ராக்ஸ் பார்த்துட்டு அங்கிருந்து பிரயன்ட் பார்க் வந்தோம்.  ஒரே கூட்டம். டிக்கெட் வாங்கவே எக்கச்சக்கமாக் கூட்டம். ஒரு மாதிரியாப் பார்த்துட்டுப் பின்னர் கொடைக்கானல் ஏரியைக் காரிலேயே சுற்றி வந்தோம். ரொம்பவே நீஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈளமான ஏரி. அதுக்குள்ளே இருட்டி விட்டது. அங்கே இருந்த கடைகளில் காஃபி பவுடர், தேயிலை, சாக்லேட், ஏலக்காய் போன்றவை விற்றுக் கொண்டிருந்தனர். ஒரு கடையில் பேரம் பேசிக் காஃபி பவுடர், தேயிலைத் தூள், சாக்லேட் கொஞ்சம் போல், ஏலக்காய் போன்றவை வாங்கினோம். ஏலக்காய் விலை கொள்ளை! கிட்டத்தட்ட 2,000 ரூபாய் கிலோ விற்றார்கள்.  மற்றப் பொருட்களிலும் கொள்ளை அடித்திருப்பது மறுநாள் தான் தெரிந்தது.

அன்றைய ஊர் சுற்றலை முடித்துக் கொண்டு ஓட்டல் திரும்பினோம். இரவு உணவு அறைக்கே வரவழைத்துக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்து ஆனியன் ஊத்தப்பம் இரண்டு கொண்டு வரச் சொன்னோம். வந்தது ஆனியன் கருகலப்பம். கையெல்லாம் கறுப்பு ஒட்டிக் கொண்டது. சாம்பாரில் வெறும் மிளகாய்த் தூள் மட்டுமே போட்டிருந்தார்கள். சட்னியில் தேங்காய் என்பதே தேட வேண்டி இருந்தது. சாப்பாடு கொண்டு வந்து கொடுத்த அறை ஊழியர் இந்த வயசான காலத்திலே ஏன் சார் இந்தச் சாப்பாட்டைச் சாப்பிடப் போறீங்களானு ரங்க்ஸிடம் அனுதாபப் பட்டார். கடைசியில் சாப்பிடவே இல்லை.  அப்படியே குப்பைக்கூடைக்குள் போட்டு விட்டுப் படுத்து விட்டோம். மறுநாள் காலை கோமதி அரசு சொன்ன குழந்தை வேலப்பரைப் போய்ப் பார்க்க வேண்டும். அதுக்குக் காலையிலேயே புறப்படணும். ஆகவே படுத்துட்டோம். 

Tuesday, January 17, 2017

பயணங்கள் முடிவதில்லை! கொடைக்கானல்!



சென்ற வருஷம் ஜூன் மாதம் போல் கொடைக்கானல் போனோம். மதுரைக்கு மீனாக்ஷியைப் பார்க்கச் சென்றபோது கோமதி அரசின் வீட்டிற்குச் சென்றிருந்தோம். அங்கிருந்து கொடைக்கானல் சென்றோம். மதுரையிலிருந்து இரண்டு, மூன்று மணி நேரத்துக்குள்ளாகப் போக முடிந்தாலும் மேலே செல்ல நேரம் பிடிக்கிறது. ஊட்டி மாதிரி இல்லை. இது வேறே மாதிரி! எனக்கு எப்படினு சொல்லத் தெரியலை. ஆனால் பெருத்த எதிர்பார்ப்புடன் சென்ற எனக்குக் கொஞ்சம் இல்லை நிறையவே ஏமாற்றத்தைத் தந்தது கொடைக்கானல்.



மலை ஏறும்போதே சில்வர் லேக் என்னும் வெள்ளி ஏரி வந்து விடும். போகும்போதே பார்த்துக் கொண்டு போய்விடலாம். ஆனால் நாங்கள் வண்டியை நிறுத்திப் பார்க்கணும்னு ஆசைப்படலை. முதலில் தங்குமிடம் பார்க்கணுமே! தமிழ்நாடு அரசுச் சுற்றுலா ஓட்டலான தமிழ்நாடு ஓட்டலுக்குப் போகச் சொன்னோம். வண்டியும் நேரே அங்கே சென்றது. வண்டியிலிருந்து இறங்கி சுமார் இருபது படிகளுக்கும் மேல் கீழே இறங்கிச் செல்லவேண்டும் ஓட்டலின் வரவேற்பு அறைக்கு! அறை இருக்கா இல்லையானு அங்கே போய்த் தான் கேட்கணும்! இல்லைனா மீண்டும் மேலே ஏறி வரணும்! வேறே வழியில்லாமல் கீழே இறங்கிச் சென்றோம். அங்கே இருந்த பெண் ஊழியர் கொஞ்சம் பொறுங்கனு சொல்லிட்டார். அவரால் ஒரே நேரத்தில் எல்லோரையும் கவனித்துப் பதில் சொல்லும் அளவுக்குத் திறமை இல்லை. கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேரம் காத்திருந்த பின்னர் அவர் ஒரு வழியா அறை இருக்குனு சொல்லிட்டுச் சாவியைக் கொடுத்தார்.

நாங்க செய்ய வேண்டிய நடைமுறைகளைச் செய்து முடித்துப் பணம் கட்டியதும் போய்ச் சாப்பிட்டுட்டு வாங்க ரசீது தரேன்னு சொல்லிட்டார். சரினு மேலே அறைக்குப் போய் சாமான்களை வைத்தோம். அறை பெரிதாகவே இருந்தது. நல்ல விசாலமான அறை தான்! அங்கிருந்து வெளியே பார்க்கும் காட்சிப்பார்வைக்கும் நல்ல காட்சியாகக் கிடைத்தது. ஆனால் பராமரிப்புப் போதாது. பின்னர் கீழே சமையலறைக்கு வந்தோம். காலை உணவு மட்டும் இலவசம்னு சொல்லி அதற்கான கூப்பன்கள் கொடுத்திருந்தாங்க. அதை மறுநாள் காலைக்குத் தான் பயன்படுத்த முடியும் என்பதால் அப்போ உணவு என்ன இருக்குனு கேட்டோம். சப்பாத்தி கிடைக்கும் என்றதால் அதற்கேற்ற பக்க உணவாகப் பனீர் மசாலாவைத் தேர்ந்தெடுத்தோம். தேநீர் கேட்டதற்குக் கிடைக்காதுனு சொல்லிட்டாங்க.

சப்பாத்தியும் பனீர் மசாலாவும் வந்தது. சாப்பிட்டோம். உணவு சுமாராக இருந்தாலும் காரம் குறைவாக இருந்ததால் சாப்பிட முடிந்தது. பின்னர் மீண்டும் வரவேற்புக்கு வந்து அங்கே இப்போது ஆள் மாறி இருந்தார்கள். அவங்களிடம் கேட்டுக் கொண்டு ரசீதை வாங்கிக் கொண்டு கிட்டே இருக்கும் இடங்களைச் சுற்றிப் பார்க்கக் கிளம்பினோம். ஏற்கெனவே மணி நான்கு ஆகி விட்டதால் முதலில் குறிஞ்சி ஆண்டவர் கோயிலுக்குப்போனோம். அங்கிருந்து பார்த்தால் பழனி மலை தெரியும் என்பார்கள்.  இந்தத் தொடர் மலைக்கூட்டங்கள் அனைத்துமே பழனி மலைத் தொடர்கள் என்றே அழைக்கப்பட்டு வந்தது என்பதும் தெரிய வந்தது.

பிற்காலத்தில் இது மதுரை மாவட்டத்தில் சேர்ந்திருந்திருந்தது. இப்போது திண்டுக்கல் மாவட்டம். என்றாலும் இது கொங்கு நாட்டைச் சேர்ந்தது என்றே சொல்லப்படுகிறது. கொங்கு வேட்டுவக் கவுண்டர் இனத்தைச் சார்ந்த கடிய நெடுவேட்டுவன் என்பவர் இதை ஆண்டு வந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. பின்னர் பண்ணி என்பவர் இதை வென்றதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. 

Saturday, January 14, 2017

பொங்கணுங்க பொங்கணும்! இது பொங்கல்!

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் பொங்கல் வாழ்த்துகள். எங்க வீட்டில் இந்த வருஷம் பொங்கல் இல்லை! ஆனாலும் கனுப்பிடி உண்டு. ஆகவே இணைய அண்ணன்மார்கள், தம்பிமார்கள் சீர் அனுப்பி வைச்சுடுங்க. இப்போ யு.எஸ்ஸிலே இருக்கிறதாலே டாலர்களில் ஹிஹிஹி யு.எஸ். டாலர் தான் அனுப்பி வைக்கவும்.

தமிழ்நாட்டிலே எல்லோரும் ஜல்லிக்கட்டுக்குக் கூவிட்டு இருக்காங்க போல! இந்த மாதிரி வேறே எதுக்கானும் கூவி இருக்காங்களானு யோசிச்சால் இல்லை போல் தெரியுது! சாலை வசதி, மின்சாரம், குடிநீர், உழவர் பிரச்னை, காவிரிப் பிரச்னை,  பெரியாறுப் பிரச்னை போன்றவற்றில் ஒண்ணு சேராதவங்க எல்லாம் இப்போ ஒண்ணாய்ச் சேர்ந்து கூவறாங்க. என்னவோ போங்க! ஒண்ணும் ரசிக்கும்படி இல்லை! இதைக் குறித்து இன்னும் நிறைய எழுதலாம்னாலும் வேணாம்னு நிறுத்திக்கிறேன்.  ஏனெனில் உண்மை கசக்கும்! அதோடு  விலைவாசி குறித்தே இரண்டு விதக் கருத்துகள். ஒரு கருத்தில் பண மதிப்புக் குறைச்சலாலும் பணப்புழக்கம் இல்லாததாலும் விளை பொருட்கள் விலை மிகக் குறைந்து விட்டன என்று உற்பத்தியாளர்கள் புலம்பல். இன்னொரு பக்கம் பொங்கலை ஒட்டி எல்லாம் விலை ஏறி விட்டன என்றும் ஒரு கரும்பே நூறு ரூபாய்க்கு விற்கப் படுவதாகவும் வாங்குபவர்கள் புலம்பல்!

பேசாமல் தெருக்காரங்க எல்லோருமாச் சேர்ந்து கோயம்பேடு அல்லது மொத்தக் கரும்பு, விளைபொருட்கள் விற்கும் இடங்களுக்குச் சென்று மொத்தமாகப் பொருட்களை வாங்கிப் பங்கிட்டுக் கொண்டால் உற்பத்தியாளர்களுக்கும் லாபம். நமக்கும் லாபம். அதிக விலை கொடுத்து எந்தப் பொருளையும் வாங்க வேண்டாம். ஆனால் இதெல்லாம் "அத்தைக்கு மீசை முளைச்ச" கதை தான்! யாரும் அப்படிச் செய்யப் போறதில்லை. போனால் போகட்டும் போடா தான்! :))))

இந்த வருஷமாவது எல்லாப் பிரச்னைகளுக்கும் சுமுகமான தீர்வு கண்டு நல்லபடியாக முடியணும்னு பிரார்த்திக்கிறேன்.  பொங்கலோ பொங்கல்! பொங்குங்க எல்லோரும்!

Wednesday, January 11, 2017

எதுக்குத் தான் கூவறது?

பொங்கலுக்கு விடுமுறை குறித்து எல்லோரும் பொங்கல் வைச்சுட்டு இருக்காங்க. இது காலம் காலமாக் காங்கிரஸ் ஆட்சியின் போதே நடந்த ஒன்று தான். அதை இப்போத் தான் மோதி அரசு வந்து அறிவிச்சாப்போல் எல்லோரும் பொங்கிட்டு இருக்காங்க. இதிலே சிலருக்கு மத்திய அரசு நடுங்கிப் போய்ப் பொங்கலைக் கட்டாய விடுமுறையில் சேர்த்திருப்பதாக சந்தோஷப்படறாங்க.  எப்போவுமே ஆங்கிலப் புத்தாண்டோ, பொங்கலோ மத்திய அரசு ஊழியர்களுக்கான விடுமுறை நாளாக அறிவிக்கப் பட்டதில்லை. நான் கல்யாணம் ஆகி வந்ததில் இருந்து ஆங்கிலப் புத்தாண்டு அன்று என் கணவர் அலுவலகம் போயிருக்கிறார். அதே போல் பொங்கல் அன்றும் முன்னால் எல்லாம் தபாலில் அனுப்பப்படும் வாழ்த்துகள் வழக்கம்போல் தபால்காரரால் கொண்டு கொடுக்கப்படும்.

இதுவே பொங்கலுக்கு விடுமுறை எடுத்துக்கொள்ளும் ஊழியர்னால் அவர் அன்னிக்கு வரமாட்டார். வேறு ஊழியரைப் போடுவார்கள். இவர்களை ஆப்பரேடிவ் ஊழியர் என்பார்கள். நிர்வாக ஊழியர்கள் விடுமுறையை எடுத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். ஆகவே இது சாதாரண நிர்வாகம் சம்பந்தப்பட்ட ஒரு விஷயம்.  இப்போ சனி, ஞாயிறு இரண்டு நாட்களும் வார விடுமுறை நாட்களாக மாநில, மத்திய அரசுகளால் ராஜிவ் காந்தி பிரதமராக இருந்தபோது அறிவிக்கப்பட்டது. இந்த வார விடுமுறையை நிர்வாக ஊழியர்கள் மட்டுமே அனுபவிப்பார்கள். ஆப்பரேடிவ் ஊழியர்கள் அன்று கட்டாயமாய் வேலை செய்வார்கள். இதில் பிஎஸ் என் எல் டெக்னிஷியன்கள், மின்சார ஊழியர்கள்(மாநிலம்) தபால்காரர்கள் மற்றத் துறைகளின் ஆபரேடிவ் ஊழியர்கள் ஆகியோர் அடங்குவார்கள்.  முதல்லே நாம் நிர்வாக நடைமுறையைத் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதன் பின்னரே சரியா, தப்பா என்னும் முடிவுக்கு வர வேண்டும்.

பொங்கல் அந்த அந்த மாநில அரசின் விடுமுறை தினத்தை ஒட்டி restricted holiday என்று இரண்டு மாசம் முன்னர் அறிவிப்புச் செய்யப்பட்டது (தமிழ்நாடு) மாநில ஒர்கிங் கமிட்டியோட இந்தத் தீர்மானம் இரண்டு மாதங்கள் முன்னரே வந்தாச்சு! ஆனால் இந்த ஊடகங்கள் விஷயத்தைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் பரபரப்புக்காகப்பொங்கல் விடுமுறை இல்லை என்பது போல் விஷயத்தைத் திரித்துப் பரப்பி விட்டாங்க. இதுக்கும் மத்திய அரசுக்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இல்லை.

மத்திய அரசின் கட்டாய விடுமுறைக்கான அறிவிப்பு நாட்களில் பொங்கல் எப்போதுமே இருந்ததில்லை. இது அந்த அந்த மாநில அரசின் வொர்கிங்க் கமிட்டி தான் முடிவு செய்யும். இப்போதும் அப்படித் தான் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. விஷயமே இல்லாமல் ஒண்ணுமே இல்லாததொரு விஷயத்தை மோதி அரசு வேணும்னு செய்திருக்காப்போல் கண்டனங்கள் வருவதைத் தான் கண்டிக்கணும். :))))) எதுக்குத் தான் கூவறதுனு ஒரு வியவஸ்தையே இல்லாமல் போச்சு! :)))  இது பொங்கலுக்கு மட்டும்னு இல்லை, ஓணம்  போன்ற பண்டிகைகளுக்கும் பொருந்தும்.   தீபாவளி, ரம்ஜான், கிறிஸ்துமஸ், குருநானக் ஜயந்தி, மஹாவீர் ஜயந்தி, புத்த பூர்ணிமா, தசரா ஆகியன கட்டாய விடுமுறை நாட்களில்  சேர்க்கப்பட்டிருக்கின்றன. இப்போதும் ஓணத்துக்கு ரெஸ்டிரிக்டட் விடுமுறை தான்! அதே போல் பொங்கலும். இதுக்குப் போய்ப் பொங்கலுக்கு முன்னாடியே பொங்கல் வைக்கலாமா? :)))

Saturday, January 07, 2017

சோசியம் பார்க்கலியோ, சோசியம்! பகுதி 2

நம்ம ஜோசியப் பதிவு பலரையும் சிந்திக்க வைத்துள்ளது குறித்து மகிழ்ச்சி. ஜோசியம் என்பது ஓர் கடல். இதிலே வியக்க வைக்கும் ஓர் விஷயம் என்னன்னா முன் காலத்திலே ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்ள ஜாதகப் பொருத்தமே பார்த்ததில்லை என்று திரு சேஷாத்ரிநாத சாஸ்திரிகள் சொல்லி இருக்கிறார். என் அப்பாவும் அப்படித் தான் சொல்லி இருக்கார்.

எனில், பண்டைய காலத்தில் நம் முன்னோர்கள் பொருத்தங்கள் பார்க்கவில்லையா?

அன்றைய நாளில் இருவரையும் நட்பில் இணையவைக்க ஜாதகம் பார்க்கும் படலம் தேவையில்லாமல் இருந்தது. பங்காளிகள், ஒழுக்கம், ஆரோக்கியம், படிப்பு, மகப்பேறு ஆகியவையே அவர்களது இலக்கணம். இவற்றை ஆராய்ந்து திருமணத்தில் இணைத்தார்கள். மனப்பொருத்தம் பார்க்கப்படவில்லை. நட்பு அவர்களின் மனப் பொருத்தத்தை நிறைவுசெய்து விடும்.

மேலே சொலி இருப்பது ஷார்தா சட்டம் வரும் முன்னர் நடந்தது. அதன் பின்னர் திருமண வயது பதினைந்தில் இருந்து இன்று முப்பது வயது என்று ஆகி இருக்கிறது. ஆனாலும் ஜாதகப் பொருத்தம் தேவையா இல்லையா என்பது குறித்து அதே சேஷாத்ரி நாத சாஸ்திரிகள் கூறுவது கீழே!

ஜாதகப் பொருத்தம் தேவையா இல்லையா? அதுபற்றிக் கூறுங்கள்.

இந்த அவலத்தைப் போக்குவதற்கான அருமருந்து ஜாதகப் பொருத்தம். இருவரின் சிந்தனைப்போக்கை ஆராய்ந்து, அவர்களின் இயல்பில் இருக்கும் சாதகபாதகங்களை நிலையிருத்தி, இணையோடு இணைந்து வாழும் தகுதியை எடைபோட்டு, திருமணத்தில் இணைத்தால் அந்தத் தாம்பத்தியம் சிக்கல் இல்லாமல் செழிப்பாக அமையும். அவர்களது மனநிலை, ஆசையின் அளவு, இயல்பின் தரம் ஆகிய அத்தனையையும் ஜாதகம் உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல் காட்டித் தந்துவிடும்.

எனினும், ஜாதகத்தைப் பொறுமையாக ஆராயும் திறமை வேண்டும். அப்போது வெற்றியை எட்டலாம். பத்து பொருத்தமோ, கிரஹ அமைப்புகளோ பொருத்தத்தை நிறைவு செய்யாது. மனதை ஆராய்ந்து, அதன் செயல்பாட்டின் தரத்தை உணர்ந்து, அவர்களது இயல்பையும் ஆராய்ந்து பார்த்து முடிவுக்கு வந்தால் அவர்களின் இணைப்பு வெற்றிபெறும். அவர்களது வாழ்க்கை இனிக்கும். சண்டைசச்சரவு இல்லாத தாம்பத்தியம் இருக்கும். பிறவி பயனுள்ளதாக மாறும். விவாஹரத்து தலைதூக்காது. பிறன் மனை நோக்கும் எண்ணம் உதிக்காது. பாலியல்பலாத்காரத்தில் இறங்காது. தான் தேர்ந்தெடுத்த துணையிடம் திருப்தி ஏற்பட்டு நிம்மதி பெறும். நாகரிகமான வாழ்க்கை கிடைத்துவிடும். நல்ல குடிமகனாக மாற இயலும். சமுதாயத்தில் உண்மையிலேயே பெரிய மனிதர்களாக வளையவரலாம். அப்பழுக்கற்ற மனிதனாக மாறலாம்.

பின்னர் இந்த ஜோசியம் எல்லாம் எப்போ வந்தது? அதான் தெரியலை! அநேகமாகக்  கடந்த 200, 300 வருடங்களுக்குள்ளாக இருக்கலாமோ என்னமோ! அதே போல் முன்னால் எல்லாம் கரிநாள் என்ற ஒன்றே கிடையாது என்றும் சொல்லுகிறார்கள். பொதுவாக  நல்ல ஆழமாக ஜோசியத்தைக் கற்றறிந்த ஜோசியர்களும் சரி, வைதிகம் படித்த வைதிகர்களும் சரி மாசக்கரிநாளுக்கு தோஷம் இல்லை என்றே சொல்வார்கள். ஆனால் கரிநாளன்று நக்ஷத்திரம், யோகம் எல்லாம் சரியாக இருந்தாலும் நல்ல காரியங்களைத் தள்ளிப் போடுபவர்கள் தான் அதிகம்!

ராகு காலம், எமகண்டம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும் சரி வராது. அதிலும் பரிக்ஷைக்குப்  போகும்போது திங்கள் கிழமை பரிக்ஷை என்றால் ராகு காலம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் பள்ளிக்கே போக முடியாது. நம் திறமை மீது நம்பிக்கை வைத்துக் கிளம்பிச் செல்ல வேண்டியது தான். இன்னும் சிலர் ஸ்வாமியை வேண்டிக் கொண்டு போனால் போதும்னு இருப்பாங்க. படிக்கவே படிக்காமல் ஸ்வாமியை மட்டும் வேண்டினால் போதுமா!  ஸ்வாமியை வேண்டிக்க வேண்டியது தான்! ஆனால் நம் முயற்சியும் வேண்டுமே! பாடத்தைப் புரிந்து கொண்டு படிக்கவும் படித்து விட்டு ஸ்வாமியையும் வேண்டிக்கலாம்.

அதே போல சிலர் ஜாதகத்தையே நம்பிக் கொண்டு என் ஜாதகம் மிகச் சிறப்பானது. எனக்கெல்லாம் எதுவும் பிரச்னை வராது என்று அதீத நம்பிக்கை கொண்டு இருக்கிறார்கள். பிரச்னைகள் வந்தாலும் என் ஜாதக விசேஷம் சரியாகிடும் என்பார்கள். ஆனால் உண்மையில் அப்படி நடந்ததில்லை. அதே போல் குறிப்பிட்ட நக்ஷத்திரத்தில் பிறந்தவர்கள் என்றால் அவங்க குணம் இப்படினு முத்திரை குத்தி வைத்திருக்கிறார்கள். இதுவும் சரியல்ல! மூலம் நக்ஷத்திரத்தில் பெண் பிறந்தால் ஆகாது என்கிறார்கள். ஆனானப்பட்ட சரஸ்வதி தேவி (உம்மாச்சி) மூல நக்ஷத்திரம் தான். ஒவ்வொரு நவராத்திரியிலும் மூல நக்ஷத்திரத்தில் தான் தேவி ஆவாஹனம் செய்கிறோம்.  அவ்வளவு ஏன்? நம்ம ஆஞ்சி கூட மூல நக்ஷத்திரம் தான்.

இன்னும் சிலர் கேட்டை நக்ஷத்திரத்துப் பெண்ணே வேண்டாம் என்று உற்றார், உறவினருக்கெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்கள். முன்காலத்தில் ஜேஷ்டா தேவி என்னும் தேவிக்கு வழிபாடுகள் நடந்து வந்திருக்கிறது. இந்த ஜேஷ்டா தேவியை ஒரு சில பழமையான கோயில்களில் காணலாம். மஹாலக்ஷ்மிக்கும்   மூத்தவளான இந்த தேவியை முதல் தேவி என்றே அழைத்துக் கொண்டிருந்தது போய் இன்று மூதேவி என்று ஆகி விட்டாள். ஜேஷ்டா என்றால் மூத்த என்னும் பொருள்! நம்ம யுதிஷ்டிரன், அதான் மஹாபாரதத்துப் பாண்டவர்களில் மூத்தவன் கேட்டை நக்ஷத்திரத்தில் பிறந்ததாக ஐதிகம். அதே போல் உலகில் முதல் முதல் தோன்றியவளாகக் கருதப்படும் தேவி ஜேஷ்டா தேவி! தசமஹா வித்யாவில் தூமாவதி என்னும் பெயரில் இவள் துதிக்கப்படுவாள். இவளே தூம்ரகாளி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள். இவளுக்கும் வாராஹிக்கும் வித்தியாசம் இல்லை என்றும் இவளை தூம்ர வாராஹி என்று அழைக்கப் படுவதாகவும் சொல்கின்றனர். இவளைப் பூஜிப்பவர்கள் மனதை இவள் பக்குவப்படுத்துவதாகவும் பூர்வஜென்மப் புண்ணியம் இருந்தாலொழிய இவளைப் பூஜிக்க முடியாது எனவும் சொல்கிறார்கள். எனக்குத் தெரிந்து மதுரைக்கு அருகே திருவேடகம் கோயிலிலும், புதுக்கோட்டையில் கோகர்ணேசுவரர் கோயிலிலும் ஜேஷ்டா தேவியின் சிலைகளைக் காணலாம். என் புக்ககத்து ஊரான பரவாக்கரையில் பழைய சிவன் கோயிலில் இருந்த ஜேஷ்டாதேவிச் சிலையைக் கண்டெடுத்து அங்குள்ள ஐயனார் கோயிலில் வைத்திருக்கிறார்கள்.

தமிழ்நாட்டில் ஒரு சில கோயில்களில் மட்டுமே ஜேஷ்டா தேவி விக்ரஹம் காணப்படும். அத்தகைய கோயில்களில் மிகப் பழமையானவை என்று அறியலாம். ஏனெனில் காலப்போக்கில் இந்த தேவி ஒதுக்கப்பட்டு விட்டாள் என்பதோடு அவள் பெயரையும் மூதேவி என மாற்றி விட்டார்கள். இவள் கைகளில் இருக்கும் முறத்தால் இவளை வழிபடுபவர்களின் பக்குவப்பட்ட ஆன்மாக்களைத் தன்னோடு சேர்த்துக் கொள்வதாகச் சொல்கின்றனர். எங்கேயோ ஜோசியத்திலிருந்து தசமஹா வித்யாவுக்குப் போயாச்சு. இந்த நாடி ஜோதிடம் குறித்துப் பலரும் தங்கள் அனுபவங்களைக் கூறி இருக்கின்றனர். எங்களுக்கும் இதில் அனுபவம் உண்டு என்றாலும் யாருக்கும் இது பலித்ததே இல்லை என்னும்வரை சொல்லிக் கொள்கிறேன்.

ஏனெனில் உண்மையான நாடி ஜோதிடம் இன்று யாருமே பார்ப்பதில்லை. எங்கோ ஒரு சிலர் மட்டுமே பார்க்கின்றனர். அத்தகையவர் விரல் விட்டு எண்ணக் கூடிய அளவுக்குக் குறைவு. நம் இறந்த காலத்தைக் கூறுபவர்களால் எதிர்காலத்தைக் குறித்துக் கூற முடியுமா? எங்கோ ஓர் சிலர் இருக்கலாம். அவர்கள் சொல்வது பலிக்கவும் செய்யலாம். அது மாதிரிச் சிலருக்குப் பலித்தும் இருக்கலாம். அப்படிப்பட்டவர்களைத் தேடித் தான் கண்டு பிடிக்கணும். நம்மால் முடிந்ததெல்லாம் முயற்சிகளை முழுமையாகச் செய்துவிட்டுப் பலன்கள் என்ன வந்தாலும் எதிர்கொள்ளும் மனோபலத்தை வேண்டிப் பெறுவது ஒன்று மட்டுமே!


தொடருமா, முடியுமா?

Sunday, January 01, 2017

வரும் புத்தாண்டில் நன்மைகள் சிறக்கட்டும்!

இங்கே யு.எஸ். வந்ததிலிருந்து அதிகம் இணையத்தில் உட்கார முடியலை. பகல் பொழுது பூராவும் குழந்தையுடன் போயிடும். காலை நேரம் அதிகம் உட்கார முடியாது. வேலை இருக்கும். மதியம் மட்டும் சிறிது நேரம் உட்காருவேன்.  இங்கே இன்னமும் புத்தாண்டு பிறக்கவில்லை. இப்போது நேரம் மாலை நாலே கால். அங்கே விடிகாலை மூன்றே முக்கால் மணி இருக்கும். மனமெல்லாம் இந்தியாவில் தான் இருக்கு. இங்கே வந்தாலும் ஒரே இறுக்கமான சூழ்நிலையாகத் தான் அமைந்து விட்டது.  இந்த வருடம் முழுவதுமே அப்படி ஆகி விட்டது. வரும் வருடமானும் சரியாக இருக்கவேண்டும் என்று அனைவர் சார்பிலும் பிரார்த்திக்கிறேன். நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்.

கடந்து போன வருடம் பொதுவாகவே மோசமான வருடமாகப் பலருக்கும் இருந்திருப்பது தெரிய வருகிறது. அரசியல் சூழ்நிலையும் சரி இல்லை.  தமிழ்நாட்டுச் சூழ்நிலை கேட்கவே வேண்டாம். இந்த அழகில் அனைவருக்கும் ரூபாய் நோட்டுச் செல்லாது என்று அறிவிப்புச் செய்ததில் மன வருத்தம். இது பெரும்பாலும் தமிழ்நாட்டில் தான் அதிகம் தெரிகிறது என நினைக்கிறேன். ஊடகங்களும் இதைப் பெரிது படுத்துகின்றன. ஆனால் இதன் மூலம் விளைந்திருக்கும் நன்மைகளை எவரும் சிந்தித்துப் பார்ப்பதில்லை. பொதுவாகக் குளிர் நாட்களில் காய்கறிகள் விலை குறைந்து விடும். ஆகவே அதை விட்டு விடுவோம். பருப்பு வகைகள் விலை மிகக் குறைந்திருப்பதாக தினசரிகள் சொல்கின்றன. அதை யாருமே சுட்டிக் காட்டவே இல்லை. ஒரு ரூபாய் விலை உயர்ந்தால் அதைச் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பதோடு அதனால் பலரும் கஷ்டப்படுவதாகச் சொல்லித் திரும்பத் திரும்ப அதையே காட்டுவார்கள். ஆனால் விலை குறையும்போது அதைச் சொல்வதில்லை. :(

நேரடிப் பணபரிவர்த்தனையைக் குறைத்ததை ஒரு குற்றமாகச் சொல்பவர்கள் அதன் மூலம் ஒரு இடத்தையோ, பொருளையோ விற்பதின் மூலம் கணக்கில் காட்டும் பணம், கணக்கில் காட்டப்படாத பணம் என்று இருந்து வந்தது இனிமேல் அப்படிச் செய்ய முடியாது என்பதை மறந்து விடுகிறார்கள். அரசுக்கு விற்பதாக இருந்தால் அது வெளிப்படையாக விற்க வேண்டி இருக்கும் என்பதால் யாரும் விற்க மாட்டார்கள். அதையே தனியாருக்கு விற்கும்போது வெள்ளைப் பணம், கறுப்புப் பணம் எனக் கணக்கில் காட்டாமல் வாங்குவார்கள். இப்போது அனைத்தும் செக் மூலம் அல்லது இணையம் மூலம் பரிவர்த்தனை என்பதால் கணக்கில் வந்தே தீரும். அதே போல் சில தனியார் பள்ளிகள், தொழிற்சாலைகள், கம்பெனிகள் போன்றவற்றில் ஊழியர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் சம்பளம் கூட இப்படித் தான் கொடுப்பது ஒன்று, அவர்கள் கணக்கில் காட்டப்படுவது ஒன்று என இருக்கும். இப்போது செக் மூலம் வங்கியில் சம்பளம் போட்டாக வேண்டும் என்பதால் இனி அப்படிச் செய்ய முடியாது.

அடுத்து குப்பன், சுப்பன் என அனைவரும் வங்கிக்கு வந்து வங்கிக் கணக்கு தொடங்கி அனைவரையும் பணத்தை வங்கியில் போட வைத்ததன் மூலம் எல்லோருடைய வருமானக் கணக்கும் அரசின் பார்வையில் வருமாறு செய்ததும் ஓர் வெற்றி என்றே கொள்ள வேண்டும்.  அதோடு ஏடிஎம்மில் 50 நாட்கள் ஆகியும் பணம் வரவில்லை என்பவர்களுக்கு 50 நாட்களில் நாட்டின் நிலைமை மாறும் என்று தான் சொன்னாரே தவிர, ஏடிஎம்களில் பணத்தை நிரப்புவதாகச் சொல்லவே இல்லை. இப்போது ஓரளவுக்கு எல்லோருமே கையில் பணம் இல்லாமல் பணப்பரிவர்த்தனை செய்யும்படி ஆகி விட்டது. ஆகவே இதுவும் இந்த அரசுக்குக் கிடைத்த வெற்றி என்றே கொள்ள வேண்டும்.  அதோடு இல்லாமல் மக்கள் வங்கியில் போட்ட தொகையில் மூன்றில் ஓர் பங்கு தான் இப்போது அரசு மக்களுக்குக் கொடுத்திருக்கிறது. ஆக அதிகம் புழங்கிய பணம் தேவைக்கு அதிகமாகச் செலவு செய்யப்பட்டதால் என்பதும் இந்தக் குறைந்த அளவு பணத்திலேயே நாட்டில் பணப்புழக்கம் சரியாக இருக்கிறது என்பதையும் இந்த அரசு புள்ளி விபரங்களோடு எடுத்துக் காட்டி இருக்கிறது.

ஆகவே நாடு முன்னேற்றத்தை நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. ஏடிஎம்களில் பணம் கிடைக்கவில்லை என்று சொல்வதால் எந்த வேலை நின்று போயிருக்கிறது? எல்லோரும் அவரவர் வேலையைக் கவனித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறோம். ஆகவே குற்றம் குறை சொல்லாமல் ரூபாய் நோட்டுக்களின் மதிப்பைக் குறைத்ததன் நல்ல நோக்கத்தைப் புரிந்து கொள்வோம்.

நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு நல் வாழ்த்துகள்.