எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Sunday, August 20, 2017

புலிகளைப் பார்த்து சூடு வைத்துக் கொண்ட பூனை!



2011 ஆம் ஆண்டு அம்பேரிக்கா போயிருந்தப்போ சுற்றிப் பார்த்த இடங்களில் இந்தப் பறவைகள் சரணாலயமும் ஒன்று.  கீழே காண்பது சான் அன்டானியோ என்னும் இடத்தில் உள்ள ரிவர் வாக் சென்று தங்கி இருந்தப்போ அங்கே இருந்த "ஸீ வேர்ல்ட்" என்னும் பிரம்மாண்டமான பூங்காவின் ஒரு சிறு காட்சி! நிறையப் படங்கள் இருந்தாலும் தேர்ந்தெடுத்தே போட்டிருக்கேன். இவற்றை முன்னாடியே பார்த்திருக்கலாம்.




"ஸீ வேர்ல்ட்"நுழைவாயில் கீழே! அப்போது கிறிஸ்துமஸ் காலம் என்பதால் எங்கும் வண்ணமயமான அலங்காரங்கள்!




அங்கு காணப்பட்ட வித விதமான கிறிஸ்துமஸ் மரங்கள்!




இது ஒரு தீம் பார்க் மாதிரி! பல்வேறு விதமான விளையாட்டுக்களும் உண்டு! நாங்க குறிப்பிட்ட சிலவற்றுக்கு மட்டுமே போனோம். இவை எல்லாம் காமிராவில் எடுத்தவை. காமிராவை வெளியே எடுத்து சார்ஜ் செய்து வைச்சுக்கணும்! மொபைலில் பல சமயங்களிலும் சரியா வரதில்லை. எல்லாம் நொ.கு.ச.சா. ஆகி விடுகிறது.

Saturday, August 19, 2017

காவிரி புஷ்கரம் என்றால் என்ன?

காவிரி புஷ்கரம் பற்றிப் பலருக்கும் பல சந்தேகங்கள். தம்பி வாசுதேவன் இதோ இங்கே போட்டிருக்கார்.
காவிரி புஷ்கரம்

இது புண்ணிய நதி தீர்த்தங்களில் ஒவ்வொரு நதி தீரத்திலும் ஒவ்வொரு மாதம் கொண்டாடப் படும். இதற்குப் பலரும் பல கதைகள், புராணங்களை மேற்கோள் காட்டுகின்றார்கள். முக்கியமாய்ச் சொல்வது என்னவென்றால்:-

ராஜஸ்தானின் அஜ்மேர் நகருக்கு அருகே புஷ்கர் என்னும் ஊர் ஒன்று இருக்கிறது. இந்தியாவிலேயே பிரம்மாவுக்குக் கோயில் அதுவும் தனிக் கோயில் அமைத்து வழிபடுவது அங்கே மட்டும் தான். தமிழ்நாட்டில் ஒரு சில கோயில்களில் பிரம்மாவுக்கும் வழிபாடு இருந்தாலும் பெரும்பாலும் கோஷ்டத்திலேயே பிரம்மா காணப்படுவார். ஆனால் இந்தப் புஷ்கரத்தில் மூலஸ்தானத்திலேயே பிரம்மா தான்.  இந்தப் புஷ்கர் நகரில் ஒவ்வொரு வருடமும் கார்த்திகை மாதம் பெரிய திருவிழா நடைபெறும்.   இந்தப் புஷ்கர் நகரில் பிரம்மாண்டமான ஓர் ஏரி உண்டு. இதை சர்வ தீர்த்தங்களுக்கும் ராஜாவான புஷ்கரர் என அழைப்பார்கள். இந்தப் புஷ்கரர் பிரம்மாவின் கமண்டலத்தில் இருந்தாராம். உலகில் உள்ள மூன்றரைக் கோடி தீர்த்தங்களுக்கும் இவரே அதிபதி எனப்படுவார்.

அப்போது பிரஹஸ்பதி என அழைக்கப்படும் குரு பகவான் பிரம்மாவிடம் தனக்கு சர்வக்ஞத்துவமும், கிரஹங்களின் அதிபதியாக இருக்கவேண்டும் எனவும் அனைவராலும் தான் துதிக்கப்பட வேண்டும் எனவும் கேட்டுக் கொண்டார். அதோடு பிரம்மாவின் கமண்டலத்தில் இருந்த புஷ்கரரைத் தம்மிடம் தருமாறும் கேட்டுக் கொண்டார். ஆனால் புஷ்கரரோ பிரஹஸ்பதியிடம் போக மறுத்தார். ஆனால் பிரம்மா, தான் வரம் அளித்து விட்டதால் அதிலிருந்து தம்மால் மீற முடியாது என்பதால் பிரஹஸ்பதியிடம் குறிப்பிட்ட காலம் அவர் இருந்தே தீர வேண்டும் என்றார். அதன் படி குரு பகவான் ஒவ்வொரு மாதமும் எந்த ராசியில் பிரவேசிக்கிறாரோ அதன் முதல் பனிரண்டு நாட்கள், கடைசி பனிரண்டு நாட்கள், இடைப்பட்ட நாட்கள் மத்தியான காலங்களில் புஷ்கரர் பிருஹஸ்பதியிடம் இருக்கிறார். குரு பகவான் ஒவ்வொரு ராசியில் பிரவேசிக்கும்போதும் அவருக்கு ஒவ்வொரு நதியிடம் சம்பந்தம் உண்டாவதாக ஐதீகம்.

அதன்படி மேஷ ராசிக்கு குரு செல்லும்போது கங்கா புஷ்கரம், ஹரித்வார், காசி, ரிஷிகேஷ் ஆகிய ஊர்களிலும் மற்றும் கங்கைக்கரையோரம் உள்ள புண்ணிய ஸ்தலங்களிலும் நடைபெறும். ரிஷப ராசியில் குரு பிரவேசிக்கையில் நர்மதா புஷ்கரம் மத்தியப் பிரதேசத்தில் உள்ள நர்மதா நதி தீரங்களில் குறிப்பாக ஓங்காரேஸ்வரர் குடியிருக்கும் ஓங்காரேஸ்வரத் தலத்தில் சிறப்பாக நடைபெறும். மிதுன ராசிக்கு சரஸ்வதி புஷ்கரம். இது  குருக்ஷேத்திரம், கேசவ பிரயாகை, குஜராத் சோம்நாத், அலஹாபாத் திரிவேணி சங்கமம், ஆந்திரா காளேஸ்வரம், மத்திய பிரதேசம் பேடாகட் என்னும் இடத்திலும் நடைபெறும்.

குரு பகவான் கடக ராசியில் நுழையும்போது யமுனா நதி தீரங்களான யமுனோத்ரி, ஹரித்வார், ப்ருந்தாவன், மத்ரா, திரிவேணி சங்கமம் ஆகிய இடங்களிலும், குரு பகவான் சிம்ம ராசியைக் கடக்கும்போது கோதாவரி நதி தீரங்களான நாசிக் அருகே உள்ள திரியம்பகம், ஆந்திராவில் உள்ள கோதாவரி நதி தீரங்கள் ஆகிய இடங்களில் கோதாவரி புஷ்கரம் நடைபெறும். குரு பகவான் கன்னி ராசியில் நுழைகையில் கிருஷ்ணா நதி தீரங்களில்  துளசி, காசரி, போகவதி, கும்பி, சாவித்ரி ஆகிய ஐந்து நதிகள் கூடும் பஞ்ச நதி க்ஷேத்திரங்களில் உள்ள பிரயாக் சங்கமம், ஆந்திராவில் உள்ள விஜயவாடாவில் கிருஷ்ணா புஷ்கரம் நடைபெறும். குரு பகவான் துலா ராசிக்குள் நுழைகையில் காவிரி புஷ்கரம் காவிரி நதி தீரங்களில் முக்கியமாய்த் தலைக்காவிரி, ஶ்ரீரங்கப்பட்டினம், ஶ்ரீரங்கம், மயிலாடுதுறை ஆகிய ஊர்களில் சிறப்பாக நடைபெறும்.

குரு பகவான் விருச்சிக ராசியில் நுழைகையில் பண்டர்பூர் அருகிலுள்ள பீமா நதியில் பீம புஷ்கரம் எனவும், அதுவே தாமிரபரணி நதிக்கரையில் தாமிரபரணி புஷ்கரம் எனவும் கொண்டாடப் படுகிறது. இது தாமிரபரணி நதிக்கரை ஸ்தலங்கள் ஆன, பாபநாசம், பாண தீர்த்தம், திருநெல்வேலி அருகிலுள்ள சிந்துபூந்துறை ஆகிய இடங்களில் சிறப்பாக நடைபெறும். குரு பகவான் தநுர் ராசியில் நுழைகையில் பிரம்மாபுத்திரா நதி தீரங்களில் நடைபெறும் அஸ்ஸாமில் உள்ள பிரம்மபுத்திரா நதிக்கரையோர ஸ்தலங்களில் சிறப்பாக நடைபெறும்.  குரு பகவான் மகர ராசியில் நுழைகையில் துங்கபத்ரா நதி தீரங்களான  சிருங்கேரி, மந்திராலயம் ஆகிய ஊர்களிலும், குரு பகவான் கும்ப ராசியில் பிரவேசிக்கையில்  சிந்து நதி தீரங்களான ஜம்மு-காஷ்மீர், பஞ்சாப் ஆகிய இடங்களில் சிந்து புஷ்கரமாக நடைபெறும். குரு பகவான் மீன ராசியில் பிரவேசிக்கையில் ப்ராணஹிதா புஷ்கரம் என்னும் பெயரில் தெலங்கானாவில் உள்ள அடிலாபாத்தில் காலேஸ்வரம் உள்ளிட்ட பனிரண்டு நதி தீரங்களில் கொண்டாடப்படும்

இவ்வருடம் காவிரி புஷ்கரம் சுமார் 144 ஆண்டுகளுக்குப்பின்னர் வரும் சிறப்பான புஷ்கரம் ஆகும். இது செப்டெம்பர் 12-9-17 இல் இருந்து 24-9-17 வரை காவிரி நதி தீரங்களில் நடைபெற உள்ளது. இந்தியாவில் உள்ள அனைத்து நதிகளும் பெண்கள் வடிவில் இந்தக் காவிரி நதியில் வந்து நீராடித் தங்கள் பாவங்களைப் போக்கிக் கொள்வதாக ஐதிகம். இது ஒவ்வொரு வருடமும் துலா மாசம் எனப்படும் ஐப்பசி மாதம் நடைபெறும். ஒவ்வொரு வருடமும் துலா மாதம் எனப்படு ஐப்பசி மாதத்தில் காவிரி நதியில் நீராடுவதைப் புனிதமாகக் கருதுவார்கள். இந்த வருடம் புஷ்கரமும் சேர்ந்து கொண்டதால் இது மிகுந்த  முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.


காவிரியில் இன்னும் நீர் வரத்து இருக்கலாம் என எதிர்பார்க்கிறேன். வரத்து அதிகம் ஆனால் படங்கள் எடுக்கணும். இப்போதைக்கு இது மட்டும்.

Tuesday, August 15, 2017

எல்லோருக்கும் சுதந்திர தின, ஜன்மாஷ்டமி வாழ்த்துகள்!

முதல்லே ஜன்மாஷ்டமி வாழ்த்துகள். நேத்திக்கு ஜன்மாஷ்டமி பெரும்பாலானவர்களால் கொண்டாடப் பட்டது. வைணவர்களுக்கு அடுத்த மாதம் வருகிறது. இங்கே ஶ்ரீரங்கம் கோயிலிலும் அடுத்த மாதம் தான்! இந்த வருஷம் நம்ம வீட்டில் பண்டிகை இல்லை! அதனால் கிருஷ்ணன் பிறப்பைக் கொண்டாடாமல் இருக்க முடியுமோ? பக்ஷணம் தான் பண்ணக் கூடாது! கோலம் போட்டுக் கிருஷ்ணன் பாதங்களைப் பதிக்க முடியாது! எனக்கு இதான் ரொம்பவே வருத்தம். கிருஷ்ணன் பாதங்கள் சின்னச் சின்னப் பாதங்கள் போடுவதில் சின்ன வயசிலிருந்தே ரொம்ப ஆசை!

நம்ம ராமர், படங்களில் ஒரே பிரதிபலிப்பு அதிகம். விளக்கை அணைச்சுட்டு எடுத்தாலும் சரியா வரலை! கொஞ்சம் புகை மூட்டம் போலத் தெரியுது! தெளிவா இல்லை! :( காமிராவை எடுத்துச் சரி பண்ணி வைச்சுக்கணும். அலைபேசியில் எனக்குச் சரியா வரலை! (யாருங்க அங்கே, காமிராவில் என்ன வாழ்ந்ததுனு கேட்டு ஸ்கையை வாங்கறது?) 

மேலாவணி மூல வீதி வீட்டில்,மதுரையில் இருந்தப்போ அந்த நீளமான வீடு முழுக்க என் கைவண்ணத்தில் தான் கோலம் மிளிரும். கிருஷ்ணர் பாதங்களும் நான் போடுபவை தான். அந்த வீட்டில் நாலு குடித்தனம் இருந்தது. எல்லோருமே என்னுடைய கோலத்தை அங்கீகரிச்சிருக்காங்க. ம்ம்ம்ம். இந்த வருஷம் போட முடியலை! :( ஆனால் குழந்தை பிறப்பைக் கொண்டாட வேண்டாமோ! எப்படியும் தினம் தினம் காலையிலும் மாலையிலும் பால் நிவேதனம் செய்யறேன். மத்தியானம் சாதம்! ஆகவே நிவேதனம் செய்யறதை யாரும் தப்புனு சொல்ல முடியாதே!



மல்லிகைப்பூக்களால் கிருஷ்ணர் முகம் மறைந்துள்ளது.

உடனடியாகத் தீர்மானம் போடப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது. முந்தாநாளே ரங்க்ஸ் பூக்கடைக்குப் போய்த் துளசி, உதிரி மல்லிகைப் பூ, கதம்பம் போன்றவற்றோடு பழங்களும் வாங்கி வந்துட்டார். பூவைத் தொடுத்து வைச்சுட்டேன். நேற்று மாலை விளக்கேற்றினதும் அப்போத் தான் வாங்கிய பால், காலை உறை ஊற்றி வைத்திருந்த தயிர், வெண்ணெய், அவல், வெல்லம், பழங்கள் எல்லாவற்றையும் கிருஷ்ணருக்கு நிவேதனம் செய்தேன். எல்லா வீட்டிலேயும் முறுக்கும், தட்டையும் சீடையும் சாப்பிட்டக் கிருஷ்ணருக்குக் கொஞ்சமானும் ஜீரணம் ஆகவேண்டாமோ! குழந்தை ஆச்சே! அதனால் எளிமையான நிவேதனம்! அவலைக் கூட மஹாராஷ்டிர முறைப்படித் தயிரில் போட்டு வைக்கலாமானு யோசிச்சேன். ரங்க்ஸுக்குப் பிடிக்கணும். அதோடு காலை வடிச்ச சாதம் வேறே மிச்சம் இருந்தது. அவலைத் தயிரில் போட்டால் சாதம் செலவாகாது. மறுநாள் பழைய சாதம் சாப்பிட முடியாது! ஆகவே அந்த எண்ணத்தைக் கைவிட்டேன்.


கீழ்த்தட்டில் உள்ள விக்ரஹங்கள்!  நடுவில் பெருமாள், ஶ்ரீதேவி, பூதேவி சமேதராக! குடும்பப் பரம்பரை விக்ரஹங்கள். இந்த விக்ரஹங்கள் பத்தித் தான் நம்ம தம்பி மோகனின் "அங்கிங்கெனாதபடி" கதையில் குறிப்பிட்டேன். மேலே பார்க்கும் கிருஷ்ணரும் இவங்களோடு சேர்ந்தவரே!


 நான் செய்த நிவேதனம், பால், தயிர், வெண்ணெய், பழங்கள், வெற்றிலை, பாக்கு, அவல், வெல்லம்.

தேங்காய் உடைத்துக் கற்பூரம் காட்டிச் செய்யவில்லை. வழக்கமான ஸ்லோகங்கள் தான்! எப்படியோ கிருஷ்ணர் எங்க வீட்டுக்கும் நேத்து வந்துட்டாரே!


தேசியக் கொடி க்கான பட முடிவு

தேசியக் கொடி! படத்துக்கு நன்றி கூகிளார் வாயிலாக தினமலர்!

இந்த எழுபதாவது சுதந்திர தினத்தில் நாடு முன்னேற அரசோடு சேர்ந்து நாமும் ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்று உறுதி எடுத்துக் கொள்வோம். எல்லாத் துறைகளிலும் நாடு தன்னிறைவு பெற்று முன்னேறப் பிரார்த்திப்போம்.

வந்தேமாதரம்!

ஜெய்ஹிந்த்!

Monday, August 14, 2017

நம்பெருமாளைப் பார்த்தேனா இல்லையா?

அதுக்குள்ளே கூட்டம் ஜாஸ்தி ஆகிப் பின்னால் இருந்து சாரி சாரியாக மக்கள் வந்து கொண்டே இருக்க எங்களால் முன்னாலும் செல்ல முடியாமல், பின்னாலும் செல்ல முடியாமல் நடுவில் மாட்டிக் கொண்டோம். இப்போப் பார்த்து அந்த வீல் சேர்காரர் பெண்ணை அழைத்துக் கொண்டு வெளியேற முயல என் புடைவை வீல் சேரில் மாட்டிக் கொள்ள திடீரென ஏற்பட்ட இறுக்கத்தினால் நான் உடனே என்னவென்று பார்க்க, புடைவையை விடுவித்துக் கொண்டேன்! கூட்டத்தின் நடுவில் இப்போ நான் இருக்க முன்னாலும், பின்னாலும் நெரித்துத் தள்ள வேர்த்து விறுவிறுத்துக் கிட்டத்தட்ட மயக்கம் வரும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட முன்னொரு சமயம் மீனாக்ஷியை தரிசிக்கையில் (அப்போப் பையர் கூட இருந்தார், வெளியேற்றி விட்டார்.) ஏற்பட்ட நிலைமை இப்போதும் ஏற்படும் போல் இருந்தது.

அதைப் பார்த்துவிட்ட ரங்க்ஸ் உடனே தள்ளுமுள்ளு செய்து என்னருகே வர, நான் வெளியேறிவிடலாம் என்று சொன்னேன். சரினு வெளியேற முயற்சித்தால் வெளியே செல்லும் வழியிலும் ஆட்கள் உள்ளே வருகின்றனர்! என்னத்தைச் செய்யறது! ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு மேடையிலிருந்து கீழே இறங்கினோம். கொஞ்சம் இடைவெளி கிடைத்தது! அப்பாடா! மூச்சு விட்டுக் கொண்டேன். இருக்கலாமா, போகலாமானு ரங்க்ஸ் கேட்க அரை மனதாகப் போயிடலாம்னு சொன்னேன். மறுபடி சுத்தித் தான் போகணும். இம்முறைப் படிகள் ஏறணும்! ஒவ்வொரு படியும் சுமார் ஒரு அடி உயரத்தில் போட்டிருக்காங்க! இறங்கும்போதே சிரமம். ஏறும்போது காலைத் தூக்கி வைக்கணுமே! ஆனால் முக்கிய வாயில் வழி செல்ல முடியாமல் கூட்டம் இன்னமும் அடைத்துக் கொண்டு நிற்கிறதே! ஆகவே சுத்திக் கொண்டு காவிரிக்கரைக்கு வந்தோம். கொஞ்சம் காற்றும் வந்தது. செருப்பைப் போட்டுக் கொண்டு படிகளில் ஏறலாமானு யோசிச்சோம். அதுக்குள்ளே காவிரியைப் படம் எடுக்கலாம்னு கொஞ்சம் கிட்டேப் போய் எடுத்தேன். இன்னும் கிட்டேப் போய் எடுக்கணும்னா மறுபடி 20 படிகள்! க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்



அப்போப் பார்த்து நம்ம ஆண்டாளம்மா ரங்கநாதர் கொடுக்கும் சீர் வரிசைகளை வாங்க வேண்டி மண்டபத்துக்குள்ளே நுழைஞ்சாங்க!  அது வரை எங்கே இருந்தாங்கன்னே தெரியலை. முதல்லேயே  கவனிச்சிருந்தா கிட்டே இருந்து எடுத்திருக்கலாம். தெரியலை! ஆகவே அவசரம் அவசரமா ஒரு க்ளிக்!


அம்மாமண்டபத்தைச் சுற்றியுள்ள ஓர் பகுதி!


மண்டபத்துக்குள்ளே ஆண்டாளம்மா போறாங்களேனு படம் எடுத்தால் உள்ளே இருந்த இருட்டில் ஆண்டாளம்மா தெரியலை! :( கிட்டே போக முடியலை. அதுக்குள்ளே உள்ளே போயிட்டாங்க! உள்ளே நெரிசல்!  அப்புறமாப் படிகளில் ஏறி இறங்கி தெருவுக்கு முக்கிய வாயில் அருகே வந்துட்டோம். அதை இப்போத் திறந்திருந்தாங்க. மக்கள் அதன் வழியாகவும் உள்ளே போய் வந்து கொண்டிருந்தனர். என் முகத்தைப் பார்த்துச் சகிக்காமலோ என்னமோ ரங்க்ஸ் என்னைப் பார்த்து, "நான் பார்த்துட்டேன். நீ இந்த வழியாப் போய்ப் பார்த்துட்டு வா! நான் இங்கேயே நிற்கிறேன். என்றார். கொஞ்சம் யோசிச்ச நான், அப்புறமா வரலாமானும் ஒரு எண்ணம் இருந்தது. ஆனால் இப்போவே போயிடலாம்னு சரினு சொல்லிட்டு அந்த வழியே செல்ல முயன்றேன். செல்லைக் கொடு, இப்போ இந்தக் கூட்டத்தில் படம் எடுக்க முயன்றால் கீழே தள்ளிடுவாங்க! அல்லது செல்லே போயிடும்னு சொல்லிட்டு வாங்கி வைச்சுண்டார். அதுவும் சரிதான்னு செல்லைக் கொடுத்துட்டு முக்கிய வாயில் வழியே சென்றேன்.

கொஞ்ச தூரத்திலேயே வீல் சேர் காரர் தன் பெண்ணை உள்ளே சுவாமிக்கு அருகே கொண்டு காட்டும்படி பட்டாசாரியாரிடம் சொல்லி உள்ளே அனுப்பி இருந்தார். கோவில் சேவகர்கள் அந்தப் பெண்ணுக்கு தரிசனம் செய்து வைத்துக் கொண்டு இருந்தனர். நானும் போனேன். முதல்லே பக்கவாட்டில் இருந்து தான் பார்க்க முடிந்தது. நடுவில் போய் நின்று பார்க்கலாம் என மெல்ல மெல்ல சுவாமிக்கு எதிரே போனேன். கொஞ்சம் கூட்டம் தான் என்றாலும் நிற்க இடம் கிடைத்தது. சரினு ரொம்ப நாள் காத்திருந்து கிடைத்த அருமையான தரிசனத்தைக் கண்ணாரக் கண்டு விட்டு இன்னிக்கு நம்பெருமாள் பாண்டியன் கொண்டையில் வரலை; புதுசாக் கிரீடம், அதோடு எப்போதும் இருக்கும் நீலக்கல் மாலையும் இல்லை! பெரிய பதக்கம் வைத்த சங்கிலி என்பதும் மனதில் பதிந்தது. 

எந்த அலங்காரமும் எந்த நகையும் அவருக்கு நன்றாகவே இருக்கும்; இருக்கிறது. இப்படி எல்லாம் கஷ்டப்பட வைக்கிறியே ரங்குனு மனசுக்குள்ளே கேட்டுட்டுத் திரும்ப வெளியே வந்து வீடு வந்து சேர்ந்தோம்.  காவிரியில் கொஞ்சமாகத் தண்ணீர் திறந்திருக்காங்க! அதுவும் நேற்று ரங்கநாதர் காவிரிக்கரைக்கு வரப் போவது நிச்சயம் ஆனப்புறம் தான் அம்மாமண்டபம் படித்துறைக்கே வந்து சேர்ந்தது. இன்னிக்குக் காலம்பர மொட்டை மாடிக்குப் போய்க் காவிரி ஆற்றைச் சில படங்கள் எடுத்தேன். கொஞ்சம் மோடமாக இருந்தது. சரியாக விடியவில்லை! ஆகவே படம் வந்தவரைக்கும் தான்! தொ.நு.நி. நோ குற்றம், குறை! ஓகேயா?









Sunday, August 13, 2017

ரங்குவைத் தான் பார்க்க முடியாதுன்னா நம்பெருமாளையுமா?

இந்த வருஷம் சித்ரா பௌர்ணமிக்கு யு.எஸ்ஸில் சேச்சே, அம்பேரிக்காவில் இருந்ததால் நம்பெருமாள் காவிரிக்கரைக்கு வந்தப்போப் பார்க்க முடியலை! சரி, ஆடி மாதம் பார்த்துக்கலாம்னு இருந்தோம். நாங்க வரதுக்குள்ளே எல்லாத் திருவிழாவும் முடிஞ்சாச்சு! கோயிலுக்கு ஒரு வருஷத்துக்குப் போக முடியாது! ஆகம முறைப்படி கொடிமரமும் உள்ள கோயில்! ஆகவே கொஞ்சம் கஷ்டமாத் தான் இருந்தது.

ஆனால் ஆடிப் பதினெட்டுக்கு நம்பெருமாள் வரலை! இரண்டு காரணம். ஒண்ணு காவிரியம்மாவுக்கு மனமும் வறண்டு போச்சோனு நினைக்கும் அளவுக்குத் தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை! இன்னும் கொஞ்ச வருஷம் போனால் மறைந்த நதிகள் வரிசையில் காவிரியும் இடம் பெறலாம்! :( என்னத்தைச் சொல்ல!

 இரண்டாவது காரணம் பெருமாளுக்கு ஜேஷ்டாபிஷேஹம் என்னும் தைலக்காப்பும், திருமஞ்சனமும் ஆகி 45 நாட்கள் கூட ஆகவில்லையாம். அதற்குள்ளாக நம்பெருமாள் வெளியே வர மாட்டார்! வெயில் வேறேயே!  ஆகவே ஆடி 28 ஆம் தேதி தான் பெருமாள் வரதாகச் சொன்னாங்க. எப்படியும் நீர் இருந்தாலும் இல்லைனாலும் காவிரிக்குச் சீர் கொடுக்கணுமே! ஆகவே பெருமாள் வந்தே ஆக வேண்டும்.

ஆனால் இன்று காலை எழுந்ததில் இருந்தே தூற்றலாகப் போட்டுக் கொண்டே இருந்தது. கொஞ்சம் காற்றடித்தாலோ, இடி இடித்தாலோ, மின்னல் மின்னினாலோ வெளியே வந்த பெருமாள் விருட்டென உள்ளே போய் விடுவார். கையிலே குடை என்ன, சுற்றி அவரைப் படுதாவால் மூடும் வேகம் என்ன என நாம் கவனிக்கிறதுக்குள்ளே பெருமாளைத் தூக்கிக் கொண்டு ஓடியே போயிடுவாங்க!  ஆகவே இன்னிக்குப் பெருமாள் எங்கே வரப் போறார்னு நினைச்சேன். அதைச் சொல்லவும் செய்தேனா ரங்க்ஸுக்குக் கோபம். கீழே செக்யூரிடிக்குத் தொலைபேசி விசாரித்தார். அவரும் நான் சொன்னதையே உறுதி செய்தார்.

சரினு வழக்கமான வேலைகளைக் கவனிக்கையில் திடீர்னு அதிர்வேட்டுச் சப்தம். இங்கே அடிக்கடி வெடிச் சப்தம் கேட்டாலும் சுவாமி வரச்சே கேட்பது தனி! அது அதிர்வேட்டு என்று கண்டு பிடிக்கலாம். கூடவே நகராச் சப்தமும்.  ஆஹா, நம்பெருமாள் வரார்! உடனே கீழே விசாரித்தால் ஆமாம்னு சொன்னாங்க! சரினு அடுப்பில் வெந்து கொண்டிருந்த சாதத்தையும் புடலங்காய்க் கறியையும் அணைச்சுட்டுக் கீழே ஓடினேன். அங்கே பார்த்தால் எல்லோரும் நின்னுட்டு இருந்தாங்க.  ஏற்கெனவே மழை பெய்து கொண்டிருந்ததால் உபயதாரர்களை எல்லாம் கோயில் கோபுர வாசலுக்கு வரச் சொல்லி மரியாதை பண்ணிட்டாங்களாம். அதனால் எங்க குடியிருப்பு வளாகத்துக்குப் பக்கத்து வீட்டுக்கு நம்பெருமாள் போகவே இல்லை. அங்கே மட்டும் இல்லை. வழியில் எங்கேயும் மண்டகப்படி போகலை! நேரே அம்மாமண்டபம் போயிட்டாராம்! உடனே போய்ப் பார்க்கலாம்னா திரை போட்டிருப்பாங்களாம். சரி சாப்பிட்டுப் போகலாம்னு நினைச்சேன்.

சாப்பிட்டுக் கூப்பிட்டால் ரங்க்ஸுக்கு அலுப்பு! உண்ட மயக்கம்! இத்தனைக்கும் எளிமையான சாப்பாடு! சரினு எனக்குக் கொஞ்சம் வேலை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்ததைக் கவனிக்கப் போயிட்டேன். மூணரை மணிக்கு ரங்க்ஸ் வந்து போகலாமானார். தேநீர் குடிச்சுட்டு வேணாப்போகலாம்னு சொன்னார். வெயில் கடுமையா இருந்ததால் தேநீர்  குடிச்சுட்டுப் போனால் வேர்க்கும் என வேண்டாம், போயிட்டு வந்து குடிக்கலாம்னு சொன்னேன். சரினு அம்மாமண்டபம் போனோம். க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் இப்போவும் திரை போட்டிருக்காங்க! முக்கிய வாசல் மூடி இருந்தது. சுத்திட்டுப் படிகள் வழியே கஷ்டப்பட்டு ஏறி, இறங்கிப் போனோம். மெல்ல மெல்ல மெல்லத் திரைக்குக் கிட்டேயே போயிட்டோம். அதுக்குள்ளே ஒருத்தர் சக்கரநாற்காலியில் தன் மனநிலை சரியில்லாப் பெண்ணோடு வந்தவர் என் காலில் சக்கரநாற்காலியை ஏற்றினார். வேதனையுடன் கத்த, அப்போது அங்கே வந்த ஒருத்தர் வீடியோ காமிராவை எடுத்துக் கொண்டு எனக்கு முன்னால் மறைக்க, நான் "நகருங்க"னு சொல்ல, "திரையே எடுக்கலைம்மா!" என்று அவர் சிரிக்கக் கொஞ்சம் சமாதானம் ஆனேன்.

அதுக்குள்ளே வேத பாடங்கள் சுவாமிக்குச் சொல்லிக் காட்டும் வேத பண்டிதர்கள் வர அவர்கள் எல்லோரும் ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வண வேதங்களைக் கூறி பகவானை வாழ்த்தினார்கள். அதர்வண வேதம் சொன்னவர் பெரும்பாலாகப் பெருமாளை வாழ்த்தியே பாடினார். சாமவேதம் பாடினவருக்குக் குரலே எழும்பவில்லை! இருந்தாலும் பரவாயில்லை! அதன் பின்னர் மீண்டும் திரைக்குள்ளே போய் வாத்தியங்கள் முழங்க உள்ளே ஆராதனை முடிந்து திரையைத் திறந்தால், பின்னாலே இருந்து எங்களை முன்னே தள்ள, முன்னே உள்ளவர்கள் பின்னே தள்ள இதற்கு நடுவில், அங்கே ஜேசி வந்திருக்கார் என மாலை, மரியாதைகள், விஐபி உபசாரம் என ஆரம்பிக்க எல்லாக் காமிராக்களும் கைக்கு மேல் கோவிந்தா போட்டுத் தூக்கிக்க சுத்தம்!

எனக்கு எதுவுமே தெரியலை. உயரமான நம்ம ரங்க்ஸோ எந்தக் கவலையுமில்லாமல் நம்பெருமாளைப் பார்த்தார்.



இந்தப்படங்கள் 2015 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் நாலாம் தேதி சித்ரா பௌர்ணமிக்கு நம்பெருமாள் எங்க குடியிருப்பு வளாகத்துக்குப் பக்கத்தில் உள்ள வீட்டுக்கு மண்டகப்படி வந்தப்போ எடுத்த படம். 

Friday, August 11, 2017

கலி முத்தி விட்டதா?

சமீபத்திய இரண்டு,மூன்று செய்திகள் மனதைக்  கலங்க அடித்து விட்டது. அதில் ஒன்று அமெரிக்காவில் வசிக்கும் மகன், மும்பையில் ஒரு குடியிருப்பு வளாகத்தில் வசித்து வந்த பெற்றோர். மகன் தொலைபேசியில் அவ்வப்போது பேசுவதோடு சரி!  தந்தை வயது மூப்பு, நோய் காரணமாக இறந்து விட்டார். மகன் வந்ததாகத் தெரியவில்லை. ஆனால் தாய் தனியே அதே வீட்டில் வசித்து வந்திருக்கிறார். சென்ற வருடம் மகன் தாயுடன் தொலைபேசியில் பேசி இருக்கிறார். அதன் பின்னர் ஒரு வருஷம் தாயுடன் பேசவே இல்லை. இப்போது இம்முறை விடுமுறைக்கு வந்தவர் தாயைப் பார்க்க வேண்டி வீட்டுக்கு வந்திருக்கிறார். கதவைத் தட்டத் தட்டத் திறக்கவே இல்லை.  பின்னர் அக்கம்பக்கம், போலீஸ் (ஏனெனில் யாரும் மகனைப் பார்த்ததே இல்லை! வீட்டை உடைத்துத் திறக்க வேண்டி இருந்தது.) உதவியோடு வீட்டுப் பூட்டை உடைத்துத் திறந்தால் உள்ளே தாய் படுக்கையில் எலும்புக் கூடாக!

அதைச் சோதனை செய்த மருத்துவர்கள் இறந்து பல மாதங்கள் இருக்கும் என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள். மகனுக்கு இப்போதாவது தாய், தந்தை அருமை புரிந்ததா எனத் தெரியவில்லை. இவர்களெல்லாம் என்ன மனிதர்கள் என்றே தெரியவில்லை. அந்தக் குடியிருப்பு வாசிகளும் ஒரு வீடு பல மாதங்களாகப் பூட்டிக் கிடக்கிறதே என்னவென்று பார்க்கவில்லை. பிண வாடை அடித்தது கூடவா தெரிந்திருக்காது? வர வர மனித நேயம் கற்றுக் கொடுக்கவே ஒரு பள்ளி ஆரம்பித்தால் பரவாயில்லை போல் இருக்கிறது. அதிலும் பெற்ற தாய், தந்தையரைக் கைவிடாத குழந்தைகள் இருந்தால் அது ஓர் ஆச்சரியமான செய்தியாக இருக்கும் போல் ஆகி விட்டது நிலைமை! ஏன், தந்தை இறந்ததுமே அந்த மகன் நேரில் வந்து தாயை ஒரு நல்ல முதியோர் இல்லத்தில் பலருடைய பாதுகாப்பின் கீழ்ச் சேர்த்திருக்கலாமே என்னும் எண்ணம் வந்ததை மறைக்க முடியவில்லை. குறைந்த பட்சம் கடைசிக் காரியங்களாவது மரியாதையுடன் நடந்திருக்கும்.

அடுத்து இன்னொன்று தமிழ்நாட்டில் என நினைக்கிறேன். இரண்டு மகன், ஒரு மகள் இருக்கும் பெற்றோர் தனியாக வசித்து வந்திருக்கின்றனர். பெற்றோர் பிள்ளைகளை நன்கு படிக்க வைத்துத் திருமணம் செய்து கொடுத்து மூவரும் வசதியாக வாழ்கின்றனர். இப்போது வயதான தந்தைக்குத் திடீர் என   உடல் நலமில்லாமல் போக யாரும் வந்து கவனிக்கவே இல்லை. மனம் வெறுத்த பெற்றோர் இருவரும் விஷம் குடித்து இறந்து விட்டனர்.

அடுத்து இன்னொரு செய்தி உலகப் புகழ் பெற்ற "ரேமண்ட்" குடும்பம் பற்றியது. அந்த "ரேமண்ட்"  தனி இடம் பெற்றுப் புகழ் பெற உழைத்த திரு விஜய்பட் சிங்கானியா 78 வயது நிரம்பிய முதியவர் தன் மகன் தன்னைச் சொந்த வீட்டிலிருந்து வாடகை வீட்டில் கொண்டு விட்டு விட்டதாக வருந்துகிறார்.  இத்தனைக்கும் ரேமண்ட் நிறுவனத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை இவர் ஏற்றதுமே அது பல்வேறு சிறப்புக்களுக்கு உள்ளாகி இருந்திருக்கிறது. லண்டனிலிருந்து மும்பை வரை தனியாக விமானம் ஓட்டிச் சாதனை படைத்திருக்கிறார். பத்ம விபூஷண் விருது பெற்றவர்.

தந்தை விஜய்பட்டிடம் இருந்த 1000 கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான பங்குகளைத் தன் பெயருக்கு மாற்றிக் கொண்ட மகன் தந்தையை அதன் பின்னர் வீட்டிலிருந்து வெளியேற்றி விட்டார். செலவுக்குக் கூடப் பணம் கொடுப்பதில்லையாம்! இத்தனைக்கும் தந்தை பல நகரங்களில் 12 ஆயிரம் கோடி ரூபாய்க்குச் சொத்து சேர்த்து வைத்திருக்கிறார். இப்போது மும்பையின் வீட்டு வசதி வாரிய வீட்டில் வாடகைக்குக் குடி இருந்து கொண்டு தன் மகன் மேல் தன்னைக் கவனிக்காமல் விட்டதற்கு வழக்குப் போட்டிருக்கிறார்.

என்ன ஆயிற்று நம் நாட்டு இளைஞர்கள், நடுத்தர வயதுக்காரர்களுக்கு? உங்களை உங்கள் பெற்றோர் வளர்க்காமல், கவனிக்காமல் விட்டு விட்டார்களா என்ன? நன்றாக வளர்த்துப் படிக்க வைத்து வசதியாக வாழத் தேவையானவற்றைச் செய்து கொடுத்திருக்கிறார்கள் தானே! குறைந்த பட்சம் அந்த நன்றிக்காகவாவது பெற்றோரைக் கவனிக்க வேண்டாமா? மனசாட்சியே இல்லாமல் இப்படியா நடந்து கொள்வது? ஒரு மூன்றாவது மனிதன் கஷ்டப்பட்டால் கூடப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க மாட்டோமே! தன்னைப் பெற்றவர்களை இப்படியா நிராதரவாக விடுவது? கலிகாலம் என்பது சரியாகத் தான் இருக்கிறது!

Wednesday, August 09, 2017

யார், யாரை மன்னிப்பது?

ராமாயணத்தைக் கற்பனை எனச் சொல்பவர்களும் சரி, அதை உண்மை எனச் சொல்பவர்களும் சரி ஒரு விஷயத்தில் ஒத்த கருத்துடனேயே இருக்கின்றனர். அது தான் சீதை தீக்குளித்தது பற்றியது! உண்மையில் ராமாயணத்தை ஒப்புக் கொள்பவர்கள் அதைச் சீதை செய்த பெரிய தியாகமாக ஏற்றுக் கொண்டு விட ஒப்புக் கொள்ளாதவர்கள் தான் அநேகமாக ராமனைக் குற்றம் சொல்கின்றனர். அதிலும் பலரும் ராமன் தான் சீதையைத் தீக்குளிக்கச் சொன்னதாக நினைக்கின்றனர். ராமன் அப்படி எல்லாம் சொல்லவே இல்லை. வால்மீகியை நன்கு படித்தவர்களுக்குப் புரிந்திருக்கும்.


வால்மீகி ஆசிரமத்தில் ராமர் சந்நிதி!

ஆனால் அதை இங்கே சுட்டினாலும் சிலருக்குப் பிடிக்கவில்லை. மூலத்தில் இப்படி இருக்குனு சமஸ்கிருதத்தைக் காட்டுவதில் பெருமை, சந்தோஷம் கொள்கிறேன், அதனால் சொல்கிறேன் என நினைக்கின்றனர்! வால்மீகியை ஒட்டியே எழுதிய கம்பரும் சரி, துளசிதாசரும் சரி ராமனை ஓர் அவதாரமாகக் கடவுளாகக் காட்டி இருக்கின்றனர், வால்மீகி ஒருத்தர் தான் ராமனை மனிதனாகக் காட்டி இருக்கின்றார். ஆகவே சாதாரண மனிதன் செய்யும் செயலைத் தான் ராமன் இங்கே செய்கிறான். அப்படி இல்லாமல் ராமன் சீதையை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டிருந்தால் ராமாயணக் கதையின் போக்கு என்னவாகும் என்பது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும்.

நாமே சொல்வோம். பதினான்கு மாதங்களுக்கும் மேல் இன்னொருவனுடைய வீட்டில் இருந்த சீதையை ராமன் சிறிதும் வெட்கமின்றி ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறானே! இவன் மனைவி மேல் கொண்ட அழியாக் காமத்தால் அல்லவோ (கவனிக்கவும், காதல் அல்ல, காமம்) இப்படி நடந்து கொண்டான் என்போம். ஆக நாம் என்னமோ ராமன் என்ன செய்திருந்தாலும் ஒத்துக்கப் போறதில்லை. குற்றம் தான் சொல்வோம்.  ஆனால் சீதையோ எனில் ராமனைப் புரிந்து கொண்டாள்.

மேலும் சீதைக்கு ராமன் மனது தெரியாமலோ,ராமனுக்கு சீதையின் மனம் தெரியாமலோ, அல்லது அவள் கற்பிற் சிறந்தவள் எனத் தெரியாமலோ இல்லை. எனினும், உலகத்தார் கண் முன்னால் சீதை தன் கற்பை நிரூபிக்கவேண்டும் எனவே ராமன் விரும்பி இருக்கின்றான். சீதையும் தன் கணவனின் மனக் குறிப்பை அறிந்து அதை நிறைவேற்றத் துணிந்திருக்கிறாள். இதையே சீதை நெருப்பிலிருந்து மாசுபடாமல் வெளியே வந்தபோது ராமரும் தன்னிலை விளக்கமாயும் அளிக்கின்றார். எனினும் ஒரு மானுடனாகவே வாழ்ந்த ராமர் இந்த இடத்திலும் மானுடனாகவே, சாதாரண மனிதன் எவ்வாறு தன் மனைவியிடம் கோபத்துடனும், அதிகாரத்துடனும், கடுமையாகவும் நடப்பானோ அவ்வாறே நடந்து, தான் மனிதனாய் இருப்பதில் இருந்து சற்றும் மாறவில்லை என நிரூபித்திருக்கின்றார் என்றும் கொள்ளலாம்.

ஆகவே தான் தன் மேல் உள்ள நம்பிக்கையாலேயே சீதை தன் கணவன் தன்னை இவ்வாறு பேசும்படி நேர்ந்தது என்பதைப் புரிந்து கொண்டாள் என்றே சொல்லவேண்டும். அக்னி கூடத் தீண்ட அஞ்சும் அளவுக்கு சீதை பரிசுத்தமானவளே என்பதை ராமர் புரிந்து வைத்திருந்ததாலேயே சீதை அக்னிப்ரவேசம் செய்யத் தயார் ஆனபோது மறுக்கவில்லை, தடுக்கவில்லை. தன் மனைவி பரிசுத்தமானவளே என்பது தன் மனதுக்கு மட்டும் தெரிந்து தான் மனைவியைச் சேர்த்துக் கொண்டால், உலகிலுள்ளோர் பெண்ணாசையால் பீடிக்கப் பட்ட ராமன் பிறர் வீட்டில் மாதக் கணக்கில் இருந்தவளைத் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொண்டுவிட்டானே எனப் பேசக் கூடாது என்ற எண்ணம் மட்டும் காரணம் இல்லை. தன் மனைவி தனக்கு வேண்டும், ஆனால் அதே சமயம் அவளைப் பிறர் குற்றம் காணாத வகையிலும் இருத்தல் நல்லது. என்று யோசித்தே ராமர் இந்த முடிவுக்கு வந்தார் எனவும் கூறலாம்.

இதிலே பலருக்கும் சீதையைப் பிரிந்து ராமனும் தனியாகத் தானே இருந்தான்! அவனை ஏன் சீதை தீக்குளிக்கச் சொல்லவில்லை என்பது ஒரு கேள்வி! ஆரம்பத்திலிருந்தே ராமன் சீதையைத் தீக்குளிக்குமாறு சொல்லவே இல்லை. அதோடு சீதை மட்டுமே ராவணன் மாளிகையில் தனியாக இருந்தாள். ஆனால் ராமனோ! தன் தம்பி லக்ஷ்மணனோடு சீதையைத் தேடி அலைந்தான். வழியில்ஜடாயு, வானரங்கள் ஆகியோரைப் பார்க்கிறான். வானரங்கள் கூட இருக்கின்றரே????? அதை மறந்து விட்டீர்களா? தன் தவக்கோலத்தைக் கலைத்துக் கொண்டானா என்ன? இல்லையே! அதே தவ வாழ்க்கைதானே!

ராமனோ, அசோகவனத்தில் சீதையோ, தப்பாய் நடந்ததாய் எங்கானும், யாரானும் ஒரு பேச்சுப் பேசி இருக்காங்களா என்ன? ஆகவே சீதை ராமரை சந்தேகிக்கவேண்டும் என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. இருவருக்குமே நன்றாகத் தெரியும், உலகத்தார் கண்களுக்கு உண்மை நிரூபிக்கப் பட வேண்டும் என.. சீதை தான் அந்நியர் வீட்டில் இருந்தாளே ஒழிய, ராமன் எந்த நாட்டிலும்  நகருக்குள் எந்த இடத்திலும் நுழையவே இல்லை. தந்தைக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதி 14 வருடம் வனவாசம்.அந்தப் பதினான்கு வருடம் முடியும் முன்னர் அவன் எந்த நகருக்குள்ளும் நுழைந்து தன் பிரதிக்ஞையை உடைக்க விரும்பவில்லை. தனியாக இருந்தபோதும், தன் தவங்களைக் கைவிடவில்லை என்று ராமனே, சீதையிடம் சொல்கின்றானே, இந்தச் சந்திப்பின் போது.


ராமன் செய்தது சரினு யாருமே சொன்னதில்லையே! உண்மை தான்! ஏனெனில் ஒரு சாதாரண மனிதன் போல, அற்ப எண்ணம் கொண்டவனாக நடந்து கொண்டான் என்றே சொல்லி இருக்கிறேன், வால்மீகியும் அப்படியே தான் சொல்லி இருக்கின்றார். அதை மறுக்க வேண்டுமென்றால், நான் கம்பராமாயணம் மட்டுமே எழுதி, ராமனை ஒரு அவதார புருஷன் என்று சொல்லி இருக்க வேண்டும் இல்லையா?? அப்படி எங்கே சொன்னேன்??இன்றைய மனிதன் எப்படித் தன் மனைவியிடம் கோபம் வரும்போது நடப்பானோ அப்படித் தான் இதிகாச ராமனும் நடந்து கொண்டான். அதை யாரும், எங்கேயும், எப்போதும் மறுத்துப் பேசியதில்லை. அதனால் ராமன் புகழ் மங்காது. தன் தவறை உணர்ந்து வருந்தும்போதுதான் ஒருவர் புகழ் ஓங்கும். அந்த விதத்தில் சீதையைப் பிரிந்து வருந்தும்போதுதான், ராமன் புகழே ஓங்கியது என்று சொல்லலாமோ???

ஆனால் ஒரு விஷயம் இங்கே முக்கியமாச் சொல்லியே ஆகணும். சீதை தான் கருவுற்றதுமே மீண்டும் காட்டில் சென்று வாழ ஆசைப்படுகிறாள். கர்ப்பிணிகளின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவது ஒரு கட்டாயமாக இருக்கிறது அல்லவா? ஆகவே தன் விருப்பத்தைத் தன் அருமைக் கணவனிடமும் தெரிவித்துக் கொண்டு தான் இருந்தாள். ஆனால் அவள் காட்டிற்குச் செல்ல அவள் விருப்பம் மட்டும் இல்லாமல் இம்மாதிரியான பழி ஏற்கும் சூழ்நிலை ஒன்றும் உருவாகி விட்டது. ஆகவே ராமன் அவளைக் காட்டுக்கு அனுப்பியே ஆகவேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறான். இந்த முடிவு அவனாக ஓர் அரசனாக எடுத்த முடிவு! குடிமக்களின் சந்தேகத்தைப் போக்க வேண்டியது ஓர் அரசனின் கடமை! நல்லாட்சி கொடுக்கிறான் என்னும் நம்பிக்கை மக்கள் மனதில் பதிய வேண்டும். அதற்குத் தான் தன் குடும்பத்தைத் தியாகம் செய்தே தீர வேண்டும்.

ஆகவே மனைவியை மட்டுமின்றி அவள் வயிற்றில் வளர்ந்து வந்த குழந்தைகளையும் சேர்த்தே ராமன் தியாகம் செய்கிறான். ஆனால் அதற்குப் பின்னர் எந்தப் பெண்ணையும் ஏறிட்டுக் கூடப் பார்க்கவில்லை. காட்டில் சீதை ராமனைப் பிரிந்து எவ்வளவு தவித்தாளோ அதற்குச் சற்றும் குறையாமல் அரண்மனை வாழ்வில் ராமனும் தவித்துக் கொண்டிருந்தான்.  அதோடு இல்லாமல் உத்தர காண்டமே பிற்சேர்க்கை எனக் கூறப்படுகிறது. மூலமான வால்மீகி ராமாயணத்தில் இது இல்லை என்றும் பாலகாண்டமும், உத்தரகாண்டமும் பிற்சேர்க்கை எனவும் அவற்றில் தான் ஶ்ரீராமனை ஓர் அவதாரம் எனவும் மஹாவிஷ்ணுவின் அம்சம் என்றும் கூறி உள்ளதாகச் சொல்கின்றனர்.

மூல ராமாயணம் எனக் கருதப்படும் மற்றக் காண்டங்கள் இரண்டிலிருந்து ஆறு வரையிலும் ராமனை ஓர் வீரதீரக் கதாநாயகனாக, எடுத்துக்காட்டு உதாரண புருஷனாகவே சித்திரிக்கிறது. அதோடு உத்தரகாண்டத்தை வால்மீகியே எழுதினார் என வைத்துக் கொண்டாலும் அதில் பட்டாபிஷேஹத்துக்குப் பின்னர் ராமனும், சீதையும் எவ்வளவு அன்புடன் ஒருவருக்கொருவர் இருந்து வந்தார்கள் என்பதையும் அவர்களின் சந்தோஷமான மாலை நேரங்களையும் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கிறது.  அவர்கள் திரும்பி வந்து  ஓரிரு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரே இந்த சந்தேகமும் எழுப்பப்படுகிறது.  ஆகவே ராமன் மிகுந்த மனக்கஷ்டத்தோடு தான் இந்த முடிவை எடுத்திருக்கிறான். அதை சீதைக்கு நேரே சொல்லும் மன உறுதி அவனிடம் இல்லை என்பதால் லக்ஷ்மணனை அழைத்துச் சொல்கிறான்.  லக்ஷ்மணன் மறுக்க ஒரு மன்னனாக அவனுக்கு ஆணை இடுகிறான்.


சீதை மண்ணுக்குள் போனதாகச் சொல்லப்படும் இடம். வால்மீகி ஆசிரமம்

இந்தப் படங்கள் ஏற்கெனவே போட்டிருக்கேன்.

சீதை இல்லாத அந்தக் கடைசி வருடங்களில் ராமன் இரவுத் தூக்கம் இல்லாமல், காட்டில் தவ வாழ்க்கை மேற்கொண்ட போது உணவு உண்ட மாதிரிக்கொஞ்சமாக உண்டு மனதில் வேறு பெண்ணைப் பற்றிய சிந்தனையே இல்லாமல் வாழ்ந்து வந்தான். இப்போதைய பெண்களுக்கு ராமன் செய்தது தப்பு என்று கூறி விட முடியும்! கூறுகின்றனர்! கூறிக் கொண்டிருக்கின்றனர். ஆனால் அவர்களில் எவருக்கும் ஒரு மன்னனின் பொறுப்புகள், கடமைகள் என்னவென்று புரிந்து கொள்ள முடியாது.  ஒரு நாட்டையே வழி நடத்த வேண்டியவர்கள்,  ஜனங்களுக்கு வழிகாட்டியாகவும்  அரசனாகவும், அவர்களுக்குத் தன் கடமையைச் செய்பவர்கள், சேவை மனப்பான்மையில் ஊறியவர்கள் போன்றோருக்குக் குடும்பம் ஒரு சுமை என்பதை இன்று கூடப் பார்க்கிறோம்.

தங்களுடைய சொந்த சுக, துக்கங்களைத் தியாகம் செய்தே பலரும் தலைமைப்பதவிக்கு வர முடிகிறது. அப்படிப்பட்டவர்களால் தான் மக்கள் தொண்டு ஆற்றவும் முடியும்.  இதற்குப் பல உதாரணங்கள் உண்டு!  ஆகவே ராமனை சீதையோ, சீதையை ராமனோ மன்னிக்க வேண்டியதில்லை. எனினும் ராமன் தன்னைக் காட்டுக்கு அனுப்பியும் ஓர் மன்னனாகத் தன் கடமையைத் தான் செய்திருக்கிறான் என்பதை சீதை புரிந்து கொண்டாள்.

ஆகவே தான் சீதை ராமனை மன்னித்தாள்!