எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Monday, July 24, 2017

தமிழ்நாட்டின் தேசிய ஒளிபரப்புத் தொடர்! "பிக் பாஸ்!"

தமிழ்நாடு முழுவதும் "பிக் பாஸ்" அலை! எங்கே போனாலும் யார் என்ன பதிவு போட்டாலும் இதைக் குறித்துத் தான் எழுதுகின்றனர். நம் மக்களுக்கு வேறே வேலையே இல்லையோ என எண்ணத் தோன்றினாலும் இதை விட்டால் மக்கள் செய்வது போராட்டம் தான். எதுக்கு எடுத்தாலும் போராட்டம் தான்! கதிராமங்கலத்திலும் சரி, நெடுவாசலிலும் சரி பெட்ரோல் கிணறுகளைத் தோண்ட ஆரம்பித்து இருபது வருடங்களுக்கு மேல் ஆகிறது. அப்போது இதற்கெல்லாம் அனுமதி கொடுத்த கட்சிகள் இன்று எதிர்க்கட்சிகளாக இருப்பதால் எதிர்க்கின்றனர். மக்கள் மனதை மூளைச் சலவை செய்து பொய்யான தகவல்களைப் பரப்பிப் பயமுறுத்துகின்றனர். ஆனால் இது புரியாமல் இளம்  மாணவர்களும் சேர்ந்து கொள்வது தான் கவலை அளிக்கும் விஷயமாக இருக்கிறது. அதோடு என்னமோ "கார்ப்பொரேட்" கம்பெனிகளே இந்தியாவில் கடந்த மூன்றாண்டுகளில் தான் கால் ஊன்றிய மாதிரி மத்திய அரசு கார்ப்பொரேட் கம்பெனிகளுக்கு உதவி செய்வதாகச் சொல்கின்றனர்.

ஒரு காலத்தில் இந்தியாவில்  கால்கேட் பாமாலிவ், ஹிந்துஸ்தான் லீவர், ப்ராக்டர் அன்ட் கேம்பிள், ப்ரூக் பாண்ட், லிப்டன், நெஸ்லே, துணி வகைகளில் முக்கியமாய் விமல். விமல் என்னும் ப்ரான்டை ஆரம்பித்த ரிலயன்ஸ் குழுமம் இந்திரா காந்தியின் ஆதரவோடு ஆரம்பிக்கப்பட்டதை அறியாதார் இருப்பாங்களா என்ன? விமல் தலை எடுத்ததுமே, அர்விந்த், கடாவ், பாம்பே டையிங், காலிகோ, கார்டன், மஃபட்லால் எல்லாம் காணாமல் போய்விட்டன! அதிலும் என்னைப் போல் அர்விந்திலும், கடாவிலும் வாயில் புடைவைகள் கட்டியவர் மீண்டும் அந்தத் தரத்தில் புடைவைகளைப் பார்க்க முடிவதில்லை என்பது வருத்தமான விஷயம்!  ஆனால் இதை எல்லாம் யாரும் நினைத்துப் பார்ப்பதில்லை. இப்போதைய மத்திய அரசு தான் அம்பானிக்கும், அதானிக்கும் ஆதரவு என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இந்தியாவில் என்ன சுதந்திரம் வந்ததிலிருந்து எல்லாப் பொருட்களும் குடிசைத் தொழிலிலா உற்பத்தி ஆகி வந்தன? துணிவகைகள் கைத்தறி நெசவிலும், விசைத்தறி நெசவிலும் மட்டுமா உற்பத்தி ஆகி வந்தன? இல்லையே! அவற்றை எல்லாம் மறந்துவிட்டு இப்போது மட்டும் ஏன் இப்படிக் கூவ வேண்டும்? இப்போத் தான் பாபா ராம்தேவ் அவர்கள் மூலம் இந்தியத் தயாரிப்புப் பொருட்கள் ஓரளவுக்கு அறிமுகம் ஆகி வருகின்றன. அதோடு மட்டுமா?

படிப்பில் கூட அரசியல் புகுத்தப் படுகிறது. "நீட்" தேர்வு முறையை இந்தியாவின் அனைத்து மாநிலங்களும் ஏற்கும்போது இங்கே மட்டும் அதற்கு முழு எதிர்ப்பு. மாநில அரசுப்பாடத்திட்டத்தில் படித்த இரு மாணவிகள் இந்த "நீட்" தேர்வில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார்கள். ஒருவர் 147 மதிப்பெண்களும் இன்னொருவர் 150 மதிப்பெண்களும் பெற்றிருக்கின்றனர். அவர்களால் உழைத்துத் தரத்தை உயர்த்திக் கொண்டு தேர்வை எதிர்நோக்கும் மனோபலம் இருக்கும்போது மற்றவர்களையும் அப்படித் தயார் செய்ய வேண்டும். தேர்வே கூடாது என்பதா?   மாணவர்களின் படிப்பின் தரத்தைக் குறித்து யாரும் கவலைப்படுவதாகத் தெரியவில்லை. கிராமப்புற மாணவர்களால் எதிர்கொள்ள இயலாது என்றும் அரசுப் பள்ளி மாணவர்களாலும் இந்தத் தேர்வை எதிர்கொள்ள இயலாது என்றும் காரணங்கள் சொல்லப்படுகின்றன. இவை வலுவான காரணங்களாகத் தெரியவில்லை. படிப்பின் தரம் அப்படி இருக்கையில் தரத்தை உயர்த்துவதைத் தான் முதலில் கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும். ஏற்கெனவே எட்டாம் வகுப்பு வரை அனைவரும் தேர்வு பெற்றதாக அறிவித்து வருகின்றனர். ஒன்பதாம் வகுப்பில் இருந்து தான் மாணவர்கள் உண்மையான தேர்வையே சந்திக்கிறார்கள். இந்த முறையே தவறு.

எட்டு வகுப்பு வரை படிப்பில் அலக்ஷியமாக இருக்கும் மாணவர்கள் திடீரென ஒன்பதாம் வகுப்பில் பாடங்களைப் புரிந்து கொண்டு எப்படிப் படிக்க முடியும்? அதிலும் கிராமப்புற மாணவர்கள்! தரமான ஆசிரியர்கள் இருக்க வேண்டும். ஆசிரியர்கள் முதலில் பாடத்தைப் புரிந்து கொண்டு சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். ஆசிரியர்கள் கிராமப்புறங்களுக்குச் செல்வதில் விருப்பம் காட்டுவதில்லை. ஆங்காங்கே ஓரிரு ஆசிரியர்கள் சேவை மனப்பான்மையில் சொல்லிக் கொடுக்கலாம். ஆனால் அது போதாது. மொத்த சமூகமும், மொத்தமான மக்களும் மனம் மாற வேண்டும். இந்த "நீட்" தேர்வை ரத்து செய்ய முடியாது என உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பு இருக்கையிலே எதிர்க்கட்சிகள் மாநில அரசு மத்திய அரசுக்கு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்று வற்புறுத்துகின்றன.

நேற்றைய செய்தியில் மத்திய அரசு ஐந்தாம் வகுப்பு மற்றும் எட்டாம் வகுப்பு இரண்டு வகுப்புக்களிலும் பொதுத் தேர்வை அறிமுகம் செய்யும் முறையைக் கொண்டு வர யோசிப்பதாகச் சொன்னார்கள்.  இது நல்ல முறை தான். மார்ச் மாதம் நடக்கும் பொதுத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெறாத மாணவர்களுக்காக மீண்டும் மேமாதம் இன்னொரு தேர்வு நடத்தப்படும் என்றும் சொன்னார்கள். அந்த இரு மாதங்களிலாவது மாணவர்கள் படித்துத் தேர்வு எழுதத் தேவையான தகுதியை மேம்படுத்திக் கொள்ளலாம். எட்டாம் வகுப்பிலும் பொதுத் தேர்வு அவசியம். இது புதிது அல்ல. ஏற்கெனவே ஈஎஸ் எல் சி என்னும் பெயரில் இருந்து வந்ததே! ஒன்பதாம் வகுப்பிலிருந்து பாடங்கள் கடினமாக இருப்பதால் எட்டாம் வகுப்புத் தேர்ச்சி என்பது மிக முக்கியமான ஒன்று. முன்னெல்லாம் எஸ் எஸ் எல் சி. என்னும் பள்ளி இறுதித் தேர்வுக்கும் டிசம்பர்-ஜனவரி மாதங்களில் "செலக்‌ஷன்" என்னும் தேர்வு ஒன்று நடத்தி மாணாக்கர்களைப் பொதுத் தேர்வு எழுதத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். இது அறுபதுகளின் ஆரம்பம் வரை இருந்தது. பின்னர் 62-63 ஆம் வருடம் முதல் எடுக்கப்பட்டு விட்டது.

இந்த செலக்‌ஷனில் தேர்ச்சி பெறாதவர்கள் எஸ் எஸ் எல்சி பரிக்ஷையை மீண்டும் எழுதும்போது பள்ளிமூலம் எழுத முடியாது என நினைக்கிறேன். மறுபடி செப்டெம்பர் மாதம் பொதுத் தேர்வு வைப்பார்கள். அப்போது மீண்டும் ஜூன், ஜூலையில் தனியாக செலக்‌ஷன் தேர்வு கொடுத்துத் தேர்ச்சி பெற்றால் தான் எழுதவே முடியும். அப்போதெல்லாம் தமிழில், அறிவியல், சமூகவியல் பாடங்கள் ஆகியவற்றில் இப்போதைப் போல் யாரும் நூற்றுக்கு நூறு சதவீதம் எடுத்ததே இல்லை. இப்போது எதை வைத்து மதிப்பெண்கள் கொடுக்கிறார்கள் என்பதே புரியவில்லை! ஆனால் தேர்ச்சி விகிதம் பார்த்தால் மயக்கமே வருகிறது. இவர்களில் எத்தனை பேர் பின்னால் நல்ல தரமான உயர்கல்வி கற்றுக் கொள்கிறார்கள்! எத்தனை பேரால் கற்க முடியாமல் போனது என்பதெல்லாம் தெரிவதில்லை! :( உதாரணமாக ஒவ்வொரு வருஷமும்  மாநிலத்தில் முதல் மாணவி/மாணவனாகத் தேர்ச்சி பெறுபவர்கள் பேட்டியின் போது தங்கள் கனவைச் சொல்வார்கள். பின்னால் அவர்கள் கனவு நிறைவேறியதா? எத்தனை முதல் மாணவிகள்/மாணவர்கள் தாங்கள் கூறி இருந்தபடி படித்தார்கள்? இதெல்லாம் கேள்விக்குறியே!

ஹிஹிஹி, ஆரம்பிச்சது என்னமோ பிக்பாஸைப் பத்தி! கடைசியில் எங்கேயோ போயிட்டேன்! :))))) வர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ரேன்! அப்புறமா!


Saturday, July 22, 2017

பொன் வீதியில் நானும் உலா வந்து விட்டேன்! :)



தம்பி மோகன் ஜி அவர்களையும் அவருடைய எழுத்தையும் கடந்த இரண்டு மூன்று வருடங்களாகத் தான் அறிவேன். சமீப காலங்களில் வாராந்தரிகள், மாதாந்தரிகள் எனப் படிக்கும்வழக்கத்தை அடியோடு விட்டொழித்து விட்டதால் அவருடைய எழுத்துக்கள் அமுதசுரபி, தினமணி கதிர் போன்றவற்றில் வந்திருப்பது குறித்து அறிந்ததில்லை. இணையத்திலும் அவர் எழுதத் துவங்கின காலத்தை அறிந்திலேன். தற்செயலாகத் தான் "பாண்டு" கதை மூலம் அவர் வலைப்பக்கம் சென்று பார்க்க நேர்ந்தது. அதற்கு முன்னர் "தத்தி" கதைக்கும் போயிருக்கேன்னு நினைக்கிறேன்.

அவரோ வானவில் மனிதர்! நானோ கீழே இருக்கிறேன். அண்ணாந்து பார்க்க வேண்டும் அவரை! அவர் பார்க்கும் இடத்திலிருந்து அவருக்கு நான் தெரிவது கஷ்டமே! அத்தனை உயரத்தில் இருக்கிறார். ஆனால் எனக்கோ அவர் ஓர் அழகான வண்ணமயமான கூட்டில் இருப்பது தெரிகிறது. என்னால் பார்க்க முடிந்த அளவுக்கு அவரால் என்னைப் பார்க்க முடியுமா? முடியாது! ஆனால் என்னால் அவரைப் பார்க்க முடிந்த அளவுக்கு அவருடைய வானவில் அனுபவங்களை உணர முடியுமா என்றால் அதுவும் முடியாது! ஏதேதோ வண்ணமயமான ஒளிப் பிரவாகத்தை மட்டுமே பார்க்க முடியும். அதை எப்படி நான் எழுதுவது? எப்படி வர்ணிப்பது?   அந்த நிறத்தை எழுதலாம் எனில் குறிப்பிட்ட ஓர் நிறத்தை மட்டும் காணவில்லையே! அவர் இருக்கும் உயரத்துக்கு நானும் செல்வதென்றால் லேசில் நடக்கும் விஷயம் இல்லை! அவர் தான் எனக்காகக் கீழிறங்கி வர வேண்டி இருக்கும்! நான் ஒரு சாமானியப் பெண்மணி! அவருடைய எண்ணங்களின் உயரம் என்னால் எட்ட முடியாத ஒன்று. இந்தக் காரணங்களுக்காகவே நான் அவர் கதைகள் குறித்து ஏதும் விமரிசிக்கவில்லை.  ஆனால் அவருக்கு அது ஓர் குறையாகத் தோன்றுகிறதோ என்னும் எண்ணம் தோன்றவே இந்தப் பதிவு இப்போது!

அதிலே அன்பு, பாசம் (நிழல் யுத்தம்) மகன் நினைப்பதற்கு நேர்மாறான பெற்றோர்! , சமூக நீதிக்குச் சாடல் (வெளயாட்டு), போலி ஆன்மிகத்தை எதிர்த்தல்  (தத்தி), மனைவியைத் தேவையில்லாமல் அநியாயமாய்க் கண்டிக்கும் கணவனுக்குக் கிடைத்த தண்டனை (பச்ச மொழகாய்), மொட்டு விட ஆரம்பிக்கும் காதல் ஆரம்பத்திலேயே பட்டுப் போனது!(பொன் வீதி), சிறுபிள்ளைத் தனமாக அம்மாவிடம் கோவித்துக் கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறும் சிறுவனுக்குள் அம்மாவிடம் தோன்றிய கோபம் பாசமாக மாறும் வித்தை!(வீட்டைத் துறந்தேன்.)

"விட்டகுறை, தொட்ட குறை" கதையில்  சின்ன வயதில் காதலித்துக்  காதலியால் நிராகரிக்கப்பட்டுப் பின் அவளையே எதிர்பாரா வண்ணம் ( நம்ம க.க.போ. கருமாதிரி இல்லையோ) பயணத்தில் சந்திக்கையில் அவளால் வாழ்க்கையில் ஏற்றம் பெற்றிருந்தாலும் தனிப்பட்டக் குடும்ப வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட தோல்வி! இப்போது ஏன் அவளுடன் மீண்டும் சந்திப்பு ஏற்பட வேண்டும்? இந்தப் புரியா புதிருக்குக் கிடைக்காத விடை!

"தமிழே, என் தமிழே! கதையில்  தமிழ் பேசத் தவித்த தவிப்பு!  குடும்பம் இருந்திருந்தாலாவதூ தமிழில் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக் கொண்டிருக்கலாம். யாருமே இல்லாமல் லாரி டிரைவரைக் கூப்பிட்டு விருந்து வைத்துத் தமிழ் பேசிக் கொண்டாடிய கொண்டாட்டம்! (தமிழே, என் தமிழே) இத்தனைக்கும்  மோகன் ஜியின் தாய் மொழி தெலுங்குனு நினைக்கிறேன். :)

மைத்துனன் சிரமப்பட்டுக் கொண்டு வரும் குடும்பப் பாரம்பரிய விக்ரஹங்களை முதலில் ஒதுக்கும் அண்ணி, பின்னர் உரிமை கொண்டாடுவதன் மூலம் அவள் தன்னுடைய நிலையை ஸ்தாபிதம் செய்து கொள்வது (அங்கிங்கெனாதபடி) உடல் வருத்தமும், பொருள் வருத்தமும் கொண்டு பல வருடங்களுக்குப் பின்னர் கொண்டு வந்த குல தெய்வங்கள் அண்ணன் வீட்டிலேயே இனி இருக்கும் என்று தெரிந்த மனோவின் துக்கம் நம்முள்ளும் தொண்டையை அடைக்கும் துக்கமாக மாறிப் போகிறது. அதனால் தானோ என்னமோ அந்த ராமர் குடும்பத்தின் லக்ஷ்மணசாமி முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்கிறார்.

இந்தக் கதை எனக்கு எங்கள் குடும்பத்தின் ஓர் நிகழ்வை நினைவூட்டியது. என் மாமனாருக்கும் அவருடைய அண்ணாவுக்கும் நடந்த பாகப்பிரிவினையின் போது மாமனாருக்கு ஶ்ரீராம பட்டாபிஷேஹப் படமும் அவர் அண்ணாவுக்கு ஶ்ரீதேவி, பூதேவி சமேத பெருமாள், ரிஷபவாஹனத்தில் ஈசன், பிள்ளையார், தவழ்ந்த கிருஷ்ணன் கையில் வெண்ணெய் வைத்துக் கொண்டு. ஆகியன கிடைத்தன. மாமனாரிடம் உள்ள படம் அவர் அண்ணாவுக்கும், அண்ணாவிடம் உள்ள விக்ரஹங்கள் மாமனாருக்கும் மனதை ஈர்த்த வண்ணம் இருந்திருக்கிறது. ஊரில் கிராமத்தில் பூர்விக வீட்டில் ஸ்வாமி அலமாரியில் மேல் தட்டில் ஶ்ரீராமரும் கீழ்த்தட்டில் இந்த விக்ரஹங்களும் ஒன்றாக இருந்திருக்கின்றன. பஞ்சாயதன பூஜை செய்து வந்திருக்கின்றனர்.  பின்னர் இவர்களால் முடியாமல் போகவே அவ்வப்போது அபிஷேஹம் செய்து பூக்கள் சார்த்தி நிவேதனம் மட்டுமே! பின்னர் பாகப்பிரிவினையில் ஶ்ரீராமர் கருவிலிக்கும், விக்ரஹங்கள் பரவாக்கரை வீட்டிலேயும் தங்கி விட்டன. பின்னால் பெரிய மாமனாரும் கருவிலிக்கே வந்தாலும் விக்ரஹங்கள் அவரிடமே இருந்தன.

மாமனாரின் அண்ணா இறந்த பின்னர் என் பெரிய மாமியாரிடமே இருந்தன விக்ரஹங்கள்.  கடைசியில் 2010 ஆம் வருஷம் அவங்களுக்கு ரொம்பவே வயசானதால் அந்த விக்ரஹங்கள் எங்களிடம் வந்து சேர்ந்தன. அது கூட அவங்க அவ்வளவு வருஷங்கள் தனியாக இருந்ததால் விக்ரஹங்களைத் தானே வைத்திருந்தார்கள். பின்னர் வயதான காரணத்தால் தனியாக இருக்கக் கூடாது என்று பெண் வீட்டோடு போகும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டதால் விக்ரஹங்களை அங்கே கொண்டு செல்ல முடியாமல் எங்களிடம் கொடுத்து விட்டார்கள். இப்போ எங்க வீட்டில் மேல் தட்டில் ஶ்ரீராமரும், கீழ் தட்டில் விக்ரஹங்களும் வைத்திருக்கோம். ராமருக்கு அருகேயே பிள்ளையாரும், இன்னொரு பக்கம் கிருஷ்ணரும் காட்சி அளிப்பார்கள்.

ஶ்ரீராமர் க்கான பட முடிவு





"அங்கிங்கெனாதபடி" கதையைப் படிக்கையில் நாங்க விக்ரஹங்களுக்குத் தவித்த தவிப்பும் அது எங்களுக்கு வந்த விதமும் நினைவில் வந்தது. கண்களில் நீர் முட்டியது. நம்ம கதை இருக்கட்டும். தம்பியோட கதைகளைப் பார்ப்போம்

  "வாக்கிங்" கதையின் எண்ண ஓட்டங்கள்! தன் தாத்தா நினைவில் தன் பேத்திக்குக் கால் பிடித்துவிடும் மகிழ்வான நிகழ்வு! குழந்தைகளைத் தண்டிக்கும் "நாட்டி கார்னர்"! அது தனக்கே வரும்போது அதன் தாக்கம் தெரியவருகிறது.

  "கூளம் "கதையில்  வரும் சபேசனின் கடந்த காலக் கசப்பான நினைவுகள், சிலவற்றை எப்போதும் மறக்கவே முடியாது! அந்தக் கதையில் தான் மகளைப் பிரிந்த தகப்பனாக உருகுவதும்! ஆனால் நானும் இப்படித் தான் எங்கள் குழந்தைகளின் பள்ளி டைரியிலிருந்து ப்ராக்ரஸ் கார்ட் வரை சேர்த்து வைத்திருக்கேன். இன்னமும் தூக்கிப் போட மனம் வரவில்லை! நம்மையே நாம் பார்ப்பது போன்ற அனுபவம் இந்தக் கதை மூலம் கிடைத்தது.  " ஒரு பயணம்" கதையின் அனுபவங்கள் சிலிர்க்க வைத்தவை! வயலூர் முருகன் கொடுத்த அனுபவங்களால் நம் மனமும் நிறைகிறது. "எப்படி   மனம் துணிந்தீரோ" கதையின் தலைப்பே குருவைக் கேட்பது போல் அமைந்து விட்டது. மீண்டும் இங்கே போலியான ஆன்மிகவாதியின் குட்டு வெளிப்படல்!

"வடு" கதை ஏற்படுத்திய தாக்கத்தின் வடு மறையவே மறையாது. ஒரு ஊதாப்பூ நிறம் மாறியதன் கதையில் நண்பன் கூடவே இருந்து செய்த துரோகம், அதைக் கண்டு பிடிக்க முடியாமல் ஊரெல்லாம் சுற்றிவிட்டு அலைந்த அலைச்சல், யார் மீதோ சந்தேகப்பட்டுக் கையில் கிடைத்தவனை நம்பி, :(  "காமச்சேறு", "காட்டிக் கொடுத்த மணி" ஆகிய கதைகளில் கிடைக்கும் பக்திப் பரவசம்!  இவருக்கு எல்லாவிதமான கதைகளும் எழுத வரும் என்பதைக் காட்டுகிறது. பக்தியா உடனே அதற்கேற்ற கதை! காதல் என்றால் கேட்கவே வேண்டாம்! உடனே சிறு பையனாக மாறி அம்மாவிடம் கோவித்துக் கொள்வார்! முதிர்ந்த தேர்ந்த எழுத்தாளர்களின் நடையில் "எப்படி மனம் துணிந்தீரோ!" என்று கேட்பார்!

மொத்தத்தில் அருமையானதொரு தொகுப்பு. ஏற்கெனவே ஓர் சிறுகதைத் தொகுப்பு வந்திருப்பதாக எங்கள் ப்ளாக் ஶ்ரீராம் எழுதி இருந்தார். இது இரண்டாவது என நினைக்கிறேன்.  திரு மோகன் ஜி எனக்குப் புத்தகம் அனுப்பி 2 மாதம் ஆகப் போகிறது. ஆனாலும் நான் ஓர் தயக்கத்தினால் அதைக் குறித்து எழுதவில்லை. அவரோ வானவில் மனிதர்! நானோ தரையில் இருப்பவள்! அண்ணாந்து பார்த்தாலும் ஊர்க்குருவி கருடனாக ஆக முடியாதல்லவா? அதான் காரணம்.

எல்லாக் கதைகளையும் குறித்து இங்கே  எழுதவில்லை. சிலவற்றைத் தான் குறிப்பிட்டிருப்பேன். என்றாலும் எல்லாவற்றையும் ரசித்துப் படித்தேன். அதிலும் "கல்யாணியைக் கடித்த கதை"யையும், (சூடு போட்டதாகப் பொய் சொன்ன சித்தியை ரொம்பவே பிடித்தது)" அங்கிங்கெனாதபடி" கதையையும் "எப்படி மனம் துணிந்தீரோ" கதையையும் மீண்டும் மீண்டும் படித்தேன். இப்போது கூடப் பதிவு எழுதுகையில் அவற்றை ஒரு முறை பார்த்த பின்னரே எழுதுகிறேன். 

Tuesday, July 18, 2017

சில எண்ணங்கள், சில பகிர்வுகள்!

மோகமுள் விமரிசனம் பலரையும் கவர்ந்திருக்கிறது. புத்தகங்கள் நிறையப் படித்தாலும் எல்லாவற்றுக்கும் விமரிசனம் என்றோ அல்லது என் பார்வை என்றோ எழுத முடிவதில்லை! அதோடு இப்போதெல்லாம் கொஞ்சம் அலுப்பு, அயர்ச்சி, இயலாமை தோன்றி உள்ளது. அதை முறியடிக்க வேண்டியே குறைந்த பட்சமாக 2 மணி நேரமாவது இணையத்தில் உட்காருகிறேன். அந்த நேரமும் வந்திருக்கும் மடல்களைப் பார்ப்பதிலும், பதில் அளிப்பதிலும், தங்கள் வலைப்பக்கத்துக்கு அழைக்கும் நண்பர்களின் வலைப்பதிவைப் பார்ப்பதிலும் சென்று விடும். அதன் பின்னர் தொடர்ந்து உட்காரக் கூடாது என்று கண்களை மூடிக்கொண்டு படுத்து விடுவேன். ஆகவே கொஞ்சம் சுரத்துக் குறைந்துள்ளது என்பதே உண்மை. ஆனாலும் ஒரு சில சமயம் எழுத விஷயம் இருந்தாலும் பகிராமல் இருக்கும்போது மனம் கொஞ்சம் குத்திக்காட்டத் தான் செய்கிறது. நமக்குத் தான் ம.சா. ரொம்பவே வந்து படுத்துமே! :)
*********************************************************************************


இந்தியத்தபால் துறையின் சேவை போற்றுதலுக்கு உரியது. இன்னமும் தபால் அட்டை, உறை போன்றவற்றின் விலை சாமானிய மக்கள் வாங்கும்படியாக மலிவாகவே இருந்து வருகிறது. ஒரு சில தபால் அலுவலகங்கள் மூடி விட்டாலும் பெரும்பாலானவை முக்கியமான கிராமங்களில் இருந்து வருகின்றன. ஆனால் மக்கள் பெரும்பாலும் கூரியர் சேவையையே நம்புகின்றனர். கூரியர் இத்தனைக்கும் பணம் அதிகம் வாங்கும் சேவை ஆகும். ஆனாலும் எல்லாக் கூரியர்களும் எல்லாவிதமான தபால்களையும் வாங்குவதில்லை! ஒரு சில கூரியர்களால் ஏற்கப் படுவதில்லை. இரண்டு நாட்கள் முன்னர் ஒரு பார்சலைச் சென்னைக்கு அனுப்ப வேண்டிக் கூரியரை நாடினோம். அவங்க ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்துவிட்டார்கள். இன்னும் சில கூரியர்கள் ஒரு கிலோ எடைக்குக் குறைந்த பட்சத் தொகையாக 350 ரூ வரை கேட்டார்கள். அப்படியும் பார்சலைத் திறந்து பார்ப்போம். ஸ்கான் செய்து பார்ப்போம். உள்ளே இருப்பதை எடுக்க வாய்ப்பு உண்டு என்றெல்லாம் சொல்லிவிட்டார்கள்.

நாங்க ராஜஸ்தானில் இருந்தப்போ கும்பகோணம் அருகே கருவிலி கிராமத்தில் இருந்த என் மாமனார் வீட்டவருக்கு தீபாவளித் துணிகள் வாங்கித் தபால் மூலம் பார்சலில் அனுப்புவோம். காப்பீடு செய்யப்பட்ட பார்சல். ஆனால் ஒரு மாதம் முன்னரே அனுப்ப வேண்டும். பார்சலே மெதுவாகப் போகும் என்றால் காப்பீடு செய்யப்பட்டது இன்னும் கொஞ்சம் தாமதம் ஆகும். என்றாலும் பார்சல் செய்து அதை மேலே ஒரு துணிப்பையைப் போட்டுத்தைத்து அரக்கு சீல் வைத்து அனுப்புவோம். ஜாக்கிரதையாகப் போய்ச் சேர்ந்து விடும். ஆகவே இப்போதும் நம்ம ரங்க்ஸ் கூரியருக்குப் போயிட்டு மனம் நொந்து வந்தவரிடம் தபால் மூலம் அனுப்பலாம் என்று சொன்னேன். அவரும் நம்பிக்கையே இல்லாமல் தான் போனார். காப்பீடு செய்து அனுப்பவேண்டி எல்லாம் தயார் செய்து வைத்திருந்தாலும் அரக்கு சீல் வைக்கவில்லை. ஆகவே தபால் அலுவலகத்தாரே காப்பீடு செய்தால் உடனே போகாது. பத்து நாட்களாவது ஆகும் என்று சொல்லி விரைவுத் தபாலில் அனுப்புமாறு சிபாரிசு செய்திருக்கிறார்கள்.

இம்முறையில் மறுநாளே சென்னைக்குப் போய்ச் சேர்ந்து விடும். ஆனால் மறுநாள் ஞாயிறு என்பதால் திங்களன்று போய்விடும் என்றார்கள். அவரும் சம்மதித்துப் பார்சலை விரைவுத் தபாலில் அனுப்ப வேண்டி ஏற்பாடுகள் செய்து விட்டு வந்தார். 106 ரூபாய் தான் செலவு. அதோடு பதிவு எண்ணைக் கொடுத்துத் தபால் எங்கே இருக்கிறது என்பதை இணையம் மூலம் தேடிக் கண்டு பிடித்துக் கொள்ளலாம் என்றும் கொடுத்திருந்தார்கள். திங்களன்று இந்தியத் தபால்துறையின் அந்தத் தளம் சென்று பதிவு எண்ணைக் கொடுத்துத் தேடினேன். சென்னையில் குறிப்பிட்ட தபால் அலுவலகம் போய்ச் சேர்ந்து விட்டது என்ற தகவல் கிடைத்தது. ஆனால் நபருக்குப் போய்ச் சேர்ந்த விபரம் இல்லை. அது அந்தக் குறிப்பிட்ட தபால்காரர் திரும்பி வந்து விபரங்கள் கொடுத்ததும் தான் அங்கே வரும். ஆகவே எப்படியும்சென்னை போய் விட்டதால் இன்று நாள் முடிவதற்குள்ளாகக் கொடுத்து விடுவார்கள் என்று நம்பினோம்.

அதே போல் அன்று மாலை ஆறுமணி சுமாருக்குக் குறிப்பிட்ட நபரிடமிருந்து பார்சல் வந்து சேர்ந்தது என்ற தகவல் கிடைத்தது. அன்றிரவு சுமார் 11 மணிக்குப் பார்சல் குறிப்பிட்ட நபரிடம் போய்ச் சேர்ப்பிக்கப்பட்டது என்ற தகவலையும் தபால்துறையின் தானியங்கிச் சேவை மூலம் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது.  தபால்துறை இன்னமும் முன்னேற வேண்டும். என்றாலும் எனக்குத் தெரிந்து தபால் துறையில் மட்டுமே புகார் கொடுத்தால் உடனடியாகத் தீர்வு கொடுத்து வருகிறார்கள்.  இதில் சொந்த அனுபவங்கள் பல உண்டு. இப்போது ரயில்வேயிலும் இம்மாதிரிப் புகார்களுக்கு உடனடித் தீர்வு கிடைத்து வருவதாக முகநூல் மூலமும் மற்றப் பதிவுகள் மூலமும் அறிய நேரிட்டது.

"நீட்" தேர்வு வேண்டாம் என மாநில அரசு அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்று பல கட்சித் தலைவர்களும் சொல்கின்றனர். அவர்கள் யாரும் ஒன்றை நினைத்துப் பார்க்கவே இல்லை. இந்தத் தீர்ப்பைச் சொன்னது உச்சநீதிமன்றம். உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்பை எதிர்த்து மாநிலமோ, மத்திய அரசோ என்ன செய்ய முடியும்? கிராமப்புற மாணவர்கள் மருத்துவப் படிப்பில் சேருவதற்குத் தடை என்கிறார்கள். கிராமப்புற மாணவர்கள் இன்னும் எத்தனை வருஷங்களுக்குத் தரமற்ற பொதுவெளியில் போட்டி போட முடியாத கல்வியையே கற்றுக் கொண்டிருக்கப் போகிறார்கள்? அவர்களின் கல்வியின் தரத்தை மேம்படுத்தினாலே போதுமே! "நீட்" என்ன, ஜிஆர் ஈ, டோஃபெல் போன்ற தேர்வுகளில் கூட அவர்கள் நல்ல முறையில் தேர்ச்சி பெற முடியும். 

Sunday, July 16, 2017

மோகமுள்!

"சாப்பிடலாம் வாங்க!" பக்கத்தில் அடுத்தடுத்துப் பதிவுகள் போடுவதில்லை என நண்பர் நெ.த. வருத்தப்படுகிறார். போடணும்னு தான் நினைச்சுப்பேன். ஆனால் என்னவோ சொல்லத் தெரியாத காரணம்! அந்த ஐடிக்கே போக மாட்டேன். இப்படியே விட்டுப் போயிடும். வீட்டிலும் விருந்தினர் வருகை, நாங்க கொஞ்சம் வேலைகளில் மும்முரம் எனப் பொழுது விரைவில் சென்று விடும். மாலை ஆறுமணிக்கப்புறமா அதிகமாக் கணினியில் உட்காருவதில்லை. கண் பிரச்னை கொடுக்குமோ என்று பயம் தான். சென்ற வாரம் தான் கண் மருத்துவரிடம் சென்று முழுப் பரிசோதனை செய்து கொண்டு வந்திருக்கேன். கொஞ்சம் பவர் தான் மாறி இருக்கு. ஆனாலும் இந்தக் கண்ணாடியே போதும்னு சொல்லிட்டாங்க.  என்றாலும் தொடர்ந்து 2 மணி நேரத்துக்கு மேல் கணினியில் உட்காருவதில் தயக்கம்.

ஜூன் மாதம் சென்னை சென்றபோது கிடைத்த "மோகமுள்" புத்தகத்தை ஆயிரமாவது முறையாகப் படித்து முடித்தேன். சித்தப்பாவின் ஒரு சிறுகதைத் தொகுப்பும் சித்தி கொடுத்தது! அதில் பல கதைகள் அவருடைய முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பான, "வாழ்விலே ஒரு முறை" யில் வந்தவையே! அதையும் படித்தேன். 55--56 ஆம் வருடங்களில் இந்த நாவல் ஏதோ புத்தகத்தில் தொடராக வந்திருக்கிறது. அப்போதைய காலத்துக்கு இதன் கரு புதுமை மட்டுமல்ல புரட்சிகரமானதும் கூட. என்றாலும் இதை எழுதியதால் தி.ஜா பாராட்டுக்குரியவர் ஆகிறார். மனித மனத்தின் ஆழத்தை எவராலும் அறிய முடியாது. அப்படி ஓர் ஆழமான எண்ணங்கள் கொண்ட பாபு என்னும் இளைஞன் மனதில் தோன்றும் காதல் உணர்வே இந்த மோகமுள் நாவலாக உருவாகி உள்ளது. பொருந்தாக் காதல் என்று தோன்றினாலும் சற்றும் விரசமில்லாமல் நம்மைத் தொடர்ந்து படிக்க வைப்பது கதாசிரியரின் வெற்றியைக் காட்டுகிறது. எந்த இடத்திலும் இந்தக் காதல் மேல் நமக்குக் கோபமோ, வருத்தமோ வரவே இல்லை! மாறாக யமுனாவுடன் பாபு சேர்ந்து விடுவானா என்னும் எதிர்பார்ப்பே தோன்றுகிறது.  மோகமுள் புத்தகத்தை முதலில் படிக்க நேர்ந்தது அறுபதுகளில் தான். அப்போத் தான் எஸ் எஸ் எல்சி, படிப்பு முடித்திருந்தேன். பெரியப்பா பெண்ணிற்கு வளைகாப்புக்காக அங்கே சென்றிருந்தபோது அக்கா படித்துக் கொண்டிருந்த புத்தகம். வீட்டில் இந்தப் புத்தகம் படித்ததுக்காகத் திட்டுக் கிடைத்தது. அறுபதுகளில்  படித்திருந்தாலும் அப்போது இந்தக் கதை எனக்குப் புரியவில்லை என்றே சொல்லணும். அதன் பின்னர் பல ஆண்டுகள் கழித்து அம்பத்தூரில் நூலகத்தில் வாங்கிப் படித்தேன்.  கதை நடக்கும் காலகட்டம் நாற்பதுகளின் ஆரம்பத்தில். 2 ஆம் உலக யுத்தம் நடக்கும் சமயம். அந்தக் கால கட்டத்தைக் குறிப்பிடும் கதையில் இப்படி ஓர் உறவு குறித்துச் சொல்லி இருப்பது உண்மையிலேயே ஆச்சரியத்தைக் கொடுக்கிறது.

முதலில் படித்தபோது புரியாத பல விஷயங்கள் பின்னர் புரிந்தன. இப்போது படிக்கையில் இன்னமும் புதிய கோணத்தில் பார்க்க முடிந்தது.  என்றாலும் கதைக்கருவை நினைத்தால் இன்றளவும் ஆச்சரியமாகத் தான் இருக்கும். காதல் தான் கதையின் முக்கியக் களம். அதுவும் ஓர் ஆணின் வளர்சிதைப் பருவத்திலிருந்து இளைஞனாக மாறும் ஓர் ஆணின் மனதில் தோன்றும் முதல் காதல்! நாம் நட்டு வைத்த மல்லிகையின் முதல் மொக்கு மலர ஆரம்பிக்கையில் நமக்குள் தோன்றும் உற்சாக ஊற்று! இந்தக் கதையின் நாயகன் பாபுவுக்கும் யமுனாவைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் வருகிறது. என்றாலும் ஆரம்பத்தில் அவனால் அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அந்த வயதிற்கே உரிய வெட்கம் கலந்த நாணம்! கூச்சம்! அவனைத் தடை போடுகிறது. யமுனாவைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அவள் நல்ல இடத்தில் உயர்வான ஒரு இடத்தில் இருக்க வேண்டியவள் என நினைக்கும் பாபுவுக்கு அதைச் செய்யக் கூடிய திறமையும் தன்னிடம் தான் இருக்கிறது என்பது புலப்பட ஓர் இளம்பெண்ணோடு அவன் உறவு கொள்ளும்போது தான் தெரிய வருகிறது.

55 வயதான ஒருவருக்கு ஏழ்மையின் காரணமாக வாழ்க்கைப்பட நேர்ந்த தங்கம்மாவுடன்  அவனுக்கு நேர்ந்த ஓர் தகாத உறவால் மனம் பாதிக்கப்பட அன்றிரவே அவனுக்குத் தன் மனம் என்னவென்று தெரிய வருகிறது. ஆனால் பாபுவின் நண்பன் ராஜமோ எனில் ஆரம்பம் முதலே பாபுவைப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறான். ராஜத்துடன் பாபுவின் நட்பு மிகவும் அற்புதமாகச் சித்திரிக்கப்படுகிறது. பாபுவை ராஜம் புரிந்து கொண்ட அளவுக்கு பாபுவை அவன் தந்தையோ அல்லது பாபுவே தன்னைத் தானோ புரிந்து கொள்ளவில்லை.   இளம்பிள்ளையாக யமுனாவால் தூக்கிக் கொஞ்சப்பட்ட காலத்திலிருந்து அவள் மேல் தோன்றிய ஈர்ப்பு, பின்னர் இளமையில் மோகமாக மாறுகிறது. அந்த மோகம் அவளை அடையும்வரை தவிக்கும் தவிப்பே கதையின் மையக்கரு.

என்றாலும் இங்கே கதையின் அடித்தளமாக விளங்குவது நான் அறிந்தவரை தேர்ந்த சங்கீதமே! அந்த சங்கீதத்தைத் தன் வசமாக்க பாபு செய்யும் முயற்சிகள்!  ஈடு இணையற்ற மராத்தி வித்வான்களில் விஸ்வரூபம் எடுக்கும் சங்கீதம்! ஆயாசமோ சிரமமோ இல்லாமல் நாத உலகில் சஞ்சரிக்கும் அந்தக் குரல், பாபுவுக்கு சங்கீதம் கற்றுக் கொடுக்கும் ரங்கண்ணாவுக்கும் பாபுவுக்குமான உறவு குரு, சிஷ்ய உறவுக்கு அப்பால் ஏற்பட்டதொரு இணையற்ற பந்தம். தந்தையான வைத்திக்கும் மகனான பாபுவுக்கும் இடையே இருக்கும் உறவு! அதன் தனித்தன்மை! பாபுவிடம் வைத்தி கொண்டிருக்கும் ஆழ்ந்த அன்பு! என்று எத்தனையோ சொல்லலாம். ஆனால் எல்லாம் அங்கே சுற்றி இங்கே சுற்றிக் கடைசியில் யமுனாவும், பாபுவும் ஒன்று சேருவதில் தான் வந்து முடிகிறது.

ஆனால் தனக்கு நல்லொழுக்கம் தேவை என்பதைக் கட்டாயமாகத் திரும்பத்திரும்பச் சொல்லும் தந்தையிடமும், குரு ரங்கண்ணாவிடமும் பாபு தன் விஷயத்தைச் சொல்ல முடியாமல் தவித்த தவிப்பு! சொல்லி இருந்தான் எனில் கதையின் போக்கே மாறி இருக்கலாம்! ஏனெனில் யமுனாவுக்காக எவ்வளவு தவிக்கிறானோ அவ்வளவுக்கு இந்த சங்கீதத்துக்காகவும் பாபு தவிக்கிறான். ஆனால் அப்போதெல்லாம் யமுனாவுடன் இணைவது குறித்துச் சிந்திக்காமல் இருந்துவிடுகிறான். கடைசியில் சென்னையில் ஓர் கம்பெனியில் வேலைக்குப் போயும் மனம் அலைபாயும் பாபுவுக்கு யமுனாவை அடைந்த பின்னரே தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க முடிகிறது.

யமுனாவையும் விட முடியாது. வாழ்வுக்கான ஆதாரமும் வேண்டும். ஆகையால் அந்த மராத்திப் பாடகர் கிட்டே குரலை வளப்படுத்திக் கொள்ளும் வித்தையைக் கற்பதற்காகப் புனே செல்கிறான் பாபு. ஆனாலும் கடைசி வரையில் பெற்றோரிடமோ, தன்னிடம் தனி அன்பு காட்டும் தந்தையிடம் மட்டுமோ யமுனா விஷயத்தைச் சொல்லவே இல்லை. யமுனாவே அதை பாபுவின் அப்பாவுக்கு எழுதி விடுகிறாள். அவரும் அதற்கு மறுப்புச் சொல்லாமல் ஏற்றுக் கொள்கிறார். யமுனாவையும் தன் வீட்டிற்கு வந்து செல்லும்படி அழைக்கிறார்.  கடைசியில் பாபுவின் மனதில் அப்பா வைத்தியே விஸ்வரூபம் எடுத்து நிற்கிறார்.

இந்தக் கதையில் வரும் தங்கம்மாவைப் போன்ற தம்பதியரை தி.ஜா. அவர்கள் நேரில் பார்த்திருக்கிறதாகச் சொல்லி இருக்கார். அதே போல் மராத்திப் பாடகர்கள், சங்கீத நிகழ்வுகள்,  மராத்திப்பாடகர்கள் அவர் வீட்டில் வந்து பாடிய நிகழ்வு என ஒவ்வொன்றும் இந்தக் கதைக்கு அடித்தளமாக அமைந்திருக்கிறது. எல்லாவற்றுக்கும் மேல் தி.ஜா. தன்னைவிட எட்டு வயது அதிகமான ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து மோகம் கொண்டதையும் அதைத் தெரிந்து கொண்ட அந்தப் பெண்ணும் அவரைப் பார்த்துச் சிரித்துவிட்டுப்பின்னர் தன் வயதிற்கு ஏற்ற ஓர் இஞ்சினியரைத் திருமணம் செய்து கொண்டதும் தான் இந்தக் கதையில் யமுனா பாத்திரத்துக்கான முக்கியக் காரணம். நிஜ வாழ்க்கையில் தன் மோகம் தீராத ஒன்றாகப் போய்விட்டது என்பதால் நாவலில் வரும் கதாநாயகனாவது தன் மோகத்தைத் தீர்த்துக் கொண்டு சந்தோஷமாக இருக்கட்டும் என்று நினைத்தாரோ என்னமோ!

எல்லாவற்றையும் எழுத மிகச் சிரமப்பட்டதாகவும் சொல்கிறார். சிரமம் பட்டிருக்கும்போதே இத்தனை சரளமான எழுத்து எனில் தானாக வரும்போது கேட்கவே வேண்டாம். பத்திரிகாசிரியர்களின் தூண்டுதல் தீயைப் போல் வந்து தூண்டிக் கொடுத்து தன் கதையை/நாவலைச் சமைத்துக் கொடுத்ததாகச் சொல்கிறார். நமக்கெல்லாம் தூண்டினால் கூட எழுத வராது! 

Thursday, July 13, 2017

ஜிஎஸ்டி தொடருமா? முடிஞ்சதா?

நல்லெண்ணெய் 140 ரூ, கடலை எண்ணெய் 80 ரூ இன்றைய விலை நிலவரம். இது நாங்கள் வழக்கமாக வாங்கும் ஆயில் மில்லின் விலை நிலவரம். இதயம், கோல்ட் வின்னர் போன்ற பாக்கெட்டில் அடைக்கப்பட்ட எண்ணெய்களின் விலை கூடி இருக்கலாம். நாங்க வாங்குவது அக்மார்க் எண்ணெய்! மளிகைப் பொருட்கள் விலை சிலது குறைந்தும், சில பொருட்கள் விலை கொஞ்சம் கூடியும் காண முடிகிறது. முக்கியமாய் ப்ரான்டட் பொருட்கள் விலை அதிகம் தான் என நினைக்கிறேன். காய்கறிகளைப் பார்த்தால் வரத்துக் குறைவு. இங்கே திருச்சி, ஶ்ரீரங்கம் வாழைப் பழம், காய், இலை, பூ போன்றவற்றிற்குப் பெயர் போனது. ஆனால் இப்போது வாழை இலையே கிடைப்பதில்லை! வாழைக்காயும் சின்னதாக இரண்டு காய் ஐந்து ரூபாய் சொல்கின்றனர். வாழைப்பூ ஏழு ரூபாயிலிருந்து பத்து ரூபாய் வரை விற்கிறது. மற்றக் காய்களில் பெரிய வெங்காயம் 15 ரூ, 20 ரூபாயிலும் சின்ன வெங்காயம் 60 ரூ, 80ரூபாயிலும் உருளைக்கிழங்கு 20,25 ரூபாய்க்குள்ளும் கிடைக்கிறது. தக்காளி 80 ரூபாய்! ஒரு தக்காளியை இரண்டு நாட்கள் வைச்சுச் சமைக்கிறேன். இது அவ்வப்போது நடப்பது தான் என்றாலும் இதற்கும் ஜிஎஸ்டியைக் காரணம் காட்டுவது தேவையற்றது.

சாலையோரத் தேநீர்க்கடைகள், பஜ்ஜி, போண்டாக்கள் விலையையும் தேநீர் விலையையும் ஏற்றி விட்டார்கள். காரணம் ஜிஎஸ்டி என்கின்றனர். ஆனால் அவர்கள் ஜிஎஸ்டி கட்டியதற்கான சான்று எதுவும் இல்லை! காட்டுவது இல்லை. நாம் வாங்கும் பொருட்களுக்கான ரசீதும் தருவதில்லை. கடலை மிட்டாய் காதி பண்டாரில் வாங்கினால் விலையும் குறைவு. ருசியும் நன்றாக இருக்கிறது. மளிகைக்கடைகள், சூப்பர் மார்க்கெட்டுகளில் கடலை மிட்டாய் விலையும் அதிகம், ருசியும் குறைவு! ப்ரான்டட் சிறுதானியங்கள் விலையும் குறைந்துள்ளன. வரகு கிலோ 80 ரூபாய் தான்! சோளம்(வெள்ளைச் சோளம்)37 ரூபாய். சாமை அரிசி மட்டும் விலை அதிகமாகவே காணப்படுகிறது. கிலோ 93 ரூபாய். தினை அரிசி 56 ரூபாய் தான். எல்லாவற்றையும் விட விலை குறைவானது கம்பு, கிலோ 32 ரூபாய். குதிரை வாலி அரிசியும் விலை அதிகம் 95 ரூபாய். கடலை மிட்டாய் பாக்கெட் இந்த சூப்பர் மார்க்கெட்டில் 48 ரூபாய். ஆனால் காதியில் 42 ரூபாய் மட்டுமே!  பெருங்காயம் அசாத்திய விலை 100  கிராம் டிடி பெருங்காயம் 118 ரூ. ஆனால் இதையே நாங்க வழக்கமா வாங்கற இடத்தில் லூசாக வாங்கினால் கிலோ 70 ரூபாய் தான் ஆகிறது.  பாக்கு லூசாக வாங்கினால் பத்து ரூபாய்க்கு 25 பாக்கு வரைதான் கிடைக்கிறது. அதையே  கடையில் வாங்கினால் 100 கிராம் 43 ரூபாய் தான்.  ஆகச் சில பொருட்கள் லூசாக வாங்கினால் விலை குறைவாகவும் சில பொருட்கள் லூசாக வாங்கினால் விலை அதிகமாயும் இருக்கின்றன.

ஒரு சில மளிகைக் கடைகளிலே மட்டும் பில் தருகின்றனர். பல கடைகளிலும் மளிகைக்கடைகளிலும் பில் தருவதில்லை. ஆனாலும் அவர்களும் பொருட்களின் விலையை ஜிஎஸ்டியைக் காரணம் காட்டி ஏற்றுகின்றனர். அவர்கள் கட்டினதற்கான சான்றைக் காட்ட வேண்டும். அதற்கான க்ரெடிட் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்படி யாரும் செய்யறதில்லை; அல்லது அது குறித்த விழிப்புணர்வு இல்லை. நேற்று மாலை "பொதிகை" தொலைக்காட்சியில் இதைக் குறித்த ஓர் நேர்காணல் நிகழ்ச்சி நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. மக்களின் சந்தேகங்களுக்குத் தெளிவான பதில் கிடைத்தது. ஆனால் எத்தனை பேர் இதை எல்லாம் பார்க்கப் போகிறார்கள். மக்களுக்கு சூப்பர் சிங்கரும், பிக் பாஸும், சன் சிங்கரும் தராத மகிழ்ச்சியையா இவை தந்துவிடும்?  முக்கியமாய் இந்த ஜிஎஸ்டி வியாபாரிகளுக்கானது. அவர்கள் தாங்கள் சம்பாதித்த லாபத்துக்கு மட்டும் வரி கட்ட வேண்டும் என அரசு கூறுகிறது. அந்த லாபத்தை இதுவரை காட்டாதவர்கள் இப்போது காட்டியாக வேண்டும்.

வெண்ணெய் ஆவின் வெண்ணெய் 440 ரூபாய். ஆவின் பால் விலை லிட்டருக்கு 44 ரூபாய். தனியார் வெண்ணெய் 480 இல் இருந்து 500 வரை விற்கின்றனர். பாலும் கூட வைத்து விற்கலாம். நான் விசாரித்த வரை 40 ரூபாய், 45 ரூபாய், 38 ரூபாய் என மூன்று தரங்களில் பால் கொடுப்பதாகச் சொல்கின்றனர். அமெரிக்கா போகும் வரையும் இந்தப்பால்காரரிடம் தான் பால் வாங்கிக் கொண்டிருந்தோம். அப்போ 38 ரூபாய் கொடுத்து வந்தோம். இப்போ 40,45 கொடுத்தும் பால் தரமாக இல்லை! கேட்டால் தண்ணீர் ஊற்றாமலா கொடுக்க முடியும் என்கின்றனர். தன்ணீர் ஊற்றுவதிலும் ஓர் தராதரம் இருக்கணுமே! அது இல்லை. ஆகவே ஆவின் பாலுக்கு மாறி விட்டோம். விலையும் குறைவு. மாசம் 300 ரூபாய் வரை மிச்சமும் ஆகிறது. என்ன! பக்கத்திலே இருக்கும் பூத்துக்கு இரு வேளையும் பால் வருவதால் அவ்வப்போது போய் வாங்கி வரணும்! அதான் ஒரு பிரச்னை! 

Sunday, July 09, 2017

ஜிஎஸ்டி வரி விதிப்பு அக்கிரமம்! :)

GST யை பற்றி சமூக வலைத்தளங்களில் மிகப்பெரிய அளவில் தவறான பரப்புரை செய்யப்பட்டு வருவதற்கும் மற்றும் சாமானியனின் மனதில் எழுந்த சில வினாக்களுக்கும் நான் அறிந்த வகையில் சில விளக்கங்கள்.

1. GST யால் டீ விலை ரூ.8 லிருந்து ரூ.10 ஆகவும் காபி ரூ.10 லிருந்து ரூ.12 ஆகவும் விலையேற்றப்பட்டுள்ளதே?
பால் - வரி விலக்கு
சர்க்கரை - 5% வரி. முன் 6%.
டீ, காபி தூள் - 5% வரி. முன் 6%.
ஆகையால் டீ, காபி விலையேற்றம் விற்பனையாளர்களின் தன்னிச்சையான முடிவு.

2. தங்க பிஸ்கட்டுக்கு 3% நாங்க திங்கிற பிஸ்கட்டுக்கு 18%?
GST யில் பிஸ்கட் 32 சதவீதத்திலுருந்து 18 ஆக குறைந்துள்ளது. இதை மறைத்துவிட்டு தங்கத்தோடு ஒப்பிடுவது முறையாகாது.


3.கடலை மிட்டாய்க்கு 18% , பீட்சாவுக்கு 5% இது என்ன நியாயம்?
கடலை மிட்டாய் குடிசை தொழிலாகவும், சிறு குறு நிறுவனங்களால் மட்டுமே உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. GST பொறுத்த வகையில் 20 லட்சம் வரை turnover செய்பவர்கள் வரிகட்ட தேவையில்லை. அதற்கும் மேல் அதாவது 20-70 லட்சம் வரை turnover செய்பவர்கள் 2% வரி கட்டினால் போதும். ஆக பெரும்பான்மையான அனைத்து சிறு குறு தொழில்களும் 20இலட்சத்திற்கு உள்ளே தான் இருக்கும் ஆக இவர்கள் GST யில் வரி செலுத்த தேவையில்லை ஒரு வேலை அவர்களின் turnover 20-70 இலட்சம் இருந்தால் அவர்கள் 2% வரி செலுத்தினால் மட்டும் போதுமானது.


4. பெண்கள் பயன்படுத்தும் நாப்கின்களுக்கு
18% வரி போடுவதா?
பெரும்பாலும் சுய உதவி குழுக்கள்தான் இந்த உற்பத்தியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அதோடு மட்டுமில்லாமல் சிறு குறு தொழிலாகவும் செய்யப்படுகிறது. ஆக நான் மேற்க்குறிப்பிட்டதுபோல் 20 இலட்சம் வரை இதற்கு வரிவிலக்கு. 20-70 இலட்சம் வரை turnover இருந்தால் 2% வரி. ஒரு வேலை இதற்கு வரிவிலக்கு அளித்தால் இதை ப்ராண்டாக(brand) விற்பனை செய்யும் பெரு நிறுவனங்களிடம்(MNC) போட்டிபோட முடியாமல் இந்த சிறு குறு உற்பத்தியாளர்கள் பாதிக்கப்படுவர்.

5. ஹோட்டல்களில் அதிக வரி வசூலிக்கப்படுகிறதே?
GST க்கு முன்னால் உணவகங்களில் 14.5% VAT, 5.6% service tax, swach bharath ,krish kalyan tax என 20.5% வரை வரி செலுத்தினோம். அனால் தற்போது 18% ஆக குறைக்கப்பட்டுள்ளது.

6. 28% வரி போடுவதா?
GST யில் 81 சதவீத பொருட்கள் 18% வரிக்குள் வந்துவிடும். அத்தியாவசியத்தை தாண்டி சொகுசு என்ற வரையறையின் எல்லையை நெருங்கும் போதுதான் 28% வரி வசூலிக்கப்படும். அதாவது நட்சித்திர விடுதியில் தங்க ஒரு நாளைக்கு ரூ.7500 மேல் முன்பதிவு செய்வது, make up idems ,வாசனை திரவியம், face creams, fridge போன்ற பொருட்கள் இந்த வரிக்குள் அடங்கும்.


7. எத தாண்டா வரி இல்லாம கொடுப்பிங்க?
அத்தியாவசிய பொருட்களான அரிசி, கோதுமை, தானியங்கள், பழங்கள்,காய்கறிகள், பால் போன்றவைகளுக்கு வரிவிலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

முதல்வன் படத்தில் அர்ஜுன் ஒரு நாள் முதல்வராக நடவடிக்கை எடுத்து வரி கட்ட சொன்ன போது எழுந்து நின்று கைதட்டி ஆதரித்த ஆரவாரம் செய்து இப்படி ஒரு ஆள் நிஜமாகவே ஆட்சி செய்தால் தான் இந்தியா உருப்படும் என்று ஆதங்கப்பட்டவர்களின் வாக்கை பெற்று தான் மோடி பிரதமர் ஆகி இந்தியாவை வல்லரசாக மாற்றி ஒரே வரி என்று சீர்திருத்தம் செய்கிறார்.
இந்த நேரத்தில் மோடியை மக்கள் புகழ்ந்து அவர் செல்வாக்கு மேலும் உயர்ந்து விடும் என்ற அச்சத்தில்   அவரை வெறுக்கும் கூட்டம் மக்களை குழப்பி பொய் பிரச்சாரத்தை செய்து வருகிறார்கள்.

இந்த குழம்பிய குட்டையில் மீன் பிடித்திட வியாபாரிகள் விலையேற்றம் செய்கிறார்கள். இந்த உண்மை தெரிந்தும் இந்த நேரத்தில் அரசியல் லாபம் அடைய அரசியல்வாதிகள் காய் நகர்த்தி வருகிறார்கள். பாஜக பொறுப்பாளர்கள் நிர்வாகிகள் மற்றும் தேசத்தின் வளர்ச்சியை விரும்பும் அனைவரும் இது போன்ற வதந்தியை முறியடிக்க கைகோர்த்து பாடுபட அழைக்கிறோம். வாருங்கள். உண்மையை உரக்கச் சொல்வோம்.

இந்த அநியாயத்தைப் பார்த்தீர்களா?

வீட்டுக்கு தண்ணீர் கேன் சப்ளை செய்பவர் நேற்று காலை வந்தார். நாளை முதல் ஒரு கேனுக்கு 5 ரூபாய் அதிகம் இனிமேல் ஒரு கேன் 40 ரூபாய் என்றார் என் மனைவியிடம். பேப்பர் படித்துக்கொண்டிருந்த நான் தலையைக்கூட நிமிர்த்தவில்லை. அவர் சமாதானமாகவோ என்னவோ ’எல்லாம் இந்த மோடி பண்றது’ என்றார். நான் எதுவுமே சொல்லவில்லை. இந்த மனிதர் சுமார் பத்து வருடங்களாக இந்தத் தொழில் செய்துவருகிறார். என் வீட்டுக்குக் கடந்த 3 வருடங்களாக இவர்தான் தண்ணீர் சப்ளை. ஒருமுறைகூட தண்ணீருக்கு பில்லோ எதுவுமோ தந்ததில்லை. இது ஒரு முறைசாரா தொழில். முறையான பதிவு இப்போதுவரை இல்லை. ஒருவேளை இருந்தாலும் விற்கும் எல்லா கேனுக்கும் வரி கட்ட மாட்டார்கள். ஒரு பத்து சதவீத கேனுக்குத்தான் வரி கட்டுவார்கள். அப்புறம் ஏன் எல்லோருக்கும் விலை ஏற்றுகிறார்கள். ஜி.எஸ்.டியின் பெயர் சொல்லி பொருட்களின் விலையை ஏற்றி இருக்கும் வணிகர்களில் பெரும்பகுதி இப்படிப்பட்டவர்கள்தான்.

இந்த நல்லபிள்ளைகள்தான் அறச்சீற்றம் கொண்டு அரசுகளை சாடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஊழல் ஒழிய வேண்டும் என்கிறார்கள்.
மோடி அவர்கள் எது செய்தாலும் கண்ணை மூடிக்கொண்டு எதிர்க்கும் நபர்கள் மிகவும் அறிவாளிகள் போல் கேட்கும் கேள்வி பெட்ரோல்_டீசலுக்கு GST வரி ஏன் போடவில்லை? என்பது தான்....

இந்தியாவில் உள்ள மாநில அரசு நிதி அமைச்சர் அனைவரும் GST மசோதா தயாரிப்பு உறுப்பினர்களாக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரும் ஒட்டு மொத்தமாக வற்புறுத்திய ஒரு  விசயம் இது தான். பெட்ரோல், டீசலுக்கு ஜிஎஸ்டியில் வரி கூடாது என்பதே! ஏன் தெரியுமா?

#பெட்ரோல்_டீசல் ஆகியவை ஏன் #GST ல் வரவில்லை ,
இதுதான் பல மாநிலங்களின் முக்கியமான + முதன்மை வருமானம்.
பெட்ரோல், டீசல், மது போன்ற பொருள்களுக்கு பல மாநிலங்களும் குறைந்தது  30% முதல் 80% வரை வரிவிதித்து வருகின்றன.
இதனால் பெட்ரோல் டீசல் மது இவற்றை GST வரி வரம்புக்குள் கொண்டு வந்ததால் மாநில அரசு வருமானம் படு மோசமாக ஆகிவிடும் என்று தான் மாநில அரசுகள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். ஏனெனில்  காரணம் GSTல் உச்சகட்ட வரி என்பது 28% தான். இதனால் மத்திய அரசுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்துக் கையெழுத்துப் போட மாநில நிதி அமைச்சர்கள் மறுத்து விட்டார்கள். இதன் பிறகு GSTல் பட்டியலில் இருந்து பெட்ரோல் டீசல் மது போன்ற பொருட்களை நீக்கிட மத்திய அரசு சம்பாதித்த பிறகே GST க்கு கையெழுத்து அனைத்து மாநிலங்களின் நிதி அமைச்சர்களும் போட்டு இப்ப GST அமலுக்கு வந்து உள்ளது.

பெட்ரோல் டீசலுக்கு மத்திய அரசு 9% மட்டுமே வரிவிதித்து உள்ளது. ஆனால்
தமிழ்நாடு அரசு பெட்ரோலுக்கு 38%, மதுவிற்கு சுமார் 60% வரிவிதிப்பில் இருந்து வருகிறது....

பெட்ரோல், மது போன்ற பொருள்களை GST ல் கொண்டு வந்தால், அதிகபட்சமாக 28% தான் வரிவிதிக்க முடியும். மாநிலங்களுக்கு நட்டம் ஏற்படும். அதனால் பெட்ரோல் மற்றும் மது போன்ற பொருள்களை #ஜிஎஸ்டி வரிவிதிப்பில் கொண்டு வரக்கூடாது என்று பெரும்பான்மையான மாநிலங்கள் ஜிஎஸ்டி கவுன்சிலில் வாதிட்டன....அதனால் தான் பெட்ரோலிய பொருள்கள் ஜிஎஸ்டி வரிவிதிப்பில் இல்லை... மத்தியில் மோடி அவர்களின் அரசு விரும்பியபடி GST அமலுக்கு வந்து இருந்து இருந்தால் ஜிஎஸ்டி வரிவிதிப்பிற்குள் கொண்டு வரப்பட்டு இருக்கும் அப்போது , #பெட்ரோலிய பொருள்களின் விலை லிட்டருக்கு சுமார் ரூ 25ரூபாய் வரை குறைந்து இருக்கும்.


மேற்கண்ட செய்திகள் முகநூல் நண்பர் வேலுதாஸ் என்பவரால் எழுதப்பட்டு திரு ஓகை நடராஜன் அவர்களால் பகிரப்பட்டது!


பி.கு. எழுத்துப் பிழைகள் இருந்தால் அதன் காரணம் இது காப்பி, பேஸ்ட் செய்யப்பட்டது என அறியவும். நான் எழுதவில்லை. கூடியவரை திருத்தி இருக்கேன். :)

Wednesday, July 05, 2017

கொட்டிட்டைக்கருவிலி கும்பாபிஷேஹம்! நிறைவு!


ராஜகோபுரம் எடுத்த பின்னர் அதன் காட்சி!




கும்பகோணத்திற்குக் கிழக்கே அரிசிலாற்றின் தென்கரையில் கூந்தலூர் என்ற கிராமம் உள்ளது. அங்கிருந்து அரிசிலாற்றுப் பாலத்தைக் கடந்து சற்று வடக்கே போனால் "கருவிலி" என்ற பெயர் கொண்ட ஊர் வரும். இதற்குக் கும்பகோணத்திலிருந்து வடமட்டம் என்ற ஊர் வந்து அங்கிருந்து "பரவாக்கரை" என்ற ஊர் ஒரு கி.மீட்டரில் உள்ளது. அந்த ஊரில் இருந்தும் முட்டையாற்றுப் பாலத்தைக் கடந்து சுமார் ஒரு மைல் வந்தும் வரலாம். இந்த இரண்டு ஆறுகளுக்கு நடுவில் அமைந்த ஊர் தான் "கருவிலி". நான் கல்யாணம் ஆகி முதல் முதல் வந்த ஊர். உண்மையில் பூர்வீகம் "பரவாக்கரை" தான் என்றாலும் என் மாமனாரின் பங்கு நிலங்கள் இந்த ஊரைச் சுற்றி அமைந்த காரணத்தாலும், அந்த நாளில், மழை பெய்யும்போது முட்டையாற்றில் வெள்ளம் வந்து உடைப்பு ஏற்பட்டு இங்கே வந்து சரிவரக் கவனிக்க முடியவில்லை என்பதாலும் இங்கேயும் ஒரு வீடு இருந்ததாலும் இங்கே வந்தனர் என்று சொல்வார்கள். ஆனால் இன்னும் நாங்கள் குலதெய்வம் என்று பரவாக்கரை மாரி அம்மனைத் தான் வழிபடுகிறோம். இப்போது சற்று கருவிலியைப் பற்றி.

முன்பு எல்லாம் நாங்கள் மூங்கில் பாலத்தில் தான் ஆற்றைக் கடக்க வேண்டும். அதுவும் மழை நாளிலும்,ஆற்றில் தண்ணீர் வந்து விட்டாலும் மாட்டு வண்டியை அவிழ்த்து மாட்டை விரட்டி விடுவார்கள். மாடு நீந்திப் போய்விடும். வண்டியை ஆட்கள் ஆற்றில் தள்ளிக் கொண்டு போய் கரையில் ஏற்றி விடுவார்கள். இப்போ கல்பாலம் வந்து விட்டது. கொஞ்சமும் சிரமம் இல்லாமல் கார் முதல் லாரி வரை போகலாம். போகும் வழி எல்லாம் மூங்கில் தோப்புக்களும், தென்னந்தோப்புக்களும் சூழ்ந்து நின்று வயல்களைப் பாதுகாக்கும். ஆற்றில் தண்ணீர் வந்ததும் ஊர்ப்பக்கம் போனால் வாய்க்காலில் நாற்று மாலைகள் மிதந்து வரும் காட்சியைப் பார்க்கலாம். இப்போது டீக்கடையில் இருந்து பாட்டுச் சத்தமும், அங்கங்கே டீ.விக்களின் சத்தமும் கேட்க ஆரம்பித்துள்ளது. இது முன்னேற்றத்திற்கான பாதை என்றாலும் ஊரின் ஜீவன் எங்கோ போய் விட்டதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது.

எல்லாவற்றையும் கடந்து போனால் ஊருக்குள் போகும்போதே அக்ரஹாரம் வரும். சில வீடுகளே உள்ள அக்ரஹாரம். நாங்கள் இருந்த போதே 4 வீடுகளில் தான் எங்கள் சொந்தக்காரர் இருந்தனர். தற்போது கோவில் குருக்களைத் தவிர யாரும் இல்லை. அக்ரஹாரத்தில் நுழையும் போதே நமக்கு வலப்பக்கமாக ஆஞ்சனேயர் கோயில். ஆஞ்சனேயரைத் தரிசித்துவிட்டு உள்ளே போனால் அக்ரஹாரத்தின் முடிவில் சிவ ஆலயம்.

சோழ நாட்டுப் பாணியில் கருவறையில் விமானம் பெரிதாக உள்ள மாதிரிக் கட்டப்பட்ட கோயில். மிகப் பழைமை வாய்ந்த கோவில். நான் திருமணம் ஆன புதிதில் கோவிலுக்குப் போனால் குருக்கள் மாமாவைத் தவிர யாருமே இருக்க மாட்டார்கள். அவர் கோவில் திறக்கும் சமயம் கேட்டுக் கொண்டு போய் விட்டு வருவோம். ஸ்வாமிக்கு விளக்கேற்றி சாதம் நைவேத்தியம் செய்தாலே பெரிது. சுற்றுச் சுவர் எல்லாம் இடிந்து ஸ்வாமி சன்னதிக்கு வடக்கே அம்மன் சன்னதிக்குப் போகும் பாதை எல்லாம் புதர் மண்டிக் கிடக்கும். திரு பரணீதரன் அவர்கள் கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகளுக்கு முன் திருப்பணி தொடங்கப்பட்டு பாதியில் நின்று விட்டதாக ஆனந்தவிகடனில் எழுதி இருக்கிறார். அதற்குப் பல வருடங்களுக்குப் பிறகு 97 ஏப்ரலில் கும்பாபிஷேஹம் நடைபெற்றது. காரணகர்த்தாக்கள் கல்கி திரு வைத்தியநாதனும், அவர் தம்பி திரு கிருஷ்ணமூர்த்தியும் ஆவார்கள். இருவருக்கும் பூர்வீகம் இந்த ஊர்தான். ஆனால் அவர்கள் பல வருடங்களுக்கு முன்னே சென்னை சென்று பின் திரு கிருஷ்ணமூர்த்தி டெல்லியும் சென்று "மாருதி உத்யோக்" பொறுப்பையும் ஏற்றதும், பின் Steel Authority பொறுப்பும் சேர்ந்து கொள்ள ஊரைப் பற்றி மறந்தே போனார்.

திடீரென இந்த ஊர் ஆஞ்சனேயர் கனவில் வந்து கோவில் திருப்பணியைப் பற்றி நினைவு படுத்தினதாய்ச் சொல்கிறார்கள். சிலர் ஊர்க்காரர் ஒருத்தருக்கு ஆஞ்சனேயர் வந்ததாயும் சொல்கிறார்கள். எப்படியோ கோவிலுக்கு வந்தது புது வாழ்வு. பரம்பரை தர்மகர்த்தாக்களான இவர்கள் குடும்பம் பொறுப்பை ஏற்றதும் ஐயன் புதுப் பொலிவினையும், அன்னை அலங்காரத்தையும் பெற்றனர்.

தேவாரப்பாடல் பெற்ற தலம் இது.அப்பர் தன் பதிகங்களிலே இந்தத் தலத்தைக் "கருவிலிக் கொட்டிட்டை" என்றே அழைக்கிறார். திரிபுரம் எரித்த எம்பெருமான் ஆடிய பல்வேறு வகை நடனங்களிலே "கொட்டிட்டை" ஒருவகை என்பதாகவும், அதனையே ஈசன் இங்கு தாண்டவமாக ஆடினார் என்பதும் செவிவழிச் செய்தி. கோயிலின் பெயர் "கொட்டிட்டை" என்பது. அப்பர் தன் பாடலிலே,
"உய்யுமாறிது கேண்மினுலகத்தீர்
பைகொள் பரம்பரையான் படையார் மழுக்
கையினானுரை கின்ற கருவிலிக்
கொய்கொள் பூம்பொழிற் கொட்ட்டிட்டை சேர்மினே!" என்றும்,

"நில்லா வாழ்வு நிலைபெறுமென்றெண்ணிப்
பொல்லாவாறு செயப் புரியாது நீர்
கல்லாரும் மதிள் சூழ்தண் கருவிலிக்
கொலேறூர்பவன் கொட்டிட்டை சேர்மினே! " என்றும் இத்தலத்தைச் சிறப்பித்துப் பாடி உள்ளார்.  இத்தலத்தின் வரலாறு கீழ்க்கண்டவாறு சொல்லப்படுகிறது!

சற்குணன் என்ற சோழ அரசன் மிகச் சிறப்பாக ஆட்சி புரிந்து இத்தலத்து ஈசனைத் துதித்து மோட்சம் பெற்றான். "கருவிலி" என்ற பெயரே "இனி ஒரு தாயின் கருவிலே உதிக்க வேண்டாம்," என்னும் மோட்சத்தைக் கொடுக்கும்படியான நிலையைக் குறிக்கும். தாட்சாயணியை இழந்த ஈசன் கடைசியாக இங்கே வந்து அமர்ந்ததாகவும், அம்பிகை அருகிலுள்ள அம்பாச்சிபுரம் என்னும் ஊரில் அழகே உருவாகத் தோன்றியதாகவும், ஈசனோடு இணைய வேண்டி இங்கே வந்ததாகவும் சொல்லப்படுகிறது. அன்னை வந்த ஆனந்தக்களிப்பில் ஈசன் கொடு கொட்டி என்னும் ஆட்டத்தை இங்கே நிகழ்த்தியதாகவும் அதனால் இந்த ஊர் "கொட்டிட்டைக் கருவிலி" என அழைக்கப்பட்டதாகவும் கூறுகின்றனர்.  இந்த ஊர்க் கோயிலுக்குச் சொந்தமான நடராஜர் இப்போது எந்த வெளிநாட்டில் குடியிருக்கார் என்பது தெரியவில்லை.


 இந்தக் கோவில் சற்குணேஸ்வரரும், சர்வாங்க சுந்தரியையும் தரிசித்தால் கருவிலே உதிக்காதிருக்கும் அந்தப் பேறு கிடைக்கும் என்கின்றனர் . லிங்கம் மிகப் பெரிய லிங்கம். கோவில் மிகப் பழைய கோவில். ஆயிரம் வருடங்களுக்கு மேல் இருக்கும். மிகப் பெரிய அம்பாள். பார்த்தால் நிச்சயம் திகைப்பாக இருக்கும். அப்படி அம்மன் உங்கள் எதிரில் நின்று பேசுவாள்,. நாம் கூப்பிட்டால் "என்ன, இதோ வந்துட்டேன்," என்பது போன்ற சிரித்த முகத்துடன் நிற்பதைப் பார்த்தால் இவள் சர்வாங்க சுந்தரி என்பதற்கு வேறு அடையாளமே வேண்டாம் என்று தோன்றும். அண்ணலின் கவனத்தைத் தன் பக்கம் இழுப்பதற்கு அன்னை உலகத்து அழகை எல்லாம் ஒன்று திரட்டிக் கொண்டு வந்தாளாம் இங்கே, பக்கத்தில் ஓர் ஊரில் சில காலம் இருந்த அம்பிகை பின் இங்கு வந்து சர்வாங்க சுந்தரியாக இறைவனின் முன் நின்றாளாம். இவளைத் தரிசித்த இளம்பெண்களின் கல்யாணம் உடனே ஆகிவிடுகிறது என்றும், குழந்தை இல்லாதவர்க்குக் குழந்தை பிறக்கிறது என்றும் சொல்கிறார்கள்.

கோயிலின் எதிரே யமதீர்த்தம். நன்றாகச் செப்பனிடப்பட்டு வட இந்தியப் பாணியில் "கங்கையைச் சடையில் கொண்ட ஈசனின்" சிற்பம் நடுவில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.  நான் எடுத்த படம் கிடைக்கவில்லை. வேறே படத்தைப் போடலாம் என்றால் ப்ளாகர் அனுமதிக்கலை!  பாதுகாப்புக் குறைவு என்று படத்தை நீக்கச் சொல்லி விட்டது.  தற்போது இந்தக் கோயிலுக்கு விஜயம் செய்த ஶ்ரீவித்யா உபாசகர் ஒருவர் இது அன்னையின் அருளை வேண்டி வட்டவடிவமாக தாந்திரிக முறைப்படி ஆதியில் கட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறார். பார்க்க சுட்டி!

கருவிலி
 
கோவிலில் முன்னர்  ராஜகோபுரம் கிடையாது. உள்ளே நுழைந்ததுமே ராஜகோபுர அமைப்புக்கு முன்னேயே நந்தி எம்பெருமான் வீற்றிருக்கிறார். தற்சமயம் ராஜகோபுரம் அமைக்கப் பட்டுக்கும்பாபிஷேஹமும் 2008 ஆம் வருடம் ஆகிவிட்டது . "கொடு கொட்டி"த் தாளம் போட்டு ஆடும் நடராஜர் சிலை பல வருடங்களுக்கு முன்னாலேயே களவாடப்பட்டு இப்போது வெளிநாட்டில் இருக்கிறது. சில வருடங்களுக்கு முன்னால் தான் புதிய நடராஜர் சிலை ஸ்வாமி சன்னதியிலேயே பிரதிஷ்டை செய்து இருக்கிறார்கள். முன்னால் இருந்த சிலை அம்மன் சன்னதியில் இருந்தது என்று என் கணவர் சொல்லித் தெரிந்து கொண்டேன். ஸ்வாமி சன்னதி தூய்மையுடன் இருக்கிறது. ஆடிக் களைப்படைந்த ஈசன் "சிவனே" என்று உட்கார்ந்து கொண்டு விட்டதாலோ என்னவோ தெரியவில்லை. மனதிலும் இனம் புரியாத அமைதி. சான்னித்தியம் பரிபூர்ணம். நன்றாய் உணர முடியும்.

வடக்கே தனியாய் அம்மன் சன்னதி. அம்மனைப் பார்த்தால் பிரமிப்பாக இருக்கும். குறைந்தது 51/2 அடி உயரத்தில் இருக்கும் அம்மன் உலகத்து அழகை எல்லாம் உள்ளடக்கி நிற்கிறாள்.

"உதிக்கின்ற செங்கதிர், உச்சித் திலகம், உணர்வுடையோர்
மதிக்கின்ற மாணிக்கம், மாதுளம்போது, மலர்க்கமலை
துதிக்கின்ற மின்கொடி, மென்கடிக் குங்குமதோயம் என்ன
விதிக்கின்ற மேனி அபிராமி என்தன் விழுத்துணையே!" என அம்பாள் எல்லாம் சிவப்பாக மலர்மாலை கூடச் சிவப்புச் செம்பருத்தி மாலையுடன், சிவப்புப் புடவை, சிவப்பு மூக்குத்தியுடன் நாங்கள் சென்றபோது காட்சி அளித்தாள்.

கோவிலில் நவக்ரஹத்திற்குத் தனிச் சன்னதி இல்லை. யாருக்கும் காரணம் தெரியவில்லை. நவகிரஹம் கோயில்களில் அமைக்கப்பட்டு இருந்தால் அவை பழமையான கோயில் இல்லை எனவும் ஆரம்பத்தில் கோயில் வழிபாடுகளில் நவகிரஹங்களுக்கான வழிபாடு இல்லை என்றும் இந்த நவகிரஹ சந்நிதி கோயில்களில் அதுவும் சிவன் கோயில்களில் அமைக்கப்பட்டிருந்தால் அவை ஆயிரம் வருஷத்துப் பழைய கோயிலாக இருக்காது என்றும் சொல்கின்றனர். சப்தமாதர், ஜேஷ்டா தேவி போன்றோரே பழைய கோயில்களில் இடம் பெற்றிருந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆகவே மிகப் பழைய இந்தக் கோயில் சோழ மன்னர்களால் பராமரிக்கப்பட்டு வந்ததை இங்குள்ள கல்வெட்டுக்கள் தெரிவிக்கின்றன.முதலாம் ராஜேந்திர சோழன் காலத்துக் கல்வெட்டுக்கள் நிறைய இருக்கின்றன. யாராவது ஆராய்ச்சி செய்தால் கண்டு பிடிக்கலாம். ஆனால் உண்மையில் இந்தக் கோவிலைக் கட்டியவர் யார் என ஆராய்ச்சி நடக்கவில்லை. தருமபுர ஆதீனத்தின் நூல்களில் இங்கே இந்திரன் உள்ளிட்ட ருத்ர கணங்கள் வழிபட்டு வந்ததாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. கோயிலின் பல ஏக்கர் விஸ்தீரண நிலங்களில் தற்சமயம் மிகுந்த முயற்சிக்குப் பின் பாமாயில் சாகுபடி நடைபெற்று வருகிறது. காஞ்சி பரமாச்சார்யாள் இந்த ஊருக்கு வருகை தந்த சமயம் இங்கே அம்மன் சன்னதியில் கேட்பாரற்றுக் கிடந்த ஐம்பொன் மேருவைக் கண்டுபிடித்துக் காஞ்சியில் காமாட்சி அம்மன் சன்னதியில் பத்திரப்படுத்தி உள்ளதாகச் சொல்கிறார்கள். பிரஹாரங்களில் உள்ள சிற்பங்களைக் கண்டால் அந்தக் காலத்தில் இருந்த உன்னதமான நிலைக்குச் சான்று. சில சிற்பங்கள் கை உடைந்தும் காட்சி அளிக்கின்றன. எல்லாம் செப்பனிடுகிறார்கள்.




கோஷ்டத்தில் உள்ள தக்ஷிணாமூர்த்தி! அர்த்தநாரீசுவரும் அழகாக இருப்பார். அவர் படம் கிடைக்கவில்லை! :(



இனி சென்ற வெள்ளியன்று 30--6--2017 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற கும்பாபிஷேஹத்தின் ஓரிரு காட்சிகள்!







                                                           யாகசாலை!


Tuesday, July 04, 2017

கொட்டிட்டைக் கருவிலி கும்பாபிஷேஹம்!

மட்டிட் டகுழ லார்சுழ லில்வலைப்
பட்டிட் டுமயங் கிப்பரி யாதுநீர்
கட்டிட் டவினை போகக் கருவிலிக்
கொட்டிட் டையுறை வான்கழல் கூடுமே.

5.69.1
692
ஞால மல்கு மனிதர்காள் நாடொறும்
ஏல மாமல ரோடிலை கொண்டுநீர்
கால னார்வரு தன்முன் கருவிலிக்
கோல வார்பொழிற் கொட்டிட்டை சேர்மினே

மேலே காண்பது அப்பர் பெருமானால் பாடல் பெறப்பெற்ற கருவிலி என்னும் சற்குணேஸ்வரபுரத்தைக் குறிக்கும் பாடல். ஐந்தாம் திருமுறையில் இந்தப் பதிகங்களைக் காணலாம். நான் திருமணம் ஆகிப் புக்ககம் என வந்தது இந்தக் கருவிலிக்குத் தான்.  என் மாமனார் அங்கே தான் இருந்தார். நிலங்கள் எல்லாம் கருவிலியைச் சுற்றி இருந்ததால் அவற்றை நிர்வாகம் செய்ய வசதியாக இருக்கும் என இங்கே வந்திருக்கிறார். பூர்விகம் என்று சொல்லப் போனால் பரவாக்கரை என்னும் ஊர் தான். அது கருவிலியிலிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரத்தில் தான் இருக்கிறது.

கருவிலியில் உள்ள சிவன் கோயிலைக் குறித்துத் தான் அப்பர் பெருமான் பாடல் பாடியுள்ளார். ஆனால் அவர் காலத்தில் இருந்த செல்வாக்கெல்லாம் மங்கிப் போய்க் கவனிப்பாரின்றி இருந்தது இந்தக் கோயில். நான் திருமணம் ஆகி வந்த சமயம் கோயிலுக்குச் செல்பவர்களே யாரும் இல்லை! தினம் தினம் குருக்கள் மட்டும் தன் கடமையைத் தவறாது காலை, மாலை இருவேளைகளும் செய்து கொண்டு வந்தார். நான் கோயிலில் தரிசனத்துக்கெனச் சென்றது மிகக் குறைவு. ஆனால் அங்கே உள்ள கிணற்றிலிருந்து குடிநீர் கொண்டு வரச் செல்வேன். அப்போதெல்லாம் கோயிலில் சப்தமே இல்லாமல் அமைதியாக இருப்பது கொஞ்சம் அச்சத்தைத் தரும்.

என் கணவர் இங்கே இருந்தவரைக்கும் கோயிலுக்குத் தினமும் சென்று வருவாராம். அங்கே உள்ள ஒரு தூணில் உள்ள குட்டிப் பிள்ளையார் அவருக்கு இஷ்ட தெய்வம். அந்தப் பிள்ளையாரை நீங்கள் அனைவரும் பார்த்திருப்பீர்கள் என்றாலும் மீண்டும் இங்கே தருகிறேன்.



இது கொஞ்சம் அருகே வைத்து எடுக்கப்பட்ட படம். இன்னொரு கோணத்தில் தூணோடு சேர்த்து எடுத்தது கீழே!




இந்தப் பிள்ளையார் தலையில் பூச்சூடி இருக்கார் இல்லையா? அங்கே சிற்பத்தில் கல்லால் ஒரு ஓட்டை இருக்கிறது. பூவை அதில் செருகி விடலாம். இவருக்கு தினமும் எண்ணெய் முழுக்காட்டி அபிஷேஹ ஆராதனைகள் செய்து இந்தக் கோயிலையும் நான் பெரியவனாகி சம்பாதிக்க ஆரம்பித்ததும் கும்பாபிஷேஹம் செய்து தரவேண்டும் என்றெல்லாம் நினைப்பாராம் என் கணவர். ஆனால்  குடும்பக் கடமைகள் அப்படி எல்லாம் செய்ய விடவில்லை. :( என்றாலும் ஒவ்வொரு முறை கருவிலி வரும்போதெல்லாம் கோயிலின் நிலைமையைப் பார்த்து மனம் வருந்துவோம்.  திரு பரணீதரன் அவர்கள் கிட்டத்தட்ட 50 ஆண்டுகளுக்கு முன் திருப்பணி தொடங்கப்பட்டு பாதியில் நின்று விட்டதாக ஆனந்தவிகடனில் எழுதி இருக்கிறார்.

கோயிலுக்கு விடிமோட்சமே இல்லையா என நினைத்துக் கொண்டிருந்த சமயம் திடீர்னு ஓர் தகவல் எங்களுக்கு வந்தது. அது தான் கோயிலுக்குத் திருப்பணிகள் செய்து கும்பாபிஷேஹமும் நடக்கப் போகிறது என்னும் தகவல்! அதற்குக் காரணகர்த்தாக்கள் கல்கி திரு வைத்தியநாதனும் அவர் தம்பியும் மாருதி உத்யோக் பின்னர் ஸ்டீல் அதாரிடி போன்றவற்றில் பொறுப்பில் இருந்த திரு கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்களுமே ஆவார்கள். இவர்கள் ஒரு வகையில் என் மாமனாருக்கு உறவினர்கள் ஆவார்கள். இவர்களின் பாட்டியும் என் மாமனாரின் பாட்டியும் உடன் பிறந்த சகோதரிகள்.  நாச்சியார் கோயிலைச் சேர்ந்த இவர்கள் தங்கள் மூத்தமகள் ஆன என் மாமனாரின் பாட்டியைப் பரவாக்கரையிலும் ஒரு மைல் தள்ளி இருந்த கருவிலியில் தங்கையையும் திருமணம் செய்து கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

அவர்கள் இருந்தவரை கோயிலில் எல்லாம் சிறப்பாக நடைபெற்று வந்ததாகவும் கோயிலுக்கு எதிரே உள்ள குளத்தில் சாப்பிட்டுக் கை அலம்புவர்களின் கையில் உள்ள நெய் எல்லாம் சேர்ந்து நெய்க்குளமாகக் காட்சி அளிக்கும் என்றும் சொல்வார்கள். ஆனால் அவர்கள் குடும்பத்தில் அனைவரும் ஊரை விட்டு வெளியே சென்று வடநாடு, சென்னை என்று வசிக்க ஆரம்பித்ததும் ஊர்ப்பக்கம் வருவது குறைந்து போய் இருந்திருக்கிறது. அதன் பின்னர் அவர்களில் யாருக்கோ கனவில் இறைவனே வந்து என்னை மறந்துவிட்டாயே என அழைத்ததாகச் சொல்கின்றனர். எப்படியோ ஆயிரம் வருஷத்துக் கோயிலுக்குத் திருப்பணி ஆரம்பித்தது.

முதல் கும்பாபிஷேஹம் 27-3-1997 ஆம் ஆண்டில் நடந்தது. ஆனால் அப்போது எங்கள் பெண்ணிற்கு மும்முரமாக வரன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபடியாலும் என் கணவர் அப்போது வேலைக்குச் சென்று கொண்டிருந்ததாலும் விடுமுறை கிடைக்காமல் யாருக்கும் போக முடியவில்லை. என்றாலும் அதற்குப் பின்னர் போய்ப் பார்த்துவிட்டு வந்தோம். அப்போது ராஜகோபுரம் எல்லாம் கிடையாது.  உள்ளே நுழையும்போது நந்தியெம்பெருமானைத் தாண்டிக் கொண்டு செல்ல வேண்டும். ராஜகோபுரம் பின்னர் அமைக்கப்பட்டு 2008 ஆம் ஆண்டில் 14--7--2008 ஆம் ஆண்டில் கும்பாபிஷேஹம் நடந்தது, அப்போது என் கணவர் சென்றிருந்தார்.  இப்போது அதன் பின்னர் இன்னும் சில வருடங்கள் சென்று விட்டதால் மீண்டும் கும்பாபிஷேஹம் செய்ய ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டு ஜூன் 30 ஆம் தேதி வெள்ளிக்கிழமை கும்பாபிஷேஹம் நடைபெற்றது.

எங்களால் செல்ல முடியவில்லை. மாமியாருக்குக் காரியங்கள் செல்வதால் ஒரு வருஷத்துக்கு ஆகமரீதியான கோயில்கள், கொடிமரம் இருக்கும் கோயில்கள் போன்றவற்றுக்கும் மற்றும்   கும்பாபிஷேஹம் போன்றவற்றில் கலந்து கொள்ள முடியாது என்பதால் செல்லவில்லை. ஆனாலும்  எங்க பையர் மூலம் சில படங்கள் கிடைத்தன. அவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். கோயில் பற்றிய மற்றத் தகவல்களும் அதில் இடம் பெறும். அன்றைய தினம் கும்பாபிஷேஹத்தையே நினைத்துக் கொண்டு இருந்தோம்.




கருவிலி க்கான பட முடிவு

தொடரும்!

Sunday, July 02, 2017

எங்களுக்கு தினம் தினம் "திங்க"ற கிழமை!

இந்தப் படங்கள் எடுத்து மூன்று நாட்கள் ஆகிவிட்டன. ஆனால் உட்கார்ந்து போட நேரம் வாய்க்கலை! என்ன பிசியா? அதெல்லாம் இல்லை!  வெட்டி வேலை தான்! ஒரு சில புத்தகங்கள் படித்தேன்! மதிய நேரம் கணினியில் உட்காரவில்லை! ஐபாடில் சில புத்தகங்கள் படிக்க முடிந்தது! என்றாலும் இன்னும் படிக்க நிறையக் காத்திருக்கின்றன.  சரி, லேட்டானது ஆயாச்சு! நாளைக்கு ஶ்ரீராம் "திங்க"கிழமை பதிவு போடறதுக்குள்ளே போட்டுடலாம்னு இன்னிக்குப் போட்டுட்டேன். அந்த அளவுக்குக் கூட்டம் என்னமோ வரப் போறதில்லை என்றாலும் ஒரு திருப்தி! ஶ்ரீராமுக்கு முன்னாடியே நாம போட்டாச்சுனு! :)

புதன்கிழமை சப்பாத்தி செய்கையில் அதுக்குத் தொட்டுக்கக் கத்திரிக்காய் ஸ்டஃப் கறி செய்தேன். குஜராத்தி டைப்பாம்! அம்பேரிக்கா போயிருக்கிறச்சே மகள் செய்திருந்தாள்! அதிலிருந்து நம்ம ரங்க்ஸுக்கு இது விருப்ப உணவாகி விட்டது. மகள் கொஞ்சம் காரம் அதிகம் போட்டிருந்தாள். நான் அவ்வளவு காரம் போடவில்லை! என்றாலும் இந்தியா வந்தப்புறமா இரண்டாம் முறையாக இதைச் செய்கிறேன். முதல் முறை செய்யறச்சே படம் எடுத்துப் போடும்படியான சூழ்நிலையில் இல்லை! இந்த முறை நிதானமாகப் படம் எடுத்துப் போட்டிருக்கேன். முதலில் தேவையான பொருட்களைப் பார்ப்போம்.

நான்கு பேருக்கான அளவு! கத்திரிக்காய்ப் பிரியர் எனில் முக்கால் கிலோ வேண்டும். எல்லாக் கத்திரிக்காயும் ஒரே சீராக ஒரே அளவில் இருந்தால் நல்லது. ரொம்பச் சின்னதாயும் வேண்டாம்!

நான் எங்க ரெண்டு பேருக்குத் தான் என்பதால் ஆளுக்கு ஐந்து கத்திரிக்காய் என்ற வீதாசாரப்படி பத்துக் கத்திரிக்காய் எடுத்துக் கொண்டேன்.

கத்திரிக்காய்க்குள் அடைக்கத் தேவையான பொருட்கள்

மிளகாய்ப் பொடி  இரண்டு டீஸ்பூன்

தனியா ஒன்றரை அல்லது இரண்டு டீஸ்பூன்(அவரவர் காரத்திற்கு ஏற்பக் கூட்டியோ குறைத்தோ எடுத்துக்கலாம்.)

மஞ்சள் பொடி   அரை டீஸ்பூன்

பெருங்காயப் பொடி அரை டீஸ்பூன்

அம்சூர் பொடி(காய வைத்த மாங்காய்ப் பவுடர்) அரை டீஸ்பூன்(இது கட்டாயம் அல்ல)

கரம் மசாலாப் பொடி அரை டீஸ்பூன்

வறுத்த ஜீரகப் பொடி ஒரு டீஸ்பூன்

சோம்பு இரண்டு டீஸ்பூன்

உப்பு தேவையான அளவு

மேலே சொல்லி இருப்பனவற்றை ஒரு பேசினில் போட்டு நன்கு கலந்து வைத்துக் கொள்ளவும்.

கலந்த பொடி மேலே பேசினில் காணலாம். 



கத்திரிக்காய்களை நன்கு கழுவி எடுத்துக் கொள்ளவும்.



கழுவிய கத்திரிக்காய்களை நான்காகப் பிளந்து கொண்டு உள்ளே கலந்து வைத்திருக்கும் பொடியை வைத்து எல்லாவற்றையும் நிரப்பவும்.

கடாயை அடுப்பில் வைத்து எண்ணெயை ஊற்றவும். அதில் கத்திரிக்காய்களை மெதுவாக ஒவ்வொன்றாகப் போடவும்.



தேவையானால் அடைத்தது போக மீதம் இருக்கும் பொடியை மேலே தூவலாம்.


சிறிது நேரம் ஒரு தட்டைப் போட்டு மூடி வைத்து குறைந்த வெப்பத்தில் கத்திரிக்காய்களை வதக்கவும். திருப்பி விடும்போது கத்திரிக்காய் உடையாமல் கவனமாகத் திருப்பி விடவும்.



நல்ல கத்திரிக்காயாக இருந்தால் நன்கு குழைந்துவிடும். அரை மணி நேரத்துக்குள்ளாகத் தயார் செய்து விடலாம். இப்போது ஃபுல்கா, நான், சப்பாத்தி போன்றவற்றுடன் சூடாகப் பரிமாறவும். 


நம்ம ஊர்ப்பக்கம் கத்திரிக்காய்ப் பொடி அடைத்த கறி எனில் மி.வத்தல், தனியா, கடலைப்பருப்பு, உபருப்பு மிளகு, தேங்காய்த் துருவல் வறுத்து மிக்சியில் அல்லது அம்மியில் பொடி செய்து அதை அடைத்துச் செய்வோம். அது சாப்பாட்டுக்கு நன்றாக இருக்கும். இது சப்பாத்தியோடு நன்றாக இருக்கும். 

Wednesday, June 28, 2017

வறண்ட காவிரி! :(


அமெரிக்காவிலே இருந்து வந்ததும் ஓரிரு முறை மாடிக்குப் போயிருந்தாலும் நின்று பார்க்கவில்லை. இன்னிக்குக் காலம்பர மறுபடி நடைப்பயிற்சியை ஆரம்பிக்கச் சென்ற போது கையில் அலைபேசி இருந்தது. ஆகவே அதன் மூலம் காவிரியைப் படம் எடுத்தேன். பார்க்கவே கண்ணில் தண்ணீர் வருகிறது. கல்லணைப்பக்கம் வறண்ட காவிரியைப்  படம் பிடித்து சக பதிவர் திரு தமிழ் இளங்கோ அவர்கள் முகநூலில் பகிர்ந்திருந்தார்! அதையும் பார்த்தேன். 



இப்போ இரண்டு, மூன்று நாட்களாகத் தான் இங்கே காற்று அடிக்கிறது. அப்போ மேற்கே மழை பெய்கிறது என்று அர்த்தம். இத்தனை நாட்கள் காய்ந்த வெயில் மாதிரி இதற்கு முன்னால் பார்த்ததே இல்லை! அனல் காற்று வீசியது! 




காவிரி ஆற்றைச் சில கோணங்களில் எடுத்த படங்கள் தான் இவை எல்லாம். 



கடவுள் தான் கண் திறக்க வேண்டும். அந்த ரங்கநாதன் பார்வையில் தானே இருக்கு காவிரியும்! 

Sunday, June 25, 2017

ஆடுவோம், பாடுவோம், கொண்டாடுவோம்!

 முகநூலில் சிநேகிதி ஒருவர் நம் கல்யாணங்கள் இப்போது சம்பிரதாயமாகவும் இல்லாமல் தமிழ் முறைப்படியும் இல்லாமல் முழுக்க முழுக்க வட இந்திய முறைப்படி மாறி வருகிறதைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். கல்யாணங்கள் மட்டுமா? கல்யாணத்தில் பரிமாறப்படும் உணவு வகைகளும் தான்!  அதோடு மட்டுமா? உடுத்தும் உடைகளும் தான். மணப்பெண் ரிசப்ஷனுக்கு குஜராத்தி முறைப்படியோ அல்லது ராஜஸ்தானி காக்ரா, சோலியோ அணிந்தால் தான் மதிப்பு! மணமகன் பைஜாமா குர்த்தா விலை உயர்ந்த துணியில் தைத்ததை அணிந்து இருக்க வேண்டும். ரிசப்ஷன் மேடையிலேயே ஆடுவார்கள், பாடுவார்கள். ஆனால் தமிழ் உணர்வு பொங்கும்போது சும்மா இருக்க மாட்டோம். ஒரே பொங்கல் தான்!

கல்யாணத்துக்கு முன்னும், பின்னும் கூட வட இந்திய முறைப்படி மெஹந்தி விழா, சங்கீத், பராத், பாங்க்ரா நாட்டியம், கர்பா எல்லாமும் உண்டு.  ஆனால் தமிழ், தமிழ் உணர்வு என்னும்போது அப்படியே கொதித்துக் கொந்தளித்துப் போவோம். பார்ப்பனர்கள் சம்ஸ்கிருதம் படிக்க விடாமல் மற்ற ஜாதியினரைத் தடுத்து விட்டார்கள் என்று சொல்வோம். ஆனால் அதே சம்ஸ்கிருதம் படிக்க இப்போது வாய்ப்புக் கொடுத்தால் மொழித்திணிப்பு என்போம்.  ஹிந்தி மொழியை இங்கே யாரும் படிக்கக் கூடாது! மொழித்திணிப்பு என்போம். ஆனால் வட இந்திய முறைப்படி தான் நம் திருமணங்களை நடத்துவோம்! அதிலும் பல பிராமணர்கள் வீட்டுத் திருமணங்கள் இப்படித் தான் நடக்கின்றன. இதில் அவர்களே மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டி எனலாம்.( நல்ல வேளையா எங்க பொண்ணு, பிள்ளை கல்யாணங்களில் இப்படி எல்லாம் நடக்கலை.) நம்ம பாரம்பரிய முறைப்படி திருமணம் நடப்பதைக் கேலி செய்வோம். ஆனால் வட இந்திய முறைப்படி எல்லாவற்றையும் ஆவலுடன் செய்வோம். அதில் பெருமையும் கொள்வோம்.

எங்களுக்கு ஹிந்தி என்னும் மொழி தான் வரக் கூடாது! மொழித்திணிப்பை எதிர்ப்போம். வடவர் ஆதிக்கம் என்போம்.  ஆனால் எங்க வீட்டுக் கல்யாணங்களில் வட இந்திய முறைப்படி மெஹந்தி விழா மற்றும்
 அவங்க முறைப்படி உடை உடுத்துதல், பராத், பாங்ரா நாட்டியம், கர்பா எல்லாமும் ஆடுவோம், பாடுவோம், கொண்டாடுவோம்,
உணவுகளில் கூட வட இந்திய உணவு முறைப்படி தான் சாப்பிடுவோம். சாட் பண்டார் தனி ஸ்டால், சமோசா தனி ஸ்டால், பானி பூரி, பேல் பூரி, தஹி பூரி தனி ஸ்டால், உணவு வகைகளில் சப்பாத்தி, குருமா, நான், ஃபுல்கா ரொட்டி, சப்ஜி என்றே சாப்பிடுவோம். ஆனால் ஹிந்தி மட்டும் படிக்கச் சொன்னீங்களோ! எங்கள் தமிழார்வம் உங்களைச் சும்மா விடாது!
ஆமாம் தெரிஞ்சுக்குங்க! :)))) ஹூம், நாங்க தமிழார்வம் நிறைஞ்சவங்களாக்கும்! :))))  மைல் கல்லில் ஹிந்தி எழுத்து தென்பட்டால் கூட எதிர்ப்புத் தெரிவிப்போம். இத்தனைக்கும் அது தேசிய நெடுஞ்சாலையாக இருக்கும்! அங்கே இத்தனை மைல்களுக்கு ஒரு மைல்கல்லில் மூன்று மொழிகளிலும் விபரம் கொடுக்க வேண்டும் என்று நெடுஞ்சாலைத் துறை ஆணை இருக்கும்! இருந்தாலும் நாங்க தமிழர்கள் இல்லையா? எங்க தமிழ்நாட்டில் அதெல்லாம் பார்த்துக் கொண்டு இருக்க மாட்டோம். அதை அழிக்கும்வரை போராட்டம் தான்!

தமிழ் மொழிக்காக உயிரையும் கொடுப்போம். ஆனால் எங்கள் திருமணங்களில் எல்லாம் வட இந்தியர் போடும் உடைகள், உணவு வகைகள், பழக்க, வழக்கங்களையே பின்பற்றுவோம். எந்த வட இந்தியராவது தமிழ்நாட்டு முறைப்படி திருமணம் செய்து கொண்டதாகச் செய்தி வந்திருக்கா? இல்லை! ஆனால் தமிழ் உணர்வு மிகுதியாக உள்ள நாம் மட்டுமே தனித்துவம் கொண்டவர்கள் ஆதலால் இப்படிச் செய்வோம். தமிழ்ப் பற்றில் எங்களை மிஞ்ச ஆளில்லை! எங்காவது ஹிந்தி எழுத்தைப் பார்த்தால் தார் பூசி அழிப்போம். ஆனால் எங்கள் திருமணங்களில் கட்டாயமாக சமோசா, பாவ் பாஜி, தஹி சாட், பேல் பூரி, தஹி பூரி, பானி பூரி போன்றவை இடம் பெறுமாறு பார்த்துப்போம். அதான் எங்கள் முக்கிய உணவே! விடுமுறை நாட்களில் ஓட்டலுக்குச் சென்றால் கூட நாங்க இவற்றைத் தான் வரவழைத்துச் சாப்பிடுவோம். இட்லி, சாம்பாரெல்லாம் எவன் சாப்பிடுவான்! சாதம் என்றால் அதில் பிரியாணியோ, புலவோ என்றால் சாப்பிடலாம். சாம்பார் சாதமா? ரசமா? சேச்சே! ரசனையே இல்லாத திருந்தாத ஜன்மங்கள்தான் அதைச் சாப்பிடுவார்கள். நாமெல்லாம் புலவும், பிரியாணியும், ஃப்ரைட் ரைஸும் தானே சாப்பிடுவோம்!

நம்ம பாரம்பரிய உணவே மறந்துவிடுவோம் போல இருக்கு! ஏதோ எங்களைப் போன்றவர்கள் அதை நினைவூட்டினால் தான் உண்டு!  பழக்க வழக்கங்களுமே மாறிக் கொண்டு வருவதையும் பார்க்க முடியுது! ஒரு பக்கம் தமிழ், தமிழ் மொழிப் பற்று, தமிழ்க் கலாசாரம் பேணுதல்! இன்னொரு பக்கம் மறைமுகமாக வட நாட்டு முறைகள், பழக்க, வழக்கங்கள், உணவுகள் உள்ளே நுழைந்து ஆதிக்கம் செலுத்துதல்! என்னவோ போங்க!

வாழிய செந்தமிழ், வாழிய பாரத மணித்திருநாடு

Saturday, June 24, 2017

ஒரு தீவிரமான பதிவு அன்று! மொக்கைப் பதிவு இன்று!

சாப்பிடலாம் வாங்க!  இங்கே பார்க்கவும்!




அரிசி+து.பருப்பு மி.வத்தல், உப்பு, பெருங்காயத்தோடு அரைக்க ஜாரில் பொட்டிருக்கேன்.

நாம உல(க்)கை நாயகர் மாதிரி ஒரு சீரியஸ் பதிவு கொடுத்தால் அடுத்து ஒரு மொக்கைப் பதிவு கொடுப்போமுல்ல! அதான் இன்னிக்கு இந்தப் பதிவு! நேத்திக்குக் காராவடை செய்தேன். இது அநேகமா மதுரைப் பக்கம் மட்டுமே செய்யற ஒண்ணுனு நினைக்கிறேன். செய்முறை கீழே!

அரிசி+துவரம்பருப்பு = ஒரு கப் அரிசின்னால்  கால் கப் து.பருப்பு சின்னக் கிண்ணம் அரிசின்னால் ஒரு டேபிள் ஸ்பூன் து.பருப்புப் போதும்.

உளுந்து அரைக் கிண்ணம், கொடகொடவென்று அரைக்கவும்.

அரிசி+துவரம்பருப்போடு மிளகாய் வற்றல், உப்பு, பெருங்காயம் தேவையான அளவு சேர்த்து நன்கு நைசாக (வெழுமூண என்று நாங்கள் சொல்வோம்) அரைத்துக் கொள்ளவும். கொட கொடவென அரைத்த உளுந்து மாவையும் போட்டுக் கலந்து அரைக்கிண்ணம் கடலை மாவையும் போட்டு நன்கு கலக்கவும். புளிப்புச் சுவை வேண்டும் எனில் ஒரு கரண்டி தயிர் சேர்க்கலாம். கடலைப்பருப்பை நன்கு ஊற வைத்து இதில் சேர்த்துக் கொண்டு கருகப்பிலை, இஞ்சி, பச்சை மிளகாய் பொடியாக நறுக்கிச் சேர்க்கவும். இஞ்சி, பச்சை மிளகாய் தேவை எனில் சேர்க்கவும். சேர்க்காமலும் இருக்கலாம். கருகப்பிலை முக்கியம்.  கீழே அரைத்த மாவு!



இங்கே எண்ணெயில் போட்டுப் பொரித்தெடுக்கும் காராவடைகள்!
 நல்ல நிறமாக இருக்கும்! மஞ்சள் பொடியெல்லாம் போடவே வேண்டாம்! அதுவே நல்ல நிறமாக வந்துடும். சட்னி தேவை எனில் தேங்காய்ச் சட்னியோடு சாப்பிடலாம். நாங்க அப்படியே சாப்பிட்டோம்!


சூடான காராவடைகள் இங்கே! இதன் செய்முறையில் நேற்று ஒரு திப்பிச வேலை செய்தேன். ஹிஹிஹி, வடைக்கு ஏற்கெனவே அரைத்து மீந்திருந்த உளுத்த மாவை அரிசி+துபருப்பு அரைத்த கலவையோடு கலந்துட்டேன். அதோடு கடலை மாவு சேர்த்துச் செய்தேன். வித்தியாசம் ஒண்ணும் தெரியலை. ஆனால் பொதுவாக உளுந்து தனியாகக் கொட, கொடவென அரைத்துச் சேர்த்தால் தான் காராவடை நன்கு உப்புக் கொண்டு பெரிது பெரியதாகவும் மேலே மொறு மொறுவெனவும் உள்ளே ஸ்பாஞ்ச் மாதிரியும் வரும். நேற்று நன்றாக அப்படியே வந்திருந்தது. :))))



Friday, June 23, 2017

க.க.போ.வுக்கான கதை இங்கே!

க.க.போ.தெரியுமா?  எங்கள் ப்ளாக் கௌதமன் "நம்ம ஏரியா"வுக்காகக் கதைக் கரு கொடுத்து எழுதச் சொன்ன கதைக்கு நான் எழுதிய கதை கீழே. இதைக் கதைனு நம்பினால் படிங்க! இல்லைனா வேண்டாம்! ஏன்னா முதலில் எழுத ஆரம்பிச்சது ஒண்ணு! அப்புறமா மாத்தினது வேறே! அதுக்காகக் கற்பனை வளம் அதிகமா இருக்குனு நினைச்சுடாதீங்க!  இனி உங்கள் பாடு! கௌதமன் பாடு! அவர் தானே கதையே கேட்டார். யாருக்கானும் கோபம் வந்து திட்டணும்னு தோணிச்சுனா கௌதமனைப் போய்த் திட்டுங்க! இனி ஒரு முறை இம்மாதிரிப் போட்டி எல்லாம் வைப்பாருங்கறீங்க? ம்ஹூம்! ஓடிப் போயிட மாட்டாரா! :)))))

*********************************************************************************

எதிர்பாரா அதிர்ச்சி அவளுக்கு! சென்ற இடத்தில் அவனைச் சந்திப்போம் என்றே நினைக்கவில்லை. கணவனுடன் ஒரு சுற்றுலாவுக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று தெரிந்ததும் அவளுக்குள்ளே பொங்கி வந்த மகிழ்ச்சி ஊற்று இப்போது வற்றி விட்டது! அவனைப் பார்த்தால் அவளைத் தெரிந்து கொண்டதாகக் காட்டிக் கொள்ளவில்லை. அழுத்தம்! மிகுந்த அழுத்தம்! அவள் வேண்டுமென்றே அவன் பார்க்கையில் தன் கணவ்னை ஒட்டி அணைத்தாற்போல் அமர்ந்து கொண்டாள்! அவன் இதழ்க்கடையில் அது என்ன? ஏளனச் சிரிப்பா? பற்களைக் கடித்துக் கொண்டாள்! முன்னெல்லாம் அவள் கோபத்தில் இப்படிப் பற்களைக் கடித்துக் கொள்ளும்போதெல்லாம் அவன் சொல்வது அவள் நினைவில் வந்து தொலைத்தது!

"ஆஹா! ரசம் சொட்டும் ஆரஞ்சுச் சுளைகள்! விதைகளே இல்லாத சுளைகள்! இப்படி அழுத்திக் கடித்தாயானால் ரசமெல்லாம் சிந்திவிடுமே!" என்பான். அவளுக்குச் சிரிப்பு வந்துவிடும். அந்த நினைவு இப்போது அவளுள் தலைதூக்க முகத்தில் தன்னையும் அறியாமல் ஏற்பட்டிருந்த புன்னகையோடு தலை நிமிர்ந்து பார்க்க அவனுள்ளும் அப்போது அதே எண்ணம் தோன்றி இருக்க வேண்டும். அங்கிருந்த ஓர் ஆரஞ்சுப் பழத்தை எடுத்துக் கைகளில் உருட்டிய வண்ணம் அவளையே பார்த்தான்! அவள் உடலோடு மனமும் சேர்ந்து கூசிற்று! இது சரியா? இன்னமும் அவனையே நினைப்பது சரியா? ஆயிற்று! கிட்டத்தட்ட ஏழு வருடங்களுக்கும் மேல் ஆகப் போகிறதே! அவனை விட்டு அவள் விலகி! அற்பக் காரணம்! ஆனால் அதிலேயே சண்டை பெரிதாகி அவனை விட்டு விலகிப் பிறந்த வீடு சென்ற அவள் பின்னர் திரும்பவே இல்லை! இத்தனைக்கும் அவர்கள் திருமணம் காதல் திருமணம் தான்! பெற்றோர் சம்மதத்துடன் நடந்த திருமணம்!

ஆரம்பத்தில் எல்லாம் நன்றாகவே போய்க் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அவளுக்குத் தான் திருமணத்திற்குப் பின்னர் பல மன மாற்றங்கள். அவன் பெற்றோர் வருவது பிடிக்கவில்லை! அவன் பெற்றோரைச் சந்திக்கச் செல்வதும் அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை! அவள் மருமகளாக வரக் கூடாது என்று ஆரம்பத்தில் தடை போட்டவர்கள் தானே! பின்னர் மகனுக்கு அவளைத் தான் பிடித்திருந்தது என்பதால் தானே சம்மதித்தார்கள்! அங்கே இங்கே சுற்றிக் கடைசியில் அவன் பெற்றோர் அதே ஊருக்கே வந்து விட்டனர். இது இன்னமும் அவளுக்குப் பிரச்னையாகி விட்டது! தன்னுடனேயே பெற்றோரை வைத்துக் கொள்ளவும் விரும்பி அழைத்தும் வந்து விட்டான்! இது அவளுக்கு ஓர் மானப் பிரச்னையாகத் தோன்றி விட்டது. அவளைக் கேட்காமல் எப்படி அழைத்து வரலாம் என்று சண்டை போட்டாள்! என் பெற்றோர் என்னோடு இருக்காமல் எங்கே போக முடியும் என்பது அவன் வாதம். போகப் போகச் சரியாகி விடும் என்றும் கூறினான். ஆனால் அவளால் தான் பொறுக்க முடியவில்லை. கோபத்துடன் பிறந்த வீடு சென்றவள், "நான் அல்லது அவர்கள்! இரண்டில் ஏதாவது ஒன்று தான்!" என நிபந்தனை போட, "மனைவி இன்னொருத்தி கிடைப்பாள்! ஆனால் பெற்றோர் ஒருத்தர் தான்! அவர்களை என்னால் எக்காரணம் கொண்டும் இழக்க முடியாது!" என்று சொல்லி விட்டான்.

மேலும், "நீ உன் பெற்றோருடன் இருக்கையில் என்னுடன் என் பெற்றோர் இருக்கக் கூடாதா?" என்றும் கேட்டான். பெரிய அளவில் கோர்ட், வழக்கு என அலையாமல் இருவரும் மனம் ஒப்பிப் பிரிந்து செல்வதாக எழுதிக் கொடுத்து விட்டார்கள். அதன் பின்னரே அவளுக்குச் சோதனை ஆரம்பித்தது. ஆரம்பத்தில் எல்லாம் அவளைத் தாங்கிய பெற்றோராகட்டும், அண்ணனாகட்டும், பின்னர் அவளைக் குறை கூற ஆரம்பித்துவிட்டனர்.அனுசரித்துப் போயிருக்கணும் என்றார்கள். பின்னர் அவர்கள் தேடித் தந்த மாப்பிள்ளை தான் இப்போதைய கணவர். இவரும் நல்லவரே! வல்லவரும் கூட! ஆனால் இவளைப் போலவே அவரும் ஏற்கெனவே திருமணம் ஆகி மனைவியை ஒரு விபத்தில் இழந்தவர். அவள் பெற்ற குழந்தை இப்போது இவர்களுடன் தான் வளர்கிறது. இதெல்லாம் தெரிந்தே தான் அவள் இந்தத் திருமணத்திற்குச் சம்மதிக்க நேரிட்டது! ஏன் எதிர்காலம் குறித்த பயமா? தெரியவில்லை! அவனிடம் மனமாரக் காதலித்த முன்னாள் கணவனிடம் அவள் போட்ட நிபந்தனைகள்! கடுமையான நிபந்தனைகள்! அவை எல்லாம் இப்போதும் போட முடிந்ததா? செல்லாக்காசாகி விட்டன! அவள் தலையை நிமிர்த்திப் பார்த்தாள்.

அவன் இப்போது அவள் கணவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தான். அவளைப் பற்றி அவனிடம் மிகவும் உயர்வாகக் கூறிக் கொண்டிருந்தார் அவளுடைய கணவர். அவளுக்கு மனம் கூசியது! அவன் பெற்றோர் வயது வந்த காலத்தில் அவர்களுடன் சேர்ந்து இருக்க வந்தபோது சம்மதிக்காத அவள் இப்போது இன்னொருத்தி பெற்ற பிள்ளையை வளர்த்து வருவதை அவன் அறிந்தால் என்ன சொல்வான்? அவனுக்கு அது தெரியாமலே போகட்டும் என நினைத்துக் கொண்டாள். ஆனால் அவள் இப்போதைய  கணவன் விடவில்லை. குறிப்பாக இந்த விஷயத்தையே அவனிடம் திரும்பத் திரும்பப் பெருமையாகச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். அவன் பெற்றோர் இப்போ அவனுடன் தான் இருக்கிறார்களா? அவன் வேறே கல்யாணம் செய்து கொண்டானா என்பதை அறிய அவளுக்கு ஆவல் அதிகமாயிற்று.

ஆனால் அவன் பேச்சிலிருந்து எதுவும் தெரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அவன் அவளிடம் வைத்திருந்த காதல் அவன் மனதிலேயே இன்னும் இருக்குமா என்று அவளுக்கு சந்தேகமும் ஏற்பட்டது. அதைத் தெரிந்து கொண்டு அவள் என்ன செய்ய முடியும்? என்றாலும் அவன் வேறொரு பெண்ணிடம் தன்னை விட அதிக அன்புடன் இருப்பான், இருக்கிறான் என்பதை அவளால் இன்னமும் பொறுக்க முடியாது போல் தோன்றியது! நினைக்க நினைக்க அவள் தலையே வெடித்து விடும் போல் இருந்தது. அப்போது பார்த்து அவள் கணவன் அவனிடம் அவன் குடும்பத்தைப் பற்றிக் கேட்க, "எனக்குக் குடும்பம் என்று எதுவும் இல்லை! என் பெற்றோர் இருந்தனர்! அவர்களும் நோய்வாய்ப்பட்டு ஒருவர் பின் ஒருவராகப் போய்ச் சேர்ந்து விட்டார்கள்!" என்று மெல்லிய புன்னகையுடன் அவளைக் கடைக்கண்ணால் பார்த்துக் கொண்டே சொன்னான்.

"அடி! பழிகாரி! இப்படிச் சீக்கிரமாகவே இறக்கப் போகிறவர்களைக் குறித்தா நீ என்னிடம் சண்டைபோட்டாய்?" என்று அவன் அவளை மறைமுகமாகக் கேட்பது போல் உணர்ந்தாள்! அங்கே கால்கட்டு, பாரம் சுமக்க வேண்டும் என்றெல்லாம் சொல்லித் தானே வாழ்க்கையை விட்டே விலகினாள்! இப்போது அங்கே அவன் மட்டும் தான்! ஆனால் அவளோ! இங்கே வந்துஇன்னொரு திருமணம் செய்து கொண்டும் பாரம் சுமக்கத் தான் வேண்டி இருக்கிறது. அதுவும் யாரோ பெற்ற குழந்தையைத் தன் குழந்தையாக எண்ணி வளர்க்க வேண்டும்! ஏன் இந்தப் பரந்த மனம் அவளிடம் முன்னால் இல்லை? தன் மனம் இன்னமும் சரிவரப் பக்குவப்படவில்லை என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். அவனோடு இருந்திருந்தால் வாழ்க்கை நிச்சயம் சொர்க்கமாகத் தான் இருந்திருக்கும். அவள் மனதின் ஓரத்தில் இல்லை, இல்லை, மனம் முழுவதுமே இன்னமும் அவன் தான் இருந்தானோ!

தன் எண்ணங்களைப் பார்த்துத் திடுக்கிட்டுப் போனாள் அவள். அவனை விட்டு விலகிய பின்னும் அவள் மனம் அவனையே நினைக்கிறது! அவனுடன் வாழ்ந்த நாட்களை எண்ணிப் பார்க்கிறதே! இது அவள் கணவனுக்குத் தெரிந்தால்! எங்கேயாவது அவன் பேச்சு வாக்கில் அவளிடம் பழைய உரிமையோடு பேசிவிடப் போகிறான் என்று கலங்கினாள்! அவள் கண்களில் பயம் குடி கொண்டது. வாய் பேசாமல் தன் கணவனருகே அமர்ந்திருந்தாள். அப்போது அவள் கணவன், " என் மனைவிக்குப் பரந்த மனம்! என் குழந்தையை வளர்க்கிறாள் தன் குழந்தையாக! இதற்காகவே தான் ஒரு குழந்தை பெற்றுக் கொள்ள வேண்டாம் என்றும் நினைக்கிறாள்! இப்படியும் ஒரு பெண்ணைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா?" என்று பெருமையுடனும் கர்வத்துடனும் சொன்னான்.

அவளைப் பார்த்துச் சிரித்தான் அவள் முன்னாள் கணவன்! அவனுக்கும் அவளுக்கும் மட்டுமே தெரிந்த ரகசியம் அது! அது தான் அவளுக்குக் குழந்தையை கர்ப்பத்தில் சுமக்கும் பாக்கியம் இல்லை என்பது! அவள் கர்ப்பப் பைக்கு ஒரு குழந்தையைத் தாங்கும் வல்லமை இல்லை. அவளால் அவன் வம்சம் தழைக்க ஒரு குழந்தையைப் பெற்றுத் தர முடியாது!  ஏதோ ஒரு விபத்து ஏற்பட்ட போது இது குறித்து அவளுக்குத் தெரிய வந்தது. அவனிடமும் அதைச் சொல்லி இருந்தாள். ஆனால் அவன் இதைக் கொஞ்சமும் லட்சியம் செய்யவில்லை.  திருமணம் ஆவதற்கு முன்பே  இது தெரிந்தே தான் அவள் மேல் கொண்ட அழியாக் காதலினால் அவளைத் திருமணம் செய்து கொண்டான் அவன். அவளிடம் அன்பாகவும் இருந்தான். ஒரு நாள் கடிந்து ஒரு சொல் சொன்னதில்லை! ஆனால் அவளோ! அவன் பெற்றோர் இவர்களுடன் வாழ வந்தபோது அவர்களை எவ்வளவு கேவலப் படுத்தி இருப்பாள்! அவர்களும் அவளை ஒரு வார்த்தை சொன்னதில்லை! அவள் கணவனும் இந்தக் குறையைச் சுட்டிக் காட்டியதே இல்லை. பெற்றோரிடம் கூட இதைக் குறித்து அவன் சொல்லி இருக்கவில்லை! ஆனால் இப்போது! அவனை விட்டு விலகி வந்தாயிற்று. இது தான் சாக்கு என்று அவளைக் காட்டிக் கொடுத்து விடுவானோ! பயத்துடன் அவள் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் முகம் பயத்தில் வெளுத்தது. கைகள் நடுங்கின

ஆனால் அவனோ மிகவும் சாவதானமாக அவளைப் பார்த்து,
"அப்படியா, திருமதி மோகன், உங்கள் பெருந்தன்மையான மனம் யாருக்கு வரும்? உங்கள் கணவரின் குழந்தையை நீங்கள் வளர்த்து வருவது உண்மையிலேயே மிகவும் அரிதான ஒன்று. அதுவும் உங்கள் சொந்தக் குழந்தையைப் போலவே வளர்க்கிறீர்களாமே! உங்களைப் போன்றவர்கள் இருப்பதால் தான் நாட்டில் மழையே பெய்கிறது!" என்றான் அவ்ளைப் பார்த்து. அவளைத் தெரிந்ததாகவே காட்டிக் கொள்ளாமல் பேசிய அவனைப் பார்த்து அவள் கண்கள் நீரை மழையாக வர்ஷிக்க அதைக் கண்ட அவள் கணவன் கண்களிலும் கண்ணீர் வர, அவள் முன்னாள் கணவனின் கண்களும்   கண்ணீரால் நிறைந்தன. அதன் காரணம் அவளுக்கு மட்டுமே தெரியும். அவளை இழந்த பின்னாலும் இன்னொருத்தியை நினைத்துக் கூடப் பார்க்காமல் வாழ்ந்து வரும் அவன் முன்னே அவள் மிகச் சிறியவள்! தன்னை மிக உயர்ந்த இடத்தில் தூக்கி வைத்துவிட்டானே! இதை எண்ணியதும் தன் கண்களில் பொங்கி வரும் கண்ணீரை அடக்க அவள் மிகச் சிரமப்பட்டாள்! அவர்களும் பொங்கி வரும் கண்ணீரை அடக்கமுடியாமல் சிரமப்பட்டார்கள். 

Friday, June 16, 2017

சிகரி போட்ட கட்சி அங்கே! சிகரி போடாத கட்சி இங்கே! :)

ஹிஹிஹி, நாங்க சிகரி போட்ட காஃபியே சாப்பிடறதில்லை! சுத்தமான காஃபி தான்! நீங்க சொல்லும் அதே கடுக்காய் டேஸ்டில் தான்! நிறமெல்லாம் சந்தன நிறமா இருக்கும்! அதுவும் நல்ல பசும்பால் என்றால் எங்க வீட்டுக் காஃபியை அடிச்சுக்க முடியாது!

(என்னோட கண்ணே பட்டுதோ என்னமோ இப்போப் பால் பாக்கெட் தான் வாங்கறோம்! காஃபி சுமார் ரகம் தான்)

Coffee Day? மாசத்துக்கு நூறு கிராம்காஃபி பவுடர் போதும்! :) வெந்நீர் விட விடத் திக்காக இறங்கிட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்டே இருக்கும்! :)

பீபரி, ஏ காஃபியோடு சேர்த்து டிகாக்‌ஷன் திக்காக இறங்க ரொபஸ்டா சேர்க்கலாம். நாங்க கொட்டை வாங்கி அரைக்கிறச்சே இப்படித் தான் போட்டிருக்கோம். இப்போ பீபரி 70%+30% ஏ காஃபி!  (முன்னெல்லாம் உருண்டைக் கொட்டை, தட்டைக் கொட்டை என்பார்கள். இப்போ உருண்டைக் கொட்டையே வரதில்லைனு நினைக்கிறேன். அதோடு இல்லாமல் ரேஷன் கார்டிற்குக் காஃபிக் கொட்டை கொடுத்துட்டு இருந்தாங்க! அப்புறமா அதுவும் நின்னு போச்சு!

மும்பை, டெல்லியிலும் பார்த்துட்டேன். :) சென்னையிலும்! :) இங்கே ஶ்ரீரங்கத்தில் பத்மா காஃபி ரொம்ப உயர்வாச் சொல்வாங்க. அங்கேயும் வாங்கிப் பார்த்தோம். கொட்டையை அதிகமா வறுக்கிறாங்க! எங்களுக்கு வறுத்து அரைத்தே சாப்பிட்டு வழக்கம் என்பதாலோ என்னமோ கொஞ்சம் அதிகமா வறுபட்டாலும் தீய்ந்த வாசனை வராப்போல் ஓர் எண்ணம்! ஆகையால் இங்கே வேறொரு கடையில் எங்களுக்கு நேரே வறுத்து அரைத்துத் தருவாங்க! :)

கும்பகோணத்தில் எந்தத் தெரு? அடிக்கடி போவோம். மோகன் காஃபி? முயற்சி செய்யறோம்

(மடத்து தெரு. காவேரி பழைய பாலக்கரைக்கு அருகில். வெளி நாட்டுக்கெல்லாம் அனுப்புகிறார்கள்.) நண்பர் குறிப்பிட்டது!

 நீங்க சொல்வது சரியே! காஃபி கொட்டையைப் பொறுத்தே காஃபியின் சுவை! யு.எஸ்ஸில் கொலம்பியன் காஃபி!


காஃபி க்கான பட முடிவு


முகநூலில் நேத்திக்கு (?) கே.ஜி.ஜவர்லால் காஃபிக்குச் சிகரி போட்டே ஆகவேண்டும் என்று சொல்லி இருந்தார். அதுக்கு எழுதின கருத்துரைகள் மேலே! காஃபி பத்தி நிறையப் பதிவு எழுதிட்டேன்! ஆகையால் மேற்கொண்டு சொல்லாமல் சும்மாக் கருத்தை மட்டும் பதிஞ்சிருக்கேன். அதிலும் நான் சொன்னவை மட்டுமே!  என் ஓட்டு சிகரி கலக்காத காஃபிக்கே!


காஃபி  இங்கே காஃபி பற்றி எழுதிய ஓர் பதிவு!

தொடர்ச்சி

ஒரு வாய்க் காஃபி  காஃபி பத்தி 2006 ஆம் வருஷம் எழுதினது! 

Wednesday, June 14, 2017

ப்ளாஸ்டிக்கில் அரிசி! ஓர் உண்மை!

டூப். டூப் டூப் பிளாஸ்டிக் சேர், பிளாஸ்டிக் தட்டு என்றெல்லாம் கேள்விப்பட்டு இருக்கிறோம். அதென்ன பிளாஸ்டிக் அரிசி?
நல்ல பாம்புக்கும் ‘நல்லது’க்கும் எப்படி சம்பந்தம் கிடையாதோ... பிளாஸ்டிக் சர்ஜரிக்கும் பிளாஸ்டிக்கும் எப்படி தொடர்பு கிடையாதோ... அதுபோல்தான் பிளாஸ்டிக் அரிசிக்கும் பிளாஸ்டிக்குக்கும் எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது. பிளாஸ்டிக் அரிசி என்பது பிளாஸ்டிக்கில் செய்யப்படுவது இல்லை.
அப்படி என்றால் பிளாஸ்டிக் அரிசி என்பது என்ன?
அரிசி அரவை ஆலைகளில் நெல்லை அரைத்து அரிசி எடுக்கும் போது, குறிப்பிட்ட அளவிலான அரிசி நொறுங்கி குருணையாக மாறும். கிராமப்புறங்களில் இந்த குருணையை கோழிகளுக்கு தீவனமாக போடுவார்கள்.
ஆனால் எந்த புண்ணியவானோ, இந்த குருணையை ஏன் கோழிகளுக்கு வீணாக தீவனமாக போடவேண்டும் என்று யோசித்து இருக்கவேண்டும். அதன் விளைவாக உருவானதுதான் இந்த பிளாஸ்டிக் அரிசி.
குருணை அரிசியுடன் உருளைக்கிழங்கு, சீனி கிழங்கு என அழைக்கப்படும் சக்கரவள்ளி கிழங்கு, ரசாயனம் (போரிக் ஆசிட்), தண்ணீர் ஆகியவற்றை ஒன்றாக சேர்த்து எந்திரத்தில் போட்டு அரைக்கிறார்கள். நன்றாக அரைக்கப்பட்டு கூழ் வடிவத்துக்கு வந்ததும் அதை ஊற்றி உலர வைத்து கிட்டத்தட்ட காகிதம் போல் மாற்றுகிறார்கள். அந்த காகித தகடு நன்றாக உலர்ந்ததும், அதை எந்திரத்தில் கொடுத்து அரிசி போல் சிறு சிறு துண்டுகளாக நொறுக்குகிறார்கள். அப்படி நொறுக்கப்படும் துண்டுகள் பார்ப்பதற்கு உண்மையான அரிசி போலவே இருக்கும். ஒரிஜினல் அரிசிக்கும் இந்த போலி அரிசிக்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை யாராலும் அவ்வளவு எளிதில் கண்டுபிடித்துவிட முடியாது.
எப்படி மரவள்ளி கிழங்கில் இருந்து சவ்வரிசி தயாரிக்கப்படுகிறதோ, அதுபோல்தான் இந்த பிளாஸ்டிக் அரிசியும் தயாரிக்கப்படுகிறது. மற்றபடி பிளாஸ்டிக்குக்கும் இந்த அரிசிக்கும் எந்தத் தொடர்பும் கிடையாது.
இப்படி பிளாஸ்டிக் அரிசி தயாரிக்கும் முறை பற்றிய வீடியோ சமீபத்தில் சமூக ஊடகங்களில் வெளியாகி பரபரப்பை உண்டுபண்ணியது. அதைத்தான் பிளாஸ்டிக் அரிசி... பிளாஸ்டிக் அரிசி... என்று சொல்லி பீதியை ஏற்படுத்தி விட்டார்கள்.
தெலுங்கானா மாநிலத்தில் பல இடங்களில் கடைகளில் பிளாஸ்டிக் அரிசி விற்கப்படுவதாகவும் தகவல் பரவியது. இதைத்தொடர்ந்து அங்குள்ள அரிசி அரவை ஆலை அதிபர்கள் சங்கத்தினர், குருணை அரிசியை பயன்படுத்தி மேற்கண்ட முறையில் அரிசி தயாரிப்பதைத்தான் பிளாஸ்டிக் அரிசி என்கிறார்கள் என்றும், மற்றபடி பிளாஸ்டிக் அரிசி என்ற ஒன்று கிடையவே கிடையாது என்றும் விளக்கம் அளித்தனர்.
பிளாஸ்டிக்கில் பாட்டில், விளையாட்டு சாதனங்கள் போன்ற பல பொருட்களை தயாரிக்கலாம். ஆனால் அரிசி தயாரிப்பது என்பது நெல் விளைவிப்பதை விட அதிக செலவு ஆகும். எனவே யாரும் அந்த விபரீத காரியத்தில் இறங்கி கையை சுட்டுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்பது நிபுணர்கள் கருத்து.
மேலும் பிளாஸ்டிக்கில் அரிசி தயாரிக்கப்பட்டால் அதை வேகவைக்கவும் முடியாது, சாப்பிடவும் முடியாது. வாயில் வைக்கும் போதே தெரிந்துவிடும்.
எனவே குருணை, உருளைக்கிழங்கு மாவு, போரிக் ஆசிட் ஆகியவற்றை சேர்த்து தயாரிக்கப்பட்ட அரிசியைத்தான் பிளாஸ்டிக் அரிசி என்று கூறி மக்களிடம் பீதியை ஏற்படுத்திவிட்டார்கள். பிளாஸ்டிக் அரிசி பார்ப்பதற்கு உண்மையான அரிசியைப் போன்றே இருந்தாலும், போலி அரிசி உடலுக்கு நல்லது அல்ல. சமைக்கும் போதே அதன் யோக்கியதை தெரிந்துவிடும்.
தமிழகத்திலும் இந்த பிளாஸ்டிக் அரிசி விவகாரம் தலைதூக்கி மக்களிடம் பயத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. சில இடங்களில் கடைகளில் விற்கப்படும் அரிசியை உணவுத்துறை அதிகாரிகள் சோதனை செய்து பார்த்து இருக்கிறார்கள்.
தமிழகத்தில் அசல் அரிசியே நன்றாக இருக்கும் போது பிளாஸ்டிக் அரிசி நுழைவதற்கு வாய்ப்பு இல்லை என்றும், எங்காவது பிளாஸ்டிக் அரிசி விற்கப்படுவதாக புகார் வந்தால் கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று உணவுத்துறை அமைச்சர் ஆர்.காமராஜ் எச்சரிக்கை விடுத்து இருக்கிறார்.
இந்த பிளாஸ்டிக் அரிசி விவகாரம் தொடர்பாக டெல்லி ஐகோர்ட்டில் ஏற்கனவே பொதுநல வழக்கு ஒன்றும் தொடரப்பட்டு இருக்கிறது.

நன்றி Ayyavaiyer Gopu

நேற்று முகநூலில் அய்யாவையர் கோபு என்னும் பெரியவர் மேற்கண்ட பகிர்வைப் பகிர்ந்திருந்தார். உண்மை நிலவரம் அனைவரும் அறியும் பொருட்டு இதை இங்கேயும் பகிர்ந்திருக்கிறேன். உண்மையில் ப்ளாஸ்டிக் அரிசி  என நாம் நினைக்கும் ப்ளாஸ்டிக்கைச் சமைத்தால் சூடு தாங்காமல் உருகி விடும். அதே போல் தொலைக்காட்சிகளிலும் ஒரு சில ஊடகங்களிலும் முகநூல் வாட்சப் குழுமங்களிலும் ப்ளாஸ்டிக் கிண்ணங்களில் இட்லி வார்ப்பதாகவும் கூறுகின்றனர். அதுவும் இயலாத ஒன்றே என நினைக்கிறேன். ப்ளாஸ்டிக் கிண்ணங்களை அடுப்பில் வைத்துச் சூடு செய்தால் உருகும் தன்மை கொண்டது!  அப்புறமா இட்லி எப்படிச் செய்ய முடியும்? பாலிதீன் கவர்களில் செய்வதாகவும் துணிக்குப் பதிலாக அதைப் போடுவதாகவும் சொல்கின்றனர்.

பாலிதீன் கவர்கள் அவ்வளவு தரமானதாக இருப்பதில்லை. தரமான பாலிதீன் பைகளிலேயே (ஜிப்லாக் பைகள்) ஒரு முறை  வாழை இலை இல்லாமல் ஜிப்லாக் பையில் வைத்து  போளி தட்டிவிட்டு ஞாபகக் குறைவாகப் பையை நீக்காமலேயே தோசைக்கல்லில் போட்டு விட்டேன். உடனடியாக கவனம் வந்து அதை எடுக்க முற்பட்டபோது தோசைக்கல்லில் ஒட்டிக் கொண்டு வரவே இல்லை!  சூட்டில் ஒட்டுக் கொண்டு விட்டது. சூட்டை அதிகரித்து அதைச் சுரண்டித் தான் எடுத்தேன். ஆகவே ப்ளாஸ்டிக் கிண்ணங்களிலோ அல்லது பாலிதீன் கவர்களிலோ இட்லி வார்ப்பது என்பது நம்பவும் முடியவில்லை. நேரில் பார்த்தால் தான் புரியும். தரமான பைகளே சூட்டில் ஒட்டிக் கொள்கின்றன.  இட்லிக்கடைகள் நடத்துபவர்கள் தரமான பாலிதீன் கவர்களுக்கு என்ன செய்வார்கள்? கிடைப்பதைத் தானே பயன்படுத்த முடியும்? அவை உருகாமல் இருக்குமா?

ஹோட்டல்களில் சுடச் சுட சாம்பார், காய்கள் கொடுத்தாலே அந்தப் ப்ளாஸ்டிக் பைகள் சூடு தாங்காமல் சுருங்கி விடுகின்றன. சில சமயம் பைகளில் துவாரம் விழுகின்றது. கூடியவரை பாத்திரம் எடுத்துச் செல்வதே நல்லது. ஆகவே ப்ளாஸ்டிக்கில் சமைக்கலாம் என்பதை உடனே நம்பி விடாமல் யோசித்து நேரில் கண்டறிந்து கொண்டு நம்புங்கள்! கூடியவரை ப்ளாஸ்டிக் பயன்பாட்டைத் தவிர்க்கவும்.