எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Tuesday, September 30, 2008

அழகு தெய்வங்கள்- நவராத்திரி நாயகியர் - 1

நவராத்திரிக்குத் தனிச்சிறப்பு உண்டு. பெண்களுக்கு மட்டுமான பண்டிகை என்றும் சொல்லலாம் என்றாலும், ஆண்களின் பங்கில்லாமல் இது நிறைவேறாது. பெண் தெய்வம் ஆகிய சக்திக்காகவும், அவள் தன் சக்தியால் அசுரத் தனங்களை ஒழித்து வெற்றி கொண்டதைக் கொண்டாடவும் ஏற்படுத்தப் பட்ட பண்டிகை இது. தேவியரின் சக்தியை மூன்று வகையாய்ப்பிரிக்கின்றோம். இச்சா சக்தி, கிரியா சக்தி, ஞான சக்தி என மூவகைப்படும் சக்திகளின் ஆதிசக்தி ஸ்ரீலலிதை ஆவாள். சக்தி உபாசகர்களால் பெரிதும் கொண்டாடப் படும் இந்த நவராத்திரி , அவரவர் வீட்டு வழக்கங்களின்படியே கொண்டாடப் படுகின்றது. என்றாலும் அம்பாளை ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு பருவமாய் நினைத்துச் சிறப்பித்து, அந்த, அந்தப் பருவத்திற்கு ஏற்றாற்போல் சிறப்பாக வழிபட்டு அதற்கு உகந்த நைவேத்தியங்கள் செய்து, அலங்காரங்கள் செய்து வழிபடுவது பலராலும் பின்பற்றப் படுகின்றது.

அசுர சக்தி மேலோங்க, மேலோங்க மக்கள் மனதில் பயம் ஏற்படுகின்றது. ஆகவே பயம் போக்கும் துர்கைக்காக முதல் மூன்று நாட்களும், பயம் நீங்கி செல்வம் அடைய லக்ஷ்மியை நினைந்து அடுத்த மூன்று நாட்களும், அறிவையும், ஞானத்தையும் பெறக் கடைசி மூன்று நாட்களையும், முறையே துர்கா, லட்சுமி, சரஸ்வதி வடிவில் வைத்துப் பூஜிக்கின்றோம். இந்த நவராத்திரி ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் அந்த அந்த முறைப்படி ஒவ்வொரு வகையாய்க் கொண்டாடப் படுகின்றது. அண்டை மாநிலம் ஆன கேரளாவில் கடைசி 2 நாட்கள் சரஸ்வதி பூஜையும், அதை அடுத்த விஜயதசமியும் விமரிசையாகக் கொண்டாடப் படுகின்றது. ஆந்திர, தமிழ்நாடு, கர்நாடகம் உள்ளிட்ட தென் மாநிலங்களில் விமரிசையாகக் கொலு வைத்து, பிறரை அழைத்து வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், மஞ்சள், குங்குமம், பரிசுப் பொருட்கள், சுண்டல் கொடுப்பது வழக்கம். ஒவ்வொரு நாளுக்கும் உகந்த நைவேத்தியமும் பண்ணுவதுண்டு.

ஒரே சக்தியின் வெவ்வேறு விதமான வெளிப்பாடே பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்திரனாய்த் திகழ்கின்றது. சத்வ குணம் காக்கும் விஷ்ணுவாகவும், ரஜோ குணம் படைக்கும் பிரம்மாவாகவும், தமோ குணம் அழிக்கும் ருத்ரனாகவும் காட்சி தருகின்றது. சகலருக்கும் சகல ஐஸ்வரியங்களையும் அழிக்கும் ஸ்ரீமகாலட்சுமியும் இவளே, அனைவருக்கும் கல்வியையும், ஞானத்தையும் தரும் சரஸ்வதி என்பவளும் இவளே! அச்சப்படுவோருக்கு “நான் இருக்கிறேன்! பயமில்லை, ஜெயமுண்டு!” எனச் சொல்லி பயத்தைப் போக்கி வீரத்தை உண்டு பண்ணுபவளும் இவளே. அனைத்துக்கும் மேலான பரப்பிரும்மமும் இவளே.

இன்றைய நைவேத்தியம் புட்டு. சாதாரணமா வெள்ளிக்கிழமைக்குச் செய்வாங்க. ஆனால் நான் செவ்வாய்க்கிழமையும், நவராத்திரி முதல்நாளுமான இன்னிக்கே செய்துட்டேன். ஏனெனில் வெள்ளிக்கிழமை எல்லாருமே புட்டு செய்வதால் நம்ம புட்டு போணி ஆகாதே! அதான். இது இட்டிலிப் பானையில் வேக வைக்கும் புட்டு இல்லை. அரிசியை ஊற வைத்து சிவப்பாய் வறுத்து, மாவாக்கி, அந்த மாவில் வெந்நீர், உப்பு, மஞ்சள் பொடி சேர்த்து உதிர், உதிராகக் கலந்து ஊற வைத்ததும், 3 மணி நேரம் கழித்து வெல்லம் பாகு உருண்டை உருட்டும் பதத்தில் எடுத்துக் கொண்டு அதில் கலக்கவேண்டும். இது சீக்கிரம் கெட்டுப் போகாது. படம் திராச சார் உபயம், போன நவராத்திரிக்கு அவர் போட்டது. :))))))))

இப்போதைய சேர்க்கை:

நேற்றுத் திங்கள் அன்றில் இருந்து பொதிகைத் தொலைக்காட்சியில் மாலை 6-30 மணிக்கு வேளுக்குடியின் கீதை உபதேசம் வரும் நேரத்தில் நவராத்திரி சிறப்பு நிகழ்ச்சியாக "பராசக்தியின் பத்து பரிணாமங்கள்" என்ற தலைப்பிலே நிகழ்ச்சித் தொடர் ஆரம்பித்து உள்ளார்கள். கட்டாயமாய்த் தொலைக்காட்சி அந்த நேரம் பார்க்கும் வாய்ப்புடையவர்கள் தவற விடவேண்டாம். அன்னையின் தசமஹா சக்தியைக் குறிப்பிடும் விதமாய் அமைந்த முத்துசாமி தீட்சிதரின் நவாவர்ணப் பாடல்களும், அபிராமி பட்டரின் அபிராமி அந்தாதியும் நிகழ்ச்சியில் இடம் பெறுகின்றது. பாடல் பாடுபவர் கெளசல்யா சிவகுமார், தோழிகள். விளக்கமும் கெளசல்யாவே கொடுக்கின்றார். மிக அருமையான விளக்கங்கள். நேற்றுக் காலி என்பதற்கு அவர் கொடுத்த விளக்கம் அருமை. காலி என்பதே நாம் காளி என்று சொல்கின்றோம் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். வடமொழியில் "ள" எழுத்துக் கிடையாது. நாம் தான் காளி என மாற்றிக் கொண்டுள்ளோம். தட்சிண காலி என்பதற்கு தென்புறம் என்ற திசையை மட்டும் குறிக்கும் அர்த்தம் இல்லை என்பதையும் நேர்மையான, திறமையான காலத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றல் மிக்கவளே காலி என்பதையும் முக்காலத்தையும் அவள் கட்டுப்படுத்தும் விதத்தையும், முத்தொழிலும் புரிகின்றவளே அவள் என்பதையும் நன்கு எடுத்துச் சொன்னார்.

Monday, September 29, 2008

சாதாரணமா நம்ம மனசு எப்படி இருக்கு?

ஹிஹிஹி, திவாவோட பதிவிலே இருந்து சுட்டுட்டு வந்தது தான் இன்னிக்குத் தலைப்பு. இப்போ என்னோட மனசு எப்படி இருக்குன்னா என்னத்தைச் சொல்றது? கொஞ்சம் ஆறுதல், கொலு வைச்சு முடிச்சாச்சு! மூன்று நாளா வேலை செய்ய வேண்டி இருந்தது, கொலு வைக்க. போன வருஷம் தான் படி புதிசா வாங்கினோம். போன வருஷம் அதனால் கடையிலே இருந்தே ஆள் வந்து படிகளைக் கோர்த்துக் கொடுத்துவிட்டுப் போய்விட்டார். ஆனால் அதுக்கே அவருக்கு 3 மணி நேரம் ஆச்சு. அப்புறமா அதை ரொம்ப சுலபமா நம்ம வீட்டு எஞ்சினியர் (ஹிஹிஹி, எல்லாம் ம.பா. தான், நேரத்துக்கு ஒரு பெயர் வரும்) அதை புத்தக ஷெல்பாக மாற்றவும் அதில் இடமில்லாத அளவுக்குப் புத்தகங்கள் வழிய ஆரம்பித்ததும், இதை ஏன் வாங்கினோம் என்று அவர் நொந்து நூலாகிப் போனதும் தனிக்கதை. புத்தகங்களை வைத்ததும், என்னுடைய துணிமணிகள் வாரி இறையறதைப் பார்த்துட்டு அதை எடுத்து இரண்டு தட்டு ஒழிச்சு வச்சுக்கோ, புத்தகங்களைக் குறைனு சொல்லிட்டார். 144 தடை உத்தரவைக் கூட மீறலாம். இதை மீற முடியாது. ஆனால் புத்தகங்களை எங்கே குறைக்கிறது? அது என்னோட எடை மாதிரி! குறையாமல் நிறைவாகவே இருக்கும் ஒரு வஸ்து.

புத்தகங்களை வேண்டியது, வேண்டாதது பார்த்து உள்ள்ள்ள்ள்ள்ள்ள்ள்ள்ள்ளே தள்ளி விட்டு முக்கியமானதை மட்டும் வச்சுக்கலாம்னா அதுவே 3 அலமாரிக்கும் மேலே வந்தது. இத்தனைக்கும் ஆனந்த விகடன், குமுதம் எல்லாம் வாங்கறதே இல்லை. இதிலே போகிற இடத்திலே கொடுக்கிற புத்தகங்கள், வாங்கற புத்தகங்கள், தமிழ், ஆங்கில, ஹிந்தி, சம்ஸ்கிருத அகராதிகள் என்று எல்லாம் குண்டு, குண்டாக இடத்தை அடைக்கத் துணிகளை ஒரு மாதிரி அடைச்சுத் தான் வைக்க வேண்டி இருந்தது. என்ன ஒரு புடவையை எடுத்தால் மொத்தமும் கீழே விழும். திரும்ப அடைக்கணும். அதுக்கு ஒரு நிமிஷம் தானே பிடிக்கும். ஆகவே அந்த அலமாரி பக்கமே வரதுக்கு வெறுத்துப் போய் அவர் விலகிக் கொள்ள நம்ம ராஜ்யம் தான் அங்கே ஒரு வருஷமாய். இப்போ கொலுவுக்கு அந்த அலமாரி வேண்டும்னு சொல்லவும் முந்தாநாள் சனிக்கிழமையிலே இருந்து ஆரம்பிச்சு ஒருவழியா நேத்திக்குத் தான் ஒழிச்சு முடிச்சேன். இந்த அழகிலே இ.கொ. cryptics போட உங்களை விட்டால் வேறே ஆளே இல்லைனு மெயில் அனுப்பிட்டு இருக்கார். எதைனு பார்க்கிறது. அதிலே ஒரு கண், இதிலே ஒரு கண்ணுனு முடிச்சுட்டுப் பார்த்தால் இ.கொ. அதுக்குள்ளே பப்ளிஷ் பண்ணிட்டார். மார்க் பரிட்சை பேப்பரிலே இருக்காமே, அங்கே போய்ப் பார்க்க பயமா இருக்கு. போகலை.

இந்த அழகிலே நேத்திக்குப் பெண்ணோட பிறந்த நாள். அவங்களைக் கூப்பிட்டு பிறந்த நாள் வாழ்த்துச் சொல்லவே மறந்து போயாச்சு. நேத்திக்குப் பாவம் அவங்களே கூப்பிட்டபோதும் முதல்லே நினைப்பு வரலை. அப்புறம் தான் நினைப்பு வந்தது. ஒருமாதிரி, ஒருமாதிரிதான், சமாளிச்சாச்சு. அப்புறம் க்ரீட்டிங்ஸ் அனுப்பலாம்னு இணையம் பக்கம் வந்தால் டாடா இண்டிகாம் இணையம் வராது உனக்கு இப்போனு முன் ஜாக்கிரதையாக தொலைபேசித் தெரிவிக்க ஒருவழியாக் காலம்பர வந்திருக்கானு பார்த்துட்டு belated greetings அனுப்பி வச்சேன். நல்லவேளையா இதைப் படிக்கிற அளவுக்குப் பெண்ணுக்குத் தமிழ் தெரியாது. இருந்தாலும் இந்த வருஷ கொலு ரொம்பவே ஆட்டி வச்சிருக்கு. எப்போவும் படி கட்ட இவ்வளவு சிரமம் பட்டதே இல்லை. இந்தப் படிகள் கட்ட ஒரு டீம் வொர்க் தேவைப்படுது. என்றாலும் எங்க டீம் மானேஜரின் சாமர்த்தியத்தினால் நாங்க இரண்டு பேருமாய்க் கட்டி பொம்மையும் வச்சாச்சு. நாளையில் இருந்து கொலு ஆரம்பம். தினமும் சுண்டலும் உண்டு. பதிவும் உண்டு. எல்லாரும் வந்து இருந்து கொலுபார்த்துட்டுச் சுண்டல் (பாடறவங்களுக்கு மட்டும்) வாங்கிட்டுப் போங்க.

அப்புறமா கொஞ்ச நாளைக்கு நவராத்திரி முடியறவரைக்கும் திருநாங்கூர் பதிவுகளை நிறுத்தி வச்சுக்கறேன். சுண்டல் வேணும்னா எல்லாரும் பேசாமல் நவராத்திரிப் பதிவுக்கு வந்துட்டுப் போங்க!நவராத்திரி என்னமோ நாளைக்குத் தான் ஆரம்பம். ஆனால் கொலு வச்சுட்டு நைவேத்தியம் பண்ணாமல் எப்படி அதனாலே இன்னிக்கு மைதா, ரவை, கோதுமை மாவு, சர்க்கரை, வெண்ணைய், ஏலக்காய் சேர்த்த பொரித்த பிஸ்கட்டுகள். சீக்கிரமாய் வந்ததாலே அம்பிக்கு, (ஹையா ஜாலி!!, ரொம்பவே சந்தோஷமா இருக்கே!) கவிநயாவுக்கு (பாவம்) கிடையாது. மத்தவங்க எவ்வளவு வேணுமோ எடுத்துக்கலாம்.

Saturday, September 27, 2008

திருமணத் தம்பதிகளை வழிப்பறி செய்தவன் யார்? - 1

தென் தமிழ்நாட்டிலே பாண்டியநாட்டுத் தலங்களிலே, சிவனுக்கென நவ கைலாயங்களும், விஷ்ணுவுக்கென நவ திருப்பதிகளும், தாமிரபரணிக் கரையோரமாய் அமைந்துள்ளது. இவை அனைத்தையுமே சென்ற வருடம் சென்று பார்த்துவிட்டு வந்தோம், திருநெல்வேலியிலே தங்கிக் கொண்டு. முதலில் நாங்கள் போனது நவ திருப்பதிகள் தான். எல்லாமே தாமிரபரணிக் கரை தான். எல்லாத் திருப்பதிகளுமே திருக்குறுங்குடித் தொழிலதிபர் ஆன டி.வி.எஸ். சுந்தரம் அவர்களின் குடும்பத்தினரால் பரம்பரையாக நிர்வாகம் செய்யப் படுவதால் மிக மேன்மையான நிர்வாகமும், சுத்தமான கோயில்களுமாய் நன்றாகவே இருக்கின்றன. என்றாலும் இவற்றைப் பற்றி இன்னமும் எழுதவில்லை, அதற்குக் காரணம் தாமிரபரணியின் வரலாறு சரியாகத் தெரியாத காரணத்தாலேயே. இப்போக் கொஞ்சம் தேடிப் பார்த்துக் கொண்டு இருக்கின்றேன். கூடிய சீக்கிரம் கிடைக்கும் எனவும் நம்பிக்கை இருக்கின்றது. அதற்கு முன்னோடியாக இப்போது எழுதப் போவது திருநாங்கூர் திவ்யதேசங்கள் பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டம். மொத்தம் பதினோரு திவ்யதேசங்கள் உள்ளன. இவற்றில் முக்கியமாய் நான் பார்க்க நினைத்தது திருவாலி, திருநகரி திவ்ய தேசங்களே. திருமங்கை ஆழ்வாரின் சரித்திரத்தோடு தொடர்புடைய தலங்களில் இது முக்கியமானது.
***********************************************************************************

சோழவளநாடு. அங்கே ஒரு சிற்றூர் திருக்குறையலூர் என்ற பெயரில். ஊரில் தான் குறை என வருதே தவிர, முற்றிலும் குறையற்ற அந்த ஊரில் ஆலிநாடர் என்ற ஆண் மகன் ஒருவர் சோழநாட்டின் படையில் இருந்தார். அவரின் மனைவி பெயர் வல்லித் திரு ஆகும். இருவருக்கும் பிள்ளைக்கலி தீர்க்கத் தோன்றினான் ஒரு பிள்ளை. இந்தப் பிள்ளை வளர்ந்து பெரிய மனிதன் ஆகி அந்த ஈசனையே ஆட்டி வைக்கப் போகின்றான் என அறியாத பெற்றோர் அவனுக்கு நீலன் எனப் பெயரிட்டனர். மகன் வளர்ந்தா. ஒரு குறையுமின்றி அனைத்துக் கலைகளும் கற்றுத் தேர்ந்தான், முக்கியமாய்ப் போர்க்கலை. மொழியறிவும், நூலறிவும் மிகுந்திருந்த அந்தப் பிள்ளைக்கு இயல்பாகவே கவி பாடும் திறனும் சேர்ந்து கொண்டது. சோழநாட்டு மன்னன் இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த ஒருவனைச் சும்மா விடலாமா என எண்ணிக் கொண்டு அவனைத் தன் படைத்தலைவனாகவும் ஆக்கிக் கொண்டான்.

மன்னன் சேவையிலும் குறையேதும் வைக்கவில்லை, குறையலூர்ப் பிள்ளை. மிகத் திறத்துடனேயும், வீரத்துடனேயும் இருந்து வந்தான். பகைவரை எளிதில் வென்ற அவனுக்கு மன்னன் "பரகாலன்" என்ற பட்டப் பெயரையும் அளித்துச் சிறப்பித்ததோடு அல்லாமல், அவன் பிறந்த அந்த நிலப் பகுதிக்குத்திருவாலிநாடு என்ற பெயரோடு அந்த நீலனையே சிற்றரசனாக்கி மகிழ்ந்தான். சிற்றரசன் ஆன நீலனும் மன்னன் சேவையில் மனமகிழ்ந்திருந்த நேரம். எல்லாமும் நன்றாக எத்தனை நாட்கள் இருக்கும்?? மாறுதல் ஒன்றைத் தவிர மாறுதலுக்கு உட்பட்டவையே அனைத்தும் அல்லவா??

மேலும் நீலன் "நாற்கவிப்பெருமாள்" என்பவரை வாதத்திலும் வென்று அவனுடைய நாற்கவி என்ற பட்டத்தையும் தனக்குரியதாக்கிக் கொண்டு விட்டானே?? இனி என்ன பாக்கி?? திருமணம் தான் பாக்கி. நீலனுக்கும் திருமண ஆசை வந்துவிட்டது. ஆனால் அவனுக்கு நிகரான பெண்ணரசி எங்கே பிறந்துள்ளாளோ?? சாதாரணப் பெண்ணை அவன் மணக்க முடியுமா?? தெய்வீக மங்கை ஆன சுமங்கலை என்பவள் ரிஷி ஒருவரைக் கேலி பேசியதால் கிடைத்த சாபத்தால் பூலோகப் பெண்ணாக வாழ வந்தாள். அவள் தாயின் கருவிலே தோன்றாமல் திருநாங்கூர் என்னும் ஊரில் உள்ள ஒரு அல்லித் தடாகத்தில் குழந்தையாய்த் தோன்றி இருந்தாள்.
அவளை மருத்துவர் ஒருவர் எடுத்து வளர்த்து வந்தார். அல்லி மலரில் தோன்றிய அல்லியை விட மென்மையான மங்கைக்குக் குமுத வல்லி என்ற பெயரிட்டு வளர்த்து வந்தார் மருத்துவர். குமுதவல்லியை ஒருநாள் பார்த்தான் திருவெள்ளக் குளம் வந்த நீலன். குமுதவல்லி தேவலோகப் பெண்ணாய் இருந்த போது வைகுந்தவாசனின் வைகுந்தத்தில் அவனருகில் சாமரம் வீசும் பணியைச் செய்து கொண்டிருந்தமையால் இப்போதும் அவளுக்குத் திருமாலின் மேல் அளவு கடந்த பற்று இயல்பாகவே இருந்து வந்தது.

குமுதவல்லியைக் கண்டதும் அவள் மீது கரைகாணாக் காதல் கொண்ட திருமங்கை மன்னனோ மணந்தால் குமுதவல்லி, இல்லையே திருமணம் வேண்டாம் எனச் சொல்ல, குமுதவல்லியின் வளர்ப்புத் தந்தையிடம் பெண் கேட்டுச் சென்றனர். குமுதவல்லியோ, தான் தீவிர வைணவர் ஒருவரையே திருமணம் செய்து கொள்ளப் போவதாயும், பன்னிரு திருமண் தரித்து, வைணவ இலச்சினையும் பெற்று, வந்தால் திருமணம் செய்து கொள்வதாய் நிபந்தனை விதிக்க, நீலனும் அதற்குக் கட்டுப்பட்டு திருநரையூர் நம்பியிடம் வைணவ இலச்சினைகள் பெற்று, பன்னிரு திருமண்ணும் தரித்து வைணவக் கோலத்தில் வர, குமுதவல்லியோ, தான் மேற்கொண்டிருக்கும் நோன்பு முடிய ஓராண்டு ஆகும் எனவும், அதுவரை தினமும் ஆயிரம் பேருக்கு உணவு அளிக்கும்படியும் நீலனிடம் சொல்ல நீலன் குமுதவல்லியின் மீதுள்ள மிதமிஞ்சிய ஆசையில் அதற்கும் கட்டுப் படுகின்றான். விருந்துகள் ஆரம்பித்தன. ஒவ்வொரு நாளும் நீலனின் அரண்மனையில் ஆயிரம் வைணவர்களுக்கு விருந்து.

Thursday, September 25, 2008

தொல்காப்பியர் செய்த உதவி!

2 நாட்கள் முன்னர் சொந்த வேலையாகச் சிதம்பரம் சென்றிருந்தோம். என்னோட சிதம்பர ரகசியம் தொடரைப் படிச்ச தீட்சிதர் ஒருத்தர் எனக்குத் தனி மடல் அனுப்பி இருந்தார், சிதம்பரம் வந்தால் சந்திக்கச் சொல்லி. நானும் அவர் நம்ம நண்பருக்குத் தெரிஞ்ச தீட்சிதராக இருக்கும்னு நினைச்சு அவர் கிட்டேயும் அதைப் பத்திச் சொல்லி இருந்தேன். ஆனால் அங்கே போனதும் தான் தெரிஞ்சது, தொல்காப்பியரின் நண்பர் ஆன இந்த தீட்சிதர் கிட்டே இணைய இணைப்பே கிடையாது, இனிமேல் தான் வாங்கப் போறார்னு. எனக்கு மெயில் கொடுத்த தீட்சிதர் யாருனு புரியாமலேயே, திரும்பவும் வந்து சேர்ந்தாச்சு. வந்து அவருக்கு ஒரு மெயில் போட்டேன். இன்னும் பதில் வரலை. ஆனால் நான் அங்கே பார்த்ததும், பேசினதும் நம்ம தொல்காப்பியருக்குத் தெரிஞ்சவர் தான். ஆகவே அவர் பெயரைச் சொன்னதுமே புரிந்தும் கொண்டார். மேலும் நம்ம தொல்காப்பியர் சும்மா இருக்காமல், பழைய ஆபிச்சிலே இருக்கும்போது ஈ ஓட்டிக் கொண்டிருந்த போதிலே நம்ம சிதம்பர ரகசியம் தொடரைப் பிரிண்ட் அவுட் எடுத்து சிதம்பரம் பூராவும் பிட் நோட்டிஸ் மாதிரி விநியோகித்திருக்கின்றார். ஆகவே நம்ம பெயரையும், புகழையும் அங்கே பிரபலம் அடையச் செய்த தொண்டர்களில் முதன்மை ஸ்தானத்தையும் அடைந்து இருக்கின்றார்.

ஆகவே அங்கே போனதும், தொல்காப்பியரின் நண்பர்கள் எனத் தெரிந்ததும், ராஜ உபசாரம். இத்தனைக்கும் நாங்க இன்னும் இந்தத் தொல்காப்பியரைப் பார்த்ததே இல்லை. அதுவும் அவருக்குத் தெரியும். அந்தக் கால ராஜாக்களுக்கு நடக்கும் உபசாரத்தைச் சொன்னேன். தெரிஞ்சால் சாப்பிடாமலாவது போயிருக்கலாம். எங்க கட்டளை தீட்சிதர் வீட்டிலே நாங்க போனப்போ மாப்பிள்ளைக்கு விருந்து என்று தடபுடலாய்ச் சமைத்திருக்க அங்கே சாப்பிட்டதே ஜீரணம் ஆகலை. ராத்திரிக்கு வேறே கையிலே கொடுத்திருந்தாங்க. காபி மட்டும் சாப்பிட்டுவிட்டுப் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். என்னோட பதிவுகளிலே அவர் படிச்ச வரைக்கும் அலசிப் பிழிந்து, காயப் போட்டுட்டு, இப்போ எழுதிக் கொண்டிருக்கும் விஷயத்தையும், நம்ம கேஆரெஸ் என்னைக் கசக்கிப் பிழிய நினைப்பதையும், நான் கழுவின மீனில் நழுவுகிற மீனாய் நழுவுவதையும் எடுத்துச் சொன்னேன். நானும் என் பங்குக்கு ப்ரிண்ட் அவுட் எல்லாம் கரண்ட் இருக்கிற நேரமாய்ப் பார்த்து எடுக்க முயன்றால், ஆற்காட்டாரின் சதியினால் பாதி கூட முடியலை. ப்ரிண்டர் இன்னும் வெயிட்டிங்குனு அலறிட்டு இருக்கு.

மற்ற விஷயங்களைப் பேசிட்டுக் கிளம்ப ஆயத்தம் ஆகும்போது என் கணவர் திடீர்னு இன்னிக்கு ஸ்ரீமுஷ்ணம் போகலாம்னு இருந்தோம். உடம்பு முடியலை, அதனால் ரூமுக்குப் போய் ரெஸ்ட் எடுத்துக்கப் போறோம்னு சொல்லவே, அந்த தீட்சிதர் கொஞ்ச நேரம் யோசித்தார். ஸ்ரீமுஷ்ணம் இங்கே இருந்து 30 கி.மீ.க்கு மேலே இருக்கு, விருத்தாசலம் போகும் பாதையில் இருக்கு. இங்கே இருந்து பஸ்ஸில் போனால் திரும்ப ராத்திரி பத்து ஆகலாம். என்று சொன்னார். ஆகவே பயணத்தைக் கைவிடும் திட்டத்துடன் இருக்கும்போது திடீர்னு மொபைலில் யாருக்கோ தொலைபேசினார். பின்னர் வண்டியை எங்கேயே எடுத்துக் கொண்டு போனார். கொஞ்ச நேரத்தில் ஒரு அம்பாசடர் கார் வந்தது. ஸ்ரீமுஷ்ணம் அழைத்துப் போவார் டிரைவர், வந்தாச்சு என்று அறிவிக்கின்றார். அப்போதே மணி மாலை ஆறு ஆகி விட்டது. ஆகவே வண்டியில் போனால் ஒழிய சீக்கிரம் திரும்ப முடியாது என்று புரிந்து கொண்டு நாங்களும் கிளம்பினோம்.

அருமையான வண்டி, டிரைவருக்குச் சொந்த வண்டி.அருமையான டிரைவர். ரொம்பவே பெரும்போக்கான தன்மை. மிக மிக உயர்ந்த மனிதர், உருவத்தில் மட்டுமில்லாமல் உள்ளத்திலும். சாலை தான் சில இடங்களில் வழக்கமான நடைமுறையில் இருந்தது. மற்றபடி பெரும்பாலும் தேசீய நெடுஞ்சாலையாக இருந்ததால் வண்டியும் சீக்கிரமாய்ப் போனது. தரிசனமும் நல்லபடி ஆகித் திரும்பவும் 8-30க்குச் சிதம்பரம் வந்து சேர்ந்துவிட்டோம். ஏற்கெனவே தொல்காப்பியரின் நண்பரான தீட்சிதர் சொன்னபடிக்கு அவரைக் கோயிலில் சந்தித்தோம். டிரைவருக்குப் பணம் கொடுக்கவில்லை என்பதால் அவர் மூலம் செட்டில் பண்ணலாம் என்று போனால் வாங்கவே மறுத்துவிட்டார், அந்த தீட்சிதர். எவ்வளவோ சொல்லிப் பார்த்தும் கேட்கவில்லை. தொல்காப்பியருக்காக நான் இது கூடவா செய்ய மாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டார். கடைசியில் தோற்றது நாங்கள் தான்.

இனி சிதம்பரம் பற்றிய மற்ற தகவல்கள் வழக்கம்போல் சிதம்பர ரகசியம் பதிவுகளிலும், அங்கே போனப்போ பார்த்த கோயில்கள் பற்றிய தகவல்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் வரும். இந்த தீட்சிதரும் சில புத்தகக் குறிப்புகளும்,ஒரு புத்தகமும், மற்ற தகவல்களும் கொடுத்தார். மேலும் காலையில் இரண்டாம் கால பூஜையின் போது அங்கே தேவாரம் இசைத்த ஓதுவாரிடமும் கொஞ்சம் பேச்சுக் கொடுத்தேன். அவர்களைப் பற்றியும் விசாரித்துத் தெரிந்து கொண்டேன். மற்ற வழிபாட்டுக்கு வந்த சாதாரண மக்களிடமும் கொஞ்சம், கொஞ்சம் பேசினேன். தேவாரப் பாடசாலையில் வழக்கம்போல் தேவாரம் கற்றுக் கொடுக்கப் படுவதையும் முதல்நாள் மாலை சென்றபோதும் பார்த்துத் தெரிந்து கொண்டேன். அதில் ஒரு சில தீட்சிதர் பையன்களும் இருக்கின்றனர். விசாரித்ததற்கு நன்கு பாட வரும் இளைஞர்கள் சிறிய வயதில் இருந்தே கற்றுக் கொள்வதாய்த் தெரிவித்தனர். மேலும் தீட்சிதர்களிலும் பலருக்கு தேவாரம் பாட நன்கு தெரியும் என்பதையும் நேரில் கண்டிருக்கின்றேன். ஆகவே வரும் தலைமுறைக்கும் அதைச் சொல்லிக் கொடுக்க அவர்கள் நினைப்பதில் தவறில்லை.

அருஞ்சொற்பொருள்:

தொல்காப்பியர்= அபி அப்பா!

Saturday, September 20, 2008

கடைசிக் கட்டி மாம்பழம்!


வல்லி எழுதிய பாட்டி கதைகளைப் படிச்சதில் இருந்து எனக்கும் எங்க பாட்டி நினைவு வந்துடுச்சு. எங்க பாட்டினா எங்க அம்மாவோட அம்மா தான். அப்பாவோட அம்மாவை நாங்க யாருமே பார்த்ததில்லை. அப்பா பிறந்து 12-ம் வயதிலேயே அம்மாவை இழந்துட்டார். அப்பாவின் அதீதக் கோபத்துக்கு அதுவும் ஒரு காரணமோனு நாங்க பேசிப்போம். அது இருக்கட்டும், இங்கே அது வரலை. பாட்டி பத்தி இல்லை சொல்லணும். எங்க அம்மாவோட அம்மாவுக்கு 5 வயசிலே கல்யாணம்னு சொல்லுவாங்க. தாத்தாவுக்கு அப்போ பதினேழு வயசாம். வாயிலே விரலைப் போட்டுக் கொண்டு பையன் கழுத்தில் மாலை போட மறுத்த பெண் குழந்தையை, ஏதோ பட்சணம் கொடுத்து மாலை போட வச்சிருக்காங்க. அப்புறமாய்க் கல்யாணம் நடந்து ஊர்வலம் எல்லாம் அந்தக் கால வழக்கப் படி நடந்திருக்கு. பாட்டியின் கல்யாணத்திலே தான் அந்தப் பக்கங்களில், பாட்டியின் ஊர் பரமக்குடி. தாத்தாவுக்குப் பக்கத்திலே தென்னவராயன் புதுக்கோட்டை. அந்தக் கால ராமநாதபுரத்துக்காரங்களுக்கு இந்தப் புதுக்கோட்டை எதுனு புரியும்.

பாட்டி கல்யாணத்திலே தான் அவங்க தாத்தா ராஜம் ஐயர் அவர்கள் முதன் முதல் காபி கொடுக்கும் வழக்கத்தை ஏற்படுத்தினார் என்று அப்போ ஊரெல்லாம் பேச்சாய் இருக்கும்னு சொல்லுவாங்க. கல்யாணம் முடிஞ்சு பிறந்த வீட்டிலே கொஞ்ச நாட்கள் இருந்த பெண்ணைப் புக்ககம் பழகணும்கிறதுக்காக அப்போ அப்போ புக்ககம் அனுப்பும் வழக்கம் உண்டாம். தாத்தா கல்யாணம் முடிஞ்சு சட்டப்படிப்புப் படிக்க சென்னை போய்விட்டார். பாட்டியின் மாமனார் பக்கத்து ஊரில் இருந்து வந்து தன் மருமகளுக்குத் தின்பண்டங்கள் வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டுத் தன் வீட்டுக்குக் கூட்டிச் செல்ல ஆயத்தம் செய்வாராம். பாட்டி வர மாட்டேன் என அழ, ஆரம்பிக்கப் பின் அழுது களைத்துப் போய் வாயில் விரல் போட்டுக் கொண்டு தூங்கிப் போக, தூங்கும் மருமகளைத் தாத்தாவின் அப்பா தூக்கிக் கொண்டு போவாராம். இப்படியே புக்ககம் பழக்கம் ஆன பாட்டி ஒருவழியாய் அங்கேயே தங்க வந்ததும், தன் மனைவி படிக்காமல் இருக்கக் கூடாது எனத் தாத்தாவே படிக்க ஆள் போட்டு படிப்பு சொல்லிக் கொடுத்திருக்கார்.

சிறு குழந்தையாக வந்த பாட்டி பின்னர் நிர்வாகத்திறமையில் இந்தக் கால நிதி மந்திரிகள் எல்லாம் யோசனை கேட்கும் அளவுக்குப் பிரமாதமான நிர்வாகம். தன் ஐந்து பெண்களையும், (என் அம்மா உள்பட) நாலு பிள்ளைகளையும் வளர்த்ததும் சரி, அவங்களுக்குத் தன்னோட திறமையில் .001% ஆவது இருக்கணும்னு வேண்டியது சொல்லிக் கொடுத்ததிலும் ஆகட்டும், பாட்டிக்கு நிகர் பாட்டியே தான். கடைசிவரையில் தன் மாமியாரைத் தன்னுடனேயே வைத்துக் கொண்டு போஷித்ததிலும், திருமணம் ஆகாத தேசபக்தர் ஆன தன்னுடைய ஒரே கொழுந்தனாரை வைத்து சம்ரட்சணை பண்ணியதில் ஆகட்டும், அந்தத் திறமை யாருக்கும் வராது என்றே சொல்லலாம்.

நாங்க அப்போ மொத்தம் பெண் வயிற்றுப் பேத்திகள் ஆறுபேர். எங்களை விட 4 வயதே அதிகம் ஆன கடைசிச் சித்தி. எங்க பெரிய மாமாவின் பெண். ஆக மொத்தம் எட்டுப் பேர் சிறு பெண்களே இருப்போம். இதைத் தவிர, என் அண்ணாக்கள் இருவர், சித்தி பையன்கள் இருவர், என் தம்பி, பெரியம்மாவின் பையன்கள்2 பேர். என்று ஒரு மழலைப் பட்டாளமே இருக்கும் வீட்டில். அனைவருக்கும் காலம்பர பாட்டி கையால் பிசைந்த பழைய சாதமே காலை உணவு. முதல் நாள் மீந்த குழம்பில், ரசத்தின் அடி வண்டலையும் கொட்டிச் சுடவைத்திருக்கும். போதாதுக்கு மாவடு ஜாடி நிறைய இருக்கும். அழகர்கோயில் மாவடு. கிளி மூக்கு மாவடு என்றால் ரொம்பவே பிரசித்தி. இப்போ மாவடுவே கிடைக்கறதில்லை இதிலே கிளி மூக்கிற்கு அதுவும் அழகர் கோயில் வடுவுக்கு எங்கே போறது??

தோசையே கிடைக்கிறதில்ல இப்போ அழகர் கோயிலிலே! போகட்டும். பழையதுக்கு மறுபடியும் வருவோம். ஒரு பெரிய கல்சட்டி நிறையப் பழைய சாதத்தைப் பிசைந்து வைத்துக் கொண்டு, எங்கள் அனைவரையும் வட்டமாகச் சுற்றி உட்கார வைத்துக் கொண்டு, கீழே சிறிய தாமரை இலை அல்லது, புரச இலை, அல்லது வாழைச் சருகு போன்றவற்றில் ஊறுகாயை வைத்து விட்டு, கையை நீட்டச் சொல்லி எல்லார் கையிலும் பாட்டி ஒவ்வொரு கவளமாய் வைப்பார். போட்டி வேறே போடுவோம். கட்டை விரலால் அந்த சாதத்தில் குழி செய்து கொள்ளணும், குழம்பு வேண்டும்கிறவங்க. அந்தக் குழிக்குள் குழம்பு ஊற்றுவாங்க. அப்பாடா! எவ்வளவு பெரிய கவளம்?? அந்தக் குழி நிறையக் குழம்பு! போததுக்கு மாவடு வேறே. இத்தனையும் சாப்பிடும்போதே முதல்நாள் எங்களுக்குள் வந்த சண்டைக்கு அங்கே தீர்ப்புச் சொல்லப் படும். அன்றன்று செய்ய வேண்டிய வேலைகள் பிரித்துக் கொடுக்கப் படும். மத்தியான சாப்பாட்டுக்குப் பின்னர் நாங்க செய்யவேண்டிய வேலைகள் பற்றிச் சொல்லப் படும். தவிர, அநேகக் கதைகளும் சொல்லப் படும். பாட்டியின் குடும்பக் கதை, தாத்தாவின் குடும்பக் கதை போன்ற உண்மைச் சம்பவங்கள் தவிர, ராமாயணம், மகாபாரதம் போன்ற நாங்க படிச்ச, கேட்ட விஷயங்களில் உள்ளவையும் பேசுவோம்.

சாப்பிடும்போது எங்களுக்குள் வரும் போட்டியைச் சமாளிக்கப் பாட்டிப் பல யுக்திகளைக் கையாளுவார். சீக்கிரம், சீக்கிரம் அவசரமாய்ச் சாப்பிட்டால் ஜீரணமும் ஆகாது இல்லையா, ஆகவே அதுக்குப் பாட்டி செய்யும் தந்திரம், கடைசிக் கட்டி மாம்பழம் தான். பிசைந்த சாதத்தில் முடியும்போது வழித்து அடியில் உள்ள எல்லாவற்றையும் சேர்த்தால் வெண்ணெய் போல் வரும் அந்தக் கடைசி உருண்டையைப் பாட்டிக் கட்டி மாம்பழம் என்று சொல்லி யார் நிதானமாய்ச் சாப்பிடுவார்களோ அவங்களுக்கே என அறிவிப்பார். ஒவ்வொருத்தரும் அதுக்கும் போட்டி போடுவோம். அந்தக் கடைசிக் கட்டி மாம்பழத்தையும் எப்படியோ பகிர்ந்தும் கொடுத்துவிடுவார். யாருக்கும் ஏமாற்றம் இருக்காது.

சந்தேக நிவர்த்திக்கும் பாட்டி, தாத்தாவை விட்டால் வேறு ஆள் எங்களுக்கு இல்லை. அந்தக் கால விவேக போதினியில் இருந்து, ராஜமையர் எழுதிய முதல் நாவலில் இருந்து, பாரதியின் இந்தியா, சுதேசமித்திரன், மணிக்கொடி, சுதந்திரச் சங்கு (அந்நாட்களில் இந்தப் பத்திரிகைக்கு ஆங்கிலேய அரசு தடை போட்டிருக்கின்றது. அதன் மதுரை விநியோகஸ்தராகத் தாத்தாவின் தம்பி சங்கு நாராயணன் என்ற பெயரில் இருந்து வந்திருக்கின்றார். சிறையும் சென்றிருக்கின்றார்.) என்று மட்டும் இல்லாமல், வை.மு. கோதை நாயகி அம்மாள், ஆர், கமலாம்பாள், வடுவூர் துரைசாமி ஐயங்கார், ஆரணி குப்புசாமி முதலியார் போன்றவர்களின் புத்தகங்கள் வரையில் ஒரு பெரிய பொக்கிஷமே இருந்தது. பாட்டி அத்தனையையும் எங்களோடு போட்டி போட்டுக் கொண்டு படிப்பார். பாரதியின் சந்திரிகையின் கதை என்றால் பாட்டிக்கு ரொம்பவே பிடிக்கும். தாத்தா வீட்டிலேயே பல நாட்கள் வளர்ந்து வந்தபோது அதைப் படிக்க முடியாத அளவுக்குச் சிறு வயதாய் இருந்தது. பின்னர் அப்பா தம்பி பிறந்த பின்னர் மதுரையிலேயே நிரந்தரமாய்க் குடிவந்ததும், கழுதை அக்ரஹாரம் வாசம் தொடங்கியதும் லீவுக்குத் தான் தாத்தா வீடு என்றானது.

என்றாலும் செல்லும் அந்த இரண்டு மாசத்தில் எவ்வளவு படிக்க முடியுமே அத்தனையும் படித்து விடுவேன். ஆனாலும் அந்தக் கட்டி மாம்பழம் என்பது கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்ப் பெரியவங்க ஆனதும் மறைந்தே போனது மட்டும் நிஜம். இப்போ நினைச்சாலும் வராது. கட்டி மாம்பழம்னு சொன்னாலும் யாருக்கும் புரியாது. அதுதான் உண்மை!

இ.கொ.வுக்கு வலை உலகமே புதிர்களைப் போடுகின்றது, நீங்க என்ன செய்யறீங்கனு கேள்வி. நிலைமை அப்படி இருக்கு. உட்காரணும் ஒரு மணி நேரமாவது. மின்சாரமே இருக்கிறதில்லை. டாகுமெண்டில் சேமித்தேன். ஆனால் உட்கார்ந்து எழுத நேரம் இருந்தால் தானே?? யோசிக்கவேறே யோசிக்கணும். மொக்கையா இப்படி எழுதிட்டுப் போக?? போய்ப் பார்க்கிறேன் மறுபடியும்!

கணபதிராயன் தொடருகின்றான், கைத்தல நிறைகனியுடன்!

இந்தப் படத்தைப் பற்றி எழுதிச் சேர்த்திருந்தேன், அது என்னமோ பப்ளிஷ் கொடுக்கும்போது வரலை, திரும்பவும் எழுதறேன். எங்க வீட்டிலே பிள்ளையார் சதுர்த்தி அன்று பூஜை செய்த பிள்ளையார் இவர். கோபி அன்று வந்தபோது எடுத்தார் இந்தப் படத்தை. அவர் எடுத்த படங்களில் இது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சது. பக்கத்தில் இருக்கும் வெள்ளைப் பிள்ளையார் பரிசாய்க் கிடைத்தது. பிள்ளையாருக்குக் குடை வைக்கும் வழக்கம் சென்னை வந்துதான் எனக்குத் தெரியும், மதுரையில் அந்தப் பழக்கம் நான் இருந்தவரையில் இல்லை, இப்போ வைக்கிறாங்களா தெரியலை!
*************************************************************************************
அத்துய ரதுகொடு சுப்பிர மணிபடும் அப்புன மதனிடை இபமாகி
அக்குற மகளுட னச்சிறு முருகனை அக்கண மணமருள் பெருமாளே.
அந்த‌ குற‌ம‌க‌ளான‌ வ‌ள்ளியுட‌ன் இணைய‌ முடிய‌வில்லையே என்ற‌ ஏக்க‌த்தோடு, துய‌ர‌த்தோடு இருக்கும் சுப்ர‌ஹ்ம‌ண்ய‌னான‌வ‌ர் நுழைந்த‌ அந்த‌ தினை வ‌ன‌த்திலே
யானையாகி, வ‌ள்ளியை ப‌ய‌முறுத்தி அக்க‌ணமே முருக‌னோடு திரும‌ண‌ம் முடித்த‌ பெருமாளே!

வ‌ள்ளி, நில‌த்திற்கு ச‌ற்று கீழே வ‌ள்ளிக்கொடியில் இருந்த‌வ‌ள். அதாவ‌து நில‌த்திற்குரிய‌ ஆதார‌மான‌ மூலாதார‌த்திற்கு கீழே குல‌ம் என‌ப்ப‌டும் இட‌த்தில் கொடி போல் சுற்றிக் கொண்டிருக்க‌க்கூடிய‌ வ‌ள்ளி எனும் குண்ட‌லினி. அவ‌ள் த‌ன் தெய்வ‌த‌ன்மையை இழ‌ந்து குற‌வ‌ப் பெண்ணாய் வாழ்கிறாள். அதாவ‌து குண்ட‌லினி அன்னை இறைவ‌னிட‌ம் ந‌ம்மை சேர்க்கும் வேலையை செய்யாம‌ல் உல‌க‌ செய‌ல்க‌ளை நாம் செய்ய‌ உத‌விக் கொண்டிருக்கிறாள். இதையே குறப்பெண் என்னும் குறியீட்டால் சிவ‌யோக‌ம் சொல்கிற‌து.
ச‌ஹ‌ஸ்ரார‌த்தில் இருக்கும் இறைவ‌னோ அவ‌ளுட‌ன் கூட‌ ஏங்குகிறார். வ‌ள்ளி வ‌ள‌ருகிறாள். அதாவ‌து ஆறு ஆதார‌ங்க‌ளை தாண்டி புருவ‌ ம‌த்திக்கு வ‌ருகிறாள். ஒவ்வொரு ஆதார‌த்திலும் ஒவ்வொரு தாம‌ரையிலும் ஒவ்வொரு குழ‌ந்தையாக‌ இருக்கும் முருக‌ன், புருவ‌ம‌த்தியிலே ஆறு ஆதார‌ வ‌டிவ‌த்தையும் ஒன்று சேர்த்துக் கொண்டு ஆறுமுக‌னாய் விள‌ங்குகிறான். அங்கே அவ‌ன் பேரெழிலுட‌ன் இருப்ப‌த‌னால், முருக‌ன் என்ற‌ பெய‌ர் பெறுகிறான்.புருவ‌ம‌த்தியிலே நினைப்பு நிற்க‌ பெற்ற‌வ‌ர்க‌ள் அந்த‌ பேரெழிலால் ஈர்க்க‌ப்ப‌ட்டு அத‌ன் பின் உல‌க‌ ஈர்ப்புக‌ளால் பாதிக்க‌ப்ப‌டுவ‌தில்லை. அதுவ‌ரை ஒரு வ‌ரைக்குள் இருந்த‌ தெய்வீக‌ ச‌க்தி முழுமையாவ‌தால், அங்கே அது சுப்ர‌ஹ்ம‌ணிய‌ன் என்ற‌ பெய‌ர் பெற்ற‌து. ப்ர‌ஹ்ம‌ என்றால் அள‌விற்குட்ப‌டாத‌, எண்ண‌ முடியாத‌, அறிந்துக்கொள்ள‌ முடியாத‌ என்று பொருள் விரியும். சுப்ர‌ஹ்ம‌ண்ய‌ என்றால் இன்னும் அழுத்தி சொல்வ‌து அவ்வ‌ள‌வுதான். ந‌ல்ல‌வ‌ன் என்றாலே ந‌ல்ல‌வ‌ன் என்றுதான் பொருள். ரொம்ப‌ ரொம்ப‌ ரொம்ப‌ ந‌ல்ல‌வ‌ன் என்ப‌து போல‌.
அந்த‌ வ‌ள்ளியாகிய‌ குண்ட‌லினி புருவ‌ம‌த்தி வ‌ரை வ‌ந்துவிட்டு அத‌ன் மேல் ஏனோ ந‌க‌ராம‌ல் நின்றுவிடுகிறாள். அவ‌ள் இன‌த்தை சேர்ந்த‌ வேட‌னாய் வ‌ந்து அவ‌ள் ம‌ய‌ங்க‌வில்லை. அவ‌னோடு சேர‌வில்லை. இத‌ன் பொருள். இறைவ‌ன் இத்த‌கைய‌வ‌ன் என்னும் எண்ண‌த்தோடு புருவம‌த்தி வ‌ரை வ‌ரும் ஆன்மா, க‌ண்ணெதிரே இறை இருந்தும் அறியாம‌ல் திகைத்து நிற்கும். மிட்டாய் க‌டையில் இனிப்பை தொட‌ முடியாம‌ல் க‌ண்ணாடியை த‌ட‌வும் குழ‌ந்தையை போல‌.

அடுத்து கிழ‌வ‌னாய் வ‌ருகிறார். அத‌ன் பொருள் மிக‌ ப‌ழைய‌வ‌ன் என்ப‌தாகும். ஆதிப‌ர‌ம்பொருள் என்று த‌ன்னை காட்டியும் குண்ட‌லினி மேலே ந‌க‌ராது. அந்த‌ இட‌த்தில் சாத‌னைக‌ள் செல்லாது. ப‌யிற்சிக‌ள் ஏதும் இல்லை. அவ்விட‌மே அருளுக்காய் காத்திருக்கும் இட‌ம். தேனும் தினைமாவும் முருக‌ன் ஏற்ப‌து என்ப‌து முன்பு சொன்ன‌தே தான். தினைமாவு என்ப‌து மூலாதார‌த்தை சுட்டும் பூமித்த‌த்துவ‌ம். தேன் என்ப‌து அமுத‌ம்.
புருவ‌ம‌த்தியில் வாயுவையும், அமுத‌த்தையும் இறைவ‌ன் வ‌லிந்து ஏற்கிறான்.
இறைவ‌னும், இறைவியும் கூட‌ முடியாம‌ல் த‌விக்கும் அவ்விட‌த்தில் திடீரென ஓர் அருட்ச‌த்தி குண்ட‌லினியை வெகுவேக‌மாக‌ த‌ள்ளி க‌ண்ணிமைக்கும் நேர‌த்திற்குள் ச‌ஹ‌ஸ்ரார‌த்தில் சேர்த்துவிடும். அந்த‌ ப‌ல‌த்தோடு கூடிய‌ ச‌க்திக்கு இப‌ம் என்று பெய‌ர். யானை என்று பொருள்.
அச்சிறுமுருக‌ன் என்ப‌த‌ற்கு என்ன‌ பொருள் என்றால்,ஆதிப‌ர‌ம்பொருளாக‌ காட்சிய‌ளித்த‌து எவ்வித‌ குண‌ தோஷ‌முமில்லாம‌ல் சிறுவ‌னை போல் இருப்ப‌தால்!
ஆக‌ மூலாதார‌த்தில் வ‌ழி விடுப‌வ‌ராக‌வும், ந‌டுவே சும‌ப்ப‌வ‌ராக‌வும், புருவ‌ம‌த்தியில் பர‌ஞ்சோதியாக‌வும், அத‌ன்பின்னும் இணைப்பிற்கு கார‌ண‌ராக‌வும் இருப்ப‌து பிள்ளையார் என்னும் அனைவ‌ருடைய‌ செல்ல‌ப்பிள்ளை என்ப‌து சிவ‌யோகிக‌ள் கூற்று!

அனைவ‌ர‌து திருவ‌டிக‌ளையும் ப‌ணிந்து, விடைப்பெற்றுக் கொள்கிறேன்

Monday, September 15, 2008

ராமாயணப் பதிவுகளும், அதன் பின்னூட்டங்களும்!

ராமாயணப் பதிவுகளுக்குத் தனி மெயிலிலும், பதிவுகளிலும் பின்னூட்டங்கள் தொடருகின்றன. ராமாயணத்தில் தேசீய ஒருமைப் பாடு என்பது பற்றிய பதிவில் அம்பி "காவிரிநதி" பற்றிய என்னோட கருத்தை வன்மையாகக் கிண்டல் செய்திருக்கின்றார். ஆனால் நான் அந்த மாதிரியான ஒரு நிகழ்வு இருந்ததாய்ப் படிச்சுட்டே எழுதினேன். எதிலே என்று தேடியும் கிடைக்கவில்லை, என்பது வருந்தக் கூடியதாய் இருக்கு. அதே கருத்துக்கு முகவை மைந்தன் தானும் படிச்சிருப்பதாயும் குமுதம் தீராநதியிலோ என்று சந்தேகப் படுவதாயும் எழுதி உள்ளார். அது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும். ரமேஷ் சதாசிவம் அக்னி பரிட்சையில் தன் சந்தேகம் பற்றிக் கேட்டிருக்கின்றார். அதைத் தனியாகத் தான் எழுதவேண்டும். கூடியவரையில் விளக்கம் கொடுக்க முயல்கின்றேன். ஏனெனில் அது கொஞ்சம் கஷ்டமான விஷயம். விஞ்ஞான பூர்வமாய், அறிவியல் பூர்வமாய் சிந்தித்தால் அது நடக்காத ஒன்று. உணர்வு பூர்வமாய் சிந்திக்க வேண்டும்.

குமரன் சூர்ப்பநகையின் பையன் கொல்லப் பட்டது பற்றிக் கேட்டிருக்கின்றார். அது பற்றிய ஒரு சிறிய குறிப்பாய்த் தான் நான் படித்த மொழிபெயர்ப்பில் காணக் கிடைத்தது. மூலம் சம்ஸ்கிருதத்தில் கொஞ்ச நாட்கள் இணையத்தில் கிடைக்கவில்லை. நான் எழுதியதோ வால்மீகி அடிப்படை. ஆகையால் மற்ற ராமாயணங்களில் இது பற்றித் தேடவில்லை, என்றாலும் அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழில் இது பற்றிய குறிப்பு வருகின்றது. தேடிப் பார்த்துப் போடுகின்றேன். அப்புறம் ரத்னேஷ் eve teasing பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றார், பிறன் மனை நோக்காத பேராண்மை என்பது பற்றிய என்னுடைய கட்டுரைக்கு. அவர் சொல்லும் முதல் eve teasing கூனியை ராமர் கேலி செய்தார் என்பதே. அது வால்மீகியில் இல்லை என்பதை என்னால் நூற்றுக்கு நூறு உறுதியாய்ச் சொல்ல முடியும். கம்பராமாயணத்தில் மட்டுமே அந்த நிகழ்ச்சி வருகின்றது. கம்பர் குறிப்பிடுகின்றார் இது பற்றி ஏற்கெனவே ராமனுக்கும், கூனிக்கும் முன் பகை இருந்து வந்ததாயும், அதனால் கூனி பழி வாங்கினாள் என்றும். அம்மாதிரியான ஒரு நிகழ்ச்சி வால்மீகியில் இல்லை.

அடுத்து அவர் சொல்லுவது சூர்ப்பநகையை ராமரும், லட்சுமணனும் கேலி செய்வது. அது வால்மீகியே குறிப்பிடுகின்றார். ஒரு சாதாரண மனிதனாகவே கடைசி வரையில் தன்னைக் காட்டிக் கொண்ட ராமன் ஒரு வயது சென்ற பெண், அதிலும் திருமணம் ஆகி ஒரு பையனையும் பெற்று விதவை ஆனவள், தன்னைக் கல்யாணம் செய்து கொள் என்று கேட்டதும், அவளைச் சீண்டிப் பார்த்தது உண்மையே. அதை வால்மீகி மறைக்கவே இல்லை. ஆனால் இதை eve teasing என்ற கோணத்தில் எடுத்துக்க முடியுமா என்று எனக்குப் புரியவில்லை. ஏனெனில் நான் அறிந்த வரை அதன் அர்த்தம் வேறே என்று தோன்றுகின்றது. மற்றவற்றுக்கும் கூடியவரையில் பதில் எழுதுகின்றேன். இவை தற்சமயம் மனதில் தோன்றியது உடனே எழுதி விட்டேன். இணையம் சரியாக வருவதில்லை, மின்சார வெட்டினால். மின்சாரம் இருக்கும்போது எழுதி வச்சுக்கவும் முடியலை, நேரம் இல்லை. கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் எழுதுகின்றேன். அதுவரையில் உங்கள் சந்தேகங்களைக் கேட்டு விடுங்கள். தெரிந்த வரையில், முடிந்தவற்றுக்கு பதில் கொடுக்க முயலுகின்றேன். நன்றி. படித்தவர்கள் அனைவருக்கும், இனி படிப்பவர்களுக்கும்.