எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Monday, March 14, 2016

ரங்க்ஸுகளுக்கெல்லாம் அவங்கவங்க பங்கைக் கொடுங்கப்பா!

நேற்றைய கத்திரிக்காய் சாதம் ருசித்தவர்கள் எண்ணிக்கை 450 ஐத் தாண்டி விட்டது. கருத்துப் பரிமாற்றம் என்னமோ குறைச்சல் தான். அதனால் பரவாயில்லை. :) இன்னிக்கும் தீனி தின்னிப் பதிவு தான். ஆனால் இது விசேஷ தினச் சிறப்புப் பதிவு. எங்கள் ப்ளாகிலே வேறே ஒரு சமையல்கலை நிபுணியின் இனிப்புக் காரடைசெய்முறை போட்டிருக்காங்க. இங்கே நம் சொந்த செய்முறை!

முதலில் வெல்லம் போட்டுச் செய்யும் காரடை, உப்புப் போட்டு செய்யும் காரடை இரண்டுக்கும் அரிசியை ஒன்றாக ஊறப் போட்டு மிக்சியிலோ அல்லது மெஷினில் கொடுத்து அரைக்கும் வழக்கம் உண்டெனில் மிஷினிலோ மாவாகத் திரிக்கலாம். இயந்திரத்திலும் திரிக்கலாம். இப்போல்லாம் யார் கிட்டே கல் இயந்திரம் இருக்கு? நான் மிக்சியில் தான் பொடியாக்கினேன்.

இரண்டு அடைக்குமாகச் சேர்த்து நான் எடுத்துக் கொண்ட அரிசி 200 கிராம் அல்லது ஒரு ஆழாக்கு அல்லது ஒரு கிண்ணம். இன்னிக்குக் காலம்பர எழுந்து எல்லாம் செய்ய நேரம் இருக்காது என்பதால் நேற்றே அரிசியை ஊற வைத்து மாவாக்கினேன்.

ஒரு ஆழாக்கு அரிசியை நன்கு களைந்து நீர் விட்டு ஊற வைக்கவும். குறைந்தது நான்கு அல்லது ஐந்து மணி நேரம் ஊறட்டும். இதுக்குக் காலையிலேயே ஊற வைச்சால் நல்லது. பின்னர் நீரை நன்கு வடித்துவிட்டுப் பாத்திரத்தோடு ஒரு மணி நேரம் அல்லது இரண்டு மணி நேரம் வைக்கவும். அதன் பின்னர் மாவு அரைக்கும் வேலை! வீட்டிலே இது மட்டும் வேலையாக இருக்காதே! கூடவே காலை டிஃபன், சமையல், சாப்பாடு எல்லாமும் உண்டே! நான் டிஃபன் கூடச் சாப்பிடாமல் தான் மாவு அரைக்கிறது வழக்கம். இந்தத் தரம் எல்லாம் தலைகீழ் விகிதம். மாத்திரைகள் கட்டாயமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதால் காலை ஆகாரத்தைத் தவிர்க்கக் கூடாது எனச் சிவப்புக் கோடு போட்டுச் சொல்லிட்டாங்க! ஆகவே அதுக்கப்புறமாத் தான் மாவு அரைத்தேன். :( உம்மாச்சி என்னமோ கோவிச்சுக்க மாட்டார்தான்!

நிறைய நேரம் ஊறியதால் மாவு நன்றாக நைசாக வந்துடும். ஒரு ஆழாக்கு மாவை மிக்சியோட சின்ன ஜாரில் இரண்டே தரமாகப் போட்டு அரைச்சுடலாம். பின்னர் சலிச்சுக்குங்க! சலிச்சால் ஒரு டீஸ்பூன் அளவுக்குக் கப்பி தான் வரும்! அது போனால் போகுது! மிக்சியில் ஒரு சுத்துச் சுத்திட்டுக் கோலமாவோடு கலந்துடுங்க! சரியாப் போச்சு இப்போ! இப்போ அரைச்சுச் சலிச்சுப் பொடித்து வைத்திருக்கும் மாவை  வெறும் வாணலியில் போட்டு வறுக்கணும். நன்கு சூடு வரும்படி வறுத்தால் மட்டும் போதாது. மாவைக் கையால் எடுத்துக் கோலம் போட்டுப் பார்த்தால் இழை விழணும். இப்போ மாவை எடுத்து ஒரு அகன்ற தாம்பாளம் அல்லது பேப்பரில் கொட்டி ஆற வைக்கவும். நன்கு ஆறியதும் மாவில் கட்டி தட்டவில்லையே என்று பார்க்கவும். கட்டி தட்டி இருந்தால் திரும்ப மிக்சியில் போட்டு ஒரு சுத்துச் சுத்தினால் கட்டியெல்லாம் உடைஞ்சுடும். இந்த மாவைத் தனியாக ஒரு பாத்திரத்தில் போட்டு வைத்துச் சமையலறையிலேயே ஓரமாக வைக்கவும். சிவப்புக்காரமணியை ஒரு குழிக்கரண்டி அளவு எடுத்து அதே வெறும் வாணலியில் போட்டுக் கொஞ்சம் வறுத்துவிட்டுப் பின்னர் களைந்து ஊற வைக்கவும். அதையும் மாவுக்குப் பக்கத்தில் தனியாக வைக்கவும். இதெல்லாம் முதல்நாள் வேலை!

இப்போ மறுநாள் விடிஞ்சாச்சு! காலை ஒன்பது மணிக்குத் தானே நோன்பு ஆரம்பம்னு சும்மா இருக்காமல் காலங்கார்த்தாலே எழுந்து எல்லாம் செய்து வைச்சுட்டால் நோன்பு நேரம் பதட்டமில்லாமல் இருக்குமே! குளிச்சு முடிச்சு மடியாக சமையலறைக்கு வந்து முதல்லே ஊற வைச்சக் காராமணியைக் களைந்துவிட்டு ஒரு வாணலியில் வேக வைக்கவும். அது வேகும் நேரத்துக்குள்ளாக ஒரு தேங்காயை எடுத்து உடைத்து இளநீர் இருந்தால் தனியாக எடுத்து வைத்துட்டு( நிவேதனம் ஆனதும் குடிச்சுக்கலாம்)த் தேங்காயைக் கீறிப் பல்லுப் பல்லாக நறுக்கவும். இதெல்லாம் முடியறதுக்குள்ளாக காராமணியும் வெந்திருக்கும். ஏலக்காயை உரிச்சுப் பொடி செய்து வைச்சுக்கவும்.  இப்போ மாவு எவ்வளவு இருக்குனு அளந்து பார்க்கவும். வெல்ல அடைக்கும், உப்பு அடைக்கும் சம அளவு எடுத்துக்கவும். ஒரு கிண்ணம் வெல்ல அடைக்கு இரண்டு கிண்ணம் நீர் விட்டுக் கொதிக்க விடணும்.

ஒரு வெண்கல உருளியில் இரண்டு கிண்ணம் நீர் விட்டுக் கொதிக்கவிடவும். கொதிக்கும்போது வெந்த காராமணியில் பாதியை இதில் சேர்க்கவும். நறுக்கி வைத்த தேங்காய்த் துண்டுகளில் பாதியைச் சேர்க்கவும். நீர் நன்கு கொதிக்கும்போது ஒரு கிண்ணம் வெல்லத்தூளைக் கொதிக்கும் நீரில் சேர்த்துக் கொதிக்கவிடவும். தித்திப்பு அதிகம் வேணும்னால் இன்னும் அரைக்கிண்ணம் போட்டுக்கலாம். ரொம்பப் போட்டால் பாகு வந்து மாவு வேகாது. வெல்ல வாசனை போகக் கொதித்த பின்னர் எடுத்து வைத்திருக்கும் இரண்டு கிண்ணம் மாவில் வெல்ல அடைக்கெனத் தனியாக இருக்கும் ஒரு கிண்ணம் மாவைச் சேர்த்துக் கிளறவும். மாவு நன்கு வெந்து சுருண்டு வரும்போது நன்கு கிளறி விட்டுக் கீழே இறக்கி வைக்கவும்.

இப்போ உப்பு அடை! உருளியில் தனியாக வெல்ல அடை மாவு இருக்கு. அது ஆறட்டும் அப்போத்தான் அடைக்காகத் தட்ட முடியும். இப்போ ஒரு வாணலியை எடுத்து அல்லது இன்னொரு உருளி இருந்தால் அதைப் போட்டுத் தே.எண்ணெய் அல்லது ஏதேனும் சமையல் எண்ணெய் ஊற்றவும். எண்ணெய் காய்ந்ததும் பெருங்காயம் சேர்த்துப் பொரிந்ததும் கடுகு, உபருப்பு, கபருப்பு தாளித்துக் கொண்டு பச்சை மிளகாய், காய்ந்த சிவப்பு மிளகாய் வகைக்கு ஒன்று தாளிக்கவும். கருகப்பிலை சேர்க்கவும். தேங்காய்த் துண்டுகளையும் சேர்க்கவும். பின்னர் முன்னர் சொன்னாற்போல இரண்டு கிண்ணம் நீர் விட்டுத் தேவையான உப்புப் போட்டுக் கொதிக்கவிடவும். கொதிக்கும் நீரில் தனியாக எடுத்து வைத்திருக்கும் வெந்த காராமணிகளைச் சேர்க்கவும். நன்கு கொதித்ததும் மாவைப்போட்டுக்கிளறவும். இது சீக்கிரமாகவே சுருண்டு வந்துவிடும். இதையும் நன்கு வெந்ததும் கீழே இறக்கி ஆற விடவும்.

இப்போது இட்லிப்பானை அல்லது ஒரு அகன்ற வாணலியில் உள்ளே நீர் விட்டுக் கொழுக்கட்டை வேக விடும் ஒற்றைத் தட்டை வைக்கவும். வாணலி என்றால் அடியில் நீர் விட்டால் மட்டும் போதாது. வேறொரு வாயகன்ற பாத்திரத்திலும் நீர் விட்டு வாணலியின் நடுவே வைக்கணும். அதன் மேல் ஒற்றைத் தட்டை வைக்கலாம். தட்டில் வாழை இலையை அலம்பி நெய் தடவிப் போடவும். முன்னெல்லாம் இதை வைக்கோலில் தான் வேகவிடுவார்கள். கார் அரிசி வேறே! அந்த மணமே தனியாக இருக்கும். அதோடு அடுப்பும் விறகு அடுப்பு அல்லது பெரிய குமுட்டி!  இப்போ எரிவாயு அடுப்புத் தான். வாழை இலையே பலருக்கும் கிடைப்பதில்லை! வாழை இலை கிடைக்கலை எனில் சுத்தமான வெள்ளைத் துணியை நனைத்துப் போடலாம். ஆறி இருக்கும் மாவை ஒரு நாரத்தங்காய் அளவு(எப்போவும் எலுமிச்சை அல்லது நெல்லிக்காய், சுண்டைக்காய்னு தான் சொல்லணுமா என்ன? நாங்க இப்படியும் சொல்லுவோமே!) உருட்டிக் கொண்டு உள்ளங்கையில் வைத்துத் தட்டி நடுவில் சின்னதாகக் குழி செய்து ஒற்றைத் தட்டில் வைக்கவும். தட்டு கொள்ளுமளவுக்கு மாவை இப்படி உருட்டி வைக்கலாம். பின்னர் நினைவாக அடுப்பைப் பற்ற வைத்துவிட்டுக் கொழுக்கட்டைகளை/அடைகளை வேக விடவும்.  வெந்துவிட்டது என்பதற்கான அடையாளம் கொழுக்கட்டைகள் மேல் வியர்த்துவிட்டாற்போல் நீர்க் கோர்த்து இருக்கும். அது தான் சரியான பதம். இதே போல் உப்பு அடைகளையும் தட்டி வேக வைத்து எடுக்கவும்.

சுவாமி அலமாரி முன்னர் சுவாமிக்குப்போட்ட கோலம் தவிர தனியாகக் கோலம் போடணும். எத்தனை பேர் நோன்பு செய்யறாங்களோ அத்தனை கோலம் போடணும். எங்க வீட்டில் நான் ஒருத்தி தானே! ஒற்றைக்கோலமாகக் கூடாது என்பதால் இரண்டு கோலம் போட்டு இரண்டு இலை போடுவேன். இரண்டு இலைகளிலும் ஓரத்தில் வெண்ணெய் வைத்துவிட்டு அடைகளைப் பரிமாறணும். குறைந்தது வெல்ல அடை நான்கு, உப்பு அடை நான்கு இருக்கலாம்.  தனியாக ஓர் தட்டில் வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், தேங்காய், மஞ்சள் கிழங்கு வைத்து நோன்புச் சரட்டில் நடுவே பூக் கட்டி இரண்டு சரடு, அல்லது நான்கு சரடு வைக்க வேண்டும். செய்திருக்கும் அடைகளையும் அப்படியே பாத்திரத்தோடு வைக்கலாம். எல்லாம் தயார் ஆனதும் சுவாமியை வேண்டிக் கொண்டு நிவேதனம் செய்யணும். நோன்புச் சரடையும் சேர்த்து நிவேதனம் செய்யணும்.  எத்தனை பேர் இருக்காங்களோ அத்தனை பேரும் தனித்தனியாக நிவேதனம் செய்யலாம். பின்னர் ஒரு சரட்டை எடுத்து அம்பிகை படம் ஏதேனும் ஒன்றுக்கு அல்லது அவரவர் குலதெய்வம் அம்பிகையாய் இருந்தால் அந்தப் படத்துக்குக் கட்டி விட்டுப் பின்னர் வீட்டுக்குப்பெரியவங்க முதலில் தங்களுக்குத் தாங்களே கட்டிக் கொண்டு பின்னர் சிறியவங்களுக்குக் கட்டி விடணும்!  சரடு கட்டிக்கும்போது,

உருக்காத வெண்ணெயும் ஓரடையும் நான் வைத்தேன்,
ஒருக்காலும் என்னருமைக் கணவன் என்னைப் பிரியாதிருக்கவேண்டும்!" என்று பிரார்த்தனை செய்து கொள்ள வேண்டும். நிவேதனம் செய்த அடைகளைச் சாப்பிடும் முன்னர் திருமணம் ஆன பெண்கள் தங்கள் கணவர்களுக்கு என  அவரவர் இலையில் நிவேதனம் செய்திருக்கும் அடைகளில் குறைந்தது ஒன்றாவது எடுத்து வெல்லஅடை ஒன்று+உப்பு அடை ஒன்று என எடுத்துத் தங்கள் கணவருக்கெனத் தனியாக வைத்துச் சாப்பிட்ட உடனே கணவருக்கு அதைத் தர வேண்டும். இதை நினைவாகச் செய்யணும். பலருக்கும் இது தெரியவில்லை அல்லது பழக்கமில்லை என்கிறார்கள். ஆனால் இன்று ஒரு நாள் தான் நாம் முன்னர் சாப்பிட்டு நாம் சாப்பிடுவதில் கணவனுக்கும் பங்கு கொடுக்கிறோம்.


வெல்ல அடைகள்


                                                             உப்பு அடைகள்


Sunday, March 13, 2016

புது விதமான கத்திரிக்காய் சாதம் சாப்பிட வாங்க!

கத்தரிக்காய் பலருக்குப் பிடிக்காது. சிலருக்கு உயிர். எனக்கும் அப்படித் தான். கத்தரிக்காயில் என்ன சமைத்தாலும் பிடிக்கும். ஆனால் அது குழைவாக இருக்கணும். சில கத்தரிக்காய்கள் குழையாது! ஒரு மாதிரி துவர்ப்பாக விதைகளோடு காணப்படும். அப்படிப்பட்ட கத்தரிக்காயைச் சாப்பிடுவது ஒரு தண்டனையாக இருக்கும். இப்போ பிடி கத்திரிக்காய் எனப்படும் ஹைப்ரிட் கத்திரிக்காய் (மரபணு மாற்றப்பட்டது) வர ஆரம்பிச்சாச்சு. சென்னையில் கத்திரிக்காய் ரொம்பப் பளபளப்பாக நல்ல ஊதாக்கலரில் இருந்தால் வாங்க யோசனையாக இருக்கும். இங்கே ஶ்ரீரங்கம்/திருச்சியில் நல்லவேளையாக நாட்டுக் கத்திரிக்காய்கள் கிடைக்கின்றன. அதிலும் கொஞ்சம் வெளிர் பச்சையாக இருப்பது உள்ளே விதை இல்லாமல் இருக்கும். மதுரையில் வெள்ளையாகவே கத்திரிக்காய் (கம்மாக் காய் என்பார்கள்) கிடைக்கும். அதிலே கூட்டும் செய்து கூடவே மோர்க்குழம்பும் இருந்தால் சொர்க்கம் பக்கத்தில்!  இங்கே வந்த சில, பல ஆண்டுகள் கத்திரிக்காயை அதிகம் சமைக்க முடியாது. 144 தடை உத்தரவெல்லாம் இருந்தது. குழந்தைங்க பிறந்ததும் அவங்களுக்குப் பிடிக்கிறது என்பதால் வாங்க ஆரம்பித்தோம். அப்போவும் ரங்க்ஸுக்கு அரை மனசு தான். ஆனால் பாருங்க இப்போக் கத்திரிக்காய் தான் அவரோட உயிராக மாறி விட்டது! :P :P :P வேண்டாம்னு சொன்னாலும் கேட்கிறதில்லை. நேத்து தினமலர் பெண்கள் மலரில் கத்திரிக்காய் சாதம் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக் கொடுத்திருந்தாங்க. உடனே நேத்துச் சாயந்திரமே கத்திரிக்காய் வாங்கி வந்தாச்சு. அந்தச் சாதம் பண்ணுனு உத்தரவு. மீற முடியுமா? :P :P :P :P  ஆகவே இன்னிக்கு அதான் பண்ணினேன். எப்படிப் பண்ணறதுனு கேட்கிறீங்களா?



நான்கு பேருக்கென்றால் ஒரு ஆழாக்கு அரிசி அல்லது ஒரு கிண்ணம் அரிசி, சமைத்துத் தயாராக ஆறவிட்டு நல்லெண்ணெய், அரை டீஸ்பூன் உப்புச் சேர்த்துக் கலந்து வைக்கவும்.

ஒண்ணும் பெரிய விஷயமில்லை! ஆட்கள் இருப்பதற்குத் தக்கவாறு கத்திரிக்காய் கால் கிலோவில் இருந்து அரைகிலோ வரை தேவைப்படும். நாங்க ரெண்டு பேர் தானே! நடுத்தரமான அளவுக் கத்திரிக்காய் ஒன்றே ஒன்றே. பெரிய வெங்காயத்திலே சின்னதாக இரண்டு. இரண்டையும் நீளமாக நறுக்கிக் கொண்டேன்.

வறுத்துப் பொடிக்க: லவங்கப்பட்டை, கிராம்பு, ஒரு ஏலக்காய் எல்லாம் வறுத்துப் பொடித்தால் அரை டீஸ்பூன் பொடி போதும். சோம்புப் பொடி அரை டீஸ்பூன்(அவங்க சொல்லலை, நான் சேர்த்தேன்.)

தாளிக்க

சமையல் எண்ணெய் ஒரு டேபிள் ஸ்பூன்

கடுகு, உ.பருப்பு, க.பருப்பு தலா ஒரு டீஸ்பூன். தேவையானால் வேர்க்கடலை இரண்டு டீஸ்பூன் போட்டுக்கலாம்.

மேலே சொன்ன ஒரு கத்திரிக்காய் அளவுக்கு ஒரு வற்றல் மிளகாய், ஒரு பச்சை மிளகாய்க் கீறிச் சேர்த்தேன். கருகப்பிலை, பெருங்காயம்(தேவையானால்), மஞ்சள் தூள் சேர்த்தேன். தாளிதம் எல்லாம் பக்குவமாக ஆனதும்

வெங்காயத்தைப் போட்டு வதக்கினேன். வெங்காயம் சுருண்டு வருகையில் கத்திரிக்காயைப் போட்டுச் சுருள வதக்கணும். கத்திரிக்காய் அரை வேக்காடு வெந்ததும் தேவையான உப்புச் சேர்க்கணும். உப்புச் சேர்த்து நன்கு கத்திரிக்காய் வெந்ததும், மசாலாப்பொடியையும் சேர்த்துவிட்டுப்  பச்சைக் கொத்துமல்லி சேர்க்கவும். ஆற வைத்த சாதத்தில் கொட்டிக் கிளறி எலுமிச்சம்பழம் அரை மூடி பிழியவும். அல்லது எலுமிச்சைச் சாறு தேவையான அளவுக்குச் சேர்க்கவும். தொட்டுக்க எந்தப் பச்சடி வேண்டுமானாலும் ஓகே! 




இதுக்கு அநேகமா எக்கச்சக்கப் பார்வையாளர்கள் வருவாங்கனு நினைக்கிறேன். மொக்கைக்குத் தானே அதிகமா வராங்க! :P:P:P:P:P:P:P:P:P:P

Saturday, March 12, 2016

காளியைக் குறித்துத் தெரிந்து கொள்வோம்!

நம்ம வலைப்பக்கத்தைப் பின் தொடர்பவர்கள் எண்ணிக்கையை மறுபடி கூகிளார் திருத்தி இருக்காரோ? அல்லது அவங்களாவே விலகிட்டாங்களோ தெரியாது! ஹிஹிஹி! இரண்டு நபர் குறைஞ்சிருக்காங்க! போகட்டும். இப்போல்லாம் என் நேரம் என்னிடம் இல்லை. கிடைக்கும் நேரத்தில் இணையத்துக்கு வந்து பார்க்க முடிஞ்சதைப் பார்த்துப் போக முடிஞ்ச பக்கங்களுக்குச் செல்கிறேன். ஒரு சிலர் அழைப்பு அனுப்புகிறார்கள். அப்போ அவங்க பதிவுக்கெல்லாம் கட்டாயமாய்ப் போயிடுவேன். ஏனெனில் அழைப்பிலேயே சுட்டி இருக்குமே! :) இப்போ கல்கத்தாப் பயணம் முடியும் கட்டத்தை நெருங்கி விட்டது! அதற்கு முன்னர் காளியைப் பத்தி ஜிஎம்பிசார் கேட்ட கேள்வி என் சிந்தனைகளைக் கிளப்பி விட்டது. ஆகவே காளியைக் குறித்த சிறியதொரு விளக்கம் இங்கே! காளி உக்கிர சொரூபியா, சாந்த சொரூபியா இதான் ஜிஎம்பி ஐயா கேட்டது.
*********************************************************************************
காளி க்கான பட முடிவு

காளி என்று நாம் சொன்னாலும், "காலி" தான் சரியான உச்சரிப்பு என்பவர்கள் உண்டு. ஏனெனில் காளி காலத்திற்குப் பொறுப்பானவள். கால மாறுதல்களுக்கும் அவளே பொறுப்பு!  காலன் அல்லது காளன் என்றொரு பெயர் ஈசனுக்கு உண்டு. அவன் மனைவி என்பதால் காலி அல்லது காளி என அழைக்கப்படுகிறாள். காளிகா புராணத்திலும் தேவி மஹாத்மியத்திலும் காளி பற்றிய குறிப்புகள் பல காணக்கிடைக்கின்றன. நான் காளிகா புராணம் படித்ததில்லை. ஆனால் தேவி மஹாத்மியத்தில் இருக்கிறது. காளியை வழிபடும் முறை பல புராணங்களிலும், தந்திரங்களிலும் கூறப்பட்டாலும் அதர்வண வேதத்தில் விரிவாகக் கூறப்பட்டிருப்பதாகச் சொல்கின்றனர். காளி காலங்களை வெல்பவளாகவும் தீய சக்திகளைக் கட்டுப்படுத்துபவளாகவும் பக்தர்கள் நம்பிக்கை. காளியை வணங்குபவர்களைத் தான் "காளாமுகர்கள்" என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள்.

பொதுவாகக்காளிக்கெனத் தனியே இருக்கும் கோயில்கள் ஊரை விட்டுத் தள்ளித் தனித்தே காணப்படும். பெரும்பாலும் சிவன் கோயில்களில் காளிக்கெனத் தனிச் சந்நிதி உண்டு.  பக்கலில் அகோர வீர பத்திரரும் இருப்பார். இவர் தான் காளியின் துணவர் என்று சொல்வோரும் உண்டு. வீரபத்திரரும் ஈசனின் அம்சமே என்பதால் இதுவும் பொருந்தும்!  காளியை வணங்குபவர்கள் கடுமையான விரதங்களை மேற்கொள்கின்றனர்.  உயிர்ப்பலியும் கொடுப்பது உண்டு. முன் காலங்களில் நரபலியும் கொடுத்து வந்ததாகத் தெரிய வருகிறது.  காளியின் ஒரு அம்சமே மகமாயி என்றும் கூறுகின்றனர்.பெரும்பாலும் நீலி, பத்ரகாளி, மஹாகாளி, பிடாரி, பச்சையம்மன் போன்ற கடவுளர் அனைவரும் காளியின் அம்சம் பெற்றவர்களே! காளி கருமை நிறம் படைத்தவள் என்று சொன்னாலும் கடல் நீரானது எப்படித் தூர இருந்து பார்க்கையில் நீல வண்ணத்திலோ அல்லது நீலம் கலந்த பச்சை வண்ணத்திலோ காட்சி அளிக்கிறது. ஆனால் கைகளில் எடுத்துப் பார்த்தால் வண்ணமின்றிக் காணப்படும். அதே போல் மனதில் அஞ்ஞானம் நிறைந்த நமக்கெல்லாம் காளி கருமை நிறத்தவளாகக் காணப்பட்டாலும் அவளால் அஞ்ஞான இருள் நீங்கியவருக்கு அவள் ஒளிமயமாகவே காணப்படுவாள். இதை நாம் பகவான் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் வாழ்க்கைச் சரித்திரத்தின் மூலம் அறிகிறோம். காளி ஒரு சிறு பெண்ணைப்போல் பகவானின் பக்கத்தில் அமர்ந்து அவர் அளித்த உணவை உண்டாள் அல்லவோ!

சிவபுராணத்தில் ஆதிகாளி எனப்படும் இவள் பௌத்த, சமண மதங்களில் இருக்கும் 24 யட்சிகளில் ஒருத்தியாகத் திகழ்கிறாள். சதய நக்ஷத்திரக்காரர்களின் வழிபடும் தெய்வம் காளி. இவளை வணங்குவோருக்குக் குறை ஒன்றும் வராது!  கல்கத்தாவின் தக்ஷிணேஸ்வரத்தின் காளியை "பவதாரிணி" என்பார்கள். இதற்கு ஜீவன்களை வாழ்க்கை என்னும் சம்சார சாகரத்திலிருந்து காத்து ரக்ஷித்து முக்தி என்னும் கரையில் சேர்ப்பவள் என்னும் பொருளில் வரும். "திகம்பரி" என்னும் பெயராலும் காளியை அழைப்பார்கள். இதற்குத் திசைகளை ஆடையாக உடுத்தியவள் என்னும் பொருள் வரும்.  மண்டை ஓடுகளை மாலையாக அணிவதால் "முண்டமாலினி" என்றும் அழைப்பார்கள். குழந்தைப் பருவத்திலிருந்து வெவ்வேறு வயதுள்ளவர்களின் மண்டை ஓடுகளை மாலையாக அணிந்துள்ளாள் காளி. இதற்கு வாழ்க்கை நிலையற்றது எனவும், எந்த வயதிலும் மரணம் ஏற்படும் என்பதால் கிடைத்திருக்கும் மனிதப் பிறவியைப் பயனுள்ளதாக ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் பொருள் சொல்கின்றனர்.

திசைகளை ஆடையாகக் கொண்டவள் என்று பார்த்தோம் அல்லவா? திசைகளை ஆடையாகக் கொண்டிருப்பது நமக்குத் தெரியாது; நம்மை அஞ்ஞானம் மூடியுள்ளது. ஆகவே ஆடையில்லாமல் நமக்குக் காட்சி தருகிறாள் காளி தேவி!  நான்கு கைகள் இருப்பது நம்மை விட ஆற்றல் உள்ளவள் என்பதைச் சுட்டுகிறது.  ஒரு கையானது வரத ஹஸ்தம் என்னும் நிலையில் பக்தர்களுக்கு வரம் தரும் நிலையில் காணப்படுகிறது. இன்னொரு கை அபய ஹஸ்தம் காட்டுகிறது. இதன் மூலம் பக்தர்களின் துயரை நீக்கிப் பாதுகாப்பு அளிக்கிறது. காளியின் இடையில் கைகளே ஒட்டியாணமாகவும் காட்சி தரும். அதற்கு நம் கைகளினால் நாம் செய்யும் நற்செயல் அனைத்தையும் காளிதேவியே நடத்தி வைக்கிறாள் என்று பொருள். தீய செயல் செய்கையில் அது நம் அஞ்ஞானத்தால் விளைந்தது என்னும் பொருளிலும் கைகளை ஒட்டியாணமாக அணிந்திருப்பதைச் சொல்கின்றனர்.

தொடரும்!

Thursday, March 10, 2016

கல்கத்தா காளியைத் தரிசித்த அனுபவம்!

பேலூரிலிருந்து கிளம்பி மீண்டும் கல்கத்தா வரும் வழியில் பல இடங்களிலும் சிக்னலுக்காக வண்டி நின்று நின்று ஒரு வழியாக மூன்று மணி நேரத்தில் ராஷ்பிஹாரி அவென்யூ வந்து சேர்ந்தோம்.  நாங்கள் கொஞ்சமானும் கடைத்தெருவைச் சுற்றிப்பார்க்கலாம் என நினைத்தால் வண்டி ஓட்டி நேரே ஓட்டலுக்கு ஓட்டிப் போய் நிறுத்திவிட்டார்.  வலுக்கட்டாயமாக நாங்கள் இறங்கும்படி ஆகிவிட்டது. அவரிடம் பணம் கொடுத்துக் கணக்கைத் தீர்த்துக் கொண்டால், பேலூரில் வண்டியை நிறுத்தியதற்கு பார்க்கிங்கிற்கு 100 ரூபாய் என்று கேட்டு வாங்கிக் கொண்டார். பத்து நிமிஷம் கூட வண்டி அங்கே நிற்கவில்லை. பார்க்கிங்கில் கொடுக்கும் ரசீதும் இல்லை. இதே மாதிரித் தான் தக்ஷிணேஸ்வரத்திலும் நூறு ரூபாய் கொடுக்கச் சொன்னார். அதற்கும் ரசீது இல்லை. மொத்தத்தில் இந்த நாளே வெட்டியாக வீணாகிப் போனது.
கல்கத்தா காளி க்கான பட முடிவு
மறுநாள் கிளம்பவேண்டும்.  அதற்குள்ளாகக் காளி கோயிலுக்குப் போய்விட்டு வந்த தகவலைப் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். காளி கோயிலுக்கு நாங்கள் காலையிலேயே சென்று விட்டோம். நாங்கள் தங்கி இருந்த தாராமஹல் ஓட்டலில் இருந்து கிட்டவே இருக்கிறது காளி கோயில். அந்த இடமே காளிகாட் என அழைக்கப்படுகிறது. பாகீரதி நதிக்கரை என்றும் ஹூக்ளி நதிக்கரை என்றும் ஆதி கங்கா நதிக்கரை என்றும் சொல்கிறார்கள். அதே போல் இக்கோயிலின் தல புராணமும் ஒவ்வொரு விதமாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் இதுவும் ஒரு சக்தி பீடம் என்றவரையில் நிச்சயமாய்த் தெரியும். நம் அனைவருக்கும் தெரிந்த தாக்ஷாயணி நெருப்பில் வீழ்ந்த கதையில் தாக்ஷாயணியைத் தூக்கித் தோளில் போட்டுக்கொண்டு ருத்ர தாண்டவம் ஆடியபோது அவள் உடலைச் சக்ராயுதத்தால் விஷ்ணு 51 துண்டுகளாக வெட்டி பூமியில் வீழ்ந்த கதை அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும். அதில் அம்பிகையின் வலக் கால் விரல்கள் வீழ்ந்த இடம் இது தான் என்கின்றனர். ஆகவே இதுவும் ஒரு சக்திபீடமே!

ஆனால் காளிகாபுராணத்தின்படி இது தேவியின் முகம் வீழ்ந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது.  தற்போதைய கோயிலின் அமைப்பு 200 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்தது என்றாலும் பழங்காலத்தில் கங்காசாகரில் கங்கை வங்கக் கடலுடன் கலக்கும் இடத்தில் கபில முனிவரைத் தரிசிக்க வந்த காபாலிக சந்நியாசிகளுக்கு விரல்கள் வடிவில் தென்பட்ட அதிசயப் பாறை காளியின் வடிவில் காட்சி அளிக்க அந்தப்பாறையை அங்கேயே ஸ்தாபித்து வழிபட்டனர் என்கின்றனர். அது தான் இப்போதிருக்கும் காளி சிலை என்றும் சொல்லப்படுகிறது. இன்னொரு கதையில் ஆத்மாராம் என்னும் காளி பக்தன் காளியை ஆராதித்து பாகீரதி நதிக்கரையில் ஜெபம் செய்கையில் மின்னலைப் போன்றதொரு ஒளிக்கதிர் தோன்றியதாம். வியந்த ஆத்மாராம் ஒளி வந்த இடத்தைப் பார்த்தபோது விரல்கள் போன்ற அமைப்பில் கல் ஒன்று கிடைத்தது. அன்றிரவு அவன் கனவில் இது தாக்ஷாயணியின் கால்விரல்கள் என்பதையும் தெரிந்து கொண்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது. அதை எடுத்து வந்து வழிபாடுகள் செய்து பிரதிஷ்டையும் செய்தான். அந்த இடமே கல்கத்தா காளி கோயிலாயிற்று என்கிறார்கள்.

கல் கிடைத்த இடத்துக்கு அருகிலேயே கிடைத்த சிவலிங்கத்திற்கு நகுலேஷ்வர் என்று பெயரிட்டுக் காளி சிலையின் அருகிலேயே வைத்து வழிபட்டான். விரல்கள் போன்று கிடைத்த கல் பின்னால் ஒரு வெள்ளிப் பேழையினுள் வைக்கப்பட்டு இப்போதைய காளி சிலையின் அருகே வடகிழக்கு மூலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. காலை வேளையில் சென்றதால் கூட்டம் அதிகம் இல்லை. நாங்கள் தங்கி இருந்த ஓட்டலில் இருந்து டாக்சியில் சென்றோம். செல்லும்போதே ஓட்டுநர்  கோயில் வண்டி நிறுத்தும் இடத்திலிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் உள்ளதாகவும், வண்டி உள்ளே வராது என்றும் சொல்லி விட்டார்.  எல்லா இடங்களிலும் இப்படித் தானே இருக்கிறது என நினைத்துக் கொண்டோம். டாக்சிக்காரர் மீட்டர்படியே பணம் வாங்கிக் கொண்டார். நாங்களும் இறங்கிக் கோயிலுக்கு நடந்து சென்றோம்.

வழியில் பண்டாக்கள் இருந்தாலும் அதிகம் தொந்திரவு செய்யவில்லை. முன்னெச்சரிக்கையாகக் கையில் அதிகப் பணமும் வைத்துக் கொள்ளவில்லை. வரிசையில் நின்று காளியைப் பார்த்தோம். குறுக்கு வழியில் முக்கியமான மனிதர்கள் வந்து தரிசனம் செய்து கொண்டிருந்தனர். ஆகையால் நடு நடுவில் பொது தரிசனம் சற்று நேரம் நிறுத்தப்படுகிறது. என்றாலும் அதிக நேரம் காக்காமல் நாங்கள் அரை மணி நேரத்தில் சந்நிதிக்கு வந்து விட்டோம். காளிக்கு அருகே செல்கையில் தான் மீண்டும் நிறுத்திவிட்டார்கள். என்றாலும் காளிக்கும் எங்களுக்கும் இடையே ஐந்தடி தூரத்திற்குள் தான் என்பதால் காளியை நன்கு தரிசித்துக் கொண்டோம். இங்கேயும் கர்பகிரஹம் போன்ற அமைப்பு இல்லை. ஒரு அறையிலேயே ஓர் மூலையாகப் பார்த்துக் காளியைப் பிரதிஷ்டை செய்திருக்கின்றனர். தரிசனம் செய்யும் இடத்துக்கு நேராக ஓர் வாயில். அந்த வாயில் வழியாக நேரே முக்கியஸ்தர்கள் வந்து நின்று கொண்டு தரிசனம் செய்துவிட்டுப் பிரசாதங்கள் வாங்கிச் செல்கின்றனர். நமக்கும் காளிக்கும் இடையே இரண்டரை அடி தூரத்துக்குள் தான் இருக்கும். ஆகவே பண்டா கவனிக்காமல் இருக்கையில் கையை நீட்டிக் காளியின் இடக்கையைத் தொட்டுவிட்டேன். அதற்குள்ளாக பண்டா பார்த்துவிட்டார். கையைத் தட்டிவிட்டார். என்றாலும் தொட்டது சந்தோஷமாக இருந்தது. பண்டா தட்டி விட்டதை லக்ஷியம் செய்யாமல் வெளியே வந்தேன். 

Tuesday, March 08, 2016

பேலூர் மடம் பார்க்க முடிந்ததா? கல்கத்தாப் பயணம்!

ஹவுரா பாலம் க்கான பட முடிவு

படத்துக்கு நன்றி கூகிளார்!

இது தக்ஷிணேஸ்வர் கோயிலின் அருகே ஓடும் ஹூக்ளி நதிக்கரையில் இருந்து எடுத்த படம். தூரத்தில் தெரிவது சமீபத்தில் கட்டிய புது ஹவுராப் பாலம் என எண்ணுகிறேன். சரியான வழிகாட்டி இல்லாமல் எதுவும் சரியாகப் புரியவில்லை என்பது உண்மை. கல்கத்தா போகும்போது  நிறையக் கனவுகள். கல்கத்தா ஹவுரா பாலத்தில் போகணும். நிறையப் படங்கள் எடுக்கணும். விக்டோரியா மெமோரியல் ஹால் போகணும். கல்கத்தாவின் பிரபல நூலகம் போகணும். அங்குள்ள காட்டன் புடைவைகளின் மொத்த வியாபாரப் பகுதிக்குச் சென்று பருத்திச் சேலைகள் வாங்கணும். மட்காவில் ரசொகொல்லா சாப்பிடணும். சந்தேஷ் எப்படி இருக்கும்னு சுவைத்துப் பார்க்கணும்.

முக்கியமாக அங்கே உள்ளாடைகள் மிகவும் மலிவாகக் கிடைக்கும். வேண்டிய மட்டும் வாங்கணும்! என்றெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டு போனேன். பேலூர் மடத்தில் எல்லா இடங்களையும் நல்லாச் சுத்திப் பார்க்கணும். பின்னர் கங்கா சாகர் போகணும்னு ஆயிரத்தெட்டு ஆசை. அதிலே கங்காசாகருக்குப் போவது கஷ்டம்னு முதலிலேயே ஓட்டல்காரங்க சொல்லிட்டாங்க.  அது கல்கத்தாவிலிருந்து 100 கி.மீ தூரத்தில் இருக்கும் ஒரு தீவு. மேற்கு வங்கத்தின் ஆட்சிக்குக் கீழ் தான் வருது. நம்ம ராமேஸ்வரம் மாதிரினு வைச்சுக்குங்க. இதுவும் ஒரு புனித யாத்திரைக்குரிய தலமே! ஆனால் அங்கே செல்லக் குறிப்பிட்ட தூரம் வரைதான் காரில் போகலாம்.  அதுக்கப்புறமா அதற்கென இருக்கும் படகில் செல்ல வேண்டும். சுந்தரவனக்காடுகள் அங்கே தான் ஆரம்பிக்கின்றன என்பதால் சுந்தரவனக்காடுகளைப் பார்க்கணும். கல்கத்தாவின் பிரபலமான சணல் பொருட்களை வாங்கணும். சொந்தக்காரங்க, நண்பர்கள்னு கொடுக்கக் குறைஞ்சது ஒரு கைப்பையாவது வாங்கணும். என் தம்பி மனைவி கேட்டிருந்த கல்கத்தா அலுமினியம் சட்டி வாங்கிக் கொடுக்கணும். என்று ஒரு பெரிய பட்டியலே காத்திருந்தது. 

ஆனால் இவை அனைத்தையும் என்னால் வாங்க முடிந்ததா?  அங்கே இருக்குங்க சஸ்பென்ஸ்! :)

தக்ஷிணேஸ்வரத்தில் இருந்து கிளம்பும்போதே பனிரண்டு மணிக்கு மேல் ஆகி விட்டது.  தக்ஷிணேஸ்வரம் ஹூக்ளி நதியின் கிழக்குக்கரை எனில் பேலூர் மடம் மேற்குக் கரையில் அமைந்துள்ளது. பகவான் ராமகிருஷ்ணரின் பிரதம சீடரான ஸ்வாமி விவேகானந்தரால் நிர்மாணிக்கப்பட்ட இந்த மடத்தில் பகவானுக்கும், அன்னைக்கும், விவேகானந்தருக்கும் எனத் தனித் தனி சந்நிதிகள் உள்ளதாகக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறேன். அதோடு மட்டுமில்லாமல் பெரிய அளவிலான  அருங்காட்சியகமும் இருக்கிறது. எல்லாவற்றையும் பார்க்கும் ஆவலில் அங்கே பயணித்தோம். ஆனால் அங்கே போனதுமே இதுவும் பனிரண்டு மணியோடு மூடிடுவாங்க என்றும் இனி மாலை நாலு அல்லது நாலரைக்குத் தான் திறக்கப்படும் என்றும் சொல்லிவிட்டார்கள். அதற்குள்ளாக எங்களுக்குச் சென்னையிலிருந்தும், மும்பையிலிருந்தும் உறவினர்களால் ஒரு சில தொலைபேசி அழைப்புகள் வந்ததில் எங்களுக்குச் சுற்றிப் பார்க்கும் ஆவலே இல்லாமல் போய்விட்டது.  ஓட்டுநரிடம் பேலூர் மடமும் மதியம் மூடுவாங்கனு ஏன் சொல்லலை என்று கேட்டால் இதெல்லாம் நான் கேட்டு வைச்சுக்க முடியாது. உங்களுக்கு வேணும்னால் நீங்க தான் கேட்டிருக்கணும் என்று பதில் வந்தது. 

பொதுவாக சுற்றுலாப் பயணிகளுக்காக ஏற்பாடு செய்யப்படும் வண்டிகளில் வண்டியை ஓட்டும் ஓட்டுநர் செல்லும் இடங்களைக் குறித்தும், ஆங்காங்கே உள்ள தங்குமிடங்களைக் குறித்தும் கோயில்கள் எனில் திறக்கும் நேரம், மூடும் நேரம் போன்றவற்றை அறிந்தவராகவே இருப்பார்கள். வண்டி ஓட்டுநரே பல இடங்களுக்கு வழிகாட்டியாக வருவதும் உண்டு. ஆனால் இவரோ எனக்கு வண்டி ஓட்டுவதைத் தவிர வேறே வேலை இல்லை என்று சொல்லும்படி செயல்பட்டார். ஆகவே மாலை நான்கு மணி வரை அங்கே காத்திருக்க முடியாது என்பதால் மனது வேதனையுடன் பேலூர் மடத்தைத் தரிசிக்கக் கொடுத்து வைக்கவில்லை என்ற குறையுடன் அங்கிருந்து கிளம்பினோம்.

படத்துக்கு நன்றி விக்கிபீடியா

belur math க்கான பட முடிவு


சனி, ஞாயிறு இரண்டு நாட்களாக இணையம் சரியாக இல்லை. ஞாயிறன்று காலையிலிருந்து சுத்தமாக இணையம் இல்லை. ஆகவே பலருடைய பதிவுகளையும் பார்க்க முடியவில்லை. அதோடு நேற்று மீண்டும் நெபுலைசர் வைச்சுக்கும்படி உடல்நிலையும் சரியில்லை. இன்றும் மறுபடி போய் நெபுலைசர் வைச்சுக்கணும். விரைவில் எல்லாம் சரியாகும்னு நினைக்கிறேன். இப்போல்லாம் இணையத்தில் இருப்பதே அரிதாகி வருகிறது! :)

Saturday, March 05, 2016

தக்ஷிணேஸ்வரம் காளி கோயிலில்!

முதல்லே நாங்க தக்ஷிணேஸ்வரம் போனதுமே கோயிலுக்குப் போகவென ஒரு இடத்தில் ஓட்டுநர் இறக்கிவிட்டுட்டுச் சற்றுத் தொலைவில் இருந்த பாலத்தைக் காட்டி அதன் கீழே வண்டியை நிறுத்தும் இடம் இருப்பதாகவும் தான் அங்கே இருப்பதாகவும், கோயிலில் இருந்து திரும்பும்போது தன்னோட எண்ணுக்குத் தொலைபேசிவிட்டுப் பாலத்தின் கீழே வரும்படியும் சொல்லி விட்டார். அவர் எங்களை இறக்கிட்டு வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு போய்விட்டார். நாங்கள் அங்கே கோயிலுக்குச் செல்லும் வழி என நினைத்த பக்கம் திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தால் காவலர்கள் வந்து இப்படிப் போக முடியாது என்று சொல்லிப் பக்கத்துத் தெருவில் திருப்பி விட்டார். சரிதான் என நடக்க ஆரம்பித்தோம்.

நடந்தோம், நடந்தோம், நடந்தோம்! தோம், தோம் தான்! கிட்டத்தட்ட அரைமணி நேரம் நடந்து போன பின்னர் கோயிலின் ஒரு வாயிலருகே கொண்டு விட்டது. அந்த இடத்துக்கு ஆட்டோ கூட வரக் கூடாது என்னும் கட்டுப்பாடு. சைகிள் ரிக்‌ஷா மட்டும் வரலாம். ஆனால் எனக்கு அதில் ஏற முடியாது என்பதால் அதில் செல்லத் தயக்கம். நடந்து நடந்து கால்கள் சோர்ந்து விட்டன! கடைசியில் ஒரு வழியாகக் கோயில் வந்தது. செருப்பு வைக்க ஓர் இடம்! அது எங்கேயோ! தேடிக் கண்டு பிடித்தோம். நல்லவேளையாத் திரும்பி வருவதும் இதே வழி தான் என்பதில் ஓர் நிம்மதி! எக்கச்சக்கக் கூட்டம்! மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாகச் சென்று கொண்டிருந்தனர். கல்கத்தாவின் மொத்த ஜனத்தொகையே அங்கே வந்துவிட்டதோ என்னும்படி கூட்டம்.

இந்த அழகில் கோயிலின் அமைப்பை அவ்வளவாக் கவனிக்கலை! ஆனாலும் பார்வதி கேட்டதுக்கு இணங்க ஓரளவுக்குச் சொல்றேன். இது வங்காளப் பாரம்பரிய முறைப்படி கட்டப்பட்டதாகச் சொல்லப்படுகிறது.  தெற்கே பார்த்து அமைந்துள்ள மூன்று மாடிக் கட்டிடம்.  குறைந்த பட்சமாக 45 அல்லது 50 அடி உயரத்தில் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. நூறு அடிக்கும் மேல் உயரம் இருக்கலாம். கர்பகிரஹம் என்பது நம்ம ஊரிலே இருக்கிறாப்போல் எல்லாம் இல்லை. புரியிலும், அங்குலிலும் கூட கர்ப்பகிரஹம் என்பது தனியாக இருந்தது. இங்கே ஒரு பெரிய அறையில் தான் காளி பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டிருக்கிறாள்.  இங்கே காளியை "பவதாரிணி" என்னும் பெயரால் அழைக்கின்றனர். சிவனின் மார்பின் மேல் ஏறி நின்ற வண்ணம் காட்சி அளிக்கிறாள்.  ஆயிரம் இதழ்களைக் கொண்ட வெள்ளித்தாமரையின் மேல் இருவரும் காட்சி தருகின்றனர்.

காளியைப் பார்க்க நாங்கள் வரிசையில் போய் நின்று கொண்டோம். அங்கே இருந்த காவலர் என்னைப் பார்த்ததும் படிகளில் ஏற முடியுமா என்று கேட்டார். ஏற்கெனவே படிகளில் ஏறித் தானே வந்திருக்கேன் என எண்ணிக்கொண்டே தலையை ஆட்டினேன். அவரும் கொஞ்சம் யோசனையுடன் சரி எனச் சொன்னார். ஆனால் மேலே போகப் போகத்தான் தெரிந்தது. நிறையப் படிகள் ஏற வேண்டி இருந்தது.  உள்ளே போய்க் காளியைக் கிட்டே இருந்து பார்க்கவும் முடிந்தது. தொட்டு விடும் தூரம் தான். ஆனால் தொட முடியாது. என்றாலும் கல்கத்தா காளியை நான் கொஞ்சம் தொட்டு விட்டேன். பண்டா அதற்குள்ளாகப் பார்த்துட்டுக் கையைத் தட்டி விட்டார். அந்தக் கதையை முதலில் சொல்லி இருக்கணும். :)

கல்கத்தாவில் காளி கோயில்களில் செவ்வாய்க்கிழமை அன்றும், சனிக்கிழமை அன்றும் கூட்டம் நிறைய இருக்குமாம். நாங்கள் போனதோ சனிக்கிழமை அன்று! கேட்கவே வேண்டாம்! அந்தக் கூட்டத்தில் காளியைப் பார்த்துட்டு வெளியே வரவே பனிரண்டு மணி ஆகிவிட்டது. மூடப் போகும் நேரம் வேறே நெருங்கி விட்டது. ஒருவழியாகக் காளியின் தரிசனம் கிடைத்தது. ராமகிருஷ்ணரும், விவேகானந்தரும் வணங்கிய காளி என்பதில் மனதில் ஓர் சிலிர்ப்பு நம்மையும் அறியாமல் தோன்றியது. தரிசனம் முடிந்து வெளியே வந்தோம். மீண்டும் சுற்றிக் கொண்டு வர வேண்டும். போதும் போதும்னு ஆகி விட்டது. மற்றச் சந்நிதிகள் மூடி விட்டார்கள். ஆகவே வேறு வழியின்றி வெளியே செல்லும் வாயிலுக்குச் செல்லும் வழியில் சென்று செருப்புக்களை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே செல்ல ஆயத்தமாக வந்தோம். திரும்ப அவ்வளவு தூரம் நடக்கணுமே என நினைத்தப்போ ஒரு ரிக்‌ஷாக்காரர் வந்து மிகவும் கெஞ்சினார். நம்ம ரங்க்ஸுக்கு எப்போவும் ரிக்‌ஷாப் பயணம் என்றால் ஓர் அலாதி ஆசை! ஆகவே அவர் கண்களில் ஆசை மின்ன ஏற முடியாமல் ரிக்‌ஷாவில் ஏறினேன். குடை சாயுமோ என்று பயம் வந்துவிட்டது. :) ஒருவழியாகச் சமாளித்து ஏறினேன். அவரும் ஏறினார். மிகக் கஷ்டப்பட்டு மிதித்தார் ரிக்‌ஷாக்காரர். எனக்கு இறங்கிடலாமா என்றே தோன்றியது. ஆனால் ரிக்‌ஷாக்காரர் விடவில்லை.

நாங்க எங்க வண்டி நிற்கும் இடம் சொல்லி இருந்தோம். பாலத்துக்கு அருகே வரும்போது ஓட்டுநரைத் தொலைபேசியில் அழைத்தோம். அவரும் பாலத்தின் கீழே காத்திருப்பதாகவும், ரிக்‌ஷாக்காரரிடம் அங்கே கொண்டுவிடும்படி சொல்லுமாறும் கூற நாங்கள் ரிக்‌ஷாக்காரரிடம் தொலைபேசியைக் கொடுத்து அவரையே பேசும்படி சொன்னோம். ஓட்டுநர் சொன்ன இடத்தில் அவர் இல்லை. அங்குமிங்கும் அலைந்து தேடிக் கடைசியில் காவலரிடம் கார்கள் நிறுத்துமிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டு, மீண்டும் ஓட்டுநரிடம் பேசி எங்கே இருக்கார் எனக் கேட்கப் பாலத்தின் அடியே என்றார். நாங்களும் அங்கே தான் இருக்கோம் என்று சொல்ல, சற்றுத் தூரத்தில் நின்ற ஒரு கார் கிளம்பி எங்கள் அருகே வந்தது. முதலிலேயே அந்த இடத்தில் தேடினோம். அப்போது அவர் இல்லை. தேநீர் அருந்தச் சென்றிருக்கலாம். என்றாலும் தான் அங்கேயே இருப்பதாகச் சத்தியம் செய்தார். மேற்கொண்டு வார்த்தையை வளர்க்காமல் நாங்கள் வண்டியில் ஏறிக் கொண்டு பேலூர் மடத்துக்கு விடச் சொன்னோம்.

dakshineswar kali temple க்கான பட முடிவு


Thanks to Travology.in via google pictures.