எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Monday, May 16, 2022

நேரில் பார்க்கும் கர்மாவும், தொலைக்காட்சிக் கர்மாவும்!

 ஒரு வழியா வீட்டில் சீரமைப்பு வேலைகள் முடிவடைந்தன என்றால் இப்போது அடுத்தடுத்து நண்பர்கள்/உறவுகள் வருகை. இந்த அழகில் மூன்றாம் தளத்தில் ஓர் மாமா நரசிம்ம ஜயந்திக்கு வந்து பிரசாதம் வாங்கிச் செல்ல அழைப்பு மேல் அழைப்பு. இருவராலும் போக முடியலை. நான் மட்டும் போனேன். சர்க்கரைப்பொங்கல், கறுப்புக் கொ.க.சுண்டல், வடை, பலாச்சுளைகள்,வாழைப்பழம் ஆகியவற்றோடு வெற்றிலை, பாக்கு வைத்துக் கொடுத்தார். இத்தனைக்கும் அவர் மனைவி சுமார் 20 வருடங்களாகப் படுத்த படுக்கை தான். :(  அதுக்கும் மேலேயே இருக்கலாம். இரு பிள்ளைகள். ஒருத்தர் அம்பேரிக்காவில் மனைவியுடன். இன்னொருவர் சென்னையில் மனைவியுடன். அவ்வப்போது வந்து போவதுடன் சரி. இங்கே மாமா தான் மனைவியைக் கவனித்துக் கொண்டு சுயம்பாகமும் கூட. கிரைண்டரில் மாவு அரைத்து வைத்துக் கொள்ளுவார். நாங்க இந்தக் குடியிருப்புக்கு வந்த புதுசிலே வீல் சேரிலே மாமியை உட்கார வைத்துக் கொண்டு லிஃப்ட் மூலம் கீழே அழைத்து வருவார். பெருமாள் மண்டகப்படியின் போது மாமியையும் உடன் அழைத்து வருவார். நாளாக ஆக ஆக மாமியை எழுப்பி உட்கார வைக்க முடியலை. கீழே சரிந்து விட்டார் போல! அதன் பின்னர் அழைத்து வருவதில்லை. அதனால் அவரும் பெருமாளைப் பார்க்க வருவதில்லை. அவ்வப்போது கொஞ்சம் நினைவு வரும். காஃபி, ஹார்லிக்ஸ், சூப், ஜூஸ் போன்ற திரவ ஆகாரங்கள் தான். குழாய் மூலம் ஏற்றப்படும். கவனிச்சுக்க ஒரு செவிலிப் பெண்மணி இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் நான் போகும்போதெல்லாம் பார்த்ததே இல்லை.

அந்த மாமிக்கு அம்மா எண்பது வயதுக்கும் மேல் ஆகிறது. இன்னமும் இருக்கிறார். பெண்ணையும், மாப்பிள்ளையையும் அவ்வப்போது வந்து பார்ப்பார். படுத்த படுக்கையாய் இருக்கும் பெண்ணை மாப்பிள்ளை கண்ணுக்குக் கண்ணாகப் பார்த்துக்கொள்வதைப் பார்த்து மனம் வேதனையுறலாம். என்னமோ தெரியலை. அந்தப் பெரிய மாமியை நான் ஓரிரு முறை பார்த்தது தான். சமையல் எல்லாம் மாமாதான் என்று சொன்னேனே! இத்தனை அமர்க்களத்திலும் பெரிய பெரிய படிகளாக ஐந்து படி கட்டிக் கொலு வைத்துவிடுவார் மாமா!  எங்கள் வளாகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பெண்களையும் அழைத்து வெற்றிலை, பாக்குக் கொடுப்பார். பூக்கடையிலிருந்து பூக்களை வாங்கி வந்து எல்லா உம்மாச்சிங்களுக்கும் வைச்சு, வரும் பெண்களுக்கும் கொடுப்பார். முன்னெல்லாம் நவராத்திரிக்குப் பரிசுப் பொருளும் ஏதானும் வாங்கிக் கொடுப்பார். இப்போல்லாம் போக முடியலை போல! தேங்காய், வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், சுண்டல் தான். சுண்டல் நன்கு குழைந்து அளவாய்க் காரம் போட்டு நன்றாகவே இருக்கும். சின்ன மருமகள் அந்தச் சமயம் சென்னையிலிருந்து வந்தால் அவளை விட்டுக் கொடுக்கச் சொல்லுவார். வரலைனால் குற்றமோ, குறையோ சொல்லுவதில்லை. இன்று வரை தன் மனைவிக்கு இப்படி ஆகிவிட்டதற்கோ அவங்க உயிர் இருந்தும் ஓர் அசையா பொம்மையாக இருப்பதற்கும் அலுத்துக் கொண்டதே இல்லை.  இரண்டு பையர்கள் பிறந்ததும் நடந்த ஏதோ ஓர் அறுவை சிகிச்சையில் ஏற்பட்ட தவறினால் இப்படி ஆகிவிட்டார் எனக் கேள்விப் பட்டேன். அவர் முகத்தில் கொஞ்சமும் வருத்தமோ, கவலையோ, விரக்தியோ தெரியாது. வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்ந்து வருகிறார். குடியிருப்பு வளாகத்தில் நடைபெறும் அசோசியேஷன் கூட்டங்களில் எல்லாம் கலந்து கொண்டு நகைச்சுவைத் துணுக்குகளால் அனைவரையும் சிரிக்க வைப்பார். எந்தவிதமான பித்ரு கர்மாக்களையும் விட்டதில்லை.  அவரால் முடிந்த அளவுக்குச் செய்வார். 

எனக்கு எல்லாம் இந்த வேலையே செய்ய முடியாமல் அலுப்பும்/சலிப்புமாக இருப்பதை நினைத்துக் கொண்டு அவரையும் பார்க்கையில் வெட்கமாகவே வரும். :( அவர் அனுபவிப்பது எல்லாம் "கர்மா"! இதை அவர் அனுபவித்தே ஆகணும் என்கிறார்கள். என்னவோ! 

***********************************************************************************

கர்மா  பாம்பே சாணக்கியாவின் இந்தத் தொடர் பார்க்கப் பார்க்க அசத்துகிறது. பார்ப்பதைத் தவிர்க்கவும் முடியலை.  ஆரம்பத்தில் 2006 ஆம் வருடமோ என்னமோ இந்தத் தொடர் "ராஜ் தொலைக்காட்சியில்" தொடராக வந்து பாதியில் நின்று விட்டது. அதன் காரணம் அப்போது இதைத் தயாரித்தவர் தான் என்பதை இப்போத் தான் பாம்பே சாணக்கியா சொன்னதன் மூலம் தெரிந்து கொண்டேன். பின்னர் என்னவோ தெரியலை திடீரென முகநூலில் இந்தத் தொடர்கள் ஃபாஸ்ட் ஃப்ளிக்ஸ் என்னும் பெயரில் வர ஆரம்பித்தன. பின்னர் பாம்பே சாணக்கியா ரசிகர்களிடம் வேண்டுகோள் விடுத்து மீண்டும் இதைத் தொடரவும், தொடர்ந்து இதில் வரும் வாழ்க்கைப் புதிர்களை விடுவிக்கவும் ரசிகர்கள் விரும்புவதால் தன்னால் பத்துப் பகுதிகள் மட்டுமே எடுக்க முடிந்ததாகவும் இதைப் பார்த்துவிட்டு ரசிகர்கள் நன்கொடை அளித்தால் தொடர்ந்து எடுப்பதாகவும் வேண்டுகோள் விடுக்க அப்படியே ரசிகர்கள் மூலம் கிடைத்த நன்கொடையால் "கர்மா -2" பகுதி வெளிவந்து இணையத்திலே சக்கைப் போடு போடுகிறது.  கர்மா முதல் பகுதியில் வந்தவர்களில் எல்லோரும் இதில் வரவில்லை. சிலர் கிட்டத்தட்டப் பதினாறு வருடங்கள் ஆனதில் உயிருடன் இல்லை/சிலரால் முடியாமல் போய் விட்டது.

ஆனால் முக்கியக் கதாபாத்திரமான "ருக்கு"வாக அதே ப்ரீத்தி ஶ்ரீநிவாஸ் இப்போ ப்ரீத்தி சஞ்சய் என்னும் (கணவர் பெயருடன் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு ) பெயருடன் அதே ருக்கு கதா பாத்திரத்தில் வருகிறார். மூத்த மாப்பிள்ளையாக அதே சாய்ராமும், முக்கியமான கதாபாத்திரமான சோமசேகர கனபாடிகளாக அதே பூவிலங்கு மோகனும் நடிக்கின்றனர். இரண்டாவது மருமகளாக கமலா காமேஷின் பெண் உமா ரியாஸ் அதே பாத்திரத்தில் தொடர்ந்தார். இப்போது சில பகுதிகளாக அவரைக் காணவில்லை.  வயதான ருக்குப் பாட்டியாக நடித்த பெரியவர் இப்போ இல்லை. இப்போ அந்தக் கதா பாத்திரத்தில் யார் வரப் போறாங்க என்பது இனிமேல் தான் நான் பார்க்கணும். பழைய முதல் பகுதி சுமார் 75 எபிசோட் போன வருஷம் உடம்பு முடியாமல் படுத்திருந்தப்போப் பார்த்தேன். பின்னர் பார்க்கவே முடியலை. இப்போ ஒரு மாதமாக மறுபடி பார்க்க ஆரம்பித்துக் "கர்மா-2" இல் 45 எபிசோட் வரை பார்த்துவிட்டு முக்கியமான கட்டத்துக்கு வந்திருக்கேன். இதுவும் 77 எபிசோட் வரை யூ ட்யூபில் இருக்கின்றன. அவற்றையும் பார்க்கணும்.

கதை ஒண்ணும் பெரிசா இல்லை. வேத வித்தான சோமசேகர கனபாடிகளின் குடும்பம் (கதை ஆரம்பிப்பது 1934 ஆம் ஆண்டில்) காலப்போக்கிலும் வெள்ளையரின் ஆங்கிலப்படிப்பு மோகத்திலும் எப்படி அக்ரஹார வாழ்க்கையை விட்டு நகர வாழ்க்கைக்கு இடம் பெயர நேர்ந்தது என்பதும், அதனால் ஏற்பட்ட தாக்கங்களும் தான் முக்கியக் கரு. அக்ரஹாரத்திலிருந்து பிராமணர்கள் வெளியேறியது/வெளியேற்றப்பட்டது (மறைமுகமாக) எப்படி ஒரு கலாசாரச் சீரழிவுக்குக் காரணமாய் அமைந்தது என்பதும் சநாதன தர்மத்தை விடாமல் பிடித்துக் கொண்டிருந்த பிராமணர்கள் இப்போது ஏதோ கொஞ்சம் போல் அதைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதும் தான் முக்கியக் கரு. கதையின் முக்கியக் கதாபாத்திரமான சோமசேகர கனபாடிகளுக்கு அவர் காலத்திலேயே இவை எல்லாம் தீர்க்க தரிசனமாகத் தெரிய வருகிறது. அப்போது ஒரு நாள் அவர் கனவில் அவர் தினமும் வணங்கும் ஶ்ரீராமர் வந்து தன்னுடைய இந்தப் படம் தான் அவருடைய ஐந்தாம் தலைமுறையை ஒன்று சேர்க்கும் என்கிறார். அப்படி என்ன விசேஷம் அந்த ஶ்ரீராமர் படத்தில் என்றால் ஶ்ரீராமர் பட்டாபிஷேஹப் படமான  அதில் ஶ்ரீராமர் நின்று கொண்டிருப்பார். பரிவாரங்கள் அனைவரும் நிற்பார்கள் அனுமன் உள்பட. ஶ்ரீராமரின் வலக்கரத்தில் ஒரு மச்சம் காணப்படும். இப்படி வரையப்பட்ட அந்தப் படம் சோம சேகர கனபாடிகளால் அவர் குடும்பத்தின் அனைத்து நபர்களுக்கும் திருமணப் பரிசாகக் கொடுக்கப் படுகிறது. இந்தப் படம் தான் குடும்பத்தை ஒன்றாக இணைக்கப் போகிறது. தன்னோட ஐந்தாவது தலைமுறையாவது மீண்டும் கிராமத்திற்கு வந்து இழந்தும்/மறந்தும் போன அக்ரஹார வாழ்க்கை முறையைத் தொடர வேண்டும் என கனபாடிகள் நினைக்கிறார். அது நடந்ததா என்பது இனிமேல் தான் தெரியணும். 


கர்மா தொடர் முதல் பகுதி 1933 ஆங்கில ஆண்டு  தமிழ் ஈஸ்வர ஆண்டில் ஆரம்பிக்கும் முதல் பகுதியை இந்தச்  சுட்டியில் காணலாம்.  ஆரம்பத்தில் கோனேரிராஜபுரம், பாலூர், போன்ற பகுதிகளில் எடுக்கப்பட்டது இரண்டாம் பகுதியிலும் அங்கேயே அதே வீடுகளிலேயே எடுக்கப்பட்டாலும் கணபதி அக்ரஹாரத்திலும் படப்பிடிப்பு நடந்திருக்கு. அரையபுரத்தில் ஒரு கிராமத்து அக்ரஹார வீட்டைத் தற்காலத்துக்கு ஏற்றாற்போல் மாற்றிக் கட்டி இருப்பது அசத்தி விட்டது.  விருப்பமுள்ளவர்கள் பார்க்கலாம். நம்மை எழுந்திருக்க விடாமல் கட்டிப் போடும் தன்மை உள்ள தொடர். பக்கத்து வீட்டில்/அல்லது நம் வீட்டில் நடப்பதை நாம் நேரில் பார்ப்பது போலவே உணர்வோம். 

திருவாரூர்ப் பதிவுகளைத் தொடரணும். இந்தக் கீ போர்ட் ஒரே தகராறு. பிடிவாதம் பிடிக்கிறது. பார்ப்போம். இதைத் தட்டச்ச அரை மணி ஆகிவிட்டது கீ போர்ட் படுத்தலினால். :(

Friday, May 06, 2022

ஆரூரா! தியாகேசா! என்னே! உன் நிலைமை! :(

 திருவாரூரின் அவல நிலை!


அஞ்சணை கணையி னானை யழலுற வன்று நோக்கி

அஞ்சணை குழலி னாளை யமுதமா வணைந்து நக்கு

அஞ்சணை யஞ்சு மாடி யாடர வாட்டுவார் தாம்

அஞ்சணை வேலி யாரூ ராதரித் திடங்கொண் டாரே.



"தேரூரார் மாவூரார் திங்களூரார் திகழ்புன் சடைமுடிமேல் திங்கள் சூடிக் கார் ஊரா நின்ற கழனிச்சாயல் கண்ணார்ந்த நெடுமாடம் கலந்து தோன்றும் ஓரூரா உலகெலாம் ஒப்பக் கூடி உமையாள் மணவாளா என்று வாழ்த்தி ஆரூரா ஆரூரா என்கின்றார்கள் அமரர் தம் பெருமானே எங்குற்றாயே!" திரு ஆரூர். இதன் பெருமையைச் சொல்லித் தெரியவேண்டுவதில்லை. பன்னிரு திருமுறைகளிலே அநேகமாய் எல்லாத் திருமுறைகளிலும் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கும் ஒரே தலம் திருஆரூர். எப்போது எனத் தெரியாத காலத்தில் இருந்தே, நம் சிற்றறிவால் யோசித்துப் பார்க்கமுடியாத காலந்தொட்டே இங்கே ஈசனும், அம்பிகையும் குடி கொண்டிருக்கின்றனர். எப்போது எனத் தெரியாத காலத்தே முன்னைப் பழம்பொருளுக்கும், முன்னைப் பழம்பொருளாய் ஐயனும், அம்மையும் வீற்றிருப்பதால் அந்தரகேசபுரம் எனவும், இந்தத் தலத்து ஈசன்,அம்மையோடு மட்டுமில்லாமல், தன் அருமை மகனான ஸ்கந்தனோடு காட்சி அளிப்பதால் ஸோமாஸ்கந்தர் என்னும் பெயர் பெற்று அந்தத் தத்துவத்தை விளக்குவதால் இவ்வூருக்கு ஸ்கந்தபுரம் என்னும் பெயரும் உண்டு. 

அம்பிகை இங்கே யோக மாதாவாக யோக சாத்திரத்தின் தத்துவங்களையும், அர்த்தங்களையும் விளக்கும் வண்ணம் யோகசக்தியாக வீற்றிருக்கிறாள். மூன்று தேவியரும் ஒன்றாகக் குடி இருக்கும் அந்தக் கமலாம்பிகையே இங்கே யோகசக்தியாக இருப்பதால் கமலாயபுரம் எனவும் அழைக்கப் படுகிறது. க என்னும் எழுத்து கலைமகளையும், ம என்னும் எழுத்து மலைமகளையும், ல என்னும் எழுத்து மகாலக்ஷ்மியையும் குறிக்கும். இம்முன்று தேவியரும் ஒருங்கே இந்தக் கோயிலில் வடமேற்குத் திசையில் ஈசான்யதிசையை நோக்கியவண்ணம், தலையில் பிறை சூடி, கங்கையும் கொண்டு யோகசக்தியாக விளங்குகிறாள் அன்னை. அம்பிகையின் அனைத்து சக்திகளும் ஒருங்கே இங்கே குடி கொண்டிருப்பதால் ஸ்ரீபுரம் எனவும் அழைக்கப் படுகிறது. ஆயிற்று, இவ்வளவு பெருமையுடனே அன்னையும், ஈசனும் குடி வந்தாயிற்று. குடிமக்கள் வரவேண்டாமா?? 

ஆடல்வல்லானின் சிவகணங்களே இங்கே குடி வந்தனராம். சிவகணங்களாக இவ்வூர்மக்களே விளங்குகின்றனராம். அதனால் இவ்வூரைக் கலிசெலா நகரம் எனவும் அழைக்கின்றனர். இந்த ஊரை ஒரு தட்டிலும், மற்ற தலங்களை இன்னொரு தட்டிலும் வைத்துத் தராசில் நிறுத்துப் பார்த்தபோது இவ்வூரின் பக்கமே தட்டு நிறை மிகுந்து காணப்பட்டதாக ஐதீகம். இதனால் இந்த க்ஷேத்திரத்திற்கு க்ஷேத்திரவரபுரம் எனவும் பெயர் உண்டு. திரு வாகிய திருமகளே இந்தத் தலத்தில் வழிபட்டு வரம் பெற்றதாலும் திருஆரூர் எனப் பெயர் வந்ததாகவும் சொல்கின்றனர். தேவாதிதேவர்கள் எந்நேரமும் கூடி வழிபட்டுக்கொண்டே இருப்பதாலும், தேவாதி தேவர்களுக்கெல்லாம் உயர்ந்த சிவனடியார்கள் குழுமி ஈசனைத் தொழுவதாலும் தேவாசிரியபுரம் எனவும் பெயர் பெற்றது. பஞ்ச பூதத் தலங்களில் இது நிலம் என்னும் தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. ப்ருத்வித் தலம் எனப் படுகிறது.

உடலின் ஆறு ஆதாரங்களில் மூலாதாரத் தத்துவத்தை இது உணர்த்துகிறது. மூலட்டானமாக விளங்குவதால் மூலாதாரபுரம் எனவும், தேவேந்திரன் புற்று அமைத்து ஈசனை வழிபட்டதால் வன்மீகநாதபுரம் எனவும், முசுகுந்தச் சக்கரவர்த்தி இந்திரனுக்கு உதவி செய்து கிடைத்த ஈசனின் திருவடிவைப் பிரதிஷ்டை செய்திருப்பதால் முசுகுந்தபுரம் எனவும் அழைக்கப் படுகிறது. இந்நகரம் சப்தவிடங்கத் தலங்களில் முதன்மையானது. சப்தவிடங்கம் என்றால் என்ன என்பவர்களுக்கு. ஒவ்வொன்றாய்ப் பார்க்கப் போகிறோம். கோயில் ஐந்துவேலியாம், தீர்த்தக்குளம் ஐந்துவேலியாம், செங்கழுநீர் ஓடை நந்தவனம் ஐந்துவேலியாம், என்று சொல்லுவதுண்டு. திருவாரூர் கோயில் இந்த நிலப்பரப்பைப் பற்றி அப்பர் பெருமான் ஆயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே குறிப்பிட்டுள்ளார். இன்னும் சொல்லப்போனால் கோயில் என அழைக்கப் படும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தை விட அதிகமான பாடல்கள் பெற்றதி திருஆரூரே ஆகும்.

மூவர் பாடிய பாடல்களில் கிட்டத் தட்ட இருநூறு பாடல்களுக்கு மேல் திருவாரூர் பற்றிய பாடல்கள் உள்ளன. திருஞாநசம்பந்தர் தனது திருவாரூர்ப் பதிகத்தில், “ சித்தந் தெளிவீர்காள் , அத்த னாரூரைப் பத்தி மலர்தூவ , முத்தி யாகுமே. பிறவி யறுப்பீர்காள் , அறவ னாரூரை மறவா தேத்துமின் , துறவி யாகுமே. துன்பந் துடைப்பீர்காள் , அன்ப னணியாரூர் நன்பொன் மலர்தூவ , இன்ப மாகுமே. “ என்றும், திருநாவுக்கரசர், “ பாடிளம் பூதத்தி னானும் பவளச்செவ் வாய்வண்ணத் தானும் கூடிள மென்முலை யாளைக் கூடிய கோலத்தி னானும் ஓடிள வெண்பிறை யானும் ஒளிதிகழ் சூலத்தி னானும் ஆடிளம் பாம்பசைத் தானு மாரூ ரமர்ந்தவம் மானே. எனவும் பாடியுள்ளார். இதைத் தவிரவும் திருவாரூர் அறநெறி என்னும் பாடல்களையும் நாவுக்கரசர் பாடி இருக்கிறார். திருவாரூர்க் கோயிலின் நில அளவைக் குறிக்கும் பாடலும் ஒன்று உள்ளது. பாடல் தேடினேன். தட்டச்சுத் தேடலில் கிடைக்கவில்லை. “அஞ்சணைவேலி” என ஆரம்பிக்கும் பாடல். மாணிக்க வாசகர் பாடிய திருவாசகத்தில் “ பூங்கமலத்து அயனொடுமால் அறியாத நெறியானே கோங்கலர்சேர்குவிமுலையாள் கூறாவெண் நீறாடீ ஓங்கெயில்சூழ் திருவாரூர் உடையானே அடியேன் நின் பூங்கழல்கள் அவை அல்லாது எவையாதும் பகழேனே!” என்கின்றார். இது தவிர திருமூலர் தம் திருமந்திரத்திலும் திருவாரூர் பற்றி அஜபா மந்திரம் என்னும் பகுதியில் சொல்கிறார்என்று தெரியவருகிறது.

*********************************************************************************

இந்தப் பதிவு 2010 ஆம் வருஷம்  ஃபெப்ரவரி மாதம் பதினைந்து தேதிக்கு எழுதப்பட்டது. அதற்கு ஒரு மாதம் முன்னே தான் திருவாரூரெல்லாம் போயிட்டு வந்தோம்னு நினைக்கிறேன். அப்போது எந்தமாதிரியான அவல நிலையில் திருவாரூர்க் கோயில் இருந்ததோ அதே அவல நிலையில் சொல்லப் போனால் இன்னமும் மோசமான நிலையில் இப்போதும் உள்ளது. ஆயிரம் வேலி நிலத்துக்குச் சொந்தக்காரர் ஆன தியாகராஜர் ஏழ்மை நிலைமையில் இருக்கார் எனில்  அங்கே திருப்பணி செய்யும் குருக்கள் அனைவருமே ஏழ்மையில் காணப்படுகிறார்கள் சிலர் வயது மூத்தவர்களும் கூட. உடனே நம்ம அரசு இவங்க கோயிலில் திருப்பணிக்கு லாயக்கில்லை என மூட்டை கட்டிவிடும். மாதவப் பெருமாள் கோயில் பட்டர் அழுதாப்போல் இவங்களும் அழுவாங்க பிழைக்க வழி இல்லாமல்/தெரியாமல்.

ஒரு பிரார்த்தனையை நிறைவேற்ற வேண்டி புதன்கிழமை அன்று திருவாரூர்க் கோயிலில் அர்ச்சனை.அபிஷேஹங்களுக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். அதற்காகச் செவ்வாயன்றே கிளம்பித் திருவாரூர் போயிட்டோம். குருக்களே லாட்ஜில் அறை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அறை எல்லாம் சுத்தம் தான். உயர்தரத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி, தற்போது அறிமுகம் ஆகி இருக்கும் இன்வெர்டர் ஏசி என எல்லாம் தரமாகவே இருந்தது. முக்கிய்மாய்க் கழிவறையும் வாஷ் பேசினும் வெண்மை கண்ணைப் பறித்தது. குளிக்க வைத்திருந்த வாளி எப்போ வாங்கினதுனு தான் தெரியலை. படுக்கை எல்லாம் சுத்தம் தான். ஆனால் பத்துக்குப் பத்துப் படுக்கை அறையில் ஒரு பக்கம் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி மற்ற் மின்சார உபகரணங்கள் சுவரில் இடம் பிடிக்க எதிரே கட்டிலில் நாங்கள் உட்கார்ந்தால் எழுந்திருக்கும்போது தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் தான் இடிச்சுக்கணும். பின்னால் கட்டிலைத் தள்ள இடமில்லாமல் சுவரோடு ஒட்டிப் போட்டிருந்தது. டபுள் காட் கட்டில் வேறே. அதில் உட்கார்ந்து கொண்டு பின்னால் போய்த் தான் சுவர்ப் பக்கம் போய்ப் படுத்துக்கணும். அதிலிருந்து இறங்குவது எனில் கால்மாட்டில் ஜன்னலுக்கும் கட்டிலுக்கும் நடுவே அரை அடி இடம் விட்டிருந்தார்கள். அதில் இறங்கி ஒருக்களித்துக் கொண்டே நகர்ந்து நகர்ந்து வந்து வெளியே வரணும். முன் பக்கம் படுப்பவர்கள் கூட எழுந்திருப்பது ரொம்பக் கஷ்டம். ஒரு ராத்திரி தானேனு எப்படியோ அனுசரித்துக் கொண்டு விட்டோம்.

ஆனால் போய்ச் சேர்ந்த அன்றிரவு சாப்பாட்டுக்கு நாங்க பட்ட கஷ்டம்! அந்தத் தியாகேசனுக்குத் தான் தெரியும். நான் என்னமோ உள்ளுணர்ச்சியில் இம்முறை வீட்டிலேயே பண்ணி எடுத்துக்கலாம்னு சொன்னதுக்கு நம்ம ரங்க்ஸ் திருவாரூரில் இல்லாத ஓட்டலா என்று சொல்லிவிட்டார். குருக்களிடம் விசாரித்த போது அவ்வளவு நல்ல பதில் கிடைக்கலை. சந்தேகமாகவே இருந்தது. அதே போல் அன்று ரம்ஜான் என்பதால் முக்கியமான பல ஓட்டல்கள் மூடி இருக்க அங்கே/இங்கே எனக் காரில் அலைந்து கடைசியில் கீழ வீதியில் வாசன் என்னும் ஓட்டலுக்குப் போகச் சொன்னார்கள். அங்கே அன்று திறந்திருந்தது அந்த ஒரு ஓட்டல் தான் என்பதால் தெருவெல்லாம் கூட்டம் காத்திருந்தது. இவரைப் பார்த்ததும் அந்தக் கூட்டத்தில் மேலே ஏற முடியாமல் தடுமாறுவதைப் பார்த்தக்  காஃபி, தேநீர் போடுபவர் பார்த்துக் கையைப் பிடித்து உள்ளே அழைத்துச் சென்று டோக்கன் வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டார். உள்ளே உட்கார்ந்து சாப்பிடும்படி இருந்தாலும் கூட்ட நெரிசலில் போகவில்லை. அது மூப்பனார் குடும்பத்தினர் நடத்தும் ஓட்டல் என்பது அங்கிருந்த சில அறிவிப்புப் பலகைகளில் இருந்து தெரிந்தது. சரினு இட்லி, சட்னி, சாம்பார் வாங்கி வந்தார்.  ஐந்து இட்லிகளுக்கு ஒரே பாக்கெட்டில் சட்னி, சாம்பார் கொடுக்கப் போதாதுனு சொல்லி இன்னொன்று வாங்கினால் அதில் ஒரு ஸ்பூன், சாம்பாரும் அரை ஸ்பூன் சட்னியும் இருந்தது. அதுவும் பூண்டு போட்டது. நான் எப்படியோ வெறும் இட்லியை விழுங்க அவர் தொட்டுக்க இல்லாமல் சாப்பிட முடியலைனு சொல்லி அந்தச் சட்னி சாம்பாரையே தொட்டுக் கொண்டு சாப்பிட்டார். 

மிச்சக்கதை/சொச்சக்கதை தொடரும்!

Monday, May 02, 2022

அக்ஷய திரிதியைக்கு என்ன வாங்கணும்? உப்பு வாங்கலையோ உப்பு! மீள் பதிவு

 உப்பு வாங்கலையோ உப்பு!


அன்னக்கொடி விழா



அக்ஷய த்ரிதியை அன்னிக்கு வாங்க வேண்டிய முக்கியமான பொருள் உப்புத் தான். தங்கமோ, வெள்ளியோ, வைரமோ, பிளாட்டினமோ, பட்டுப் புடவைகளோ அல்ல. ஆனால் நம்ம மக்களுக்கு இதை எல்லாம் யாரு புரிய வைக்கிறது? போறாததுக்கு எல்லாப் பத்திரிகைகள், தினசரிகள், தொலைக்காட்சிகளில் எல்லாம் அக்ஷய த்ரிதியை விற்பனைச் சலுகைகள் வேறே அறிவிச்சிருக்காங்க. இதுக்காக உண்மை விலையில் எவ்வளவு கூட்டி இருப்பாங்கனு தெரியலை. ஆனாலும் ஜனங்க போய்க் குவிஞ்சு கும்பலில் மாட்டிக்கொண்டு எதையோ வாங்கிட்டு வரதிலே ஒரு சந்தோஷம். நமக்கு நல்ல நாளிலேயே கூட்டம் அலர்ஜி. இப்போ இந்தக் கடுமையான கோடையிலே ம்ஹும், துளிக்கூட ஒத்துவராது. ஆனால் என்ன என்ன பண்ணணும்னு மட்டும் பார்ப்போமா?


அக்ஷய த்ரிதியை என்பது உண்மையில் பூமித்தாய்க்கு நாம் செய்யும் வழிபாடு என்றே கொள்ளலாம். பிரளயம் முடிந்து உலகம் பிறந்த நாள் என்றும் சொல்வார்கள். முன்பெல்லாம் பல கிராமங்களிலும் பொன்னேர் பூட்டுதல் என்ற ஒன்று சிறப்பாக நடக்கும். அந்தப் பொன்னேர் பூட்டுவதை அக்ஷய த்ரிதியை அன்று செய்பவர்களும் உண்டு. இந்தக் கோடை முடிந்து மழை ஆரம்பிக்கும். அதற்கு முன்னர் நிலத்தை உழுது போடவேண்டும். உழுது போட ஏரை எடுக்கும் முன்னர் இப்படி ஒரு வழிபாடு ஏருக்கும், நுகத்தடிக்கும் நடத்துவார்கள். இன்னிக்குப் பொன்னேர் பூட்டுவதுனால் என்னனு கிராமத்துக்காரங்களுக்கே தெரியுமா சந்தேகமே!


மேலும் முக்கியமாய்ச் செய்யவேண்டியது பல்வகைப்பட்ட தானங்கள். கோடைக்குப் பயனாகும் விசிறி தானம், குடை தானம், செருப்பு தானம், நீர்மோர் பானகம், தண்ணீர்ப்பந்தல் வைத்தல், அன்னதானம் போன்றவை மிகுந்த சிறப்புடன் செய்யப் பட்டு வந்தன. மதுரையிலே தெருவுக்குத் தெரு தண்ணீர்ப் பந்தல் இருக்கும் முன்பெல்லாம். அங்கே கொடுக்கப் படும் தயிர்சாதத்தை அதன் சுவைக்காகவே திரும்பத் திரும்பப் போய் வாங்கிச் சாப்பிட்டது ஒரு காலம். ஆனால் அப்போ அக்ஷயத்ரிதியை என்றோ, அதுக்காகச் செய்யறாங்கன்னோ தெரியாது. புரிஞ்சுக்கவும் முயற்சி செய்யலை. மிகச் சில வீடுகளிலேயே அன்னதானம் சிறப்பாகச் செய்து வந்தார்கள். தயிர்சாதம் கொடுப்பது மிகவும் சிறப்பாகச் சொல்லப் படுகிறது. அன்னப் பஞ்சம் வராமல் தடுக்கவே ஏற்பட்ட நாள் என்று சொன்னாலும் மிகையில்லை.


அன்னதானம் செய்யும் சத்திரங்கள், மடங்கள் போன்றவற்றில் அன்னக்கொடி போட்டு அன்னதானம் செய்வார்கள். இந்த அன்னக்கொடியில் அன்னபூரணி சித்திரமாக வரையப் பட்டிருப்பாள் என்று எனக்கு நினைவு. வேறு மாதிரி இருந்தால் பெரியவங்க யாரேனும் சொல்லி அருளணும். எனக்கு நினைவு தெரிந்து இளையாத்தங்குடி வித்வத் சதஸ் நடந்தப்போ பரமாசாரியாள் அவர்கள் அன்னக்கொடி போட்டு அன்னதானம் செய்ததாகவும் நினைவு. அன்னக்கொடி போட்டு அன்னதானம் செய்ய ஆரம்பிச்சா நேரம், காலம் இல்லாமல் பசி என்று வருபவர்களுக்கு உணவு அளிக்கப் படும். ஜாதியோ, மதமோ பார்த்ததாகவும் தெரியவில்லை. அப்படி ஒரு தானம் இந்தக் காலங்களில் அளிக்கப் படுகிறதானும் தெரியலை. ஆனால் பழங்காலத்தில் சோழர் காலம் தொட்டே இந்தப் பழக்கம் இருந்ததாகத் தெரிய வருகிறது. பார்க்க!அன்னக்கொடி விழா என்ற தலைப்பிலே மேலே கொடுத்திருக்கும் சுட்டியில் காணலாம். மேலும் நம்ம தமிழ்த் தாத்தாவும் அவர் பங்குக்கு இந்த அன்னக்கொடி விழா பத்தி எழுதி இருக்கார் தமது என் சரித்திரத்திலே. அதிலிருந்து சில பகுதிகள் தாத்தாவின் நடையிலேயே கீழே! அவர் தமிழ் படித்த மடத்தின் குருபூஜையின் நிகழ்வுகளின் போது நடைபெற்ற அன்னதானம் பற்றி எழுதி உள்ளார். ஆகவே அக்ஷய த்ரிதியை என்றால் அதை தானம் செய்யும் ஒரு நாளாகவே கொண்டாடுங்கள்.


அன்ன தானம்

எங்கே பார்த்தாலும் பெருங்கூட்டம். தமிழ் நாட்டிலுள்ள ஜனங்களில்

ஒவ்வொரு வகையாரையும் அங்கே கண்டேன். நால்வகை வருணத்தினரும்,

பாண்டி நாட்டார், சோழ தேசத்தினர் முதலிய வெவ்வேறு நாட்டினரும்

வந்திருந்தனர்.


குரு பூஜா காலங்களில் அன்னதானம் மிகவும் சிறப்பாக நடைபெறும்.

யார்வரினும் அன்னம் அளிக்கப்படுமென்பதற்கு அறிகுறியாக மடத்தில்

உத்ஸவத்தின் முதல் நாள் அன்னக்கொடி ஏற்றுவார்கள். பல வகையான

பரதேசிகளும் ஏழை ஜனங்களும் அங்கே வந்து நெடு நாட்களாகக் காய்ந்து

கொண்டிருந்த தங்கள் வயிறார உண்டு உள்ளமும் உடலும் குளிர்ந்து

வாழ்த்துவார்கள். பிராமண போஜனமும் குறைவற நடைபெறும்.


பல இடங்களிலிருந்து தம்பிரான்கள் வந்திருந்தனர். மடத்து முக்கிய

சிஷ்யர்களாகிய தக்க கனவான்கள் பலர் காணிக்கைகளுடன் வந்திருந்தனர்.

மற்றச் சந்தர்ப்பங்களில் தங்கள் ஞானாசிரியரைத் தரிசிக்க இயலாவிட்டாலும்

வருஷத்துக்கு ஒரு முறை குருபூஜா தினத்தன்று தரிசித்துப் பிரசாதம் பெற்றுச்

செல்வதில் அவர்களுக்கு ஒரு திருப்தி இருந்தது. ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய

தேசிகருடைய அன்பு நிரம்பிய சொற்கள் அவர்கள் உள்ளத்தைப் பிணித்து

இழுத்தன. தமிழ்நாட்டில் தென்கோடியில் இருந்தவர்களும் இக்குருபூஜையில்

வந்து தரிசிப்பதை ஒரு விரதமாக எண்ணினர். அவரவர்கள் வந்த வண்டிகள்

அங்கங்கே நிறுத்தப் பட்டிருந்தன. குடும்ப சகிதமாகவே பலர் வந்திருந்தார்கள்.


எல்லா தானங்களும் செய்த கர்ணன் அன்னதானமே செய்யாததால் சுவர்க்கம் சென்றும் கூடப் பசியால் துடித்த கதையும், கட்டை விரலைச் சூப்பச் சொல்லி பகவான் சொன்னதன் பேரில் அவன் பசி அடங்கியதும் அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும் தானே? ஆகவே இயன்ற அளவு ஒரு ஏழைக்கானும் அன்னமிடுங்கள். அன்னதானம் செய்ய முடியவில்லையா? ஏழை மாணவ, மாணவிகளுக்குக் கல்விக்கு உதவுங்கள். நீத்தோர் கடன்களை முக்கியமாய்ச் செய்யுங்கள். ஏழைகளுக்கு உங்களால் இயன்ற ஆடை தானம் செய்யுங்கள். இன்றைய நாள் கொடுப்பதற்கு உரிய நாளே தவிர, கடைகளுக்குக் கூட்டத்தில் இடிபட்டுச் சென்று பொருட்களை வாங்கிக்குவிக்கும் நாளல்ல. எதுவுமே முடியலையா, இறைவனை மனமாரப் பிரார்த்தியுங்கள். அருகில் இருக்கும் கோயிலுக்குச் செல்ல முடிந்தால் செல்லுங்கள். முடியலையா வீட்டில் இருந்த வண்ணமே வழிபடுங்கள் போதும்.


2010 ஆம் ஆண்டு அக்ஷய த்ரிதியைக்குப் போட்ட பதிவின் மீள் பதிவு. இன்றைய தினம் அக்ஷய த்ரிதியை.  நகை வாங்கவும் துணிகள் வாங்கவும் கடைகளில் கூட்டம் அலை மோதுவதால் இந்த வருஷம் முன் பதிவெல்லாம் நடக்கிறது. இதெல்லாம் தேவையா!  இதிலே பலரும் கடன் வாங்கி அக்ஷய த்ரிதியைக்குத் துணியோ, நகையோ வாங்குவதாக வேறே சொல்றாங்க.  இதெல்லாம் தேவையா!  எந்தக் கடவுளும் இப்படி எல்லாம் செய்யச் சொல்லவே இல்லை.  எனக்குத் தெரிந்து இது கடந்த இருபது வருடங்களிலேயே ஆரம்பித்து இன்று விஷ விருக்ஷமாக வளர்ந்திருக்கிறது.  அக்ஷய த்ரிதியை என்றாலே முன்னெல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது.  இப்போப் போறாக்குறைக்குத் தொலைக்காட்சி சானல்கள், பத்திரிகைகள் போன்றவை இவற்றை ஊக்குவிக்கின்றன.  கடைகளின் இடைவிடா விளம்பரம் வேறெ ஒரு மாசத்துக்கு முன்னால் இருந்து ஆரம்பம். 


இன்று நம் வீட்டில் தயிர் சாதம், பால் பாயசம், கறுப்பு உளுந்தில் வடை செய்து நிவேதனம் பண்ணிக் குடி இருப்பு வளாகத்தில் சிலருக்குக் கொடுத்தேன். அதன் படங்கள் கீழே!





வடைகள் எண்ணெயில் வெந்து கொண்டிருக்கின்றன.



உருளியில் பால் பாயசமும், பக்கத்தில் தயிர் சாதமும்




ராமர் என்னவெல்லாம் நிவேதனம்னு பார்க்கிறார்.கீழே பெருமாளும் பார்க்கிறார்.




சொம்பில் தண்ணீர். அக்ஷயம் போல் தண்ணீர் பெருகித் தண்ணீர்க் கஷ்டம் தீர வேண்டிப் பிரார்த்திக் கொண்டு வைத்திருக்கிறது. தயிர் சாதம், வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், உருளியில் பால் பாயசம், வடைகள். வடைகள் வெந்து கொண்டிருந்தன. ஆகவே நிவேதனத்துக்கு 2 மட்டும் எடுத்து வைத்தேன். 

தண்ணீர் வைத்திருந்த பாத்திரம், நிவேதனம் ஆகியவற்றைக் குறித்த படங்கள் ஏனோ வரலை. பழைய பதிவுகளிலும் இல்லை. அநேகமாக அவை அழிந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு. :( மன்னிக்கவும்.

Thursday, April 28, 2022

தமிழ்த் தாத்தாவுக்கு அஞ்சலி!

 தமிழ்த்தாத்தாவிற்கான அஞ்சலிக்கு முன்னால் சில விஷயங்களைப் பார்ப்போம். இப்போதுள்ள தனித்தமிழ் ஆர்வலர்கள் சுமார் நூறாண்டுகள் முன் வரையும்/அதற்கும் முன்னரும் பிராமணர்கள் யாரையும் படிக்க விடவில்லை என்றும் முக்கியமாய்த் தமிழ் படிக்க விடவில்லை என்றும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கெல்லாம் தெரியுமா? பிராமணரான தமிழ்த்தாத்தாவே பிராமணரல்லாதவர்களிடம் தான் தமிழ் பயின்றார் என்பது. முதலில் உ.வே.சா அவர்கள் தமிழ் பயின்றது தன் தந்தையின் நண்பரான சிதம்பரம் பிள்ளை என்பவரிடம். திருவிளையாடல் புராணத்தை அவர் தான் உ.வே.சா. அவர்களுக்குக் கற்பித்தார். மேலும் தமிழ் கற்பதற்காக அவர் அலைந்த அலைச்சல்கள். 

உ.வே.சா. அவர்களின்  குடும்பம் தீராத வறுமையில் வாடியது. தமது குடும்பம் பிழைப்பதற்கும் இவர் கல்வி கற்பதற்கும் இவர் தந்தை மிகுந்த முயற்சி எடுத்துள்ளார்கள். அக்காலத்தில் இவர் குடும்பம் ஓர் ஊரில் நிலையாகத் தங்குவதற்கு வசதியில்லாமல் ஊர்ஊராக  இடம்பெயர்ந்து வாய்ப்புகளைத் தேடி அலைந்துள்ள போதிலும், மனம் தளராமல், இவ்வளவு கடினமான சூழ்நிலையில் தமிழை விடாமுயற்சியுடன் கற்றுக் கொண்டுள்ளார். இவர் பிற்காலத்தில் அடைந்த இமாலய வெற்றிக்கு இவர் கற்ற கல்வியும், குடும்பத்தின் தியாகமும், விடாமுயற்சியும் பெரும் அடித்தளமாக அமைந்தது.தமிழாசிரியர் எங்குக் கிடைப்பாரோ என்று தேடித்தேடி, அதன் தொடர்ச்சியாகக் குடும்பம் முழுவதும் தமிழாசிரியர் இருக்கும் இடத்திற்குக் குடி பெயர்ந்து விடும். படித்த புலவர்கள் யாரைப் பார்த்தாலும் இவரிடம் தமிழ் கற்றுக் கொள்ள முடியுமா என்றுதான் தம் உள்ளம் ஏங்கியதாக இவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். “இவர்கள் பெரிய வித்துவான்களாக இருக்க வேண்டும். இன்று பல விசயங்களைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்” என்று உ.வே.சா. பதிவுசெய்கிறார்

அதன் பின்னரே அரும்பாவூர் நாட்டார் என்னும் பெரும் செல்வர் மூலம்  திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தில் அப்போது இருந்த மஹா வித்வான் மீனாக்ஷி சுந்தரம் பிள்ளை அவர்களிடம் தமிழ் கற்கச் சிபாரிசு செய்தார். இதற்கு நடுவில் உ.வே.சா. அவர்கள் விருத்தாசலம் ரெட்டியார் என்பவரிடம்  தமிழ் கற்கும்போது பாடல்கள் எழுதுவதின் நுணுக்கங்களைக் கேட்டறிந்து கொண்டார். அதன் பிறகே மஹாவித்வான் அவர்களிடம் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அதிலும் ஆதீனத்துடன் ஏற்பட்ட தொடர்பும் அதன் மூலம் தமக்குக் கிடைத்த குருவையும் உ.வே.சா. அவர்கள் தாம் பெற்ற பாக்கியம் என்று எண்ணி மகிழ்ந்தார்.   ஆதினகர்த்தர்களும் அக்காலங்களில் தமிழில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாகவும் வடமொழி அறிந்தவர்களாகவும் சுயமாகப் பாடல் புனையும் தகுதி பெற்றவர்களாகவும் அமைந்தது உ.வே.சாவுக்குப் பெருமகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்திற்று.

இது ஒரு பக்கம் இருக்க அக்கால கட்டத்தில் அதாவது உ.வே.சா.விற்குப் பின்னரும் பல தமிழ் வித்வான்கள் பிராமணரல்லாதோராக இருந்திருக்கின்றனர். அவர்களில் சிலர்கீழே!

ஜே.எம்.நல்லுசாமிப் பிள்ளை 

சி.கே. சுப்ரமணிய முதலியார்

நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார்

பாரதி தாசன்

வையாபுரிப் பிள்ளை

 தாமோதரனார்

உமாமஹேஸ்வரனார்

வெள்ளக்கால் சுப்பிரமணிய முதலீயார்

சாமிக்கண்ணுப்பிள்ளை

பா.வே.மாணிக்க நாயக்கர்

கே.என்.சிவராஜபிள்ளை

மனோன்மணீயம் சுந்தரம் பிள்ளை

திருமணம் செல்வகேசராய முதலியார்

சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை

கே.என்.சிவராஜப்பிள்ளை

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை

பன்மொழிப்புலவர் கா.அப்பாத்துரை

நாமக்கல் கவிஞர் ராமலிங்கம் பிள்ளை

மஹாவித்வான் மீனாக்ஷி சுந்தரம்  பிள்ளை அருணாசலக்கவிராயர்

மாரிமுத்துப்பிள்ளை

முத்துத் தாண்டவர்

தாண்டவராய முதலியார்

மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை

தாயுமான சுவாமிகள், 

ராமலிங்க வள்ளலார்,  

மஹாவித்வான் சபாபதி முதலியார், 

ஆறுமுக நாவலர், 

ஷோடசாவதானம். தி.க. சுப்பராய செட்டியார், 

அஷ்டாவதானம் சபாபதி முதலியார், 

சிதம்பரம் சபாபதி பிள்ளை ஆகியோர்/

 இன்னும் பலர் இருந்தாலும் நினைவிலும் தேடியதில் கிடைத்தவர்களையும் மட்டும் பட்டியல் இட்டிருக்கிறேன். 

சமீப காலத்தில் டாக்டர் மு.வரதராசனார், தெ.பொ.மீனாக்ஷி சுந்தரனார்

திரு வி.கலியாணசுந்தரனார்

ம.பொ.சி

ரசிகமணி டி.கே.சி

இவர்களுக்குப் பின்னர் வந்தவர்களில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படி யார் இருக்கிறார்கள்? தேடிப் பார்த்துக் கொள்ளவும். இவர்களில் யாருமே பிராமணர்கள் அல்ல. உ.வே.சா. அவர்கள் இவர்களில் பலருடன் நெருங்கிய தொடர்பும் வைத்திருந்திருந்தார். தமிழ் கற்க வேண்டும் என்னும் ஆவலில் பலரையும் தொடர்பு கொண்டு அவர்களுக்குத் தெரிந்ததைத் தாமும் கற்றுக் கொண்டு வந்திருக்கிறார். ஆகவே பிராமணர்களுக்கும் மற்றவர்கள் கல்வி கற்காமல் போனதுக்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இல்லை. பின்னால் வந்த ஆங்கிலேயன் ஆட்சியிலேயே இந்தப் பேதங்கள் எல்லாம் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டு இரு தரப்பிலும் துவேஷங்களைப் பரப்பி இருக்கின்றார்கள். ஆங்கிலேயன் வந்தான்; நம் கல்விக்கண்களைத் திறந்தான் என்பவர்கள் எல்லோருமே அதற்கு முன்பே நம் நாட்டில் கட்டப்பட்ட பல்வேறு கட்டிடங்கள், கோயில்கள், மாளிகைகள் மட்டுமில்லாமல் வைத்தியத்திலும் அறுவை சிகிச்சையிலும் கூட நம் மக்கள் சிறந்து விளங்கி இருக்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும்.  ஆங்கிலேயன் வந்து தான் அறுவை சிகிச்சை நம் நாட்டில் அறிமுகம் என்பவர்கள் அதற்குப் பல காலங்கள் முன்னரே சுஸ்ருதரால் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட அறுவை சிகிச்சை முறைகள் இருந்ததையும் அந்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்களே பிற்காலங்களில் ஆங்கிலேயர்களால் ஒதுக்கப்பட்டுக் கடைசியில் நாவிதத் தொழில் மட்டும் செய்து வரும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார்கள் என்பதையும் அறிய மாட்டார்கள். ஆனால் அந்தக் காலங்களில் சுமார் நூறு ஆண்டுகள் முன் வரையிலும் அதன் பின்னரும் சில/பல ஆண்டுகள் பிரசவத்துக்கு மருத்துவச்சி/மருத்துவன் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த நாவிதர்கள் வந்தே பிரசவங்கள் நடைபெறும்/நடைபெற்றிருக்கின்றன.

இன்று தமிழ்த்தாத்தாவிற்கு நினைவு நாள்.இந்த நாளில் நாம் நமக்கு முன்னிருந்து தமிழ்த் தொண்டு செய்தவர்கள் அனைவரையும் நினைவு கூர்வோம்.

Monday, April 18, 2022

கடமையை ஆத்திட்டு வந்தாச்சு!

 இன்னிக்கு ஒரு முக்கியமான கடமையை ஆத்திட்டு வந்தோம். என்னங்கறீங்களா? பூஸ்டர் டோஸ்! வெள்ளி அன்றே மொபைலுக்குச் செய்தி வந்தது. வழக்கமாய்ப் போட்டுக் கொள்ளும் தனியார் மருத்துவமனைகளை விசாரித்ததில் ஒன்றில் இப்போப் போடுவதில்லைனு சொல்லிட்டாங்க. இன்னொன்றில் போடுவதாகச் சொன்னார்கள். சரினு நேற்று ஞாயிறன்று பதிவு செய்யத் தொலைபேசினால் தொலைபேசியே எடுக்கலை. அதுக்குள்ளே சிலர் ஜி..எச்.சில் போடுகிறார்களே என்றும் சொன்னார்கள். முதல் முறை போட்டுக்கொண்ட ஊசிக்கும் இரண்டாவதாகப் போட்டுக் கொண்ட ஊசிக்கும் ஜி.எச்சுக்குப் போகலை. ஏனெனில் அப்போக் கூட்டம் அதிகம் இருந்த காரணத்தால். இப்போக் கூட்டம் இல்லை போட்டுக் கொண்டு உடனே வந்துடலாம்  என்றார்கள்.

ஆனாலும் இன்னிக்குக் காலம்பரத் தனியார் மருத்துவமனைக்கே போக முடிவு செய்தோம்.  வந்து சமைக்க வசதியாக ஏற்பாடுகளைப் பண்ணிட்டு வேலை செய்யும் பெண்மணி வந்துட்டுப் போனதும் கிளம்பலாம்னு முடிவெடுத்தோம். இன்னிக்கு அந்தப் பெண்மணி தாமதமாக எட்டேமுக்காலுக்குத் தான் வந்தாள்.

அவங்க வேலையை முடித்துக் கொண்டு கிளம்ப ஒன்பதே கால் ஆகிவிட்டது. உடனடியாக நாங்களும் வீட்டைப் பூட்டிக்கொண்டு கிளம்பினோம். வாசலில் எப்போதும் ஆட்டோ நிற்குமிடத்தில் இப்போத் தடுப்புகள் போட்டிருப்பதால் ஆட்டோவே எதுவும் கண்களில் படலை. 

சென்றுகொண்டிருந்த ஒர் ஆட்டோவைக் கூப்பிட்டு பேரம் பேசி ஏறிக் கொண்டோம். தனியார் மருத்துவமனைக்குச் செல்லும் வழியில் செல்லாமல் கோபுரத்தை நோக்கி ஆட்டோ செல்லவும் எனக்குள் சந்தேகங்கள். நம்மவரோ இப்படியும் போகலாம் போல என்றார். எப்படி? இது சுத்து இல்லையோ என்றேன். அவருக்கும் குழப்பம் தான். கடைசில் அந்த ஆட்டோகாரர் ஜி.எச்.சில் நிறுத்திவிட்டு இங்கே தான் போடறாங்க போங்க என்றார். நாங்க இறங்க மறுத்துவிட்டுத் தனியார் மருத்துவமனைக்கே போகச் சொன்னோம். சுத்த்த்த்த்தி வளைச்சுக் கொண்டு அங்கே கொண்டுவிட்டார்/எங்களைத் திட்டிக் கொண்டே என்பது உபரித்தகவல்.

அங்கே போகையிலேயே வாசலில் இருந்த செக்யூரிடி கிட்டத்தட்ட என் கைகளைப் பிடித்து அழைத்துச் செல்ல முயன்றார். மறுத்துவிட்டு நானே உள்ளே போனேன். அங்கே ஊசி போடும் அறை முன்னாலேயே இருந்தது. வாசலில் ஒரு செவிலிப்  பெண்மணி நின்று கொண்டு மருந்துகள் கையிருப்பில் இல்லை என்பதைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். எங்க இரண்டு பேருக்கும் பேஸ்து அடித்து விட்டது.


ஒரு மாதிரியாகச் சமாளித்துக் கொண்டு வெளியே வரும்போதே நான் ஜி.எச்.சில் போய்ப் போட்டுக் கொண்டு விடுவோம் எனச் சொல்ல அவரும் சம்மதித்து அங்கே அப்போது வந்த ஒரு ஆட்டோவை நிறுத்தி அதில் ஏறி ஜி.எச்.சில் கொண்டு விடச் சொன்னோம். அவருக்குச் சரியாக இடம் தெரியாததால் முக்கியக் கட்டிடத்துக்குப் போக, நாங்க அங்கே இல்லைனு சொல்லி ஊசி போடும் ஆரம்பசுகாதார நிலையக் கட்டிடத்தைக் காட்டினோம்.


பின்னர் அங்கே சென்று அவங்க கிட்டே ஆதார் கார்டு, இரண்டு ஊசி போட்டுக் கொண்ட சான்றிதழ், இப்போ வந்திருக்கும் செய்தி எல்லாவற்றையும் காட்டினோம். ஊசி போட்டு அனுப்பினாங்க.  வாசலிலேயே ஆட்டோ பிடித்து சரியாகப் பத்து/பத்துக்கு வீட்டுக்கு வந்து சமையல் தொடங்கியாச்சு! இதுவே வேறே ஏதானும் ஊர் எனில் குறைந்தது ஆட்டோ பிடித்துப் போய் வர ஒன்றரை மணி நேரமாவது ஆகி இருக்கும். இங்கே போகும் இடங்கள் மட்டும் பக்கம் னு இல்லை/ மற்ற ஊர்களைப் போல் கூட்ட நெரிசலும் இல்லை. 

ஆக மொத்தம் முதல் ஊசி ஒரு தனியார் மருத்துவமனையிலும் இரண்டாவது ஊசி இன்னொரு தனியார் மருத்துவமனையிலும், மூன்றாவது ஊசி அரசு செலவில்/தயவில்  ஓசியிலும்  போட்டுக் கொண்டாச்சு. 


Saturday, April 16, 2022

2 வருஷங்களுக்குப் பின்னர் பெருமாள் தரிசனம்!

 


இந்தப் படம் பழைய படம். கூகிளாரிடமிருந்து கடன் வாங்கியது. இன்றைய அலங்காரமும் கிட்டத்தட்ட இப்படித்தான் என்றாலும் இன்னும் எளிமையாக மாலைகள் குறைக்கப்பட்டுக் காணப்பட்டார். ஒரே இளைப்பு!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ரொம்பவே துளியாகப் போய்விட்டது உடம்பு. அல்லது 2 வருஷத்திற்குப் பின்னர் பார்ப்பதாலா? தெரியலை. ஆனால் பெருமாள் இளைத்துத் துரும்பாய் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றியது எனில் நம்ம ரங்க்ஸுக்கும் அதே தோணி இருக்கு.

இந்த வருஷம் ஒரு மாதமாகவே கஜேந்திர மோக்ஷத்துக்கு அம்மா மண்டபம் மண்டகப்படி இருக்கும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர். அதே போல் போன வாரம் அது பற்றி உறுதியான தகவல் கிடைச்சது. கோயிலுக்குத் தான் நம்மால் போக முடியலை. நம்மைத் தேடி வரும் பெருமாளையாவது பார்க்கலாம்னு ஆவலுடன் காத்திருந்தோம். நேற்றே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்றாலும் இன்று காலை எழுந்தவுடன் அழகரைப் பார்க்கணும்னு நினைச்சது கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. பெருமாளை எப்படிக் கீழே போய்ப் பார்ப்பது எனத் தோன்றியது. நம்ம ரங்க்ஸ் இலை வாங்கறதுக்காக நம்ம நண்பர் கோயிலுக்குச் சென்றார். அங்கே கோயில் வாசலில் எல்லாமும் கிடைக்கும். அப்போப் பெருமாள் இங்கே புலிமண்டபத்தில் மண்டகப்படி முடிந்து அடுத்ததுக்குப் போய்க் கொண்டிருந்திருக்கிறார். நல்ல திவ்ய தரிசனமாகக் கிடைச்சிருக்கு. காலை வேளை ஆகையால் அதிகம் வெயில் இல்லை. ஆகவே பெருமாள் திறந்த பல்லக்கிலேயே வந்திருக்கார்.

அதுக்கப்புறமா உள்ள பல மண்டகப்படிகளை முடித்துக் கொண்டு இங்கே வர ஒன்பதரையாவது ஆகும்னு எதிர்பார்த்தோம். நம்மவர் வெளியே இருந்து வந்ததுமே சொல்லிட்டார். நான் பெருமாளை ஆசை தீர நன்றாய்ப் பார்த்துட்டேன். கீழே நீயே போய்ப் பார்த்துக்கோ என அறிவிப்பு வந்து விட்டது. செக்யூரிடியைத் தொலைபேசியில் கேட்டதற்கு இன்னமும் புலிமண்டபத்திலேயே இருப்பதாகச் சொல்லக் கொஞ்சம் யோசித்த நான் தினம் தினம் பெருமாளுடனேயே பொழுதைக் கழிக்கும் எதிர்வீட்டு மாமியைக் கேட்டேன். அந்த மாமி புலி மண்டபத்தைத் தாண்டி இன்னும் நாலைந்து உபயங்களையும் முடித்துக் கொண்டு இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் நம்ம பக்கத்து மண்டகப்படிக்கு வந்துடுவார்னு சொன்னாங்க. உடனேயே ரங்க்ஸ் கிட்டேக் கூடச் சொல்லாமல் வீட்டு வேலை செய்து கொண்டிருந்த பெண்ணிடம் சொல்லிட்டு/அவரிடம் தெரிவிக்கச் சொல்லிட்டுக் கீழே இறங்கினேன். ஹிஹிஹி லிஃப்டில் தான். ஆனால் கீழே 3,4 படிகள் உள்ளன. அதை எப்படிக் கடப்பது என்னும் பெரிய  கேள்வி ? இந்த வடிவிலேயே கண் முன்னால் நின்றது. லிஃப்டைவிட்டு வெளியே வந்ததும் அக்கம்பகம் யாருமே இல்லை. ஆகவே முதல் முதல் நடைபழகும் குழந்தையைப் போல் சுவற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு மெல்ல மெல்லக்கீழே இறங்கிவிட்டேன். ஹையா! ஜாலி!

மெதுவாக செக்யூரிடி இருக்கும் இடத்துக்குப் போனால் எனக்கு முன்னால் நாலைந்து பேர்கள். துணிகளை இஸ்திரி போடும் பெண்மணி வெளியே இருந்து வர அவரைக் கேட்டதில் பத்து நிமிஷத்துக்குள்ளாகப் பெருமாள் வந்துடுவார் எனத் தெரிந்தது. சற்று நேரத்தில் அந்தப் பெண்ணும் வாசலுக்குப் போங்க, பெருமாள் வந்து கொண்டிருக்கார் என்று சொல்ல நாங்களும் போனோம். நான் நிற்க முடியாதே என்பதால் உள்ளே மண்டகப்படி மண்டபத்தினுள் போக அங்கே இருந்த ஒரு பெண்மணி என்ன நினைத்தாளோ என்னை உட்காரச் சொல்லிட்டுத் தான் நின்று கொண்டார். அதன் பின்னர் அடுத்தடுத்து எங்க குடியிருப்பு வளாகப் பெண்கள் சிலர் வந்தன. சற்று நேரத்தில் சங்கு ஊதிக்கொண்டு, குடைகள் பிடித்துக் கொண்டு நகராவைச் சத்தப்படுத்திக்கொண்டு கோயில் பரிசனங்கள் வரக் கொஞ்ச நேரத்தில் பெருமாள் தெரியலானார். பல்லக்கு என்னமோ திறந்த பல்லக்குத் தான். ஆனால் அப்போவே வெயில் அதிகம் ஆனதால் திரை போட்டு மூடிக் கொண்டு வந்தார்கள். மேலே குடை. இருபக்கங்களிலும் விசிறியால் விசிறிக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

மேலே போட்டிருக்கும் படத்தில் உள்ளது போல் ஆபரணங்கள். பாண்டியன் கொண்டை. எளிமையான பட்டில் உடை! அதிகம்மாலைகள் கூட இல்லை. பெருமாளைப் பார்த்தால் ரொம்பக் குட்டியாய்ப் போய்விட்டாற்போல் இருந்தது. கண்களில் தண்ணீர் கொட்டப் பெருமாளை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தேன். ஒண்ணும் வேண்டிக்கத் தோணலை. கண் நிறைய, மனம் நிறையப் பெருமாளை என்னுள் வாங்கிக் கொண்டு அவர் உருவை மனதில் நிறுத்த முயன்றேன். இம்முறை செல்/காமிரா எடுத்துச் செல்லவில்லை. ஏனெனில் ஃபோட்டோ எடுப்பதில் கவனம் போனால் பெருமாளை நன்கு பார்க்க முடியாது. ஆகவே என் முழுக்கவனமும் பெருமாள் மேல் தான். மனம் விம்மியது. பார்க்கமுடியலையேனு நினைத்து வருந்திக் கொண்டிருந்த என் போன்றோருக்காகத் தேடிக் கொண்டு வந்து தன் தரிசனத்தைக் கொடுத்திருக்கார் நம்பெருமாள். சற்று நேரத்தில் மண்டகப்படி மரியாதைகள் முடிந்து பதில் மரியாதை நடந்து மெல்லப் பெருமாள் கிளம்பினார். இந்த வருஷம் ஆடி மாசமும் வருவேன்னு சொல்லி இருக்கார். பார்ப்போம். அங்கே பெருமாள் பிரசாதங்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கக் கூட்டமாக இருப்பதால் நான் வந்துட்டேன். ஆனால் எங்க வளாகக் காரியதரிசி அவர் வாங்கிய பிரசாதத்தை எல்லோருடனும் பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்தார். அங்கே போய் நானும் கொஞ்சம் போல் பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொண்டு மேலே வந்தேன். பாலில் ஊறிய பாசிப்பருப்புப் பிரசாதம். ரங்க்ஸுக்கும் கொடுத்துட்டு நானும் எடுத்துக் கொண்டேன். ஏதோ சாதனை செய்த நிறைவு மனதில்.

Wednesday, April 13, 2022

மூன்றாவது புத்தகம் வெளியீடு!

 தாமிரபரணிக்கரையில் சில நாட்கள்

இங்கேயும்

போன வருஷம் இரண்டு புத்தகங்கள் வெளியிட்ட பின்னர் மறுபடி புத்தகங்கள் வெளியிட முடியாதபடி பிரச்னைகள். மோசமான உடல் நலக்குறைவு. தொகுத்துப் பிழை திருத்தம் பார்க்க முடியாமல் நேரமின்மை என்று இருந்துவிட்டது. இப்போத் தான் ஒரு பத்து நாட்களாக முனைந்து இந்தப் புத்தகத்தையும், "பாரம்பரியச் சமையல் பகுதி 2" ஆம் புத்தகத்தையும் தொகுத்துக் கொண்டேன். பாரம்பரியச் சமையல் புத்தகத்தில் வேலை இன்னும் மிச்சம் இருப்பதால் முதலில் பயணக்கட்டுரைகள் தொகுப்பை அனுப்பினேன். போன வாரமே வெளி வந்திருக்கணும். ஏதோ தொழில்நுட்பக் கோளாறினால் என் பக்கம் சரியாகச் செய்தி வரவில்லை. பின்னர் வெங்கட்டும் பயணத்தில் சென்று விட்டார். வந்துட்டாரா எனத் தெரிந்து கொண்டு இன்று மீண்டும் முயன்றதில் வெங்கட் இதை வெளியீடே செய்துவிட்டார். முன்னால் இரண்டு புத்தகங்களுக்கும் அவரே லிங்க் அனுப்பி இருந்தார். ஆகவே கொடுக்க வசதியாக இருந்தது. 

இந்தப்புத்தகத்திற்கு லிங்க் எப்படி எடுப்பனு எனத் தெரியாமல் (ஹிஹிஹிஹி, அ.வ.சி.) அமேசான் பக்கத்திற்கே போய்ச் சுட்டியைக் காப்பி செய்து கொண்டு வந்து போட்டிருக்கேன். சரியாய் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். இலவசமான தரவிறக்கம் உண்டா என்ன என்பது குறித்துத் தெரியலை. பைசா கொடுத்துத் தான் வாங்கணுமோ என்னமோ! அடுத்ததும் "பாரம்பரியச் சமையல்கள்! பகுதி 2" புத்தகமும் ஓரிரு நாட்களில் வெளியாகலாம். நண்பர்கள் அனைவரும் ஆதரவளிக்கும்படிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

இதில் நாங்கள் சென்ற நவ திருப்பதிப் பிரயாணங்கள், நவ கயிலாயப் பிரயாணங்கள், மற்றும் குற்றாலம், தென்காசி, சங்கரன் கோயில் பயணங்கள், ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் சென்றது என எல்லாமும் இருக்கும். ஏற்கெனவே என்னோட "ஆன்மிகப் பயணம்" வலைப்பக்கத்தில் போட்டவை தான். அங்கேயும் போய்ப் படிச்சுக்கலாம். நன்றி.