எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Monday, May 16, 2022

நேரில் பார்க்கும் கர்மாவும், தொலைக்காட்சிக் கர்மாவும்!

 ஒரு வழியா வீட்டில் சீரமைப்பு வேலைகள் முடிவடைந்தன என்றால் இப்போது அடுத்தடுத்து நண்பர்கள்/உறவுகள் வருகை. இந்த அழகில் மூன்றாம் தளத்தில் ஓர் மாமா நரசிம்ம ஜயந்திக்கு வந்து பிரசாதம் வாங்கிச் செல்ல அழைப்பு மேல் அழைப்பு. இருவராலும் போக முடியலை. நான் மட்டும் போனேன். சர்க்கரைப்பொங்கல், கறுப்புக் கொ.க.சுண்டல், வடை, பலாச்சுளைகள்,வாழைப்பழம் ஆகியவற்றோடு வெற்றிலை, பாக்கு வைத்துக் கொடுத்தார். இத்தனைக்கும் அவர் மனைவி சுமார் 20 வருடங்களாகப் படுத்த படுக்கை தான். :(  அதுக்கும் மேலேயே இருக்கலாம். இரு பிள்ளைகள். ஒருத்தர் அம்பேரிக்காவில் மனைவியுடன். இன்னொருவர் சென்னையில் மனைவியுடன். அவ்வப்போது வந்து போவதுடன் சரி. இங்கே மாமா தான் மனைவியைக் கவனித்துக் கொண்டு சுயம்பாகமும் கூட. கிரைண்டரில் மாவு அரைத்து வைத்துக் கொள்ளுவார். நாங்க இந்தக் குடியிருப்புக்கு வந்த புதுசிலே வீல் சேரிலே மாமியை உட்கார வைத்துக் கொண்டு லிஃப்ட் மூலம் கீழே அழைத்து வருவார். பெருமாள் மண்டகப்படியின் போது மாமியையும் உடன் அழைத்து வருவார். நாளாக ஆக ஆக மாமியை எழுப்பி உட்கார வைக்க முடியலை. கீழே சரிந்து விட்டார் போல! அதன் பின்னர் அழைத்து வருவதில்லை. அதனால் அவரும் பெருமாளைப் பார்க்க வருவதில்லை. அவ்வப்போது கொஞ்சம் நினைவு வரும். காஃபி, ஹார்லிக்ஸ், சூப், ஜூஸ் போன்ற திரவ ஆகாரங்கள் தான். குழாய் மூலம் ஏற்றப்படும். கவனிச்சுக்க ஒரு செவிலிப் பெண்மணி இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். ஆனால் நான் போகும்போதெல்லாம் பார்த்ததே இல்லை.

அந்த மாமிக்கு அம்மா எண்பது வயதுக்கும் மேல் ஆகிறது. இன்னமும் இருக்கிறார். பெண்ணையும், மாப்பிள்ளையையும் அவ்வப்போது வந்து பார்ப்பார். படுத்த படுக்கையாய் இருக்கும் பெண்ணை மாப்பிள்ளை கண்ணுக்குக் கண்ணாகப் பார்த்துக்கொள்வதைப் பார்த்து மனம் வேதனையுறலாம். என்னமோ தெரியலை. அந்தப் பெரிய மாமியை நான் ஓரிரு முறை பார்த்தது தான். சமையல் எல்லாம் மாமாதான் என்று சொன்னேனே! இத்தனை அமர்க்களத்திலும் பெரிய பெரிய படிகளாக ஐந்து படி கட்டிக் கொலு வைத்துவிடுவார் மாமா!  எங்கள் வளாகத்தில் உள்ள அனைத்துப் பெண்களையும் அழைத்து வெற்றிலை, பாக்குக் கொடுப்பார். பூக்கடையிலிருந்து பூக்களை வாங்கி வந்து எல்லா உம்மாச்சிங்களுக்கும் வைச்சு, வரும் பெண்களுக்கும் கொடுப்பார். முன்னெல்லாம் நவராத்திரிக்குப் பரிசுப் பொருளும் ஏதானும் வாங்கிக் கொடுப்பார். இப்போல்லாம் போக முடியலை போல! தேங்காய், வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், சுண்டல் தான். சுண்டல் நன்கு குழைந்து அளவாய்க் காரம் போட்டு நன்றாகவே இருக்கும். சின்ன மருமகள் அந்தச் சமயம் சென்னையிலிருந்து வந்தால் அவளை விட்டுக் கொடுக்கச் சொல்லுவார். வரலைனால் குற்றமோ, குறையோ சொல்லுவதில்லை. இன்று வரை தன் மனைவிக்கு இப்படி ஆகிவிட்டதற்கோ அவங்க உயிர் இருந்தும் ஓர் அசையா பொம்மையாக இருப்பதற்கும் அலுத்துக் கொண்டதே இல்லை.  இரண்டு பையர்கள் பிறந்ததும் நடந்த ஏதோ ஓர் அறுவை சிகிச்சையில் ஏற்பட்ட தவறினால் இப்படி ஆகிவிட்டார் எனக் கேள்விப் பட்டேன். அவர் முகத்தில் கொஞ்சமும் வருத்தமோ, கவலையோ, விரக்தியோ தெரியாது. வாழ்க்கையை அதன் போக்கில் ஏற்றுக் கொண்டு வாழ்ந்து வருகிறார். குடியிருப்பு வளாகத்தில் நடைபெறும் அசோசியேஷன் கூட்டங்களில் எல்லாம் கலந்து கொண்டு நகைச்சுவைத் துணுக்குகளால் அனைவரையும் சிரிக்க வைப்பார். எந்தவிதமான பித்ரு கர்மாக்களையும் விட்டதில்லை.  அவரால் முடிந்த அளவுக்குச் செய்வார். 

எனக்கு எல்லாம் இந்த வேலையே செய்ய முடியாமல் அலுப்பும்/சலிப்புமாக இருப்பதை நினைத்துக் கொண்டு அவரையும் பார்க்கையில் வெட்கமாகவே வரும். :( அவர் அனுபவிப்பது எல்லாம் "கர்மா"! இதை அவர் அனுபவித்தே ஆகணும் என்கிறார்கள். என்னவோ! 

***********************************************************************************

கர்மா  பாம்பே சாணக்கியாவின் இந்தத் தொடர் பார்க்கப் பார்க்க அசத்துகிறது. பார்ப்பதைத் தவிர்க்கவும் முடியலை.  ஆரம்பத்தில் 2006 ஆம் வருடமோ என்னமோ இந்தத் தொடர் "ராஜ் தொலைக்காட்சியில்" தொடராக வந்து பாதியில் நின்று விட்டது. அதன் காரணம் அப்போது இதைத் தயாரித்தவர் தான் என்பதை இப்போத் தான் பாம்பே சாணக்கியா சொன்னதன் மூலம் தெரிந்து கொண்டேன். பின்னர் என்னவோ தெரியலை திடீரென முகநூலில் இந்தத் தொடர்கள் ஃபாஸ்ட் ஃப்ளிக்ஸ் என்னும் பெயரில் வர ஆரம்பித்தன. பின்னர் பாம்பே சாணக்கியா ரசிகர்களிடம் வேண்டுகோள் விடுத்து மீண்டும் இதைத் தொடரவும், தொடர்ந்து இதில் வரும் வாழ்க்கைப் புதிர்களை விடுவிக்கவும் ரசிகர்கள் விரும்புவதால் தன்னால் பத்துப் பகுதிகள் மட்டுமே எடுக்க முடிந்ததாகவும் இதைப் பார்த்துவிட்டு ரசிகர்கள் நன்கொடை அளித்தால் தொடர்ந்து எடுப்பதாகவும் வேண்டுகோள் விடுக்க அப்படியே ரசிகர்கள் மூலம் கிடைத்த நன்கொடையால் "கர்மா -2" பகுதி வெளிவந்து இணையத்திலே சக்கைப் போடு போடுகிறது.  கர்மா முதல் பகுதியில் வந்தவர்களில் எல்லோரும் இதில் வரவில்லை. சிலர் கிட்டத்தட்டப் பதினாறு வருடங்கள் ஆனதில் உயிருடன் இல்லை/சிலரால் முடியாமல் போய் விட்டது.

ஆனால் முக்கியக் கதாபாத்திரமான "ருக்கு"வாக அதே ப்ரீத்தி ஶ்ரீநிவாஸ் இப்போ ப்ரீத்தி சஞ்சய் என்னும் (கணவர் பெயருடன் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு ) பெயருடன் அதே ருக்கு கதா பாத்திரத்தில் வருகிறார். மூத்த மாப்பிள்ளையாக அதே சாய்ராமும், முக்கியமான கதாபாத்திரமான சோமசேகர கனபாடிகளாக அதே பூவிலங்கு மோகனும் நடிக்கின்றனர். இரண்டாவது மருமகளாக கமலா காமேஷின் பெண் உமா ரியாஸ் அதே பாத்திரத்தில் தொடர்ந்தார். இப்போது சில பகுதிகளாக அவரைக் காணவில்லை.  வயதான ருக்குப் பாட்டியாக நடித்த பெரியவர் இப்போ இல்லை. இப்போ அந்தக் கதா பாத்திரத்தில் யார் வரப் போறாங்க என்பது இனிமேல் தான் நான் பார்க்கணும். பழைய முதல் பகுதி சுமார் 75 எபிசோட் போன வருஷம் உடம்பு முடியாமல் படுத்திருந்தப்போப் பார்த்தேன். பின்னர் பார்க்கவே முடியலை. இப்போ ஒரு மாதமாக மறுபடி பார்க்க ஆரம்பித்துக் "கர்மா-2" இல் 45 எபிசோட் வரை பார்த்துவிட்டு முக்கியமான கட்டத்துக்கு வந்திருக்கேன். இதுவும் 77 எபிசோட் வரை யூ ட்யூபில் இருக்கின்றன. அவற்றையும் பார்க்கணும்.

கதை ஒண்ணும் பெரிசா இல்லை. வேத வித்தான சோமசேகர கனபாடிகளின் குடும்பம் (கதை ஆரம்பிப்பது 1934 ஆம் ஆண்டில்) காலப்போக்கிலும் வெள்ளையரின் ஆங்கிலப்படிப்பு மோகத்திலும் எப்படி அக்ரஹார வாழ்க்கையை விட்டு நகர வாழ்க்கைக்கு இடம் பெயர நேர்ந்தது என்பதும், அதனால் ஏற்பட்ட தாக்கங்களும் தான் முக்கியக் கரு. அக்ரஹாரத்திலிருந்து பிராமணர்கள் வெளியேறியது/வெளியேற்றப்பட்டது (மறைமுகமாக) எப்படி ஒரு கலாசாரச் சீரழிவுக்குக் காரணமாய் அமைந்தது என்பதும் சநாதன தர்மத்தை விடாமல் பிடித்துக் கொண்டிருந்த பிராமணர்கள் இப்போது ஏதோ கொஞ்சம் போல் அதைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதும் தான் முக்கியக் கரு. கதையின் முக்கியக் கதாபாத்திரமான சோமசேகர கனபாடிகளுக்கு அவர் காலத்திலேயே இவை எல்லாம் தீர்க்க தரிசனமாகத் தெரிய வருகிறது. அப்போது ஒரு நாள் அவர் கனவில் அவர் தினமும் வணங்கும் ஶ்ரீராமர் வந்து தன்னுடைய இந்தப் படம் தான் அவருடைய ஐந்தாம் தலைமுறையை ஒன்று சேர்க்கும் என்கிறார். அப்படி என்ன விசேஷம் அந்த ஶ்ரீராமர் படத்தில் என்றால் ஶ்ரீராமர் பட்டாபிஷேஹப் படமான  அதில் ஶ்ரீராமர் நின்று கொண்டிருப்பார். பரிவாரங்கள் அனைவரும் நிற்பார்கள் அனுமன் உள்பட. ஶ்ரீராமரின் வலக்கரத்தில் ஒரு மச்சம் காணப்படும். இப்படி வரையப்பட்ட அந்தப் படம் சோம சேகர கனபாடிகளால் அவர் குடும்பத்தின் அனைத்து நபர்களுக்கும் திருமணப் பரிசாகக் கொடுக்கப் படுகிறது. இந்தப் படம் தான் குடும்பத்தை ஒன்றாக இணைக்கப் போகிறது. தன்னோட ஐந்தாவது தலைமுறையாவது மீண்டும் கிராமத்திற்கு வந்து இழந்தும்/மறந்தும் போன அக்ரஹார வாழ்க்கை முறையைத் தொடர வேண்டும் என கனபாடிகள் நினைக்கிறார். அது நடந்ததா என்பது இனிமேல் தான் தெரியணும். 


கர்மா தொடர் முதல் பகுதி 1933 ஆங்கில ஆண்டு  தமிழ் ஈஸ்வர ஆண்டில் ஆரம்பிக்கும் முதல் பகுதியை இந்தச்  சுட்டியில் காணலாம்.  ஆரம்பத்தில் கோனேரிராஜபுரம், பாலூர், போன்ற பகுதிகளில் எடுக்கப்பட்டது இரண்டாம் பகுதியிலும் அங்கேயே அதே வீடுகளிலேயே எடுக்கப்பட்டாலும் கணபதி அக்ரஹாரத்திலும் படப்பிடிப்பு நடந்திருக்கு. அரையபுரத்தில் ஒரு கிராமத்து அக்ரஹார வீட்டைத் தற்காலத்துக்கு ஏற்றாற்போல் மாற்றிக் கட்டி இருப்பது அசத்தி விட்டது.  விருப்பமுள்ளவர்கள் பார்க்கலாம். நம்மை எழுந்திருக்க விடாமல் கட்டிப் போடும் தன்மை உள்ள தொடர். பக்கத்து வீட்டில்/அல்லது நம் வீட்டில் நடப்பதை நாம் நேரில் பார்ப்பது போலவே உணர்வோம். 

திருவாரூர்ப் பதிவுகளைத் தொடரணும். இந்தக் கீ போர்ட் ஒரே தகராறு. பிடிவாதம் பிடிக்கிறது. பார்ப்போம். இதைத் தட்டச்ச அரை மணி ஆகிவிட்டது கீ போர்ட் படுத்தலினால். :(

Friday, May 06, 2022

ஆரூரா! தியாகேசா! என்னே! உன் நிலைமை! :(

 திருவாரூரின் அவல நிலை!


அஞ்சணை கணையி னானை யழலுற வன்று நோக்கி

அஞ்சணை குழலி னாளை யமுதமா வணைந்து நக்கு

அஞ்சணை யஞ்சு மாடி யாடர வாட்டுவார் தாம்

அஞ்சணை வேலி யாரூ ராதரித் திடங்கொண் டாரே.



"தேரூரார் மாவூரார் திங்களூரார் திகழ்புன் சடைமுடிமேல் திங்கள் சூடிக் கார் ஊரா நின்ற கழனிச்சாயல் கண்ணார்ந்த நெடுமாடம் கலந்து தோன்றும் ஓரூரா உலகெலாம் ஒப்பக் கூடி உமையாள் மணவாளா என்று வாழ்த்தி ஆரூரா ஆரூரா என்கின்றார்கள் அமரர் தம் பெருமானே எங்குற்றாயே!" திரு ஆரூர். இதன் பெருமையைச் சொல்லித் தெரியவேண்டுவதில்லை. பன்னிரு திருமுறைகளிலே அநேகமாய் எல்லாத் திருமுறைகளிலும் குறிப்பிடப் பட்டிருக்கும் ஒரே தலம் திருஆரூர். எப்போது எனத் தெரியாத காலத்தில் இருந்தே, நம் சிற்றறிவால் யோசித்துப் பார்க்கமுடியாத காலந்தொட்டே இங்கே ஈசனும், அம்பிகையும் குடி கொண்டிருக்கின்றனர். எப்போது எனத் தெரியாத காலத்தே முன்னைப் பழம்பொருளுக்கும், முன்னைப் பழம்பொருளாய் ஐயனும், அம்மையும் வீற்றிருப்பதால் அந்தரகேசபுரம் எனவும், இந்தத் தலத்து ஈசன்,அம்மையோடு மட்டுமில்லாமல், தன் அருமை மகனான ஸ்கந்தனோடு காட்சி அளிப்பதால் ஸோமாஸ்கந்தர் என்னும் பெயர் பெற்று அந்தத் தத்துவத்தை விளக்குவதால் இவ்வூருக்கு ஸ்கந்தபுரம் என்னும் பெயரும் உண்டு. 

அம்பிகை இங்கே யோக மாதாவாக யோக சாத்திரத்தின் தத்துவங்களையும், அர்த்தங்களையும் விளக்கும் வண்ணம் யோகசக்தியாக வீற்றிருக்கிறாள். மூன்று தேவியரும் ஒன்றாகக் குடி இருக்கும் அந்தக் கமலாம்பிகையே இங்கே யோகசக்தியாக இருப்பதால் கமலாயபுரம் எனவும் அழைக்கப் படுகிறது. க என்னும் எழுத்து கலைமகளையும், ம என்னும் எழுத்து மலைமகளையும், ல என்னும் எழுத்து மகாலக்ஷ்மியையும் குறிக்கும். இம்முன்று தேவியரும் ஒருங்கே இந்தக் கோயிலில் வடமேற்குத் திசையில் ஈசான்யதிசையை நோக்கியவண்ணம், தலையில் பிறை சூடி, கங்கையும் கொண்டு யோகசக்தியாக விளங்குகிறாள் அன்னை. அம்பிகையின் அனைத்து சக்திகளும் ஒருங்கே இங்கே குடி கொண்டிருப்பதால் ஸ்ரீபுரம் எனவும் அழைக்கப் படுகிறது. ஆயிற்று, இவ்வளவு பெருமையுடனே அன்னையும், ஈசனும் குடி வந்தாயிற்று. குடிமக்கள் வரவேண்டாமா?? 

ஆடல்வல்லானின் சிவகணங்களே இங்கே குடி வந்தனராம். சிவகணங்களாக இவ்வூர்மக்களே விளங்குகின்றனராம். அதனால் இவ்வூரைக் கலிசெலா நகரம் எனவும் அழைக்கின்றனர். இந்த ஊரை ஒரு தட்டிலும், மற்ற தலங்களை இன்னொரு தட்டிலும் வைத்துத் தராசில் நிறுத்துப் பார்த்தபோது இவ்வூரின் பக்கமே தட்டு நிறை மிகுந்து காணப்பட்டதாக ஐதீகம். இதனால் இந்த க்ஷேத்திரத்திற்கு க்ஷேத்திரவரபுரம் எனவும் பெயர் உண்டு. திரு வாகிய திருமகளே இந்தத் தலத்தில் வழிபட்டு வரம் பெற்றதாலும் திருஆரூர் எனப் பெயர் வந்ததாகவும் சொல்கின்றனர். தேவாதிதேவர்கள் எந்நேரமும் கூடி வழிபட்டுக்கொண்டே இருப்பதாலும், தேவாதி தேவர்களுக்கெல்லாம் உயர்ந்த சிவனடியார்கள் குழுமி ஈசனைத் தொழுவதாலும் தேவாசிரியபுரம் எனவும் பெயர் பெற்றது. பஞ்ச பூதத் தலங்களில் இது நிலம் என்னும் தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது. ப்ருத்வித் தலம் எனப் படுகிறது.

உடலின் ஆறு ஆதாரங்களில் மூலாதாரத் தத்துவத்தை இது உணர்த்துகிறது. மூலட்டானமாக விளங்குவதால் மூலாதாரபுரம் எனவும், தேவேந்திரன் புற்று அமைத்து ஈசனை வழிபட்டதால் வன்மீகநாதபுரம் எனவும், முசுகுந்தச் சக்கரவர்த்தி இந்திரனுக்கு உதவி செய்து கிடைத்த ஈசனின் திருவடிவைப் பிரதிஷ்டை செய்திருப்பதால் முசுகுந்தபுரம் எனவும் அழைக்கப் படுகிறது. இந்நகரம் சப்தவிடங்கத் தலங்களில் முதன்மையானது. சப்தவிடங்கம் என்றால் என்ன என்பவர்களுக்கு. ஒவ்வொன்றாய்ப் பார்க்கப் போகிறோம். கோயில் ஐந்துவேலியாம், தீர்த்தக்குளம் ஐந்துவேலியாம், செங்கழுநீர் ஓடை நந்தவனம் ஐந்துவேலியாம், என்று சொல்லுவதுண்டு. திருவாரூர் கோயில் இந்த நிலப்பரப்பைப் பற்றி அப்பர் பெருமான் ஆயிரத்து முந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே குறிப்பிட்டுள்ளார். இன்னும் சொல்லப்போனால் கோயில் என அழைக்கப் படும் தில்லைச் சிற்றம்பலத்தை விட அதிகமான பாடல்கள் பெற்றதி திருஆரூரே ஆகும்.

மூவர் பாடிய பாடல்களில் கிட்டத் தட்ட இருநூறு பாடல்களுக்கு மேல் திருவாரூர் பற்றிய பாடல்கள் உள்ளன. திருஞாநசம்பந்தர் தனது திருவாரூர்ப் பதிகத்தில், “ சித்தந் தெளிவீர்காள் , அத்த னாரூரைப் பத்தி மலர்தூவ , முத்தி யாகுமே. பிறவி யறுப்பீர்காள் , அறவ னாரூரை மறவா தேத்துமின் , துறவி யாகுமே. துன்பந் துடைப்பீர்காள் , அன்ப னணியாரூர் நன்பொன் மலர்தூவ , இன்ப மாகுமே. “ என்றும், திருநாவுக்கரசர், “ பாடிளம் பூதத்தி னானும் பவளச்செவ் வாய்வண்ணத் தானும் கூடிள மென்முலை யாளைக் கூடிய கோலத்தி னானும் ஓடிள வெண்பிறை யானும் ஒளிதிகழ் சூலத்தி னானும் ஆடிளம் பாம்பசைத் தானு மாரூ ரமர்ந்தவம் மானே. எனவும் பாடியுள்ளார். இதைத் தவிரவும் திருவாரூர் அறநெறி என்னும் பாடல்களையும் நாவுக்கரசர் பாடி இருக்கிறார். திருவாரூர்க் கோயிலின் நில அளவைக் குறிக்கும் பாடலும் ஒன்று உள்ளது. பாடல் தேடினேன். தட்டச்சுத் தேடலில் கிடைக்கவில்லை. “அஞ்சணைவேலி” என ஆரம்பிக்கும் பாடல். மாணிக்க வாசகர் பாடிய திருவாசகத்தில் “ பூங்கமலத்து அயனொடுமால் அறியாத நெறியானே கோங்கலர்சேர்குவிமுலையாள் கூறாவெண் நீறாடீ ஓங்கெயில்சூழ் திருவாரூர் உடையானே அடியேன் நின் பூங்கழல்கள் அவை அல்லாது எவையாதும் பகழேனே!” என்கின்றார். இது தவிர திருமூலர் தம் திருமந்திரத்திலும் திருவாரூர் பற்றி அஜபா மந்திரம் என்னும் பகுதியில் சொல்கிறார்என்று தெரியவருகிறது.

*********************************************************************************

இந்தப் பதிவு 2010 ஆம் வருஷம்  ஃபெப்ரவரி மாதம் பதினைந்து தேதிக்கு எழுதப்பட்டது. அதற்கு ஒரு மாதம் முன்னே தான் திருவாரூரெல்லாம் போயிட்டு வந்தோம்னு நினைக்கிறேன். அப்போது எந்தமாதிரியான அவல நிலையில் திருவாரூர்க் கோயில் இருந்ததோ அதே அவல நிலையில் சொல்லப் போனால் இன்னமும் மோசமான நிலையில் இப்போதும் உள்ளது. ஆயிரம் வேலி நிலத்துக்குச் சொந்தக்காரர் ஆன தியாகராஜர் ஏழ்மை நிலைமையில் இருக்கார் எனில்  அங்கே திருப்பணி செய்யும் குருக்கள் அனைவருமே ஏழ்மையில் காணப்படுகிறார்கள் சிலர் வயது மூத்தவர்களும் கூட. உடனே நம்ம அரசு இவங்க கோயிலில் திருப்பணிக்கு லாயக்கில்லை என மூட்டை கட்டிவிடும். மாதவப் பெருமாள் கோயில் பட்டர் அழுதாப்போல் இவங்களும் அழுவாங்க பிழைக்க வழி இல்லாமல்/தெரியாமல்.

ஒரு பிரார்த்தனையை நிறைவேற்ற வேண்டி புதன்கிழமை அன்று திருவாரூர்க் கோயிலில் அர்ச்சனை.அபிஷேஹங்களுக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். அதற்காகச் செவ்வாயன்றே கிளம்பித் திருவாரூர் போயிட்டோம். குருக்களே லாட்ஜில் அறை ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அறை எல்லாம் சுத்தம் தான். உயர்தரத் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி, தற்போது அறிமுகம் ஆகி இருக்கும் இன்வெர்டர் ஏசி என எல்லாம் தரமாகவே இருந்தது. முக்கிய்மாய்க் கழிவறையும் வாஷ் பேசினும் வெண்மை கண்ணைப் பறித்தது. குளிக்க வைத்திருந்த வாளி எப்போ வாங்கினதுனு தான் தெரியலை. படுக்கை எல்லாம் சுத்தம் தான். ஆனால் பத்துக்குப் பத்துப் படுக்கை அறையில் ஒரு பக்கம் தொலைக்காட்சிப் பெட்டி மற்ற் மின்சார உபகரணங்கள் சுவரில் இடம் பிடிக்க எதிரே கட்டிலில் நாங்கள் உட்கார்ந்தால் எழுந்திருக்கும்போது தொலைக்காட்சிப் பெட்டியில் தான் இடிச்சுக்கணும். பின்னால் கட்டிலைத் தள்ள இடமில்லாமல் சுவரோடு ஒட்டிப் போட்டிருந்தது. டபுள் காட் கட்டில் வேறே. அதில் உட்கார்ந்து கொண்டு பின்னால் போய்த் தான் சுவர்ப் பக்கம் போய்ப் படுத்துக்கணும். அதிலிருந்து இறங்குவது எனில் கால்மாட்டில் ஜன்னலுக்கும் கட்டிலுக்கும் நடுவே அரை அடி இடம் விட்டிருந்தார்கள். அதில் இறங்கி ஒருக்களித்துக் கொண்டே நகர்ந்து நகர்ந்து வந்து வெளியே வரணும். முன் பக்கம் படுப்பவர்கள் கூட எழுந்திருப்பது ரொம்பக் கஷ்டம். ஒரு ராத்திரி தானேனு எப்படியோ அனுசரித்துக் கொண்டு விட்டோம்.

ஆனால் போய்ச் சேர்ந்த அன்றிரவு சாப்பாட்டுக்கு நாங்க பட்ட கஷ்டம்! அந்தத் தியாகேசனுக்குத் தான் தெரியும். நான் என்னமோ உள்ளுணர்ச்சியில் இம்முறை வீட்டிலேயே பண்ணி எடுத்துக்கலாம்னு சொன்னதுக்கு நம்ம ரங்க்ஸ் திருவாரூரில் இல்லாத ஓட்டலா என்று சொல்லிவிட்டார். குருக்களிடம் விசாரித்த போது அவ்வளவு நல்ல பதில் கிடைக்கலை. சந்தேகமாகவே இருந்தது. அதே போல் அன்று ரம்ஜான் என்பதால் முக்கியமான பல ஓட்டல்கள் மூடி இருக்க அங்கே/இங்கே எனக் காரில் அலைந்து கடைசியில் கீழ வீதியில் வாசன் என்னும் ஓட்டலுக்குப் போகச் சொன்னார்கள். அங்கே அன்று திறந்திருந்தது அந்த ஒரு ஓட்டல் தான் என்பதால் தெருவெல்லாம் கூட்டம் காத்திருந்தது. இவரைப் பார்த்ததும் அந்தக் கூட்டத்தில் மேலே ஏற முடியாமல் தடுமாறுவதைப் பார்த்தக்  காஃபி, தேநீர் போடுபவர் பார்த்துக் கையைப் பிடித்து உள்ளே அழைத்துச் சென்று டோக்கன் வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டார். உள்ளே உட்கார்ந்து சாப்பிடும்படி இருந்தாலும் கூட்ட நெரிசலில் போகவில்லை. அது மூப்பனார் குடும்பத்தினர் நடத்தும் ஓட்டல் என்பது அங்கிருந்த சில அறிவிப்புப் பலகைகளில் இருந்து தெரிந்தது. சரினு இட்லி, சட்னி, சாம்பார் வாங்கி வந்தார்.  ஐந்து இட்லிகளுக்கு ஒரே பாக்கெட்டில் சட்னி, சாம்பார் கொடுக்கப் போதாதுனு சொல்லி இன்னொன்று வாங்கினால் அதில் ஒரு ஸ்பூன், சாம்பாரும் அரை ஸ்பூன் சட்னியும் இருந்தது. அதுவும் பூண்டு போட்டது. நான் எப்படியோ வெறும் இட்லியை விழுங்க அவர் தொட்டுக்க இல்லாமல் சாப்பிட முடியலைனு சொல்லி அந்தச் சட்னி சாம்பாரையே தொட்டுக் கொண்டு சாப்பிட்டார். 

மிச்சக்கதை/சொச்சக்கதை தொடரும்!

Monday, May 02, 2022

அக்ஷய திரிதியைக்கு என்ன வாங்கணும்? உப்பு வாங்கலையோ உப்பு! மீள் பதிவு

 உப்பு வாங்கலையோ உப்பு!


அன்னக்கொடி விழா



அக்ஷய த்ரிதியை அன்னிக்கு வாங்க வேண்டிய முக்கியமான பொருள் உப்புத் தான். தங்கமோ, வெள்ளியோ, வைரமோ, பிளாட்டினமோ, பட்டுப் புடவைகளோ அல்ல. ஆனால் நம்ம மக்களுக்கு இதை எல்லாம் யாரு புரிய வைக்கிறது? போறாததுக்கு எல்லாப் பத்திரிகைகள், தினசரிகள், தொலைக்காட்சிகளில் எல்லாம் அக்ஷய த்ரிதியை விற்பனைச் சலுகைகள் வேறே அறிவிச்சிருக்காங்க. இதுக்காக உண்மை விலையில் எவ்வளவு கூட்டி இருப்பாங்கனு தெரியலை. ஆனாலும் ஜனங்க போய்க் குவிஞ்சு கும்பலில் மாட்டிக்கொண்டு எதையோ வாங்கிட்டு வரதிலே ஒரு சந்தோஷம். நமக்கு நல்ல நாளிலேயே கூட்டம் அலர்ஜி. இப்போ இந்தக் கடுமையான கோடையிலே ம்ஹும், துளிக்கூட ஒத்துவராது. ஆனால் என்ன என்ன பண்ணணும்னு மட்டும் பார்ப்போமா?


அக்ஷய த்ரிதியை என்பது உண்மையில் பூமித்தாய்க்கு நாம் செய்யும் வழிபாடு என்றே கொள்ளலாம். பிரளயம் முடிந்து உலகம் பிறந்த நாள் என்றும் சொல்வார்கள். முன்பெல்லாம் பல கிராமங்களிலும் பொன்னேர் பூட்டுதல் என்ற ஒன்று சிறப்பாக நடக்கும். அந்தப் பொன்னேர் பூட்டுவதை அக்ஷய த்ரிதியை அன்று செய்பவர்களும் உண்டு. இந்தக் கோடை முடிந்து மழை ஆரம்பிக்கும். அதற்கு முன்னர் நிலத்தை உழுது போடவேண்டும். உழுது போட ஏரை எடுக்கும் முன்னர் இப்படி ஒரு வழிபாடு ஏருக்கும், நுகத்தடிக்கும் நடத்துவார்கள். இன்னிக்குப் பொன்னேர் பூட்டுவதுனால் என்னனு கிராமத்துக்காரங்களுக்கே தெரியுமா சந்தேகமே!


மேலும் முக்கியமாய்ச் செய்யவேண்டியது பல்வகைப்பட்ட தானங்கள். கோடைக்குப் பயனாகும் விசிறி தானம், குடை தானம், செருப்பு தானம், நீர்மோர் பானகம், தண்ணீர்ப்பந்தல் வைத்தல், அன்னதானம் போன்றவை மிகுந்த சிறப்புடன் செய்யப் பட்டு வந்தன. மதுரையிலே தெருவுக்குத் தெரு தண்ணீர்ப் பந்தல் இருக்கும் முன்பெல்லாம். அங்கே கொடுக்கப் படும் தயிர்சாதத்தை அதன் சுவைக்காகவே திரும்பத் திரும்பப் போய் வாங்கிச் சாப்பிட்டது ஒரு காலம். ஆனால் அப்போ அக்ஷயத்ரிதியை என்றோ, அதுக்காகச் செய்யறாங்கன்னோ தெரியாது. புரிஞ்சுக்கவும் முயற்சி செய்யலை. மிகச் சில வீடுகளிலேயே அன்னதானம் சிறப்பாகச் செய்து வந்தார்கள். தயிர்சாதம் கொடுப்பது மிகவும் சிறப்பாகச் சொல்லப் படுகிறது. அன்னப் பஞ்சம் வராமல் தடுக்கவே ஏற்பட்ட நாள் என்று சொன்னாலும் மிகையில்லை.


அன்னதானம் செய்யும் சத்திரங்கள், மடங்கள் போன்றவற்றில் அன்னக்கொடி போட்டு அன்னதானம் செய்வார்கள். இந்த அன்னக்கொடியில் அன்னபூரணி சித்திரமாக வரையப் பட்டிருப்பாள் என்று எனக்கு நினைவு. வேறு மாதிரி இருந்தால் பெரியவங்க யாரேனும் சொல்லி அருளணும். எனக்கு நினைவு தெரிந்து இளையாத்தங்குடி வித்வத் சதஸ் நடந்தப்போ பரமாசாரியாள் அவர்கள் அன்னக்கொடி போட்டு அன்னதானம் செய்ததாகவும் நினைவு. அன்னக்கொடி போட்டு அன்னதானம் செய்ய ஆரம்பிச்சா நேரம், காலம் இல்லாமல் பசி என்று வருபவர்களுக்கு உணவு அளிக்கப் படும். ஜாதியோ, மதமோ பார்த்ததாகவும் தெரியவில்லை. அப்படி ஒரு தானம் இந்தக் காலங்களில் அளிக்கப் படுகிறதானும் தெரியலை. ஆனால் பழங்காலத்தில் சோழர் காலம் தொட்டே இந்தப் பழக்கம் இருந்ததாகத் தெரிய வருகிறது. பார்க்க!அன்னக்கொடி விழா என்ற தலைப்பிலே மேலே கொடுத்திருக்கும் சுட்டியில் காணலாம். மேலும் நம்ம தமிழ்த் தாத்தாவும் அவர் பங்குக்கு இந்த அன்னக்கொடி விழா பத்தி எழுதி இருக்கார் தமது என் சரித்திரத்திலே. அதிலிருந்து சில பகுதிகள் தாத்தாவின் நடையிலேயே கீழே! அவர் தமிழ் படித்த மடத்தின் குருபூஜையின் நிகழ்வுகளின் போது நடைபெற்ற அன்னதானம் பற்றி எழுதி உள்ளார். ஆகவே அக்ஷய த்ரிதியை என்றால் அதை தானம் செய்யும் ஒரு நாளாகவே கொண்டாடுங்கள்.


அன்ன தானம்

எங்கே பார்த்தாலும் பெருங்கூட்டம். தமிழ் நாட்டிலுள்ள ஜனங்களில்

ஒவ்வொரு வகையாரையும் அங்கே கண்டேன். நால்வகை வருணத்தினரும்,

பாண்டி நாட்டார், சோழ தேசத்தினர் முதலிய வெவ்வேறு நாட்டினரும்

வந்திருந்தனர்.


குரு பூஜா காலங்களில் அன்னதானம் மிகவும் சிறப்பாக நடைபெறும்.

யார்வரினும் அன்னம் அளிக்கப்படுமென்பதற்கு அறிகுறியாக மடத்தில்

உத்ஸவத்தின் முதல் நாள் அன்னக்கொடி ஏற்றுவார்கள். பல வகையான

பரதேசிகளும் ஏழை ஜனங்களும் அங்கே வந்து நெடு நாட்களாகக் காய்ந்து

கொண்டிருந்த தங்கள் வயிறார உண்டு உள்ளமும் உடலும் குளிர்ந்து

வாழ்த்துவார்கள். பிராமண போஜனமும் குறைவற நடைபெறும்.


பல இடங்களிலிருந்து தம்பிரான்கள் வந்திருந்தனர். மடத்து முக்கிய

சிஷ்யர்களாகிய தக்க கனவான்கள் பலர் காணிக்கைகளுடன் வந்திருந்தனர்.

மற்றச் சந்தர்ப்பங்களில் தங்கள் ஞானாசிரியரைத் தரிசிக்க இயலாவிட்டாலும்

வருஷத்துக்கு ஒரு முறை குருபூஜா தினத்தன்று தரிசித்துப் பிரசாதம் பெற்றுச்

செல்வதில் அவர்களுக்கு ஒரு திருப்தி இருந்தது. ஸ்ரீ சுப்பிரமணிய

தேசிகருடைய அன்பு நிரம்பிய சொற்கள் அவர்கள் உள்ளத்தைப் பிணித்து

இழுத்தன. தமிழ்நாட்டில் தென்கோடியில் இருந்தவர்களும் இக்குருபூஜையில்

வந்து தரிசிப்பதை ஒரு விரதமாக எண்ணினர். அவரவர்கள் வந்த வண்டிகள்

அங்கங்கே நிறுத்தப் பட்டிருந்தன. குடும்ப சகிதமாகவே பலர் வந்திருந்தார்கள்.


எல்லா தானங்களும் செய்த கர்ணன் அன்னதானமே செய்யாததால் சுவர்க்கம் சென்றும் கூடப் பசியால் துடித்த கதையும், கட்டை விரலைச் சூப்பச் சொல்லி பகவான் சொன்னதன் பேரில் அவன் பசி அடங்கியதும் அனைவருக்கும் தெரிந்திருக்கும் தானே? ஆகவே இயன்ற அளவு ஒரு ஏழைக்கானும் அன்னமிடுங்கள். அன்னதானம் செய்ய முடியவில்லையா? ஏழை மாணவ, மாணவிகளுக்குக் கல்விக்கு உதவுங்கள். நீத்தோர் கடன்களை முக்கியமாய்ச் செய்யுங்கள். ஏழைகளுக்கு உங்களால் இயன்ற ஆடை தானம் செய்யுங்கள். இன்றைய நாள் கொடுப்பதற்கு உரிய நாளே தவிர, கடைகளுக்குக் கூட்டத்தில் இடிபட்டுச் சென்று பொருட்களை வாங்கிக்குவிக்கும் நாளல்ல. எதுவுமே முடியலையா, இறைவனை மனமாரப் பிரார்த்தியுங்கள். அருகில் இருக்கும் கோயிலுக்குச் செல்ல முடிந்தால் செல்லுங்கள். முடியலையா வீட்டில் இருந்த வண்ணமே வழிபடுங்கள் போதும்.


2010 ஆம் ஆண்டு அக்ஷய த்ரிதியைக்குப் போட்ட பதிவின் மீள் பதிவு. இன்றைய தினம் அக்ஷய த்ரிதியை.  நகை வாங்கவும் துணிகள் வாங்கவும் கடைகளில் கூட்டம் அலை மோதுவதால் இந்த வருஷம் முன் பதிவெல்லாம் நடக்கிறது. இதெல்லாம் தேவையா!  இதிலே பலரும் கடன் வாங்கி அக்ஷய த்ரிதியைக்குத் துணியோ, நகையோ வாங்குவதாக வேறே சொல்றாங்க.  இதெல்லாம் தேவையா!  எந்தக் கடவுளும் இப்படி எல்லாம் செய்யச் சொல்லவே இல்லை.  எனக்குத் தெரிந்து இது கடந்த இருபது வருடங்களிலேயே ஆரம்பித்து இன்று விஷ விருக்ஷமாக வளர்ந்திருக்கிறது.  அக்ஷய த்ரிதியை என்றாலே முன்னெல்லாம் யாருக்கும் தெரியாது.  இப்போப் போறாக்குறைக்குத் தொலைக்காட்சி சானல்கள், பத்திரிகைகள் போன்றவை இவற்றை ஊக்குவிக்கின்றன.  கடைகளின் இடைவிடா விளம்பரம் வேறெ ஒரு மாசத்துக்கு முன்னால் இருந்து ஆரம்பம். 


இன்று நம் வீட்டில் தயிர் சாதம், பால் பாயசம், கறுப்பு உளுந்தில் வடை செய்து நிவேதனம் பண்ணிக் குடி இருப்பு வளாகத்தில் சிலருக்குக் கொடுத்தேன். அதன் படங்கள் கீழே!





வடைகள் எண்ணெயில் வெந்து கொண்டிருக்கின்றன.



உருளியில் பால் பாயசமும், பக்கத்தில் தயிர் சாதமும்




ராமர் என்னவெல்லாம் நிவேதனம்னு பார்க்கிறார்.கீழே பெருமாளும் பார்க்கிறார்.




சொம்பில் தண்ணீர். அக்ஷயம் போல் தண்ணீர் பெருகித் தண்ணீர்க் கஷ்டம் தீர வேண்டிப் பிரார்த்திக் கொண்டு வைத்திருக்கிறது. தயிர் சாதம், வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், உருளியில் பால் பாயசம், வடைகள். வடைகள் வெந்து கொண்டிருந்தன. ஆகவே நிவேதனத்துக்கு 2 மட்டும் எடுத்து வைத்தேன். 

தண்ணீர் வைத்திருந்த பாத்திரம், நிவேதனம் ஆகியவற்றைக் குறித்த படங்கள் ஏனோ வரலை. பழைய பதிவுகளிலும் இல்லை. அநேகமாக அவை அழிந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு. :( மன்னிக்கவும்.

Thursday, April 28, 2022

தமிழ்த் தாத்தாவுக்கு அஞ்சலி!

 தமிழ்த்தாத்தாவிற்கான அஞ்சலிக்கு முன்னால் சில விஷயங்களைப் பார்ப்போம். இப்போதுள்ள தனித்தமிழ் ஆர்வலர்கள் சுமார் நூறாண்டுகள் முன் வரையும்/அதற்கும் முன்னரும் பிராமணர்கள் யாரையும் படிக்க விடவில்லை என்றும் முக்கியமாய்த் தமிழ் படிக்க விடவில்லை என்றும் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கெல்லாம் தெரியுமா? பிராமணரான தமிழ்த்தாத்தாவே பிராமணரல்லாதவர்களிடம் தான் தமிழ் பயின்றார் என்பது. முதலில் உ.வே.சா அவர்கள் தமிழ் பயின்றது தன் தந்தையின் நண்பரான சிதம்பரம் பிள்ளை என்பவரிடம். திருவிளையாடல் புராணத்தை அவர் தான் உ.வே.சா. அவர்களுக்குக் கற்பித்தார். மேலும் தமிழ் கற்பதற்காக அவர் அலைந்த அலைச்சல்கள். 

உ.வே.சா. அவர்களின்  குடும்பம் தீராத வறுமையில் வாடியது. தமது குடும்பம் பிழைப்பதற்கும் இவர் கல்வி கற்பதற்கும் இவர் தந்தை மிகுந்த முயற்சி எடுத்துள்ளார்கள். அக்காலத்தில் இவர் குடும்பம் ஓர் ஊரில் நிலையாகத் தங்குவதற்கு வசதியில்லாமல் ஊர்ஊராக  இடம்பெயர்ந்து வாய்ப்புகளைத் தேடி அலைந்துள்ள போதிலும், மனம் தளராமல், இவ்வளவு கடினமான சூழ்நிலையில் தமிழை விடாமுயற்சியுடன் கற்றுக் கொண்டுள்ளார். இவர் பிற்காலத்தில் அடைந்த இமாலய வெற்றிக்கு இவர் கற்ற கல்வியும், குடும்பத்தின் தியாகமும், விடாமுயற்சியும் பெரும் அடித்தளமாக அமைந்தது.தமிழாசிரியர் எங்குக் கிடைப்பாரோ என்று தேடித்தேடி, அதன் தொடர்ச்சியாகக் குடும்பம் முழுவதும் தமிழாசிரியர் இருக்கும் இடத்திற்குக் குடி பெயர்ந்து விடும். படித்த புலவர்கள் யாரைப் பார்த்தாலும் இவரிடம் தமிழ் கற்றுக் கொள்ள முடியுமா என்றுதான் தம் உள்ளம் ஏங்கியதாக இவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். “இவர்கள் பெரிய வித்துவான்களாக இருக்க வேண்டும். இன்று பல விசயங்களைத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்” என்று உ.வே.சா. பதிவுசெய்கிறார்

அதன் பின்னரே அரும்பாவூர் நாட்டார் என்னும் பெரும் செல்வர் மூலம்  திருவாவடுதுறை ஆதீனத்தில் அப்போது இருந்த மஹா வித்வான் மீனாக்ஷி சுந்தரம் பிள்ளை அவர்களிடம் தமிழ் கற்கச் சிபாரிசு செய்தார். இதற்கு நடுவில் உ.வே.சா. அவர்கள் விருத்தாசலம் ரெட்டியார் என்பவரிடம்  தமிழ் கற்கும்போது பாடல்கள் எழுதுவதின் நுணுக்கங்களைக் கேட்டறிந்து கொண்டார். அதன் பிறகே மஹாவித்வான் அவர்களிடம் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அதிலும் ஆதீனத்துடன் ஏற்பட்ட தொடர்பும் அதன் மூலம் தமக்குக் கிடைத்த குருவையும் உ.வே.சா. அவர்கள் தாம் பெற்ற பாக்கியம் என்று எண்ணி மகிழ்ந்தார்.   ஆதினகர்த்தர்களும் அக்காலங்களில் தமிழில் தேர்ச்சி பெற்றவர்களாகவும் வடமொழி அறிந்தவர்களாகவும் சுயமாகப் பாடல் புனையும் தகுதி பெற்றவர்களாகவும் அமைந்தது உ.வே.சாவுக்குப் பெருமகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்திற்று.

இது ஒரு பக்கம் இருக்க அக்கால கட்டத்தில் அதாவது உ.வே.சா.விற்குப் பின்னரும் பல தமிழ் வித்வான்கள் பிராமணரல்லாதோராக இருந்திருக்கின்றனர். அவர்களில் சிலர்கீழே!

ஜே.எம்.நல்லுசாமிப் பிள்ளை 

சி.கே. சுப்ரமணிய முதலியார்

நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியார்

பாரதி தாசன்

வையாபுரிப் பிள்ளை

 தாமோதரனார்

உமாமஹேஸ்வரனார்

வெள்ளக்கால் சுப்பிரமணிய முதலீயார்

சாமிக்கண்ணுப்பிள்ளை

பா.வே.மாணிக்க நாயக்கர்

கே.என்.சிவராஜபிள்ளை

மனோன்மணீயம் சுந்தரம் பிள்ளை

திருமணம் செல்வகேசராய முதலியார்

சி.வை.தாமோதரம் பிள்ளை

கே.என்.சிவராஜப்பிள்ளை

கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை

பன்மொழிப்புலவர் கா.அப்பாத்துரை

நாமக்கல் கவிஞர் ராமலிங்கம் பிள்ளை

மஹாவித்வான் மீனாக்ஷி சுந்தரம்  பிள்ளை அருணாசலக்கவிராயர்

மாரிமுத்துப்பிள்ளை

முத்துத் தாண்டவர்

தாண்டவராய முதலியார்

மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை

தாயுமான சுவாமிகள், 

ராமலிங்க வள்ளலார்,  

மஹாவித்வான் சபாபதி முதலியார், 

ஆறுமுக நாவலர், 

ஷோடசாவதானம். தி.க. சுப்பராய செட்டியார், 

அஷ்டாவதானம் சபாபதி முதலியார், 

சிதம்பரம் சபாபதி பிள்ளை ஆகியோர்/

 இன்னும் பலர் இருந்தாலும் நினைவிலும் தேடியதில் கிடைத்தவர்களையும் மட்டும் பட்டியல் இட்டிருக்கிறேன். 

சமீப காலத்தில் டாக்டர் மு.வரதராசனார், தெ.பொ.மீனாக்ஷி சுந்தரனார்

திரு வி.கலியாணசுந்தரனார்

ம.பொ.சி

ரசிகமணி டி.கே.சி

இவர்களுக்குப் பின்னர் வந்தவர்களில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படி யார் இருக்கிறார்கள்? தேடிப் பார்த்துக் கொள்ளவும். இவர்களில் யாருமே பிராமணர்கள் அல்ல. உ.வே.சா. அவர்கள் இவர்களில் பலருடன் நெருங்கிய தொடர்பும் வைத்திருந்திருந்தார். தமிழ் கற்க வேண்டும் என்னும் ஆவலில் பலரையும் தொடர்பு கொண்டு அவர்களுக்குத் தெரிந்ததைத் தாமும் கற்றுக் கொண்டு வந்திருக்கிறார். ஆகவே பிராமணர்களுக்கும் மற்றவர்கள் கல்வி கற்காமல் போனதுக்கும் எந்தவிதமான சம்பந்தமும் இல்லை. பின்னால் வந்த ஆங்கிலேயன் ஆட்சியிலேயே இந்தப் பேதங்கள் எல்லாம் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டு இரு தரப்பிலும் துவேஷங்களைப் பரப்பி இருக்கின்றார்கள். ஆங்கிலேயன் வந்தான்; நம் கல்விக்கண்களைத் திறந்தான் என்பவர்கள் எல்லோருமே அதற்கு முன்பே நம் நாட்டில் கட்டப்பட்ட பல்வேறு கட்டிடங்கள், கோயில்கள், மாளிகைகள் மட்டுமில்லாமல் வைத்தியத்திலும் அறுவை சிகிச்சையிலும் கூட நம் மக்கள் சிறந்து விளங்கி இருக்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும்.  ஆங்கிலேயன் வந்து தான் அறுவை சிகிச்சை நம் நாட்டில் அறிமுகம் என்பவர்கள் அதற்குப் பல காலங்கள் முன்னரே சுஸ்ருதரால் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட அறுவை சிகிச்சை முறைகள் இருந்ததையும் அந்த அறுவை சிகிச்சை நிபுணர்களே பிற்காலங்களில் ஆங்கிலேயர்களால் ஒதுக்கப்பட்டுக் கடைசியில் நாவிதத் தொழில் மட்டும் செய்து வரும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டார்கள் என்பதையும் அறிய மாட்டார்கள். ஆனால் அந்தக் காலங்களில் சுமார் நூறு ஆண்டுகள் முன் வரையிலும் அதன் பின்னரும் சில/பல ஆண்டுகள் பிரசவத்துக்கு மருத்துவச்சி/மருத்துவன் என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த நாவிதர்கள் வந்தே பிரசவங்கள் நடைபெறும்/நடைபெற்றிருக்கின்றன.

இன்று தமிழ்த்தாத்தாவிற்கு நினைவு நாள்.இந்த நாளில் நாம் நமக்கு முன்னிருந்து தமிழ்த் தொண்டு செய்தவர்கள் அனைவரையும் நினைவு கூர்வோம்.

Monday, April 18, 2022

கடமையை ஆத்திட்டு வந்தாச்சு!

 இன்னிக்கு ஒரு முக்கியமான கடமையை ஆத்திட்டு வந்தோம். என்னங்கறீங்களா? பூஸ்டர் டோஸ்! வெள்ளி அன்றே மொபைலுக்குச் செய்தி வந்தது. வழக்கமாய்ப் போட்டுக் கொள்ளும் தனியார் மருத்துவமனைகளை விசாரித்ததில் ஒன்றில் இப்போப் போடுவதில்லைனு சொல்லிட்டாங்க. இன்னொன்றில் போடுவதாகச் சொன்னார்கள். சரினு நேற்று ஞாயிறன்று பதிவு செய்யத் தொலைபேசினால் தொலைபேசியே எடுக்கலை. அதுக்குள்ளே சிலர் ஜி..எச்.சில் போடுகிறார்களே என்றும் சொன்னார்கள். முதல் முறை போட்டுக்கொண்ட ஊசிக்கும் இரண்டாவதாகப் போட்டுக் கொண்ட ஊசிக்கும் ஜி.எச்சுக்குப் போகலை. ஏனெனில் அப்போக் கூட்டம் அதிகம் இருந்த காரணத்தால். இப்போக் கூட்டம் இல்லை போட்டுக் கொண்டு உடனே வந்துடலாம்  என்றார்கள்.

ஆனாலும் இன்னிக்குக் காலம்பரத் தனியார் மருத்துவமனைக்கே போக முடிவு செய்தோம்.  வந்து சமைக்க வசதியாக ஏற்பாடுகளைப் பண்ணிட்டு வேலை செய்யும் பெண்மணி வந்துட்டுப் போனதும் கிளம்பலாம்னு முடிவெடுத்தோம். இன்னிக்கு அந்தப் பெண்மணி தாமதமாக எட்டேமுக்காலுக்குத் தான் வந்தாள்.

அவங்க வேலையை முடித்துக் கொண்டு கிளம்ப ஒன்பதே கால் ஆகிவிட்டது. உடனடியாக நாங்களும் வீட்டைப் பூட்டிக்கொண்டு கிளம்பினோம். வாசலில் எப்போதும் ஆட்டோ நிற்குமிடத்தில் இப்போத் தடுப்புகள் போட்டிருப்பதால் ஆட்டோவே எதுவும் கண்களில் படலை. 

சென்றுகொண்டிருந்த ஒர் ஆட்டோவைக் கூப்பிட்டு பேரம் பேசி ஏறிக் கொண்டோம். தனியார் மருத்துவமனைக்குச் செல்லும் வழியில் செல்லாமல் கோபுரத்தை நோக்கி ஆட்டோ செல்லவும் எனக்குள் சந்தேகங்கள். நம்மவரோ இப்படியும் போகலாம் போல என்றார். எப்படி? இது சுத்து இல்லையோ என்றேன். அவருக்கும் குழப்பம் தான். கடைசில் அந்த ஆட்டோகாரர் ஜி.எச்.சில் நிறுத்திவிட்டு இங்கே தான் போடறாங்க போங்க என்றார். நாங்க இறங்க மறுத்துவிட்டுத் தனியார் மருத்துவமனைக்கே போகச் சொன்னோம். சுத்த்த்த்த்தி வளைச்சுக் கொண்டு அங்கே கொண்டுவிட்டார்/எங்களைத் திட்டிக் கொண்டே என்பது உபரித்தகவல்.

அங்கே போகையிலேயே வாசலில் இருந்த செக்யூரிடி கிட்டத்தட்ட என் கைகளைப் பிடித்து அழைத்துச் செல்ல முயன்றார். மறுத்துவிட்டு நானே உள்ளே போனேன். அங்கே ஊசி போடும் அறை முன்னாலேயே இருந்தது. வாசலில் ஒரு செவிலிப்  பெண்மணி நின்று கொண்டு மருந்துகள் கையிருப்பில் இல்லை என்பதைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். எங்க இரண்டு பேருக்கும் பேஸ்து அடித்து விட்டது.


ஒரு மாதிரியாகச் சமாளித்துக் கொண்டு வெளியே வரும்போதே நான் ஜி.எச்.சில் போய்ப் போட்டுக் கொண்டு விடுவோம் எனச் சொல்ல அவரும் சம்மதித்து அங்கே அப்போது வந்த ஒரு ஆட்டோவை நிறுத்தி அதில் ஏறி ஜி.எச்.சில் கொண்டு விடச் சொன்னோம். அவருக்குச் சரியாக இடம் தெரியாததால் முக்கியக் கட்டிடத்துக்குப் போக, நாங்க அங்கே இல்லைனு சொல்லி ஊசி போடும் ஆரம்பசுகாதார நிலையக் கட்டிடத்தைக் காட்டினோம்.


பின்னர் அங்கே சென்று அவங்க கிட்டே ஆதார் கார்டு, இரண்டு ஊசி போட்டுக் கொண்ட சான்றிதழ், இப்போ வந்திருக்கும் செய்தி எல்லாவற்றையும் காட்டினோம். ஊசி போட்டு அனுப்பினாங்க.  வாசலிலேயே ஆட்டோ பிடித்து சரியாகப் பத்து/பத்துக்கு வீட்டுக்கு வந்து சமையல் தொடங்கியாச்சு! இதுவே வேறே ஏதானும் ஊர் எனில் குறைந்தது ஆட்டோ பிடித்துப் போய் வர ஒன்றரை மணி நேரமாவது ஆகி இருக்கும். இங்கே போகும் இடங்கள் மட்டும் பக்கம் னு இல்லை/ மற்ற ஊர்களைப் போல் கூட்ட நெரிசலும் இல்லை. 

ஆக மொத்தம் முதல் ஊசி ஒரு தனியார் மருத்துவமனையிலும் இரண்டாவது ஊசி இன்னொரு தனியார் மருத்துவமனையிலும், மூன்றாவது ஊசி அரசு செலவில்/தயவில்  ஓசியிலும்  போட்டுக் கொண்டாச்சு. 


Saturday, April 16, 2022

2 வருஷங்களுக்குப் பின்னர் பெருமாள் தரிசனம்!

 


இந்தப் படம் பழைய படம். கூகிளாரிடமிருந்து கடன் வாங்கியது. இன்றைய அலங்காரமும் கிட்டத்தட்ட இப்படித்தான் என்றாலும் இன்னும் எளிமையாக மாலைகள் குறைக்கப்பட்டுக் காணப்பட்டார். ஒரே இளைப்பு!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ரொம்பவே துளியாகப் போய்விட்டது உடம்பு. அல்லது 2 வருஷத்திற்குப் பின்னர் பார்ப்பதாலா? தெரியலை. ஆனால் பெருமாள் இளைத்துத் துரும்பாய் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றியது எனில் நம்ம ரங்க்ஸுக்கும் அதே தோணி இருக்கு.

இந்த வருஷம் ஒரு மாதமாகவே கஜேந்திர மோக்ஷத்துக்கு அம்மா மண்டபம் மண்டகப்படி இருக்கும் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர். அதே போல் போன வாரம் அது பற்றி உறுதியான தகவல் கிடைச்சது. கோயிலுக்குத் தான் நம்மால் போக முடியலை. நம்மைத் தேடி வரும் பெருமாளையாவது பார்க்கலாம்னு ஆவலுடன் காத்திருந்தோம். நேற்றே சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள் என்றாலும் இன்று காலை எழுந்தவுடன் அழகரைப் பார்க்கணும்னு நினைச்சது கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. பெருமாளை எப்படிக் கீழே போய்ப் பார்ப்பது எனத் தோன்றியது. நம்ம ரங்க்ஸ் இலை வாங்கறதுக்காக நம்ம நண்பர் கோயிலுக்குச் சென்றார். அங்கே கோயில் வாசலில் எல்லாமும் கிடைக்கும். அப்போப் பெருமாள் இங்கே புலிமண்டபத்தில் மண்டகப்படி முடிந்து அடுத்ததுக்குப் போய்க் கொண்டிருந்திருக்கிறார். நல்ல திவ்ய தரிசனமாகக் கிடைச்சிருக்கு. காலை வேளை ஆகையால் அதிகம் வெயில் இல்லை. ஆகவே பெருமாள் திறந்த பல்லக்கிலேயே வந்திருக்கார்.

அதுக்கப்புறமா உள்ள பல மண்டகப்படிகளை முடித்துக் கொண்டு இங்கே வர ஒன்பதரையாவது ஆகும்னு எதிர்பார்த்தோம். நம்மவர் வெளியே இருந்து வந்ததுமே சொல்லிட்டார். நான் பெருமாளை ஆசை தீர நன்றாய்ப் பார்த்துட்டேன். கீழே நீயே போய்ப் பார்த்துக்கோ என அறிவிப்பு வந்து விட்டது. செக்யூரிடியைத் தொலைபேசியில் கேட்டதற்கு இன்னமும் புலிமண்டபத்திலேயே இருப்பதாகச் சொல்லக் கொஞ்சம் யோசித்த நான் தினம் தினம் பெருமாளுடனேயே பொழுதைக் கழிக்கும் எதிர்வீட்டு மாமியைக் கேட்டேன். அந்த மாமி புலி மண்டபத்தைத் தாண்டி இன்னும் நாலைந்து உபயங்களையும் முடித்துக் கொண்டு இன்னும் அரை மணி நேரத்தில் நம்ம பக்கத்து மண்டகப்படிக்கு வந்துடுவார்னு சொன்னாங்க. உடனேயே ரங்க்ஸ் கிட்டேக் கூடச் சொல்லாமல் வீட்டு வேலை செய்து கொண்டிருந்த பெண்ணிடம் சொல்லிட்டு/அவரிடம் தெரிவிக்கச் சொல்லிட்டுக் கீழே இறங்கினேன். ஹிஹிஹி லிஃப்டில் தான். ஆனால் கீழே 3,4 படிகள் உள்ளன. அதை எப்படிக் கடப்பது என்னும் பெரிய  கேள்வி ? இந்த வடிவிலேயே கண் முன்னால் நின்றது. லிஃப்டைவிட்டு வெளியே வந்ததும் அக்கம்பகம் யாருமே இல்லை. ஆகவே முதல் முதல் நடைபழகும் குழந்தையைப் போல் சுவற்றைப் பிடித்துக் கொண்டு மெல்ல மெல்லக்கீழே இறங்கிவிட்டேன். ஹையா! ஜாலி!

மெதுவாக செக்யூரிடி இருக்கும் இடத்துக்குப் போனால் எனக்கு முன்னால் நாலைந்து பேர்கள். துணிகளை இஸ்திரி போடும் பெண்மணி வெளியே இருந்து வர அவரைக் கேட்டதில் பத்து நிமிஷத்துக்குள்ளாகப் பெருமாள் வந்துடுவார் எனத் தெரிந்தது. சற்று நேரத்தில் அந்தப் பெண்ணும் வாசலுக்குப் போங்க, பெருமாள் வந்து கொண்டிருக்கார் என்று சொல்ல நாங்களும் போனோம். நான் நிற்க முடியாதே என்பதால் உள்ளே மண்டகப்படி மண்டபத்தினுள் போக அங்கே இருந்த ஒரு பெண்மணி என்ன நினைத்தாளோ என்னை உட்காரச் சொல்லிட்டுத் தான் நின்று கொண்டார். அதன் பின்னர் அடுத்தடுத்து எங்க குடியிருப்பு வளாகப் பெண்கள் சிலர் வந்தன. சற்று நேரத்தில் சங்கு ஊதிக்கொண்டு, குடைகள் பிடித்துக் கொண்டு நகராவைச் சத்தப்படுத்திக்கொண்டு கோயில் பரிசனங்கள் வரக் கொஞ்ச நேரத்தில் பெருமாள் தெரியலானார். பல்லக்கு என்னமோ திறந்த பல்லக்குத் தான். ஆனால் அப்போவே வெயில் அதிகம் ஆனதால் திரை போட்டு மூடிக் கொண்டு வந்தார்கள். மேலே குடை. இருபக்கங்களிலும் விசிறியால் விசிறிக் கொண்டு இருந்தார்கள்.

மேலே போட்டிருக்கும் படத்தில் உள்ளது போல் ஆபரணங்கள். பாண்டியன் கொண்டை. எளிமையான பட்டில் உடை! அதிகம்மாலைகள் கூட இல்லை. பெருமாளைப் பார்த்தால் ரொம்பக் குட்டியாய்ப் போய்விட்டாற்போல் இருந்தது. கண்களில் தண்ணீர் கொட்டப் பெருமாளை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தேன். ஒண்ணும் வேண்டிக்கத் தோணலை. கண் நிறைய, மனம் நிறையப் பெருமாளை என்னுள் வாங்கிக் கொண்டு அவர் உருவை மனதில் நிறுத்த முயன்றேன். இம்முறை செல்/காமிரா எடுத்துச் செல்லவில்லை. ஏனெனில் ஃபோட்டோ எடுப்பதில் கவனம் போனால் பெருமாளை நன்கு பார்க்க முடியாது. ஆகவே என் முழுக்கவனமும் பெருமாள் மேல் தான். மனம் விம்மியது. பார்க்கமுடியலையேனு நினைத்து வருந்திக் கொண்டிருந்த என் போன்றோருக்காகத் தேடிக் கொண்டு வந்து தன் தரிசனத்தைக் கொடுத்திருக்கார் நம்பெருமாள். சற்று நேரத்தில் மண்டகப்படி மரியாதைகள் முடிந்து பதில் மரியாதை நடந்து மெல்லப் பெருமாள் கிளம்பினார். இந்த வருஷம் ஆடி மாசமும் வருவேன்னு சொல்லி இருக்கார். பார்ப்போம். அங்கே பெருமாள் பிரசாதங்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கக் கூட்டமாக இருப்பதால் நான் வந்துட்டேன். ஆனால் எங்க வளாகக் காரியதரிசி அவர் வாங்கிய பிரசாதத்தை எல்லோருடனும் பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்தார். அங்கே போய் நானும் கொஞ்சம் போல் பிரசாதத்தை எடுத்துக் கொண்டு மேலே வந்தேன். பாலில் ஊறிய பாசிப்பருப்புப் பிரசாதம். ரங்க்ஸுக்கும் கொடுத்துட்டு நானும் எடுத்துக் கொண்டேன். ஏதோ சாதனை செய்த நிறைவு மனதில்.

Wednesday, April 13, 2022

மூன்றாவது புத்தகம் வெளியீடு!

 தாமிரபரணிக்கரையில் சில நாட்கள்

இங்கேயும்

போன வருஷம் இரண்டு புத்தகங்கள் வெளியிட்ட பின்னர் மறுபடி புத்தகங்கள் வெளியிட முடியாதபடி பிரச்னைகள். மோசமான உடல் நலக்குறைவு. தொகுத்துப் பிழை திருத்தம் பார்க்க முடியாமல் நேரமின்மை என்று இருந்துவிட்டது. இப்போத் தான் ஒரு பத்து நாட்களாக முனைந்து இந்தப் புத்தகத்தையும், "பாரம்பரியச் சமையல் பகுதி 2" ஆம் புத்தகத்தையும் தொகுத்துக் கொண்டேன். பாரம்பரியச் சமையல் புத்தகத்தில் வேலை இன்னும் மிச்சம் இருப்பதால் முதலில் பயணக்கட்டுரைகள் தொகுப்பை அனுப்பினேன். போன வாரமே வெளி வந்திருக்கணும். ஏதோ தொழில்நுட்பக் கோளாறினால் என் பக்கம் சரியாகச் செய்தி வரவில்லை. பின்னர் வெங்கட்டும் பயணத்தில் சென்று விட்டார். வந்துட்டாரா எனத் தெரிந்து கொண்டு இன்று மீண்டும் முயன்றதில் வெங்கட் இதை வெளியீடே செய்துவிட்டார். முன்னால் இரண்டு புத்தகங்களுக்கும் அவரே லிங்க் அனுப்பி இருந்தார். ஆகவே கொடுக்க வசதியாக இருந்தது. 

இந்தப்புத்தகத்திற்கு லிங்க் எப்படி எடுப்பனு எனத் தெரியாமல் (ஹிஹிஹிஹி, அ.வ.சி.) அமேசான் பக்கத்திற்கே போய்ச் சுட்டியைக் காப்பி செய்து கொண்டு வந்து போட்டிருக்கேன். சரியாய் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். இலவசமான தரவிறக்கம் உண்டா என்ன என்பது குறித்துத் தெரியலை. பைசா கொடுத்துத் தான் வாங்கணுமோ என்னமோ! அடுத்ததும் "பாரம்பரியச் சமையல்கள்! பகுதி 2" புத்தகமும் ஓரிரு நாட்களில் வெளியாகலாம். நண்பர்கள் அனைவரும் ஆதரவளிக்கும்படிக் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

இதில் நாங்கள் சென்ற நவ திருப்பதிப் பிரயாணங்கள், நவ கயிலாயப் பிரயாணங்கள், மற்றும் குற்றாலம், தென்காசி, சங்கரன் கோயில் பயணங்கள், ஶ்ரீவில்லிபுத்தூர் சென்றது என எல்லாமும் இருக்கும். ஏற்கெனவே என்னோட "ஆன்மிகப் பயணம்" வலைப்பக்கத்தில் போட்டவை தான். அங்கேயும் போய்ப் படிச்சுக்கலாம். நன்றி.

Sunday, April 10, 2022

சுண்டல், பாயசம், பானகம், நீர்மோர் சாப்பிடுங்க!

 கலக்கல் படம்! மறுபடி, மறுபடி பார்த்து ரசித்தேன். 



தற்செயலாக விமரிசனம் வலைப்பக்கத்தில் காவிரி மைந்தன் மாயாபஜார் படத்தின் டிஜிடல் வண்ணப் படத்தின் இரு காட்சிகளை இணைத்திருந்தார். அதைப் பார்த்ததும் எனக்கும் ஆசை வந்து படம் பார்க்கலாம்னு போனேனா! காவிரி மைந்தன் இணைத்திருக்கும் பாடல் காட்சியை மறுபடி பார்த்துட்டு அதற்கு இணைப்புக் கொடுத்தேன். கூடவே நமக்கு ரொம்பப் பிடிச்சக் கல்யாண சமையல் சாதம். இதற்கெல்லாம் ஈடு, இணை ஏது இந்தக் காலத்தில்! விருப்பம் உள்ளவர்கள் பார்த்து மகிழுங்கள். 

இன்றைய ஶ்ரீராமநவமிப் படங்கள்! கீழே!



இன்றைய அலங்காரத்தில் ஶ்ரீராமர். மல்லிகைப்பூச் சரம் மட்டும் நான் கைகளால் தொடுத்தது. எப்போவும் கதம்பமும் தொடுத்து மாலையாக்கித் தான் போடுவது உண்டு. ஆனால் இப்போல்லாம் உட்காருவது சிரமமாக இருப்பதால் கட்டிய கதம்பமாகவே வாங்கிடறார். 


இந்த உம்மாச்சிங்கல்லாம் ரோஜாப்பூ வைச்சுண்டு இருக்காங்க.  தினம் தினம் எல்லா உம்மாச்சிங்களுக்கும் பூ வைச்சு முடிப்பதற்குள்ளாக ஒரு மணி நேரம் ஆயிடும். அதுக்கப்புறம் விளக்கேற்றி ஸ்லோகம் சொல்லிக் கொண்டே நிவேதனம். சில நாட்களில் ஸ்லோகம் ஷார்ட் கட் ஆயிடும். பசி மிகுதியால்! :) உம்மாச்சி கோவிச்சுக்க மாட்டாரே!


இன்றைய நிவேதங்கள். கோலப்பலகை பக்கத்துப் பாத்திரத்தில் பாசிப்பருப்புச் சுண்டல், பக்கத்தில் பாயசம், மஹாநிவேதனம் என்று சொல்லப்படும் அன்னம். பக்கத்தில் வெற்றிலை, பாக்கு, பழம், உடைத்த தேங்காய்களுடன் பச்சை மஞ்சள். அதர்குப் பின்னால் சொம்பில் பானகம், பக்கத்துக்கிண்ணத்தில் நீர் மோர். இன்னிக்கு வடை எல்லாம் தட்டலை. நேத்திக்கு அப்பாதுரை வந்ததாலே அவருக்காகச் சிறப்பு உணவு ஏதும் பண்ணணுமேனு  முருங்கைக்கீரை அடை பண்ணினேன்.  ஆகவே இன்னிக்கு நோ வடை. முருங்கைக்கீரை அடையை எங்கள் ப்ளாக் குழுமத்தில் போட்டிருந்தேன். யாருமே கண்டுக்கலை. சாப்பிட்ட அப்பாதுரையைத் தவிர்த்து! :( க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர். நெல்லை கூட வரலை. :(



அடுப்பிலே அடை வேகும் படம் கூட இருக்கு. ஆனால் சும்ம்ம்ம்ம்ம்ம்மா ஒரு மாதிரிக்கு இந்தப் படம் மட்டும் போட்டிருக்கேன். 

Friday, April 08, 2022

கண்டு பிடிங்க! பார்க்கலாம்!

 


இந்த ராமர் படத்தையும் பாருங்க, கீழே உள்ள துணை விக்ரஹங்களையும் பாருங்க. கொஞ்சம் இடம் மாறி விட்டது. நடுவில் கொண்டு வர முடியலை எல்லாவற்றையும். ஆகவே அவை மட்டும் ஓரமாக ஒதுங்கி விட்டன. 


இங்கே கீழே வைச்சிருக்கும் விக்ரஹங்களையும் பார்த்துக்கோங்க.


இப்போ இங்கே ஶ்ரீராமரைப் பார்த்தீங்களா?



கீழேயும் பார்த்தாச்சா?

கடைசி இரு படங்களும் இப்போ இந்த (தமிழ்) வருஷப் பிள்ளையார் சதுர்த்தி அன்னிக்கு எடுத்தது.


மேலே உள்ள இரு படங்களும் வேறு சந்தர்ப்பத்தில் எடுத்தவை.  மேலே உள்ளவை எங்கே எடுத்த படங்கள்? கீழே உள்ளவை எங்கே எடுத்த படங்கள்? ஆறு  வித்தியாசங்களுக்கும் மேல் கண்டுபிடிங்க பார்ப்போம்! :)))))


நெல்லை, முக்கியமா உங்களுக்காகவேத் தேடி எடுத்துப் போட்டிருக்கும் ஶ்ரீராமர் படம். மேலே உள்ள ராமருக்கும்/கீழே உள்ள ராமருக்கும் என்ன வித்தியாசம் கண்டுபிடிங்க! பார்க்கலாம்.

Monday, April 04, 2022

கன்யாதானம் செய்வதென்றால் என்ன?

 




மத்யமர் குழுமத்தில் ஒரு சிநேகிதி (பெயரெல்லாம் நினைவில் இல்லை) அவருடைய மகள் தன்னைக் கன்யாதானம் செய்வதைப் பற்றிய கேள்வியைக் கேட்டிருந்தார். அவருடைய கேள்வியின் அர்த்தம் "பெண் என்ன பொருளா?" தானம் செய்ய! என்பதே ஆகும். பெண் ஒரு பொருள் அல்ல. மனுஷி தான். ஆனால் அவளுக்குத் தான் சக்தியே அதிகம். ஆதார சுருதி. பெண் இல்லாமல் சிருஷ்டி ஏது? எத்தனையோ கண்டு பிடித்த நம் விஞ்ஞானிகளால் இன்னமும் ஆண் தான் பிள்ளை பெற வேண்டும் எனக் கண்டு பிடிக்க முடியவில்லை. செயற்கைக் கருவானாலும் அதைத் தாங்க ஒரு பெண் தான் தேவைப்படுகிறாள். 

சுமார் நூறு, நூற்று ஐம்பது வருடங்கள் முன்னர் பெண் என்றால் பெற்றவர்கள் பாரம் என நினைத்த காலம் உண்டு. அதற்கு முன்னரும் அப்படி எல்லாம் பெண்ணை வளர்க்கவில்லை. அதன் பின்னர் தற்போதைய காலத்திலும் பெண்கள் அப்படி வளர்க்கப்படவில்லை. ஆனால் தற்காலத்தில் சொல்லும் சுதந்திரம் என்பது வேறு. உண்மையான சுதந்திரம் வேறு. அது தனியாக இன்னொரு சமயம் பேசிக்கலாம். இப்போக் கல்யாணங்களில் பெற்ற பெண்ணைப் பெற்றோர் தானமாகக் கொடுப்பது பற்றித் தானே பேசணும். பொதுவாக அன்னதானம் சிறப்பு என்றாலும் உயிருடன் உள்ள ஒரு பெண்ணை ஒரு ஆண்மகனுக்கு தானமாகக் கொடுக்கும் தந்தை மிகச் சிறப்பானவர். பெண்ணும் ஆணும் சேர்ந்தே இல்லறம் நடத்திக் குழந்தைகளைப் பெற்று அற வழியில் அவரவர் தர்மப்படி வாழ்க்கையை நடத்த வேண்டும் என்பதே திருமணத்தின் முக்கியக் குறிக்கோள். இன்றைய ஆடம்பர நவ நாகரிகத் திருமணங்களில் அப்படி இல்லை என்பது வேறு விஷயம்.

இப்போக் கன்யாதானம் குறித்த சில விபரங்களைப் பார்ப்போம். ஒரு பெண்ணை தானம் செய்து கொடுப்பதன் மூலம் தானம் செய்பவரின் முந்தைய பத்துத் தலைமுறைகள், பிந்தைய பத்துத் தலை முறைகள், அவருடைய தலைமுறை ஆக மொத்தம் 21 தலைமுறைகளுக்குக் கரை சேர்க்கும் என்பது அப்போது சொல்லப்படும் மந்திரங்கள் மூலம் தெரிய வருகிறது என்கிறார்கள். 

"தசானாம் பூர்வேஷாம்

தசானாம்பரேஷாம்,

மம ஆத்மனஸ்ச

ஏகவிம்சதி குல உத்தாரண" என ஆரம்பிக்கும் ஸ்லோகம் மேலும் நீண்டு மேலும் உன் குலத்து வம்ச விருத்திக்காகவும் நான் என் பெண்ணை என் குலவிளக்கை உனக்குக் கன்யாதானமாகக் கொடுக்கிறேன் எனப் பெண்ணின் தந்தை சொல்லுவார். இதே ஆண் பிள்ளை எனில் அவர் செய்யப்போகும் கர்மாவின் மூலமே அந்த ஒரு தலைமுறைக்கு மட்டுமே நிவர்த்தி. ஆனால் கன்யாதானமோ கொடுக்கும் குடும்பத்தின் 21 தலைமுறைகளை கரை சேர்த்து விடும்.

பொருளை தானமாகக் கொடுத்தாலோ, கால்நடைகள், ஆபரணங்கள், வஸ்திரங்கள், பூமி போன்ற எந்தப் பொருளை தானமாய்க் கொடுத்தாலும் பின்னாட்களில் நாம் அவற்றைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளலாம். எவ்வகையிலேனும் கிடைக்க வாய்ப்பு இருக்கிறது. ஆனால் நாம் பெற்ற பெண்ணை தானமாகக் கொடுத்த பின்னர் அந்தப் பெண்ணை நாம் மீண்டும் நமக்கெனப் பெற முடியுமா? தந்தை/தாய்/மகள் என உறவு நீடிக்கும் என்பது வேறு. ஆனால் பெண்ணை நாமே திரும்பப் பெற முடியாது அல்லவா? எப்படி தானம் கொடுப்பார்கள் தெரியுமா?

கல்யாணத்திற்கு வந்திருக்கும் நிறைந்த சபையில், பெரியோர்களின் முன்னிலையில் வேத மந்திரங்களின் கோஷத்தோடு நடைபெறும் கன்யாதானம். பெண் இருந்தாலே வீடு முழுமை பெறும் என்பது மறுக்கவோ/மறைக்கவோ முடியாத உண்மை.  இதைத் தான் மநுவும் சொல்லி இருக்கிறார்.  க்ருஹத்தில் முக்கியமானவள் க்ருஹணீ என்னும் பெண்ணுக்குத் தான் முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கார்.  இருங்க, இருங்க, மநு அப்படி எல்லாம் சொல்லலைனு சொல்றவங்களுக்கு!  அதைத் தனியா வைச்சுப்போமா? மநு சொன்னதை யாருமே சரியாப் புரிஞ்சுக்கலை என்பதே உண்மை என்பதோடு இப்போ நிறுத்திப்போம். பெண்ணின் அப்பா பிள்ளையாரை வேண்டிக்கொண்டு மஹாவிஷ்ணுவைப் பூஜிப்பார்.  இங்கே இப்போது மாப்பிள்ளை தான் மஹாவிஷ்ணு சொரூபம்.  ஆகவே மாப்பிள்ளைக்குத் தான் ஆசனம் கொடுத்து வரவேற்று, பெண்ணின் அம்மா துணை செய்ய அவர் பாதங்களை அலம்பித் துடைத்து, பாலிட்டு, சந்தனம் குங்குமம் வைப்பார்கள்.  இதுக்கு எனப் பாலிடும் கிண்ணம்னு வெள்ளியிலே வாங்கி மாப்பிள்ளைக்குக் கொடுத்திருப்பாங்க. பின்னர் கிழக்கே பார்த்துப் பெண்ணின் அப்பா உட்கார்ந்து கொள்ளப் பிள்ளை எதிரே மாமனாரைப் பார்த்துக் கொண்டு நிற்பார். பெண் தந்தை மடியில் அமர்ந்திருப்பாள். பெண்ணின் அம்மாவும் அருகே இருப்பார்.


இப்போக் கன்யாதானம் நடைபெறுகையில் பெண்ணின் பெயரையும், பிள்ளையின் பெயரையும் தனித்தனியாக  மூன்று முறை சொல்லுவார்கள்.  மூன்று முறை சொல்வதன் மூலம் அது முழுமை பெறுகிறதாக ஐதீகம்.  அனைத்துப் பெரியோர்களுக்கும் தெரியும்படியாகப் பெண்ணின் கொள்ளுத்தாத்தா, தாத்தா, அப்பா ஆகியோரின் பெயரை வரிசைக்கிரமமாகச் சொல்வார்கள்.  உதாரணமாக எங்க பெண்ணின் கல்யாணத்தில், என் மாமனாரின் அப்பா பெயர் ஶ்ரீநிவாசன்.  ஆகவே ஶ்ரீவத்ஸ கோத்திர, ஶ்ரீநிவாச சர்மாவின் கொள்ளுப் பேத்தியும், குஞ்சிதபாதம் ஐயரின் பேத்தியும், சாம்பசிவ ஐயரின் பெண்ணும் ஆன என்று சொல்வார்கள்/சொன்னார்கள்.    அதே போல் பிள்ளை தரப்பிலும் பிள்ளையின் கொள்ளுத் தாத்தா, தாத்தா, அப்பா ஆகியோரின் பெயர்கள் சொல்லி இன்னாரின் கொள்ளுப்பேரன், இன்னாரின் பேரன், இன்னாரின் மகன் என அறிவிக்கப்படும்.  இவருக்கு எங்கள் மகளை முழு மனதோடு தாரை வார்த்துக் கொடுக்கிறேன்னு அப்பா சொல்வார்.  மாப்பிள்ளைப் பெண்ணை தானம் வாங்கிக் கொள்வார். பின்னர் புதுப்பாயில் அமர்ந்து கொண்டு அக்னி வளர்க்கச் செல்வார்கள்.  பெண்ணின் அப்பா மாப்பிள்ளைக்கு மதுபர்க்கம் என்னும் தயிரில் தேன் கலந்த திரவத்தைக் கொடுப்பார்.  பசுமாடு தானம் கொடுக்கணும்னும் ஐதீகம்.  ஆனால் கொடுக்கிறதில்லை.  இந்த மதுபர்க்கம் தான் மாப்பிள்ளைக்கு ஆகாரம்.  என்றாலும் சிலரோட சம்பிரதாயப்படி இதன் பின்னர் மாப்பிள்ளைக்குச் சாப்பிடவும் கொடுப்பாங்க. எங்களுக்கெல்லாம் பெரிய  நாமம் தான்! :)))) அடுத்து மாப்பிள்ளைப் பெண்ணுக்குச் சில சுத்தி சமஸ்காரங்கள் செய்யணும்.

இவ்வளவு அர்த்தங்களும் புனிதங்களும் நிறைந்த கன்யாதானம் இன்றைய நாட்களில் வெறும் தானமாக மட்டுமே பார்க்கப்படுவது என்பது காலத்தின் கொடுமை அல்லவா? நமக்குத் தெரியலைனாலும் தெரிந்த/அறிந்த பெரியோரிடம் கேட்டுக் கொள்ளலாமோ? இதன் மூலம் யாருடைய மனதையும் புண்படுத்தும் எண்ணம் இல்லை. கூடியவரை தெரிந்தவரை விளக்க வேண்டும் என்பதே என் நோக்கம். இதைக் குறித்துப் பல பதிவுகள் போட்டிருக்கேன். முக்கியமாக என் கல்யாணம் குறித்த பதிவுகளையும் இந்த வலைப்பக்கம் பார்க்கலாம். பொதுவான தென்னிந்திய பிராமணக் கல்யாணங்கள் குறித்தும் பார்க்கலாம். 

தென்னிந்தியக் கல்யாண நடைமுறைகள்  2013 இல் எழுத ஆரம்பித்து சப்தபதி வரை எழுதி முடிச்சிருப்பேன். 

கல்யாணமாம் கல்யாணம் 2011 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய என்னோட கல்யாண நினைவுகளை இங்கேயும் பார்க்கலாம். 

Friday, April 01, 2022

குலபதி என்றால் என்ன அர்த்தம்? தெரியுமா?

குலபதி என்றால் என்ன அர்த்தம்?  ஆசார்ய ஹ்ருதயம் வலைப்பக்கம்  2008 ஆம் ஆண்டு முடிந்து 2009 ஆம் ஆண்டு பிறக்கையில் எழுதியதன் மீள் பதிவு. இப்போதைய சூழ்நிலைக்கேற்பச் சிற்சில வாக்கியங்கள் மாற்றத்துடன்.  அதோடு இன்று தெலுங்குப் புத்தாண்டு. என் அப்பா வீட்டில் கொண்டாடுவாங்க. இப்போ எப்படினு தெரியலை. :)

 குலபதி என்றால் என்ன அர்த்தம்னு சிலர் நினைப்பாங்க. நம் நாட்டிலே திரு கே.எம். முன்ஷிஜி அவர்களுக்கும் குலபதி ஶ்ரீபாலகிருஷ்ண ஜோஷி அவர்களுக்கும் இந்தப் பட்டம் அவரவர் பெயருக்கு முன்னால் வரும்.   அதுக்கு பதில் எழுதி நிறைய நாட்கள் ஆகியும் போடமுடியலை. இன்னிக்குத் தெலுங்கு  புது வருஷப் பதிவாகவும், அதே சமயம் ஆசார்ய ஹ்ருதயத்திலே வலைப்பக்கம் வாராவாரம் வியாழனில் குருவைப் பற்றிய பதிவுகள் போடுவோம். ஆகவே அந்தக் குறிப்பிட்ட   வாரம் வியாழக் கிழமைப் பதிவுகள் தவறக் கூடாது என்பதாலும் அதிலே  போட்டிருந்தேன்

முன் காலத்தில் ஆசாரியர்கள் ஒரு இடத்தில் இருந்து மற்றொரு இடத்துக்குப் பெயர்ந்து கொண்டே பாடம் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கின்றனர். படகுகளிலே தங்கள் சிஷ்யர்கள் கூட்டத்தோடு போய்ச் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கின்றனர். ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டின் தலை நகரையோ, அல்லது முக்கிய நகரையோ அடைந்ததும் அங்கே தங்கி இருந்து கொண்டு அந்த நாட்டின் அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும், தங்களால் இயன்ற கல்வி போதனை செய்திருக்கின்றனர். இம்மாதிரி ஒரு ஆசாரியரிடம் பத்தாயிரம், இருபதாயிரம் மாணாக்கர்களுக்கு மேல் பயின்றதுண்டு. இப்போ எல்லாம் இருக்கிற Residential System of Schools and Colleges ஏதோ அதிசயமா நினைக்கின்றோம். ஆனால் அந்தக் காலங்களில் அது தான் நடைமுறையில் இருந்து வந்திருக்கின்றது. எந்த ஆசாரியரிடம் மாணாக்கர்கள் கற்றுக் கொள்கின்றனரோ அவர்களே தங்கள் மாணாக்கர்கள் எத்தனை பேர் இருந்தாலும், உணவும், உடையும் கொடுத்துத் தங்கள் மாணாக்கர்களை அறிவிலும், வீரத்திலும், விவேகத்திலும் சிறந்த குடிமக்களாய் ஆக்கி இருக்கின்றனர். இதற்கெல்லாம் அந்த நாட்டின் அரசர்களும் உறுதுணையாய் இருந்திருக்கின்றனர். 

பள்ளியின் பிரின்சிபால் என்பவர் எல்லா வகுப்புகளுக்கும் தினமும் நேரிடையாய்ப் பாடம் எடுக்க மாட்டார் அல்லவா? அதுபோல் இங்கேயும் முக்கிய ஆசாரியராய் இருப்பவர் பல வருஷங்கள் படித்துத் தேர்ந்த மாணாக்கர்களுக்கு மட்டுமே கடைசியில் குருகுல வாசம் முடியும் முன்னர் தன்னுடைய போதனையை நேரிடையாகத் தருவார். அது வரையில் அவரால் பயிற்றுவிக்கப் பட்ட சிஷ்யப் பரம்பரையினர் குருவாய் இருந்து பாடம் சொல்லித் தருவார். இம்மாதிரி சிஷ்யர்களுக்கு உணவும், உடையும் கொடுத்துக் கல்வியும் கொடுக்கும் ஆசாரியர்களே அக்காலத்தில் குலபதி என அழைக்கப் பட்டனர். வசிஷ்டர் ஒரு குலபதி என ரகுவம்சத்தில் சொல்லி இருப்பதாய்ச் சொல்கின்றார் நம் பரமாசாரியார். அதே போல் கண்வ ரிஷியையும் குலபதி என சாகுந்தலத்தில் சொல்லி இருக்கின்றார்களாம். இவை எல்லாம் பெரிய அளவிலான வித்யாசாலைகள். நமது பல்கலைக் கழகங்கள் மாதிரி இருக்குமோனு நினைக்கிறேன். இது தவிர சிறிய அளவிலான குருகுலங்களும் இருந்து வந்திருக்கின்றன


குலபதி திரு கே.எம். முன்ஷி. இவரால் எழுதப்பட்ட "கிருஷ்ணாவதாரம்" ஏழு/எட்டு பாகங்களையும் தான் நான் ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழில் மொழி மாற்றம் செய்தேன். "பாரதிய வித்யா பவன்" ஆரம்பிக்கப்படக் காரணம் ஆனவர். பல பள்ளிகள், கல்லூரிகள் நடத்தியவர்.



குலபதி டாக்டர் ஶ்ரீ எஸ், பாலகிருஷ்ண ஜோஷி!

மிகப் பெரிய சம்ஸ்கிருதப் புலவர்/ தமிழகத்தைப் படிப்பில் முன்னேற்றம் காண வைத்ததில் பெரும்பங்கு இவருக்கு உண்டு. மஹாபெரியவர்/பரமாசாரியார் இவரைப் போற்றி இருப்பதோடு திரு ஜோஷி அவர்களும் பெரியவரிடம் ஈடுபாடு கொண்டவர். இவர் மூலம் வந்ததே தற்போதைய சிபிஎஸ்சி பாடத்திட்டம். 

"யோ அன்ன தானாதி போஷணாத் அத்யா பயதி" என்று ஆசார்ய லட்சணம் கூறுவதாயும் தெரிய வருகின்றது. இங்கே ஸ்ரீபாலகிருஷ்ண ஜோஷியையும், கே.எம். முன்ஷியையும் குலபதி என்றதற்குக் காரணமும் அவர்களால் நிறையப் பள்ளிக்கூடங்கள், கல்லூரிகள், வித்யாசாலைகள் ஏற்படுத்தப் பட்டதும், நல்ல முறையில் ஸ்ரீ ஜோஷி அவர்களால் தியாலஜிகல் பள்ளி ஆசிரியப் பதவி திறம்பட நிர்வகிக்கப் பட்டதாலும் கெளரவப் பட்டமாய்க் கொடுக்கப் பட்டது என்றும் தெரிய வருகின்றது. இது வே ஆசார்ய லட்சணம் என்று தெய்வத்தின் குரல் நாலாம் பாகத்தில் பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கில் இருந்து தெரிய வருகின்றது. அனைவருக்கும் இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்.

Wednesday, March 30, 2022

உம்மாச்சி பார்க்க வாங்க எல்லோரும்!

 


இது பூசாரியிடம் சொல்லி எடுக்கச் சொன்ன படம். உள்ளே கருவறைக்குப் போய் எடுத்து வந்து கொடுத்தார்.


இந்த வாரம் திங்கள் அன்று எதிர்பாராவிதமாகக் குலதெய்வம் கோயிலுக்குப் போக நேர்ந்தது. ஒரு பிரார்த்தனை ஒன்று இருந்தது. அதற்காக அம்பிகைக்குச் சூலம் வாங்கிச் சார்த்தி அபிஷேஹம் செய்ய வேண்டி இருந்தது. சூலம் கைக்குக் கிடைத்ததும் உடனே அவசரம் அவசரமாகப் பூசாரி, கோயில் ட்ரஸ்டி ஆகியோருடன் பேசித் திங்களன்று வருவதற்கு ஏற்பாடு செய்து கொண்டோம். அதன் படி திங்கள் காலை ஐந்தரை மணிக்குக் கிளம்பி! (எங்கே வண்டி லேட்) கும்பகோணம் போய் அங்கே கும்பேஸ்வரர் கோயில் தெருவில்  மங்களாம்பிகாவில் சகிக்க முடியாத ஒரு டிஃபனைச் சாப்பிட்டு அதை விட மோசமான சிகரி காஃபி (கவனிக்கவும் டிகிரி காஃபி இல்லை! சிகரி காஃபி) குடித்துவிட்டு ஊர் நோக்கிச் சென்றோம். போன முறைகள் எல்லாம் போனப்போ நேரே குலதெய்வம் கோயிலுக்கு மட்டும் போயிட்டுத் திரும்பிட்டோம்.


இது நான் வெளியே இருந்து எடுத்தது. 

ஆகவே இம்முறை கருவிலி கோயில்கள், அங்கே காத்தாயி அம்மனுக்கு இப்போ 2,3 வருஷமாகக் கோயிலை விஸ்தரித்துக் கட்டி நன்றாக வழிபாடுகள் நடந்து வருகின்றன. அங்கேயும் போகணும்னு நினைச்சால் நம்மவருக்கு ஏனோ தெரியலை, நேரம் ஆயிடும்னு சொல்லிட்டார். கருவிலி சற்குணேஸ்வரர் கோயிலுக்குச் செல்லும் வழி தான் காத்தாயி அம்மன் கோயில். ஆனால் இறங்கலை. நான் மட்டும் தனியா இறங்கி என்ன செய்யறது? நேரே கருவிலி கோயிலுக்குப் போயிட்டோம். அங்கே குருக்கள் அம்மன் சந்நிதியில் அபிஷேஹ ஆராதனைகள் செய்து முடித்து அலங்காரம் செய்து கொண்டிருந்தார். சரியான நேரத்துக்குப் போயிட்டோம். முதலில் ஒரு தரம் சற்குணேஸ்வரரைப் பார்த்தோம். குருக்கள் இல்லை என்பதால் அம்மன் சந்நிதிக்குப் போய் அங்கே தரிசனம் முடித்துக்கொண்டு மறுபடி ஸ்வாமி சந்நிதி வந்து மறுபடி தீபாராதனைகள் பார்த்துட்டுக் கிளம்பினோம். செல்லைக் காரிலேயே சௌகரியமாய் வைச்சுட்டதாலே படங்கள் எடுக்கலை. இஃகி,இஃகி,இஃகி!



பெருமாளைப் படம் எடுத்து/ பார்த்தே மாதங்கள் ஆகிவிட்டன.

பின்னர் பரவாக்கரை நோக்கிப் பயணித்தோம். அங்கே பெருமாள் கோயிலுக்கு வரச் சொல்லி பட்டாசாரியாரிடம் ஏற்கெனவே சொல்லி இருந்தோம். அவரும் வந்து இருந்தார். கோயில் முழுக்க ஒரே குப்பைகள்! முன்னே இருந்த குடும்ப பட்டாசாரியார் சம்பத் அவர்கள் இந்தக் கோயிலின் பொறுப்பை வேறொருவரிடம் ஒப்படைத்து விட்டார். அவருடைய பராமரிப்பு ரொம்பச் சுமார் தான். 2,3 முறை சொல்லியும் பார்த்துட்டோம். கண்ணில் நீர் வடியப் பெருமாளையும் வேணுகோபாலன், அனுமனையும் தரிசனம் செய்து கொண்டோம். அர்ச்சனை முடிந்து ஆரத்தி காட்டினார். ஏதோ இந்தவரையாவது செய்கிறாரேனு நினைத்துக் கொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பி மாரியம்மன் கோயிலுக்கு வந்தோம்.



பெருமாள் இன்னொருகோணத்தில். இவருக்கும் கருடசேவை செய்து வைக்கணும்னு ஆவல். உற்சவரைத் திருடிக் கொண்டு போனப்போப் பெருமாளின் வலக்கை சுதர்சனச் சக்கரம் உடைந்து விட்டது. அதைச் சரி செய்வது எனில் திருவாரூர் கோர்ட் உத்தரவில் அறநிலையத் துறை அதிகாரிகள் முன்னிலையில் தான் செய்யணுமாம். இங்கே நாங்க தயார். ஆனால் அறநிலையத் துறை அதிகாரி  வந்து உதவ மறுத்து வருகிறார். கிட்டத்தட்ட நான்கைந்து வருஷங்களாக இதே கதை தான். என்னிக்கு விடியுமோ? கருடனுக்கு எப்போப் பெருமாளைச் சுமக்க நேரம் வருமோ?

அந்தத் தெருவில் திரும்பினால் ஒரே அதிர்ச்சி. பெரிய பெரிய ஜல்லிக்கற்கள் பரப்பித் தண்ணீர் வீட்டு ரோடு போடும் லாரி வந்து அதைச் சீர் செய்து கொண்டிருந்தது. கார் எப்படி உள்ளே போகும்னு கவலை! பின்னர் எப்படியோ ஓரமாகப் பார்த்து டிரைவர் ஓட்டிச்  சென்றார். கோயிலுக்குப் போனதும் அங்கே சமீபத்தில் தான் பாலாலயம் கட்டி இருக்காங்கனு கேள்விப் பட்டோம். எங்களுக்கும் அழைப்பு வந்தது. ஆனால் போகலை. அநேகமாக ஆவணி மாதம் கும்பாபிஷேஹம் இருக்கலாம்னு சொன்னாங்க.  அங்கே போய் உடனே பூசாரியை அம்மனுக்கு அபிஷேஹம் செய்து சூலத்தைச் சார்த்தச் சொன்னோம். அபிஷேஹ ஆராதனைகள் முடிந்து அம்மனுக்குப் புடைவையையும் கட்டிச் சூலத்தையும் சார்த்தினார். ட்ரஸ்டி முன்னிலை வகித்து எல்லாவற்றையும் நடத்திக் கொடுத்தார்.  பின்னர் தீபாராதனை முடிந்து பிரசாதங்கள் பெற்றுக்கொண்டு ஊருக்குத் திரும்பினோம். திரும்பும்போது கும்பகோணத்தில் ராயாஸ் ரைஸ் அன்ட் ஸ்பைஸசில் சாப்பிட்டோம். சகிக்காத சாப்பாடு அவர் சாப்பிட்டார். அங்கே தயிர்சாதம் என்பது நீர் ஊற்றின பழையதில் ஒரு கரண்டி மோர் விட்டாப்போல் இருக்கும். வேண்டாம்னு சொன்னால் கேட்கலை.

நாங்க அந்த ஓட்டலுக்குச் சாப்பிடப் போன காரணமே கழிவறை அங்கே தான் சுத்தமாக இருக்கும் என்பது தான். ராயாஸ் லாட்ஜிற்குப் பின்னால் இருக்கும் சத்தார் ரெஸ்டாரன்ட் போகலாம்னு ரங்க்ஸ் சொன்னார். ஆனால் அங்கே ஆர்டர் பண்ணிச் சாப்பிடணும். நேரம் ஆயிடும் என்பதால் மாமாங்கக்குளக்கரையில் இருக்கும் இதற்குப் போனோம். ஓட்டுநர் சாப்பாடு சாப்பிட, அவர் தயிர்சாதம் வாங்கிக் கொண்டு அப்படியே வைக்க, நான் ரொம்ப யோசனையுடன் ஸ்வீட் லஸ்ஸி மட்டும் கேட்டேன். அந்த ஓட்டல் ஊழியர் சனா பூரி சாப்பிடுங்க. ஃபில்லிங்காக இருக்கும்னு சொன்னார். சரினு அரை மனதாக அதை ஆர்டர் பண்னினேன். வந்தது. சுடச்சுடச்சுடச்சுட/ பெரிய பூரி. அந்த மாவில் 2 அல்லது 3 பண்ணி இருக்கலாம். சனாவும் முழுக்க முழுக்கத் தமிழ்நாட்டு ஓட்டல்களில் கொடுக்கும்படி ஒரே க்ரேவியாக இல்லாமல் நிறையக்கொண்டைக்கடலைகள், பெரிய கிண்ணம் என்ன ஒன்று. வெங்காயம் சாலட், எலுமிச்சம்பழம் எல்லாம் கொடுக்கலை. தயிர்ப்பச்சடியும் கொடுக்கலை. வடக்கே இதெல்லாம் கொடுப்பதோடு கூடுதலாக வெஜிடபுள் ஊறுகாயும் கொடுப்பாங்க. அந்தப் பூரியைச் சாப்பிட்டுவிட்டு டிப்ஸோடு சேர்த்து பில்லைக் கொடுத்துட்டுக் கிளம்பினோம்.

வரும் வழியில் தஞ்சை வந்து ஊரை விட்டுக் கிளம்பிச் செல்லப் போகும் ஒண்ணு விட்ட நாத்தனாரை எல் ஐசி காலனியில் பார்த்துவிட்டு வீட்டுக்கு வரும்போது ஐந்தரை மணி ஆகிவிட்டது. 

Sunday, March 27, 2022

கல் தோன்றி மண் தோன்றாக் காலத்தே!

 முகநூலில் "மத்யமர்" குழுமத்தில் வாரா வாரம் ஒரு தலைப்புக் கொடுத்து எழுதச் சொல்றாங்க. எழுதிய பதிவுகளில் வெளியிட்டவற்றில்  சிறந்த பதிவைத் தேர்ந்தெடுத்து அதற்கு இந்த வாரத்துச் சிறப்புப் பதிவு என்னும் சான்றிதழ் கொடுக்கறாங்க. மத்யமரில் அநேகமாக அனைவருமே ஐம்பதுக்கு மேற்பட்டவர்களாகத் தான் இருக்காங்க. ஐம்பதுக்குக் கீழேயும் இருந்தாலும் அது ஏதோ பத்து, இருபது சதவீதமாக இருக்கலாமோ என்னமோ. இந்தச் சான்றிதழையும் அந்தப் பதிவு இந்த வாரத்துச் சிறப்புப் பதிவாக ஆகவும் எல்லோரும் போடும் போட்டியும், என்னோடது தேர்ந்தெடுக்கலைனு சிலரும், திரும்பத் திரும்ப சிலரே தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதாக மற்றவர்களும் சேர்ந்து கொண்டு குழந்தை மாதிரி வருந்துவதும் , ஒருவருக்கொருவர் சண்டை/விவாதங்கள் பண்ணிக் கொள்வதும் ரொம்பவே ஆச்சரியமா இருக்கு.

நான் மத்யமர் ஆரம்பித்த நாளில் இருந்து அதில் இருந்தாலும் ரொம்பவே அதில் என்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்வதில்லை. எனக்கேற்றாற்போல்  பயன்படுத்திக் கொள்ளவெல்லாம் இல்லை. என்னோட டைம்லைனுக்கு வரும் பதிவுகளைப் படிப்பேன். பிடிச்சிருந்தா கருத்து/இல்லைனா கடந்துடுவேன். அவ்வளவே. மற்றபடி இந்தப் போட்டியில் எல்லாம் கலந்துக்கறதில்லை. ஆனால் ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்கு உள்ள வலியைப் பற்றி (உடல் வலி அல்ல, மனோ வலி) எழுதி இருந்ததைப் பார்த்தால்/படித்தால்! மனிதரில் இத்தனை கொடூரமானவங்களும் உண்டா என்றே ஆச்சரியமும்/கவலையும்/அச்சமும் ஏற்படுகிறது. உறவுகள் ஒருவருக்கொருவர் போட்டுக் கொள்ளும் சண்டைகள் கூடப் பகிரப்படுகிறது. சம்பந்தப்பட்டவங்க இதை எல்லாம் படிச்சால் ஏற்படும் அல்லது ஏற்படப் போகும் பின் விளைவுகள்! யோசனையா இருக்கு! முகநூலே கொஞ்ச நேரம் பொழுதுபோக்காய் வந்துட்டுப் போகலாம்/ அவ்வளவு தான். முத்தெல்லாம் அபூர்வமாகவே கிட்டும். அதிலும் சிலர் இரவெல்லாம் கண் விழித்து மத்யமரைப் பார்த்து/படித்துக் கருத்துப் போட்டு! எல்லோருக்குமே வேலை இருக்குமே! தூக்கத்தைக் கெடுத்துக் கொண்டு மொபைல் பார்ப்பதால் காலையில் எழுந்திருப்பதிலிருந்து ஆரம்பித்து வரிசையாக எல்லாமும் நேரம் ஆயிடாதோ? !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

போகட்டும். இப்போது எங்கே பார்த்தாலும் 83 திரைப்படம். ஆர் ஆர் ஆர் திரைப்படம், காஷ்மீரி ஃபைல்ஸ் திரைப்படம் ஆகியவை பற்றியே பேச்சு. 83 திரைப்படம் 1983 ஆம் ஆண்டில் நாம் நாட்டுக் கிரிக்கெட் அணி வாங்கிய உலகக்கோப்பை பற்றிய படமாம். தமிழிலும் வந்துவிட்டதாம். நமக்கெல்லாம் அதை மூலையில் ஒதுக்கும்போது பார்க்கக் கிடைச்சாலே பெரிய விஷயம். ஆர் ஆர் ஆர் ராஜமௌலி படம் போல! பிரம்மாண்டமாய் இருப்பதாய்ச் சொல்றாங்க. க்தை என்னனு எல்லாம் தெரியலை. ஏதோ பொழுதுபோக்குப் படமாக இருக்கலாமோ என்னமோ! இது அநேகமாக எல்லா மொழிகளிலும் டப்பிங் எடுத்திருப்பாங்க போல! சிலர் மட்டும் மிகவும் ஈடுபாட்டுடன் எந்தப் படம் வந்தாலும் பார்த்துவிட்டு விமரிசனங்கள் எழுதிடறாங்க. ஆச்சரியமா இருக்கு. காஷ்மீரி ஃபைல்ஸ் படம் ஆங்கில சப் டைட்டில்களுடன் கூடிய இந்திப்படம். ஆனால் இப்போது தமிழில் டப்பிங் செய்யப் போவதாய்ச் செய்திகள் பார்த்தேன். யார் செய்யப் போறாங்களோ தெரியலை! படத்தின் ஜீவன் கெட்டுப் போகாமல் இருந்தால் சரிதான்!

கொஞ்ச நாட்களாக நேரம் ஏதோ உருப்படியாய்ப் போய்க் கொண்டு இருக்கிறது. எத்தனை நாளைக்கோ தெரியலை. ஆனால் பதிவு எழுதத் தான் மனசே வரலை. எதை எழுதினாலும் ஈடுபாட்டுடன் எழுதணும்.  எங்கே! பாதியில் ஓர் அலுப்பு வருகிறது. என்னத்தை எழுதி என்ன பலன்? எதுவும் மாறப்போவதில்லை என்று ஆற்றாமை வருகிறது. அதிலும் கோயில்கள் விஷயத்தில் மாநில அரசின் நடவடிக்கை மனதை வருத்துகிறது. கோயில்களின் வருமானத்தை வைத்துக் கொண்டு பக்தர்களுக்கு எவ்வளவோ சௌகரியங்கள் பண்ணித் தரலாம். இதிலே ஒரு வேளை கூட விளக்கேற்றி நிவேதனம் பண்ண முடியாத கோயில்கள் பல இருக்கின்றன. அவற்றுக்குச் செலவு செய்யலாம்.  எல்லோரும் அர்ச்சகர்கள் ஆகணும் என்பதில் காட்டும் முனைப்பைக் கோயில்களின் வருவாயை நல்லபடியாச் செலவு செய்வதைலும் காட்டலாம். சம்ஸ்கிருதம் வேண்டாம் என்கின்றனர்.  கிரந்தம் வேண்டாம் என்கின்றனர். இவை இரண்டும் இல்லாமல் தமிழகச் சரித்திரத்தைப் புரிந்து கொள்வது எப்படி? அதோடு இல்லாமல் இதைச் சொல்கிறவர்களின் குழந்தைகள்/பேரக்குழந்தைகள் படிப்பது மும்மொழிகளில் தான். பொது மக்களைத் தான் படிக்க வேண்டாம் என்கின்றனர். 

அந்தக் காலத்தில் மணிப்ரவாளம் என ஒரு நடையே உண்டு. அதைப் புரிந்து கொள்ள முடியலைனால் கல்வெட்டுக்களில் உள்ள கிரந்த எழுத்துக்களைப் புரிந்து கொள்ள முடியலைனால் எப்படிச் சரித்திரத்தைப் புரிந்து கொள்ளவோ தெரிந்து கொள்ளவோ முடியும்? மொழி விஷயத்தில் மக்கள் விருப்பத்துக்கு விட வேண்டும். இங்கே யாரும் இன்னொரு மொழியைக் கற்றுத் தான் ஆகணும்னு கட்டாயப்படுத்தலை. விருப்பமுள்ளவர்கள் கற்றுக்கொள்ளலாம் என்றே சொல்லப்படுகிறது. ஏற்கெனவே தமிழ்நாட்டு மாணவர்கள் நிலை மிக மோசம். தமிழும் தெரியவில்லை. ஆங்கிலமும் புரியவில்லை. டேஞ்சர் என்னும் ஆங்கிலச் சொல்லை ஒரு ஆங்கில ஆசிரியப் பெண் "டங்கர்" எனச் சொல்லிக் கொடுக்கிறதாக ஒரு வீடியோ சில ஆண்டுகள் முன்னர் சுற்றியது. அது எத்தனை தூரம் நிஜமோ தெரியலை. சைகாலஜியை  (Psychology) பிசைகாலஜி என உச்சரிப்பவர்கள் இன்னமும் இருக்காங்க என்பதே நிஜம்.

இப்போது தமிழ் படிப்பவர்கள் எவரும் கம்பராமாயணமோ, சிலப்பதிகாரமோ, நாலடியாரோ, ஏலாதி, திரிகடுகம் போன்றவையோ படிப்பதில்லை. தற்காலத் தமிழ்க் கவிஞர்களின் கவிதைகளே பாடமாக இருக்கும் போல! அதனாலும் மாணவர்களின் தமிழறிவு முற்றிலும் மோசமாக ஆவதோடு பொது அறிவும் வளர்வதில்லை.  ஒரு சில கால் சென்டர்களில் வேலை செய்யும் பெண்களுக்கோ/ஆண்களுக்கோச் சின்னச் சின்ன ஆங்கில வார்த்தைக்குக் கூட அர்த்தம் புரிவதில்லை. நம் பெயரைக் கூடத் தப்பில்லாமல் ஆங்கிலத்திலோ/தமிழிலோ அவர்களால் எழுத முடிவதில்லை.  அதோடு அவங்களுக்குப் பழைய சரித்திரமோ, மன்னர்களோ, அவர்கள் தமிழுக்குச் செய்த தொண்டுகளோ, தமிழ் படிப்பவர்கள்/படித்தவர்கள்  எழுபதுகள் வரை தமிழ்நாட்டில் சிறப்பாக இருந்ததோ தெரிய நியாயமில்லை. உ.வே.சா. என்றாலோ தமிழ்த்தாத்தா என்றாலோ புரிஞ்சுக்கறவங்க யாரும் இல்லை. யாரது? யாரோட தாத்தா என்பார்கள்! 

இங்கே அவற்றை எல்லாம் பாடமாக வைக்காமல் அந்தத் தமிழறிஞர்களின் பெயரில் உள்ள அடையாளங்களை நீக்குவதில் தான் முன்னே நிற்கின்றனர். அந்தக்காலத்தில் அடையாளங்கள் இல்லாமல் யாரும் இருந்ததில்லை. அதை ஓர் பெருமையாகவே கருதினார்கள். ஆனால் இப்போது இம்மாதிரி விஷயங்களில் முனைந்து செயல்படுத்துவதைத் தமிழறிஞர்களுடைய புத்தகங்களைப் பாடமாக வைப்பதில் இல்லை. முதல்லே இந்தக் காலத்துத் தமிழாசிரியர்களுக்கே தமிழ் நன்றாகத் தெரியுமா என்பதே சந்தேகம்.  கொஞ்ச காலம் முன்னால் ஆயுத எழுத்து என்றால் என்ன எனக் கேட்டதற்கு ஒரு மாணவன் "அது ஒரு திரைப்படம்" என பதில் சொன்னதும், பின்னர் தூண்டித் தூண்டிக் கேட்டதில் ஒரு வழியாகத் தமிழில் உள்ள எழுத்து அது என்பதையே அப்போது தான் புரிந்து கொண்டனர். கேவலம்!  இந்த அழகில் தமிழ் படித்து இவங்கல்லாம் நாளைய பிரஜைகளாக வந்து தமிழைக் காப்பாற்றப் போகிறார்கள்.  பெரிய பீத்தல் தான் இருக்கு. தமிழ் மிகத் தொன்மையான மொழி/ எங்கள் மொழி தான் மிகவும் மூத்தது, தமிழர்கள் எனில் அவங்க தனியானவர்கள். என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொள்வதில் காட்டும் வீரம் தமிழைக் காப்பாற்றுவதில் இல்லை.  உண்மையிலேயே இதிலும் நாம் தனியானவர்களே. நம் மாநிலத்தில் தான் எதற்கெடுத்தாலும் எதிர்ப்பு! தமிழரை வஞ்சிப்பதாகச் சொல்லுகின்றனர். ஆனால் மற்ற மாநிலங்களில் ஹிந்தி கற்கத் தடை இல்லை. கேரளாவில் ஹிந்தி கற்றே ஆகவேண்டும் எனத் திருவனந்தபுரத்தில் இருக்கும் திரு ஜெயக்குமார் சந்திரசேகரன் அவர்கள் சொல்கிறார். ஆனால் தமிழ்நாட்டில்? அண்டை மாநிலங்களுடைய படிப்பின் தரத்தோடு நம் படிப்பின் தரத்தை யாராவது ஒப்பிட்டுப் பார்த்திருப்பார்களா? சந்தேகமே!

Tuesday, March 15, 2022

பொழுதை எப்படிப் போக்கிக் கொண்டிருக்கேன்?

பார்க்கணும்னு நினைச்சுட்டிருக்கும் திரைப்படங்களின் பட்டியல் பெரிதாகிக் கொண்டே இருக்கு. எதையும் பார்க்க உட்கார மனசு வரலை. ஆனால் இப்போதைய படங்களில் சில படங்களின் விமரிசனங்கள் பார்க்கும் ஆவலைத் தூண்டுகின்றன. அவற்றில் காஷ்மீரி ஃபைல்ஸ் முதலிடத்திலும் Thursday படம் இரண்டாவது இடத்திலும் இருக்கின்றன. எப்படியாவது பார்த்தாகணும் என்னும் பட்டியலில் இவை.  அதைத் தவிரவும் ஒரு சில மலையாளப்படங்கள் நன்றாக இருப்பதாக விமரிசனங்களில் படிச்சேன். தமிழ்ப்பட விமரிசனங்கள் அதிகம் காண முடியலை என்பதோடு வந்திருக்கும் ஒரு சிலவும் வழக்கமான அண்ணன்/தங்கை/பாசம்/இத்யாதி, இத்யாதி தான்!  தொடர்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த "கர்மா" தொடரே இன்னமும் முழுதாகப் பார்க்கலை. அது என்னமோ இப்போல்லாம் கணினியில் உட்கார முடியாத ஒரு போக்கு! உட்கார்ந்தால் சில நேரங்களில் உடனே மனம் சலிக்க ஆரம்பிக்கிறது. கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு தொடருவேன். ஆனால் செய்ய நினைத்த வேலையைச் செய்யாமல் வேறே ஏதோ ஏதோ படிப்பது இல்லைனா புத்தகங்கள் படிப்பதுனு புத்தி மாறிவிடுகிறது.

அப்படி சமீபத்தில் நான் படித்த சில புத்தகங்கள் :இன்னொரு பெண் மனம்" சுஜாதா? நினைவில் இல்லை. ராஜம் கிருஷ்ணனின் "மலர்கள்" எத்தனாவது தரம்? சுமார் இருபது முறை படிச்சிருப்பேனோ?  இது ராஜ் தொலைக்காட்சியிலோ என்னமோ சுஜிதாவைக் கதாநாயகியாகப் போட்டுத் தொடராக வந்து கொண்டிருந்தது. ஆவலுடன் பார்க்க உட்கார்ந்தால் முதல் காட்சியே கொலை! கதைப்படி பதினைந்து வயதுப் பெண்ணான சித்ரா கள்ளம்/கபடு அற்றவள். அம்மா இல்லாமல் அப்பா இரண்டாம் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு இந்தப் பெண்ணைப் பற்றி நினைக்காமல் இருக்க (அவ்வப்போது விசாரித்தாலும்) மாமன் வீட்டில் வளருகிறாள். மாமிக்கோ அகம்பாவம், கர்வம், அகங்காரம். சின்னப் பெண் என்னும் நினைவே இல்லாமல் கடுமையாக நடத்துகிறாள். அன்பில்லாமல் மனம் குன்றிப்போன சித்ரா படும் கஷ்டங்கள் தான் முக்கியக் கரு. எவ்வாறு அவள் மாமியால் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறாள்/ அவள் வாழ்க்கையில் அதிலும் பள்ளி வாழ்க்கையில் ஓர் சம்பவம் நேரிட்டிருந்ததால் அவள் மனதில் ஏற்பட்ட பாதிப்பு. அதனால் தடைப்பட்ட திருமணம். பின்னர் அவள் எப்படி இதிலிருந்து மீண்டு வெளியே வருகிறாள், அதுவும் யாரால் என்பதுமே கதை!

இதிலே சித்ராவின் மாமா பிள்ளையாக வரும் மாது என்னும் கதாபாத்திரத்துக்கும் சித்ராவுக்கும் அண்ணன்/தங்கை உறவு தான் கதைப்படி. ஆனால் தொலைக்காட்சித் தொடரில் சித்ரா மாமா பிள்ளையைத் தான் திருமணம் செய்து கொண்டு மாமா வீட்டில் கோலோச்சுவதற்காகத் திட்டம் தீட்டுவதாகவும் அதற்காக ஒவ்வொரு காயாக நகர்த்துவதாகவும் காட்டி அப்பாவிப் பெண்ணான சித்ராவை சூழ்ச்சி நிறைந்த கதாநாயகியாகக் காட்டி! 2,3 நாட்கள் பார்த்துட்டு அப்புறம் ராஜ் தொலைக்காட்சிக்கே கும்பிடு போட்டுவிட்டேன். அப்போது திருமதி ராஜம் கிருஷ்ணன் உயிருடன் இருந்தாலும் உடல்/மனம் நலம் பாதிக்கப்பட்டு இருந்ததால் இதைப் பற்றி அவருக்குத் தெரியலை என நினைக்கிறேன். உளவியல் ரீதியான ஒரு கதையை சூழ்ச்சி செய்யும் பெண்ணின் கதையாக மாற்றி விட்டார்கள். என்ன இருந்தாலும் இதிலே நம் அண்டை மாநிலமான கன்னடக்காரங்க, வடக்கே பாலிவுட்காரங்க இவங்க எடுக்கும்போது வரும்  (originality) சுயத்தை இழக்காமல் உள்ளதை உள்ளபடி எடுக்கும் திறமை தமிழ்ப்படங்களிலே வருவது கஷ்டம். இதற்கு உதாரணம் "சூரரைப் போற்று!" மற்றும்  "ஜெய்பீம்!" கதாநாயகருக்காக மாற்றப்பட்டவை அவை. 

இதைத் தவிரவும் வேறு சில புத்தகங்களும் படிச்சேன். நடுவில் ஆர்க்கி/ஆர்ச்சி காமிக்ஸையும் ஒரு ரிவிஷன் கொடுத்துக் கொண்டேன். தெய்வத்தின் குரல், உ.வே.சா.வின் நினைவு மஞ்சரி ஆகியவையும் அதில் உண்டு. அது போக மிச்சப் பொழுதில் நம்ம ரங்க்ஸ் ஒவ்வொரு யூ ட்யூபாக ஆராய்ச்சி செய்து கண்டு பிடித்துச் சொல்லும் உணவுகள். க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்1 :) என்ன செய்யறது! எதுவோ சொல்வாங்களே! அது போல ஆச்சு நம்ம நிலைமை! பே.வா.பு.ஏ. என்பது தான்! இஃகி,இஃகி,இஃகி! இதை எழுதும் போது கமலா ஹரிஹரன் நினைவு வருது. அவங்களைத் தான் இன்னமும் காணவே இல்லை. நான் இப்படிச் சுருக்கெழுத்தில் எழுதுவதை அவங்க ரொம்ப ரசிப்பாங்க.  இப்போக் காணவே இல்லை. :( விரைவில் திரும்பி வந்து கருத்துரை கொடுக்கவும், பதிவுகள் கொடுக்கவும் பிரார்த்திக்கிறேன்.  சரி, சரி, விஷயத்துக்கு வரேன்.

அப்படி ஒரு யூ ட்யூப் சானலைப் பார்த்து நான் போன வாரம் வெள்ளியன்று பண்ணிய ஓர் உணவு சீராளம். சேச்சே, "சீராளன்" எல்லாம் இல்லைங்க. சிறுத்தொண்டரின் மகன் அவன்.  சிவபெருமான் வந்து பிள்ளைக்கறி கேட்டதும் சிறுத்தொண்டர் தன் மகனை வெட்டிச் சமைத்துப் போட்டார் இல்லையா? அது இல்லை இது! நல்லவேளையாகக் கடைசியில் "ன்" என முடியாமல் "ம்" என முடிஞ்சது. பிழைச்சோம்.  இது சீராளம். அதாவது இதில் எல்லாச் சாமான்களும் சம அளவில் சீராகச் சேர்க்கப்படுவதாக அந்த யூ ட்யூபில் வந்த பாட்டி சொல்கிறார். ஐயங்கார்ப் பாட்டி. கனகமோ என்னமோ பெயர். நம்மவர் எங்கே இருந்து இதை எல்லாம் தேடிக் கண்டு பிடிக்கிறாரோ தெரியலை. நான் எப்போவானும் பார்ப்பது ராகேஷ் ரகுநாதன் அல்லது வெங்கடேஷ் பட். தப்பினால் ஹெப்பார்"ஸ் கிச்சன். எல்லாமே என்னிக்கோ நினைச்சுண்டு  பார்ப்பேன்.   சரி, சரி, சீராளக்கதைக்கு வருவோமா!

இந்த சீராளத்துக்குத் தேவையான பொருட்கள் அரிசி, துபருப்பு, கபருப்பு, பாசிப்பருப்பு ஆகியவை மட்டும். உபருப்பு வேண்டாமாம். ஆனால் எனக்குப் பண்ணினதும் உபருப்புப் போட்டிருக்கணுமோ எனத் தோன்றியது. அதை அப்புறமாச் சொல்றேன்.

எல்லாம் சம அளவு எடுத்துக் கொண்டு களைந்து சுமார் 2,3 மணி நேரத்துக்குக் குறையாமல் ஊற வைக்கணும். பின்ன்னர் அதில் தேவையான மிளகாய் வற்றல், உப்புச் சேர்த்துக் கொர, கொரவென அரைக்கணும். என்னவோ தெரியலை, பெருங்காயம் தேவையானால் சேர்க்கவும் என்றார்.  கொரகொரனு அரைச்சதும் (இதுவும் சரியா வரலை. கொஞ்சம் கூடத்தான் அரைக்க வேண்டி இருக்கு. அதுக்காக ரொம்பவே நைசா எல்லாம் இல்லை.) அரைச்சு மாவைப் புளிக்க வைக்கலாம். அல்லது கொஞ்சம் போல் புளித்த தயிர் சேர்க்கலாம். தயிரிலேயே ஊற வைத்தாலும் நல்லது என்றார் அந்தப் பாட்டி.  இப்போ அரைத்த விழுதை ஒரு வாயகன்ற பேசின்/தட்டு அல்லது குக்கரில் சாதம் வைக்கும்/பருப்பு வைக்கும் வாயகன்ற கிண்ணம் ஏதேனும் ஒன்றில்  பாத்திரத்தில் அடியில் எண்ணெய் தடவி விட்டு மாவைப் பரத்தலாகக் கொட்ட வேண்டும். பின்னர் இட்லித் தட்டில் அல்லது அலுமினியம் கடாயில் நீர் ஊற்றிக் கொண்டு கொதிக்க வைத்து அடியில் ஓர் ஸ்டான்டைப் போட்டுவிட்டு மாவு பரத்திய தட்டை அதன் மேல் வைச்சுட்டு ஓர் மூடியைப் போட்டு நன்கு மூடவும்.

சிறிது நேரத்தில் ஊறிவிடும். எல்லாம் உளுந்துக் கொழுக்கட்டைக்கு உளுந்துப் பூரணம் செய்யறதில்லையா? அதே மாதிரித் தான். வெந்ததை வெளியே எடுத்து ஆற வைக்கவும். அதைத் துண்டங்கள் போடவும். பின்னர் ஓர் கடாயில் நல்லெண்ணெய் அல்லது தே.எண்ணெய் ஊற்றிக் கொண்டு கடுகு, உபருப்பு, பெருங்காயம் (நான் சேர்த்தேன். அரைக்கும்போதும்) கருகப்பிலை தாளித்துக் கொண்டு துண்டங்களாக நறுகிய சீராளத்தைப் போடவும். கொஞ்சம் வறுத்துக் கொண்டு மேலே இன்னும் நல்லெண்ணெய் ஊற்றித் தோசை மிளகாய்ப் பொடியை நன்கு பரவலாகத் தூவவும். (தும்மல் வந்தால் நகர்ந்து வந்து வாயை மூடிக் கொண்டு தும்மிக் கொள்ளவும்.) மிளகாய்ப் பொடி போட்டதும் நன்கு கிளறிஎல்லாம் சேரும் வரை வதக்கிக் கொண்டு இப்போது அதன் மேல் தேங்காய்த் துருவல், பச்சைக் கொத்துமல்லி சேர்க்கவும். தேவையானால் எலுமிச்சம்பழம் பிழியலாம். எல்லாம் நம்ம டோக்ளாவுக்கு அண்ணன் தான் இது. டோக்ளாவும் ஒரு காலத்தில் அரைத்துத் தான் பண்ணியதாகச் சொல்வார்கள். 

இதை வேக விட்டு எடுத்துத் துண்டம் போடும்போது கொஞ்சம் தூள் வருகிறது. அதே போல் எண்ணெயில் வறுக்கும்போதும் தூள் வருகிறது. உளுந்து சேர்க்காததால் மாவு சேர்ந்துக்கலையோனு எனக்கு எண்ணம் . இன்னொரு முறை உளுந்தும் சேர்த்துப் பண்ணிப் பார்க்கணும். ஆனால் உளுந்தும் சமமாகப் போட்டால் சரியாக வராது. யோசிக்கணும் என்ன திப்பிசம் பண்ணலாம்னு. இது கொரகொரனு அரைப்பதால் துண்டங்கள் உதிர்கின்றனவோ என எனக்கு எண்ணம். படங்கள் எடுக்க முடியலை அன்னிக்கு.  கு.கு. ரன்னிங் ரேஸுக்குப் போன வீடியோ வந்ததாலே அதைப் பார்ப்பதும் உள்ளே வருவதுமாக இருந்ததில் படம் எடுக்கலை. ஏன்னா அந்த மொபைலில் தானே படங்கள் வந்திருந்தன.  அப்புறமாக் கு.கு.வைப் பார்க்க முடியாதே!



படத்துக்கு நன்றி கூகிளார் வாயிலாக மாலை மலர்

கடைசியிலே பார்த்தா (ஆரம்பத்திலே இருந்து தான்.) எப்போவானும் திங்கறதுக்கு வேணும்னு கேட்டால் அம்மா வீட்டில் இட்லி மாவு இருந்தால் இட்லியாக வார்த்துக் கொண்டு அந்த  இட்லியை இப்படித் துண்டங்கள் போட்டு நல்லெண்ணெய் விட்டு தோசை மிளகாய்ப் பொடி போட்டு அம்மா வறுத்துச் சாயந்திரவேளைகளிலே தருவார். அது மாதிரித் தான் இதுவும்.  தாமதமாகத் தானே நமக்கெல்லாம் மூளையில் ஏறும்.


Wednesday, March 09, 2022

போர் நிறுத்தம் அறிவிப்பு!

 உக்ரைனுடனான ரஷியப் போர் நிற்க வேண்டும் என்பதும் அமைதி நிலவ வேண்டும் என்பதுமே அனைவரின் பிரார்த்தனையும்.  கர்நாடகா வாழ் மருத்துவ இளைஞரின் இறப்புக்கு அஞ்சலிகள். பெற்றோருக்கு ஆறுதல்கள். சும்மா இப்படிச் சொல்லிக்கலாமே தவிர்த்துப் பெற்றோரின் நிலைமையை நினைக்க நினைக்க வேதனை அதிகம் ஆகிறது. காயம் பட்டிருக்கும் இன்னொருஇளைஞர் முற்றிலும் குணமாகித் தன் உற்றாரை/பெற்றோரைச் சேர்ந்திடவும் பிரார்த்தனைகள். 

போருக்கு முன்னாலேயே ரஷியா உக்ரேனைச் சுற்றிப் படைகளைக் குவிக்கத்   தொடங்கும்போதே மத்திய அரசு பல முறை அறிவுறுத்தியும் தங்கள் இருப்பிடத்தை விட்டு வெளியே வராமல் இருந்த மாணவர்கள்! என்ன நினைத்து அங்கேயே தங்கினார்களோ தெரியவில்லை. குடிநீர், ஒருவேளை உணவுக்குக் கூடத்தட்டுப்பாடு. மீதம் இருக்கும் இந்திய மாணவ/மாணவிகளாவது விரைவில் தங்கள் பெற்றோரை அடையப் பிரார்த்தனைகள். என்ன பிரச்னைன்னா இப்போ மேற்குப் பகுதி தவிர்த்து மற்றப் பக்கம் எல்லாம் மூடிவிட்டார்கள். :( இறைவன் தான் காப்பாற்ற வேண்டும். அதில் சிலர் மிகவும் உள்ளடங்கி இருக்கும் ஒரு நகரில் மாட்டிக் கொண்டு வெளியேற வழி தெரியாமல் தவிக்கின்றனர். ஏவுகணைத் தாக்குதலில் உணவு வாங்கச் சென்ற கர்நாடகாவைச் சேர்ந்த 3 இளைஞர்கள் அவர்களில் ஒருவர் கொல்லப்பட்டார். ஒருவர் பலத்த காயம். இன்னொருவர் தப்பி விட்டார். :( பிரதமர் மற்றவர்களைக் காப்பாற்ற எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகள் பற்றி முக்கியமான ஆலோசனைக் கூட்டங்கள் நடத்தினார்/நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார். இந்திய தூதரகம் மாணவர்களை/இந்தியர்களை இருப்பிடத்தை விட்டு வெளியே வராதீர்கள் என எச்சரித்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

இதுவே தமிழ்நாட்டு மாணவர் எனில் இத்தனை நேரம் அல்லோலகல்லோலப் பட்டிருக்கும். மோதி தான் திட்டம் போட்டு உக்ரேனியர்களிடமும்/ரஷியர்களிடமும் சொல்லி அந்த மாணவனைக் கொன்றதாக எல்லா சானல்களிலும் வாத/விவாதங்கள் ஆரம்பித்திருக்கும். தமிழகத்தை மத்திய அரசு வஞ்சிக்கின்றது எனப் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு அரசியல்வாதிகள் முழக்கம் இடுவார்கள். இறந்த மாணவன் குடும்பத்திற்குக் குறைந்த பட்சமாக ஒரு கோடி ரூபாய் நஷ்ட ஈடு கேட்டுப் போராட்டங்கள் நடைபெற்றிருக்கும். இப்போதும் தமிழக அரசு சார்பில் தமிழ் மாணவர்கள் மீட்புக்குழு என ஒன்றை நியமித்து அவர்களை உக்ரேன் சென்று தமிழ் மாணவர்களைக் கண்டு பிடித்துக் காப்பாற்றிப் பாதுகாத்துத் தமிழகம் சேர்க்கச் சொல்லி தமிழக அரசு கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அதோடு இல்லாமல் பிரதமருக்குக் கடிதங்களுக்கு மேல் கடிதங்கள். ட்விட்டரில் செய்திகள். தில்லியில் போய்த் தங்கி இருக்கும் குழுவினரோ நாங்க இங்கே வந்ததால் தான் மத்திய அரசு தமிழ் மாணவர்களை மீட்கத் தொடங்கி இருக்கிறது என்று சொல்கின்றனர். தினசரிகளிலேயே இது வந்திருக்கிறது. பிரதமரும் மத்திய அரசும் உக்ரேனில் படிக்கும் தமிழ் மாணவர்களை மட்டும் கண்டறிந்து அவர்களை மீட்க எந்த ஏற்பாடும் செய்யவில்லை என்பது போல் ஒரு தோற்றம் உண்டாக்கப்படுகிறது. அத்தனை ஆயிரம் மாணவர்களில் தமிழ் மாணவர்களை மத்திய அரசு எப்படிக் கண்டு பிடிக்கும்? அல்லது போயிருக்கும் குழுவினருக்குத்  தான் தெரியுமா? அனைவரையும் பார்த்திருக்காங்களா?

சரி இவங்க போய் அங்கே என்ன செய்வார்கள்? சுமார் நான்கு நாடுகள் எல்லை நாடுகள். அந்த அந்த நாட்டு வெளியுறவுத் துறையுடன் பேசி அவங்களை வழிக்குக் கொண்டு வர வேண்டும்.  போரில் ஈடுபட்டிருக்கும் உக்ரேன், ரஷியா. இவர்கள் அனைவரின் நாட்டு வெளியுறவு அமைச்சர்களோடு பேசியாக வேண்டும். உக்ரேனில் இருந்து எல்லைப் பகுதிகளுக்கு வரும் மாணவ/மாணவிகளுக்குப் பாதுகாப்புடன் மட்டும் இன்றி உணவு, குடிநீர் போன்ற நிவாரணப் பொருட்களும் வழங்கி அருகே இருக்கும் எல்லை நாட்டின் மூலம் பாதுகாப்பாக தில்லிக்கு அழைத்து வர ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும். இத்தனை இருக்கு இதிலே இந்த அழகிலே நம் தமிழகக் குழுவினர் தமிழக மாணவர்களை மட்டும் கண்டுபிடித்து அவங்களை இவங்க காப்பாற்றிக் கூட்டி வரவேண்டும்.  இவங்களுக்கு என்ன திட்டம்/எப்படி அணுகுவது/என்ன செய்வத/யாரிடம் பேசுவது/என்ன மொழியில் பேசணும்/எப்படி எல்லை தாண்டி மாணவர்களைக் கொண்டு வருவது என்பதற்கான திட்டம் ஏதானும் இருக்கா?  சரி, அப்படியே தமிழக மாணவர்களைக் காப்பாற்றி விடுகிறார்கள் என்றாலும் மற்ற மாணவர்கள்? அவங்க எப்படி வேணாலும் போகட்டுமா? அவங்களுக்கு மட்டும் மத்திய அரசு ஏற்பாடு செய்து கூட்டி வரணும். தமிழக மாணவர்களை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்து இவங்க கூட்டி வருவாங்களா?  அதிலும் எல்லை நாடுகளுக்கு அவங்க இருக்கும் இடங்களில் இருந்து காப்பாற்றி அழைத்து வர வேண்டும். உள்ளூர்ப் பயணத்திற்கு என்ன ஏற்பாடு செய்வார்கள்? அது பற்றி யாரிடம் பேசுவார்கள்?  அதன் பிறகும் இந்தியா வந்தடைய என்ன ஏற்பாட்டுடன் சென்றிருக்கின்றனர்? எதிலே அழைத்து வருவார்கள்? மத்திய அரசின் விமான சேவை மூலம் தானே? அல்லது உக்ரேனில் இருந்து தமிழக மாணவர்களைக் கூட்டி வர என இவங்க ஏதானும் தனியார் விமானங்களை ஏற்பாடு செய்திருக்காங்களா? அந்த விமானங்கள் உக்ரேனுக்கோ அதன் எல்லை நாடுகளுக்கோ வர முடியுமா? வான் வழி அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

திடீரென வான் வழி அடைக்கப்பட்டதாலேயே முதலில் சென்ற விமானம் தரை இறங்க முடியாமல் திரும்பியது என்பதாவது இவங்க யாருக்கேனும் தெரியுமா? வெளிநாட்டுத் தூதரக அலுவலகம் மூலம் பேச்சு வார்த்தை நடத்துவது மத்திய அரசு. மத்திய அரசின் விமான சேவையின் மூலமே மாணவர்கள் வந்தாக வேண்டும். இவங்களுக்கு எல்லாம் போர் நடக்கும் பிராந்தியத்திற்குச் செல்ல அனுமதி வழங்க வேண்டியதும் மத்திய அரசே! போர்ப் பிராந்தியத்திற்கு இவர்களை எந்த அரசாவது துணிந்து அனுப்பி வைக்க அனுமதி கொடுக்குமா? அப்புறமா இவங்களுக்கு ஏதானும் நேர்ந்தால் அதுக்குப் பொறுப்பை யார் ஏற்பது? மத்திய அரசு தானே? மற்ற மாநிலங்களில் எந்த அரசாவது   கொஞ்சமும் யோசனையில்லாமல் இப்படி எல்லாம்  செய்திருக்கிறதா? அல்லது இனியாவது செய்யுமா? ஏற்கெனவே மத்திய அரசு பல்வேறு முயற்சிகளை எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. பல மாணவர்கள் திரும்பியும் வந்திருக்கிறார்கள். இன்னமும் யாரேனும் இருந்தால் அவர்களையும் கொண்டு வரப் பல்வேறு முயற்சிகளை வெளியுறவு அமைச்சகமும் மத்திய அரசும் செய்து தான் வருகிறது.  இதிலே "நீட்" தேர்வு எழுதித் தேர்ச்சி பெற முடியாமலேயே அவங்க வெளிநாட்டுக்கு மருத்துவம் படிக்கப் போனாங்க என்றும் அதற்கும் மத்திய அரசே காரணம் என்றும் இந்த நேரத்தில் ஒன்றை ஒன்று தொடர்பு படுத்திப் பேசுகின்றனர். சூழ்நிலையின் முக்கியத்துவமோ ஒவ்வொரு மாணவனின் உயிரும் அருமை என்பதோ யாருக்கும் புரியவில்லை.

தமிழக மாணவர்களை மட்டும் இல்லாமல் ஒட்டுமொத்த இந்தியர்கள் அங்கே இருப்பவர்கள் அனைவரையும் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் பொறுப்பை மத்திய அரசு எடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது. அப்படி இருக்கையில் இவங்க என்னமோ இவங்க போனதால் தான் மாணவர்கள் மீட்கப் படுவதாக ஒரு செய்தியைப் பரப்பி வருகிறார்கள். இவங்க தான் போனாங்கன்னா இங்கே தலைமைச் செயலாளராக இருப்பவராவது அரசுக்கு ஆலோசனை கூறி இருக்கணும். கூடச் சென்ற நான்கு ஐஏ.எஸ் அதிகாரிகளாவது நிலைமையைப் புரிய வைச்சிருக்கணும். இதெல்லாம் இவங்க உக்ரேன் போய்ச் செய்ய முடியற வேலைகள் அல்ல என அதிகாரிகள் நிலைமையை எடுத்துச் சொல்லி இருக்கணும்.   அண்டை மாநிலங்களுடனான தண்ணீர்ப் பிரச்னைகளையே நம்மால் தனித்துத் தீர்த்துக் கொள்ள முடியலை. இன்னும் எத்தனையோ பிரச்னைகள் நம்மால் தனித்துத் தீர்க்க முடியாதவை உள்ளன. மத்திய அரசின் தலையீடு இல்லாமல் தீர்க்க முடியாதவை அவை எல்லாம்.

 உக்ரேனின் உள்நாட்டில் சிமி என்னும் ஊரில் தங்கி இருந்த இந்தியர்களை ரஷியாவின் உதவியுடன் பதினாறு பேருந்துகளில் மீட்டு வந்திருக்கின்றனர். இந்தியாவின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க ரஷியா போர் நிறுத்தம் செய்ததால் இது சாத்தியமாயிற்று.  நிலைமையைப் புரிந்து கொண்டு இந்த நேரம் மத்திய அரசின் எல்லா முயற்சிகளுக்கும் ஒத்துழைப்புக் கொடுக்க வேண்டும். இன்று உக்ரேன் அதிபர்/பிரதமர் தான் சமரசம் செய்து கொள்ள விரும்புவதாக அறிவித்திருக்கிறார். இனி போகப் போகப் பார்க்கலாம். எப்படியோ மக்களுக்கு நன்மை விளைந்தால் சரி. போர் நின்று மக்கள் அமைதியாக வாழ வேண்டும்.

இதிலே மீண்டு வந்த சிலருக்குப் பயணம் சுகமாக இல்லை, வானிலே பறக்கும்போது ஒரே சப்தம், குலுக்கல் , பொழுதுபோக்குக்குத் திரைப்படங்கள் எதுவும் காட்டவே இல்லை   குடிக்கவும்/சாப்பிடவும் எதுவும் தரலை என்னும் குறை!  வந்ததும் ஒரு ரோஜாப்பூவைக் கொடுக்கின்றனர். இதை வைத்து என்ன செய்வது? எங்க சொந்த ஊருக்கு நாங்க எப்படிப் போவது என்றெல்லாம் குறை.  அட மாணவர்களே! நீங்கள் வந்தது நம் ராணுவப்படை விமானங்கள். சௌகரியக்குறைவு, சத்தம் போடுகிறது என்றும் ஆட்டமாய் ஆடுகிறது என்றும் நீங்கள் சொல்லும் இந்த விமானங்களில் தாம் நம் ராணுவ வீரர்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போர் புரிகின்றனர். உங்களை மீட்கவும் இப்போது தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போர்ச் சூழலில் மீட்க வந்திருக்கின்றனர். அதற்கான நன்றியுணர்வு இல்லை எனினும் குறை/குற்றம் சொல்லாமலாவது இருக்கலாமே!  அதெல்லாம் இருக்க மாட்டாங்க. எப்படிக் குறைகள்/குற்றங்கள் கண்டு பிடிக்கலாம்னு அதே யோசனையில் இருக்கிறவங்க மாறுவதாவது! 

எப்படி வேணாலும் போகட்டும். உக்ரேன் - ரஷியாப் போர் முற்றிலும் நின்று எங்கும் அமைதி நிலவிடப் பிரார்த்தனைகள். இதனால் விலைவாசி மட்டுமில்லாமல் எல்லாமே எகிறி விட்டது. :(

Thursday, March 03, 2022

ஊறுகாய், ஊறுகாய், மஞ்சளில் ஊறுகாய்!




















 மஞ்சள்+எலுமிச்சை+இஞ்சி+மாங்காய் இஞ்சி(விரும்பினால்)+மாங்காய்+வேர்க்கடலை+ பச்சைப் பட்டாணி+பச்சை மிளகாய் சுமார் ஒரு பத்து. சிறிதாக இருந்தால் அடியில் குறுக்கே நறுக்கிச் சேர்க்கலாம். பெரிதாக இருந்தால் இரண்டாகக் கீறிப் போடலாம்.

உப்பு தேவையான அளவு

பெருங்காயத் தூள்  அரை டீஸ்பூன்

நல்லெண்ணெய்  அரைக்கிண்ணம்

மிளகாய்த் தூள்  3 டீஸ்பூன்

சர்க்கரை  ஒரு டீஸ்பூன்

கடுகு, வெந்தயப் பொடி  ஒரு டேபிள் ஸ்பூன்





எல்லாவற்றையும் பொடியாக நறுக்கிக்கொண்டு ஒன்று சேர்த்து மேற்சொன்ன சாமான்களையும் சேர்த்துக் கலக்கவும். எலுமிச்சைச் சாறும் தேவையானால் 2 அல்லது 3 பெரிய பழங்களின் சாறைச் சேர்த்து அதன் தோலையும் பொடியாக நறுக்கிச் சேர்க்கவும். எப்படி ஆனாலும் எலுமிச்சம்பழமும் போட்டால் நல்லது. ருசி நன்றாக இருக்கும். நல்லெண்ணெய்/கடுகு எண்ணெய் இரண்டுமே ஊறுகாய்க்கு ஏற்றது என்றாலும் நமக்கெல்லாம் நல்லெண்ணெய் தான் பிடிக்கும். இந்தப் படங்களிலே ஊறிய வேர்க்கடலையும் பச்சைப் பட்டாணியும் நன்றாகத் தெரியும். கொஞ்சம் சிவந்த நிறத்தில் தெரிவது தான் தோல் சீவிய பச்சை மஞ்சள். மாங்காய், எலுமிச்சைத் துண்டுகள், பச்சை மிளகாய், இஞ்சி எல்லாமும் தெரியும். 

இந்தப் பதிவைப் படங்கள் இணைத்து வெளியீடு செய்ய மத்தியானத்தில் இருந்து முயன்று மின்சாரத் தடை ஏற்பட்டுக் கொண்டே இருந்தது. ஆகவே முன்னர் எழுதின சில விபரங்கள் சேமிப்பில் இல்லை. என்றாலும் எழுதினவரை கோர்வையாய் இருக்கும் என நம்புகிறேன்.

இந்தப் படத்தை ஶ்ரீராமுக்குத் திங்கக்கிழமைக்குப் பதிவு அனுப்பினப்போ கொடுக்க மறந்துட்டேன். பின்னர் தரேன்னு சொல்லிட்டு அதுவும் மறந்துட்டேன். இப்போ அந்தப் பதிவில் மனோ சாமிநாதன் ஊறுகாய்ப் படம் எங்கேனு கேட்டு அவங்களிடம் உடனே அனுப்பறேன்னு சொல்லிட்டு என்னோட வயிறே பிரதானம்னு 2 நாட்கள் படுத்துட்டேன். நேற்றுத் தான் மறுபடி நினைவு வந்தது. இப்போப் படம் எடுத்துப் போட்டிருக்கேன். அந்தப் பதிவோடு இணைத்துப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். 

Tuesday, March 01, 2022

சிவாய நம ஓம்!





இன்று சிவராத்திரி. முதலில் சிவராத்திரி என்றால் என்ன? சிவபெருமான் லிங்க வடிவாகத் தோன்றிய காலம் தான் லிங்கோற்பவ காலம் என்று சொல்லப் படுகிறது. அந்த லிங்கோற்பவம் நடந்த நேரம் இரவு 11-30 மணிக்கு மேல் 1-00 மணி வரையாகும். லிங்கோற்பவம் நடந்த தலம் திருஅண்ணாமலை ஆகும். சிவலிங்கம் பற்றிய விளக்கங்கள் எல்லா ஞான நூல்களிலும், முக்கியமாகத் திருமூலர் திருமந்திரத்திலும் சொல்லி இருக்கிறார்கள். சம்ஸ்கிருதத்தில் ஸ்காந்த புராணம் என்னும் கந்த புராணத்திலும் சொல்லப் பட்டிருக்கிறது. அது என்ன என்றால் வழிபாடு மூன்று வகைப்படுத்தப் பட்டிருக்கிறது. அவை உருவ வழிபாடு. இப்போது நாம் செய்து வருவது உருவ வழிபாடு ஆகும். இன்னொன்று அருவுருவ வழிபாடு. மற்றது அருவ வழிபாடு ஆகும். அருவ வழிபாடு என்பது உருவமற்ற பரம்பொருளைக் குறிக்கிறது என்று நம் எல்லாருக்கும் நன்கு தெரியும். "பார்க்கும் பொருளெல்லாம் பரம்பொருளாகப் பார்ப்பது" என்பதும் அருவ வழிபாட்டைச் சேர்ந்தது ஆகும். எல்லாமே இறைவன் என்ற நிலையை ஞானிகளும், மஹான்களும் தான் அடைய முடியும் என்பதால் நம்மைப் போன்ற சாமானிய மனிதருக்காக ஏற்பட்டது உருவ வழிபாடு. இரண்டுக்கும் இடைப்பட்டது அருவுருவ வழிபாடு. இதில் உருவம் இருக்கும். ஆனால் அவயங்கள் இருக்காது. அருவமாக இருக்கும். இந்த அருவுருவ வழிபாட்டைக் குறிப்பது தான் சிவலிங்கத்தை நாம் வழிபடுவது ஆகும்.

இதை எப்படிச் சொல்வது என்றால் இவ்வுலகாகிய பூமியைப் பெண்ணாக எடுத்துக் கொண்டால் ஆகாயம் என்பது அதனுடன் இணைந்த ஆணாகும். அது போல் லிங்கம் இருக்கும் பீடம் ஆவுடையாள் எனப்படும் அம்பிகை என்றால் லிங்கமாகிய பாணம் சர்வேஸ்வரன் ஆகிறான். ஆகாயத்தை நாம் தினமும் பார்க்கிறோம். அதன் வடிவம் என்ன? நம்மால் சொல்ல முடியாது. வடிவம் புலப்படுவதும் இல்லை. ஆனால் கவிழ்த்து வைக்கப் பட்ட மரக்காலைப் போல் இருக்கும் இந்த ஆகாயத்துக்கு இது தான் உருவம் என நாம் நினைத்துக் கொள்கிறோம். இவ்வுலகம் பூராவும், அனைத்துமே இந்த ஆகாயம் என்னும் கூரையின் கீழ் தான் இருக்கின்றன, நாம் உட்பட. இந்த அண்ட லிங்கமாகிய ஆகாயத்துக்கு அபிஷேஹம் செய்ய ஏற்பட்டவை தான் கடல் கள். ஆகாய லிங்கம் எவ்வளவு பெரிதோ அத்தனைக்கும் தேவைப்படும் அளவு நீர் நிறைந்த சமுத்திரங்கள் இருக்கின்றன. அபிஷேஹம் முடிந்த ஆகாய லிங்கத்திற்கு நட்சத்திரங்களே பூக்களாகவும், மாலைகளாகவும் ஆகின்றன. ஆடையோ எனில் எட்டுத் திக்குகளாம். இதைத் தான் திருமூலர் தன் திருமந்திரத்தில் சொல்லி இருக்கிறார். (எனக்குத் திருமந்திரம் பூராவும் தெரியாது. சிவராத்திரி மஹிமையில் படித்தது பற்றித் தான் எழுதுகிறேன்.)

 சைவத் திருமுறைகளில் பத்தாவது திருமுறை எனப்படும் திரு மந்திரத்தில் திருமூலர் சொல்கிறார். "தரை உற்ற சக்தி, தனி லிங்கம் விண்ணாம் திரை பொரு நீரது மஞ்சன சாலை வரை தவழ் மஞ்சு வான் உடுமாலை கரை அற்ற நந்திக்குக் கலை திக்குமாமே." என்று லிங்கத்தின் அருவுருவத்தை வர்ணிக்கிறார். திருமூலர் சிவனை நேரில் கண்டவர் எனக் கூறுவார்கள். 63 நாயன்மாரிலும் ஒருத்தராகப் போற்றப் படுகிறவர். இவரது காலத்தைப் பற்றிய தகவல்கள் சற்று முரணாக இருக்கின்றது. திருமூலரின் வாக்குப்படி நாம் அனைவரும் இருப்பது ஒரே கூரையின் கீழ். பிரம்மாவும், விஷ்ணுவும் சிவனின் அடிமுடியைத் தேடியதும், பிரளய காலம் முடிந்து இரவு நேரத்தில் 4 ஜாமமும் அம்பிகை இறைவனைப்பூசித்ததும் சிவராத்திரி எனச் சொல்லப் படும் மாசி மாதத் தேய்பிறைச் சதுர்த்தசி அன்று தான். பொதுவான நியதிப்படி பகல் பொழுது ஈசனுக்கும், இரவுப் பொழுது அம்பிகைக்கும் உரியது. சிவராத்திரி அன்று மட்டும் அம்பிகை தனக்கு உரிய இரவை ஈசனுக்கு அளித்து அவர் பெயரால் வழங்கச் செய்கிறாள். சிவம் வேறு அறிவு வேறு அல்ல என்பார்கள். அறிவே சிவம். நம்முடைய அறிவால் அறிந்து கொண்ட சிவனைப் போற்றித் துதிப்போம்.

 "தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி, போற்றி!!எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவா போற்றி, போற்றி!!"


2008 ஆம் ஆண்டில் எழுதிய பதிவின் மீள் பதிவு.