எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Friday, October 15, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி! 8! நவராத்திரியில் அம்பிகை வழிபாடு!

 அம்பிகையின் பாத கமலங்களின் சக்தி எப்படிப்பட்டதெனில், மற்ற தெய்வங்கள் எல்லாம் தங்கள் திருவடிகளைச் சுட்டிக்காட்டி அபய வரத முத்திரை காட்டுகையில் அம்பிகையோ அதெல்லாம் இல்லாமலேயே தன்னிரு பாதங்களை இறுகப் பற்றிக்கொண்டவர்களை ஒரு நாளும் கைவிடுவதே இல்லை. நேரே தன்னில் அவர்களை ஐக்கியப்படுத்தி மோக்ஷத்தை அளிக்கிறாள். இந்த உலகம், ஈரேழு பதினாலு லோகங்கள் மற்றும் மற்ற தெய்வங்களின் சக்திகள் போன்ற எல்லா சக்தியும் அம்பிகையிடமிருந்தே வந்திருக்கையில் அவளுக்கெனத் தனியாக அபய வர ஹஸ்தங்கள் எதுக்கு என்கிறார் ஆசாரியார். அம்பிகையின் வெவ்வேறு வடிவங்களே மற்ற தெய்வங்கள் எல்லாம் என்றாலும், இங்கே அனைத்தும் அடங்கிய லலிதா திரிபுர சுந்தரியாக அம்பிகையைக் காண்கிறார் ஆசாரியார். அத்தகைய லலிதா திரிபுர சுந்தரி இவ்வுலகத்து மாந்தரெல்லாம் அடைக்கலம் புகும் புகலிடமாகவும் இருக்கிறாள். அவள் என்னைச் சரணடையுங்கள்; நான் உங்களை ரக்ஷிப்பேன்; என்றெல்லாம் அபயவர ஹஸ்தம் காட்டவேண்டும் என்பதே இல்லை. அவளை மனதில் தியானித்தாலே போதும். தன்னோடு சேர்த்துக் கொண்டு கேட்டதை வாரி வாரி வழங்குகிறாள். 

த்வ-தன்ய: பாணிப்ப்யா-மபயவரதோ தைவதகண: 

த்வமேகா நைவாஸி ப்ரகடித-வராபீத்யபிநயா 

பயாத் த்ராதும் தாதும் பலமபி ச வாஞ்சாஸமதிகம்

 சரண்யே லோகானாம் தவ ஹி சரணாவேவ நிபுணெள 

தேவெனப் புகழ அதில் நிமிர்ந்து நிகர் 

செப்புவார் அபய வரதமாம் 

பாவகத்து அபினயத்தோடு உற்ற கை 

பரப்பி என் பயம் ஒறுக்குமே யாவருக்கும் அஃதரிது நின் பதம் 

இரப்ப யாவையும் அளிக்கு மான் 

மூவருக்கும் ஒரு தாவரப் பொருள் என் 

மூலமே தழையு ஞாலமே. 

கவிராஜப் பண்டிதரின் தமிழாக்கம் 

ஸம்சார பயத்தைப் போக்கி மோக்ஷத்தை அளிக்கும் அபய முத்திரையைக் காட்டும் பிற தெய்வங்களைப் போலன்றித் தன் காலடியில் வந்து வணங்கினாலே மோக்ஷத்தைக் கொடுக்கக் கூடியவள் அம்பிகை. நாம் கேட்பதற்கும் அதிகமாகப் பலனைத் தருவாள். லலிதா திரிபுரசுந்தரிக்குக் கரங்களில் பாசாங்குசங்கள், புஷ்பபாணங்கள், கரும்பு வில் போன்றவற்றோடு காட்சி அளிப்பதால் அம்பாளுடைய கைகளால் தன்னைச் சரணடை என இடக்கை பாதங்களைச் சுட்டாமலும், வலக்கை மேல்நோக்கிக்காட்டாமலும் அவளுடைய பாதங்களே சரணம் செய்யத் தக்கவை என்பது இங்கே சூசகமாய்ச் சொல்லப் படுகிறது. பொதுவாகவே பெரியவர்களை நமஸ்கரிப்பது வழக்கம். யார் வீட்டிற்கானும் போனாலும் அங்கே வயது முதிர்ந்தவர்கள் இருந்தால் நமஸ்கரித்து ஆசிகளை வாங்கிக்கொள்வோம். இப்போதெல்லாம் இந்த வழக்கம் இல்லை எனினும் இன்னமும் சிலர் கடைப்பிடித்து வருகின்றனர். வீட்டுப் பெரியவர்களை வணங்கினாலே ஆசிகளும், வாழ்த்துகளும் கிடைக்கிறது. கீழே விழுந்து வணங்குவதன் மூலம், நாம் அனைத்திலும் சிறியோன் என்ற எண்ணம் தோன்றி விநயம் பிறக்கும். வீட்டின் பெரியவர்களை விழுந்து வணங்கிப் பழகினோமானால் நாளாவட்டத்தில் அம்பிகையின் பாதங்களைப் பூரணமாய்ப் பற்றிக்கொள்ளலாம். நாம், நம்முடைய, என்ற நமது ஆணவம் விலகவேண்டுமானால் பரிபூரண சரணாகதி தான் சிறந்தது. 

ஆனால் அம்பிகையோ மூத்தோர்களுக்கெல்லாம் மூத்தவள்! அபிராமி பட்டரும் கூட அம்பிகையை "மூத்தவளே" என ஒரு பாடலில் அழைக்கிறார். ஆதிமூலமான பராசக்தியை அனைத்தையும் இயக்கும் சக்தியை வணங்கினால் கிடைக்கும் பெறர்கரிய பேற்றைப் பற்றி எண்ணுகையிலேயே, அவள் நாமத்தைச் சொல்கையிலேயே மனம் ஆனந்த சாகரத்தில் மூழ்குகிறது. அகிலாண்ட கோடி பிரம்மாண்ட நாயகியான அம்பிகையையே லலிதா திரிபுரசுந்தரியாக வழிபடுகிறோம். அப்போதாவது நம் ஆணவத்தை எல்லாம் விட்டு விட்டு அம்மா, தாயே, நீயே சரணம், உன் பாதாரவிந்தங்களில் நமஸ்கரிக்கிறேன்; என்னை ஏற்றுக்கொண்டு நான் நல்வழிக்குத் திரும்பச்செய்வாய்! உன்னை என்றும் மறவாமல் இருக்கும்படி பண்ணுவாய்! என்று நம்மை மறந்து தேவியின் பாதங்களையே நினைத்துக் கொண்டு பிரார்த்திக்க வேண்டும். 

சென்னியது உன்பொன் திருவடித்தாமரை; சிந்தையுள்ளே

 மன்னியது உன் திருமந்திரம்; சிந்துர வண்ணப்பெண்ணே! 

முன்னிய நின் அடி யாருடன் கூடி முறை முறையே 

பன்னியது என்றும் உன் தன் பரமாகம பத்ததியே. 

இதையே அபிராமி பட்டர் கூறுகையில் சிந்தூரத்தை ஒத்த செந்நிறப்பெண்ணே! அம்பிகையை உதிக்கின்ற செங்கதிருக்கும் ஒப்பிட்டிருக்கிறார் பட்டர். இங்கேயோ சிந்தூரத்தைக் கூறுகிறார். அவ்வளவு செக்கச் சிவந்த மேனியை உடைய பெண்ணரசியே, நான் என்றும் வணங்கி தாள் பணிவது உன் பொன்னிறத் திருவடித் தாமரையில் தானே! தாமரை மலர்களை ஒத்த அந்தத் திருவடியில் விழுந்து வணங்குவதோடு அந்தத் திருவடியைத் தம் சிரசின் மேலும் தாங்குகிறார் பட்டர். அம்பிகையின் திருவடியைத் தம் சிரசின் மேல் தாங்கிக்கொண்டு, தன் மனதினுள்ளே அம்பிகையின் திருமந்திரமான சக்திப் பிரணவத்தை நினைத்த வண்ணம் துதிக்கிறார். அம்பிகையும் தானும் ஒன்றாகி தானே அம்பிகை என்னும் வண்ணம் இரண்டறக் கலந்து விடுகிறார் பட்டர். இவ்வளவும் போதாது என்று, அம்பிகையைத் துதிப்பதே தங்கள் வாழ்நாளின் பெரிய கடமை, பெரும்பேறு என எண்ணும் அடியார் கூட்டத்தோடும் சேர்ந்து அவர்கள் அம்பிகை குறித்த நூல்களைப் பாராயணம் செய்து வாழ்த்திப் பாடுகையில் தாமும் சேர்ந்து கொண்டு அம்பிகையை வாழ்த்திப் பாடுகிறார். இப்படிச் சொல், செயல், நினைவு என எல்லாமும் அம்பிகையாகவே இருக்கத் தான் செய்த புண்ணியம் தான் என்ன என வியந்து மகிழ்கிறார் பட்டர். அவரோ உயிருக்கு ஆபத்தான நிலையில் இருக்கிறார். அமாவாசை அன்று தாம் பெளர்ணமி என அம்பிகையின் முகதரிசனத்தைக் குறித்துச் சொன்னதை மன்னன் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்று தெரிந்தும், மன்னன் கட்டளை இட்டுவிட்டான். பெளர்ணமி பூரணச் சந்திரனைக் காட்டு என! என்ன செய்ய முடியும் அவரால்! அம்பிகையைச் சரணடைந்தார். உன் பக்தன் ஆன நான் சொல்வதும் பொய்யாகுமா அம்மா! என நம்பிக்கையோடு பாடுகிறார். அம்பிகையைப் பூரண நிலவை வரச் செய்தாகவேண்டிய கட்டாயமான சூழ்நிலை; அந்தக் கடுமையான நிலையிலும் கூட அவருக்கு அம்பிகையின் மேன்மையையும், அவள் கருணையையும், அவள் பாதார விந்தங்களின் பெருமையையும் மறக்க முடியாமல் அவற்றைக் குறித்துப்புகழ்ந்தே சொல்லுகிறார் எனில் என்றோ ஓர் நாள், ஒரு நிமிடம் நின்றுகொண்டு நாம் சொல்லுவதற்கே இவ்வளவு செய்கிறாளே அம்பிகை அதை என்னவென்று சொல்வது!

8888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888

நவராத்திரி அனுபவங்கள்!


நவராத்திரி முடிஞ்சாச்சு. இந்தப் பதிவு நேற்று வந்திருக்கணும். நேற்றுப் பூராவும் கணினியில் வேலை செய்ய நேரம் கிடைக்கவில்லை. ஆகவே இன்று போடுகிறேன். இன்றோடு கொலு முடிந்து விடுகிறது. ஆனால் இந்தப் பதிவுகள்  இன்னமும் இருக்கின்றன. முடிந்தவரை போடுகிறேன்.

இந்த வருஷம் நவராத்திரிக்குக் கொலு வைக்க முடியுமா என்பதே சந்தேகமாக இருந்தது. ஆனால் எப்படியானும் வைச்சுடணும்னு ஓர் உறுதியும் இருந்தது. படி கட்டி எல்லாம் வைக்கும் அளவுக்குப் பொம்மைகளும் இல்லை என்பதால் இருப்பனவற்றைச் சீராக அமைத்து வைத்து விட்டேன். பொம்மைகளைப் பெட்டியில் இருந்து எடுத்துத் துடைத்துக் கொடுத்தது நம்ம ரங்க்ஸ் தான். வரிசைப்படி வைத்தது நான்.  ஒரு மாதிரியாக இந்த ஒன்பது நாட்களை ஒப்பேற்றி விட்டேன். தினமும் ஒரு சுண்டல் கட்டாயமாய்ப் பண்ணிடுவேன். ஒரு நாளைக்குக் குணுக்குப் போட்டேன். இந்தப் பத்து நாட்களில் பலவிதமான அனுபவங்களும் கூட. வெற்றிலை, பாக்கு வாங்கிக்கொள்ள அழைத்தாலும் வராதவர்கள்! ஒரு நாள் வாங்கிக் கொண்டாச்சே தினம் தினம் வாங்கிக்கணுமா என்று சிலர்! தினமுமா சுண்டல் பண்ணுவாய் என்று கேட்டுக்கொண்டு சிலர்! ஒரு தரம் வெற்றிலை, பாக்குக் கொடுத்தாச்சு என்பதால் மற்ற ஒன்பது நாட்களும் அழைக்கவே அழைக்காத சிலர்! இப்படிப் பல்வேறு வேடிக்கையான மனிதர்கள். 

நான் தினம் தினம் அழைத்ததால் என்னைக் கண்டாலே ஓடி ஒளிந்த சிலரும் இவர்களில் அடக்கம். இந்தக் கொலுவுக்கு அழைப்பதிலும் சரி, வருவதிலும் சரி சென்னையை மிஞ்ச யாரும் இல்லை என்பது நன்கு புலனாயிற்று. அங்கே அம்பத்தூரில் நாங்க அனைவருமே ஒரே தெருக்காரர்கள் தான். வருஷா வருஷம் பார்க்கிற/பார்த்த கொலு தான்! என்றாலும் அழைத்தால் உடனே வருவார்கள். யாருக்கு முடிகிறதோ அவங்க தினம் வருவார்கள். இன்னும் சிலர் செவ்வாய், வெள்ளி தப்பாமல் வந்து வெற்றிலை, பாக்கு வாங்கிக் கொண்டு செல்வார்கள். இங்கே மாதிரி கௌரவம் பார்த்தது இல்லை. ஏனெனில் நவராத்திரியில்வெற்றிலை, பாக்கு மஞ்சள் குங்குமம் கொடுப்பதே முக்கியம். அதோடு அம்பிகைக்குத் தினம் ஒரு சுண்டலும் நிவேதனம் செய்ய வேண்டும். காலையும் ஏதேனும் கலந்த சாதம், அம்பிகைக்குப் பிடித்தமான பாயசம் பண்ணி நிவேதனம் செய்ய வேண்டும். கொலுவை வைத்து விட்டுத் தினமுமா சுண்டல் எனக் கேட்டுக் கொண்டும், யாரையும் அழைக்காமல் ஏதோ ஒரு நாள் மட்டும் அழைத்துக் கொடுத்துவிட்டுப் போதும் என இருந்தால் அது என்னமோ எனக்கு மனதுக்குக் கேட்கவில்லை. கொலுவை வைத்து விட்டு வீட்டைப் பூட்டிக் கொண்டும் சிலர் போகின்றனர். :( அதுவும் சரியில்லை. 

முன்னெல்லாம் சென்னையில் தபாலில் கொலுவுக்கு அழைப்பதைப் பற்றி வேடிக்கையாகப் பேசிச் சிரித்திருக்கிறோம். ஆனால் அது தொலைவில் இருந்தவர்களுக்கான அழைப்பு என்பது பின்னால் புரிந்தது. இப்போதெல்லாம் என்னிக்கானும் ஒரு நாள் மட்டும் அழைத்து மஞ்சள், குங்குமம் கொடுத்துவிட்டு மற்ற நாட்களில் யாரையும் கூப்பிடாமல் இருப்பது என்னவோ மாதிரி இருக்கிறது.  எப்படியோ இந்த வருஷம் ஓட்டியாச்சு. இனி பிழைத்துக் கிடந்தால் பார்த்துக்கொள்ளலாம். என்னடா அம்பிகை பற்றிய பதிவோடு சேர்த்துப் போட்டுட்டேன்னு நினைக்காதீங்க! மனசில் தோன்றியதை உடனே எழுதிட்டேன். :) மேலும் தனியாப் போட்டிருந்தால் அதான் போணி ஆகும். அம்பிகை குறித்த பதிவுக்கு யாரும் வரமாட்டாங்க! :))))

Wednesday, October 13, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி 7! நவராத்திரியில் அம்பிகை வழிபாடு!

 அம்பிகையின் பாதாரவிந்தங்களைச் சரணடைவது குறித்துப்பார்த்தோம். அவள் பாத தூளியால் சிருஷ்டிகளும், வையத்தைக் காப்பதும் , அழிப்பதும் என அனைத்துத் தொழில்களும் சிறப்பாக நடைபெற்று வருவதையும் பார்த்தோம். அந்தப் பாததூளி எத்தகைய மஹிமை வாய்ந்தது எனில் அனைவருக்கும் முக்தியைக் கொடுக்க வல்லது. நம் மனத்தின் இருளைப் போக்கி நம்பிக்கையாகிய சூரியனைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும் வல்லமை கொண்டது.

 அவித்யானா-மந்தஸ்திமிர-மிஹிர-த்வீப-நகூரீ

 ஜடானாம் சைதன்ய-ஸ்தபக-மகரந்த-ஸ்ருதிஜரீ

 தரித்ராணாம் சிந்தாமணி-குணநிகா ஜன்மஜலதெள்

 நிமக்னானாம் தம்ஷ்ட்ரா முரரிபு-வரஹஸ்ய பவதி 

அறிவிலர்க்ககு இதய திமிரம் மீரும்

 அளவற்ற ஆதவர் அளப்பிலா 

எறி-கதி-ப்ரபை குழைத்து இழைத்தனைய

தீ இயாமளை நினைப்பிலார் 

செறி மதிக்-கிணரின் ஒழுகு தேன் அருவி 

தெறுகலிக்கு அருள் மணிக்குழாம் 

பிறவி மைக்கடல் விழாது எடுப்பது ஒரு 

பெருவராக-வெண் மருப்பு அரோ. 

கவிராஜ பண்டிதரின் தமிழாக்கம் 

அவித்யா என்பது அக்ஞானம் எனப்படும் மூடத்தனம், மடமை என்றும் சொல்லலாம். நம்முள்ளே நாம் தான் அனைத்தும் செய்கிறோம் என்றதொரு எண்ணம் எப்போதும் இருந்து வருகிறது. இந்த “நான்” என்பது நம்முள்ளே உறைந்து எப்போதும் கோயில் கொண்டிருக்கும் ஜோதிரூபமான ஆன்மாவை நம்மால் உணரமுடியாதபடிக்குச் செய்துவிடுகிறது. மனமென்னும் காட்டிலே நினைவுகளென்னும் விருக்ஷங்கள், எண்ணற்றவை முளைத்துப் படர்ந்து மனம் முழுதையும் இருட்டாக்கி ஞான சூரியனின் கிரணங்கள் சிறிதளவு கூட உள்ளே வராமல் செய்து இருட்டாக்கி விடுகிறது. அந்தக் காட்டின் மரங்களை வெட்டி அப்புறப்படுத்தி, ஒரு சின்ன அகலை ஏற்றுவது போல் அம்பாளின் பாத கமலங்களை இறுகப் பற்ற வேண்டும் என்றொரு எண்ணமாகிய அகலை ஏற்றிக்கொண்டு இருந்தால், நாளடைவில் அந்த அகலின் வெளிச்சம் கோடி சூரியப் பிரகாசமாகி நமக்கு ஜோதிமயமான ஆன்மாவுடன் ஒன்றிப் போகச் செய்யும். இந்த அக்ஞானம் சாமானிய மனிதருக்கு மட்டுமல்லாமல், புத்திமான்கள், வித்தை தெரிந்த அதிமேதாவிகள், கெட்டிக்காரர்கள் என அனைவரையுமே பீடித்திருக்கும். இவர்களைப் பீடித்திருக்கும் அக்ஞானம் அகந்தையாகும். இன்னும் சிலருக்கு என்ன சொன்னாலும் தெரியாது; தானாயும் தெரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள்; சொன்னாலும் புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். அவர்களை ஜடம் என்றே சொல்லலாம். 

அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு புத்தியின் தேஜஸ் அதிகரிக்கவும் அம்பாளின் பாத தூளி பயன்படும். அடுத்தது தரித்திரம் பிடிப்பது; யாருக்குத் தான் செல்வம் சேர்க்க ஆசையில்லை. செல்வம் சேர்ப்பதில் அடங்கா ஆசையும் உண்டு; அதே சமயம் செல்வந்தர்களைக் கண்டாலே வெறுப்பவர்களும் உண்டு. ஆனாலும் நினைத்ததை நடத்தித் தரும் சிந்தாமணி என்னும் மணியானது தெய்வாம்சமுள்ள மணியானது கிடைத்தால் எப்படி இருக்கும்?? நினைத்ததை நினைத்த மாத்திரத்தில் தந்துவிடுமே சிந்தாமணி. அப்படிப் பட்ட சிந்தாமணி தரும் செல்வத்தை எல்லாம் அம்பிகையின் பாததூளி தந்துவிடும்.

கவனிக்க; இங்கே அனைத்துச் செல்வங்களும் கிடைத்துவிடும் என்று வருவதால் தங்கம், வெள்ளி, வைரம், வைடூரியம் எனப் பொருள் கொள்வதை விட, இம்மாதிரி அம்பாளின் நாமத்தைப் பாடி அவள் பாததூளியைப் பிரசாதமாகப் பெற்றுக்கொண்டால், நமக்குச் சிந்தாமணியின் மூலம் கிடைக்கும் பெளதிக சம்பந்தமான சொத்துக்களை விட மேன்மையான பெரும் செல்வம் கிட்டும் என்பதே உள்ளார்ந்த பொருளாகும். இதைக் கடைசி வரி விளக்குகிறது. ஹிரண்யாக்ஷன் அபகரித்துக்கொண்ட பூமிதேவியை மஹாவிஷ்ணு வராஹ அவதாரம் செய்து தன் கோரைப்பற்களில் தூக்கிக்கொண்டு வருவார். பாதாளத்துள்ளே இருந்த பூமிதேவியை எவ்வாறு விஷ்ணு அவ்விதம் மேலே தூக்கி வந்து கொண்டுசேர்த்தாரோ அவ்வாறே அம்பிகையின் பாததூளியானது இந்த சம்சார சாகரத்தில அழுந்தி மூழ்கி, மூச்சுத் திணறும் நம்மையும் தன் கருணா சாகரத்தில் கொண்டு சேர்த்து நம்மை ஆனந்தக் கடலில் வாசம் செய்யும்படி செய்யும். 

தேவி மஹாத்மியத்தில் மது, கைடபர் என்னும் இரு அரக்கர்களை மஹாவிஷ்ணு வதம் செய்வார். இந்த இரு அரக்கர்களும் அடங்கா ஆசைக்கும், அடங்கா வெறுப்புக்கும் உதாரணமாவார்கள். இவற்றை வெல்வதையே மது, கைடபர்களின் அழிவு சுட்டுகிறது. நம் மனதில் உள்ள ஆசையையும், வெறுப்பையும் மற்ற எதிர்மறைச் சிந்தனைகளையும் அழித்து ஒழிப்பதையே இது சுட்டிக் காட்டுகிறது. நம்மை நாமே பூரணமாக அறிந்து கொண்டு, நம்மிடம் உள்ள “நான்” என்னும் சுயப் பெருமையை ஒழித்து நம்மை முழுதும் கடவுளின் பாதத்தில் ஐக்கியமடைய வைப்பதே நவராத்திரியின் முக்கியத் தத்துவம் ஆகும். நம்மில் பலரும் ஒவ்வொரு சமயம் ஒவ்வொரு மாதிரி இருக்கிறோம்; இன்று சந்தோஷமாக இருந்தால் நாளை எழுந்திருக்கும்போதே வருத்தம் தாங்காது. இன்னொரு நாள் கோபம், எரிச்சல் வரும். ஒரு நாளைப் போல் இன்னொரு நாள் இருக்கட்டும். ஏனென்றே சொல்லமுடியாத கோபமும் வரும். இதற்குக் காரணம் நம் முன்னோர்கள் ஒருபக்கம் எனில் இன்னொரு பக்கம் நம் முன் ஜென்மவினையும் ஆகும். இது குறித்து நாளை பார்ப்போமா! 

மேற்கண்ட ஸ்லோகத்தின் பொருளிலேயே அபிராமி பட்டர் கூறி இருப்பது என்னவென்றால்,

 நின்றும், இருந்தும், கிடந்தும், நடந்தும் நினைப்பது உன்னை;

 என்றும் வணங்குவது உன்மலர்த்தாள்; எழுதாமறையின் 

ஒன்றும் அரும் பொருளே! அருளே! உமையே இமயத்து 

அன்றும் பிறந்தவளே! அழியா முத்தி ஆனந்தமே!

 ரிஷி, முனிவர்களால் உணர்ந்து அறியப்பட்டு ஓதப்படுவதான வேதத்தின் பொருளாக இருப்பவளே அம்பிகைதான் என்கிறார் பட்டர். அவள் வேதப் பொருள் மட்டுமல்லாமல் அதன் பொருள் உணர்ந்து ஓதுவோர்க்கு அருளுபவளும் ஆவாள். எல்லாம் வல்ல அந்த ஈசனையே இயக்கும் மாபெரும் சக்தியான அம்பிகையானவள் இமவானுக்கு நன்மை செய்யும்பொருட்டு அவன் மகளாகப்பிறந்தாள். அழியாத முத்தியைத் தன்னை வணங்குபவர்களுக்கு அளித்து வருகிறாள்; அத்தகைய அம்பிகையை நான் நின்று கொண்டிருந்தாலும், நடந்து கொண்டிருந்தாலும், அமர்ந்து கொண்டிருந்தாலும், கீழே கிடந்தாலும் எந்நேரமும் அவளையன்றி வேறொருவரை நினைப்பது என்னால் கூடுமோ! அவள் மலர்ச்சேவடியைத் தவிர வேறொன்றையும் நான் வணங்குவேனோ! அம்பிகையின் திருவடித்தாமரைக்கும், அவள் பாத தூளிகளுக்கும் மோக்ஷம் தரும் வல்லமை உள்ளது என்பதே இதன் உட்கருத்தாகும்.




Tuesday, October 12, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி 6! நவராத்திரியில் அம்பிகை வழிபாடு!

படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளுதல் என அனைத்துத் தொழில்களையும் புரிபவள் ஆதிபராசக்தியே என்றே கூறுவார்கள். சக்தியிலிருந்தே பிரபஞ்சம் உருவாகிறது. அவ்வளவு ஏன்! பரப்ரம்மம் ஆன சிவனும் அவள் செயலாலேயே தனது அசலத்தில் இருந்து அசைந்து கொடுத்து பிரபஞ்சத் தொழிலைச் செய்ய ஆரம்பிக்கிறான். பரிபூரணமாக இருக்கும் ப்ரம்மத்தையே ஆட்டிப்படைக்கும் சக்தி அவளே. அத்தனை சக்தி வாய்ந்த பராசக்திக்கு நன்றி கூறும் வகையில் எடுக்கப்படும் விழாவாகிய இந்த நவராத்திரியில் அனைத்துப் பெண்களுக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. பெண்களுக்கான பண்டிகைகளிலேயே மிகவும் விமரிசையாகப் பத்து நாட்கள் கொண்டாடப் படுவது இந்த சாரதா நவராத்திரியே. நவராத்திரி என்றால் ஒவ்வொரு நாளும் புத்தம் புதிய இரவுகளை ஒரு பக்கம் சுட்டினாலும், மற்றொரு பக்கம் ஒன்பது இரவுகள் என்றும் பொருளைக் கொடுக்கும். எப்போதுமே உயிருள்ள ஜீவன்கள் அனைத்துக்குமே இரவில் அமைதி கிட்டுகிறது. நம் அன்றாட வேலைகளைப் பகலில் செய்தாலும் இரவிலேயே தூங்கி ஓய்வெடுத்து அமைதியைப் பெறுகிறோம். இதற்கு இன்றைய அவசர நாட்களில் பொருளில்லை என்றாலும் பொதுவானதொரு நியதி இரவிலே உடல் ஓய்வெடுக்கும் வேளையில் மனமும், மூளையும் சேர்ந்து ஓய்வெடுக்கும் என்பதே.

பிறந்த குழந்தையானது எவ்வாறு தாயின் கர்ப்பத்தில் ஒன்பது மாதங்கள் தங்கிப் பின்னர் வெளிவருகிறதோ அதைப் போல் இந்த ஒன்பது நாட்களும் அம்பாளிடம் பக்தி செலுத்தி அந்தக் கர்ப்பவாசத்தில் மூழ்கி இருக்கிறோம். நம் மனதிலுள்ள துர் எண்ணங்கள் மறைந்து நல்லெண்ணங்கள் தலை தூக்கும். புதியதோர் ஜீவசக்தி உடலில் பாய்ந்தாற்போல் இருக்கும். ஆகவே இந்த நவராத்திரியை நாம் கொண்டாடுவது என்பது நம் எண்ணங்களையும், உடலையும் சேர்த்துப் புதுப்பித்துக்கொள்ளவே ஆகும். இது நவராத்திரியில் அம்பிகையைத் தியானிப்பதற்கு ஒரு காரணம் ஆகும். முந்தின ஸ்லோகத்தில் பூர்வபுண்ணியம் இருந்தாலே அம்பிகை வழிபாட்டில் நம்மால் ஈடுபடமுடியும் என சங்கரர் மட்டுமின்றி பட்டரும் கூறுவதைப் பார்த்தோம். அடுத்த ஸ்லோகம் அவளுடைய பாததூளி மஹிமையாலேயே அனைத்துத் தொழில்களும் நடைபெறுவது குறித்து ஆதிசங்கரர் சொல்கிறார்.

தநீயாம்ஸம் பாம்ஸும் தவ சரண-பங்கேருஹ-பவம் 

விரிஞ்சி:ஸஞ்சின்வன் விரசயதி லோகா-னவிகலம்

வஹத்யேனம் செளரி:கதமபி ஸஹஸ்ரேண சிரஸாம் 

ஹர:ஸம்க்ஷுத்யைனம் பஜதி பஸிதோத்தூளன-விதிம்

த₁னீயாம்ஸம் பா₁ம்ʼஸும்ʼ த₁வ ச₁ரண -ப₁ன்கே₃ருஹ-ப₄வம்ʼ

விரிஞ்சி₁: ஸஞ்சி₁ன்வன் விரச₁யதி₁ லோகா₁ -நவிக₁லம்ʼ 

வஹத்₁யேனம்ʼ ஶௌரி: க₁த₂மபி₁ ஸஹஸ்ரேண ஶிரஸாம்ʼ 

ஹர: ஸங்க்₁ஷுத்₃யைனம்ʼ ப₃ஜ₁தி₁ ப₄ஸிதோ₁த்₃து₄லன - விதி₄ம் 

பாத தாமரையி னுள் உண்டு கட்பரம

 வணுவினில் பலவியற்றினால் 

வேத நான்முகன் விதிக்க வேறுபடு 

விரிதலைப் புவனம் அடைய மான்

 மூதரா அடி எடுத்த அனந்த முது 

கண-பணா அடவி பரிப்ப மேல் 

நாதனார் பொடி படுத்து நீறணியின் 

நாம் உரைத்தென் அவள் பான்மையே 

கவிராஜ பண்டிதரின் தமிழாக்கம்

அசையாத பிரம்மமாக இருந்த சிவனை ஞானஸ்வரூபமாகத் தெரிந்து கொள்ள வைத்தவள் அம்பிகை. அவனை வெளியே இருந்து எல்லாம் அவள் அசைக்கவில்லை. அவனுள்ளே சக்தியாக ஐக்கியமடைந்திருப்பவள் இங்கே எண்ணமே இல்லாமல் இருந்த ஞான ஸ்வரூபத்திற்கு “நான்” என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்தி அசைத்தாள். இது இவ்வுலகின் முதல் அசைவு எனலாம். ஆட்டமான ஆட்டம்! இதுவே ஸ்ருஷ்டி மூலமாகவும் ஆனது. உள்ளுக்குள்ளே குமுறிக்கொண்டிருந்த ஒரு அசைவு தானே அதிர்வு தானே முதல் முதல் வெளிப்பட்டது! இது தான் big bang எனப்படும் பெருவெடிப்பு என்று அறிவியல் கூறுவதாய்ப் பரமாசாரியார்(காஞ்சி) கருதுகிறார். பரப்ரஹ்மத்தின் அதிர்வே சப்த ரூபமான வேதமந்திரங்களாகி அதிலிருந்தே ஸ்தூல வஸ்துக்கள் அனைத்தும் உண்டானதாய்ச் சொல்கிறார். இதைத் தான் ஸ்பந்தனம் எனப்படும் அசைவு. இத்தகைய அசைவை உண்டாக்கின அம்பிகை இதன் மூலம் ஐந்தொழில்களையும் நடத்துகிறாள். பிரம்மா, விஷ்ணு , ருத்ரன் ஆகியோரின் உதவியோடு. அவர்கள் மூவரும் முறையே படைத்து, காத்து அழித்தல் தொழிலைச் செய்து வருகின்றனர்.

பிரம்மா அன்னையின் திருவடித்தாமரைகளிலுள்ள மிக மிக நுட்பமான துகள்களே அந்த அதிர்வின் மூலம் வந்ததோ என்னும்படி அவற்றைச் சேகரித்தே இவ்வுலகை சிருஷ்டிக்கின்றாராம். ஆயிரம் தலைகள் உடைய ஆதிசேஷன் உருவில் விஷ்ணுவும் இவ்வுலகை மட்டும் தன் தலையில் தாங்காமல் அம்பிகையின் அந்தப் பாததூளியையும் சேர்த்தே தாங்குகிறான். ருத்ரனோ அவற்றை விபூதியாகத் தன் உடலில் பூசிக்கொள்கிறார். இவ்விதம் பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் மூவருமே அம்பிகையைத் தியானிக்கின்றனர் என்கிறார் ஆசாரியர். இதையே அபிராமி பட்டர், 

ஏத்தும் அடியவர் ஈரேழுலகினையும் படைத்தும், 

காத்தும், அழித்தும் திரிபவராம்; கமழ் பூங்கடம்பு 

சாத்தும்குழல் அணங்கே! மணம் நாறும் நின்தாள் இணைக்கு என்

நாத்தங்கு புன்மொழி ஏறியவாறு நகையுடத்தே. 

கமழ் பூங்கடம்பு சாத்தும் குழல் அணங்கே 

என விளிக்கிறார். தெய்வீக மணம் கமழும் கடம்பமலரைத் தன் தலையில் சூடிக்கொண்டிருக்கும் அணங்காகிய அம்பிகையை ஏத்தும் பல அடியவர்களோடு இந்த ஈரேழு உலகினையும் படைத்து, காத்து, அழித்து என முத்தொழில்களையும் செய்து வரும் மும்மூர்த்திகள் கூட தெய்வ மணம் பொருந்திய உன் திருவடிகளை வணங்கி, உன்னையும் வணங்கித் துதிக்கின்றனர். அத்தகைய பெருமை வாய்ந்த உன் திருவடிகளைப் போற்றிப் புகழும் அளவுக்கு என்னால் என்ன பாடல் புனைய முடியும்! இருந்தும் என் பாடலையும் நீ ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறாயே! அம்மா, அபிராமி, எளியோனாகிய என் நாவில் இருந்து வெளிவரும் அர்த்தமற்ற சொற்களால் பாடப்படும் பாமாலையையும் நகைப்புக்குரியதாய்க் கருதாமல் ஏற்றுக்கொள்கிறாய் அல்லவா!




Monday, October 11, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி 5! நவராத்திரியில் அம்பிகை வழிபாடு!

வழக்கம் போலப் பிள்ளையாரை வேண்டிக்கொண்டு இதை ஆரம்பிக்கிறேன். ஏதோ எனக்குத் தெரிந்ததை நான் புரிந்து கொண்டதை மட்டும் இங்கே சொல்கிறேன். குற்றம், குறைகளைப் பொறுத்தருள வேண்டும். நம் அனைவருக்கும் குருவாக இருந்து இந்த ஜகத்துக்கே குருவாக விளங்கிய ஆசாரியருக்கு நம்முடைய நமஸ்காரங்களைச் சமர்ப்பிப்போம். 

ஜபோ ஜல்ப: சில்பம் ஸகலமபி முத்ராவிரசனா கதி:ப்ராதக்ஷிண்ய-க்ரமண-மசனாத்யாஹூதி-விதி: ப்ரணாம: ஸம்வேச: ஸுகமகில-மத்மார்ப்பண-த்ருசா ஸபர்யா-பர்யாயஸ்-தவ பவது யன்மே விலஸிதம் 

நம்முடைய ஆன்மாவையே இறைவனுக்கும், இறைவிக்கும் சமர்ப்பணம் செய்கிறோம். இதுவே அதி உந்நதமானதொரு நிலை. ஆனால் எல்லாராலும் இது இயலுமா? என்றாலும் அத்தகையதொரு முயற்சியை அம்பிகை வழிபாட்டின் மூலம் தொடங்க வேண்டும். இந்த நிலையால் இந்த சமர்ப்பணத்தால் நம்முடைய ஒவ்வொரு பேச்சுமே அம்பிகைக்குரிய ஜபமாகவும், நாம் செய்யும் அனைத்துத் தொழில்களும் அவளுக்குச் சமர்ப்பணம் செய்யும் முத்திரைகளின் விளக்கமாயும், நம் ஒவ்வொரு அடியும், ஒவ்வொரு நடையும் அம்பாளுக்குச் செய்யப் படும் பிரதக்ஷிணமாகவும், நாம் உட்கொள்ளும் உணவு, போன்றவை ஹோமத்தின் ஆஹுதியாகவும், நாம் ஓய்வெடுக்கப் படுப்பது அவளுக்குச் செய்யும் நமஸ்காரமாகவும், இன்னும் நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு செயலும், ஒவ்வொரு பேச்சும், ஒவ்வொரு செய்கையும் அம்பிகைக்குச் சமர்ப்பிக்கிறோம். எப்போதும் இந்த நினைப்போடு இருந்தோமானால் நம்மைத் துன்பங்கள் அண்டாது. அவமானங்கள் தகிக்காது; துயரங்கள் சூழாது. அனைத்தும் அவள் செயலே என நினைப்போம்.

இது சமர்ப்பண ஸ்லோகத்தின் பொருள். 

அடுத்து ஆநந்த லஹரி முதல் ஸ்லோகம் ஆரம்பம்: 

சிவ:சக்த்யா யுக்தோ யதி பவதி சக்த: ப்ரபவிதும் 

ந சேதேவம் தேவோ ந கலு குசல: ஸ்பந்திது-மபி 

அதஸ்-த்வா-மாராத்த்யாம் ஹரி-ஹர-விரிஞ்சாதிபி-ரபி 

ப்ரணந்தும் ஸ்தோதும் வா கதமக்ருத-புண்ய:ப்ரபவதி


 ஶிவ: ஶக்₁த்₁யா யுக்₁தோ₂ யதி₃ ப₄வதி₁ ஶக்₁த₁: ப்₁ரப₄விது₁ம்ʼ

 ந சே₁தே₁வம்ʼ தே₃வோ ந க₂லு கு₁ஶல:ஸ்ப₁ந்தி₃து₂-மபி₁ 

அத₁ஸ்த்₁வா -மாராத்₄யாம்ʼ ஹரி -ஹர - விரின்சா₁தி₃பி₄ -ரபி₁

 ப்₁ரணந்து₁ம்ʼ ஸ்தோ₁து₁ம்ʼ வா க₁த₂-மக்₁ருத₁பு₁ண்ய: ப்₁ரப₄வதி₁ 

சிவம் எனும் பொருளும் ஆதி சத்தியொடு 

சேரின் எத்தொழிலும் வல்லதாம் 

இவள் பிரிந்திடில் இயங்குதற்கும் அரிது

அரிதெனா மறை இரைக்குமாம்

 நவபெரும் புவனம் எவ்வகைத் தொழில்

 நடத்தி யாவரும் வழுத்து தாள்

 அவனியின்கண் ஒரு தவம் இலார் பணியல்

 ஆவதோ பரவல் ஆவதோ 

கவிராஜ பண்டிதரின் தமிழாக்கம் 

கொடுத்து உதவியது அப்பாதுரை! 

சிவ சக்தி ஐக்கியத்தைச் சொல்லும் ஸ்லோகம் இது. சிவனோடு சக்தி சேர்ந்தாலே சிவன் சீவன் ஆகிறான். சக்தி இல்லை எனில் சிவன் பயனற்று சவம் ஆவான். சிவனுக்கும் மங்களத்தைச் செய்து அவனை விட்டுப் பிரியாத சக்தி நமக்கும் மங்களத்தை உண்டாக்கட்டும். தக்ஷிணாமூர்த்தியாக யோகநிலையில் இருக்கையில் ஈசன் தன் சக்தியை உள்ளூர அடக்கி வைத்துக்கொண்டிருக்கிறான். அந்த சித்சக்தி தான் அம்பாள். அவள் உள்ளே அடங்கிக்கிடக்காமல் வெளியே வந்தால் தான் உலகம் இயங்கும். எந்தக் காரியமுமே பண்ணாமல் ப்ரம்மமாய் சிவன் அமர்ந்திருந்தால் சிருஷ்டிகள் நடைபெறுவது எங்கனம்! சித்சக்தி சேர்ந்தாலேயே பிரபஞ்சம் நடைபெறும்.

ஆகையால் சகலத்தையும் நடத்தும் சக்தியே அம்பாள் ஸ்வரூபம். அவளே அனைத்தையும் படைத்துக்காத்து ரக்ஷிக்கிறாள். மும்மூர்த்திகள் மூலமாக அவள் இந்தத் தொழிலைச் செய்து வருவதாக ஐதீகம்.

இதையே அபிராமி பட்டரும், 

ததியுறு மத்திற் சுழலும் என்ஆவி தளர்விலதோர் 

கதியுறும் வண்ணம் கருது கண்டாய்; கமலாலயனும்,

 மதியுறு வேணி மகிழ்நனும், மாலும் வணங்கிஎன்றும் 

துதியுறு சேவடியாய்! சிந்துரானன சுந்தரியே. 

அபிராமி அந்தாதி 7 

இப்படி விஷ்ணு, பிரம்மா, ருத்ரன் மூவராலும் அம்பிகை வழிபடப் படுகிறாள். இவ்வளவு பெருமை வாய்ந்த அம்பிகையை நாமும் வழிபடுவதெனில் இது முன் ஜென்மப் புண்ணியம் அன்றி வேறென்ன இருக்க முடியும். பிறவிப் பெருங்கடலாகிய மாபெரும் சுழலில் சிக்கித் தயிர் கடையும் மத்தைப் போல் நாம் அலையாமல் நம்மைத் தடுத்தாட்கொள்ள அந்தச் சுழலில் இருந்து நம்மை விடுவிக்க அம்பிகையின் சேவடிகளைப் பற்றினாலே இயலும். நம்மால் அதாவது நம் போன்ற சாமானியர்களால் நிர்குணமான பிரம்மத்தை வழிபடுவது என்பது அவ்வளவு எளிதில் முடியாத ஒன்று. புரிந்து கொள்ளவும் இயலாது. அதனால் ரூபஸ்வரூபமாக அம்பாளை ஸ்தாபித்து வழிபட்டு வந்தோமானால் நம் மனதை அந்த அம்பாளின் ரூபத்தில், பக்தி மார்க்கத்தில் திருப்பினால் அது தானாகவே நம்மை ஞான மார்க்கத்துக்கு அழைத்துச் செல்லும். நம்முடைய தேவதை ஆராதனைகளின் தாத்பரியமும் இதுவே. 

சிவனை விட்டு ஒரு கணமும் பிரியாத இந்தச் சக்தியை நாம் வழிபட்டு வந்தால் ஸர்வ விக்னங்களும் நாசம் அடைந்து, நாம் எடுக்கும் அனைத்துக் காரியங்களும் ஸித்தி அடையும் என்பது ஆன்றோர் வாக்கு.

இதை அபிராமி பட்டர், 

கண்ணியதுன் புகழ் கற்பதுன் நாமங்கசிந்து பத்தி 

பண்ணியதுன்னிரு பாதாம்புயத்திற் பகலிரவா

நண்ணியதுன்னை நயந்தோர் வையத்து நான் முன்செய்த 

புண்ணியமேது என்னம்மே புவியேழையும் பூத்தவளே. 

அபிராமி அந்தாதி 12. 

என்று கூறுகிறார். 

ஊனும், உடலும் உருக உருக, அபிராமி அன்னையின் திருவருள் வேண்டிப் பாடிய இந்த அந்தாதித் தொகுப்பில் மேற்கண்ட பாடலுக்குப் பொருள் காண்கையில்,  அபிராமி பட்டர் 

புவி ஏழையும் பெற்றெடுத்த அம்மா, என் தாயே, அபிராமி அன்னையே, உன் புகழையே நான் நினைந்து நினைந்து பாடி வருகிறேன், உன் திருநாமம் தவிர மற்ற நாமங்களைக் கற்றேன் அல்ல; எப்போதும், எந்த நேரமும் உன்னையே நினைந்து பக்தி செய்தும் வருகிறேன். அம்மா, உன்னை நினைத்துக்கொண்டே இருந்ததால் அன்றோ, உன் பூரண நிலவு போன்ற முகத்தை நினைத்த காரணத்தால் அன்றோ அமாவாசையைப் பெளர்ணமி எனக் கூறினேன். இப்படி நான் என்னையே மறக்கும் அளவுக்கு பக்தி செய்து வந்திருக்கிறேன் என்கிறார் பட்டர். பகலும், இரவும் உன்னை நெருங்கி எந்நேரமும் உன் புகழ் பாடும் அடியார் கூட்டத்தை அல்லவோ நான் எப்போதும் நாடுகிறேன். இவை எல்லாம் உன் திருவருளால் அன்றோ நடைபெறுகிறது! என் தாயே, நான் முன் பிறவியில் ஏதோ புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும். அதனாலேயே இப்பிறவியில் எனக்கு இவை எல்லாம் கிடைக்கப் பண்ணி இருக்கிறாய்.

Sunday, October 10, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி 4! நவராத்திரியில் அம்பிகை வழிபாடு!

 பல நாட்களாய் எழுதணும்னு நினைத்த ஒரு விஷயம் தான் செளந்தர்ய லஹரி. ஆனால் நான் அதை ஆழ்ந்து படிச்சதில்லை. ஆகவே தயக்கம் இருந்தது. இப்போ ஒரு குழும விவாதத்தில் திவாகர் திராவிட சிசு பற்றிக் கேட்க, நான் செளந்தர்ய லஹரியை எடுத்துக்காட்ட, திவாகர் அதை விபரமாக எழுதச் சொன்னார். அந்த ஒரு பதிவு தான், அத்தோடு முடிந்தது என நினைத்திருந்த சமயம் அதைப் படித்த பின்னர் ஜெயஸ்ரீ இந்த நவராத்திரிக்கா என்று கேட்க, அட, இது தோன்றவே இல்லையே என நினைத்தேன். முடிந்த வரை பார்க்கலாம் என்று எழுத ஆரம்பித்திருக்கிறேன். தீராத மன வேதனையும், அதனால் ஏற்படும் உடல் கோளாறுகளிலும் கவனம் செல்லாமல், மனம் திசை திருப்பப்பட்டு ஆறுதல் ஏற்படும் என்பதும் இன்னொரு காரணம். ஆக என் சொந்த லாபத்திற்காக நான் செய்யும் இந்த வேலையைப் புகழ்ந்து பின்னூட்டம் போடுவது சரியாய் இருக்காது. அம்பாளையே போற்றி வழிபடுவோம். அம்பாளே கதி என அவள் பாதத்தை இறுகப் பிடித்துக்கொண்டு ஆரம்பிக்கிறேன். அனைவருக்கும் நன்றி. *************************************************************************************



 நவராத்திரி வழிபாடு பெண்களுக்கே உரியது. பெண்ணைத் தெய்வமாய்ப் போற்றும் நாடு நம் நாடு. பெண்ணுரிமை பேசுவோர் இதை அடிமைத் தனம் எனக் கூறினாலும் இன்றளவும் அது மாறவில்லை என்றே சொல்லலாம். சக்தி உபாசகன் ஆன பாரதியும் சக்தி வழிபாட்டிலும், காளியை வணங்குவதிலும் காட்டிய ஈடுபாடு நாம் அறிவோம். காளியே அனைத்திலும் நிலைத்து நின்று இருக்கிறாள் என்பதை அவன்

 யாதுமாகி நின்றாய் காளி, எங்கும் நீ நிறைந்தாய்; 

தீது நன்மையெல்லாம்-காளி தெய்வ லீலையன்றோ" 

என்ற பாடலின் மூலம் காட்டுகிறான். மேலும் பாடலின் கடைசியில் காளியைச் சரணடைந்து அன்பு செலுத்தினால் அவளும் அனைத்தையும் தருகிறாள் என்றும் உறுதிபடச் சொல்கின்றான்.

 அன்பு தந்துவிட்டாய்-காளி-காளி

 ஆண்மை தந்துவிட்டாய் 

துன்பம் நீக்கிவிட்டாய்- 

காளி துயரமழித்து விட்டாய்! 

என்று காளியைச் சரணடைந்தால் அனைத்துத் துன்பங்களும் நீங்கும் எனக் கூறுகிறான். இது உண்மை என்பதையும் அறிவோமல்லவா! அன்னையின் பாதங்களைச் சரணடைந்தால் அவளே கதி என இறுகப் பற்றிக்கொண்டு விட்டால் அந்தக் குழந்தையை அவள் எட்டியா உதைப்பாள். இந்த எண்ணங்களோடு தெய்வத்தின் குரல் புத்தகத்தில் செளந்தர்ய லஹரி விளக்கங்களைப் படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

எல்லாவற்றுக்கும் மேலே ஆச்சரியவசமாக நான் பிரித்த பக்கத்திலும் அம்பாளின் காலடிகளைப் பிடித்துக்கொண்டு கதறுவதையே பரமாசாரியாரும் கூறி உள்ளார். இந்த மனம் பல விதங்களிலும் வெட்கம் அடைந்து, பலராலும் துக்கம் அடைந்து, அதனால் அவமானம் அடைந்து அழுகிறது. துடிக்கிறது. ஆனால் நாம் அப்போதாவது அம்பாளைச் சரணடைய வேண்டாமா! மாட்டோம். உலகாயுத விஷயங்களில் மூழ்கி, அதிலேயே கவனமாக நமக்கு ஏன் இப்படி ஒரு கதி ஏற்பட்டது என்றெல்லாம் யோசிப்போம். அதன் பின்னராவது புத்தி வருமா என்றால் வராது. இவ்வுலகத்தை நாமா உண்டாக்கினோம்? எல்லாமே நம்மால் தான் என்பது போல் ஒரு எண்ணத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டு மேலும் மேலும் மனம் புழுங்குவோம். கோபம், ஆத்திரம், அசூயை, எரிச்சல் எல்லாம் ஏற்படும். கொஞ்சம் யோசித்தால், சூரிய, சந்திரரை, மலையை, மரம், செடிகொடிகளை, புழுக்களை, பூச்சிகளை, விலங்குகளை, பறவைகளை எது நம்மால் ஏற்பட்டது! எதுவும் இல்லை. நாமே அவள் சிருஷ்டி. நம் மனத்தை நம்மால் அடக்க முடியாமல் தவிக்கையில் இது நம்மால் இயலக்கூடிய ஒன்றல்ல, இதுவும் அம்பிகையின் மாயை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இதை அடக்க வல்லது தேவியின் திருநாமமே என்பதைப் புரிந்து கொண்டால் அவளே கதி எனச் சரணடைந்தால் அப்படி நாம் சரணடைவதும் அவள் அனுகிரஹத்தாலேயே என்பதைப் புரிந்து கொண்டால் மனம் என்பது ஒன்று இருப்பதே தெரியாமல் உடல் இருப்பதும் தெரியாமல் பக்திப் பரவசத்தில் மூழ்கி விடுவோம். ஆனால் எங்கே! அப்போதும் நாம் நம்மைக் குறித்தே தான் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறோம். 

ஆனால் அம்பாள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாள். தாய் எங்காவது தன் குழந்தையிடம் கோபமாய் நடந்து கொள்வாளா?? அப்படிக் கோபமாய் இருந்தால் அது நம் நன்மைக்கே தான் இருக்குமே அன்றி, சும்மாவானும் அம்மா கோபிக்க மாட்டாள் இல்லையா?? அதே போல் தான் அம்பாள் நமக்குத் தரும் கஷ்ட, நஷ்டங்கள் அனைத்துமே நம் நன்மைக்காகவே. நம்மைப் புடம் போட்டு நம் மனதைத் திடம் ஆக்கித் தன்னுடன் சேர்த்துக்கொண்டு தானும் ஆனந்தித்து, நம்மையும் ஆனந்தமாக இருக்கப் பண்ணுவதற்காகவே அனைத்தும் நடக்கின்றன. அன்னையைத் தொடர்ந்து வழிபடுவோர் நாளடைவில் தாம் அவளது குழந்தை என்ற மனோபாவம் தோன்ற ஆரம்பித்து ஒரு குழந்தையைப் போலவே நிர்மலமான மனத்தைப்பெறுவார்கள். குழந்தையாகவே மாறி, தேவி ஒருத்தியே அனைவருக்கும் தாய் என்ற எண்ணம் மேலிட்டு இருக்கும். பார்க்கும் அனைத்துப் பெண்களையும் அன்னை வடிவிலேயே பார்க்க ஆரம்பிப்பார்கள். 

நம் நாட்டில் தெய்வ வழிபாடு, அதிலும் பெண் தெய்வ வழிபாடு தொன்று தொட்டு, எப்போது எனத் தெரியாத காலத்திலிருந்தே இருந்து வருகிறது. பழையோள் எனவும், ஐயை எனவும் போற்றித் துதித்து வந்திருக்கின்றனர். நம் தமிழ் மூதாட்டியான ஒளவையோ “அன்னையும் பிதாவும் முன்னறி தெய்வம்” என்கிறாள். மாணிக்கவாசகரோ தம் சிவ புராணத்தில், “தாயிற்சிறந்த தயாவான தத்துவனே!” எனவும், பிடித்த பத்துக்களில் “அம்மையே, அப்பா, ஒப்பிலா மணியே” எனவும் ஈசனுக்கும் மாத்ருபாவத்தை ஏற்றிப் பாடி இருக்கிறார் என்பதையும் காண்கிறோம். 

அப்பன்நீ அம்மைநீ ஐய னும்நீ

 அன்புடைய மாமனும் மாமி யும்நீ

 ஒப்புடைய மாதரும் ஒண்பொரு ளும்நீ 

ஒருகுலமும் சுற்றமும் ஓரூ ரும்நீ 

என்கிறார் திருத்தாண்டகத்தில் அப்பரடிகள். அவ்வளவு ஏன்! திருச்சியில் மலைக்கோட்டைக் கோயிலில் “தாயுமானவர்” என்ற பெயரிலேயே அருளாட்சி புரிந்து வருகிறார். செட்டிப் பெண்ணின் பிரசவத்திற்காக அவள் தாயைப் போல் வந்து அவளுக்குப் பிரசவம் பார்த்த நிகழ்ச்சி அந்தக் கோயிலின் தலவரலாறாகவே சொல்லப் படுகிறது. இதிலிருந்து தாயின் முக்கியத்துவம் புரிகிறது அல்லவா. 

ஆனால் நம் சரீரத்தை, உடலை நமக்குக் கொடுத்த தாய் என்றேனும் ஓர் நாள் மறையலாம்; ஆனால் சர்வலோகத்துக்கும் மாதாவான ஜகத் ஜநநீயான அம்பாளோ நம்மை என்றும் தொடர்ந்து வருகிறாள். அதுவும் ஈசனையும் தன்னுள் அடக்கிய வண்ணம் சிவசக்தியாகத் தொடர்ந்து வந்து என்றென்றும் சாச்வதமாகத் தன் கருணையைக்காட்டிய வண்ணமே இருக்கிறாள். அத்தகையதொரு மாத்ருகாபாவத்தை நாம் அன்னையிடமே காணமுடியும். இந்த அன்னைக்கு எடுக்கும் விழாவே நவராத்திரி ஆகும். பொதுவாக விழாக்களும் பண்டிகைகளும் ஓரிரு நாட்கள் தான் இருக்கும். ஆனால் இந்த நவராத்திரிக்கு மட்டும் ஒன்பது நாட்கள்! ஒன்பது நாட்களும் அன்னைக்கு விழா எடுப்பார்கள். முக்கியமாய்ப் பெண்களுக்கெனவே ஏற்பட்ட மாபெரும் பண்டிகை நவராத்திரிப் பண்டிகை ஆகும். ஏன்? 

சிருஷ்டிக்குப் பெண்ணே முக்கியம். அனைத்துக்கும் ஆதாரம் அவளே. பெண்ணில்லையேல் சிருஷ்டி இல்லை. அழிந்து போகும் இவ்வுயிருக்கு எப்படி ஒரு தாய் இருக்கிறாளோ அவ்வாறே இகம், பரம் இரண்டிலும் ரக்ஷிக்கிற ஒரு தாயையே அம்பாள் வடிவில் நாம் வழிபடுகிறோம். இந்த மண்ணில் தோன்றிய புல்லில் இருந்து, புழு, பூச்சி, வண்டுகள், பறவைகள், அசையும் அசையாப் பொருட்கள், விலங்குகள், மலைகள், காடுகள் என அனைத்துக்கும் உருக்கொடுத்து சிருஷ்டியை ஏற்படுத்திய தாயை நாம் வணங்கி அவளுக்கு நன்றிக்கடன் செலுத்துவதே நவராத்திரியின் தாத்பரியம். மஹாபிரளயம் முடிந்து சிருஷ்டி ஆரம்பிக்கையில் முதலில் பரம்பொருள் உண்டாக்குவது இச்சா சக்தி என்னும் சக்தி. அதன் பின்னரே கிரியை உண்டாகிறது. முடிவில் ஞானம் கிட்டுகிறது. இவையே முறையாக முதல் மூன்று நாட்கள் துர்கை, நடுவில் மூன்று நாட்கள் லக்ஷ்மி, கடைசி மூன்று நாட்கள் சரஸ்வதி என வழிபடப் படுகிறது. இம்மூன்று சக்திகளும் சேர்ந்த திரிபுரசுந்தரியையே விஜயதசமி அன்று வெற்றித் தேவதையாக வழிபடுகிறோம். 


படங்களுக்கு நன்றி: கூகிளார்!

துர்கையானவள் வீரத்தின் விளைநிலமாக, சிவனுக்குப் ப்ரியமானவளாக, நெருப்பைப் பார்க்கையில் அழகாக இருக்கும், தொட்டால் சுடும் என்பது போல் சீற்றம் நிறைந்தவளாக, கேடுகளை அடியோடு அழிக்கும் மாபெரும் சக்தியாக விளங்குகிறாள். இந்த துர்கைகள் ஒன்பது பேர். அவர்கள் முறையே வன துர்கை, சூலினி துர்கை, ஜாத்வே துர்கை, ஜ்வாலா துர்கை, சாந்தி துர்கை, சபரி துர்கை, தீப துர்கை, ஆசுரி துர்கை, லவண துர்கை 

லக்ஷ்மி: செல்வத்தின் பிறப்பிடம், விஷ்ணுவின் மார்பில் வாசம் செய்பவள், தாமரை மலர் போன்ற அழகுடையவள், அமுதமயமான இவள் வறுமையைப் போக்குவாள். கிரியா சக்தியான இவள் அஷ்ட லக்ஷ்மிகளாகவும் விளங்குகிறாள். அவர்கள் முறையே ஆதி லக்ஷ்மி, தன லக்ஷ்மி, வீர லக்ஷ்மி, தைரிய லக்ஷ்மி, சந்தான லக்ஷ்மி, தான்ய லக்ஷ்மி, கஜ லக்ஷ்மி, விஜய லக்ஷ்மி

 சரஸ்வதி: ஆரவாரமில்லாமல் ஜொலிக்கும் வைரம் போன்ற இவள், கல்வியின் தெய்வம், ஞானச் சுடர், பிரம்மனுக்குப் பிரியமானவள். அஷ்ட சரஸ்வதியர் வாகீஸ்வரி, சித்தேஸ்வரி, துளஜா, கீர்த்தீஸ்வரி, அந்தரிக்ஷ சரஸ்வதி, கட சரஸ்வதி, நீல சரஸ்வதி, கினி சரஸ்வதி. 

அதே போல் மூன்று தேவியரின் முப்பெரும் சக்திகளாக முதலில் துர்கைக்கு மாஹேஸ்வரி, கெளமாரி, வாராஹி ஆகியோரும் லக்ஷ்மிக்கு இந்திராணி, வைஷ்ணவி, மஹாலக்ஷ்மி ஆகியோரும், சரஸ்வதிக்கு மஹாசரஸ்வதி, நாரசிம்ஹி, சாமுண்டி ஆகியோரும் சக்திகள். இவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்தே மஹிஷனை அழித்தார்கள் எனப்படும். 


துணைப் புத்தகங்கள்: தெய்வத்தின் குரல் ஆறாம் பாகம், செளந்தர்ய லஹரி விளக்கங்கள் ஸ்ரீதேவி மஹாத்மியம், ராமகிருஷ்ணா பதிப்பகம், விளக்க உரை அண்ணா.

Saturday, October 09, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி 3! நவராத்திரியில் அம்பிகை வழிபாடு!

 ஸெளந்தர்ய லஹரி எனப் பெயர் வைத்துவிட்டு ஆசாரியாரின் அவதாரத் தேதிகளிலேயே ஆழ்ந்து போகாமல் கொஞ்சம் லஹரியில் மூழ்குவோமா?? இது சாக்ஷாத் பரமேச்வரனாலேயே அம்பிகையைப் போற்றிப் பாடப்பட்டது என்பார்கள். அந்தக் கைலை சங்கரன் சொன்னதை நம் அவதார சங்கரர் கைலை சென்ற போது நேரிலேயே ஈசனிடமிருந்து ஐந்து ஸ்படிக லிங்கங்களையும் இந்த ஓலைச்சுவடிகளையும் பெற்றுக்கொண்டதாய்ச் சொல்லுவார்கள். லிங்கங்கள் ஈசன் ஸ்வரூபம் எனில் இந்தச் சுவடிகளில் அம்பாளின் மந்த்ரமயமான ரூபஸ்வரூபம். ஆகவே இது உலக மக்களுக்குப் பயன்படவேண்டியே கொடுத்திருக்கின்றனர். இது வசின்யாதி வாக்தேவதைகளே அம்பாள் மேல் பாடியதாகவும் சொல்கின்றனர். ஆனால் லிங்க புராணத்திலோ இது மஹாமேருவில் விநாயகரால் எழுதப்பட்டது என்று இருப்பதாய்த் தெரிய வருகிறது. புஷ்பதந்தர் என்பார் மேருமலையில் இதை எழுதி வைத்ததாயும் ஒரு கூற்று. இன்னொரு கூற்று அவருக்கும் முன்னரே மேரு மலைச்சுவர்களில் இது காணப்பட்டது என்றும், ஸ்ரீ கெளடபாதர் இதைக் கிரஹித்துப்பின் ஆதிசங்கரருக்கு உபதேசம் செய்ததாயும் சொல்லப்படுகிறது. காலத்தால் முந்திய சில ஆக்கங்கள் எப்போது எழுதப்பட்டது என்பதை விட்டுவிட்டு அதன் சாரத்திற்குப் போவோம். 


எப்படியானாலும் நமக்குக் கிடைத்தது ஆதிசங்கரர் மூலமே என்பது என்னவோ உறுதி. அவர் ஈசனிடமிருந்து இதைப் பெற்று வந்தபோது அங்கே காவல் இருந்த நந்திதேவர் இவர் கைகளில் இருந்த சுவடிகளைக் கண்டதும் அவற்றை வேகமாய்ப் பிடுங்கிவிட்டாராம். ஆசாரியாரிடம் 41 ஸ்லோகங்கள் கொண்ட சுவடிகள் மட்டுமே தங்க, திகைத்த ஆசாரியாரை அம்பிகை மீதம் உள்ள ஐம்பத்தி ஒன்பது ஸ்லோகங்களை சங்கரரையே பாடிப் பூர்த்தி பண்ண ஆக்ஞாபித்தாள் என்பதும் கேள்விப் படுகிறோம். இதில் முதல் நாற்பத்தி ஒன்று ஸ்லோகங்கள் ஸ்ரீசக்ர வழிபாட்டு முறைகளையும், தாந்த்ரீக பூஜை முறைகளையும் விளக்குகிறது எனில் அடுத்த ஐம்பத்தி ஒன்பது ஸ்லோகங்கள் அம்பிகையைக் கேசாதிபாதம் வர்ணனை செய்கிறது. முடிந்த வரையிலும் பார்க்கலாம். செளந்தர்ய லஹரி என்ற பெயர் அம்பாளின் கேசாதி பாத வர்ணனையைக் குறிப்பதால் மட்டும் வரவில்லை. அழகு அலைகள் அல்லது அழகு வெள்ளம் என்றெல்லாம் நேரடியாகத் தமிழில் மொழிபெயர்த்தால் அதன் உண்மையான அழகு என்னமோ குறைந்து தான் காணப்படுகிறது. அலைகள் கரை ஏறாது. கரை வரைக்கும் வந்துவிட்டுத் திரும்பக் கடலுக்குச் சென்று விடுகின்றன அல்லவா? அப்படித் தான் இங்கேயும்.


அம்பாளின் அருள் வெள்ளமானது நம்மைத் திரும்பத் திரும்ப அவள் பாதத்துக்கே இழுத்துச் சென்று அவள் கருணை வெள்ளத்திலே நாம் என்றென்றும் மூழ்கி ஆனந்த சாகரத்தில் இருக்கும்படிப் பண்ணுகிறது. அதோடு இந்த ஸ்லோகங்களை ஆசாரியாள் தன் பக்திப் பிரவாஹத்தின் மூலம் வெள்ளமாய்க் கொட்டும்படி பண்ணி இருக்கிறார். இந்த ஸ்லோகங்களின் மூலம் அம்பாளின் கருணை வெள்ளத்தை அவள் அன்பை அவள் நம்மை ரக்ஷிப்பதை, சிவ சக்தி ஸ்வரூபமாய்க் காட்சி அளிக்கும் அற்புதத்தை என்றென்றும் நினைவில் இருத்தி பக்தி செலுத்தலாம்.


பொதுவாக பக்திப் பதிவுகள் கூடக் கொஞ்சம் ருசிகரமாக இருந்தால் தான் போணி ஆகும். இதுவோ முழுக்க முழுக்க யோகம் சார்ந்த  தத்துவார்த்தப் பதிவுகள். கூடியவரை தத்துவங்களைக் குறைத்துவிட்டு லௌகிகமாகவே எழுதினாலும் வரவேற்புக் கிடைப்பது கொஞ்சம் தான். எனினும் பிடிச்சவங்க படிச்சுக்கலாமே! அதான் மீள் பதிவாய்ப் போட்டு வருகிறேன். 

Friday, October 08, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி! 2 நவராத்திரியில் அம்பிகை வழிபாடு!

சங்கரரின் காலம் பற்றி  ஓரளவுக்குக் கூறுகிறேன். திருச்சூர் வடக்கு நாதர் கோயிலில் பஜனம் இருந்த ஆர்யாம்பாளுக்கும், சிவகுருநாதருக்கும் கனவில் வடக்குநாதர் தோன்றிக் குறைந்த வயதுள்ள புத்திசாலிப் பிள்ளை வேண்டுமா? அல்லது அதிக வருடம் உயிர் வாழும் சாதாரணக் குழந்தைகள்போதுமா எனக்கேட்க இருவருமே புத்திசாலிப் பிள்ளையைக் கேட்டுப் பெற்றுக் குழந்தை கர்ப்பத்தில் தோன்றிப் பிறந்தும் ஆயிற்று. குழந்தைக்குப் பெயர் வைக்க வேண்டும். சங்கரன் எனப் பெயரிடுகிறார் குழந்தையின் தகப்பனார். இது எப்படித் தீர்மானிக்கப்பட்டது என்பதை இங்கே நம் பரமாசாரியாள் கூறுவதைப் பார்ப்போம்; சங்கரர் ஒரு அவதார புருஷர் எனவும் சாக்ஷாத் ஈசனின் அம்சம் என்பதும் தெரிந்ததே. ஆனால் பெயர் வைக்கப்பட்ட காரணம் அதுவல்ல.

அவர் பிறந்த மாதம், திதி, நக்ஷத்திரம், பக்ஷம் போன்றவற்றைச் சுட்டிக்காட்டும் விதமாகவே பெயர் வைக்கப்பட்டது. மேலும் கேரளாவில் அந்தக் காலம் தொட்டே ஒருவர் பிறக்கும் மாசம், திதி, பக்ஷம் போன்றவற்றைக் கடபயாதி சங்க்யை என்னும் எண்ணிக்கைக் குறிப்பின்படி குறிப்பிட்டே நாமகரணம் செய்வார்கள் என்றும் பரமாசாரியாள் கூறுகின்றார். இதற்கு உதாரணமாக நாமும் கேரளத்து அரசர்களுக்கு அவர்களின் நக்ஷத்திரத்தைச் சேர்த்துச் சித்திரைத் திருநாள், சுவாதித் திருநாள் என்றெல்லாம் அழைப்பதைப் பார்க்கிறோம். ஆசாரியாள் பிறந்ததாக பரமாசாரியார் கூறுவது நந்தன வருஷம். கி.மு. 509 என்கிறார். பிறந்த மாதம் வைகாசி. சுக்ல பக்ஷம். வைகாசி இரண்டாவது மாதம், சுக்லபக்ஷம் முதல் பக்ஷம். அதாவது மாதம் 2, பக்ஷம் 1, திதி பஞ்சமி ஐந்தாம் திதி. ஆக திதி 5. இதை 2-1-5 என எடுத்துக்கொண்டு இதைத் தலைகீழாக்குவது கடபயாதி சங்க்யை முறையில் அக்ஷரங்கள் குறிப்பிடப்படும்.

5-1-2 இது எவ்வாறெனில் கடபயாதி சங்க்யையில் மெய்யெழுத்துக்கு எந்தவிதமான பொருளும் இல்லை என்பதால் “ங்” என்னும் எழுத்தை நீக்க வேண்டும். இப்போது பார்த்தால் 5 ஆம் எண்ணுக்குரிய எழுத்து “ச” 1-ஆம் எண்ணுக்குரிய எழுத்து “க” இது சம்ஸ்கிருதம் முறையாகக் கற்றிருந்தாலே புரியக்கூடும். கசடதபற என நமக்குத் தமிழில் வருவது போல் சம்ஸ்கிருதத்தில் யாத்யஷ்ட பிரகாரம் ய-ர-ல-வ-ச என வரும்போது ச எழுத்து ஐந்தாம் எண்ணைக் குறிக்கும். பஞ்சமித் திதியைக் குறிக்கும் 5-ஆம் எழுத்தை முதலில் “ச” என்றும், அடுத்து பக்ஷத்தைக் குறிக்கும் எண்ணான 1-ஆம் எழுத்தை அடுத்தும் எடுத்துக்கொண்டு “க” என்றும், அடுத்த இரண்டாம் மாதமான வைகாசியின் எண் 2-ஆம் எண்ணைக் குறிக்கும் எழுத்து “ர”வை ச் சேர்த்தும் சகர சேர்த்து சங்கரர் ஆயிற்று என்று பரமாசாரியாள் கூறுகிறார். தமிழிலேயும் எண்களைக் குறிக்க எழுத்தைப் பயன்படுத்துவது உண்டல்லவா?? அதே போல் தான் இங்கேயும். இதற்குத் தமிழ் எண்கள் பரிச்சயம் இருந்தால் புரியும்.

தமிழில், “க” என்றால் எண் 1, “உ” என்றால் எண் 2, “’ரு” என்றால் எண் 5 எனக்குறிக்கப்படும். நம் தமிழ் மூதாட்டியான ஒளவை, எட்டேகால் லக்ஷணமே எனத் தொடங்கும் பாடல் ஒன்றைப் பாடியுள்ளாள் என்பதை அறிவீர்களா?? எட்டேகாலைக் குறிக்கும் எண்கள் “அ” என்பது எட்டையும் கால் என்னும் பின்னத்தொகையைக்குறிக்க “வ” என்னும் எண்ணும் பயன்படுத்தப்பட்டது. அவ இரண்டு எழுத்துக்களையும் லக்ஷணமே என்பதோடு சேர்த்தால் அவலக்ஷணமே என்று வரும் இல்லையா? இதைத் தான் மறைமுகமாய் ஒளவை எட்டேகால் லக்ஷணமே என்றாள். அதுபோலவே இங்கேயும் சங்கரரின் பெயருக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது காலத்தை எப்படிக் குறிக்கிறது என்பதற்கான ஆதாரம் ஆதி சங்கரர் உட்பட குரு பரம்பரையின் ஆசாரியர்கள் சித்தி அடைந்த தினம் குறித்த “புண்ய ஸ்லோக மஞ்சரி” என்னும் குறிப்புக்களிலிருந்து ஆசாரியாளின் முக்தி தினம் குறித்த குறிப்பைப் பரமாசாரியாள் மேற்கோள் காட்டுகிறார். 

அதில் ஆசாரியாள் ஸித்தி அடைந்த தினம் குறித்த ஸ்லோகம் கீழ்க்கண்டவாறு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்கிறார்.

 மஹேசாம்சாத் ஜாத: மதுரம் உபதிஷ்டாத்வய நய: மஹா-மோஹ-த்வாந்த ப்ரசமந ரவி: ஷண்மத குரு: பலே ஸ்வஸ்மிந் ஸ்வாயுஷி சரசராப்தே (அ) பிசகலேர் விலில்யே ரக்தாக்ஷிண்-யதிவ்ருஷ ஸிதைகாதசி-பரே 

மேற்கண்ட ஸ்லோகம் ஆசாரியர் ஷ்ண்மதங்களையும் ஸ்தாபித்து ஸநாதன தர்மத்தை நிலை நாட்டியதைக் குறிப்பிட்டிருப்பதோடு, ரக்தாக்ஷி வருஷம் வைகாசி மாதம் சுக்ல பக்ஷ ஏகாதசியில் ஸித்தி அடைந்ததாயும் சொல்லி உள்ளது. ரக்தாக்ஷி வருஷம் எப்போது வந்த ரக்தாக்ஷி என்பதற்கான அத்தாட்சி மூன்றாவது வரியில் கூறி இருப்பதாய்க் கூறுகிறார். அதாவது ஆசாரியாள் ஸித்தி அடைந்த போது அவர் வயதை கடபயாதி ஸங்க்யையில் வார்த்தைகளாய்க் கொடுத்திருப்பதாய்க் கூறியுள்ளார்.மேற்கண்ட ஸ்லோகத்தில் வரும் சரசராப்தே எனும் வார்த்தைதான் கலியில் எத்தனாம் வருஷம் என்ற எண்ணிக்கையைச் சொல்வது எனப் பரமாசாரியார் கூறுகிறார். இதை saracharaabde என்றே உச்சரிக்க வேண்டும். உச்சரிப்பில் கொஞ்சம் பிழை ஏற்பட்டாலும் பொருள் மாறும். “சர”(sara) என்றால் அம்பு, அல்லது போவது என்று பொருள் கொண்டாலும் பரமாசாரியார் இதற்கென உள்ள “காதிநவ” என்னும் ஸூத்ரத்தைத் துணை கொண்டு கணக்கிடவேண்டும் என்கிறார்.

 ஏற்கெனவே நாம் பார்த்தோம், ய-ர-ல-வ-ச என்று “ச” ஐந்தாவதாக வருவதை. “ர” இரண்டாவதாய் வருகிறது. ச என்னும் எழுத்து 5 என்றால் ர என்னும் எழுத்துக்கு 2. இதிலே சரசர என்பதில் வரும் கடைசி ர வும் 2 என்னும் எண்ணைக் குறிக்கிறது. “ச” என்பது ‘காதிநவ”வில் 6 என்னும் எண்ணையும் கொடுப்பதாய்ச் சொல்கிறார். (இந்த இடத்தில் கொஞ்சம் தெளிவாய் இல்லை; புத்தகம் இல்லை என்னிடம். பிடிஎப்பில் எழுத்துக்கள் ஒன்றன்மேல் ஒன்று வந்துள்ளதால் படிக்க முடியவில்லை) ஆக சேர்த்துப் பார்த்தால் 5262 என்று ஆகும் என்கிறார். அதைத் தலைகீழாக்கினால் 2625 என்று வரும். எனில் கலி பிறந்து 2625 வருஷத்திற்குப் பின்னர் வந்த ரக்தாஷியில் வைகாசி சுத்த ஏகாதசியில் ஆசாரியார் ஸித்தி அடைந்துள்ளார் என்கிறார். எழுத்துக்களை எண்களாக்கும் வழக்கம் மேலை நாடுகளிலும் உண்டு என்பதை அறிவோம் அல்லவா. அதே போல் தான் இங்கேயும். கலியுகம் பிறந்தது கி.மு. 3102 எனச் சொல்கின்றனர். கலி பிறந்து 2625-வது வருடம் என்பது கி.மு. 477 ஆகும். 

அடுத்து ஆசாரியார் ஸித்தி அடையும்போது அவரின் வயசைச் சொல்லும் கணக்கு. மேற்கண்ட ஸ்லோகத்தில் வரும் “பலே” என்பது ஒரு சிலேடை வார்த்தை என்கிறார் பரமாசாரியார். ‘ப’, ‘ல’ என்னும் இரண்டு எழுத்துக்களைக் கொண்டு பார்த்தால் அது ஆசாரியாரின் ஸித்தி அடைந்த வயதைக் குறிக்கும் எனவும் ‘பல’ என்று சேர்த்து எடுத்துக்கொண்டால், காரியத்தில் வெற்றி அடைந்ததை அதாவது ஆசாரியாளின் அவதாரப் பூர்த்தி அடைந்து பரமேச்வரனிடம் ஐக்கியமடைந்ததைக் குறிக்கும் எனவும் கூறுகிறார். ‘ப’, ல’ என்னும் எண்ணிக்கையில் ‘ப’ என்பது 2ஆம் எண்ணையும் ஏற்கெனவே பார்த்தபடி ‘ல’ என்பது 3 ஆம் எண்ணையும் குறிக்கிறது. இரண்டும் சேர்த்தால் வரும் 23 என்னும் எண்ணை மாற்றிப் போட்டால் வரும் 32 ஆசாரியார் ஸித்தி அடைந்தபோது அவரின் வயசைக் குறிக்கிறது. கி.மு. 477-ஆம் ஆண்டு 32 வயதில் ஸித்தி அடைந்தார் எனில் கி.மு. 477+32=509 என்பதால் ஆசாரியரின் அவதார வருடம் கி.மு. 509 என வருகிறது. மேலும் ஆசாரியார் ஸித்தி அடைந்தது ரக்தாக்ஷி வருடம் எனவும், அவதாரம் செய்தது நந்தன வருடம் எனவும் இருப்பதோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்கையில் கி.மு. 477-ஆம் ஆண்டில் ரக்தாக்ஷியும், கி.மு. 509இல் நந்தனவும் வருகிறது. ஆகவே ஆசாரியார் அவதரித்தது கி.மு. என்பதில் சந்தேகம் எதுவும் இல்லை.

அபிநவ சங்கரருக்குப் பின்னர் வருகிறேன். இவற்றை எல்லாம் வைத்துப் பார்க்கையில் சங்கரர் காலத்தில் புத்தமதம் பரவி இருந்ததை அறிந்து கொள்ளலாம். அப்போது பக்தி மார்க்கம் துவங்கவில்லை என்பதும் புரிந்து கொள்ளலாம். ஏனெனில் த்ரவிட சிசு என முருகனைக் குறித்து சங்கரர் கூறி இருக்க இயலாது.  ஞானசம்பந்தரைச் சொல்லி இருந்தால் அதற்கேற்ற ஆதாரங்கள் எதுவும் இல்லை. தன் காலத்துக்கு முன்னர் தோன்றிய சம்பந்தரைத் தான் புகழ்ந்திருக்க முடியும் என்பது ஆய்வாளர்கள் கூற்று எனில் சங்கரரும் கவிதை மழை பொழிந்து கவிகளுக்குள் கவியாகத் தான் இருந்திருக்கிறார். மேலும் வேறு எந்த நாயன்மார்களையும் சங்கரர் குறிக்கவில்லை என்பதும் கவனிக்கத் தக்கது. சம்பந்தரை மட்டும் வியந்து பாராட்டினார் என்று சொல்வதற்கில்லை. அவருக்கு முன்னரே காரைக்காலம்மையார், அப்பர், சிறுத்தொண்டர் போன்ற பலர் இருந்திருக்கின்றனர் அல்லவா? இவர்களில் யாரையும் ஏன் சொல்லவில்லை?? ************************************************************************************* மேற்கண்ட விளக்கத்தில் உள்ள குறைபாடுகளைச் சுட்டிக்காட்டும்படி  விண்ணப்பித்துக்கொள்கிறேன். அல்லது படிக்கும் வேறு யாரேனும் விளக்கமோ, தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டித் திருத்தும்படியோ கூறலாம். நன்றி.




Thursday, October 07, 2021

சௌந்தர்ய லஹரி! நவராத்திரியில் அம்பிகையை வழிபடுவோம்!

 இந்த வருஷம் நவராத்திரிப்பதிவுகள் போடுவதற்கான முன்னேற்பாடுகளோ/குறிப்புக்களோ எதுவுமே தயார் செய்துக்கலை. எங்கே கணினியில் உட்காரும் நேரமே குறைவு. முதலில் எதுவும் எழுத வேண்டாம்னு தான் இருந்தேன். இன்னும் வீட்டில் கொலு வைக்கவில்லை. இன்னிக்குத் தான் வைக்கணும். இனிமேல் தான் ஏற்பாடுகளே! ஆனாலும் நவராத்திரிக்கு அம்பிகை பற்றி ஏதேனும் எழுதணும்னு மனதில் தோன்றியது. முதலில் தேவி மஹாத்மியத்தில் வரும் "யாதேவி சர்வ பூதேஷூ" என ஆரம்பிக்கும் நமஸ்கார ஸ்லோகங்களை எழுதலாம்னு நினைச்சேன். ஆனால் அந்தப் பக்கங்கள் கிடைக்கவில்லை. ஆகவே சௌந்தர்ய லஹரி பற்றி எழுதியதையே மீள் பதிவாகப் போடலாம்னு நினைச்சுப் போடப் போகிறேன்.  மற்றபடி ஒவ்வொரு நாள் நவராத்திரி பற்றியும் அதன் அலங்காரங்கள், நிவேதனங்கள், பூஜை செய்யும் முறை பற்றியும் நிறைய எழுதிட்டதால் அதை இந்த வருஷம் தொடரவில்லை. மன்னிக்கவும். 

***********************************************************************************


 
ஆதி சங்கரரால் எழுதப்பட்ட சௌந்தர்ய லஹரி அம்பிகையை வர்ணித்துச் சொல்லப்பட்டது. முதலில் சங்கரர் பற்றி ஓரளவு தெரிந்து கொண்டு மேலே செல்லலாம். பலரும் ஆசாரியர் காலம் எட்டாம் நூற்றாண்டு என்கிறார்கள். அந்தச் சமயம் இருந்த ஶ்ரீஶ்ரீ அபிநவ சங்கரரைப் பற்றியே இப்படிச் சொல்கிறார்கள் என நம்புகிறேன். ஏனெனில் ஆசாரியரின் காலம் அதை விட முன்னால் வருகிறது. கடபயாதி சங்க்யை என்னும் முறையில் பார்த்தால் ஆசாரியர் காலம் நன்றாகத் தெரியும்படி/புரியும்படி இருக்கும். 

முதலில் ஆசாரியர் காலம் கி.மு. என்று நாம் புரிந்து கொண்டால் தான் சரியாக இருக்கும். மேலும் ஆசாரியர் தமிழ் பேசும் பிராமணக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதையும் தெய்வத்தின் குரலில் பரமாசாரியார் எடுத்துக் காட்டியுள்ளார். அனைவரும் நினைக்கும் கி.பி. எட்டாம் நூற்றாண்டில் தோன்றியவர் அபிநவ சங்கரர். இவருக்கும் ஆதிசங்கரருக்கும் இருந்த நிறைய ஒற்றுமைகளால் ஏற்பட்ட குழப்பம் என்பதையும் அறிய முடியும் அனைவரும் நினைப்பது போல் சங்கரர் காலம் கி.பி. இல்லை, கி.மு. தான் இதை நம் பரமாசாரியாள் அவர்கள் தெளிவாக்கி இருக்கிறார். தெய்வத்தின் குரல் ஐந்தாம் பகுதியில் சங்கர சரிதம் என்னும் தலைப்பின் கீழ் வரும் அத்தியாயங்களில் ஆதி சங்கரரின் காலம் கி.மு. 509-ல் இருந்து கி.மு 477 வரையானது என்பதைத் தெள்ளத் தெளிவாய்க் கூறி உள்ளார். ஸ்ரீகாஞ்சி காமகோடி பீடத்தின் 38-வது பீடாதிபதியாக இருந்த ஸ்ரீஅபிநவ சங்கரேந்திர சரஸ்வதி ஸ்வாமிகள் பெரும்பாலும் ஆதிசங்கரரை ஒத்திருந்ததால் அநேகமான ஆய்வாளர்கள் இவர் தான் ஆதிசங்கரர் எனத் தவறாகக் குறிப்பிடுகின்றனர். ஆகவே படிக்கும் நேயர்கள் ஆதி சங்கரரின் காலம் கி.மு. 509-கி.மு 477 என்பதை நினைவில் கொண்டு படிக்குமாறு வேண்டுகிறேன்.

 இது குறித்து இங்கே சொல்லப் போவதில்லை; திராவிட சிசு எனத் தன்னைத் தானே ஆசாரியாள் கூறிக்கொண்டதை மட்டும் பார்க்கப் போகிறோம். ஜகத்குருவான சங்கராசாரியாரின் காலம் எப்போது என வரையறுக்கப் படாத காலத்திலே தோன்றினார் என்றே சொல்லப் படுகின்றது. அப்போது நம் தென் தமிழ்நாடு பூராவும் தமிழே பேசப் பட்டிருக்கின்றது. அதனாலேயே இவர் “தமிழ் சங்கரன்” எனப் பாடப் பட்டிருக்கின்றார். ஆசாரியாள் பேசியதும் அவருடைய தாய்மொழியும் தமிழே. சங்கரர் பிறந்த கதை அனைவரும் அறியலாம். சிவகுருநாதருக்கும் ஆர்யாம்பாளுக்கும் திருச்சூர் வடக்கு நாதர் அருளில் தோன்றிய சங்கரர் குழந்தையாக இருந்த போது ஒரு நாள் நடந்தது இது.

 ஒருநாள் சிவகுருநாதன் அவர்களுக்கு அருகே இருக்கும் மாணிக்கமங்கலம் என்னும் ஊரில் சிவன் கோயிலுக்குச் சென்று வழிபாடு நடத்தவேண்டிய வேலை இருந்தது. ஆர்யாம்பாள் அக்கால வழக்கப்படி வீட்டுக்குள் வரமுடியாத மாதாந்திரத் தொல்லையில் இருந்தாள். ஆகையால் அவள் இல்லத்தின் கொல்லைப் புறத்திலே இருந்தாள். குழந்தை நடக்க ஆரம்பித்துவிட்ட படியால் சிவகுருநாதர் ஒரு கிண்ணம் நிறையப் பாலைக் குழந்தைக்கு எனக் குழந்தையின் அருகேயே வைத்திருந்தார். குழந்தை தன் மழலையிலே பாலைப் பின்னர் அருந்துவதாய்ச் சொல்ல அவரும் கோயிலுக்குச் சென்றுவிட்டார். குழந்தை விளையாட்டு மும்முரத்தில் பாலை மறக்க தாய் மறப்பாளா? ஆர்யாம்பாள் கொல்லைப் புறத்தில் இருந்து, “சங்கரா, பாலைக்குடித்தாயா அப்பா?” என ஆதூரம் மிகக் கேட்டாள். குழந்தைக்கும் அப்போதுதான் பாலின் நினைவே வந்தது. கிண்ணத்தையே பார்த்தது குழந்தை. பால் தளும்பிற்று.

 கிண்ணத்தைக் கையில் எடுத்தது. சாப்பிடப் போன குழந்தைக்குத் தன் தந்தை எது சாப்பிட்டாலும் உம்மாச்சிக்குக் காட்டுவாரே என நினைப்பு வந்தது. உடனேயே தத்தக்கா பித்தக்கா எனத் தளிர் நடை நடந்து பூஜை அறைக்குச் சென்றது குழந்தை. பால் கிண்ணத்தைக் கீழே வைத்தது. அதன் எதிரே அன்னபூரணியின் உருவப் படம் மாட்டப் பட்டிருந்தது. அன்னபூரணியையே ஒரு கணம் உற்றுப் பார்த்தது. யார் கண்டார்கள்? அன்றொரு நாள் தான் பிரம்ம கபாலத்தை ஏந்தி பிக்ஷை எடுத்து வந்த நாட்கள் ஒன்றிலே சாட்சாத் அன்னபூரணியின் கை அன்னத்தால் தன் பிக்ஷைப் பாத்திரம் நிரம்பிய நினைவு மனதில் மோதிற்றோ?? குழந்தை தன்னிரு கண்களையும் மூடிக்கொண்டது. தகப்பன் அப்படித் தான் செய்வார், பார்த்திருக்கிறது. ஏதோ முணுமுணுப்பாரே? ம்ம்ம்?? சரி, நாம் இப்படிச் சொல்வோமே. “அம்மா, அன்னபூரணி, இந்தப் பாலை எடுத்துக்கோயேன்.” குழந்தை வேண்டியது. அப்பா செய்யறாப்போலே குஞ்சுக்கைகளால் நிவேதனமும் செய்தது. அடுத்த கணம் கிண்ணத்தில் இருந்த பாலைக் காணோம். குழந்தை திகைத்துப் போனது. இது என்ன? அப்பா நிவேதனம் செய்வார். அப்புறம் நாம் தானே சாப்பிடுவோம்? ஆனால் இப்போ??

 பாலையே காணோமே? வெறும் கிண்ணமல்லவா இருக்கு?? கிண்ணத்தையும் பார்த்துவிட்டு அன்னபூரணியையும் பார்த்தது குழந்தை. பசி வேறு ஜாஸ்தியாகிவிட்டது. என்ன செய்யறதுனு புரியாமல் உதட்டைப் பிதுக்கிக்கொண்டு, “அம்மாஆஆஆஆஆ, பால்” என்று அழ ஆரம்பித்தது. தன் பதியின் அவதாரமான இந்த ஞானக்குழந்தையோடு சற்று விளையாடுவோம் என எண்ணின அன்னபூரணி இப்போது பதறினாள். ஆஹா, குழந்தை அழுகிறானே? பசி பொறுக்க மாட்டானே? உடனே கிண்ணத்தில் பால் நிரம்பியது. குழந்தை சிரித்தது. (இதைப் பின்னர் செளந்தர்ய லஹரியில் குறிப்பிடப் போகிறார் சங்கரர். அதைப் பின்னால் பார்ப்போம்.) உமை அளித்த அந்த ஞானப்பாலைக் குழந்தை குடித்தது. பின்னால் வரப் போகும் நிகழ்வுகளுக்கான முன்னேற்பாடுகளே இவை எல்லாமே. அம்பாளைக் குறித்த கேசாதிபாத வர்ணனையில் சங்கரர் அம்பாளின் ஸ்தனங்களைக் குறித்தும் பாடி இருக்கிறார். அம்பாளின் மார்பகத்தில் ஊறும் ஞானப்பாலைக் குடித்தே தேவர்கள் நித்ய யெளவனமாய் இருக்கின்றனர் எனவும் அவர்கள் குமாரர்களையோ நித்ய இளைஞர்களாக என்றும் இளையோயாய் மாற்றிவிட்டது எனவும் கூறுகிறார்.

 இதன் உள்ளார்ந்த கருத்து அம்பாளின் ஞானப்பாலை உண்டதால் காமமே என்னவெனத் தெரியாத ஞானமூர்த்திகளாக இருக்கின்றனர் என்று கூறுகிறார். இங்கே ஞானம் என்பதை பரப்ரும்மத்தை அறிவது என்ற கருத்தில் ஆசாரியார் கூறி இருக்கலாம். அம்பாளின் ஸ்தனங்களிலிருந்து ஞானம், கருணை, ஸெளந்தரியம், போன்ற அனைத்தும் அவள் இருதயத்திலிருந்து ஊறிப் பாலாகப் பெருகித் தன்னையும் அவளின் குழந்தையாக ஆக்கியது என்கிறார். இதை உண்டதாலேயே ஸாக்ஷாத் சரஸ்வதியின் சாரம் தமக்குள்ளே ஊறிக் கவிதை மழை பொழிய முடிந்தது எனவும் கூறுகிறார். இது சங்கரரே எழுதியதாய்ச் சொல்லப்படும் ஐம்பத்தி ஒன்பது ஸ்லோகங்களில் ஒன்று. முதல் நாற்பத்தி ஒன்று ஸ்லோகங்கள் ஆனந்த லஹரி எனப்படும். அடுத்த ஐம்பத்தி ஒன்பது ஸ்லோகங்கள் ஸெளந்தர்ய லஹரி எனப்படும். இவை அனைத்தும் சேர்ந்தே ஸெளந்தர்ய லஹரி என்று அழைக்கப்படுகிறது. அதன் எழுபத்தி ஐந்தாம் ஸ்லோகத்தில் இந்தக் குறிப்பிட த்ரவிட சிசு என்னும் வார்த்தை காணப்படும். 

தவ ஸ்தன்யம் மன்யே தரணிதரகன்யே ஹ்ருதயத: பய: பாராவார: பரிவஹதி ஸாரஸ்வத மிவ: தயாவத்யா தத்தம் த்ரவிடசிசு-ராஸ்வாத்ய தவ யத் கவீனாம் ப்ரெளடானா-மஜனீ கமனீய: கவயிதா

 இங்கே ஞானசம்பந்தரை ஆதிசங்கரர் குறிப்பிடக் காரணம் ஏதும் இருப்பதாய்த் தோன்றவில்லை. மேலும் மலையாள மொழியின் வரலாறு கடந்த ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு உட்பட்டதே. அதன் முன்னர் சேர, சோழ, பாண்டியர் காலங்களில் சேர நாட்டிலும் தமிழே மொழியாக இருந்தது என்பதையும் அறிவோம். ஆதிசங்கரரும் அப்படியான தமிழ்க்குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவரே என்பதால் தம்மைத் தானே இங்கே மூன்றாம் மனிதர் போல் பாவித்துக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அம்பாளின் ஞானப்பாலைக் குடித்து சரஸ்வதியின் அருட்கடாக்ஷத்தைப் பெற்றதால் தம் வாக்வன்மை அதிகரித்துக் கவிஞர்களுக்கெல்லாம் கவியாகத் தம்மை ஆக்கிவிட்டது. இதுவும் அவள் அனுகிரஹமே என்கிறார் ஆசாரியார்.





சௌந்தர்ய லஹரி ஸ்லோகங்கள்  இன்னும் வரும்.

 



 


Wednesday, September 29, 2021

வசந்தம் திரும்புமா?

துளசி கோபால் தன்னுடைய வலைப்பக்கம் பதினெட்டாம் ஆண்டைத் தொட்டுவிட்டது எனவும் கடந்த ஒரு வருஷமாக தன் வலைப்பக்கம் கோமாநிலையில் இருப்பதாகவும் எழுதி இருக்கார்.  அவரும் சுறுசுறுப்பாகத் தினம் ஒரு பதிவு எனப் போட்டுக் கொண்டிருந்தவர் தான். என்ன காரணமோ சில காலங்களாகப் பதிவே இல்லை. அதைப் படித்ததில் இருந்து எனக்குள்ளும் சிந்தனை.  துளசி ஆரம்பித்த சமயத்தில் எல்லாம் நான் சும்மாக் கருத்துச் சொல்லிக் கொண்டு தான் இருந்தேன். அப்புறமாய்த் தான் திடீரென 2005 ஆம் ஆண்டில் நவம்பரில் வலைப்பக்கம் ஆங்கிலத்தில் தொடங்கலாம் என்று ஆரம்பித்தேன். அப்போதெல்லாம் எப்படிக் கணினியில் தமிழில் எழுதுவது என்பதே தெரியாத நிலை. ஆரம்பித்துச் சில காலங்களிலேயே ஆங்காங்கே உதவிக்கரங்கள் நீண்டன. ஒரு வழியாக 2006 ஆம் வருஷம் ஏப்ரலில் என்னுடைய வலைப்பக்கத்தைத் தமிழில் மாற்றினேன். ஆரம்பத்தில் ரொம்பவே கனமான விஷயங்களை எழுதவில்லை. என் பக்கம் எல்லோரையும் வர வைக்கணுமே! அதனால் அதிகமாய் மொக்கை தான்! பின்னரே என்னுடைய பயணங்கள், கோயில்கள் சென்றவை, வட மாநிலங்களில் வசித்த அனுபவங்கள் எனப் பகிர ஆரம்பித்தேன். இதில் ரயில் பயணங்கள் பற்றி அதிகம் எழுதி இருக்கேன். அதன் பின்னர் அந்த வருஷமே செப்டெம்பர் மாதத்தில் திடீரெனக் கயிலைப் பயணமும் வாய்க்க அதை நான் பயணக்கட்டுரையாக  எழுத வலை உலகில் ஓரளவுக்குப் பிரபலமும் ஆனேன். அதன் பின்னர் சில காலம் திரும்பியே பார்க்கவில்லை எனலாம். முழுக்க முழுக்க வலை உலகம் என்னை ஆட்கொண்டது. வீட்டில் அவ்வப்போது வேலைகளை விரைவாகவும் சரியாகவும் செய்து முடித்துவிட்டுக் கணினியில் ஆர்வமுடன் வந்து உட்கார்ந்து கொள்வேன். புதுப் பதிவுகள் எழுதுவது/வந்த கருத்துகளுக்குப் பதில் சொல்வது, மற்றப் பதிவுகளைப் போய்ப் படிப்பது/ எனச் சுறுசுறுப்பாக வேலைகள் நடக்கும். இதற்கு நடுவில் யாரானும் யாஹூ மெசஞ்சரின் மூலமோ/கூகிள் சாட்/ஸ்கைப் மூலமே அரட்டையும் அடிப்பாங்க. அப்போதிருந்த நண்பர்களில் பலர் இப்போது வலை உலகிலேயே இல்லை. 

கொஞ்ச காலமாகவே எழுதுவதிலும்/படிப்பதிலும் சுணக்கம் ஏற்பட்டுவிட்டது. இது நான் எதிர்பாராத ஒன்று. பல விஷயங்கள் எழுத நினைச்சு எழுதவே முடியலை. இதிலே சமீப கால உடல் நலம் காரணமாக ஓரிரு மாதங்கள் சுத்தமாய் முடியலை.  அதனால் ஒண்ணும் ஆயிடலை. என்றாலும் எனக்கு மன உறுத்தல். முன்னெல்லாம் ஆரம்ப காலத்தில் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு பதிவுகள் போட்டுப் பின்னர் தினம் ஒரு பதிவுனு போட்டு அதிலும் பக்திச் சுற்றுலா/ஆன்மிகம் பற்றியவற்றிற்குத் தனிப்பக்கம் ஆரம்பித்துப் பின்னர் பக்திக்கெனத் தனிப் பக்கம் ஆரம்பித்து, சமையலுக்கென ஆங்கிலத்தில் வலைப்பக்கம் ஆரம்பித்து அதன் பின்னர் வேறொரு மெயில் ஐடியில் இன்னும் இரு வலைப்பக்கங்கள் ஆரம்பித்து என ஒரே சமயம் பல வலைப்பக்கங்களை ஆரம்பித்து ஓரளவுக்கு எழுதியும் வந்தேன். அப்போவும் நாங்க இருவர் தான். இருந்தது அம்பத்தூரில் தனி வீட்டில். வீட்டு நிர்வாகங்கள் அதிகம். தினம் வீட்டைப் பெருக்குவதும்/சுத்தமாய் வைத்துக்கொள்வதுமே தனி வேலை. காலை/மாலை இருவேளையும் சேர்ந்து குறைந்தது இரண்டு மணி நேரமாவது ஆயிடும். என்றாலும் கணினியில் உட்காரும் நேரம் அதிகமாகவே இருந்தது.  காலை தினம் தினம் யோகாசனப் பயிற்சி வேறே ஒரு மணி நேரத்துக்கும் குறையாது. 2015 வரை யோகாசனப் பயிற்சி இருந்தது. பின்னர் தான் மெல்ல மெல்ல முடியாமல் போனது.  அப்போதெல்லாம் மட்டும் ஒரு நாளைக்கு 48 மணி நேரமா இருந்தது? ஆச்சரியம் தான்!

அப்போதெல்லாம் காலை நேரத்தில் எல்லாம் கணினியில் உட்கார மாட்டேன். எல்லா வேலைகளையும் முடித்துக்கொண்டு சாப்பாடும் முடிந்து பனிரண்டரை ஒரு மணிக்கு உட்கார்ந்தால் மாலை நான்கு மணி வரை உட்கார்ந்திருப்பேன். அதன் பின்னர் எழுந்து மாலை வேலைகள்/ இரவு உணவு தயாரித்தல் முடிந்து உணவு உண்டு இரவு ஏழரை வாக்கில் உட்கார்ந்தால் ஒன்பதரை வரை உட்கார்ந்திருப்பேன். இப்போல்லாம் கண்களின் பிரச்னைகள் காரணமாக இரவில்/மாலை அதிகம் உட்காருவதில்லை. மாலையில் உட்கார்ந்தாலும் ஆறு/ஆறரைக்குள்ளாக மூடும்படி ஆயிடும். மனதைச் செலுத்தி எதுவும் செய்ய முடியறதில்லை. மனசு வீட்டு வேலைகளையே நினைக்கும். அப்போதிருந்த செயல் திறன் இப்போது குறைந்திருக்கிறது. இதுக்கு நடுவில் 2013 ஆம் ஆண்டில் இருந்து சில காலங்கள் லினக்ஸிற்காக மொழிபெயர்ப்பு வேலை திரு தி.வா. மூலமாகச் செய்து கொடுத்திருக்கேன். செல்வமுரளிக்காக அவரின் விஷுவல் கம்யூனிகேஷன் சார்பாக தினத்தந்திக்கு நூற்றாண்டு மலருக்கான வேலைகள் செய்திருக்கேன். திரு வைகோ நடத்திய போட்டிகளில் அவருடைய விடா முயற்சியின் பேரில் விமரிசனங்கள் எழுதிக் கலந்து கொண்டு பரிசுகள் பெற்றிருக்கேன். அப்போதெல்லாம் குழுமங்களிலும் கலந்து கொள்வேன். அதிலும் மின் தமிழ்க்குழுமத்தின் மாடரேட்டர் ஆக இருந்ததால் அட்மின் வேலைகளையும் அவ்வப்போது பார்த்துக்கொள்ளும்படி இருக்கும்.  நிறைய மொழிபெயர்ப்பு வேலைகளும் வந்தன/ ஆனால் சிலவற்றின் ஒரு சார்பு காரணமாக அந்த வேலைகளை  ஏற்றுக்கொண்டதில்லை. 

இப்போ நினைச்சால் நானா அது எனத் தோன்றுகிறது. இப்போக் காலையில் எழுந்தாலும் கணினியில் உட்கார முடிவதில்லை. என்னிக்காவது உட்காருகிறேன்.  அதிகமாய் மத்தியானங்களில் தான் உட்கார்ந்து வேலை செய்யும்படி இருக்கிறது. அதுவும் அதிகம் போனால் ஒரு மணி நேரமே/ அதற்குள்ளாக எதைப் பார்ப்பது/எதை விடுவது/எதை எழுதுவது என்று இருக்கு! புதிதாய் ஒன்றும் எழுதவில்லை. பல வேலைகள் ஆரம்பித்தவை அப்படி அப்படியே நிற்கின்றன. உழைப்பு தேவை.ஆனால்  நம்மால் இப்போது உழைப்பைக் கொடுக்க இயலாத நிலை. உடல் நலம் விரைவில் இதை எல்லாம் ஈடு கட்டும்படியாகக் குணம் ஆகிக் கொஞ்சமானும் வேலைகளில் ஈடுபட இடம் கொடுக்க வேண்டும். அதற்கு இறைவன் தான் கருணை காட்ட வேண்டும். இறை அருளால் அனைத்தும் சரியாக வேண்டும் என்பதே பிரார்த்தனைகள்.  இதுவும் ஒரு காலம். இதுவும் கடந்து போகும் தான். ஆனால் பழைய நிலை வருமா? இதான் மில்லியன் டாலர் கேள்வி!

Sunday, September 12, 2021

பிள்ளையாரைப் பார்க்க வாங்க!


 

பிள்ளையார் சதுர்த்திப் படங்கள் கொஞ்சம் தாமதமாக. எங்க வீட்டுப் பிள்ளையாருக்கு இந்த வருஷம் என்னோட கொழுக்கட்டை சாப்பிட்டதில் ஜீரணம் ஆகலையாம். அதான் கொஞ்சம் ஓய்வு எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு தாமதமாய் வந்திருக்கார்.  பிள்ளையார் சதுர்த்திக்கு முதல் நாள் எங்க ஆவணி அவிட்டம். வெறும் பாயசம், வடை மட்டும் தான் பண்ணினேன். சமாளிச்சுட்டேன். அன்னிக்கே சமைச்ச கையோட பிள்ளையாருக்குப் பச்சரிசி இட்லிக்கும் அரைச்சு வைச்சுட்டேன்.  மறுநாள் காலை சீக்கிரம் வேலை ஆரம்பிக்கணும்னு நினைச்சால் வேலைகளில் உதவும் பெண்மணி கொஞ்சம் தாமதமாக (அதிகமில்லை, ஒரு மணி நேரம்! க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்) வேலைக்கு வந்தார். அவர் வந்து வேலைகளை முடிச்சுட்டுப் போனதும் குளிச்சுட்டு வந்து மாவு அரைச்சு, உளுந்துப் பூரணம், வடை, பாயசம், அதிரசம் ஆகியவற்றிற்கு எல்லாம் அரைச்சு வைச்சுட்டுச் சமையலைத் தொடங்கினேன். சமைத்துக் கொண்டே தேங்காய் உடைச்சுத் துருவிப் பூரணம் கிளறியாச்சு. பூரணம் கொஞ்சம் பாகு ஜாஸ்தியாயிடுச்சு! 

அதற்குள்ளாகப் பச்சரிசி இட்லியும் உளுந்துப் பூரணத்துக்கும் இட்லிப் பாத்திரத்தில் வேக விட்டு எடுத்துக் கொண்டு, உளுந்துப் பூரணத்திற்குத் தேங்காய், கருகப்பிலை, கடுகு, உபருப்பு தாளித்து உதிர்த்துத் தயாரானது. சாம்பார், ரசம் வேலை முடிந்து விட அதையும் எடுத்துத் தனியாய் வைச்சாச்சு. சாதம் ஆனதும் ஒரு கிண்ணத்தில் பருப்புடன் அதையும் தனியா மூடி வைச்சாச்சு. இனி கொழுக்கட்டை பண்ணிக்கொண்டே வடை எல்லாம் தட்டறாப்போல் இப்போ உடம்பு இல்லை. ஆகவே முதலில் கொழுக்கட்டையை முடிச்சுப்போம் என அதை ஆரம்பிச்சேன். வெல்லப் பூரணத்தில் 21 கொழுக்கட்டை பண்ணி எடுத்துக் கொண்டு உளுந்துப் பூரணத்திலும் அதே போல் 21 பண்ணினேன். பார்க்க என்னமோ நன்றாகவே வந்திருந்தது. அதற்குள்ளாக நம்ம ரங்க்ஸ் பூஜையை முடிச்சுட்டு நிவேதனத்திற்குக் காத்திருந்தார். எல்லாம் ஆச்சு, வடையும் அதிரசமும் தவிர்த்து. கொழுக்கட்டை அடுப்பை அணைச்சுட்டு இன்னொரு பக்கத்து அடுப்பில் எண்ணெயை வைத்து அதிரசம் கரண்டியால் எடுத்துப் போட்டால் க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் விதவிதமான உருவங்களில்! சரினு அதை வேக விட்டு எடுத்துத் தனியாய் வைச்சுட்டுக் கொஞ்சம் கோதுமை மாவு சேர்த்துக் கொண்டு கனிந்த வாழைப்பழங்களைப் போட்டுப் பிசைந்து அப்பமாக வார்த்தேன். சரியாக வந்தது. 

அதன் பின்னர் வடைக்கு மாவை எடுத்தால் மாவு ஓடிக் கொண்டிருக்கு. எப்படிப் பிடிக்கிறது. ஏற்கெனவே உனக்கு உளுந்து வடையே தட்டத் தெரியலைனு சான்றிதழ்ப் பத்திரமெல்லாம் கொடுத்தாச்சு. இன்னிக்கு எப்படி வருமோ தெரியலை. யோசிச்சேன். அப்படியே மாவைக் கையால் எடுத்துத் தட்டி போண்டா போல் போட்டு எடுத்துட்டேன். இன்னிக்கு இதான். பின்னர் நிவேதனம் முடிஞ்சு, காக்காய்க்கு எல்லாம் கொடுத்துட்டுச் சாப்பிட்டுப் பாத்திரங்களை ஓரளவுக்கு ஒழிச்சுட்டுப் போய்ப் படுத்துட்டேன். கொழுக்கட்டை வாயில் ஒட்டிக் கொண்டது. என்னனு தெரியலை. அது கிடக்கட்டும் போ என்று படுக்கப் போயிட்டேன். அப்போப் பதினொன்றரை மணி. சாயந்திரமா நாலு மணிக்குத் தான் எழுந்து வந்து மிச்சம் மாவை எடுத்து நன்றகப் பிசைந்து மிச்சம்கொழுக்கட்டையைப் பண்ணினால் ரொம்ப நன்றாக வந்தது. காலம்பர ஏன் சரியா வரலை? தெரியலை. நம்மவர் அதைப் பார்த்துட்டுப் பயந்துட்டார். அப்புறமா சமாதானமா நல்ல வார்த்தை சொல்லிச் சாயந்திரமாப் பண்ணின கொழுக்கட்டைகளைக் கொடுத்தேன். நல்லா இருக்கு எப்போவும் போல என்று சொல்லிவிட்டுச் சாப்பிட்டார்!

காலம்பர ஏன் சரியா வரலை? மில்லியன் டாலர் கேள்வி!


ராமருக்குப் பக்கத்திலே தெரியுதே அந்த லைட்டைப் போட்டாலும் வெளிச்சம் பிரதிபலிச்சு ராமர் சரியாத் தெரியறதில்லை. எதிரே உள்ள லைட்டைப் போட்டுட்டு இதை எடுத்தேன். சுமாரா இருந்தாலும் வலப்பக்க ஓரம் வெளிச்சப் பிரதிபலிப்பு! 



கீழே இரண்டாவது தட்டில் பெருமாள், ஶ்ரீதேவி, பூதேவிக்கு முன்னால் பிள்ளையார் உட்கார்ந்துட்டார். அவரைக் கீழே வைச்சால் இவரால் உட்கார்ந்து பூஜை பண்ண முடியாது. ஆகவே இரண்டாவது தட்டில் வைச்சுட்டு ஸ்டூலில் உட்கார்ந்து பூஜை பண்ணினார்.



ஏதோ ஸ்லோகமோ என்னமோ தெரியலை!


ஜூம் பண்ணிப் பிள்ளையாரைப் பார்க்கலாம்.


நிவேதனங்கள் அதிரசம், வடை இரண்டும் ஒரு பாத்திரத்தில், பக்கத்தில் இட்லி. இட்லிக்கு முன்னால் வெல்லக்கொழுக்கட்டை, பின்னால் உளுந்துக் கொழுக்கட்டை. இட்லிக்குப் பக்கம் பாயசம், அதுக்கு முன்னால் சாதம் பருப்பு. பக்கத்தில் பழங்கள், தேங்காய் உடைத்து வெற்றிலை பாக்குடன்.



தீபாராதனை காட்டுகிறார். 


பிள்ளையாரப்பா! இந்த வருஷம் ஒப்பேத்தியாச்சு. அடுத்த வருஷம் பிழைத்துக் கிடந்தால் நல்லபடியாக வையப்பா! 


Saturday, September 11, 2021

மஹாகவிக்கு அஞ்சலி!

 



அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

இச்சகத்து ளோரெலாம் எதிர்த்து நின்ற போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்பதில்லையே

துச்சமாக எண்ணி நம்மைச் தூறுசெய்த போதினும்

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

பிச்சை வாங்கி உண்ணும் வாழ்க்கை பெற்று விட்ட போதிலும்

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

இச்சைகொண்டே பொருளெலாம் இழந்துவிட்ட போதிலும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே


௨)

கச்சணிந்த கொங்கை மாதர் கண்கள்வீசு போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

நச்சைவாயி லே கொணர்ந்து நண்ப ரூட்டு போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

பச்சையூ னியைந்த வேற் படைகள் வந்த போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

உச்சிமீது வானிடிந்து வீழு கின்ற போதினும்,

அச்சமில்லை அச்சமில்லை அச்சமென்ப தில்லையே

Tuesday, September 07, 2021

விட்டுப் போனதைப் பிடித்து விட்டேன்!

கோகுலாஷ்டமி அன்று எடுத்த படங்கள் சிலவற்றைக் கணினியில் ஏற்ற முடியாமல் இருந்தன. அவற்றை நேற்றிரவு ஒரு வழியாய்க் கணினியில் ஏற்றினேன். ஶ்ரீராமர் படம் நெல்லை சொல்கிறாப்போல் ஒரே வெளிச்ச மயமாய் வந்திருக்கு. இந்த விளக்கை அணைச்சுட்டு இன்னொரு விளக்கைப் போட்டாலும் சரியாய் இல்லை. இடம் அப்படினு நினைக்கிறேன். வந்தவரைக்கும் இதான்! 



கீழ்த்தட்டு, உம்மாச்சி எல்லாம் தெளிவாய் இருந்த படம் தற்செயலாய் அழிந்து விட்டது. சரினு இதையே போட்டுட்டேன். :(  ஏதோ ஒரு சாக்கு! நொ.கு.ச.சா. 

 


ஓரளவு பரவாயில்லையோ?


கீழே கோலம் போட்டுப் பலகை வைச்சிருக்கேன். சின்னப் பலகையில் கிச்சாப்பயல்.  படத்தில் நமக்கு இடப்பக்கம் பழங்கள், வெற்றிலை பாக்கு, தேங்காய் உடைத்தது. பக்கத்தில் சின்ன ப்ளாஸ்டிக் டப்பாவில் அவல். அது பக்கம் வடைகள், பால், பாயசம், தயிர் வெண்ணெய், மாமி கொடுத்த மனோஹரம், உப்பு, வெல்லச் சீடைகள், காடரரிடம் வாங்கிய கை முறுக்குகள். 


இந்தப் படம் வேறொரு கோணத்தில் எடுத்தது. முழுசும் வரலை.



கிச்சாப்பயலை மறுபடி போட்டிருக்கேன். அன்னிக்குச் சரியாப் பார்க்க முடியாதவங்க பார்த்துக்கலாமே!

Tuesday, August 31, 2021

எங்க கிச்சாப்பயலைப் பார்க்க வாங்க!

கிச்சாப்பயல் தலையிலே பெரிய தாமரைப்பூவைச் சுமக்க முடியாமல் சுமக்கிறான். 
 

வாசலில் நான் போட்டிருந்த சின்னஞ்சிறிய கோலம். இதுக்கே முடியலை. கால் போட ஆரம்பிச்சேன். நான் குட்டிக் குட்டியாத்தான் பாதம் வரைவேன். கொஞ்சம் சிரமப்பட்டு வாசல் வராந்தாவில் போடும்போது பார்த்த எதிர்வீட்டு மாமி அவங்க வீட்டு வேலையை விட்டு விட்டு வந்து எனக்குக் கிருஷ்ணர் பாதம் போட்டுக் கொடுத்துவிட்டுப் போனாங்க. சின்னக் குழந்தையாக என்னோட பாதத்தில் வந்த கிருஷ்ணன் அவங்க பாதம் போடுகையில் வளர்ந்து சிறு பையனாகி விட்டான். முறுக்கு, சீடை எல்லாம் சாப்பிடணுமே! 



இங்கே குட்டிக்குட்டிக் கால்கள் தெரியும். கூர்ந்து பார்க்கணும். கீழே பார்த்தீங்க கால் பெரிதாக இருக்கும். கிச்சாப்பயல் வளர்ந்துட்டான்.


கூடத்துக்கு வந்து திரும்பி உம்மாச்சி அலமாரிப் பக்கம் போறான் கிச்சாப்பயல்.


உம்மாச்சி அலமாரிப் பக்கம் வந்துட்டான். கீழே நிவேதனங்கள் எல்லாம் வைச்சிருக்கேன். தீபாராதனை காட்டியது தெரிகிறது. நிவேதனங்களும் தெரிகின்றன. எல்லாத்தையும் கிட்டே இருந்து எடுத்த படங்கள் எல்லாம் அப்லோட் ஆகவே இல்லை. ஶ்ரீராமர் படம், உம்மாச்சி அலமாரியில் கீழே உள்ள ஶ்ரீதேவி, பூதேவி சஹிதப் பெருமாள் எல்லோரையும் எடுத்தேன். நிவேதனத்தையும் எடுத்திருக்கேன். ஆனால் அதெல்லாம் எப்படி எப்படியோ முயன்றும் நான்கைந்து படங்கள் அப்லோட் ஆகலை. மறுபடி நாளைக்கு முயற்சி பண்ணணும். பார்ப்போம்.



இந்த வருஷம் பக்ஷணம் எதுவுமே பண்ணலை. சமையல் மாமியும் ஊருக்குப் போய்விட்டதால் ஊருக்குப் போகும் அவசரத்தில் உப்பு/வெல்லச்சீடைகளும் மனோகரமும் பண்ணிக் கொடுத்துவிட்டுப் போனார். பின்னர் பழைய காடரரிடம் கெஞ்சிக் கூத்தாடி கால் கிலோ கை முறுக்கு வாங்கினேன். மற்றபடி தேங்காய் உடைத்துப் பழங்களோடு வைச்சாச்சு. வீட்டில் அவல் பாயசமும்/வடையும் பண்ணினேன். பழங்களும் நாங்க சாப்பிடும் பழமாகவே வாங்கினோம். சாத்துக்குடி, மாதுளை, கொய்யா போன்றவையே! இந்த வருஷம் கிச்சாப்பயல் "இது போதும். பரவாயில்லை!" என்று சொல்லிவிட்டான். வழக்கம்போல் அவனுக்குப் பசும்பால், பசுந்தயிர்,பசு வெண்ணெய், அவல்/வெல்லம் எல்லாமும் வைத்தேன்.  இப்படியாகத் தானே ஜன்மாஷ்டமியைச் சீரும் சிறப்புமாகக் கொண்டாடியாச்சு. 




Friday, August 20, 2021

(நான்) நிற்பதும்/நடப்பதும் நின் செயலாலே!

 இரண்டு மாதங்களாக நரக வாழ்க்கை.. காலைக் கீழே ஊன்ற முடியவில்லை. ஏற்கெனவே சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்த ஆயுர்வேத மருந்துகள் கொரோனா லாக்டவுனினால் வெளியூரில் இருந்து வரமுடியாமல் போக அவசரத்துக்கு வாங்கிய அலோபதி மாத்திரையும் பயனின்றிப் போக மருத்துவரை வீட்டுக்கு வரச் சொல்லி ஆயுர்வேத/சித்தா மருந்துகள் எடுத்துக்கொண்டும் பலனில்லாமல் போகவே ஆடிப்பெருக்கன்று இந்த ஊரிலேயே பல வருடங்களாகத் தொழில் செய்யும் ஆங்கில மருத்துவரை வரவழைத்தோம். மற்ற மருத்துவர்கள் யாரும் வீட்டுக்கு வர மறுத்துவிட்டார்கள். ஆகவே இவர் வந்து பார்த்துவிட்டு வீக்கம் வடியவும், மற்றவற்றிற்கும் மருந்துகள் கொடுத்துச் சென்றார். ஆனாலும் முதல் இரண்டு நாட்கள் காலை ஊன்றி நடக்க முடியா நிலைமை. பிடித்துக் கொண்டு தான் கழிவறைக்குக் கூடப் போக வேண்டி இருந்தது. வலி பொறுக்க முடியவில்லை. பின்னர் மெல்ல மெல்ல வீக்கம் குறைய ஆரம்பித்தாலும் அதற்காகக் கொடுத்த மாத்திரையினால் சிறுநீர் அதிகமாகப் போக ஆரம்பிக்கவே அதற்காக அடிக்கடி எழுந்து கொள்ள வேண்டி வருகிறது.  என்றாலும் வேறு வயிற்றுத் தொந்திரவுகள் முதல் வாரத்தில் இல்லை. ஆனால் பின் வரும் நாட்களில் நேர்மாறாக இருக்கின்றன. 

கொடுத்திருக்கும் மாத்திரைகளில் சில ஒத்துக்கொள்ளாமல் வயிற்றில் தொந்திரவு ஏற்பட அவற்றை நிறுத்தலாமா என மருத்துவரிடம் கேட்கப் போனால் அவர் இதற்கென வேறொரு சிரப்பை எழுதிக் கொடுத்துச் சாப்பிடச் சொல்ல அதைச் சாப்பிட்டால் இரண்டு நாட்கள் விடாமல் வயிற்றுப்போக்கு/வயிற்று வலி! தூக்கம் இல்லை. வயிற்றில் எப்போதும் நமநமவென்று வேதனை! மருத்துவரிடம் சொல்லாமலேயே அவரைக் கேட்காமலேயே அந்த சிரப்பை நிறுத்திவிட்டேன். இருந்தாலும்  அதைத் தவிர்த்து உள்ளுக்குச் சாப்பிடும் மாத்திரைகள் எதிலோ இந்த வயிற்றைக் கிளறிவிடும் தன்மை இருக்குப் போல. இரவு/பகல் என்றில்லாமல் வயிற்றில் வேதனை/வலி/தொந்திரவு.  இதை எல்லாம் எழுதிக் கொண்டும்/புலம்பிக் கொண்டும் இருக்க வேண்டாம்னு தான் இருந்தேன். ஆனால் தொடர்ந்து நான் இணையத்துக்கு வரலையேனு நண்பர்கள் கவலைப்பட்டுக்கொண்டு கேட்பதால் எப்படியும் இன்னும் சில நாட்கள் ஆகும் முழுவதும் சரியாக என்று நினைக்கிறேன். கால் வீக்கம் குறைந்தாலும் தொடர்ந்து உட்கார முடியவில்லை காலைத் தொங்கப் போட முடியவில்லை. ஆகவே நடு நடுவில் போய்ப் படுப்பேன். படுத்தால் பின்னர் எழுந்திருப்பதிலும் தொடர்ந்து நடப்பதிலும் உடனடியாக முடியவில்லை. நேரம் எடுக்கிறது.

இரண்டு நாட்களாகக் கொஞ்சம் நடக்கிறேன். மருத்துவரும் நடக்கச் சொல்லி இருக்கார். ஆனாலும் வேகமெல்லாம் இல்லை. ஓர் அடி எடுத்து வைக்கவே பத்து நிமிஷங்கள் ஆகிவிடுகின்றன.  ஏதோ நான் பாட்டுக்குச் சமைத்தேன்/சாப்பிடுகிறேன் என்றெல்லாம் இருந்த வாழ்க்கை இப்போது தடம் புரண்டு விட்டது. மறுபடி எப்போது சகஜமான சூழ்நிலைக்குத் திரும்புவோம் என ஏக்கம் பிடித்து ஆட்டுகிறது! எந்த ஒரு வேலையைச் செய்யவும் தனியாகச் செய்ய முடியாத சூழ்நிலை.  எல்லாவற்றுக்கும் நேரம் எடுக்கிறது. இதில் கணினியில் உட்கார மனமும் இல்லை/நேரமும் சரியாக ஒத்து வருவதில்லை. இன்னிக்கு எப்படியும் வரணும்னு வந்திருக்கேன். சும்மாவானும் வந்துட்டு உடம்பு இன்னும் சரியாகலைனு சொல்லுவதற்கு ஏன் வரணும்னு இருந்தேன். என்றாலும் இப்போ இரண்டு நாட்களாக ஓரளவுக்கு நடை பழகத் தொடங்கி இருப்பதால் கொஞ்சம் மனம் சமாதானம் ஆகி உள்ளது. ஆனாலும் படுக்கை அறையிலிருந்து சமையலறைக்கு/கூடத்திற்கு வரப் பத்து நிமிஷங்கள் ஆகி விடுகின்றன. எப்படியானும் இந்த அளவுக்கு நடக்க முடிந்ததே இறைவன் செயல் தான்.  இனி நான் சமைக்க ஆரம்பித்தாலோ காஃபி/டிஃபன் செய்தாலோ தினசரித் தலைப்புச் செய்தியாக ஆகிவிடும் போல! :(

இப்போதைக்கு எல்லாவற்றையும் மீறிப் படுத்துவது வயிறுதான். அதுவும் சரியாகணும். ஆகாரத்தையே வயிற்றில் போட முடியவில்லை. அதிலும் இரவுகள் கழிவது ஓர் யுகமாக ஆகிவிடுகிறது. எல்லாம் சரியாக அந்த ஆண்டவன் தான் கருணை புரியணும்.  மொத்தத்தில் நல்ல நேரத்துக்குக் காத்திருக்கேன். இறை அருளால்  பின்னர் முடிஞ்சால் வரேன். 


Monday, August 02, 2021

சஹானாவுக்கு (இணைய இதழ்) வயது ஒன்று!

 சஹானா ஆண்டு விழா 

சஹானா இணைய இதழ் பற்றி அனைவரும் அறிவீர்கள் அல்லவா? நம்ம ஏடிஎம்மோட (புவனா கோவிந்த்) சொந்தப் பத்திரிகை இது. இணைய இதழாக வந்து கொண்டிருக்கிறது கடந்த ஒரு வருடமாக.  ஏடி எம் பத்து வருடங்கள் முன்னர் இணையத்தின் வலைப்பக்கங்களில் வெளுத்துக்கட்டியதும், இட்லிக்கு ஒரே உரிமையாளராக இருந்து வந்ததும்,அனைவருக்கும் தெரியும். அதிலிருந்தே நான் இட்லி என்றால் ஓடியே போயிடுவேன்.  அவங்க வேறே அப்போ கனடாவிலே இருந்தாங்களா! அவங்க அன்பான மறுபாதி அவங்க கொடுப்பது இட்லியா? இல்லைனா கனடாவின் அதீதமான பனிப்பொழிவின் பனிக்கட்டிகளானு குழம்புவாராம். அதைத் தட்டில் போட்டதும் உருகினால் சரி, இதான் பனிப்பொழிவுனு முடிவுக்கு வருவாராம். உருகலைனால் அது நம்ம ஏடிஎம்மோட இட்லி தான்! அவங்க கைவண்ணம் அப்படி. ஒண்ணு பனிக்கட்டி மாதிரி அவங்க இட்லியும் சில/பல சமயங்களில் உருகும். சில/பல சமயங்களில் இப்படியும் கல்லாக இருக்கும். இட்லியைக் குடிக்கவும் செய்யலாம், சாப்பிடவும் செய்யலாம், உடைக்கவும் செய்யலாம் என்பதை விஞ்ஞானரீதியாக நிரூபித்தவர் நம்ம ஏடிஎம். உலகளவில் இட்லி பிரசித்தமானது இப்படியே! :) இப்படியாக இட்லியினால் சிறந்த எழுத்தாளராக மாறிய நம்ம ஏடிஎம் சில/பல ஆண்டுகள் அக்ஞாத வாசம் புரிந்தார். 

அவருக்குக் குழந்தை பிறந்ததும் ஓர் முக்கியக் காரணம்.  குழந்தை பிறக்கும் முன்னர் ஓர் முறை எங்க வீட்டிற்கு விஜயம் செய்த ஏடிஎம்மிற்குத் தாயுமானவரிடம் பிரார்த்தனை செய்து கொள்வதைப் பற்றிச் சொல்லிப் பிரார்த்திக்கச் சொன்னேன். அதே போல் குழந்தை பிறந்ததும் பிரார்த்தனை நிறைவேற்ற ஏடிஎம் வருவதாய் இருந்தார். குடும்பத்துடன் வருவதற்காகத் தங்குமிடம் தேடிக் கொண்டிருந்தார். எங்க அபார்ட்மென்ட் வளாகத்திலேயே ஓர் செர்வீஸ் அபார்ட்மென்ட் இருப்பதை அவருக்குச் சொல்லி வரும் தேதி எல்லாம் நிச்சயமாய்த் தெரிந்தால் ஏற்பாடு செய்வதாய்ச் சொன்னோம். ஆனால் அவரால் அப்போது வர முடியலை. குடும்பச் சூழ்நிலைனு நினைக்கிறேன். பின்னர் எப்போ வந்தார்னு தெரியலை. சஹானாவிற்கு 3,4 வயது இருக்கும்போது திடீர்னு உங்க வீட்டிற்கு வரப்போறேன்னு அறிவிப்பு விடுத்தார். அது பற்றிப் பதிவும் போட்டிருந்தேன். கிடைக்கலை. போனால் போகுது. அன்னிக்கு நம்ம வீட்டுக்கு வந்துட்டுப் போனவங்களுக்குத் திடீர்னு கொஞ்ச நாட்களில் ஏதோ தோன்றி இருக்கு. என்னோடு வாட்சப்பில் தொடர்பிலும் இருந்து வந்தார். அதிலே இந்த மாதிரிப் பத்திரிகை ஒண்ணு ஆரம்பிக்கப் போறேன். அதுக்கு நீங்க பக்தி/ஆன்மிகக் கட்டுரை எழுதித் தரணும்னு சொல்லி இருந்தார். கடைசியில் அவரே ஆடிப்பெருக்கன்று பத்திரிகை தொடங்கப் போவதைச் சொல்லி ஆடி மாதத்தின் சிறப்புக்கள் பற்றி எழுதித் தரச் சொன்னார். நானும் எழுதிக் கொடுத்தேன்.

சென்ற வருடம் ஆடிப்பெருக்கன்று தொடங்கியது சஹானா இணைய இதழ். ஆடிப்பெருக்கன்று பெருகி வரும் காவிரியைப் போல சஹானாவின் வளர்ச்சியும் பெருகியது. நானும் தொடர்ந்து சில மாதங்கள் பங்கு பெற்றேன். அவர் வைத்த தீபாவளி ரெசிபி பதிவில் முதல் பரிசு/அதிகமான பதிவுகள் எழுதியதில் பரிசு எனப் பல்வேறு விதமான பரிசுகளால் முழுக அடித்தார். அதோடு இல்லாமல் புதுப் புது எழுத்தாளர்களைத் தேடித்தேடி அறிமுகம் செய்தார். குறைந்த மாதங்களிலேயே சஹானாவுக்கென ஓர் உன்னதமான பெயரைத் தேடித் தந்தார்! அதோடு இல்லாமல்  சஹானாவில் எழுதுபவர்களின் எழுத்துக்களைத் தொகுத்து அமேசானில் வெளியிட்டு அவர்களுக்கும் பெருமையும் தேடித்தந்திருக்கிறார்.  ஒவ்வொரு மாதமும் பல்வேறு போட்டிகளை நடத்தி எழுத்தாளர்களுக்கும் ஓவியங்களை வரையும் சிறு குழந்தைகளுக்கும் ஊக்கம் கொடுத்து வந்திருக்கிறார். இத்தோடு நிற்காமல் யூ ட்யூப் சானல் தொடங்கி அதன் மூலம் யூ ட்யூபில் எழுத்தாளர்களையும் வாசகர்களையும் பங்கேற்க வைத்து அதிலும் சிறந்த பதிவுகளுக்குப் பரிசுகள் கொடுத்து வருகிறார்.  சஹானாவில் குழந்தைகளின் எழுத்துக்களுக்குச் சிறப்புக் கவனம் கொடுத்துக் குழந்தைகளின் பல்வேறு திறமைகளை வெளிக் கொண்டு வருகிறார். 

எல்லாவற்றையும் கவனித்து வந்தாலும் என்னால் சில மாதங்களாக சஹானாவில் எதுவும் எழுதவோ/பங்கேற்கவோ முடியாமல் போய் விட்டது. ஆகவே தன் பல்வேறு வேலைகளுக்கு நடுவில் என்னைத் தொடர்பு கொண்டு ஏடிஎம் என் நலனை விசாரிப்பார். போன மாதமோ என்னமோ அப்படி விசாரிக்கையில் அவரிடம் சஹானாவின் முதல் பிறந்த நாள் வருவதைக் குறிப்பிட்டேன். அவர் தன் பதிப்பகத் துவக்க விழாவில் வேலை மும்முரங்களிடையே இருந்தாலும் நான் சொன்னதை நினைவு வைத்துக் கொண்டு சஹானாவின் ஆண்டுவிழாவையும் பதிப்பக விழாவோடு கொண்டாடிவிட முடிவு செய்து அறிவிப்புச் செய்திருக்கார்.  இன்று/இப்போது விழா இணைய வழியாகச் சிறப்பு விருந்தினர்களோடு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. என்னையும் பங்கேற்க இரண்டு/மூன்று முறை அழைப்பு விடுத்தார் ஏடிஎம். என்னால் தான் உடல் இன்னும் பூரண குணம் இல்லை என்பதால் முடியவில்லை. ஏற்கெனவே அவரிடம் சொன்னபடி சஹானாவைப் பற்றி இங்கே எழுதி  இதன் மூலம் ஏடிஎம்முக்கு எங்கள் வாழ்த்துக்களையும் ஆசிகளையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம். பின்னர் யூ ட்யூபில் விழா நிகழ்ச்சிகளைக் கண்டு களிப்பதாகவும் ஏடிஎம்மிடம் சொல்லி இருக்கேன். இன்று கூடக் காலை கூப்பிட்டுப் பேசினார்.  இன்னிக்குக் காலம்பர இருந்து கொஞ்சம் உடல் நிலை சரியில்லாததால் நான் பங்கேற்க முடியாததைத் தெரிவித்து விட்டேன். சஹானா என்னும் குழந்தை ஏடிஎம் பெற்ற குழந்தை எனில் இந்த சஹானா இணைய இதழ் அவர் பெறாத குழந்தை. ஆனாலும் சஹானாவைப் பெற்றெடுக்க எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டாரோ அத்தனையையும் இதை வெளியிடுவதிலும் முன்னுக்குக் கொண்டு வருவதிலும் அவர் காட்டிய முயற்சிகள் வெளிப்படுத்தும். கடினமான உழைப்பு.  வீடு, குழந்தை, கணவன் எல்லோரையும் கவனித்துக் கொண்டு ஏடிஎம் இந்தப் புத்தக வெளியீட்டிலும் அவர் உழைப்பைச் சிறப்புக் கவனத்தோடு காட்டி வருகிறார். பிரமிக்கத் தக்க உழைப்பு.

சஹானாவுக்கும், கோவிந்துக்கும், ஏடிஎம் என்னும் புவனாவுக்கும் எங்கள் மனமார்ந்த ஆசிகள்/வாழ்த்துகள்/மேன்மேலும் சிறப்பாக வளரப் பிரார்த்தனைகள்.  அவர் தொடங்கும் பதிப்பகமும் சிறப்பாகச் செயல்பட வாழ்த்துகள். 

Wednesday, July 21, 2021

சித்தப்பாவும் சுஜாதா வீட்டுக் காஃபியும்!

 இன்னிக்குக் கொஞ்சம் எழுந்து உட்கார்ந்திருக்கேன். கால் வலி எல்லாம் குறைந்தாலும் வீக்கம் குறையவில்லை. இரண்டு கால் பாதங்களிலும் வீக்கம் வருகிறது/மறைகிறது. மீண்டும் வருகிறது.  நோய்க்கிருமிகளால் உண்டான நச்சுப் பூராவும் வெளியே வரணும். மெதுவாகத் தான் சரியாகும் என்கிறார் மருத்துவர். ஆனால்  ஊன்றும்போது இருந்த கடுமையான வலி இப்போது இல்லை. என்றாலும் கால்க் கணுவைச் சுற்றிய வலி இன்னும் குறையணும். வலக்காலில் குறைந்திருக்கு. அது போல் இடக்காலில் குறையவில்லை. எப்போ எழுந்து சகஜமான நடமாட்டம் வரும்னு புரியலை. எல்லா உம்மாச்சிங்களையும் வேண்டிண்டாச்சு. இனி அவங்க பொறுப்பு!

*************************************************************************************

குட்டிக் குஞ்சுலு விதம் விதமாகக் கோணங்கி எல்லாம் பண்ணுகிறது. எங்களைப் பார்த்தால் ஏதேனும் புத்தகம்/பொம்மையை வைத்துத் தன் முகத்தை மறைத்துக் கொள்ளும். அதை அவ அப்பா எடுத்தால் சிரிக்கும்/ இல்லைனா சில சமயம் கத்தும். சில சமயம் அதுவே அந்தப் பொம்மையைக் காட்டி இதான் பேபி என்று சொல்லும்/ நாங்க அதைத் தான் கொஞ்சணுமாம். கொஞ்சினால் இப்போல்லாம் காதைப் பொத்திக்கறது. அது பேபி இல்லையாம். ஆகவே கொஞ்சக் கூடாதாம். விளையாட்டுக் காட்டும். புத்தகத்தில் வர்ணங்கள் வரைந்து காட்டும். பசில்ஸில் சிலவற்றைப் போட்டுக் காட்டும். எல்லாம் செய்யும் சமயம் ஐ பாட் பார்த்துட்டால் உடனே ஐ பாட் தான்! காமிக்ஸ் பார்க்கணும்! ஒரே ரகளையா இருக்கும். எங்களுக்கு டாட்டா சொல்லச் சொன்னால் அவளோட பேபியின் கையை அசைத்து டாட்டா காட்டுவாள். ஃப்ளையிங் கிஸ் கேட்டால் அவள் பேபி மூலம் தான் வரும். அது கொடுக்காது.  காலம்பர எழுந்தால் பல் தேய்க்க, பால் குடிக்க ஒரே ரகளை! ஓட்டம் காட்டுகிறது. அப்பா, அம்மாவுக்கு நல்ல உடல் பயிற்சி! 

***********************************************************************************

சில நாட்கள் முன்னர் எங்கள் ப்ளாக் வாட்சப் குழுமத்தில் திரு ஜீவி அவர்கள்பூ வனம் வலைப்பக்கச் சொந்தக்காரர், எழுத்தாளர்கள் பற்றிய ஏதோ பேச்சில் சித்தப்பா திரு சுஜாதாவின் மரணத்திற்குப் பின்னான இரங்கல் கூட்டத்திற்குப் போனதாகவும், அங்கே சுஜாதாவின் வீட்டுக் காஃபி நன்றாக இருக்கும் என்று சொல்லி விட்டு மேடையை விட்டு இறங்கியதாகவும் எழுதி இருந்தார். இதற்கு என்னையும் துணைக்குச் சேர்த்திருந்தார். நான் யாரோ அவரை அங்கே கொண்டு விட்டதாகச் சொன்னதாகச் சொல்லி இருக்கார். 

உண்மையில் நடந்ததே வேறே! சித்தப்பாவைக் கொண்டு விட்டதாக நான் சொன்னது அநேகமாக ஜெயலலிதா கொடுத்த விருது வாங்கும் விழாவுக்கு என நம்புகிறேன். இது பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் தெரிஞ்சுக்கணும். ஆகவே இப்படிச் சொல்லி இருக்கேன். என் நினைவு சரியானால் அது இந்த விழாவில் தான் மேடை ஏறுவதைப் பற்றிக் குறையாகச் சித்தப்பா சொன்ன நினைவு. வயதாகிவிட்டதால் மேலே ஏறச் சிரமமாக இருந்ததைச் சொல்லி இருந்தார்.  ஆனால் சுஜாதாவின் இரங்கல் கூட்டத்திற்கு (அப்படி ஒன்று நடந்திருந்தால்) சித்தப்பா போகவே இல்லை என்பது நூற்றுக்கு நூறு சதம் உண்மை. திரு சுஜாதா அவர்களுடன் வீட்டுக்கு எல்லாம் அடிக்கடி போய் வந்து கொண்டு அப்படி எல்லாம் நெருங்கிய பழக்கம் என்று சொல்ல முடியாவிட்டாலும் பழக்கம் உண்டு. ஆகவே சுஜாதா இறந்ததும்  2008 ஆம் ஆண்டில் சித்தப்பா யார் துணையும் இல்லாமல் தானே சுஜாதாவின் வீட்டைத் தேடிக் கொண்டு சென்றார். அங்கே அவருக்குக் கொஞ்சம் உடல் நலம் இல்லாமல் போக அவரைச் சில நண்பர்கள் ஆட்டோ பிடித்து வீட்டில் கொண்டு விட்டிருக்கின்றனர். இது தான் சித்தப்பா சுஜாதா வீட்டிற்கு முதலும்/கடைசியுமாகப் போனது. சுஜாதா இறந்த சமயம் ஹிந்துவில் இருக்கும் அவருடைய 3 ஆவது பிள்ளை ராமகிருஷ்ணன் ஊரிலேயே இல்லை. ஆகவே அவருக்குத் தகவல் பின்னர் தான் தெரியும்.  சுஜாதாவுக்கு இரங்கல் கூட்டத்திற்குச் சித்தப்பா போகவில்லை என்பதையும் திரு ராமகிருஷ்ணன் உறுதி செய்தார். 

இதை எல்லாம் கடந்த நாட்களில் விசாரித்து அறிந்து கொண்டு எழுதுவதற்காகவே இத்தனை நாட்கள் பேசாமல் இருந்தேன். சித்தப்பாவின் கடைசி மகன் என் ஊகத்தை உறுதி செய்தார். இப்படி ஒன்று நடக்கவே இல்லை என உறுதியாகக் கூறினார்.  யார் யாரோ சித்தப்பா பற்றி மட்டும் இல்லாமல் அவங்களுக்குத் தெரிந்த மறைந்த எழுத்தாளர்கள்/பிரபலங்கள் பற்றிக் கதையை அவிழ்த்து விடுகிறார்கள். அது போலத்தான் இதுவும். சுஜாதாவின் இரங்கல் கூட்டத்தில் சித்தப்பா அவர் வீட்டுக் காஃபி நன்றாக இருக்கும் என்று சொன்னதாய்க் கூறுவதும். அவரைப் பற்றி நன்கு அறிந்தவர்கள் யாரும் இப்படிக் கூற மாட்டார்கள். இன்னும் என்னென்ன இருக்கோ! தெரியலை!

Monday, July 12, 2021

இன்றைய நிலவரம்!

 நெல்லைத் தமிழர் மற்றும் இன்னும் சில உறவினர்கள் எனக்கு calcaneal  spur எனப்படும் குதிகால் வலி என நினைக்கின்றனர். அது இல்லை. அதெல்லாம் ஏற்கெனவே வந்து விட்டுப் போய்விட்டது. இது முழுக்க முழுக்க நரம்புகளைச் சார்ந்தது. கணுவைச் சுற்றி வலி. கட்டை விரலில் இருந்து குதிகால் வரை வலி பரவுகிறது. பாதம் மட்டும் வீங்கிக் கொள்கிறது.  காலைத் தூக்கி வைத்து நடக்கவே முடியலை.  நடக்கும்போது ரொம்பவே கஷ்டமாக இருக்கிறது. அதிலும் இன்று காலையிலிருந்து என்னால் நகர்வதே சிரமமாகப் போய் விட்டது. மத்தியானமாய் மருத்துவரைப் பார்க்கப் போவதாக இருந்தோம். ஆனால் போகவில்லை. கால் இருக்கும் இந்த நிலையில் லிஃப்ட் வரை நடந்து கீழே போய்ப் பின்னர் அங்கே படிகளில் இறங்கி ஆட்டோவில் ஏறி மருத்துவரைப் பார்க்கப் போகணும். அவர் அங்கே மாடியில் இருப்பார். எனக்காகக் கீழே வரேன்னு சொல்லி இருந்தாலும் வாசலில் இருந்து அந்த மாடிப்படி வரை நடக்கணும். ஆகவே மருத்துவரிடம் என்னால் வர முடியாதுனு காலையிலே கூப்பிட்டுச் சொல்லிட்டேன்.

அவரே வரேன்னு சொல்லிட்டு வந்து பார்த்துட்டும் போயிட்டார். மருந்துகளும் கொடுத்திருக்கார்.  இது முழுக்க முழுக்க ரத்தநாளங்களின் பிரச்னை என்றும் சொன்னார். சர்க்கரையும் ஒரு காரணமாக இருக்கலாம் என்றாலும் முக்கியமாக அசுத்த ரத்தம், சுத்த ரத்தம் மேலும் கீழும் பிரயாணம் பண்ணுகையில் அசுத்த ரத்தம் வெளிவராமல் ரத்த நாளங்களில் அடைத்துக் கொண்டிருக்கிறதாய்ச் சொன்னார். அதுக்குத் தான் மருந்துகள் கொடுத்திருக்கார்.  விரைவில் சரியாகணும் என வேண்டிக் கொண்டிருக்கேன்.  இன்னிக்குக் காலம்பரக் காஃபி போட்டதோடு சரி. மற்ற எந்த வேலையும் செய்ய முடியலை. எப்படியோ சமாளித்துக் கொண்டு குளித்துவிட்டு வந்துட்டேன். அதுக்கப்புறமா உட்கார்ந்த இடத்தை விட்டு நகர முடியலை. எப்போச் சரியாகும்னு கவலையாயும் பயமாகவும் இருக்கு. இம்மாதிரி இத்தனை நாட்கள் தொடர்ந்து இருந்ததில்லை. இதற்கு என்றே எத்தனையோ அலோபதி/ஆயுர்வேதம் என மருந்துகள் சாப்பிட்டாச்சு. எல்லாவற்றுக்கும் கட்டுப்படாமல் இப்போது கொஞ்சம் வீரியமுள்ள ஆயுர்வேத மருந்தே எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்லிக் கொடுத்திருக்காங்க. மற்ற மருந்துகளை நிறுத்தச் சொல்லி இருக்காங்க.  பார்ப்போம், எப்படி இருக்குமோ என்று.


இம்முறை காவிரியில் தண்ணீர் வந்ததில் இருந்து மொட்டை மாடிக்குப் போகவே இல்லை. தண்ணீர் வந்து ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது. ஆனால் எனக்கோ வீட்டுக்குள்ளேயே நடக்க முடியாதப்போ மொட்டை மாடிக்கு எங்கேருந்து போறது! நெல்லைத் தமிழர் காவிரியைப் படம் பிடித்துப் போடுவதற்காகவாவது/ அதுக்காகவாவது எனக்குச்  சரியாகணும்னு பிரார்த்தனை பண்ணுவதாக எழுதி இருக்கார். அதைப் படித்ததும் கண்ணீரே வந்து விட்டது. ரேவதியும் அடிக்கடி தொலைபேசியில், வாட்சப் செய்தியில் அப்போதைய நிலவரம் கேட்டுக் கொண்டிருக்காங்க. எங்க பெண்/பையருக்கு இந்த மாதிரி விஷயம் முழுக்கவும் தெரியாது. பையரிடம் போன வாரம் பேசும்போது சொன்னோம். அதுவும் அவர் என் முகத்தைப் பார்த்துட்டுக் கேட்டதால். ஆனால் இந்த அளவுக்கு மோசம்னு சொல்லலை. பெண் இன்னும் உடம்பு சரியாகாமல் இருப்பதால் அவளிடம் எதுவுமே சொல்லலை. சரியான பின்னால் சொல்லிக்கலாம்னு இருக்கோம். விரைவில் சரியாகணும்னு வேண்டிக் கொண்டே இருக்கேன். 

Friday, July 02, 2021

ஆண்டறிக்கை தயாரிப்பது எப்படி? :)

 ஆண்டறிக்கை என்பது அவ்வளவு ஒன்றும் எளிதாகத் தயாரிக்க முடியும் ஒன்று இல்லை. நிறுவனங்களால் தயாரிக்கப்படும் இந்த ஆண்டறிக்கை நிறுவனத்தின் அத்தியாவசியமான தகவல்களை வைத்துத் தயாரிக்கப்படும் ஓர் முக்கிய ஆவணம் ஆகும். பங்குதாரர்களுக்கம்பெனியில் வரவு, செலவுகள் பற்றி மட்டுமில்லாமல் நிறுவனம் செயல்படும் விதம், தொழிலாளர்களின் பங்கு, தொழில் துறையின் தற்போதைய போக்கு, முன்னர் இருந்த விதம், இப்போது மாறுதல்கள் தேவைப்பட்டால் அவற்றை எவ்வகையில் நடைமுறைப்படுத்துவது, இவற்றோடு நிறுவனத்தின் நிதி நிலைமை, வரவு,செலவுக் கணக்குகள், வரவாக இருந்தால் லாபம் எவ்வளவு, அதில் முதலீடுகள் செய்யப்படுமா? தொழிலாளர்களுக்குப் பங்கு உண்டா என்பதில் இருந்து ஆரம்பித்து செலவு எனில் அதை ஈடு கட்டுவது எப்படி, லாபத்தைக் கொண்டு வரும் மாற்று வழி என்ன? அதனால் லாபம் நிச்சயமாய்க் கிடைக்குமா என்பதிலிருந்து நிர்வாகத்தின் நடைமுறைகள், நிர்வாக அதிகாரிகளின் ஆலோசனைகள், அவர்கள் தொழிலாளர்களுக்குக் கொடுக்கும் சலுகைகள், போனஸ் அளிப்பதெனில் எத்தனை சதவிகிதம் அதற்கான அடிப்படை எங்கிருந்து வருகிறது, தொழிலாளர்களின் குடும்பத்திற்கும் சேர்த்துக் கொடுக்கப்படும் சலுகைகள், அவர்களுக்கான மருத்துவ உதவி, குழந்தைகள் நலன் என அனைத்துக்கும் சேர்த்து ஓர் திட்டம் போட்டு அதை முதலில் திட்ட அறிக்கையாகக் கொடுப்பார்கள். 

பின்னர் அந்த வருஷம் அந்தத் திட்டத்தின்படியே வரவு செலவிலிருந்து எல்லாவிதமான நிறுவனத்தின் வேலைகளும் நடந்தனவா என்பதற்கு அந்த நிதி  ஆண்டு முடிவில் ஓர் அறிக்கை அளிப்பார்கள். அதில் தாங்கள் செய்த செலவு மட்டுமில்லாமல் ஆக்கபூர்வமாகச் செலவுகள் செய்யப்பட்டனவா? அதில் தவறு நேர்ந்திருக்கிறதா? முதலீடுகள் லாபத்தைக் கொடுத்தனவா? தவறு நேர்ந்திருந்தால் எதனால் நேர்ந்தது? அதன் மூலம் ஏற்பட்ட நஷ்டம் என்ன? அவற்றை ஈடு செய்வது எப்படினு ஆரம்பிச்சுத் தொழிலாளர்களுக்கு போனஸ் கொடுக்கும்படி லாபம் வரவில்லை எனில் அதை எப்படி ஈடு செய்வது? அவர்களின் தேவைகளை எப்படி நிறைவேற்றுவது என்பது வரை எல்லாவற்றையும் யோசித்துத் தயாரிக்க வேண்டிய ஒன்று. சும்மாவானும் ஆண்டறிக்கை என எதை வேண்டுமானாலும் வாசித்துவிட முடியாது. சிறுகதை எழுதுவதற்கும் ஆண்டறிக்கை தயாரிப்பதற்கும் வேறுபாடுகள் உண்டு. சிறுகதை கேள்விப்பட்ட ஒன்றை அல்லது கற்பனையில் ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு சம்பவங்கள், சம்பாஷணைகள், கதாபாத்திரங்கள் எனக்கூட்டியோ, குறைத்தோ வைத்துக் கொண்டு தர்க்கரீதியாக ஒத்துக்கொள்ளும்படி எழுதி விடலாம். சொல்லப் போனால் எல்லோராலும் எழுத முடியாது தான். கற்பனை வளம் வேண்டும்

ஆனால் ஆண்டறிக்கை உண்மை நிலவரங்களையே தெரிவிக்க வேண்டும். புள்ளி விபரங்கள் தவறாகக் காட்டப்படக் கூடாது. வருட ஆரம்பத்தில் சொல்லப்பட்ட திட்ட அறிக்கையுடன் வருட முடிவின் காட்டப்படும் ஆண்டறிக்கை ஒத்துப் போக வேண்டும். செலவு கூடி இருந்தால் காரணம் சரியாக இருக்க வேண்டும். லாபத்தையும் குறைக்காமல் காட்டி ஆகவேண்டும். திட்ட அறிக்கை தணிக்கைக்கு உட்படாது. ஆண்டறிக்கை தணிக்கைக்கு உட்படும். ஆகவே மிகவும் யோசித்துச் சரியானபடி வரவு, செலவுகள், மற்றச் செலவுகள், முதலீடுகள், வியாபாரங்கள் நடந்திருக்கின்றனவா என்பது பற்றி அந்த அந்தக் குறிப்பிட்ட துறையின் நிர்வாகிகள் சரியான புள்ளி விபரங்களை அளித்தாலே தலைமை நிர்வாகியால் உண்மையான ஆண்டறிக்கையைத் தயார் செய்ய முடியும். இதற்குக் கடுமையான உழைப்புத் தேவை. மூளைக்கும் வேலை அதிகம். அலுவலகத்தின் கலாசாரங்களும் இதன் மூலம் தெரிவிக்கப்படுவதால் அதிலும் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.

முக்கியமாய் முதலீட்டாளர்களுக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த வேண்டும். தொடர்பு கொள்ளும் நிறுவனங்களுடன் சரியான உறவைப் பேணிப் பாதுகாக்க வேண்டும். அவற்றில் அபாயங்கள் இருக்குமானால் அது குறித்த எச்சரிக்கை உணர்வு இருக்க வேண்டும் என்பதோடு அபாயங்களைக் கண்டறியும் ஆற்றலும் வேண்டும். ஆண்டு அறிக்கையின் உள்ளடக்கமோ அல்லது அதன் தொனியோ  நிறுவனத்தைக் குறித்த அத்தியாவசியமான தடயங்களை நமக்குக் கொடுக்கும். அதன் மூலம் நாம் சரியான நிறுவனத்தில் தான் முதலீடு செய்திருக்கோமா என்பதை அறிந்து கொள்ளலாம். மேலும் நம் முதலீடு இங்கேயே தொடரலாமா வேண்டாமா என்பது குறித்தும் முடிவு செய்து கொள்ளலாம். ஆகவே ஆண்டறிக்கையை வாசிப்பதோ/எழுதுவதோ எளிது அல்ல. கடினமான ஒரு விஷயம்.