இங்கே உள்ள ஸ்வாமிநாராயணர் கோயிலில் நேற்று மாலை தீபாவளி மேளா நடந்தது. மீனாக்ஷி கோயிலிலும் நடந்தது. அது கொஞ்சம் தூரக்க இருப்பதால் இதைப்பார்க்க நேற்று மாலை போயிருந்தோம். அங்கே சாப்பாட்டுக்கடைகளும் போட்டிருந்தார்கள். கோயிலுக்கு உள்ளே போகப் பார்த்தபோது சந்நிதி மாலை வழிபாட்டுக்காக மூடி இருந்தார்கள். இனி இரவு எட்டு மணிக்குத் தான் திறப்பார்கள். ஆகவே நாங்கள் அங்கே வந்து கொண்டிருந்த மனிதர்களையும் அங்கே உள்ள கடைகளையும் பார்த்துவிட்டு எது நன்றாக இருக்கிறதோ அந்த உணவைச் சாப்பிடலாம்னு நினைச்சோம்.
மீனாக்ஷி கோயில் தீபாவளி மேளாவை 2011 ஆம் ஆண்டில் பார்த்தோம். துணிக்கடைகள், நகைக்கடைகள், பாத்திரக்கடைகள்னு பார்த்த நினைவு. துணி எல்லாம் விலை அதிகம். இங்கே அம்மாதிரிக் கடைகள் போடவில்லை. உணவுக்கடைகள் மட்டும். தோசையில் சாதா, மசாலா, பனீர் தோசைகளும், பாவ் பாஜி, பிட்சா,பேல்பூரி, மேதி பகோடா போன்றவையும் கிடைத்தன. தோசை வார்ப்பதைப் பார்த்தால் நன்றாக இருக்கும்னு தோன்றியதால் அதுக்கு டோக்கன் வாங்கினோம். நான் சாதா தோசை, அவர் மசால் தோசை, பையர் பனீர் தோசை, மருமகளும், குஞ்சுலுவும் சீஸ் பிட்சா என வாங்கிக் கொண்டோம். உட்கார்ந்து சாப்பிட இடம் இல்லை. பெஞ்சுகள் மட்டும் ஆங்காங்கே போட்டிருந்தார்கள். அதிலே நின்று கொண்டு சாப்பிடலாம். அப்புறமாப் பையரின் நண்பர் ஒருவர் எங்களுக்கு மட்டும் 2 நாற்காலிகள் ஏற்பாடு செய்து கொடுத்தார். கரும்புச் சாறும் விற்றார்கள். நான்கு டாலர்களாம்.
நுழைவாயில்
கார் பார்க்கில் இருந்து நடந்து சென்று கொண்டிருந்த மக்களில் ஒரு சிறு பகுதி
கோயில் கோபுரத்தின் விளக்கு அலங்காரம் மாறி மாறி வண்ணங்களைக் காட்டியது. கிட்டேப் போய் எடுக்க முடியலை. கூட்டம்!
நீலத்தில் இருந்து ஊதாக்கலருக்கு மாறியப்போ எடுக்க நினைச்சு மறுபடி நீலமே வந்து விட்டது.
உணவுக்கடைகளில் நிற்கும் வரிசைகள். தூரத் தெரிவது தான் உணவுக்கடைகள்.
கையில் மேதி பகோடாவுடன் ஒருவர். நாமே வாங்கிக்கொண்டு தூக்கி வந்து எங்கானும் வைத்துச் சாப்பிடணும் என்பதால் படம் எடுக்க முடியவில்லை. தற்செயலாக இவர் மாட்டினார். தொட்டுக்க குஜராத்தி கடி. நன்றாக இருந்தது. தோசை ஒரே சொதப்பல்! தூரக்கப் பார்த்துட்டு நன்றாக இருக்குனு நினைச்சால் ஒரே தடிமன் சாக்கு மாதிரி. ரப்பர் மாதிரி வந்தது. உளுந்தே போடாமல் அரைச்சிருந்தாங்க. சாம்பார்னு மிளகாய்ப்பொடி, தக்காளி, காரட் போட்ட சொம்புப் பொடி போட்ட மிளகாய்த் தண்ணீர். அதையும் வாங்கிக் குடித்தவர்கள் உண்டு. தேங்காய்ச் சட்னி காரல் வாசனை! தக்காளிச் சட்னி பரவாயில்லை.
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa this is kuttikkunjulu's typing! :D
வீடியோ நன்றாக வேலை செய்கிறது. இன்னும் சில நிமிடங்கள் எடுத்திருக்கலாம்.
ப்ரிவியூவில் பார்த்தேன் வீடியோ வரலை. மக்கள் பார்த்துட்டுச் சொல்லுங்க! வீடியோவுக்குத் தலை முழுகிடலாம். :)))) முன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்ன்னே ஸ்ரீரங்கத்தில் அடிக்கும் காற்றை வீடியோ எடுத்துப் போட்டேன். ஆனால் அது காமிராவில்னு நினைக்கிறேன்.
கார் பார்க்கில் ஆயிரக்கணக்கான கார்கள். படம் எடுக்கலாம்னா ஆங்காங்கே நிறுத்தப்பட்டிருந்தத் தன்னார்வலர்கள் போக்குவரத்துக்கு இடைஞ்சலாக இருக்கும் என்று சொல்லுவார்கள் என்பதால் எடுக்கவில்லை. ஏனெனில் கார் பார்க்கில் இருந்து கோயில் வளாகத்தினுள்ளே செல்ல ஷட்டில்கள் எனப்படும் நீண்ட கார் எட்டு இருக்கை, பத்து இருக்கை கொண்டவை வந்து மக்களை ஏற்றிக்கொண்டு கோயில் வளாகத்துக்கு அழைத்துச் சென்றுகொண்டிருந்தன. அதற்கென 2,3 வாயில்கள் இருந்தன. அடுத்தடுத்து ஷட்டில்கள் வருவதும் போவதுமாக இருந்தது. தன்னார்வலர்களுக்குக் குடி நீர் விநியோகத்தில் ஒரு வான். ரொம்பவே மும்முரமான போக்குவரத்து. நாங்களும் ஒரு ஷட்டிலில் தான் சென்றோம். ஷட்டிலில் தான் திரும்பியும் வந்தோம். எங்களுக்கு எனத் தனி ஷட்டிலாகவும் கிடைத்தது. மசாலா தோசையை ரங்க்ஸும், சீஸ் தோசையைப் பையரும், சாதா தோசையை நானும் சாப்பிட்டோம். மருமகளும் குழந்தையும் சீஸ் பிட்சா சாப்பிட்டார்கள். குழந்தை ஒரு சின்னத் துண்டு மட்டும் சாப்பிட்டாள். அவளுக்கு இவ்வளவு கூட்டம் இத்தனை மனிதர்கள் என்னும் ஆச்சரியம் விலகவில்லை என்பதோடு அப்பா, அம்மாவை இறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அதோடு இல்லாமல் வாணவேடிக்கையைச் சிறிது நேரம் பார்த்தாள். பின்னர் அந்தப் புகையும் வாணங்கள் போடும் சப்தமும் அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லை.
கோயிலுக்கு இடப்பக்கம் மேளா நடந்த இடம். பல நாற்காலிகள் போட்டு மக்கள் நிறைந்திருந்தார்கள். எதிரே ஒரு திரைப்படத் திரை வைக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் கலாசார நிகழ்ச்சிகள் காட்டுவார்கள் என்று பேசிக்கொண்டனர். அந்தப் பக்கம் கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் நாங்கள் போகவில்லை. அதைத்தாண்டி இந்தப்பக்கம் தான் உணவுக்கடைகள் இருந்தன. ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு இடத்தில் போய் டோக்கன் வாங்க வேண்டும். நாங்களும் வரிசையில் நின்றாலும் பையர் தானே போய் டோக்கன் வாங்குவதாகச் சொல்லிவிட்டார். அவருக்குத் தான் நேற்று அதிக சிரமம். இதில் குழந்தையை வேறே கூட்டத்தில் கீழே விடமுடியவில்லை. மகனும் மருமகளும் மாற்றி மாற்றித் தூக்கி வைத்துக்கொண்டார்கள். எங்களால் தூக்க முடியாது. எங்களைத் தூக்கிக் கொண்டே நடக்க முடியலை. அதோடு புது இடம் என்பதால்குழந்தையும் பயப்பட்டாள்.






















































