எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Friday, November 01, 2019

2 படம் பார்த்து 2 விமரிசனம் வந்திருக்கு! :))))

நேற்றும் இன்றும் இரண்டு படங்கள் பார்த்தேன். ஒன்று அந்தாதுன். இன்னொன்று ராஜி/ சம்மதம் என்னும் அர்த்தத்தில் வருவது. அந்தாதுன் படம் ஓர் பியானோ வாசிக்கும் கலைஞனைப் பற்றியது. இளைஞன். பெயர் ஆகாஷ். வாழ்க்கையில் இசை வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வரத்துடிப்பவன். ஆனால் அவனிடம் ஓர் விசித்திரமான ஆசை! அந்த ஆசையில் அவன் குருடனாக நடிக்கிறான். குருடனாக நடிப்பது எப்படி இருக்கும் என்று பார்ப்பதற்காகவும், தான் எவ்வாறு நடத்தப்படுகிறோம் என்று தெரிந்து கொள்ளவும் இதைச் செய்கிறான். ஆனால் ஆரம்பத்தில் நாம் அவனை நிஜமாகவே குருடன் என நம்பிவிடுகிறோம். ஏனெனில் பாதியில் தான் நமக்குத் தெரியவரும் அவன் குருடன் இல்லை என்று. எப்படியேனும் தன்னுடைய இசைத்திறமையால் லண்டன் போகவேண்டும் எனத் துடிக்கிறவன். அவன் இருக்கும் அதே குடியிருப்பு வளாகத்தில் இருக்கும் ஓர் குட்டிப்பையனுக்கு எப்படியோ இந்த இசைக்கலைஞன் குருடன் அல்ல என்று சந்தேகம். அதை நிரூபிக்கத் துடிக்கிறான்.

இதற்கு நடுவில் இசைக்கலைஞன் ஆகாஷுக்கு சோஃபி என்னும் பெண்ணுடன் பரிச்சயம் நேரிட அவனைக் கண்டும் அவன் இசைத் திறமையைக் கண்டும் தன் தந்தையின் இரவு நேர ஓட்டலின் நிகழ்ச்சிக்கு அவனுக்கு ஏற்பாடுகள் செய்து தந்து அவன் இசையில் மயங்கித் தன்னையே அவனுக்கு ஓர் மழைநாளில் தருகிறாள். அந்த ஓட்டலின் ஓர் நிகழ்ச்சியின் போது கதைப்படி ப்ரமோத் சின் ஹா என்னும்  முன்னாள் நடிகராக வரும் ஓர் நபர் அவனுக்கு அறிமுகம் ஆகிறார். அவர் சிமி என்னும் ஓர் முன்னாள் நடிகையை அவரை விட வயதில் மிகவும் சின்னவளை இரண்டாம் மனைவியாகத் திருமணம் செய்து கொண்டிருக்கிறார். முதல் மனைவி மூலம் டானி என்னும் பெண் குழந்தை ஹாஸ்டலில் படித்து வருகிறாள். இவர் ஆகாஷின் பியானோ வாசிக்கும் திறமையைப் பார்த்துவிட்டுத் தன்னுடைய திருமண நாளுக்கு ஓர் ஆச்சரியமான இன்ப அதிர்ச்சியாகத் தன் மனைவிக்கு இருக்க வேண்டும் என ஆகாஷை வீட்டில் வந்து சின்னக் கச்சேரி நிகழ்த்தச் சொல்லிச் சொல்லுகிறார். அவனும் சம்மதிக்கிறான்.

andhadhun க்கான பட முடிவு

மறுநாள் அங்கே சென்ற ஆகாஷுக்கு ஏற்படும் விசித்திரமான அனுபவங்களும், அதன் விளைவுகளும் தான் கதை. கடைசிவரை திக், திக்கென்று இருந்தது. என்றாலும் முடிவு கொஞ்சம் வறட்சி! எதிர்பாரா முடிவு. வழக்கமான பாணியில் சோஃபியும் ஆகாஷும் திருமணம் செய்து கொள்வதாக முடித்திருந்தால் வழக்கமான ஃபார்முலாப் படமாக ஆகி இருக்கும். அப்படி இல்லை. ஆனால் குருடனாக நடித்த ஆகாஷுக்குக் கண் நிஜமாகவே போனதுக்கப்புறம் திரும்ப வரவில்லை கடைசி வரை. கண் எப்படிப் போகிறது? ஏன் திரும்பக் கண் வர முயற்சி எடுக்கவில்லை என்பது தான் கதையின் முக்கியக் கருவே! அது தான் மர்மமே!

andhadhun க்கான பட முடிவு

இந்தப்படத்தைக் கதை எழுதி இயக்கியவர் ஸ்ரீராம் ராகவன் என்பவர். ஆயுஷ்மான் குரானா என்னும் தற்போதைய பிரபல நடிகர் ஆகாஷ் ஆக நடித்திருக்கிறார். ராதிகா ஆப்தே அவருக்கு ஜோடியாக சோஃபியாக வருகிறார். தபு தான் ப்ரமோத் சின் ஹாவின் மனைவியாக நடிக்கிறார். தபுவின் நடிப்பு அருமை. வெளுத்து வாங்குகிறார். படத்தில் காதல் காட்சிகள் தேவைக்கு மேல் இல்லை. இசையும், பாடலும் பின்னணியில் படத்துக்கு வலுவைச் சேர்க்கிறது. துல்லியமான ஒளிப்பதிவு, அருமையான லொகேஷன், முழுக்க முழுக்கப் புனே நகரிலேயே 44 நாட்களுக்குள் எடுக்கப்பட்டு உள்ளது.

லாக்கார்டியர் என்னும் கண் தெரியாத ஃப்ரெஞ்ச் பியானோ கலைஞரைப் பற்றிய படத்தின் அடிப்படையில் இந்தியாவுக்கு ஏற்பத் தயாரிக்கப்பட்டிருந்தாலும் அதன் மூலத்தன்மை சற்றும் குறையவில்லை. அனைவரும் இயல்பாக நடித்துள்ளார்கள். நல்லவேளையா இந்தப் படங்களெல்லாம் நம்ம தமிழ் இயக்குநர்கள் பார்ப்பதில்லை. பிழைத்தோம். படத்தின் ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் நடிக்கும் முயல்குட்டி அபாரமாக நடித்துள்ளது.

raazi க்கான பட முடிவு

அடுத்துப் பார்த்தது ராஜி. RAAZI   ஒருத்தருக்கொருத்தர் ஒத்துப்போவதுனு அர்த்தம் வந்தாலும் இது தேசபக்திக் கதை. பார்க்கையிலேயே என்னுடைய தேசபக்தி ரத்தம் கொதிக்க ஆரம்பிச்சுடுச்சுனாப் பாருங்க. இது பற்றிய விமரிசனத்தைப் படம் வந்தப்போப் படிச்சேன். நிஜமான நிகழ்வு திரைப்படமாக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் கேள்விப் பட்டேன். ஹரீந்தர் சின்ஹா என்னும் எழுத்தாளர் ஓர் நாவலும் எழுதி உள்ளார். நாவலின் பின்னணி தான் கதை என்றாலும் இந்திய உளவுத்துறையான "ரா" வில் உளவு பார்க்கும் வேலையில் ஈடுபட்ட ஓர் பெண்ணின் வாழ்க்கைச் சித்திரம். அந்தப் பெண் ராணுவ வீரரான தன் தந்தையின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க  இந்திய உளவாளியாகப் பாகிஸ்தான் செல்கிறாள். அதுவும் எப்படி? தன் தந்தையின் நீண்ட நாள் நண்பரான பாக்கிஸ்தானின் ராணுவ அதிகாரியான ஒருவர்மகனைத் திருமணம் செய்து கொண்டு. அவர் ராணுவத்தில் பிரிகேடியராக இருந்து ராணுவ ஜெனரலாகப் பதவி உயர்வு பெற்றவர்.   அவர் மூத்த மகன், இரண்டாம் மகன் அனைவரும் ராணுவத்தில் இருப்பவர்கள். இரண்டாம் மகனைத் தன்  பெண்ணுக்கு மணமுடிக்கிறார் செஹமதின் தந்தை.

raazi க்கான பட முடிவு

அவர் பெண்ணிடம் வாங்கிய வாக்குறுதியே தேசத்துக்காக உழைக்க வேண்டும். உயிர்த்தியாகம் செய்யக் கூடத் தயாராக இருக்க வேண்டும் என்பதே! அதற்காகவே பெண்ணைப் பாகிஸ்தானுக்குத் திருமண பந்தம் மூலம் அனுப்பி வைக்கிறார். . அதனால் பாக்கிஸ்தான் செல்லும் அந்தப் பெண் அங்கே தன் வாழ்க்கையைத் தொடங்கும் முன்னர் தாய் நாட்டிற்குச் சேவை செய்வதில் ஈடுபடுகிறாள். ரகசிய உளவாளியாக. அவள் எப்படி எல்லாம் உளவு பார்த்துத் தகவல்கள் சேகரிக்கிறாள் என்பதையும் அதற்கு முன்னர்   இந்த வேலையில் சேரும் முன்னர் அவளுக்கு அளித்த பயிற்சிகளையும் பார்த்தால் எவ்வளவு கடுமையான வாழ்க்கை முறை என்பது புரியும். இத்தனை கடுமையான பயிற்சிகளுக்குப் பின்னரே அவர்கள் வேலையில் சேர்ந்து கொள்ள முடியும், அது ஆணானாலும் பெண்ணானாலும் என்பது படம் பார்க்கிறவர்கள் புரிந்து கொள்ளமுடியும். முக்கியமாய்க் குண்டுச் சட்டியில் குதிரை ஓட்டும் நம்மவர்கள்! வெட்டி வீராப்புப் பேசிக்கொண்டு தமிழன் வீரன், அவனை ஒருவராலும் அழிக்க முடியாது எனச் சொல்லிக் கொண்டே தமிழையும் தமிழரையும் அழித்து ஒழிப்பவர்கள் கட்டாயமாய்ப் பார்க்க வேண்டிய படம்.

கடைசியில் உளவாளியாக பாகிஸ்தானின் ராணுவ அதிகாரி வீட்டிற்குப் போனவள் தன்னையும் அறியாமல் கணவனையே காதலிக்கத் தொடங்கி அவனுடன் ஒன்று சேருவது இயல்பாகப் படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதையும் மீறிப் பார்க்கும் அவள் உளவால் இந்தியா (கதைக்களம் 1971 ஆம் ஆண்டின் இந்தியா -பாக்கிஸ்தான், வங்காளத்துக்காகப் போரிட்ட போர்) பெறும் வெற்றியும் முக்கியமாக ஐ.என்.எஸ். விக்ராந்த் அடையும் வெற்றி. இந்தக் கதை முழுவதுமே இந்தியக்கப்பல்படைத் தலைவர் ஒருவரால் தன் கீழிருக்கும் ஊழியர்களுக்குச் சொல்லுவது போல் அமைந்துள்ளது. அதில் இந்த உளவாளிப் பெண்ணின் மகனும் ஒரு கப்பல்படை அதிகாரியாக இருந்து கேட்கிறான்.

கதைப்படி ஸெஹமத் ஆக நடிப்பவர் ஆலியா பட்! வாழ்ந்து காட்டியுள்ளார். அவர் மாமனாராக வரும் ஷிஷிர் ஷர்மா, கணவன் இக்பாலாக நடிக்கும் விக்ரம் கௌஷல் ஆகியோரும் தங்கள் பாத்திரங்களின் தன்மையை நன்கு உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார்கள். கடைசியில் மனைவி என நினைத்துப் பார்க்கும் பெண் தன் மனைவி அல்ல என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளாமலே இக்பல் குண்டு வீச்சில் கொல்லப்படுகிறான். அந்த குண்டு உண்மையில் செஹமத் மாட்டிக்கொள்ளாமல் இருப்பதற்காக இந்திய ராணுவ வீரர்களே அங்கே மாறு வேஷத்தில் வந்து குண்டு போடுவதாகக் காட்டுகின்றனர். ஆனால் செஹமத் தப்பி விடுகிறாள். தன் மனைவி இந்திய உளவாளி எனத் தெரிந்து கொண்டதும் இக்பலின் மனக் கலக்கம், கொந்தளிப்பு அவர் நடிப்பில் தென்படுகிறது. அங்கே ராணுவ வண்டிகளில் எல்லாம் "க்ராஷ் இந்தியா" என எழுதப்பட்டிருப்பதைப்பார்க்கையில் எல்லாம் செஹமதின் தேசிய உணர்வு மேலோங்குகிறது. கடைசியில் இந்தியா திரும்பும் செஹமத் இக்பல் மூலம் தனக்குப் பிறக்கும் குழந்தையை வளர்த்து இந்திய ராணுவத்தில் சேர்த்துவிட்டுத் தனிமை வாழ்க்கை வாழ்கிறாள்.

படம் அருமை எனச் சொன்னால் போதாது. தமிழ்நாட்டில் எப்போ இத்தகைய படங்கள் வரும் என்னும் ஏக்கத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது. குல்சாரின் மகள் இயக்கத்தில் ஜோஹரின் மகன்கள் தயாரித்துள்ளனர். நல்லதொரு திரைப்படம் பார்த்த மன நிறைவு.

Wednesday, October 30, 2019

ஒரு மழை நேரத்தில் பார்த்த படம்!

தீபாவளி தினத்தன்று மத்தியானம் 3 மணி அளவில் பொண்ணு வீட்டில் பையர் கொண்டு வந்து விட்டார். அவங்க அங்கிருந்து வீட்டுக்குக் கிளம்பும்போது குஞ்சுலு எங்க இருவர் கையையும் பிடித்துக் கொண்டு பிடித்து இழுத்தது. "கம்" "கம்" என்றும் சொன்னது. நாங்க அதோட வரலைனு தெரிஞ்சதும் முகம் ரொம்பவேச் சின்னதாகப் போய்விட்டது. அவங்களை வழி அனுப்பப் போகும்போது படி இறக்கம் தெரியாமல் காலை வைத்ததில் எனக்குக் காலில் இழுத்துக்கொண்டு வந்துவிட்டதால் நான் உள்ளே வந்து உட்கார்ந்துட்டேன். அவங்க என்னைத் தேடி இருக்காங்க! :(

அப்பு ரொம்ப பிசி. உட்கார நேரமில்லை. பள்ளியிலிருந்து வரச்சேயே ஏதேனும் ஒரு வகுப்புக்கு அவ அம்மா கொண்டு விடப் போக வேண்டி இருக்கு. அதன் பின்னர் ஆறரைக்கு அது வந்து வீட்டுப்பாடங்கள் முடிச்சுட்டுச் சாப்பிட்டுப்படிக்க வேண்டி இருக்கு. சில சமயங்கள் ஒன்பது மணி வரைக்கும் படிக்க வேண்டி இருக்கு. காலையிலும் சீக்கிரம் எழுந்து கொண்டு பள்ளிக்குத் தயார் செய்துக்கணும். ஆக எல்லோரும் ரொம்ப பிசியாக இருக்காங்க இங்கே. அங்கே மருமகள், பையரும் இப்படித் தான். மருமகளுக்கு வீட்டு வேலைகளோடு குழந்தையைப் ப்ளே ஸ்கூலில் கொண்டு விடுவதும் கூட்டி வருவதும் நடுவில் வீட்டுக்குத் தேவையான சாமான்கள் வாங்கக் கடைகள் செல்வதும் சரியாக இருக்கும். பையருக்கு அலுவலக வேலை ஒழிந்து ஆசுவாசமாக உட்கார்ந்தே நாங்க பார்க்கவில்லை. அவரிடம் முன் கூட்டி நேரம் குறித்துக்கொண்டு தான் பேச வேண்டி இருக்கும். அவ்வளவு வேலை! :( நடுவில் எங்கானும் வெளி ஊர்ப்பயணங்கள் அலுவலகம் சார்பாக!

நேற்று இங்கே பெண் ஏதானும் படம் பாருனு ஒரு ஹிந்திப் படம் போட்டுப் பார்க்கச் சொன்னாள். த்ரில்லர் படம் தான். படத்தின் பெயர் "இட்டிஃபாக்"

Theatrical Poster of Ittefaq

2017 ஆம் ஆண்டில் வந்த படம். விநோத் கன்னாவின் பிள்ளை அக்ஷய் கன்னா நடிச்ச படம். படத்தின் கதை ரொம்பவே எளிமை, ஆனால் திக் திக்! ஆரம்பத்தில் "விக்ரம் சேதி" என்னும் இந்தியப் பாரம்பர்யம் கொண்ட ஆனால் இங்கிலாந்து வாழ் ஆங்கில எழுத்தாளர். முதல் நாவல் வெளியீட்டிலேயே பெரும்புகழ் அடைந்தவர். எக்கச்சக்கமானப் பெண் ரசிகைகள். மும்பையின் பிரபலமான காவல்துறை அதிகாரி ஆன "தேவ்" (அக்ஷய் கன்னா) என்பவரின் மனைவி கூட விக்ரம் சேதியின் ரசிகை. கணவருடன் அதைப் பற்றி விவாதிப்பாள். ஆனால் அந்த விக்ரம் சேதியே இப்போது மனைவியைக் கொன்றதாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டுக் காவல் துறையால் கைது செய்து அழைத்துச் செல்கையில் தப்பி ஓட, காவல் துறை துரத்திப்  பிடிக்க முயற்சிக்கையில்  காவல்துறை வாகனத்தை ஓர் இளம்பெண் வந்து தடுத்து நிறுத்தித் தன்னுடைய குடியிருப்புக்கு அழைத்துச் செல்ல அங்கே இன்னொரு கொலை. அந்த இளம்பெண்ணின் கணவன் வக்கீலான சேகர் சின் ஹா கொலைசெய்யப்பட்டுக் கிடக்கிறார். விக்ரம் தான் கொன்று விட்டதாக அந்தப் பெண் குற்றம் சாட்ட அங்கே திகைத்து நின்று கொண்டிருந்த விக்ரம் சேதியைக் காவல் துறை இரண்டாம் முறையாக இன்னொரு கொலைக்கும் குற்றம் சுமத்தி அழைத்துச் செல்கிறது.

ittefaq க்கான பட முடிவு

ஆனால் சேகர் சின் ஹாவின் மனைவிக்கு இன்னொருவருடன் தொடர்பு இருந்ததால் அவளே தன் கணவனைக் கொன்றிருக்கலாமோ என அவளும் கைது செய்யப்படுகிறாள். இருவரையும் விசாரணை செய்யும் அதிகாரியான "தேவ்" (அக்ஷய் கன்னா) கடைசியில் விக்ரமின் நாவல் ஒன்றின் மூலமாகவே உண்மையான குற்றவாளி யார் எனக் கண்டு பிடிக்கிறார். இதற்கு நடுவில் "சந்தியா" என்றொரு இளம்பெண்ணும் தற்கொலை செய்து கொள்ள அதற்கான காரணத்தைக் கண்டு பிடிக்க முயலும் காவல் துறை அதிகாரி தேவுக்கு அந்தப் பெண் சில நாட்கள் முன்னர் பலரால் பாலியல் பலாத்காரத்துக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பெண் என்பதும் அவளை வைத்தே தன்னுடைய மூன்றாவது நாவலை விக்ரம் சேத்தி எழுதி இருப்பதும் அதில் சந்தியாவின் பெயரை வெளியிடவில்லை என அவளுக்கு வாக்குக் கொடுத்துவிட்டுப் பின்னர் அவள் பெயரைப் பத்திரிகைகள், ஊடகங்களுக்கு விக்ரம் சேதி சொல்லிவிட்டதாகவும் அதனால் ஏற்பட்ட அவமானம் தாங்க முடியாமல் அவள் தற்கொலை செய்து கொண்டுவிட்டதாகவும் அவள் தகப்பனார் கூறுகிறார்.இதைக் குறித்து விக்ரமிடம் விசாரித்ததில் அதைச் செய்தது தன் மனைவி எனவும் அவளுக்கும் தனக்கும் இதனால் சண்டை எனவும் சொல்கிறார். தலை சுற்றும் காவல் துறை அதிகாரி கடைசியில் உண்மையைக் கண்டு பிடித்துக் குற்றவாளியைக் கைது செய்யப் போகையில் குற்றவாளி தப்பி விடுகிறான் அதுவும் காவல் அதிகாரி தேவுக்கு விஷயத்தைத் தெளிவாக விளக்கி விட்டு!

ittefaq க்கான பட முடிவு

கடைசிவரை தொய்வில்லாமல் எடுத்திருந்தார்கள். மும்பையின் மழைக்காலம் ஆரம்பித்த மூன்று நாட்களில் கதை நடக்கிறது. மூன்றாம் நாள் முடிந்து விடுகிறது. நடிகர்களோடு மும்பையின் மழையும் சேர்ந்து நடித்துள்ளது. மழைக்காலத்தை மிக அருமையாகக் கண்ணெதிரே கொண்டு வந்துள்ளார்கள். படத்தில் பின்னணி இசை கூட சத்தமாக இல்லாமல் மென்மையாகக் காதுக்குத் தொந்திரவு கொடுக்காமல் அமைத்திருக்கிறார்கள். ஒரு காதல் காட்சியோ, டூயட்டோ, குழுவாக நடனங்களோ எதுவும் இல்லை. முழுக்க முழுக்க எளிமையான செட் அல்லது அந்த அந்த இடங்களிலேயே எடுத்திருக்கிறார்கள். எல்லாம் இயல்பாகச் செய்திருக்கிறார்கள். இதையே தமிழில் எடுத்திருந்தால் வக்கீல் சேகரின் மனைவி மாயாவாக நடிப்பவரை அவரின் காதலனோடு ஒரு டூயட்டாவது பாட வைத்திருப்பார்கள், அதுவும் வெளிநாட்டில்! கடைசியில் மும்பை விமான நிலையக் காட்சி மிக மிகநன்றாக எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. கடைசி நிமிடம் வரை திக், திக் கடைசியில் குற்றவாளி தப்புவதில் காவல் துறை அதிகாரிக்கு ஏற்படும் ஏமாற்றம் நமக்கும்.

அதிலும் இங்கேயும் இப்போது 2 நாட்களாக மழை பொழிவதால் மழையை அனுபவித்துக்கொண்டே படத்தையும் பார்த்தேன். ஒரு நல்ல படம் பார்த்த மன நிறைவு! முக்கியமாக மிகை நடிப்பு இல்லாமல் இயல்பாக வந்துவிட்டுப் போகிறார்கள். யாருமே நடிக்கவில்லை. தேவின் மனைவியாக முன்னர் "சாந்தி" ஹிந்தித் தொடரில் சாந்தியாக நடித்த மந்திரா பேடி வருகிறார். ஷாருக்கானும் அவர் மனைவியும் தயாரித்த படமாம் இது. முன்னர் ராஜேஷ் கன்னா, நந்தா நடித்து இதே போல் ஓர் படம் வந்து பார்த்திருக்கேன்.  யாஷ் சோப்ரா எடுத்திருந்தார் அந்தப் படத்தை. அதைப் போலத் தான் இதுவும் கிட்டத்தட்ட என்றாலும் படப்பிடிப்பும் கதையம்சமும் நடிகர்களின் நடிப்பும் பொருந்திப் போகிறது.

Monday, October 28, 2019

அம்பேரிக்காவில் கொண்டாடிய தீபாவளி!



உம்மாச்சி அலமாரியின் ஒரு பகுதி!


மருந்து சின்ன டப்பாவில்


மருந்து இல்லாமல் பக்ஷணங்கள். ஓரத்தில்  ஸ்வாமி நாராயணன் கோயில் இனிப்பும், சூடா எனப்படும் அவல், கடலை, கலவையும்.
நடுவில் காய்ச்சிய எண்ணெய், சீயக்காய்ப் பொட்டலம், மஞ்சள் பொடி கிண்ணங்களில்


இடது ஓரத்தில் பையரின் உடைகள். நடுவில் மேலே குஞ்சுலுவோட பட்டுப்பாவாடை, சட்டை, அடியில் மாட்டுப் பெண்ணின் சல்வார், குர்த்தா, பக்கத்தில் என்னுடைய புடைவை, கோல்ஹாப்பூர்ப் புடைவை, மெஜந்தா கலர், கிளிப்பச்சை பார்டர், ஜரிகைத் தலைப்பு, (ஜேகே அண்ணாவுக்கு என்ன கலராத் தெரியப் போறதுனு தெரியலை!) அடியில் (மாமாவுக்கு) ரங்க்ஸின் ஜீன்ஸ், ஹிஹி, இந்த வருஷம் பையர் உபயம், ஜீன்ஸ் பான்ட், ஷர்ட் ஃபுல்ஹான்ட்!

காலங்கார்த்தாலே எழுந்திருக்காதேனு வேறே 144 தடை உத்திரவு. ஏற்கெனவே இங்கே காலை ஆறுமணி, ஆறரை மணிக்குப் பார்த்தால் நடு ராத்திரி இரண்டு மணி மாதிரி இருக்கும். ஆனாலும் நாம யாரு? சும்மா விடுவோமா? நாலரைக்கு எழுந்துட்டோமுல்ல! எழுந்து அடுப்பை அலம்பித் துடைத்துக் கோலம் போட்டு, வீடு பெருக்கித் துடைத்து, எண்ணெய் காய்ச்சி, சீயக்காய், மஞ்சள் பொடி எல்லாவற்றையும் எடுத்து வைப்பதற்குள்ளாக ஐந்தரை ஆகி விட்டது. பின்னர் காஃபி போட்டுவிட்டு ரங்க்ஸை எழுப்பினேன். காஃபி குடிச்சுட்டு நான் குளிக்கப் போயிட்டேன். குளிச்சுட்டு வரவும் ஒவ்வொருத்தரா வந்தாங்க. குஞ்சுலு மட்டும் ஏழரைக்கு எழுந்து கொண்டது. பின்னர் இன்னிக்கு அமாவாசை என்பதால் நான் சமைச்சுட்டேன். சீக்கிரமாவே எல்லோருமாச் சாப்பிட்டோம்.

அதன் பின்னர் சற்று நேரம் ஓய்வெடுத்துக்கொண்டு ஒன்றரை மணிக்கப்புறமாக் கிளம்பிப் பொண்ணு வீட்டுக்கு வந்திருக்கோம். இங்கே அநேகமா ஒரு மாசம் இருந்துட்டுக் கார்த்திகை சமயம் அங்கே போவோம். இப்போதைக்கு அம்புட்டுத் தான் விஷயம்! 

Friday, October 25, 2019

இம்புட்டுத்தான் இந்த வருஷம் தீபாவளிக்கு! :) :(


முள்ளுத்தேங்குழல்

தீபாவளி மருந்து சாமான்கள் வறுத்து வைச்சிருக்கேன்.


இதான் இந்த வருஷத்துக்கு ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்ச்வீட்டு. குலோப்ஜாமூன், கிட்ஸ் பாக்கெட்டில். 20 வரும்னு சொன்னாங்க! கரெக்டா 20 தான் வந்தது. அம்புட்டுத் தான்!

நாளைக்கு ஸ்வாமிநாராயணன் கோயிலில் ஏதோ வாங்கி வருவதாகப் பையர் சொல்லி இருக்கார். சொல்லியாச்சு வேண்டாம் நான் பண்ணறேன்னு. பண்ணக்கூடாதுனு அடம். தீபாவளிக்கு வீட்டில் எண்ணெய் வைக்கணும் என்பதால் இன்னிக்குக் கொஞ்சம் போல் எண்ணெய் வைத்துத் தேங்குழல் மட்டும் பிழிஞ்சேன். அப்புறாம் மாட்டுப்பொண்ணு கிட்ஸ் பாக்கெட் வாங்கிக் கொடுத்தாள். அதிலே குலோப் ஜாமூன் பண்ணியாச்சு. மருந்து சாஅமான்களை வறுத்து வைச்சிருக்கேன். அதை அரைச்சு மருந்து கிளறனும் அல்லது வெல்லம் சேர்த்துப் பொடிச்சு வைக்கணும். தீர்ந்தது தீபாவளி பக்ஷணம் பண்ணும் வேலை! :(

பீப்பாய் க்கான பட முடிவு

நம்பினால் நம்புங்க, இல்லாட்டிப் போங்க, இந்த மாதிரி பீர் பாரல் பீப்பாய்களில் தான் நான் 88 ஆம் ஆண்டு வரை பக்ஷணங்கள் பண்ணி வைச்சிருக்கேன். அதுக்கே மாமியார், மாமனார் இருவருக்கும் துக்கம் தொண்டையை அடைக்கும். கருவிலியில் இருந்தப்போ ஒவ்வொரு பக்ஷணத்துக்கும் இம்மாதிரி ஒரு டின். டின், டின்னாக பக்ஷணம் பண்ணிச் சாப்பிட்டோம். இப்போ? பக்ஷணமே பண்ணறதில்லை. அந்தக்  காலம் எல்லாம் மலை ஏறிப் போச்சு. இப்போ இந்த மாதிரியான நிலைமைக்கு வந்துட்டோமேனு அழுவாங்க! அழுவாங்கன்னா லிடரலி (literally) அழுகை வந்துடும். :)))) எங்க வீட்டிலும் அப்பா நிறையப் பண்ணச் சொல்லுவார் என்றாலும் தீபாவளி கழிந்து சுமார் ஒரு வாரம் வரை பக்ஷணங்கள் வரும். அதிலே மிக்சர் மட்டும் கொஞ்சம் கூட நாட்கள் ஓடும். லாடு வகைகள் கொஞ்சம் கூட நாட்கள் வரும். ஆனால் இங்கேயோ எல்லாமே கல்யாணச் சீர் வைக்கறாப்போல் பண்ணியாகணும். அந்த மாதிரி வரும்போது தீபாவளிக்கு ஒரு வாரம் முன்னாடியே எண்ணெய் வைக்க ஆரம்பிக்கணும். சாமான்கள் ஒரு மாசம் முன்னாடியே சேகரிக்கணும். இதுக்கு நாங்க முந்திய ஞாயிறிலிருந்தே எண்ணெய் வைக்கணும். அக்கம்பக்கம் அனைவரிடம் இருந்தும் உள்ள ரேஷன் கார்ட்களில் சர்க்கரையைப் பீராய்ந்து வாங்குவேன். எங்களுக்கு வேண்டாமா என்பவர்கள் உண்டே. ஆகவே 2 மாசம் முன்னாலிருந்தே தலையைப் பிய்த்துக்கொண்டு சாமான் சேகரிப்பேன். எங்க வீட்டில் எனக்கு வைச்சுக்கொடுக்கும் ஒவ்வொரு பைசாவையும் பத்திரமாகச் சேமித்து வைத்து இம்மாதிரி அதீத செலவுகளுக்குப் பணம் தேவைப்படும்போது போட்டுச் சமாளிப்பேன். பல சமயங்களிலும் என் அப்பா தீபாவளிக்கு எங்க நாலு பேருக்கும் துணி வாங்கிக்கக் கொடுக்கும் ஐநூறு ரூபாயையும் கூடப் போடும்படி இருக்கும். சந்தோஷமாப் போட்டுச் சமாளிச்சிருக்கேன். அப்போல்லாம் தீபாவளி என்றால் மனதில் எதிர்பார்ப்பும், சந்தோஷமும் இருக்கும். இத்தனை கஷ்டத்திலும் மன நிறைவோடு கொண்டாடினோம்.

ஆனால் இப்போ! எல்லாம் இருக்கு! ஆனால் ஒண்ணும் இல்லை. எல்லா நாட்களையும் போல அன்றைய நாளும் ஒரு நாள்! அவ்வளவே! ஸ்ரீரங்கம், சென்னை போன்ற ஊர்களிலாவது அக்கம்பக்கம் பழகியவர்கள், சொந்தக்காரர்கள் என வருவாங்க, போவாங்க, பக்ஷணம் வரும், போகும். இங்கே! தீபாவளி மேளாவோடு சரி! :))))))) சென்னையில் இருந்தவரைக்கும் ஓரளவுக்கு பக்ஷணங்கள் ஆவலோடு பண்ணிக் கொண்டிருந்தேன். செலவும் ஆகிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் ஸ்ரீரங்கத்தில் அதுவும் குறைந்து விட்டது. இருந்தாலும்  ஸ்ரீரங்கத்திலாவது ஒரு தேன்குழலும், ஒரு மிக்சரும் பண்ணிடுவேன். ஒரு கேக் மற்றும் ஏதானும் ஒரு லாடு பண்ணுவேன். இங்கே பையர் பிடிவாதமாகப் பண்ணினே என்றால் நான் சாப்பிட மாட்டேன் என்று அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லி விட்டார். இன்னிக்கு அவரிடம் அனுமதி வாங்கிக்கொண்டு சாஸ்திரத்துக்கு! சாஸ்திரத்துக்கு எனில் நிஜம்மாவே சாஸ்திரத்துக்குப் பண்ணிய பக்ஷணங்கள் தான் இவை! நாளை ஸ்வாமிநாராயணன் கோயிலிலிருந்து பக்ஷணங்கள் வந்தால் படம் எடுத்துப் போடப் பார்க்கிறேன்.