எச்சரிக்கை

இந்த வலைப்பக்கங்களில் வரும் என்னுடைய பதிவுகளை என் அனுமதி இல்லாமல் யாரும் பயன்படுத்தக் கூடாது. மேற்கோள் காட்டத் தேவை எனில் என் பதிவின் சுட்டியைக் கொடுக்கவேண்டும்.


Not a penny is he going to take with him finally after his lifelong pursuit of money. The Lord's name, Bhagawan nama, is the only currency valid in the other world.

Have a great day.

பரமாசாரியாரின் அருள் வாக்கு

Thursday, May 04, 2017

எண்ணக் கதம்பம்!

நேற்று  (மே 2 ஆம் தேதி இங்கே) அப்புவோட பிறந்த நாள். பத்தாவது பிறந்த நாள். ஓடியே போச்சு பத்து வருஷங்கள். 2007 ஆம் வருஷம் யு.எஸ்.ஸின் மெம்பிஸ் நகருக்கு வந்தது, அப்பு பிறந்தப்போ அங்கே இருந்தது, பிறந்த குழந்தையை முதல் முதல் தொட்டப்போ அது சிலிர்த்துக் கொண்டது எல்லாமும் நினைவில் இருக்கு.  விமானப் பயணம் செய்பவர்களுக்கு ஜெட்லாக் இருக்கிறாப்போல் பிறக்கும் குழந்தைகளுக்கு கருப்பைலாக் இருக்குமோனு நினைக்கிறேன்.  ஏனெனில் கருவில் குழந்தை இருக்கும்போது பகல் பொழுதை விட இரவுகளில் தான் அதிகம் விழித்துக் கொண்டும், சுற்றிக் கொண்டும், உதைத்துக் கொண்டும் இருக்கும்னு சொல்றாங்க சிலர்.  கருவில் குழந்தை இரவு நேரம் விழித்திருப்பதாலோ என்னமோ பிறந்த குழந்தைகள் சில நாட்கள், அல்லது குறைந்தது ஒரு மாதமாவது இரவில் தூங்குவதில்லை!

அது போல் அப்புவும் இரவு நேரங்களில் தூங்காமல் விழித்திருப்பாள். காலையில்  நாம எழுந்ததும் தூங்க ஆரம்பிப்பாள். அதே போல் இப்போப் பையரின் மகளும் இரவில் சீக்கிரம் தூங்குவதில்லை. பின் தூங்கிப் பின் எழுகிறாள்.  அப்புவோட பிறந்த நாளை எளிமையாகக் கொண்டாடியாச்சு. பத்தாம் தேதி ஜன்ம நக்ஷத்திரத்தன்னிக்குத் தான் கோயிலுக்குப் போய்க் கொண்டாடணும்! அப்போ நாங்க பையர் வீட்டுக்குப் போயிடுவோம். ஆயிற்று! இங்கே வந்தும் ஐந்து மாதங்கள் ஆகப் போகின்றன.  ஜூன் பத்து தேதி வரை விசா இருந்தாலும் மே மாதமே திரும்பும்படி ஏற்கெனவே டிக்கெட் வாங்கியாச்சு. அதன்படி நல்லபடியாகத் திரும்பணும்.

திரும்பியதும் ஓர் பெரிய தவிர்க்க முடியாத கடமை இருக்கிறது! அதை முடிக்கணும். அதுவரையிலும் மனம் எதிலும் நிலை கொள்ளாமல் தவித்தபடி தான் இருக்கும்! வேறே வழி இல்லை! :(
*********************************************************************************

நான்கு சினிமா பார்த்ததாக எழுதி இருந்தேன், இல்லையா? மற்றப் படங்கள் பத்தி இங்கே குறிப்பிடப் போவதில்லை! க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்! ஆளாளுக்கு நான் முழுக் கதையைச் சொல்றேன்னு கிண்டல் செய்துட்டு இருக்காங்க! முழுக்கதையை எங்கே சொல்லி இருக்கேன்? அந்தக் காலத்து சினிமாப் பாட்டுப் புத்தகங்களைப் பார்த்திருந்தாத் தெரிஞ்சிருக்கும்.  கதையைப் போட்டுட்டுக் கடைசியில் கிளைமாக்ஸை மட்டும் சொல்லாமல் "மீதியை வெள்ளித்திரையில் காண்க!" என்று போட்டிருப்பாங்க. அப்படித் தானே நானும் சொன்னேன்!

ஹிஹிஹிஹி!

அது யாரு சிரிக்கிறது? க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் ம.சா.வா? வந்துட்டியா, வா! என்ன சிரிப்புங்கறேன்!

ஒண்ணும் இல்லை! அந்தக்காலத்து முறைனு எழுதி இருப்பதால் உனக்கு வயசாயிடுச்சுனு எல்லோருக்கும் புரிஞ்சுடுமே!

க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் யார் சொன்னது? இப்போ ராஜராஜ சோழனைப் பத்திக் கூடத் தான் எனக்குத் தெரியும். அதுக்காக! எனக்கு ஆயிரத்துச் சொச்சம் வயசு ஆயிடுச்சுன்னு சொல்லிட முடியுமா என்ன?

சரி, எப்படியோ போய்க்கோ! எனக்கென்ன? (ம.சா. பின் வாங்கல்) இப்போல்லாம் கதையை லேசாத் தொட்டுட்டு மற்றத் தொழில் நுட்ப விஷயங்களைப் பத்தித் தான் பேசணும். இது தெரியலை! இதிலே பேச்சு வேறே!

என்ன அங்கே முணுமுணுப்பு?

ஒண்ணுமில்லை(ஈனஸ்வரத்தில் ம.சா.)

தொலையட்டும்! நாம என்னிக்கும் குழந்தை ஒன்லி!  அதை யாராலும் மாத்த முடியாதாக்கும்!
*********************************************************************************
piku movie க்கான பட முடிவு     pink movie க்கான பட முடிவு

piku movie க்கான பட முடிவு

இதுவும் பிகு படத்துக் காட்சி தான்!


ஆகவே நான் பார்த்த நீர்ஜா,  ருஸ்தும், ஆரக்ஷண்(இரண்டாம் முறை), தம் லகாகே ஹைஷா ஆகிய படங்களைப் பற்றி ஒண்ணும் சொல்லப் போறதில்லை!

இதிலே நீர்ஜாவும், ருஸ்தும் படமும் நிஜமாக நடந்த நிகழ்வுகளை வைத்து எடுக்கப்பட்ட படங்கள்.  ருஸ்தும் படம் சுதந்திரம் பெற்ற காலத்து இந்தியாவில் மும்பை மாநகரில் ஓர் கடற்படை அதிகாரியால் செய்யப்பட்ட கொலை பற்றியது. கதையைச் சிறிதும் மாற்றவில்லை! ஓரளவுக்கு அப்படியே எடுத்திருக்காங்க!  நீர்ஜாவும் எண்பதுகளில் கடத்தப்பட்ட பான் ஆம் விமானத்தில் பணி புரிந்து வந்த ஓர் பெண்ணைப் பற்றியது. உண்மைக் கதை. விமானம் கராச்சி வழியாக ஜெர்மன் செல்ல வேண்டும். விமானம் கராச்சியில் தீவிரவாதிகளின் கட்டுப்பாட்டில் வருகிறது.  கராச்சியில் தீவிரவாதிகளால் கடத்தப்பட்ட பயணிகளைக் காப்பாற்றும்போது அந்தப் பெண் சுடப்பட்டு இறந்தாள்.
Neerja க்கான பட முடிவு

சுடப்பட்டு இறந்த உண்மையான நீர்ஜா!


Neerja க்கான பட முடிவு

படத்தில் நீர்ஜாவாக நடித்திருப்பது அனில் கபூரின் மகள் சோனம் கபூர்! முதல் படம் என நினைக்கிறேன். நன்றாகவே செய்திருக்கிறார்.

ஆரக்ஷண் விளக்கவேண்டாம்னு நினைக்கிறேன். அமிதாப், சையஃப் அலி கான், தீபிகா படுகோனே நடித்தது. தம் லகாகே ஹைஷா படம் விருப்பமில்லாமல் திருமணம் புரிந்து கொள்ளும் ஒரு ஜோடி கடைசியில் எப்படி ஒருவரை ஒருவர் விரும்பத் தொடங்குகிறார்கள் என்பது பற்றி. துளிக்கூட ஆபாசம் இல்லாமல் எடுக்கப்பட்ட படங்கள்! கதைக்கேற்ற காட்சி அமைப்பு, பின்னணி இசை, வசனங்கள், தேவையான இடத்தில் பாடல்! கனவுக்காட்சியோ, நாயக, நாயகியர் சேர்ந்து பாடி ஆடும் காட்சிகளோ கிடையாது!  கொஞ்சம் நெருடலாக இருந்த ஒரே விஷயம் கதையில் நாயகனும், நாயகியும் சேருவதற்குக் காரணமாக இருந்த போட்டி விஷயம் தான்! அப்படி ஓர் போட்டி இன்றும் நடக்கிறதா என்பது தெரியவில்லை! அல்லது கதைக்காகச் சேர்த்தார்களா என்பதும் தெரியவில்லை! ஆனால் கொஞ்சம் கடுமையான போட்டி என்றே சொல்லணும்! :)

dum laga ke haisha க்கான பட முடிவு

இந்தப் பெண் தான் கதாநாயகி! சிறந்த கதாநாயகி என்னும் விருது வாங்கி விட்டார் இந்தப் படத்திலே. அதைத் தவிரவும் இந்தப் படம் சிறந்த பாடல்கள், சிறந்த இந்திப்படம், சிறந்த ஒளிப்பதிவு, சிறந்த பாடகர் ஆகிய தகுதிகளுக்காகவும் பரிசு பெற்றிருக்கிறது.  கதாநாயகன் , நாயகியின் உண்மைப் பெயர் ஆயுஷ்மான் குரானா மற்றும் பூமி பெட்னேகர்!  நம்ம வீட்டு ஜன்னல் வழியாகப் பக்கத்து வீட்டைப் பார்த்தால் ஏற்படும் உணர்வுகள் இந்தப் படம் மூலம் ஏற்படுகிறது.

வசனங்கள் இயல்பு எனில் அதைப் பேசி நடித்தவர்கள் மட்டுமின்றி அரங்க வடிவமைப்பும் அதற்கேற்றாற்போல் செய்யப் பட்டிருக்கிறது. தம் லகாகே ஹைஷா படம் ஹரித்வாரில் நடப்பதாகக் கதை! ஆகவே ஹரித்வாரை அப்படியே நேரே காட்டி இருக்கின்றனர்.  ஹரித்வாரில் உள்ள ஓர் இல்லத்திலேயே படப்பிடிப்பு நடந்திருக்கிறது. நல்ல படங்களைப் பார்க்கையில் ஏற்படும் மன நிறைவு இதிலும் ஏற்படுகிறது.

பாகுபலி 2 ஐப் பற்றிப் பேச்சும் விமரிசனமும் வந்துட்டிருக்க நாம பழைய படங்களைப் போடுவதைப் பார்த்து எல்லோருக்கும் சிப்பு, சிப்பாய் வரும்னு நினைக்கிறேன். இங்கேயும் பாகுபலி 2 கூட்டிட்டுப் போறதாத் தான் சொன்னாங்க. வேண்டாம்னுட்டோமுல்ல! :)

Monday, May 01, 2017

பெற்ற தாயும் பிறந்த பொன்னாடும்!

மறுபடியும்  நான்கு  படங்கள் பார்த்தேன். எல்லாமே 2016 ஆம் வருடத்தில் வெளியிடப் பட்டது. ஒன்று  "பிகு" என்னும் கல்கத்தாவைச் சேர்ந்த இளம்பெண்ணைப் பற்றியது.  தீபிகா படுகோனே "பிகு"வாக நடித்திருக்கிறார். அவர் தந்தையாக அமிதாப் பச்சன். உண்மையிலேயே 70 வயதைக் கடந்த அமிதாப் கதைப்படியும் 70 வயது முதியவராக நடிக்கிறார். 70 வயதுக்குள்ள எரிச்சல், கோபம், எல்லாவற்றையும் மிகச் சரியாக வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். கதையின் முக்கியக் கருவைக் கேட்டால் சிரிப்பீர்கள். படமும் நகைச்சுவைப் படம் என்று தான் பெயர். வயதான அமிதாப் பச்சனுக்கு தினசரி காலைக்கடன் கழிக்க முடியவில்லை. மலச் சிக்கல். கதை முழுவதுமே அதைப் பற்றித் தான் பேச்சு. மற்றபடி இந்தப் படத்திலும் மனதிற்கு நெருடலான காட்சி ஒன்று உண்டு. ஆனாலும் இப்போதையப் பெண்கள் இதைத் தான் முன்னேற்றம் என்று சொல்கிறார்கள், நினைக்கிறார்கள் என்பதால் ஒன்றும் சொல்ல முடியலை.

அடுத்த மூன்று படங்களில் "ஏர்லிஃப்ட்" என்னும் படம், "நீர்ஜா" என்னும் படம், அடுத்து "ருஸ்தும்" என்னும் படம். மூன்றுமே உண்மையான நிகழ்வுகளை வைத்து எடுக்கப்பட்ட படங்கள்.  இவற்றில் எது அதிகம் பிடித்தது என்று சொல்வது கடினம். ஆனால் "பிகு" படம் என்னை அவ்வளவாகக் கவரவில்லை. இந்தப் படத்திலும் ஒரு காட்சிகள், வசனங்கள் மனதை நெருடச் செய்தன! :( தற்காலத்து நாகரிக இளம்பெண்கள் இப்படித் தான் இருக்கிறார்களா என்றும் யோசனை வந்தது. ஆனால் ஒரு விஷயம் நிச்சயமாய்ச் சொல்லணும். மேலே குறிப்பிட்ட எந்தப் படத்திலும் காதல் காட்சிகள், கதாநாயகனும், கதாநாயகியும் கதைக்குப் பொருந்தாத விதத்தில் வெளிநாட்டில் பாடி ஆடுவது, காமெடி என்னும் பெயரில் கூத்து என்றெல்லாம் இல்லை. தேவையற்ற காட்சிகள் இல்லை. படங்களைத் தொகுத்தவரைப் பாராட்டணும்.

"ஏர் லிஃப்ட்" படம் 1990 ஆம் ஆண்டு குவெய்த்தை இராக் தாக்கிய நிகழ்வை வைத்து எடுக்கப்பட்ட படம். கிட்டத்தட்ட 2 லட்சம் இந்தியர்கள் அங்கே மாட்டிக் கொண்டு தவிக்க, குவெய்த்தைச் சார்ந்த வணிகராக இருக்கும் ரஞ்சித் கத்யால், உள்ளூர இந்தியாவின் மேல் ஓர் கேலிப்பார்வையும், ஏளனமும் கொண்டவர்.  அவர் காரின் ஓட்டுநராக இருக்கும் நாயரிடம், "உங்கள் இந்தியா" என்றே குறிப்பிட்டுக் கேலி செய்து வருவார்.
airlift review க்கான பட முடிவு

இந்தப் பாத்திரத்தை ஏற்று நடித்திருக்கும் அக்ஷய் குமார் அருமையாகச் செய்திருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் அவரின் அலட்சியமும், பணக்காரத் தனமும், பகட்டும் நிறைந்த வாழ்க்கையைக் காட்டும் இயக்குநர் பின்னர் தாக்குதலுக்குப் பின்னரும் அவர் தன் குடும்பத்தோடு தப்பித்துச் செல்ல இருந்த சமயம் மனம் மாறி 2 லட்சம் இந்தியர்களை எப்படிக் காப்பாற்றினார் என்பதைத் தான் சொல்கிறது இந்தப் படம்.

சொல்லப் போனால் இந்தச் சம்பவம் சிறிதும் கற்பனை அல்ல. முழுக்க முழுக்க உண்மை. குவெயித்தில் மாட்டிக் கொண்ட இந்தியர்களை ஜோர்டானின் அம்மான் நகருக்கு வர வைத்து அங்கே அவர்களுக்குத் தாற்காலிகமான பாஸ்போர்ட்டுகள் கொடுக்கப்பட்டு ஏர் இந்தியாவும், இந்தியன் ஏர்லைன்ஸும் அவர்களை மீண்டும் இந்தியாவுக்குக் கொண்டு வர உதவி செய்து அனைவரும் வந்து சேர்ந்தார்கள்.
airlift review க்கான பட முடிவு
குவெயித்தில் வணிகராக இருந்த மாதுண்ணி மாத்யூஸ் என்னும் பெரும்பணக்காரரின் வாழ்வில் நடந்த உண்மையான நிகழ்வுகளே படமாக எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.  மாதுண்ணியின் பாத்திரமாக ரஞ்சித் என்னும் பெயரில் நடிக்கும் அக்ஷய் குமார் 2 லக்ஷம் இந்தியர்களைக் காப்பாற்றப் போராடுவது தான் கதை!  மெல்ல மெல்ல மனம் மாறும் ரஞ்சித் கத்யால் தன் அலுவலகத்தில் வேலை செய்யும் ஆதரவற்ற இந்தியர்களை மட்டும் காப்பாற்ற நினைத்து ஏற்படுத்தும் அகதிகள் முகாம் மெல்ல மெல்ல குவெயித்தில் மாட்டிக் கொண்டு தவிக்கும் அனைத்து இந்தியர்களையும் அடைக்கலம் கொடுத்துப் பாதுகாக்கிறது.

 அவர்களின் உணவுக்கு உதவும் வணிக வளாக நபர்கள், ரஞ்சித்தின் அலுவலக உதவியாளர்கள், தன் சொந்த சுக, போகங்களை மறந்து விட்டு அகதிகள் முகாமிலேயே தங்கி இருந்து கவனிக்கும் ரஞ்சித் கத்யால், அவரிடம் அடிக்கடி அகதிகள் முகாமின் அசௌகரியங்களைக் குறித்துப் புகார் அளிக்கும் மனிதர்கள், அங்கே தன்னந்தனியாக மாட்டிக் கொண்டு சிறு குழந்தையுடன் தவிக்கும் குவெய்த் இளம்பெண், திருமணம் ஆன நான்கைந்து நாட்களிலேயே மனைவியைப் பிரிந்து இங்கே அகதிகள் முகாமில் தன் யஜமானர் ரஞ்சித் கத்யாலுக்காக வேலை செய்யும் இப்ரஹிம் துரானி!  முகாம் ராணுவ வீரர்களால் தாக்கப்படுகிறது. உணவுப் பொருட்கள் அவர்களால் எடுத்துச்செல்லப்படுகின்றன. எப்படியோ சமாளிக்கின்றனர்.  புகார் கூறுபவராக ஜார்ஜ் குட்டி என்னும் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் பிரகாஷ் பேல்வாடி என்னும் நடிகர் அந்தப் பாத்திரமாகவே வாழ்ந்திருக்கிறார்.

இதற்கு நடுவில் குவெயித்திலும், பாக்தாதிலும் தூதரகத்தை அணுகி உதவி கேட்க முயன்ற ரஞ்சித் கத்யால் அங்கேயும் எவ்வித உதவியும் கிடைக்காமல் திரும்ப இங்கே குவெயித்தில் இருக்கும் ராணுவ மேஜர் இந்தியர்கள் குவெய்த்தை விட்டு வெளியேற சதாம் அனுமதித்திருப்பதாகக் கூறுகிறார். ஆனால் எப்படிப்போவது? மறுபடி பாக்தாத் செல்லும் ரஞ்சித் அங்கே வெளி உறவுத் துறை மந்திரி தாரிக் அஜீஸ் என்பவரைச் சந்தித்து இந்தியாவிலிருந்து "திப்பு சுல்தான்" என்னும்  ஓர் கப்பல் உணவுப் பொருட்களுடன் வரப் போவதாகவும் அந்தக் கப்பலில் இந்தியர்கள் திரும்பலாம் என்றும் சொல்ல, அதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்தால் எந்தக் கப்பலும் அங்கே வரவோ போகவோ முடியாது என்று தடை உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

குவெயித் இந்திய தூதரகமும், பாக்தாத் இந்திய தூதரகமும் கைவிரிக்க, ரஞ்சித் கத்யால் இந்தியாவின் வெளி உறவுத் துறையின் தொலைபேசி எண்ணை வாங்கி கடும் முயற்சி செய்து அங்கே சஞ்சீவ் கோஹ்லி என்னும் ஓர் அதிகாரியைத் தொடர்பு கொள்ள அவரோ அலட்சியமாகப் பேசுகிறார்.  என்றாலும் விடாமல் அவரைத் தொடர்பு கொள்கிறார் ரஞ்சித் கத்யால். ஆரம்பத்தில் அலட்சியமாக இருக்கும் கோஹ்லி பின்னர் தன் தந்தை தாங்கள் பஞ்சாபின் லாஹோரில் இருந்ததைப் பற்றியும் அந்தப் பூர்விக வீட்டை நினைவு கூர்ந்து வருந்துவதையும் கண்டு மனம் மாறுகிறார். பின்னர் நடப்பவை அனைத்தும் மனதை உத்வேகம் கொள்ள வைக்கும் சம்பவங்கள்.  வெளி உறவுத் துறை மந்திரியிடம் சென்று தான் செய்ய வேண்டியவற்றுக்கான அனுமதியைப் பெற்று வரும் கோஹ்லி பின்னர் விமானம் மூலம் இந்தியர்களைக் கொண்டு வர விமானிகளிடமும் பேசி அவர்கள் மனதை மாற்றுகிறார்.

இங்கேயோ குவெய்த்திலிருந்து ஜோர்டான் வரை செல்ல கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் மைலுக்கு மேல் பிரயாணம் செய்ய வேண்டும். வழியெங்கும் ராணுவம் இருக்கும். யாரிடமும் பாஸ்போர்ட் இல்லை. ஏனெனில் அனைவரும் சாதாரணத் தொழிலாளர்கள். அவர்களை அங்கே கொண்டு வந்த ஏஜென்டிடமே அவை சிக்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. அவர்களைத் தேடிக் கண்டு பிடிப்பது இப்போது இயலாத காரியம். ஆகவே அவர்களுக்கு ஜோர்டானில் இந்திய தூதரகத்தில் தாற்காலிகப் பாஸ்போர்ட் கொடுக்க வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளை வைக்கிறார் ரஞ்சித் கத்யால்.

 ஜோர்டான் செல்லும் வழியில் அவர்கள் காப்பாற்றி அழைத்துச் செல்லும் குவெயித் பெண்ணை வெளியேற்றும்படி அகதிகளில் சிலர் சொல்கையில் ரஞ்சித் கத்யால் அந்தப் பெண்ணைத் தன் சொந்தப் பொறுப்பில் தன் காரில் அழைத்துச் செல்வது நெகிழ வைத்தது எனில், எந்தப் பெண்ணை வரக் கூடாது என்றார்களோ அதே பெண்ணுக்கு ஆபத்து நேரிடுகையில் இரண்டு லட்சம் இந்தியர்களும் கூட்டமாகச் சென்று ராணுவ வீரர்களிடமிருந்து அந்தப் பெண்ணையும், ரஞ்சித் கத்யாலின் மனைவியையும் காப்பாற்றி மீட்பது சிலிர்க்க வைக்கும் காட்சி. சிறிதும் செயற்கைத் தனம் இல்லாமல் படமாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆனால் இவர்கள் பல தடங்கல்களுக்குப் பின்னர் ஜோர்டானின் அம்மான் நகருக்குச் சென்று அங்கே உள்ள தூதரக வாயிலில் பார்த்தால் ஏகக் கூட்டம். பன்னாட்டு மக்களும் அங்கே வந்து காத்திருக்கின்றனர். பல நாட்டுக் கொடிகளும் அங்கே பறக்க இந்தியக் கொடியை மட்டும் காணோம். கவலை கொண்ட மக்கள் மீண்டும் ரஞ்சித்தை வார்த்தைகளால் தாக்க உள்ளே எப்படியோ சென்று விசாரிக்கும் ரஞ்சித்துக்கு நம்பிக்கையான பதில் கிடைக்கவில்லை. ஏமாற்றத்துடன் திரும்புகையில் இந்தியாவின் வெளியுறவுத் துறையிலிருந்து தூதரகத்துக்குத் தொலைபேசி அழைப்பு வர உடனடியாக இந்திய மக்களுக்குத் தாற்காலிகப் பாஸ்போர்ட் வழங்கும்படியும் இதற்கான விரிவான ஆணை ஃபாக்ஸில் வரும் என்றும் உடனடியாக வேலையைத் துவங்கும்படியும் உத்தரவு வருகிறது.

மெல்ல மெல்ல எழும்புகிறது இந்தியக் கொடி! நம் மனமும்! கதையின் மையக்கருவே இந்த இனம் புரியா உணர்வு நம் அனைத்து இந்தியர்களிடமும் இருப்பதைத் தான் சொல்கிறது. கொடி எழும்பும்போது "தூ பூலே ஜிஸே" என்னும் பாடல் பின்னணியில் ஒலிக்கையில் கண்ணீர் வருகிறது! அது மட்டுமல்ல, மருத்துவமனையில் செவிலியராகப் பணியாற்றிய தன் மனைவி கிடைக்காமல் முதலில் வர மாட்டேன் என்று சொல்லும் இப்ரஹிம் துரானி பின்னர் இந்தியா திரும்பச் சம்மதிப்பதும் அந்த நிராதரவான குவெய்த் பெண்ணின் பெயர், ஊர் கேட்கும் தூதரக அதிகாரியிடம் அந்தப் பெண்ணைத் தன் மனைவியின் பெயரில் அறிமுகம் செய்து அவளைக் காப்பாற்றுவதும், மனதைத் தொடும் காட்சி.  ஊழல் மலிந்திருக்கிறது என்று சொன்னாலும், தண்ணீர்ப் பிரச்னை, சாலைப் பிரச்னைகள், இன்னும் பல்வேறு பிரச்னைகள் தோன்றினாலும் என்னதான் குறைகள் இருந்தாலும் நம் தாய் நாட்டுக்கு ஈடு இணை இல்லை தான்! ஆயிரம் குறைகள் இருக்கலாம். ஆயிரம் பிரச்னைகள் இருக்கலாம். ஆனாலும்

 "பெற்ற தாயும் பிறந்த பொன்னாடும் நற்றவ வானினும் நனி சிறந்தனவே!"

Thursday, April 27, 2017

தாத்தாவுக்கு அஞ்சலி!

 உ.வே.சா. நினைவு தினம் க்கான பட முடிவு
புறநானூற்றைப் பார்த்து அதன் முகவுரையில் எட்டுத் தொகைகளைப்பற்றி நான் கொடுத்திருந்த செய்திகளைப் படித்து வியப்புற்றார். அதுகாறும் எட்டுத்தொகை நூல்களைப் பற்றிய செய்தி ஒருவருக்கும் விளக்கமாகத் தெரியாமல் இருந்தது. அவற்றில் ஒன்றாகிய பரிபாடலைப் பதிப்பிக்கும் செலவைத் தாமே ஏற்றுக்கொள்வதாக அவர் எழுதினார்.

கடல் கடந்து சென்ற தமிழ்ச் சுவடிகளிலே அரிய நூல்கள் எவையேனும் இருக்குமென்பது என் கருத்து. ஆயிரம் பிரதிகளில் என்ன என்ன நூல்கள் உள்ளனவோவென்று சிந்தித்தேன். என் பிரஞ்சு நண்பர் சில நூல்களின் பெயர்களை எழுதி அனுப்பினார். வில்லைப்புராணம் என்று ஒன்று இருப்பதாக ஒருமுறை எழுதினார். நான் அதைப் பற்றிப் பின்னும் விசாரித்தேன். அவர் அது 494 செய்யுட்களை யுடையதென்றும் இன்ன இன்ன சருக்கங்களையுடையதென்றும் எழுதியிருந்தார். அது மட்டுமா? அந்தப் புத்தகத்தைப் பற்றி நான் கேட்டு எழுதியிருந்த வாக்கியங்களால் எனக்கிருந்த ஆர்வத்தை அறிந்து தம் கைப்பட அந்நூல் முழுவதையுமே எழுதி அனுப்பிவிட்டார்.

ஏட்டுச் சுவடியைப் பார்த்து எழுதுவது எவ்வளவு சிரமமென்பது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். தமிழ்நாட்டில் அங்ஙனம் எழுதக் கூடியவர்கள் மிகச் சிலரே. தமிழ் நூல்களைச் சிரத்தையோடு படிப்பவர்களே அதிகமாக இல்லாதபோது ஏட்டுச் சுவடியைப் படிப்பதாவது! பார்த்து எழுதுவதாவது!

இந்த நிலையில் பாரிஸிலிருந்து கடல் கடந்து வந்த வில்லைப் புராணத்தை நான் புதையலெடுத்த தனம் போலவே கருதினேன். என் நண்பர் அதை எத்தனை சிரத்தையோடு எழுதியிருந்தார்! அதன் தலைப்பில் சிவலிங்கத்தின் உருவமும் நந்தியுருவமும் வரைந்திருந்தார். அப்பால் அந்தப் பிரதியைக் கொண்டு வேறொரு பிரதி எழுதச் செய்து வின்ஸோன் துரைக்கே அவரது பிரதியை அனுப்பி விட்டேன்.

வில்லைப் புராணத்தை அதுகாறும் நான் படித்ததில்லை; கேட்டதுமில்லை. அப்புராண ஏடுகளும் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. படித்துப் பார்த்தபோது அது வில்வவனமென்னும் தலத்தின் புராணமாக அது காணப்பட்டது. வில்வமென்பது வில்லமென வழங்கும். வில்வவனமென்பது வில்லவனம் என்று ஆகி அது மருவி வில்லையாயிற்றென்று தேர்ந்தேன். தமிழ்நாட்டில் எவ்வளவோ வில்வவன ஸ்தலங்கள் இருக்கின்றன. எந்த வில்வவனத்தைப் பர்றிப் பாராட்டுவது அந்நூலென்று எனக்கு விளங்கவில்லை. மேலும் மேலும் விசாரித்துக்கொண்டே இருந்தேன்.

அப்புராணத்திலுள்ள கடவுள் வாழ்த்துச் செய்யுள் ஒன்றிலிருந்து (பாயிரம், 10) அங்கே எழுந்தருளியுள்ள அம்பிகையின் திருநாமம் குயிலம்மையென்று தெரியவந்தது. அப்போது,
"பக்குவமாகக் கவிநூறு செய்து பரிசுபெற
முக்கரணம்மெதிர் பல்காலும் போட்டு முயன்றிடினும்
அக்கட போவெனும் லோபரைப் பாடியலுத்து வந்த
குக்கலையாண்டருள் வில்வ வனத்துக் குயிலம்மையே!"
என்ற தனிப்பாடலும் ஞாபகத்துக்கு வந்தது. அந்தத் தனிப்பாடல் வில்லைப் புராணத்திற்குரிய தலத்தைப் பற்றியதென்று நிச்சயித்தேன். அப்பால் என்னுடைய நண்பர்கள் மூலமாக விசாரித்து வந்தேன். புதுச்சேரிக்கு அருகில் உள்ள வில்வநல்லூர் அம்பிகையின் பெயர் கோகிலாம்பிகை யென்று தெரிய வந்தது. அவ்வூர்ப் புராணம் கிடைக்குமாவென்று தேடச் செய்தேன். நல்லகாலமாகச் சில பிரதிகள் அவ்வூரிலிருந்து கிடைத்தன; அவற்றின் உதவியால், கடல் கடந்து வந்த பிரதியைச் செப்பம் செய்து கொண்டேன்.

அந்தப் புராணம் *வீரராகவரென்னும் பெயருடைய ஒரு புலவரால் இயற்றப் பெற்றது. நல்ல வாக்காக இருந்தது. ஒரு முறை புதுச்சேரிக்குச் சென்றபோது, அதனருகில் வில்வநல்லூர் இருப்பதை அறிந்து அங்கே சென்று ஆலய தரிசனம் செய்தேன். அது மிகப் பழைய தலமாக இருக்கவேண்டுமென்று தோற்றியது. அந்தத் தலத்தைப் பற்றி ஏதேனும் தெரியுமாவென்று பலரை விசாரித்தேன். ஒரு முதிய வீரசைவர், "இது மிகப் பழைய தலம். தேவாரத்தில் வரும் வில்வேச்சரமென்னும் வைப்பு ஸ்தலம் இதுதான்.: என்றார். நான் கேட்டு மிக்க மகிழ்ச்சியுற்றேன்.

வில்வவனத்தைப் பற்றி நான் அறிந்த விஷயங்களை வின்ஸோன் துரைக்குப் பிறகு எழுதினேன். அவர் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அவர் தமிழ் இலக்கணமொன்று (Tamil Manual) எழுதினார். அதை எனக்கு அனுப்பினார்.

ஒரு முறை அவர் திருக்குறள், காமத்துப் பாலின் பிரெஞ்சுமொழிபெயர்ப்புப் புத்தகமொன்றை அனுப்பி, "இதனை என் மாணவர் ஒருவர் மொழி பெயர்த்தார். நான் முகவுரை எழுதியிருக்கிறேன்." என்று எழுதினார். தமிழாராய்ச்சியாளராக இருப்பதோடு தமிழ்ப் போதகாசிரியரகவும் அவர் இருப்பதை அப்போதுதான் உணர்ந்தேன். தம்முடைய மாணாக்கரொருவர் புதுச்சேரிக்கு வந்திருக்கிறாரென்றும் என்னைப் பார்க்க வருவாரென்றும் எழுதினார். அம்மாணாக்கர் பெயர் பொண்டெனூ'(Marquis De Barrique 'Fontainieu) என்பது.

1902-ம் வருஷம் அம்மாணாக்கர் இந்நாட்டில் நடைபெற்ற கீழ்நாட்டுக் கலைஞர் மகாசபை'(Orientalists' 'Congress)யின் பொருட்டு வந்திருந்தார். அவர் கும்பகோணத்தில் என் வீட்டை விசாரித்துக்கொண்டு வரும்போது போலீஸார் அவரை வேற்று நாட்டு ஒற்றரென்றெண்ணிப் பிடித்துப் பாதுகாப்பில் வைத்துவிட்டார்கள். அது போயர் யுத்தம் நடந்து கொண்டிருந்த காலம். சிறைப்பட்ட பிரஞ்சுக்காரர் அக்காலத்தில் கும்பகோணத்தில் ஸப் கலெக்டராக இருந்த ஸ்ரீமான் வைபர்ட் துரையென்பவருக்கு ஒரு கடிதமெழுதித் தாம் இன்னாரென்பதையும் தாம் வந்த காரியம் இன்னதென்பதையும் தெரிவித்தார். அவர் பிரெஞ்சு பாஷை தெரிந்தவர். கடிதம் கண்ட உடனே அவரே நேரில் வந்து பிரெஞ்சுக் கனவானை விடுவித்துத் தம் விருந்தினராக இருக்கச் செய்தார்.

அப்பால் பொண்டெனூ சிலருடன் என்னுடைய வீட்டிற்கு வந்தார். ஜூலியன் வின்ஸோனைப் பற்றி அவர் மிகவும் மதிப்பாகப் பேசினார். என்னிடம் அவ்விருவர்க்கும் உள்ள பேரன்பு அவருடைய சம்பாஷணையால் விளங்கியது.

நான் என் வீட்டின் மேலே ஒரு கொட்டகையை அமைத்துக்கொண்டு அங்கே என் ஆராய்ச்சிகளை நடத்திவந்தேன். பொண்டெனூ வந்தபோது என் மேல் வெயில் அடித்துக்கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார்; அவர் மேலும் அடித்தது. அவர், "இந்த மாதிரி இடத்தில் இருக்கிறீர்களே! வேறு நல்ல இடத்தில் இருந்து வேலை செய்யக் கூடாதா?" என்று கேட்டார். நான், "என்னுடைய நிலைக்கு இதுதான் முடியும். இந்தத் தேசத்தில் இந்த நிழல் கூட இல்லாமல் கஷ்டப்படும் வித்துவான்கள் எவ்வளவோ பேர்கள் இருக்கிறார்கள். என் இளமையில் மரத்தடியிலும் வீட்டுத் திண்ணையிலும் இருந்து படித்து வந்த மகாவித்துவான்களைப் பார்த்திருக்கிறேன்." என்றேன். இவ்விஷயம் அவருக்கு மிகவும் புதுமையாக இருந்தது. அவரோடு நெடுநேரம் பேசினேன். தாம்போகும் மகாசபையில் ஏதேனும் ஒரு பழைய தமிழ் நூலைப் பற்றிய கட்டுரை ஒன்றைத் தாம் வாசிக்க விரும்புவதாகவும், அதற்கேற்ற பழைய நூற்பிரதி ஒன்று உதவினால் நலமாக இருக்குமென்றும் கூறினார். வெளிப்படாமல் இருந்த பழைய காஞ்சிப் புராணத்தை நான் தருவதாக ஒப்புக்கொண்டேன். அவர் தம் செலவில் அதன் பிரதி ஒன்றை எழுதச் செய்து கொடுத்தால் அனுகூலமாக இருக்குமென்று சொன்னார். அப்படியே செய்வதாக நான் கூறினேன். அப்பால் அவர் தஞ்சை சென்று அங்கிருந்து எனக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார். அது வருமாறு:-

தஞ்சாவூர்,
6 அக்டோபர், '02.
மகாஸ்ரீஸ்ரீ சாமிநாதய்யரவர்களுக்கு அனேக வந்தனம்.

நான் கும்பகோணத்தை விட்டுப் புறப்படும்போது உங்களுக்கு விடுமுறை நாள் என்று கேள்விப்பட்டேன். ஆகையால் தங்களைச் சிரமப் படுத்த எனக்கு மனதில்லை.

மகாஸ்ரீ கலெக்டர் வீட்டில் நான் விருந்துண்ணும்போது உங்களைக் கீர்த்தியால் அறிந்து அதிக மதிப்பு வைத்திருக்கும் கலெக்டர் துரையவர்களைத் தாங்கள் எனக்குக் காட்டிய பழைய காஞ்சிப் புராணத்தை என்னுடைய செலவில் காபியெடுக்கத் தங்களைக் கேட்கும்படி பிரார்த்தித்துக்கொண்டேன். நான் அந்தப் புராணத்தை அச்சிட்டு வெளிப்படுத்த மாட்டேனென்கிற நம்பிக்கை தங்களுக்கு இருக்கலாம்.

அதின் சாராம்சத்தை அறிந்து கீழ்நாட்டுப்பாஷைகளை ஆதரிக்கும் சங்கத்துக்கு (Orientalists' Congress) எழுத எண்ணமே தவிர வேறு எண்ணங் கிடையாது. இந்த அருமையான அச்சிடாத புஸ்தகத்தைத் தாங்கள் கஷ்டப்பட்டுக் கண்டு பிடித்தீர்களென்றும் அதின் அசல் தங்களிடத்தில் இருக்கிறதாகவும் வெளிப்படுத்துவேன்.

நான் தங்கள் சினேகிதரும் என் உபாத்தியாயருமாகிய மகாஸ்ரீ வின்ஸோன் துரை(M.Vinson) பேரைச் சொல்லித் தங்களைப் பார்க்க வந்தபோது என்னை எவ்வளவு அன்பாய் அங்கீகரித்தீர்கள்! என்றால் தங்களை யான் கேட்கும் புராணத்தின் காபியைத் தருவீர்களென்று நம்புகிறேன்.

சாஸ்திரங்களை ஓங்கச் செய்யவும் அழகிய தமிழ்ப்பாஷையின் பெருமையை வெளிப்படுத்தவுமே இந்த உபகாரத்தைத் தங்களிடம் கேட்கிறேன்.
தங்கள் அபிமானத்தை எதிர்பார்க்கும்
Marquis De Barrique Fontainieu

நான் மதுரை, இராமேஸ்வரம் போய்த் திரும்புகையில் கும்பகோணம் வருகிறேன். தாங்கள் எனக்கு எழுத வேண்டுமானால் புதுச்சேரிக்குக் கடிதம் எழுதவும். அங்கிருந்து எனக்கு வந்து சேரும்.

அவர் விரும்பியபடி பழைய காஞ்சிப் புராணத்தைப் பிரதி செய்ய இயலவில்லையாதலின் என்னிடமுள்ள காகிதப் பிரதியையே அனுப்பினேன். அவர் அதை உபயோகித்துக்கொண்டு எனக்குத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டார்.

அவர் வந்து என்னைப் பார்த்ததையும் காஞ்சிப் புராணம் பெற்றது முதலியவற்றையும் தம்முடைய ஆசிரியராகிய வின்ஸோன் துரைக்கு எழுதி யிருந்தார். அவற்றை அறிந்த அவ்வாசிரியர் எனக்குத் தம் மாணாக்கரைப் பற்றி எழுதினார்.

ஸ்ரீபொண்டெனூ தம் கடிதத்தில், 'உங்களைக் கீர்த்தியால் அறிந்து மதிப்பு வைத்திருக்கும் கலெக்டர் துரையவர்கள்' என்று குறிப்பித்திருந்தார். அதை நான் முதலில் நன்றாகக் கவனிக்கவில்லை. ஆனால் இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு 1903-ம் வருஷம் ஜனவரி மாதம் தஞ்சாவூர்க் கலெக்டரிடமிருந்து ஏழாம் எட்வர்ட் மன்னர் முடிசூட்டு விழாவின் சம்பந்தமாக நடக்கும் தர்பாருக்கு வரும்படி எனக்கு அழைப்புக் கடிதம் வந்தது. நான் போனேன். அப்போது அரசாங்கத்தார் நான் பழைய ஏட்டுச் சுவடிகளை ஆராய்ந்து வருவதை நன்கு மதித்து ஒரு நன் மதிப்புப் பத்திரம் (Certificate of merit in recognition of researches and work in connection with ancient Tamil manuscript) அளித்தனர். அதனைக் கலெக்டர் துரை வழங்கினார். பொண்டெனூ என்னைப்பற்றிச் சிறப்பித்துப் பேசியதன் விளைவென்றே நான் அதனைக் கருதினேன். எனக்கு அரசாங்கத்தார் முதன்முறையாகத் தந்த அந்தச் சிறப்பை நன்றியறிவுடன் ஏற்றுக்கொண்டேன்.

எதிர்பாராதபடி இவ்விரண்டு பிரெஞ்சு நண்பர்களுடைய நட்பு எனக்குக் கிடைத்தது. அவர்களிடமிருந்து 1910-ம் ஆம் வருஷத்திற்குப் பின் எனக்குக் கடிதம் கிடைக்கவில்லை. அவர்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளவும் இயலவில்லை. ஆனாலும் வில்லைப் புராணத்தையும், பழைய காஞ்சிப் புராணத்தையும் பார்க்கும்போதெல்லாம் பிரெஞ்சு தேசத்துத் தமிழாசிரியரையும், தமிழ் மாணவரையும் நினைக்கிறேன். அவ்விரண்டு நூல்களுள் காஞ்சிப் புராணம் இன்னும் வெளிப்படவில்லை.

ஜூலியன் வின்ஸோன் இப்பொழுது இருந்தால் அதனை வெளிப்படுத்த வேண்டுமென்று நூறு கடிதங்க ளாவது எழுதியிருப்பார். அவர் இல்லை. ஆனால் அவர் அன்போடு எழுதிய கடிதங்கள் இருக்கின்றன. அவர் பழைய அன்பை நினைவூட்டும் வில்லைப்புராணம் வில்வவனப் பெருமையைக் காட்டிலும் அதிகமாக வின்ஸோன் துரையின் தமிழன்பை அறிவுறுத்திக்கொண்டிருக்கிறது.

**********************************************************************************

தமிழ்த்தாத்தாவின் நினைவு தினம் 28-4-17. தாத்தாவையும் அவர் தமிழுக்குச் செய்த தொண்டையும் நினைவு கூர்வோம்.  அவருடைய நினைவு மஞ்சரி பகுதி ஒன்றிலிருந்து ஓர் கட்டுரையின் சில பகுதிகளை இங்கே படிக்கலாம். இதிலிருந்து தாத்தாவின் புகழ் எவ்வளவு பரந்து விரிந்திருந்தது என்பதையும் அப்படி இருந்தும் அவர் வாழ்ந்த எளிமையான வாழ்க்கையையும் அறிய முடிகிறது.

Tuesday, April 25, 2017

Pink (பிங்க்)

pink hindi movie க்கான பட முடிவு

தலைநகர் தில்லியில் பெண்களுக்கு நடக்கும் பாலியல் வன்முறைகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருவதும், அதற்கு ஆணாதிக்க மனப்பான்மையே காரணம் என்பதையும் தெள்ளத் தெளிவாக எடுத்துச் சொல்லும் ஓர்படம் "பிங்க்". அமிதாப் பச்சன் உடல் நிலை, மனநிலை சரியில்லாதவராக வருகிறார். தொடர்ந்து மருந்துகள் சாப்பிட்டால் மட்டுமே நிகழ்காலச் சூழ்நிலைகளுக்கு அவரால் வர முடியும். இதில் மரணத்தை எதிர் நோக்கி இருக்கும் அவர் மனைவி சாரா! ஆனால் அவர் உண்மையில் ஒரு பிரபலமான வக்கீலாக இருந்திருக்கிறார்.

உடல்நிலை, மனநிலை, குடும்பச் சூழ்நிலை மற்றும் வயது காரணமாகத் தொழிலைத் தொடராமல் ஓய்வில் இருக்கும் அமிதாப் பச்சன், பாதிக்கப் பட்ட மூன்று பெண்களுக்காகத் தன் வக்கீல் தொழிலை மீண்டும் தொடர நேரிடுகிறது. தற்காலப் பெண்களின் சுதந்திரப் போக்கும் அவர்கள் தங்கள் சுயத்தை நிரூபிக்கப் போராடுவதும் கதையின் முக்கியக் கரு. அது எப்படி ஆணாதிக்கப் பேர்வழிகளால் சீரழிக்கப்படுகிறது, அவர்கள் இப்படிப் பட்ட பெண்களை எப்படி நடத்துகிறார்கள் என்பது அமிதாப் வாயிலாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அமிதாபின் நடை, உடை, பாவனைகள் அனைத்தும் இந்தக் கதைக்குப் பொருந்தும்படி திட்டமிடப்பட்டிருக்கிறது. அதை நன்றாக உள்வாங்கிச் செய்திருக்கிறார் அமிதாப்.

pink hindi movie க்கான பட முடிவு

படத்தில் நீதிமன்றக் காட்சிகள் தான் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவை. அவற்றை விடாமல் தொடர்ந்து பார்க்க வேண்டும்.  அரசு தரப்பு மற்றும்  உண்மையான குற்றவாளியான ராஜ்வீர் சிங்கின் வக்கீலாக வருபவர் புதுமுகம் (எனக்கு) பியூஷ் மேஹ்ரா என்பவர் அருமையாகக் கூண்டில் இருப்பவர்களிடம் விசாரணை செய்கிறார். ராஜ்வீர் சிங்காக நடிப்பவர் பிஷன் சிங் பேடியின் மகன் அங்கத் பேடியாம். ஆன்டிரியாவாக வடகிழக்கு மாநிலப் பெண் ஆன்டிரியாவே நடித்துள்ளார். ஆனால் யாரும் நடிக்கவில்லை. வாழ்ந்து காட்டி இருக்கின்றனர்.

கதை அமைப்பு, காட்சி அமைப்பு, ஒளிப்பதிவு போன்றவை அருமையாக அமைந்து விட்டது. நீதிமன்றக் காட்சிகளில் மனம் ஒன்றிப் போய்விடுகிறோம்.  உண்மையில் படத்தில் நீதிபதி தீர்ப்புச் சொல்கையில் குற்றம் இழைத்த ஆண்களுக்கு ஆதரவாக இருக்கும்படி தான் அமைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் பின்னால் பெண்கள் மற்றும் மற்ற ரசிகர்களின் மனம் புண்படக் கூடாது என்பதால் கதைப் போக்கு அமிதாப் வெற்றி பெறுவதாகவும் பெண்களுக்கு வெற்றி கிடைப்பதாகவும் மாற்றப்பட்டிருக்கிறது.  மாற்றவில்லை எனில் இத்தகைய வெற்றி படத்துக்குக் கிடைத்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே!

pink hindi movie க்கான பட முடிவு

சமூக நீதியைப் போதித்திருப்பதற்காக இந்தப்  படம் தேசிய விருது பெற்றிருக்கிறது.  ராஜஸ்தான் மாநிலக் காவல் துறையினருக்கு இந்தப் படத்தைச் சிறப்புக் காட்சியாகத் திரையிட்டுப் பார்க்க வைத்துப் பெண்களின் உரிமைகளையும், கௌரவத்தையும் பாதுகாப்பதோடு அல்லாமல் அவர்களுக்கான நீதியையும் சரியான முறையில் பெற்றுத் தரவேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி இருக்கின்றனர்.  குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையிலும் நியூயார்க் ஐநாவிலும் சிறப்புக்காட்சியாகத் திரையிடப் பட்டிருக்கிறது. படத்தின் கதையை இங்கே விவரிக்கவில்லை. (நெ.த. கோவிச்சுக்கறாரே!)  :D நீங்களே நேரில் பார்த்துக்குங்க!

ஶ்ரீராம், படம் பார்த்து விமரிசனம் எழுதியாச்சு!

Friday, April 21, 2017

என்னோட பெயரும் வந்திருக்கே! :)

என்னோட பெயரும் அச்சில் (ஹிஹிஹிஹி) வந்திருக்கு. மே 5 ஆம் தேதி "தீபம்" இதழில் நான்   பஹுசரா மாதா  வைப் பற்றி எழுதிய பதிவைச் சுருக்கமாக அரைப்பக்கத்துக்குப் போட்டிருக்கார் இளைய நண்பர் செங்கோட்டை ஶ்ரீராம் அவர்கள். உடனே தகவல் தெரிவிக்க வேண்டி என்னை அலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டிருக்கிறார். நான் அம்பேரிக்காவில் இருப்பது அவருக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. நானும் சொல்லவில்லை! :( பின்னர் மெசஞ்சர் மூலம் செய்தியைத் தெரிவித்து விட்டு வாட்சப்பின் மூலம் அந்தப் பக்கத்தை ஸ்கான் செய்து அனுப்பி உள்ளார்.

 அடுத்ததாக ஓர் இனிய அதிர்ச்சி மார்ச் 22-3-17 தேதியிட்ட குமுதத்தில் எழுத்தாளர் சாரு நிவேதிதா அவர்கள் அக்கார அடிசில் பற்றிக் குறிப்பிட்டு விட்டு அதன் செய்முறை பற்றி விவரிக்கையில் நான் மரபு விக்கியில் எழுதிய அக்கார அடிசில் குறிப்பை என் பெயருடன் பகிர்ந்திருக்கிறார். அதை எனக்கு அனுப்பி வைத்தது நம்ம ஏடிஎம் என்னும் "அப்பாவி தங்கமணி"! க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர், கட்டுரையை முழுசும் கொடுக்கலை. என்னோட பெயரை அவர் குறிப்பிட்டிருக்கும் இடத்தின் பக்கத்தை மட்டும் ஸ்கான் செய்து அனுப்பி உள்ளார். ஆக மொத்தம் என்னோட பெயரும் அச்சில் வந்து நானும் பிரபலமான எழுத்தாளியா ஆயிட்டேன்!  :P:P:P:P:P:P:P:P  (எழுதிட்டாலும்) க்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் அடைப்புக்குறிக்குள்ளாக என்னோட ம.சா.ங்க. ரொம்ப நாள் கழிச்சு வந்திருக்கு! :)


இதை ரகசியமா வைச்சுக்கணும்னு தான் நினைச்சுட்டு இருந்தேன். அப்புறமா என்னமோ தோணித்து! போட்டுட்டேன். :) ஆனாலும் கொஞ்சம் வெட்கம் , கொஞ்சம் தயக்கம்! :))))